MasukShare
ตอนที่ 2 อยากรู้ความจริง 1/2
Tanggal publikasi:
2026-03-16 07:28:48หญิงสาวร่างอรชรกำลังเลือกชุดสุดเซ็กซี่สำหรับไปปาร์ตีคืนนี้ สุดท้ายก็ได้เดรสเกาะอกสั้นสีดำรัดรูปเผยสัดส่วนโค้งเว้าน่ามอง อีกทั้งหน้าอกหน้าใจที่แหวกลึกจนเห็นร่องสวย
นลินเดินไปที่ชั้นวางกระเป๋าแบรนด์เนมสุดรักสุดหวงของเธอเพื่อเลือกกระเป๋าที่เธอจะสะพายวันนี้ ทันใดนั้นเองเธอก็ได้ยินเสียงแตะคีย์การ์ดที่หน้าประตู ก่อนที่ประตูบานใหญ่จะเปิดออก
แกร็ก !
ทั้งคู่หันมาประจันหน้ากันพอดี สิ่งแรกที่สะดุดตาเธียร์คือหน้าอกหน้าใจที่เปิดโชว์จนเกือบจะเห็นจุก
“จะแต่งตัวไปไหน จะไปหาผัวใหม่หรือไง”
ปากแบบนี้น่าโดนตบจริง ๆ นลินคิดในใจ แต่ก็รู้ตัวว่าตนเองมีความผิด จึงเถียงอะไรเขาไม่ออก
เธอเคยตกลงกับเธียร์ไว้ว่าถ้าเลือกที่จะอยู่กับเขา ก็ต้องตัดเรื่องที่จะไปเที่ยวกลางคืนโดยไม่มีเขาออก แต่ตอนนี้กลับถูกจับได้คาหนังคาเขาว่ากำลังจะแอบหนีเที่ยว
“ลินไม่ได้ไปหาผัวใหม่ค่ะ เพราะลินไม่เคยมีผัว”
นลินสะบัดบ๊อบเดินหนีเขาเข้าห้องหน้าตาเฉย
“แล้วที่ยืนหัวโด่อยู่นี่คืออะไร ! “
ร่างสูงตะโกนถามตามหลังพร้อมกับปิดประตู
นลินนั่งแต่งหน้าต่อที่โต๊ะเครื่องแป้งโดยไม่ได้สนใจชายหนุ่มที่อยู่ด้านนอก เพราะยังโกรธที่เขาไม่สนใจไยดีเธอเมื่อตอนเย็น
“จะไปไหน”
ร่างสูงเดินตามเข้ามา ยืนกอดอกพิงประตูถาม
“ไปหาเพื่อนค่ะ”
เธอตอบโดยไม่สบตาอีกฝ่าย หยิบลิปสติกสีแดงสดขึ้นมาทาริมฝีปากรูปกระจับสวยได้ทรง
“ไม่ต้องไป”
เขาเอ่ยปากดักคอเสียงแข็ง
“ทำไมล่ะคะ แค่ไปเที่ยวกับเพื่อนเอง ทีคุณยังไปได้แต่พอลินจะไปบ้างกลับห้ามตลอด”
หญิงสาวเถียงกลับด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าว
“ฉันคิดว่าเราคุยกันรู้เรื่องแล้วนะเรื่องนี้ ถ้ายังดื้อรั้นเอาแต่ใจก็แล้วแต่เธอเลย”
ดวงตาดำสนิทสาดประกายเย็นยะเยือกวูบหนึ่ง แล้วจึงหันหลังเดินออกไป วินาทีนั้นลินลดาก็นึกขึ้นได้อย่างฉับพลันว่าไม่ควรทำตัวเหมือนเด็กเช่นนี้
หญิงสาวร่างเล็กรีบวิ่งเข้าไปสวมกอดเขาจากทางด้านหลัง
“งั้นคืนนี้คุณก็อยู่กับลินสิคะ...นะคะ...อยู่กับลินนะ”
