EP.6 การกลับมา

กอหญ้า...

และแล้วเทอมสองของปีที่สี่ก็มาถึง หลังจากที่ปิดเทอมได้ไม่นานการเรียนที่แสนจะหนักหนาแสนสาหัสก็กลับมาอีกครั้ง และฉันก็ไม่น่าเรียนคณะนี้เลย เกษตรศาสตร์

" กอหญ้า!! ทางนี้ๆ "

เสียงตะโกนพร้อมโบกไม้โบกมือของใครสักคนทำให้ฉันที่เดินดุ่มๆต้องหันไปมอง

" ดิน!! ฟาง!! "

ฉันตะโกนกลับก่อนจะวิ่งไปหาเพื่อนซี้ทั้งสองที่นั่งรอบนโต๊ะม้าหินอ่อนข้างตึกคณะ

" หอบอะไรมาเยอะแยะอะหญ้า "

ฟางถาม

" เมล็ดพืชเมล็ดไงจ๊ะ "

ฉันตอบเสียงใส เปิดเทอมมาอาจาร์ยก็จะพาทำสวนเลยหลังจากที่เราจับจองพื้นที่ไว้ตั้งแต่เทอมที่แล้ว แต่วันนี้คงเป็นการวางแผนงานต่างๆก่อนที่จะเริ่มทำสวนจริงๆ ทั้งๆที่เทอมนี่ต้องทำทั้งวิจัยจบไหนจะโครงงานต่างๆส่งแท้ๆยังต้องมาทำสวนควบไปด้วย

" ดิน หญ้า ฟางขอโทษนะที่ต้องทิ้งพวกเธอไว้กลางทางแบบนี้ "

ฟางเอ่ยเสียงอ่อยเมื่อฉันกำลังแยกเมล็ดพืชให้ดินเลือกว่าจะเอาอันไหน

" ไม่เป็นไรน่าฟางอย่าคิดมาก ชีวิตคนเรามันไม่ได้สิ้นสุดแค่การเรียนหรอกนะ หญ้ากับดินเข้าใจ "

ฉันยิ้มให้ฟางที่กำลังทำหน้าหงอยอยู่

" ใช่แล้วฟาง อีกอย่างที่ฟางลาออกก็เพราะไปทำงานไม่ใช่หรือไง ไม่ได้ออกไปเที่ยวเล่นไร้ประโยชน์สักหน่อย "

ดินหันไปปลอบฟางบ้าง

" ใช่ๆ ที่สำคัญฟางไปอยู่ฮ่องกงกับครอบครัวไม่ใช่หรอ ฟางต้องดีใจสิ มันเป็นสิ่งที่ฟางต้องการมาตลอดเลยนะ "

ฉันบอก

" อื้ม เอาไว้ฟางจะโทรหาดินกับกอหญ้าบ่อยๆนะ แต่ตอนนี้ฟางต้องไปแล้วแหละ "

ฉันกับดินส่งยิ้มพลางโบกมือให้ฟางพร้อมกัน อันที่จริงฟางบอกเรื่องนี้กับพวกฉันตั้งแต่ก่อนปิดเทอมแล้ว แล้วก็มาทำการลาออกวันนี้พร้อมกับลาพวกฉันด้วย ใจหายเหมือนกันนะเรียนด้วยกันมาตั้งแต่มัธยมจนใกล้จะจบมหาลัยแล้วก็ต้องจากกันเพราะทางบ้านฟางมีปัญหาไม่สามารถส่งฟางเรียนต่อได้ที่สำคัญฟางต้องไปช่วยพ่อกับแม่ทำงาน แต่ไม่เป็นไรหรอกแค่ฮ่องกงเอาไว้ฉันขอพ่อกับแม่บินไปหาฟางก็ได้

.

.

.

" ดินฝนจะมาแล้วอะ เราเก็บของกันเถอะ "

ฉันกับดินนั่งร่างผังไปได้สักพักก็เหมือนว่าฝนจะเทลงมา ถึงจะเรียนเกษตรแต่ฉันล่ะเกลียดหน้าฝนเป็นที่สุดเลยมันทำให้ฉันคิดถึงใครบางคน

" หญ้า ดินว่าเรากลับกันเถอะเดี๋ยวดินแวะไปส่ง "

ดินบอกฉันก่อนจะรีบเก็บอุปกรณ์ลงกระเป๋า ไอ้ฝนบ้าก็เหมือนจะเทลงมาอยู่รอมร่อ

" อื้มได้สิ ว่าแต่เราจะร่างฝังต่อกันวันไหนดีมะรืนก็ต้องส่งแล้วนะดิน "

