Share

บทที่ 12

Penulis: หยาน อัน
ชุมชนเจิดจรัส

เมื่อโรสได้รับสายโทรศัพท์จากโรงพยาบาลแกรนด์เอเชียอย่างกะทันหัน เธอหวาดกลัวทันทีว่าโรงพยาบาลจะปฏิเสธที่จะรักษาแม่ที่ป่วยหนักของเธอ

"คุณโรส เรามียินดีที่จะแจ้งให้คุณทราบว่าใบสมัครที่คุณได้ส่งไปยังโรงพยาบาลของเราเมื่อวานนี้ได้รับการยอมรับแล้ว เนื่องจากกรณีของแม่ของคุณมีลักษณะพิเศษทางโรงพยาบาลจึงได้ยกเว้นให้เธอได้รับรักษาตัวในโรงพยาบาลแกรนด์เอเชีย เราได้ย้ายผู้ป่วยไปที่โรงพยาบาลไว้ล่วงหน้าแล้ว กรุณาจ่ายค่ารักษาในโรงพยาบาลสามแสนหยวนภายในยี่สิบสี่ชั่วโมงนี้ค่ะ"

โรสนิ่งอึ้งไป

เมื่อเธอไปที่แกรนด์เอเชียเพื่อยื่นใบสมัครให้แม่ของเธอเข้ารับการรักษามื่อวานนี้ เธอถูกเจ้าหน้าที่ปฏิเสธด้วยเหตุผลที่ไม่เข้าใจหลายประการ อย่างไรก็ตามจากนั้นแกรนด์เอเชียได้ย้ายแม่ของเธอไปโรงพยาบาลอย่างน่าอัศจรรย์ในวันนั้นเองโดยไม่ได้แจ้งให้เธอทราบ

มีเพียงคำอธิบายเดียวเท่านั้น—เจย์มีส่วนร่วม โรสต่อว่าไปที่ปลายสายทันทีด้วยความโกรธ "ใครให้คุณอนุญาตให้ย้ายแม่ของฉันไปโรงพยาบาลโดยไม่ได้รับอนุญาต คุณควรพาแม่ของฉันกลับไปยังที่ที่เธอย้ายมาดีกว่าไม่อย่างนั้นฉันจะฟ้องร้อง"

ทันใดนั้นเสียงเย็นชาก็ดังมาจากปลายสายของอีกฝ่าย“ โอ้ โรส...”

เสียงที่คุ้นเคย อะดรีนาลีนที่พลุ่งพล่าน เต็มไปด้วยบรรยากาศที่เหนือกว่าทำให้เส้นขนทั้งหมดบนร่างกายของโรสลุกตรงขึ้นทันที อย่างไรก็ตามเธอรวบรวมความกล้าที่จะตอบกลับ

“จ... เจ... ท่านอาเรส...”

เจย์ขมวดคิ้วและพูดอย่างเย็นชาว่า "คุณปู่? ฉันอายุมากกว่าเธอไม่มาก"

โรสผงะและสำลักอย่างรุนแรง เธอแค่พยายามที่จะหาด้านที่ดีของเขา ‘เห็นได้ชัดว่านั่นไม่ใช่สิ่งที่ฉันหมายถึง!’

จริงอยู่ที่เขาอายุมากกว่าเธอไม่มาก

"ทำไม มีคนบอกฉันว่าเธอจะฟ้องฉัน?" น้ำเสียงที่หยิ่งผยองของเจย์มีความเย็นชาที่ทำให้เขาชวนน่าหลงใหลยิ่งขึ้น

"ช่างเป็นช่วงเวลาที่ดีจริง ๆ ฉันหมายถึงที่จะเผชิญหน้ากับคุณเกี่ยวกับเรื่องนี้เมื่อห้าปีก่อน ก่อนที่เราจะขึ้นศาล”

เหตุการณ์เมื่อห้าปีก่อน? เหตุการณ์ที่เธอข่มขืนเขาในช่วงสุดท้ายของชีวิตการแต่งงาน?