เสียงหวานออดอ้อนให้เขาเห็นใจและอยู่กับเธอ ในหนึ่งสัปดาห์เธียร์จะแวะมาอยู่กับเธอที่นี่...คอนโดที่เขาซื้อให้อย่างน้อยก็สามถึงสี่วัน แต่หลัง ๆ มานี้ เธออยากอยู่กับเขาแทบทุกวัน
“อืม”
ชายหนุ่มตอบสั้น ๆ แต่ทำให้อีกฝ่ายมีความสุขแม้จะได้อยู่กับเขาแค่เพียงช่วงเวลาสั้น ๆ
“ลินหิวจังเลยค่ะ วันนี้ยังไม่ได้ทานอะไรเลย...หิวไส้จะขาดแล้ว”
เรือนร่างบอบบางเคลื่อนขยับตัวไปอยู่ด้านหน้าของเธียร์แล้วเงยหน้ามองเขาด้วยสายตาออดอ้อน โอบแขนเล็ก ๆ ของตนรอบเอวหนาของชายหนุ่ม สีหน้าแล้วแววตาเปิดเผยความรู้สึกที่อยากได้รับความสนใจ
เธียร์ก้มมองใบหน้าจิ้มลิ้มที่ทำตาปริบ ๆ ใส่เขา ต่อให้เป็นพระอิฐพระปูนเจอแบบนี้ก็คงต้องพ่ายแพ้
เธียร์ตามใจเธอทุกอย่าง เขาสั่งลูกน้องคนสนิทอย่าง สิงหา ให้นำอาหารขึ้นมาส่งที่ห้องของเธอ
“ลินนึกว่าคุณจะพาไปทานข้างนอกซะอีก แต่ทานที่ห้องก็ดีเหมือนกันค่ะ ขอแค่ได้อยู่กับคุณก็พอ”
ใบหน้าเรียวเล็กยกยิ้มกว้างจนดวงตาหยักโค้งเป็นสระอิ
“ช่วงนี้ฉันยังไม่อยากเป็นข่าวสักเท่าไหร่”
ชายหนุ่มร่างสูงเอ่ยด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบ ใบหน้าของเขายากจะคาดเดาอารมณ์
รอยยิ้มของหญิงสาวเจื่อนลงทันที
“กลัวคนอื่นรู้เรื่องของเราขนาดนั้นเลยเหรอคะ ? “
คนตัวเล็กเลิกคิ้วขณะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงประชดประชัน
“แล้วเธอชอบให้เป็นข่าวนักหรือไง”
เขาตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบ
“ก็แค่ไปทานข้าวเองนี่คะ ไม่ได้เสียหายอะไรสักหน่อย ทีกับคนอื่นคุณยังไปได้แต่พอกับลินคุณมีข้ออ้างตลอดเลยนะคะ”
คนตัวเล็กเริ่มขึ้นเสียงใส่เขา
“ก็นั่นลูกค้าของผม”
เขาตอบอย่างใจเย็น ไม่ได้ใส่อารมณ์แต่อย่างใด
“แล้วลินละคะ ลินเป็นอะไรสำหรับคุณ”
นลินเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงจริงจัง แววตาเศร้าหมองขึ้นมาทันที เมื่อรู้สึกว่าตนเองเป็นฝ่ายที่มีใจให้มากกว่า และในความสัมพันธ์นี้ หากจะมีใครสักคนต้องเสียใจ คนนั้นก็คงเป็นเธอ
เพราะเธอคาดหวังมากจนเกินไป
“....”
