แชร์

บทที่ 1

ผู้เขียน: กาแฟหอมกรุ่น
last update ปรับปรุงล่าสุด: 2025-09-15 14:59:48

บทที่ 1 คนเมากับคนเมากว่า

         งานแต่งงานแห่งปีของเชียงใหม่งานนี้ไม่เกินจริงสำหรับงานแต่งของใบบุญญา โชติ‍ภิ‍วรรธกับอินน์ อินท‍ฐานนท์ งานแต่งงานของหลานชายเจ้าประกายแก้วรัตนาผู้ดีเก่าของเมืองล้านนากับลูกสาวคนเล็กของตระกูลดังจากเมืองกรุงอย่างตระกูลโชติ‍ภิ‍วรรธ

         อิง‍ดาวมองรอบงานอย่างตื่นเต้น วาสนาของเธอโดยแท้ที่ได้เพื่อนเป็นสะใภ้หมื่นล้านของตระกูลนี้

         คนแรกสายน้ำที่เป็นเมียรักของคุณหมอธาร์เจ้าของคลินิกเสริมความงามรายใหญ่ของเชียงใหม่

         อีกคนคือธี‍ริศ‍ราเธอผู้กุมหัวใจของคุณหมอไธม์สุดหล่อฝาแฝดของคุณหมอธาร์ดูแลกิจการเสริมความงามที่กรุงเทพฯ

         ส่วนเธอเพื่อนที่มีแฟนก่อนใครในกลุ่ม รักกับแฟนหนุ่มจะครบสิบปี แทนที่จะได้แต่งงานอย่างที่เขาเคยบอกให้รอสุดท้ายแล้ว

         หึ! มันทิ้งเธอในวัยใกล้สามสิบ ยิ่งคิดยิ่งแค้น ทิ้งเธอไปกับเพื่อนร่วมงานที่เป็นผู้ชายด้วยกัน

         ศักดิ์ศรีของผู้หญิงสวยอย่างอีอิงถูกย่ำยีโดยผู้ชายสองคน เขาเปลี่ยนใจจากผู้หญิงไปเป็นผู้ชาย

         อิง‍ดาวหรือป้าอิงของเหนือ เพิ่งโดนผู้ชายเท

         “สมรสเท่าเทียมทำกูกลายเป็นเมียน้อยทันที ไม่รู้ต้องเรียกว่ายังไงนะ ‘เมื่อผัวฉันเป็นเมียเขา’ ไหมวะ”

อยากจะตลกนะ แต่มันตลกไม่ออก จะทิ้งกันก็น่าจะทิ้งตอนที่ยังสาว ๆ นี่มาทิ้งกันตอนที่เธอกำลังจะสามสิบในอีกไม่กี่เดือน

         “ผู้ชายเหี้ย แบบนั้นมึงไม่ต้องเสียดาย กูก็ว่าแล้วผู้ชายไม่ทำการบ้านเป็นปี ๆ มันปกติที่ไหน”

ธี‍ริศ‍ราหรือป้ากล้วยว่า เธอเพิ่งรู้จากอิง‍ดาวว่าแฟนของเพื่อนไม่ทำเรื่องอย่างว่าเลยเป็นปี ๆ ผู้ชายปกติที่ไหนจะละเว้นเรื่องอย่างว่าได้ นอกจากชายไม่จริงกับพระเท่านั้นแหละ แต่พระบางรูปยังแอบเสพเมถุนเลย

         “ตอนนั้นมึงเป็นคนเชียร์ให้กูคบมัน”

อิง‍ดาวอยากจะยกมะเหงกเขกหัวเพื่อนกล้วย 

         “ตอนนั้นเพื่อนหลงผิดก็เห็นมันดูแลมึงดีอะ เวลาเปลี่ยนคนก็เปลี่ยนอย่าคิดเยอะเนอะ”

เพื่อนกล้วยเองก็หลงผิดเพราะผู้ชายอย่างเอ็มขยับสถานะจากเพื่อนมาเป็นแฟนเพราะเวลานั้นเอ็มเองก็ดูแลอิง‍ดาวอย่างดี