‘ถ้าเกิดเรื่องยุ่งขึ้นมา จะทำอะไรให้เขาดีล่ะ?’ โรสคิด ‘ฉันไม่กลัวหรอก!’

"ฉันจะรู้สึกเป็นเกียรติที่ได้พบคุณในศาลท่านอาเรส" เธอสูดหายใจ "ฉันต้องขอบคุณที่ทำให้ชื่อของฉันเป็นข่าวพาดหัวเมื่อถึงเวลา!"

โรสต้องใช้ความกล้าอย่างมากในการโต้กลับด้วยคำพูดเหล่านั้น หลังจากบีบเค้นให้เขาแข็งขึ้นเธอก็ได้ยินเสียงที่แข็งกร้าวของเจย์พูดว่า "ช่างไร้ยางอายอะไรเช่นนี้"

โรสตอบอย่างประชดประชันว่า "แล้วจะใช้แม่ของฉันเป็นเครื่องมือนี่ไม่หน้าด้านเหรอ?"

"โรส ดูเหมือนว่าตอนนี้ฉันจะรู้จักตัวจริงของเธอดีขึ้นแล้วนะ เธอมีไหวพริบเฉียบแหลมขนาดไหนกัน เธอไม่กลัวว่าคำพูดของเธอจะทำให้แม่ของคุณแย่ไปมากกว่านี้หรือ?" เจย์เป็นนักล่าโดยธรรมชาติมาโดยตลอด เมื่อเขามีเหยื่ออยู่ในเงื้อมมือเขาก็ต้องแยงจุดที่อ่อนแอของพวกมันจนกว่าพวกมันจะคุกเข่าลง

โรสใช้เวลาเพียงเสี้ยววินาทีในการเปลี่ยนจากความกล้าหาญและมีชีวิตชีวาของเธอไปเป็นโรสที่ถูกกดขี่ ‘ฮึ่ม! ไอ้เวรเจย์! ฉันรู้ว่านายกำลังคุกคามฉันกับแม่ ต่ำตม!' จิตใจของโรสด่าว่าร้ายเขา แต่ปากของเธอก็เปิดกว้างเพื่อขอความเมตตา "ความผิดฉันเอง ท่านอาเรส"

"เธอกำลังขอการให้อภัยตอนนี้เหรอ?" ริมฝีปากบางของเจย์กระตุกขึ้น "เธอนี่มันเหลือเกินจริง ๆ !"

โรสแสร้งทำเป็นไม่ได้รับผลกระทบและยิ้ม "ตราบใดที่คุณปล่อยแม่ของฉันไปฉันก็จะเชื่อฟังคำของคุณฉันจะทำทุกอย่างที่คุณพูด"

ริมฝีปากของเจย์กระตุกเป็นเสียงเยาะเย้ยที่ดุร้าย เขาสงสัยว่าทำไมเขาไม่เคยรู้มาก่อนว่าเธอเป็นนักแสดงที่ดีขนาดนี้มาก่อน

"โรสฉันจะรอคเธออยู่ที่โรงพยาบาลแกรนด์เอเชียเพื่อพููดคุยเรื่องการรักษาเเม่ของเธอ ถ้าฉันไม่เห็นเธอภายใน 30 นาที แม่ของเธออาจได้รับการรักษาโดยแพทย์ฝึกหัด โทษทีนะ" ด้วยคำพูดเหล่านั้นเขาวางสายไป

โรสโอดครวญอย่างเงียบ ๆ ขณะที่เธอมองไปที่โทรศัพท์

เมื่อวานนี้เธอเพิ่งหลบหนีจากถ้ำปีศาจของเจย์ได้ แต่แล้วเธอก็ต้องเดินเข้าไปในกรงเล็บของเขาอีกครั้งด้วยตัวของเธอเอง