ชายหนุ่มนิ่งเงียบไม่พูดอะไร แต่สายตาของเขาก็ดูคิดหนักอยู่เช่นกัน
“ขอโทษที่ลินคาดหวังว่าคุณจะให้ความสำคัญกับลินมากเกินไป จนลืมไปว่าเราไม่ได้เป็นอะไรกัน ลินก็แค่คู่นอนที่คุณมีไว้แก้เหงาก็เท่านั้น หึ ... ดูไร้ค่าดีเหมือนกันนะคะ ถ้าไม่อยากให้ลินคาดหวัง ได้โปรดอย่ามาให้ความหวังลินค่ะ อย่าทำเหมือนว่าคุณมีใจให้ลิน ทั้ง ๆ ที่คุณไม่เคยมีเลยสักครั้ง”
หญิงสาวพูดจบก็หยัดกายลุกขึ้นจากโซฟาหรูในห้องรับแขก ชายหนุ่มเอื้อมไปจะจับมือเธอ แต่เธอเดินเข้าห้องนอนเสียก่อน
ปล่อยให้เธียร์นั่งจมกับความคิดของตัวเองอยู่ในห้องสี่เหลี่ยมสีขาวที่ได้รับการตกแต่งเป็นอย่างดี ตอนนี้เขาสับสนไม่รู้ว่าแท้จริงแล้ว หัวใจของเขานั้นต้องการอะไรกันแน่ หรือเพียงแค่สบายใจเมื่ออยู่กับเธอ
เขาใช้เวลาอยู่กับตัวเองนานแค่ไหนไม่รู้ พอเดินเข้าไปหาเธอในห้อง หญิงสาวก็หลับไปเสียแล้ว
ชายหนุ่มเดินทอดน่องเข้าไปยืนใกล้ ๆ คนตัวเล็กที่นอนขดอยู่บนที่นอน พลางก้มลงมองใบหน้าของเธอที่มีคราบเลอะเปรอะเปื้อนจากเครื่องสำอางและน้ำตา
“ฉันพูดได้แค่ว่าตอนนี้ฉันมีแค่เธอ และไม่คิดจะมีใครคนอื่นเลยจริง ๆ”
น้ำเสียงทุ้มต่ำเอ่ยเบา ๆ กับหญิงสาวที่กำลังหลับใหล เอื้อมไปดึงผ้ามาห่มให้พร้อมลูบหัวเธอเบา ๆ ก่อนจะกลับออกไปในกลางดึก
Bab terbaru
รักลับคุณเธียร์ ตอนพิเศษที่ 2 ตัวป่วนของบ้าน 2/2
เมื่อเดินทางไปถึงที่วัดในระหว่างที่นลินกำลังหยิบของอยู่ในรถ พี่เลี้ยงก็อุ้มน้องลงจากเบาะ ภาวินทร์จึงเดินเข้ามาหาผู้เป็นแม่พร้อมเอ่ยถามด้วยสีหน้าเศร้า “มะมี้หายโกรธยางง”น้ำเสียงละมุนของลูกชาย ทำให้ลินดลารู้สึกเอ็นดูเป็นอย่างมาก เด็กน้อยคงจะกังวลเรื่องเมื่อเช้าที่แม่ดุเขาและไม่ได้คุยเล่นกับเขามาตลอดทาง “แล้วน้องวินทร์เป็นเด็กดีหรือยัง ?”นลินจ้องมองหน้าลูกนิ่ง ๆ “เป็นเด็กดีแย้ว”ใบหน้าจิ้มลิ้มที่น่ารักน่าเอ็นดูส่งยิ้มให้ผู้เป็นแม่พร้อมเดินเข้าไปกอดคอ“ถ้าเป็นเด็กดี มะมี้ก็หายโกรธน้องวินทร์แล้วครับ”ลินลดาอุ้มลูกชายลงจากรถพร้อมหอมลูกชายไปฟอดใหญ่ เธียร์ที่ยืนมองสองแม่ลูกเคลียร์ความในใจกัน เขาก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มตาม “น้องวินทร์ดูสิใครมา”เธียร์เอ่ยเรียกลูกชายให้หันไปดูผู้ที่พึ่งลงจากรถ“ธามมม !”