" งั้นเราร่างช่วยกันพรุ่งนี้ถ้าไม่เสร็จเดี๋ยวดินไปค้างบ้านหญ้าเหมือนเดิม กลางคืนทำต่อก็น่าจะเสร็จจะได้ส่งอาจารย์ตอนเช้าเลย "

" โอเค "

ฉันกับดินเรารู้จักกันมาพร้อมๆกับฟางตั้งแต่มัธยมแต่ส่วนมากสมัยมัธยมดินจะอยู่กับเพื่อนพวกผู้ชายมากกว่า แต่พอเข้ามหาลัยการคบเพื่อนก็จะแคบลงเหลือเพียงกลุ่มเล็กๆ กลุ่มที่สนิทกันจริงๆเท่านั้น นั่นก็คือพวกเราสามคนแต่ตอนนี้ฟางไม่อยู่ก็จะเหลือแค่ฉันกับดิน

หากพูดถึงเรื่องที่พวกเราค้างคืนด้วยกันมันบ่อยมากเลยแหละ เราสามคนชอบนัดกันทำรายงาน ทำงานกลุ่มบ่อยๆโดยส่วนมากจุดนัดพบและจุดค้างคืนก็คือที่บ้านฉันนั่นเอง พ่อกับแม่ไม่ได้ซีเรียสเรื่องพาเพื่อนมาค้างที่บ้านพวกท่านกลับดีใจซะอีกที่ฉันมีเพื่อนอย่างดินและฟาง แล้วที่สำคัญดินกับฟางพวกท่านก็เห็นมาตั้งแต่เด็ก ดินเป็นลูกชายเจ้าของร้านดอกไม้ที่ชอบมารับดอกไม้ที่สวนฉันไปขายบ่อยๆ ส่วนฟางเป็นลูกคนงานเก่าที่รีสอร์ตพ่อกับแม่ฉันเห็นมาตั้งแต่เด็กๆ

" วันนี้ดินไม่เข้าไปในบ้านหญ้านะ ฝนจะมาแล้ว "

ดินชะโงกหน้ามาบอกฉันทันทีที่ฉันลงจากรถ

" โอเคจ้ะ ขับรถดีๆนะดิน "

" พรุ่งนี้เช้าหน้าบ้านหญ้าเวลาเดิม "

" โอเค้ บาย "

ฉันตอบรับเสียงใสพลางโบกมือให้ดินก่อนจะเดินเข้าบ้าน การมีดินเป็นเพื่อนมันดีแบบนี้นี่เองเช้าไปรับฟางแล้วมารับหญ้าตอนเย็นก็ไปส่งหญ้าก่อนไปส่งฟาง แต่ต่อไปนี้ดินคงเหลือฉันแค่คนเดียวแล้วแหละที่ดินต้องไปรับไปส่งเพราะฟางไม่อยู่แล้ว

" แม่ขาหญ้ากลับมาแล้วค่าา "

ฉันร้องเสียงใสเดินเข้าไปในครัวที่ปกติแล้วคุณแม่เวลาสุดสวยจะทำอาหารรอฉันกลับมา

" ไม่อยู่ในครัว...อืมมม "

ฉันพรึมพรำกับตัวเองก่อนจะเดินเข้าไปในห้องทำงานของพ่อองศา เพราะคิดว่าแม่เวลาคงไปหาป้าน้ำแข็งที่บ้านสวนงั้นฉันไปหาพ่อองศาก็ได้

" พ่อขากอหญ้ากลับมาแล้วค่าา คิดถึงพ่อองศาที่สุดละ...คะ คุณนาที... "

ทันทีที่เดินเข้าไปกอดคนที่คิดว่าเป็นพ่อเหมือนที่เคยทำทุกวันตั้งแต่ที่ลูกชายแท้ๆของพวกท่านไม่อยู่ ฉันก็ไม่คิดเลยว่าคนที่ฉันกอดอยู่ตอนนี้จะเป็นเขา...กลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่กัน

" พ่อกับแม่ไปหาอาฟากับอาหมอที่กรุงเทพ "

เสียงทุ้มเอ่ยบอกหน้านิ่ง

" อ่อค่ะ "

" แล้วจะยืนกอดฉันอีกนานมั้ย? "

พรึ่บ!!

" ขอโทษค่ะ "

ฉันรีบดึงแขนออกก่อนจะก้มหัวลงเล็กน้อยพร้อมกล่าวขอโทษเขา ให้ตายเถอะลืมไปแล้วหรือไงว่าเขาเกลียดฉัน

" ที่บอกไว้ลืมแล้วหรือไงกลับมาครั้งนี้เรียก...พี่...ได้แล้ว "

คนหน้านิ่งยังคงพูดต่อหากแต่เสียงแผ่วลงเล็กน้อยกับคำพูดท้ายๆ

" พี่...นาที "

" อืม "