รักแรกคนเดียวคือเธอ

รักแรกคนเดียวคือเธอ

last updateLast Updated : 2024-11-28
By:  Luffy.gOngoing
Language: Thai
goodnovel4goodnovel
Not enough ratings
33Chapters
468views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

น้ำหวานสาวน้อยที่อ่อนแอไร้เดียงสา ตกหลุมรักพี่สายชล เพื่อนสนิทของพี่ชายเข้าอย่างจัง โชคชะตาจึงนำพาทั้งสองให้ได้มาใกล้ชิดกันและกัน ความรักที่เฝ้ารอคอยมาเนิ่นนานก็เริ่มเบ่งบานขึ้น จากเพื่อนพี่ชายสุดเงียบขรึมแปรเปลี่ยนเป็นหมาป่าจอมเจ้าเล่ห์ แล้วแมวน้อยอย่างเธอจะรอดพ้นไปได้อย่างไร ติดตามเรื่องราวความรักที่เต็มไปด้วยความโรแมนติก ความหวานซาบซ่า และความท้าทายของหัวใจใน "รักแรก คนเดียว คือเธอ" นิยายที่จะทำให้คุณหลงรักในทุกย่างก้าวของความสัมพันธ์ระหว่างน้ำหวานและสายชล

View More

Chapter 1

บทที่ 1 : ความรู้สึกแปลก ๆ ที่เกิดขึ้นในใจ

離婚が決まったその日、私は結婚したときに着ていた服だけを身につけたまま、家を出た。

住むところも、車も、貯金も、子どもたちも。全部、高遠慎也(たかとお しんや)に任せて。

慎也は意外そうに私を見て、鼻で小さく笑った。

「本気か?三人とも、お前が育ててきた娘だろ。それも置いていくって?