เด็กน้อยเอ่ยเรียกอย่างดีใจเมื่อเห็นเขา ทำให้ผู้ใหญ่ทั้งสามหลุดขำออกมาเมื่อเห็นท่าทีของเขา “ลุงธามสิลูก”นลินพูดปนหัวเราะเมื่อเห็นลูกชายเรียกพี่ธามอย่างกับเพื่อนสนิท “ว่าไงวินทร์ เรียกอย่างกับเพื่อนเลยนะเรา”คุณลุงก็รู้สึกตลกหลานชายที่ไม่ค่อยจะเรียกเขาว่าลุง แต่ก็ไม่ได้ซีเรียสอะไรเพราะเด็กก็เ
รักลับคุณเธียร์ ตอนพิเศษที่ 2 ตัวป่วนของบ้าน 1/2
[ปัจจุบัน] ตั้งแต่มีลูกทั้งคู่ก็มีนาฬิกาปลุกส่วนตัวทันที ทุก ๆ เช้าเด็กน้อยจะปีนขึ้นบนตัวพ่อและแม่สลับกันอย่างเช่นในเช้านี้ “ปะป๊า ปะป๊า”เสียงยานคางของเจ้าตัวเล็กเอ่ยเรียกผู้เป็นพ่อให้ตื่นขึ้นมาเล่นกับเขา ภาวินทร์ปีนขึ้นไปนอนทับบนอกของเธียร์พร้อมใช้สองมือเล็กจับหน้าเขาโยกไปมา “หืมมม ครับลูก”ชายหนุ่มงัวเงียตื่นขึ้นมาพร้อมเอ่ยออกไปด้วยน้ำเสียงแหบพร่า “ดูตูน ๆ”เด็กเล็กงอแงขอดูการ์ตูนแต่เช้า ผู้เป็นพ่อถึงกับต้องกุมขมับ เมื่อโดนลูกชายตัวแสบก่อกวนเขาตั้งแต่ตี 5 “น้องวินทร์ครับ ตอนนี้ยังเช้าอยู่เลยลูก ปะป๊าง่วงมากเลย ปะป๊าขอนอนแป๊บหนึ่งได้ไหมครับ”ชายหนุ่มกอดลูกแล้วพลิกนอนตะแคงพร้อมเอ่ยกับลูกชายด้วยเสียงอ่อน “ได้ครับ ปะป๊านอน น้องวินทร์จะไปหามะมี้”เด็กเล็กตอบผู้เป็นพ่อด้วยน้ำเสียงเจื้อยแจ้ว พูดจบคนตัวเล็กก็รีบมุดไปนอนกอดนลิน หญิงสาวรู้สึกตัวก็ดึงลูกเข้ามากอด เจ้าตัวเล็กจึงหลับไปอีกรอบจนถึงตอนสาย ลินลดารู้สึกตัวตื่นขึ้นมาเพราะรู้สึกเหมือนลูกกำลังกินนมเธออยู่ แต่พอลืมตาเท่านั้นแหละ นี่ไม่ใช่ลูก นี่มันพ่อมันชัด ชัด ! เพียะ !เธอใช้ฝ่ามือเล็กฟาดไปที่กลางหลังของเขาจนเกิดเสียงดัง และมี
รักลับคุณเธียร์ ตอนพิเศษที่ 1 ต้องใช้ไม้ตาย 2/2
นับวันเธียร์ยิ่งหลงลูกชายตัวเองเข้าไปใหญ่ เพราะนิสัยที่ขี้อ้อน อีกทั้งยังทะเล้นเหมือนเขา ทำให้คนที่อยู่ใกล้ต่างหลงรักน้องภาวินทร์ “ดูปากป๊านะ...ปะป๊า”ชายหนุ่มนั่งเล่นกับลูกชายในวัยที่ใกล้จะครบ 1 ขวบ “แหะ แหะ !”เด็กเล็กไม่พูดตามเขาแต่ดันหัวเราะอย่างอารมณ์ดี “ไม่เอาสิลูก...พูดตามป๊า...ปะป๊า !” เธียร์ลุ้นให้ลูกเรียกชื่อเขา นลินที่ยืนอยู่ใกล้ ๆ ก็แอบยิ้มให้กับสองพ่อลูกที่หยอกล้อเล่นกัน “ป๊ะ !”