อิง‍ดาวถอนหายใจ เวลาทำให้คนเปลี่ยนไป หรือจริง  ๆ แล้ว เอ็มอาจไม่ได้เปลี่ยนใจเลยเพราะเธอกับเขาเคยมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งแค่ครั้งเดียว

ครั้งเดียวที่อิง‍ดาวจำแทบไม่ได้ว่าความฟินเป็นอย่างไร แต่เพราะไม่อยากอับอายเพื่อนที่มีแฟนก่อนใครเพื่อนแต่เรื่องแซ่บกลับเป็นศูนย์ 

         “ว่าแต่ตระกูลโชติ‍ภิ‍วรรธนี่เหลือคนโสด ๆ บ้างไหม ฉันอยากใช้นามสกุลเดียวกับป้ากล้วยกับแม่น้ำบ้างแล้วสิ”

         อิง‍ดาวเอ่ยถาม เห็นเพื่อนได้ใช้นามสกุลโก้หรูอย่าง

‘โชติ‍ภิ‍วรรธ’ เธอเองก็อยากได้ผู้ชายโชติ‍ภิ‍วรรธสักคน ว่าแต่มีใครเหลือบ้างหรือเปล่านะ

         “คงจะมีเหลือหรอกนะ”

สายน้ำพูดพร้อมทั้งหัวเราะเท่าที่เธอจำได้ ญาติสามีที่เป็นผู้ชายเขาแต่งงานมีครอบครัวกันหมดทุกคนแล้ว

         “ญาติห่าง ๆ ไรแบบนี้ก็ไม่มีเหรอ” อิง‍ดาวยังพยายามไม่เลิก

         “คงต้องรอให้เขาเป็นพ่อหม้ายเมียตายหรือเมียทิ้งก่อนมั้งถึงจะมีหนุ่มโสด ‘โชติ‍ภิ‍วรรธ’” ธี‍ริศ‍ราว่า

         “มึงใกล้ตายยังกล้วย ตรวจสุขภาพล่าสุดเป็นไง ตับ ไต หัวใจ ยังปกติดีไหม”

         “อิง‍ดาว นี่เพื่อนกล้วยเอง เพื่อนที่ช่วยติวให้เธอสอบเทอมสองปีหนึ่งผ่านมาได้นะ” คนโดนแช่งให้รีบตายอย่างป้ากล้วยต้องรีบทวงบุญคุณ

         “โวะ แค่ล้อเล่น ใครจะคิดไม่ดีกับสามีเพื่อน”

         “กูว่าเราต้องรีบหาผู้ชายให้มันแล้วน้ำ ดูทรงอีอิงจะหิว น่าจะอดอยากมานาน” ธี‍ริศ‍รากระซิบกระซาบกับสายน้ำ พร้อมทั้งหรี่ตามองอย่างจับผิด

         “กูได้ยินอีกล้วย อีน้ำ” คนโดนนินทาส่งสายตาเขียวปั้ดให้เพื่อน

         “พูดไม่เพราะเดี๋ยวฟ้องเหนือเลย” สายน้ำขู่คนพูดไม่เพราะ

         “ไม่มีผัวดีจะตาย นี่เดือนหน้าฉันจะไปเที่ยวพัทยาสักเดือน เผื่อได้ผัวฝรั่ง” อิง‍ดาวเบนเข็มจากคนนามสกุล ‘โชติ‍ภิ‍วรรธ’ ไปหาฝรั่งตาน้ำข้าวบ้างดีกว่า

         อยากได้ของใหญ่ของดีกับเขาบ้าง 

         “คุณอิงขาว ๆ แบบคุณอิงสายฝอไม่ชอบจ้า”

คำพูดของสายน้ำทำเพื่อนอิงคิดหนัก เมื่อมองผิวตัวเองแล้วก็ต้องยอมรับว่าเธอขาวเกินไปสำหรับฝรั่ง