本当に何もいらないなら、養育費も請求しない。それでいいんだな」

私は迷うことなく離婚協議書に署名し、静かに答えた。

「ええ。それで構わないわ」

慎也はしばらく黙ったまま書類を見つめていたが、やがてゆっくりと名前を書いた。

「……もし後悔したら、もど――」

私は軽く手を振って、その先を言わせなかった。そして振り返ることなく、逃げるように家を飛び出した。

すると珍しく、慎也が後を追ってきた。

「そんなに急いでどうする。外は冷えるだろ。その格好じゃ、厚手のコートも着てないじゃないか」

そう言って、彼は手にしていた毛皮のコートを差し出してきた。けれど私は、首を横に振る。

「あなたのお金で買ったものだから。受け取らない」

慎也は数秒、言葉を失ったように立ち尽くし、その目に苛立ちと、ほんのわずかな痛みを浮かべた。

いつもなら、もうとっくに不機嫌になって怒鳴っている。でも今回は、珍しく声を落とした。

「さっきの話、まだ終わってない……もし後悔したら、戻って来い」

そう言うと彼は、私の手にひんやりとした平たい金属を押し込んできた。

「お前の願いコインだ」

わざと私の手のひらをつまみ、すべてがまだ自分の掌の上にあるとでも言いたげな態度だった。

私は、何年も目にすることのなかった願いコインを強く握りしめ、胸の奥に複雑な感情が渦巻くのを感じた。

結婚したばかりの頃、慎也は特注の願いコインを百枚作り、私への「ご褒美」だと言っていた。

あの頃はまだ愛情も深く、私は毎月一枚ずつコインを受け取り、そのたびに一つ願いを叶えてもらっていた。

けれど、いつからか――どれほど甘えても、機嫌を取っても、二度とコインをくれなくなった。

ここ二年、私は以前と変わらないつもりで彼に尽くしてきた。

それでも、願いコインは一枚も手に入らなかった。

私は何度も頼み込んだ。願いコインで、たとえ一度だけでも、彼と触れ合いたかったから。

慎也はもう長い間、私を近づけようとしなかった。私たちの関係も、日を追うごとに冷え切っていった。

どれだけ努力しても、慎也は頑としてコインを渡さなかった。

それなのに離婚することになって、こんなにも簡単に一枚手に入るなんて。

……本当に、笑えない話だ。

家を出て間もなく、使用人たちのLINEグループが一気に騒がしくなった。

何人ものメンバーが、次々と私をメンションしてくる。

「奥さま、長女がお腹を痛がっています。お薬は何を飲ませればいいでしょうか?」

「奥さま、次女がピアノに水をこぼしてしまって。アフターサービスの連絡先は?」

「奥さま、三女は明日の早期教育クラス、行かせますか?」

「奥さま、旦那さまが外でお酒を飲まれています。二日酔い対策のスープは……」

……

私は小さくため息をつきながらも、一つひとつ丁寧に返事をした。

最後に、こう添えた。

「慎也さんとは、近いうちに離婚します。これからのことは、皆さんにお任せすることになります」

私は家で威張ることもなく、使用人たちとも普段から関係は悪くなかった。

すぐに、諭すような返事がいくつも届く。

「ちょっとした喧嘩でしょう。三人も可愛いお嬢さんがいるのに、離婚だなんて」

「前みたいに慎也さんに甘えて、少し折れれば大丈夫ですよ。今までも、そうやって乗り越えてきたじゃありませんか」

皆、今回もこれまでと同じだと思っていた。私が頭を下げて妥協すれば、また元に戻るのだと。

けれど今回は、本当に違った。

ふと気づいたのだ。もう、これ以上愛し続ける理由がないのだと。

「今回は本当です。これからは、三人の子どもたちのことを、どうかよろしくお願いします」

グループは静まり返った。

しばらくしてから、ようやく一人が言葉を送ってきた。

「奥さま……私たちは、ずっとお二人を見てきました。あんなに仲が良かったのに、どうしてここまで来てしまったんですか?」

私は、苦く笑う。

もう、この結婚には――引き返せる余地が、残っていなかった。

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
33 Chapters
บทที่ 1 : ความรู้สึกแปลก ๆ ที่เกิดขึ้นในใจ