ภาวินทร์นิ่งไปชั่วขณะ ก่อนจะเปล่งเสียงหนักแน่นเอ่ยเรียกผู้เป็นพ่อ“ลิน ๆ ๆ ได้ยินมั้ย ๆ ลูกเรียกชื่อผม”ชายหนุ่มทำสีหน้าตกใจหันไปมองนลินพร้อมเอ่ยกับเธอด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น คนร่างสูงรีบเข้าไปอุ้มลูกมาสวมกอดอย่างดีอกดีใจที่ลูกพูดชื่อเขาเป็นคำแรก นลินยอมไม่ได้จึงเดินเข้าไปหาทั้งคู่ “ภาวินทร์ครับ ไหนเรียกแม่ซิ...แม่ !” ลินลดาจ้องหน้าผู้เป็นลูกพร้อมลุ้นว่าเขาจะพูดหรือไม่ น้องภาวินทร์จ้องหน้านลินด้วยสีหน้าที่ใสซื่อก่อนจะหันไปหาพ่อของเขาแล้วเอ่ยเรียกออกมา“ป๊ะ !” “ฮ่า ๆ ๆ เก่งมากลูกพ่อ”ชายหนุ่มยิ้มจนหน้าบานเป็นกระด้งเมื่อลูกชายเอ่ยเรียกชื่อเขาถึงสองครั้ง นลินทำหน้าผิดหวังและมองสองพ่อลูกด้วยสายตา
รักลับคุณเธียร์ ตอนพิเศษที่ 1 ต้องใช้ไม้ตาย 1/2
หลังจากนลินคลอดลูกได้ 5 เดือน บ้านของพวกเขาก็เสร็จเรียบร้อยพอดี ในวันขึ้นบ้านใหม่ญาติ ๆ ต่างมาร่วมแสดงความยินดีและร่วมทำบุญด้วยกัน ที่สำคัญทุกคนต่างก็อยากมาเล่นกับหลานชายตัวน้อย ๆ ที่กำลังน่ารักอย่างน้องภาวินทร์“เผลอแป๊บเดียวโตแล้วนะหลานตา”คุณตาชัยยศอุ้มหลานเดินไปมา สีหน้าเขาเอ็นดูเด็กตัวเล็กเป็นอย่างมาก“ภาวินทร์ปู่มาแล้วลูก !”เสียงคุณปู่ตะโกนมาแต่ไกล เขาเดินลงจากรถแล้วตรงดิ่งเข้ามาหาหลานก่อน“ไม่ตะโกนมาตั้งแต่บ้านเลยล่ะ”ชัยยศหันไปเอ่ยกับเขา “ใครบอกกูไม่ตะโกน”ธนาสวนกลับพ่อของนลินพร้อมเข้าไปแย่งหลานมาอุ้ม ทุกคนต่างเห่อหลานเป็นอย่างมาก เพราะเด็กน้อยกำลังน่ารักน่าชัง “เถียงกันตลอดเลยสองคนนี้”อรยาเอ่ยแซวทั้งคู่ เมื่อผู้ใหญ่มากันครบก็นิมนต์พระมาทำบุญตักบาตรที่บ้านเพื่อเสริมสิริมงคลก่อนเข้าอยู่ “ยินดีด้วยนะครับน้องลิน”ธามแสดงความยินด้วยน้ำเสียงละมุนและสีหน้าที่ยินดี ชายหนุ่มเห็นนลินยืนอยู่จึงเดินเข้าไปทักทาย“ขอบคุณนะคะพี่ธามที่ช่วยแนะนำอะไรหลาย ๆ อย่าง”นลินกล่าวกับเขา “มีอะไรก็ถามพี่ได้ตลอด พี่อยู่ตรงนี้แหละ ลินหันกลับมาเมื่อไหร่ก็เจอ”ใบหน้าชายหนุ่มมองเธออย่างไม่ละสายตา “ค่
รักลับคุณเธียร์ ตอนที่ 23 แต่งงานกันนะ (จบ)