         “ไม่เป็นไร เกาหลี ญี่ปุ่นหรือจีนเพื่อนก็ไม่ติด”

         เมื่อทรงฝรั่งไม่ได้ก็เป็นหนุ่มเอเชียตาตี่ อิง‍ดาวก็ไม่ติด

         “ทรงหิวนะมึง” ธี‍ริศ‍ราเอ่ยว่าเพื่อน 

         “เออ สิวะ” อิง‍ดาวยอมรับอย่างไม่อาย ครั้งแรกและครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่กันนะ

          เมื่อถึงช่วงเวลาโยนช่อดอกไม้ ผู้คนหน้าเวทีมากมายทั้งชายหญิง

“รับให้ได้นะมึงรับรองได้แต่งแน่” คำพูดให้กำลังใจจากเพื่อนรักทำให้อิง‍ดาวหมายมั่นปั้นมือ อย่างไรเสียเธอขอช่อดอกไม้เป็นรางวัลปลอบใจของคนอกหักอย่างเธอเถอะนะ

         “พร้อมกันหรือยังครับ เรากำลังจะโยนช่อดอกไม้” เสียงพิธีกรถามขึ้น ทุกคนในงานต่างตอบเป็นเสียงเดียวกันว่าพร้อม

         “แต่ทุกท่านไม่ต้องลุกจากที่นั่งครับ” เสียงของพิธีกรทำทุกคนในงานต่างตื่นเต้นกับการโยนช่อดอกไม้แสนพิเศษของวันนี้

         “ดอกทิวลิปที่อยู่ในมือของทุกคนคือคำตอบ”

         คำพูดของพิธีกรทำให้คนอยากได้ช่อดอกไม้ต้องหันมองเพื่อนร่วมโต๊ะ

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • รักเราแค่เรื่องบังเอิญ ( NC 18+ )   บทที่ื 96 (จบ)

    “ใช่ จองทุกอย่างที่มีการเปิดจอง แต่ส่วนมากก็บัตรคอนเสิร์ตแหละที่คนจองเยอะ” โอบอธิบายอย่างฉะฉาน“คุยกันบ่อยเหรอ” ผู้เป็นพี่อดแปลกใจไม่ได้เพราะน้องชายของเธออย่างโอบไม่ค่อยพูด ไม่คิดว่าจะสนิทกับพี่เหนือ“ก็คุยกันบ้าง” โอบกับอายถึงจะเป็นฝาแฝดแต่เพราะต่างเพศกันทำให้บางอย่างไม่สามารถปรึกษากับพี่สาวได้“โอยไม่ต้องเอาอย่างพี่เหนือนะ สาวเยอะ” อายที่มีโอกาสได้เจอญาติผู้พี่ที่เวลานี้กำลังศึกษาในระดับมหาวิทยาลัย อายแอบได้ยินผู้เป็นแม่คุยกับน้าสายน้ำว่าสาวพี่เหนือเยอะมาก ก.ไก่ล้านตัว “หึ เตรียมตัวได้แล้ว ใกล้เวลา”โอบรีบเปลี่ยนเรื่อง เพราะไม่อยากพูดถึงเรื่องที่ญาติผู้พี่มีสาวเยอะ ถามว่าเขารู้เรื่องนี้ไหมหลังจากแอบส่องไอจีของพี่เหนือก็พอเห็นแหละว่ามีสาวเยอะอย่างที่น้าสายน้ำว่าแต่นั่นไม่ใช่เรื่องที่โอบสนใจ แต่สิ่งที่โอบสนใจคือเงินค่าจองบัตรคอนเสิร์ตต่างหาก เขาอยากได้เงินไปซื้อไอเทมลับในเกมดังเขาไม่อยากได้ไอเทมลับอะไรนั่นหรอก แต่เพื่อนสนิทเขาน่ะสิอยากได้ โอบก็เลยต้องหาไปให้เธอ เขาชอบมอง ‘นานา’ ยิ้ม เพื่อนของโอบยิ้มสวย โอบชอบรอยยิ้มนั้น“เย้!” เสียงของอายทำให้โอบตกใจตื่นจากภวังค์ความนึกคิด โอบรีบ