ฉันชื่อน้ำหวาน ตอนนี้เรียนอยู่ชั้นมัธยมห้า ชีวิตในวัยมัธยมปลายของฉันค่อนข้างจืดชืด ด้วยความที่ฉันเป็นพวกโลกส่วนตัวสูงออกแนวรังเกียจสังคมเสียด้วยซ้ำ ฉันพูดคุยกับคนแปลกหน้าไม่ค่อยเก่งเรียกว่าพูดไม่เป็นเลยจะง่ายกว่า ทำให้ฉันไม่ค่อยรู้จักใครมากเท่าไหร่ ที่พอมีสนิทอยู่บ้างก็เป็นเพื่อนในกลุ่มที่โรงเรียนประมาณห้าหกคนเห็นจะได้ โรงเรียนฉันเป็นโรงเรียนหญิงล้วน ดังนั้นพวกบรรดาความรักแบบ ป๊อปปี้เลิฟอะไรพรรค์นั้นฉันแทบไม่เคยได้สัมผัสเสียด้วยซ้ำ ชีวิตจึงวนเวียนอยู่เพียงแค่บ้านกับโรงเรียน และโรงเรียนกับบ้าน พอชีวิตในช่วงมัธยมปลายหลายคนต่างเร่งติวหนังสือเพื่อเตรียมสอบเข้ามหาวิทยาลัย ฉันก็เป็นอีกคนหนึ่งถึงแม้ว่าฉันจะเรียนอยู่ในระดับค่อนข้างดี แต่พ่อแม่ก็อยากให้ฉันไปเรียนเสริมอีกสักหน่อย จริง ๆ แล้วฉันไม่ค่อยมีความฝันอะไรสักเท่าไหร่ อยากเรียนอะไร อยากเรียนที่ไหน โตไปอยากเป็นอะไร เรื่องพวกนี้ฉันแทบไม่เคยคิดในหัวสมองเลย พอพ่อแม่อยาก ฉันเองก็ไม่เห็นว่าเป็นปัญหาอะไร ฉันจึงเริ่มสมัครเรียนพิเศษเพิ่มหลังเลิกเรียน ลืมบอกอีกอย่างฉันมีพี่ชายอยู่หนึ่งคน ชื่อ น้ำเพชร พี่เพชรเรียนโรงเร
last updateLast Updated : 2024-11-23
Read more
บทที่ 2 : ฉันเป็นบ้าไปแล้ว
ฉันยังคงใช้ชีวิตปกติเฉกเช่นเดิม จะมีที่เปลี่ยนแปลงไปคือตอนเลิกเรียนที่ควรได้กลับบ้าน ฉันยังต้องไปเรียนที่โรงเรียนกวดวิชาเพิ่มอีก วันนี้ก็เช่นเดียวกัน ฉันเดินคอตกเข้าไปข้างใน ตรงทางขึ้นบันไดมีผู้ชายสองคนยืนอยู่ เป็นพี่ตะวันกับพี่สายชลนั่นเอง ฉันได้แต่ก้มหน้างุดจนแทบจะเอาหัวมุดลงดินไปเสียด้วยซ้ำ“อ้าวน้องหวาน...มาเรียนแล้วเหรอ” เสียงพี่ตะวันเอ่ยแซวออกมาฉันได้แต่ถอนหายใจ ก้มหน้า ไม่โต้ตอบอันใดไป “พูดด้วยไม่พูดด้วย เป็นใบ้เหรอคะ” นั่นไงพี่ตะวันยังคงพล่ามออกมาไม่หยุด อยากจะให้ฉันลุกขึ้นมากรีดร้องใส่หน้าเขาเลยเหรอเนี่ย ฉันทำได้เพียงคิดในใจ หน้าตาหงิกงอลงอย่างช่วยไม่ได้แต่ถึงอย่างนั้นฉันก็ยังอดปรายตามองไปที่พี่สายชลไม่ได้อยู่ดี พี่เขายังคงยืนนิ่งไม่พูดไม่จา ทำเพียงแค่มอง แค่มองเท่านั้น จู่ ๆ ฉันก็เกิดอาการหน้าแดงระเรื่อขึ้นมา หัวใจฉันเต้นรัวแรงอย่างห้ามไว้ไม่อยู่ ถ้ามันกระโดดออกมาจากอกได้ มันคงเด้งดึ๋งลงบนพื้นไปมาให้อับอายขายหน้าผู้คนเป็นแน่ จากนั้นผีนักวิ่งก็เข้าสิงฉันทันที ฉันรีบจ้ำอ้าวเดินขึ้นบันไดไปอย่างรวดเร็วยิ่งกว่าความเร็วแสงเสียอีกฉันนั่งเรียนโดยหาสมาธิไม่เจอเลยทีเดียว ฉันค่อนข้า
last updateLast Updated : 2024-11-23
Read more
บทที่ 3 : นี่ฉันตกหลุมรักจริง ๆ เหรอ