2 ปีผ่านไปตั้งแต่มีลูกความสัมพันธ์ของทั้งคู่ก็ดีขึ้นแบบก้าวกระโดด ต่างคนต่างมีเหตุผลและใจเย็นมากขึ้น ทำให้ทั้งคู่รักกันเป็นอย่างดี ตอนนี้น้องภาวินทร์ก็อายุได้ 2 ขวบแล้ว ทั้งคู่จึงอยากพาลูกไปฉลองงานวันเกิดที่ทะเล ถือโอกาสไปเที่ยวกับครอบครัวด้วยทริปนี้ทุกคนเดินทางไปเที่ยวทะเลที่ภูเก็ต โดยมีทั้งครอบครัวนลินและครอบครัวของเธียร์ เป็นทริปใหญ่ก็จะวุ่นวายอยู่หน่อย ๆ“ปะป๊า ปะป๊า”เด็กตัวเล็กวิ่งดุ๊กดิ๊กมาทางผู้เป็นพ่อ แก้มย้วย ๆ เด้งไปมาอย่างน่าเอ็นดู“ว่าไงครับลูก”เธียร์อุ้มลูกขึ้นมานั่งบนตักขณะที่ทานอาหารกันอยู่“ภาวินทร์อย่าไปกวนคุณพ่อลูก ให้พ่อกินข้าว”นลินหันไปเอ่ยกับลูก“ไม่เป็นไร ๆ”กลับกันเธียร์กลับรู้สึกชอบที่ลูกติดเขาเสียอีก“พี่ธามจะมาตอนเย็นใช่ไหมครับแม่”เธียร์หันไปถามคุณนภา“เห็นพี่บอกว่าอย่างงั้นนะ”เนตรนภาตอบกลับลูกชายเมื่อถึงตอนเย็นเธียร์ก็จองร้านอาหารติดชายทะเลพร้อมตกแต่งไฟอย่างสวยงาม เขาเหมาทั้งร้านวันนี้แขกภายในร้านจึงมีแค่ครอบครัวของเขา“ปกติร้านนี้เขาตกแต่งจนถึงชายหาดขนาดนี้เลยเหรอคะ”นลินอุ้มลูกเดินดูไฟที่ประดับจนทั่วชายหาด“ภาวินทร์ดูนั่นสิลูก เห็นไฟไหม ?”ลินลดาชี
รักลับคุณเธียร์ ตอนที่ 22 รักลงตัว
และในคืนนี้เธียร์ก็แอบเข้าห้องนลินมาอีกครั้ง ชายหนุ่มกอดเธอและลูบไปที่ท้องของหญิงสาว“คุณแม่ไม่ยอมหายโกรธพ่อสักที พรุ่งนี้คุณปู่คุณย่าจะมาง้อช่วยพ่อแล้วนะ”เธียร์เอ่ยเบา ๆ กับนลิน“ฮะ !”นลินตกใจจนเผลออุทานเสียงดัง“คุณว่าไงนะ”หญิงสาวหน้าตาตื่นเอ่ยถามเขา เธียร์สะดุ้งและมองนลินด้วยสีหน้างง ๆ“ผมให้ป๊ากับแม่มาสู่ขอคุณยังไงล่ะ คุณจะได้กลับไปกับผมสักที”ชายหนุ่มพูดออกไปอย่างหน้าตาเฉย“คุณทำอะไรคุณไม่เคยถามฉันสักคำ คิดเองเออเองไปหมด นี่ก็ลูกฉันเหมือนกัน ฉันไม่มีสิทธิ์ทำอะไรเลยใช่ไหม ฮือออ”นลินร้องไห้ออกมาด้วยความรู้สึกที่ปะปนกันไปหมด ชายหนุ่มมีสีหน้าตกใจและรีบเข้าไปปลอบเธอทันที“ผมขอโทษ ๆ ถ้าคุณไม่โอเคผมไม่ให้ท่านมาก็ได้ ไม่ร้อง ๆ”ร่างสูงรีบดึงเธอเข้ามากอดแต่ก็คงจะไม่ทันเมื่อเช้าวันรุ่งขึ้นพ่อและแม่ของเธียร์ก็มาถึงบ้านของนลินแล้วชัยยศเดินออกไปดูแขกที่มาวันนี้ เขาก็มีสีหน้าตกใจทันทีที่เห็นคนที่เดินลงมาจากรถ ธนาเองก็ไม่ต่างกัน เมื่อเห็นหน้าคนที่ยืนอยู่หน้าประตู เขาก็รู้สึกคุ้นหน้าแปลก ๆ“ไอ้...ไอ้...”ชัยยศชี้หน้าธนาและพยายามนึกชื่อของเขา“ไอ้...”ธนาเองก็เช่นกัน และในที่สุดเขาก็จำได้ “