‘ถ้าฉันไม่ไปแม่จะตกอยู่ในอันตรายไหม?‘

‘คุณแม่มีภาวะไตวายระยะสุดท้าย ผู้เชี่ยวชาญกำลังมีช่วงเวลาที่ยากลำบากในการรักษาเธอ ถ้าเธอถูกส่งตัวไปยังแพทย์ฝึกหัด เธอก็ตายในไม่กี่นาทีน่ะสิ?‘

“ เฮ้อ…! ” โรสถอนหายใจเฮือกใหญ่

“เฮ้อ…”

หลังจากถอนหายใจรอบสุดท้าย …

เซ็ตตี้และร็อบบี้ กำลังคุยกันด้วยเสียงกระซิบที่มุมห้อง เซ็ตตี้ถามร็อบบี้ว่า "ทำไมแม่ถึงถอนหายใจล่ะ?"

ร็อบบี้กระแอมในลำคอและพูดอย่างสุขุม "บางทีแม่อาจจะถึงวัยหมดประจำเดือนแล้ว แม่ของเพื่อนร่วมชั้นสองสามคนก็ทำท่าทางแบบนั้นเมื่อพวกเขาเข้าสู่วัยหมดประจำเดือน พวกเขาถอนหายใจตลอดทั้งวันตั้งแต่ตื่นนอนพวกเขาก็จะเช่นกัน ดุสามีหรือลูกชายของพวกเขานอกจากนั้นพวกเขาก็ถอนหายใจเนื่องจากแม่ของเราไม่มีสามีจะให้ดุด่าและพวกเราก็เป็นเด็กดีซะแบบนี้ สิ่งเดียวที่เหลือให้เธอทำคือถอนหายใจนั่นเอง"

เซ็ตตี้รู้สึกแย่กับแม่ของเธอ เธอวางโมเดลของเล่นลงในมือแล้วเดินไปหาแม่แล้วแตะหัวเธอเบา ๆ เธอพูดอย่างไพเราะว่า "คุณแม่ หนูจะหาสามีให้คุณแม่ เพื่อที่คุณแม่จะได้ดุเขาเมื่อคุณแม่อารมณ์ไม่ดี"

โรสแทบพูดไม่ออก ‘ตรรกะแบบไหนกันเนี่ย?’

“แม่ไม่ได้อารมณ์ไม่ดีแม่แค่ต้องไปโรงพยาบาลกับคุณยายเพื่อต่อสู้กับสัตว์ประหลาดบางตัว ลูกสองคนเป็นเด็กดีอยู่บ้านนะ…” โรสบีบหน้าที่น่าชังของเซ็ตตี้

เมื่อร็อบบี้ได้ยินที่กล่าวถึงโรงพยาบาลเขาก็เคาะบล็อกของเล่นไม้ให้ล้มลงและขาที่ม่อต้อของเขาก็รีบวิ่งเข้าไปในบ้านเพื่อเอาอาวุธ

“คุณแม่ครับ ถ้าคนเลวคนนั้นจากเมื่อวานรังแกแม่อีกก็ควรพ่นตาใส่เขาไปเลยครับ” ร็อบบี้ถือขวดเครื่องสำอางที่มีหัวฉีดซึ่งเห็นได้ชัดว่าไม่ใช่ผลิตภัณฑ์บำรุงผิว

"นี่คืออะไร?"

"สเปรย์พริกไทยแบบเพิ่มความรุนแรง" ร็อบบี้พูดอย่างมีเลศนัย "ถ้าแม่ใช้เจ้านี่ ผมจะได้ไม่ต้องกังวลว่าแม่จะไปปะทะไอคนเลวคนนั้นอีก!"