บทที่ 3 : นี่ฉันตกหลุมรักจริง ๆ เหรอ นับตั้งแต่วันนั้นมา ฉันก็เอาแต่คิดถึงใบหน้าและสายตาของพี่สายชลไม่หยุด ทุกวันฉันได้แต่ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ พาลให้คิดอยากเร่งเวลาให้ได้ไปเรียนกวดวิชาไว ๆ“น้ำหวาน ช่วงนี้แกเป็นอะไรไปเนี่ย เอาแต่เหม่อลอย เดี๋ยวก็ยิ้ม เดี๋ยวก็หัวเราะคิกคักอยู่คนเดียว” สายไหมเพื่อนของฉันคนหนึ่งเอ่ยทักขึ้นมาในระหว่างที่พักเที่ยง“เปล่าซะหน่อย ก็เป็นปกตินี่” ฉันยังเฉไฉปฏิเสธออกไป เพื่อนตัวดีของฉันยังคงมองหน้าอย่างจับผิดไม่หยุด ฉันได้แต่หลุบตาต่ำ ก่อนจะถอนหายใจออกมาอย่างยอมแพ้“ก็ได้ เล่าก็ได้ ว่าแต่สายไหม แกเคยแบบรู้สึกแปลก ๆ เวลาเจอใครสักคนอะไรแบบนี้ไหม” ฉันเอ่ยถามด้วยความอยากรู้“แปลก ๆ ยังไง นี่อย่าบอกนะ ไปแอบตกหลุมรักใครเข้าให้น่ะ ดักแด้ในถ้ำอย่างแก พอโผล่เห็นแสงตะวันนิดหน่อยถึงกับใจแตกเลยเหรอ” สายไหมเอ่ยแซวพร้อมกระดกนิ้วชี้ไปมาตรงหน้าฉัน“นี่แกว่าใครเป็นดักแด้ในถ้ำยะ ถ้าขืนยังพูดมากแบบนี้ ฉันไม่คุยด้วยแล้วนะ” ฉันบ่นอย่างอารมณ์เสีย พร้อมกุมนิ้วชี้ตรงหน้าไว้แน่น เพื่อนในกลุ่มต่างชอบล้อว่าฉันเป็นดักแด้ในถ้ำ เหตุผลก็ไม่ใช่อะไรหรอก ในเมื่อฉันไม่เคยออกไปเที่ยว พบ
last updateLast Updated : 2024-11-23
Read more
บทที่ 4 : แอบรักเข้าให้แล้ว
บทที่ 4 : แอบรักเข้าให้แล้ว ระหว่างเดินเข้าไปโรงเรียนกวดวิชา ฉันเลื่อนลอยอยู่กับความคิดในหัว คำพูดของสายไหมยังวนเวียนสลับกับภาพใบหน้าพี่สายชล ฉันเดินจนเข้าไปด้านใน เสียงแซวของพี่ตะวันเรียกสติฉันไว้“น้องหวาน...มีคนแอบคิดถึงอยู่นะ” พี่ตะวันยักคิ้วหลิ่วตา ทำท่าทางยียวนใส่ฉันพลันรู้สึกอารมณ์เสียอย่างช่วยไม่ได้ สิ่งเดียวที่ยังทำให้พอจะอารมณ์ดีก็คือพี่สายชลที่ยืนอยู่ด้านข้างนั้น ฉันยิ้มอย่างเขินอาย วนเวียนอยู่กับคำถามว่าฉันหลงรักพี่สายชลจริงหรือไม่ ด้วยความใจลอยพาลให้แข้งขาพันเกี่ยว และสะดุดล้ม ฉันตกใจเป็นอันมาก พยายามคว้าทุกสิ่งตรงหน้าก่อนที่หน้าจะทิ่มลงกับพื้น ฉับพลันมือหนึ่งยื่นมาคว้าตัวฉันไว้อย่างรวดเร็ว ฉันที่ควรจะล้มลงกับพื้น บัดนี้กลับกลายเป็นอยู่ในวงแขนของเขาแทน ฉันเงยหน้าขึ้นประสานใบหน้านั้นทันที ดวงตาคู่นั้น ดวงตาของพี่สายชลนั่นเอง ฉันตกตะลึงไปสักพัก ความใกล้ชิดนี้ยิ่งทำให้หัวใจฉันเต้นแรงจนแทบหายใจไม่ออก“ขอบคุณค่ะ” ฉันขยับตัวถอยออกมา ก่อนจะโค้งตัวขึ้นลงแล้วรีบกล่าวขอบคุณ“ระวังตัวด้วย วันหลังอย่ามัวแต่เหม่อล่ะ” พี่สายชลพูดแกมตำหนิออกมาฉันได้แต่รู้สึกใจแป้วลงทันที
last updateLast Updated : 2024-11-23
Read more
บทที่ 5 : เจอกันโดยไม่ได้ตั้งใจ