รักลับคุณเธียร์ ตอนที่ 21 ว่าที่คุณพ่อคุณแม่
ตุ้บ ! “โอ๊ยย !”ร่างสูงสะดุ้งตื่นแล้วมองคนตรงหน้า “ตีผมทำไมเนี่ย ?” เสียงแหบพร่าเอ่ยถามออกไปด้วยสีหน้าที่งัวเงียกำลังเมาขี้ตาในยามเช้าตรู่“คุณมาทำอะไรอยู่ตรงนี้ ออกไปเลยนะ !”เจ้าของใบหน้าเล็กเหวี่ยงเขาออกไป “ถามได้ ก็มานอนกอดเมียสิ”พูดจบเขาก็ดึงเธอเข้ามากอดอย่างหน้ามึนพร้อมขโมยหอมแก้มหญิงสาว
รักลับคุณเธียร์ ตอนที่ 20 ง้อ
บรรยากาศบนโต๊ะอาหารค่อนข้างที่จะตึงเครียด คนร่างสูงค่อย ๆ หย่อนกายนั่งลงข้างผู้เป็นแม่ของหญิงสาว สายตาของเขาชำเลืองไปมองพ่อของนลิน แล้วก็ต้องรีบก้มหน้าหลบสายตาเมื่อถูกผู้เป็นพ่อจ้องมองอย่างกับจะกินหัว “ใครบอกให้นั่ง !”พ่อของนลินดุออกมาด้วยเสียงดัง พร้อมมองตาขวางใส่คนที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม เธียร์
รักลับคุณเธียร์ ตอนที่ 19 เข้าใจผิด 2/2
ถึงแม้ว่าเธียร์จะโกรธพี่ชายสักแค่ไหน แต่ตรีธาราก็เป็นคนที่เขาเชื่อใจและเคารพมาตลอด ดังนั้นคำพูดของธามมีผลกับเขาเป็นอย่างมาก ชายหนุ่มจึงรีบบึ่งรถกลับคอนโดเพื่อไปขอโทษนลินระหว่างทางก็แอบแวะซื้อของโปรดไปให้เธอด้วย แต่เมื่อกลับมาถึงภายในห้องดันว่างเปล่าไร้เงาของนลิน มีเพียงเศษแก้วของแจกันที่แตกกระจัดก
รักลับคุณเธียร์ ตอนที่ 19 เข้าใจผิด 1/2
ขากลับตรีธาราต้องขับรถมาเพียงลำพัง ในระหว่างนั้นเขาได้ใช้เวลาอยู่กับตัวเอง ก็ทำให้เขาตกตะกอนความคิดของตัวเองได้ในเวลานั้น ดวงตาคมเริ่มมีน้ำสีใสไหลออกมาจนดวงตาของเขาพร่ามัวนลินและเธียร์เดินทางกลับมาถึงคอนโด หญิงสาวก็เอาแต่นิ่งเงียบไม่พูดไม่จากับเขา เธอหงุดหงิดและโกรธเธียร์เป็นอย่างมาก แค่เห็นหน้าเข
Anda juga akan menyukai
หกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า
เจียงจื่อหยา324.4K Dibacaพ่ายรักคุณสามี
ราชินีหิมะ126.9K Dibacaเกิดใหม่ทั้งที ขอหนีจากผู้ชายเฮงซวยคนนี้เถอะ
อี้เสี่ยวเหวิน88.7K Dibacaรักร้ายจอมทระนง
หิมะที่ปลิดปลิว361.2K Dibacaเงาใจในเพลิงพรหม
ศรีปุรัม มณีปุรัม173 Dibacaพ่ายรักพลิน
SHASHA89 Dibacaถูกรักพร้อมกันจากผู้ชายธงเขียวและแดง (3P)
Selenex158 Dibacaถูกแฟนเก่าทิ้งและแต่งงานกับมหาเศรษฐีพันล้าน
Paddi white 48 Dibaca