  • รักเราแค่เรื่องบังเอิญ ( NC 18+ )   บทที่ 95

    “จำไม่ได้จริงเหรอ วันนั้นบี๋ขอกินไอติมตั้งหลายครั้ง”“มั่วแล้ว! วันนั้นไม่ได้อม” อิงดาวพูดแล้วก็ต้องหน้าเห‍วอ โดนเขาหลอกเสียแล้ว“คนเมาไม่น่าจะจำได้” อ‍วัชเอ่ยแซวทั้งหัวเราะอย่างอารมณ์ดี“หนาวจัง” ค่ำคืนที่มีเพียงแสงสว่างเพียงแสงจันทร์ ลมทะเลที่พัดผ่านทำให้ร่างบางที่ใส่เพียงบิกินีกับเสื้อคลุมตัวบางหนาวจนต้องขดตัว“อุ่นขึ้นไหม” อ‍วัชดึงผ้าห่มผืนใหญ่คลุมร่างเธอกับเขาทั้งกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น“อุ่นขึ้นแล้วค่ะ” อิงดาวว่าทั้งยังซบหน้ากับอกกว้าง“แต่พี่หนาวจัง” เสียงอ‍วัชสั่นเล็กน้อย“หนาวเหรอคะ”“ครับ ขอพี่คลายหนาวหน่อยนะคะบี๋”เมื่อมือหนายกขาข้างหนึ่งของเธอให้พาดบนเอวเขาข้างหนึ่ง โดยที่ทั้งสองหันหน้าเข้าหากัน สายผูกบิกินีสีแดงสดถูกดึงรั้งให้พ้นทางเธอก็รับรู้แล้วว่าส่วนไหนของร่างกายเขาที่กำลังหนาวเวลานี้ส่วนที่หนาวของเขากำลังลุกชันและเสียดสีกับปลายยอดกระจิริด“ขอไออุ่นหน่อยนะคะบี๋”“อ๋า” เขาเสียบเสยเข้ามาจนสุดลำ ไออุ่นที่เขาต้องการคือไออุ่นจากร่องรักที่ฉ่ำเยิ้มด้วยความต้องการ ไม่ต่างจากเขาที่ต้องการเธอเช่นกัน“อุ่นจัง” เขากระซิบบอกแน่นอนว่าสิ่งที่ ‘อุ่นจัง’ หาใช่กายเขาที่อุ่นหากแต่เป็น

  • รักเราแค่เรื่องบังเอิญ ( NC 18+ )   บทที่ 94

    อาหารที่จัดเตรียมไว้เป็นเพียงอาหารง่าย ๆ กินแกล้มกับไวน์ขาว เป้าหมายของคืนนี้คือหลังจากพระอาทิตย์ตกและพระจันทร์เต็มดวงต่างหาก“พระจันทร์เต็มดวงเหรอคะ” อิงดาวมองพระจันทร์ตรงหน้าพร้อมตั้งคำถามที่ไม่อยากได้คำตอบ“ใช่ครับ เป็นไงดวงโตไหม” อ‍วัชเอ่ยถาม คนโดนถามพยักหน้าเห็นด้วยอย่างยิ่ง เพราะจันทร์เวลานี้ไม่มีแสงไฟฟ้ารบกวนทำให้ดวงจันทร์คืนนี้กลมโต“พี่จะปิดไฟเรือนะ ไม่ต้องกลัว” อ‍วัชบอกกับคนที่นอนหนุนแขนเขาในเวลานี้ ทั้งสองนอนอยู่ดาดฟ้าเรือซึ่งอยู่อีกฟากของที่ดินเนอร์ก่อนหน้านี้ พนักงานทั้งห้าคนพักผ่อนในพื้นที่ของตนเองแล้วหลังจากเหนื่อยมาทั้งวันคืนนี้พวกเขาจะทอดสมอนอนบริเวณที่สามารถทอดสมอได้“ปิดเลยค่ะ” อิงดาวบอกกับผู้เป็นสามีอย่างตื่นเต้น คิดถึงครั้งที่เธอไปเที่ยวเขื่อนทางใต้เมื่อครั้งยังโสดตอนพิเศษ 6 พระจันทร์ของพี่ เมื่อเรือทั้งลำมืดสนิท สิ่งที่อิงดาวมองเห็นคือพระจันทร์อีกดวงที่กำลังระยิบระยับอยู่บนผิวน้ำ “ไม่ต้องรอน้ำเน่าก็เห็นเงาจันทร์นะครับ” อ‍วัชพูดติดตลก อิงดาวหัวเราะกับมุกกะโหลกกะลา ห้าบาทสิบบาทของสามี ที่เธอหัวเราะกับมุกเขาใช่เพราะว่าตลก แต่เป็นเพราะสงสารในความพ