บทที่ 5 : เจอกันโดยไม่ได้ตั้งใจ ตอนนี้ฉันขึ้นมัธยมหกแล้ว พี่เพชรสอบติดมหาวิทยาลัยในกรุงเทพฯ ส่วนพี่สายชล ฉันพอจะรู้มาบ้างว่าพี่สายชลสอบติดมหาวิทยาลัยในจังหวัดใกล้ ๆ นี้เอง นั่นคงเป็นครั้งแรกที่ฉันเริ่มมีเป้าหมายในชีวิต ฉันตั้งใจจะสอบเข้ามหาวิทยาลัยเดียวกับพี่สายชลให้ได้ ช่วงนี้ฉันจึงตั้งใจเรียนอย่างหนัก จนพ่อแม่เองยังรู้สึกแปลกใจ ชีวิตของฉันผ่านไปอย่างเชื่องช้า นอกจากบ้าน โรงเรียน โรงเรียนกวดวิชา ฉันแทบไม่ได้ไปไหนเลย เพื่อน ๆ ในกลุ่มพยายามชวนฉันออกไปเที่ยวอยู่เป็นประจำด้วยความที่เป็นปีสุดท้าย เผื่อต้องแยกย้ายกันไป แต่ฉันกลับไม่มีอารมณ์จะไปไหน จนเข้าช่วงใกล้จบการศึกษา สายไหมเดินมากอดคอฉัน “น้ำหวาน วันนี้พวกเราจะไปแฮงค์เอาท์ แกไปด้วยกันนะ นี่ก็ใกล้จะประกาศผลสอบเข้ามหาวิทยาลัยแล้ว ไม่รู้ว่าเราจะติดที่เดียวกันหรือเปล่า” สายไหมพูดกับฉันอย่างอ้อนวอนจนฉันใจอ่อนยอมพยักหน้าตกลง พวกเพื่อน ๆ คนอื่นต่างส่งเสียงเฮดังลั่นประหนึ่งได้รับโล่รางวัลเกียรติยศอย่างนั้นแหละ คืนวันเสาร์พวกเราไปกินเลี้ยงกันที่ร้านอาหารแห่งหนึ่ง บรรดาเพื่อน ๆ ต่างชวนฉันกินเหล้า รสชาติของมันออกจะขมเ
last updateLast Updated : 2024-11-23
Read more
บทที่ 6 : ไม่เจอกันนาน
บทที่ 6 : ไม่เจอกันนาน หลังจากนั้นพี่สายชลพาฉันขึ้นรถเพื่อพาไปส่งที่บ้าน ระหว่างทางฉันนั่งนิ่งเงียบ แอบปรายตามองพี่สายชลเป็นบางครั้งบางคราว ตอนนี้ฉันไม่รู้ว่าพี่เขาคิดอะไรอยู่ ยังโกรธฉันอยู่หรือเปล่านะ ฉันได้แต่เม้มปากแน่น “น้ำหวาน สบายดีนะ ไอ้เพชรเป็นอย่างไรบ้าง” จู่ ๆ พี่สายชลเอ่ยปากก็ทำลายความเงียบลง “ สบายดีค่ะ หวานไม่ค่อยได้คุยกับพี่เพชรแต่คงจะสบายดีแหละ” ฉันตอบออกไป พลางครุ่นคิดในใจว่าฉันควรจะพูดคุยอะไรต่อดี “แล้วไม่คิดจะถามพี่บ้างเหรอ” พี่สายชลพูดโดยไม่หันมามองหน้าฉัน สายตายังคงมองออกไปตรงทางด้านหน้าถนนเช่นเดิม “เอ่อ...แล้วพี่ชลสบายดีไหมคะ” ฉันรีบถามกลับ กลัวว่าพี่สายชลจะคิดว่าฉันช่างไร้มารยาทสิ้นดี “หึ...ไม่ค่อยสบายหรอก แมวของพี่ซนเหลือเกิน” พี่สายชลตอบออกมา “พี่ชลเลี้ยงแมวด้วยเหรอ” คำตอบนั้นทำให้ฉันเกิดสงสัยขึ้นมาทันที “แมวหลงทางน่ะ ชอบทำให้พี่เป็นห่วงอยู่เรื่อย” พี่สายชลตอบพร้อมหันมามองหน้าฉันอย่างเพ่งพินิจ ทำเอาฉันหน้าร้อนผ่าว แล้วแมวพี่ชลเกี่ยวอะไรกับฉัน ทำไมฉัน
last updateLast Updated : 2024-11-23
Read more
บทที่ 7 : รับน้อง
บทที่ 7 : รับน้อง ในที่สุดผลสอบก็ประกาศออกมา ฉันสอบติดมหาวิทยาลัยเดียวกันพี่สายชลจนได้ ฉันดีใจกรีดร้องลั่นบ้าน พ่อแม่ฉันเองก็ดีใจมากเช่นกันแต่ก็คงอดสงสัยไม่ได้ว่าทำไมฉันถึงดีใจเกินเหตุขนาดนั้น “ดีใจด้วยนะแก จะได้ไปอยู่กับหนุ่มในฝันแล้ว” สายไหมรีบโทรมาแต่ก็มิวายแอบแซวฉันเล็ก ๆ “เสียดายที่แกไม่ติดที่เดียวกัน ต่อไปฉันคงจะเหงาแย่” ฉันแอบโอดครวญไม่ได้ที่เพื่อนรักดันสอบติดอีกที่หนึ่ง “โอ๊ย...มีพี่สายชลสุดหล่ออยู่แล้ว แกจะมาสนใจอะไรฉันยะ” สายไหมยังคงไม่หยุดแซวก่อนหน้านี้สายไหมเอาแต่ถามเรื่องคืนนั้นไม่หยุด แถมยังวิเคราะห์เป็นมั่นเป็นเหมาะว่าพี่สายชลต้องมีใจให้ฉันแน่ ๆ ฉันก็ได้แต่แอบปลื้มปริ่มในใจเล็ก ๆ แต่หลังจากวันนั้นฉันก็ไม่ได้เจอกับพี่สายชลอีกเลย ทำให้ความหวังเล็ก ๆ ของฉันค่อย ๆ มอดไหม้ลงไปทีละเล็กทีละน้อยหลังจากประกาศผล ที่จังหวัดก็มีจัดกิจกรรมรับน้องจังหวัดขึ้น อันที่จริงตอนแรกฉันก็ไม่ได้อยากไปสักเท่าไหร่หรอก ฉันไม่ชอบที่ที่คนเยอะแยะแถมยังเป็นคนแปลกหน้าด้วยซ้ำ แต่พอคิดถึงหน้าพี่สายชล ฉันก็ได้แต่ฮึดสู้ในใจและตัดสินใจไปเข้าร่วมกิจกรรมครั้งนี้
last updateLast Updated : 2024-11-28
Read more
บทที่ 8 : เริ่มการเป็นนักศึกษาปีหนึ่ง
บทที่ 8 : เริ่มการเป็นนักศึกษาปีหนึ่ง วันนี้เป็นวันเปิดเทอมวันแรก ฉันอยู่คนละคณะกับพี่สายชลจึงยังไม่มีโอกาสเจอกันตั้งแต่วันรับน้องจังหวัดอีกเลย ทางคณะมีจัดกิจกรรมรับน้องคณะ ซึ่งนั่นเป็นเรื่องที่น่าอึดอัดใจสำหรับฉันเช่นเดิม ฉันพยายามจะปรับตัวให้เข้ากับสังคมใหม่ให้ได้ เนื่องจากเพื่อน ๆ ในกลุ่มต่างแยกย้ายกันไป “สวัสดีนะ เราชื่อฟ้า ยินดีที่ได้รู้จัก” ฟ้าเดินเข้ามาทักทายฉัน ท่าทางเธอดูสดใส รอยยิ้มกว้างนั่นบ่งบอกว่าเป็นคนที่อัธยาศัยดีทีเดียว “เราชื่อน้ำหวาน ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกัน” ฉันยิ้มให้อย่างเป็นมิตร ฟ้าคงดูออกว่าฉันเป็นคนเข้าสังคมไม่ค่อยเก่ง เธอจึงถือวิสาสะจูงมือฉันไปเข้ากับกลุ่มเพื่อน ๆ คนอื่น พวกเราพูดคุยกันเรื่องทั่วไป ส่วนใหญ่ก็เป็นการแนะนำตัวเอง บางคนก็มีเพื่อนอยู่แล้ว บางคนก็มารู้จักเอาใหม่ในคณะ อันที่จริงคนที่คุยส่วนใหญ่คงเป็นฟ้า ส่วนฉันเหรอได้แต่ยืนฟังไปยิ้มไปแต่ก็ทำให้ฉันรู้สึกผ่อนคลายขึ้นมาได้มาก กิจกรรมรับน้องของคณะก็ไม่มีมีอะไรมากมาย ส่วนใหญ่ก็ให้เด็กใหม่ทำกิจกรรมร่วมกัน พี่ ๆ แนะนำตัวเอง และก็กำหนดสายรหัส
last updateLast Updated : 2024-11-28
Read more
บทที่ 9 : นี่หมายความว่าไง