  • รักเราแค่เรื่องบังเอิญ ( NC 18+ )   บทที่ 93

    อ‍วัชขอให้พ่อต้นกับแม่มาสซึ่งเป็นคุณปู่คุณย่ากับพี่เลี้ยงช่วยดูแลลูกตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง ทำให้อิงดาววางใจและยอมตามใจตัวเองมาท่องเที่ยวครั้งนี้ “โหเรือลำใหญ่เลยนะคะ” อิงดาวมองเรือยอช์ตลำใหญ่ที่อ‍วัชตระเตรียมไว้ “เพื่อเมียสุดที่รัก” คำพูดของสามีสุดที่รักทำคนฟังหน้าร้อน เขาก็เป็นอย่างนี้ตลอด “เราจะนอนบนเรือเหรอคะ” อิงดาวถามเมื่อเรือเริ่มเคลื่อนตัวออกจากฝั่ง “ใช่ ๆ ไม่ต้องกลัวนะ มีเรืออีกหลายลำอยู่ไม่ห่างกัน” การค้างบนเรือใช่ว่าจะมีเรือเพียงลำเดียว รอบ ๆ มีเรือยอช์ตหลายลำที่ค้างกันกลางทะเล ซึ่งแต่ละลำจะเว้นระยะห่างกันพอประมาณ “นึกว่าพี่จะขับเรือเอง” อิงดาวเอ่ยแซวเธอนอนหนุนตักคนที่เปลือยอกและใส่เพียงกางเกงขาสั้น เวลานี้เป็นเวลาเย็นที่ท้องฟ้าเบื้องหลังเปลี่ยนเป็นสีส้มอมชมพู พระอาทิตย์กำลังจะลับขอบฟ้า “ให้เป็นหน้าที่ของคนที่เขาชำนาญดีกว่า” อ‍วัชว่าพลางมือหนาลูบตามเส้นส่วนเว้าส่วนโค้งของผู้เป็นเมีย วันนี้อิงดาวอยู่ในชุดบิกินีสีแดงเพลิง แม้จะลูกสามแล้วรูปร่างของเธอยังดีเช่นเดิม พื้นที่นั่งเล่นโซนชั้นสองของเรือเป็นที่พักผ่อนของแขก