บทที่ 9 : นี่หมายความว่าไง พี่สายชลขับรถมาจอดตรงหน้าร้านอาหารแห่งหนึ่ง แต่พี่เขายังไม่มีทีท่าว่าจะลงจากรถ ฉันเหลือบมองพี่สายชลที่ยังคงนั่งนิ่งเหมือนกำลังใช้ความคิดอยู่ คิ้วหนาขมวดยู่จนแทบจะมัดรวมเป็นปมเข้าด้วยกัน “น้องหวานเอามือถือมา” พี่สายชลพูดพร้อมหันมามองหน้าฉัน ฉันยื่นมือถือให้พี่สายชลแต่โดยดี พี่สายชลหยิบไปแล้วสำรวจอะไรสักอย่างจากนั้นก็กดโทรศัพท์ของฉัน เพียงเสี้ยววินาทีเสียงโทรศัพท์ของพี่สายชลก็ดังขึ้น “นี่เบอร์โทรพี่ ต่อไปมีเรื่องอะไรให้โทรมาเบอร์นี้นะ ส่วนเบอร์คนอื่นไม่จำเป็นก็ลบทิ้งซะ” พี่สายชลพูดพร้อมยื่นโทรศัพท์คืนให้ฉัน ฉันได้แต่อมยิ้มด้วยความปลื้มปริ่มในใจ นี่หมายความว่าไงนะ พี่สายชลแอบหวงฉันหรือไม่ แต่ก่อนที่ความคิดจะเตลิดไปไกล คำพูดพี่สายชลก็พาลดับฝันฉันลงทันที “เป็นเด็กเป็นเล็กอย่าเพิ่งรีบมีแฟน ตั้งใจเรียนอย่างเดียวก็พอเข้าใจไหม” พี่สายชลบอกพร้อมทั้งส่งสายตาคาดคั้นมาที่ฉัน ฉันได้แต่ทำหน้าหงอย พร้อมพยักหน้ารับคำ ที่แท้ก็เห็นฉันเป็นเด็กน้อยนั่นเอง พี่สายชลคงเป็นห่วงฉันเพราะฉันเป็นน้องสาว
last updateLast Updated : 2024-11-28
Read more
บทที่ 10 : นี่เราเป็นอะไรกัน
บทที่ 10 : นี่เราเป็นอะไรกัน หลังจากวันนั้น พี่สายชลก็มักมารับมาส่งฉันที่คณะเป็นประจำจนเพื่อน ๆ ในคณะอดแซวฉันไม่ได้ว่าพี่สายชลเป็นแฟนของฉัน ฉันได้แต่ยิ้มอ่อนให้เพราะไม่รู้จะตอบกลับอย่างไรดี จริง ๆ ฉันก็อดสงสัยในความสัมพันธ์ของพวกเราไม่ได้เช่นกัน หลายต่อหลายครั้งฉันก็รู้สึกว่าพี่สายชลคงรู้สึกเช่นเดียวกับที่ฉันรู้สึก แต่เพราะท่าทีเวลาที่เราอยู่ด้วยกัน พี่สายชลก็ยังทำตัวเป็นพี่ชายที่ดีของฉันเสมอ ออกจะดีกว่าพี่เพชรพี่ชายแท้ ๆ ของฉันเสียอีก มันเลยทำให้ฉันไม่กล้าที่จะคิดเข้าข้างตัวเอง และอดน้อยใจอยู่บ่อย ๆ ไม่ได้วันนี้เป็นวันหยุด พี่สายชลมารับฉันออกไปกินข้าวกลางวันด้วยกัน หลังจากกินข้าวเสร็จพี่สายชลจึงชวนฉันไปดูหนังกันต่อ ฉันรีบตกลงรับคำทันที ก็ฉันแอบปลื้มพี่สายชลมากอยู่แล้วนี่นา โอกาสมาหาก็ต้องรีบคว้าเอาไว้ก่อนสิ“น้องหวาน อยากดูเรื่องอะไรเป็นพิเศษหรือเปล่าคะ” พี่สายชลถามฉันขณะที่พวกเรากำลังยืนเลือกโปรแกรมหนัง“ดูเรื่องนี้ไหมคะ” ฉันชี้ไปที่หนังแนวรักโรแมนติกเรื่องหนึ่ง ใจจริงแล้วฉันอยากดูหนังการ์ตูนมากกว่าแต่เพราะไม่อยากให้พี่สายชลคิดว่าฉันเป็นเด็กน้อยฉันจึงเปลี่ยนใจเลือกหนั
last updateLast Updated : 2024-11-28
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status