  • รักเราแค่เรื่องบังเอิญ ( NC 18+ )   บทที่ 92

    “อยากโดนแบบจุก แตกคาXXX” คำลามกที่อ‍วัชแทบไม่เคยได้ยินอิงดาวพูดมาก่อน แต่วันนี้เธอกลับพูดออกมาหน้าตาเฉยไม่หน้าตาเฉยสิ หน้าตาสุดเซ็กซี่แบบนี้เขาเองก็อยากให้เธอแตกคาXXX โอยแค่คำพูดเธอ แค่นั้นจริง ๆ หากแต่คำพูดแค่นั้นกลับทำเขาแข็งทั้งลำ“แข็งแล้วเหรอคะ” อาการแข็งไม่อาจปฏิเสธได้เลย เพราะมือบางกอบกุมและสาวรูดจงใจให้เจ้ากร่างของเขาแข็งไม่หยุดอยู่แล้ว“แข็งมาก บี๋ท่านี้ไหม Ballet Dancer[1]”“ท่าแบบไหนคะ” อิงดาวเอ่ยถาม พร้อมทั้งยื่นหน้าดูคำอธิบายพร้อมภาพประกอบ เธอรับโทรศัพท์ของสามีพร้อมทั้งอ่านออกเสียง“ท่านี้ต่อให้คุณเต้นบัลเล่ต์ไม่เป็นก็เล่นได้ หลักการง่าย ๆ ก็คือให้คุณและคู่รักหันหน้าเข้าหากัน จากนั้นก็ให้ฝ่ายชายยกขาข้างหนึ่งของฝ่ายหญิงขึ้น (ควรเป็นขาข้างที่สาวเจ้าสามารถทรงตัวต่อไปได้ถนัด) แล้วก็ให้สอดใส่ความเป็นชายเข้าไปขณะที่ยังยืนอยู่ในท่าดังกล่าว กล่าวกันว่าท่านี้สามารถทำให้อาวุธของฝ่ายชายสามารถเข้าไปถึงจุด G spot ของฝ่ายหญิงได้อย่างแม่นยำ สร้างความเสียวซ่านและพาคุณทั้งคู่ขึ้นสวรรค์ไปพร้อมกันได้แบบสบายตัวกันไปตาม ๆ กัน นอกจากนั้น สำหรับคู่ที่ฝ่ายหญิงเป็นนักบัลเล่ต์เก่าหรือเล่นโยคะเป็

  • รักเราแค่เรื่องบังเอิญ ( NC 18+ )   บทที่ 91

    “ตาจ๋า ยายจ๋า” เสียงเจื้อยแจ้วของเด็ก ๆ ทำให้เจ้าของบ้านยิ้มแฉ่ง“ว่าไงคนเก่ง” ตาอำนาจย่อตัวกอดเด็กแฝดทั้งสอง ส่วนยายรัตนาตรงไปยังหลานสาวคนเล็กที่นั่งซ้อนท้ายผู้เป็นพ่อภาพที่ทั้งสี่ปั่นจักรยานจากบ้านตนเองมายังบ้านตายาย ถือเป็นภาพชินตาเพราะเห็นอยู่ทุกวัน วันละหลาย ๆ ครั้ง เป็นภาพที่ผู้เป็นตาและยายต้องยิ้มทุกครั้ง“พี่อายทำเค้กกล้วยหอมมาให้ชิมค่ะ พี่เจนนี่สอนพี่อายทำค่ะ” พี่อายรีบนำเสนอเค้กกล้วยหอมอย่างอารมณ์ดี“อร่อยมากครับ” น้องโอบก็สนับสนุนความอร่อยของเค้ก คนทำยิ้มแฉ่งน้องชายของเธอน่ารักตลอด“ย่อย ๆ” น้องสาวคนเล็กก็น่ารักไม่แพ้กันตากับยายหัวเราะชอบใจกับความสามัคคีของทั้งสามที่ช่วยกันขายขนม“งั้นตาจ๋าต้องรีบชิมแล้ว” ตาจ๋าของเด็กรับเค้กกล้วยหอมจากมือป้อม ๆ ของพี่อายกัดกินด้วยสายตาเป็นประกาย เค้กอร่อยจริงแต่สิ่งที่ทำให้เค้กชิ้นนี้พิเศษก็คือหลานสาวตัวน้อยทำให้กินคุณยายของหลาน ๆ ก็ไม่ต่างกันหลับตาพริ้มด้วยความอร่อยไม่คิดว่าเค้กที่หลานทำจะอร่อยได้ขนาดนี้ หรือเพราะว่าหลานของเธอทำสินะ ทำให้เค้กชิ้นนี้อร่อยกว่าทุกชิ้น“พี่อายเก่งมากเลยลูก” เมื่อได้รับคำชมพี่อายยิ่งมีกำลังใจในการจะทำเค้กวัน

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status