โรสใส่สเปรย์พริกไทยลงในกระเป๋าถือของเธอ เนื่องจากเจย์รู้แล้วว่าเธอแกล้งตายเธอจึงไม่ได้กังวลกับการปลอมตัว

เธอแต่งตัวเหมือนปกติตอนออกจากบ้านโดยสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวตัวโปรดและกระโปรงสีเขียวผมสีน้ำตาลแดงหยักศกพาดบ่า เธอแต่งหน้าเบา ๆ และรองเท้าส้นสูง

ทันทีที่โรสก้าวออกจากประตูร็อบบี้และเซ็ตตี้ก็พิงหน้าต่างดูแม่ของพวกเขาเดินออกไป

“ทำไมวันนี้แม่แต่งตัวสวยจัง?” มันประกายความสังสัยในม่านตาอันดุดันของร็อบบี้

เซ็ตตี้พูดอย่างไร้เดียงสา“ นี่เป็นสิ่งที่เกิดจากความเชี่ยวชาญของพี่ คุณแม่ต้องวางแผนที่จะใช้ความงามของเธอเป็นอาวุธ!”

ร็อบบี้กลอกตา “ตราบใดที่สิ่งนั้นไม่ย้อนกลับมาที่เธอ” เขาพึมพำ

เซ็ตตี้รู้สึกตื่นเต้น “เราจะมีพ่อเร็ว ๆ นี้เหรอ?”

ร็อบบี้เงียบลงพร้อมกับอ้าปากค้าง

โรงพยาบาลแกรนด์เอเชีย

เจย์นั่งอยู่ในห้องทำงานของประธานและมองไปที่นาฬิกาของเขา เป็นเวลากว่าครึ่งชั่วโมงผ่านไป ในความเป็นจริงคือล่วงเลยไปกว่าสี่สิบนาทีแล้ว…

ผู้หญิงบ้านั่นเกิดปอดแหกขึ้นมารึไง?

สัญญาของเธอในโทรศัพท์เป็นเพียงคำพูดซึ่งไร้น้ำหนัก

ร่างสูงเพรียวของเขาลุกขึ้นยืน “เกรย์สัน ไปเอารถฉันมา” เขาตะคอก

เกรย์สันชะงัก "คุณอาเรส เราไม่รอโรสเหรอครับ?"

"นายคิดว่าเธอจะกล้ามาจริง ๆ อย่างนั้นเหรอ?" เจย์ถ่มน้ำลายอย่างไม่เชื่อ
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Komen (1)
goodnovel comment avatar
C-Nannapat BeEr
นางเอกรวยไม่ใช่หรออีกนามหนึ่งทำไมไม่ใช่อำนาจตัวเองช่วยแม่
LIHAT SEMUA KOMENTAR

Bab terbaru

  • ราตรีสวัสดิ์ เซอร์อาเรส!   บทที่ 1292

    คุณท่านยอร์กหัวเราะดังลั่น “เจ้าหนูอย่าได้เอาเรื่องวันนี้ไปพูดกับใครเชียวล่ะ”“ทำไมถึงได้โหดร้ายขนาดนี้ คุณท่านยอร์ก…”คุณท่านยอร์กเอามือไขว้หลังและเดินอย่างสบาย ๆ ไปยังห้องสมุดในห้องสมุดตรงส่วน 48 นั้นดูเละเทะมาก บรรณารักษ์พยายามเก็บกวาดมานานมากและตอนนี้ก็กำลังหอบเพราะความเหนื่อยคุณท่านยอร์กพูดด้วยสีหน้าอึมครึมว่า “แค่มาขโมยหนังสือต้องทำให้ที่นี่เละเทะขนาดนี้เลยเหรอ? ดูสิว่าหมอนั่นทำให้ลูกศิษย์ของฉันต้องเหนื่อยแค่ไหน…”หลังจากแสร้งทำท่าเป็นห่วงเป็นใยเสร็จแล้ว คุณท่านยอร์กก็ถาม “มีอะไรหายไปบ้าง?”บรรณารักษ์ตอบอย่างสงบเสงี่ยม “สมุดบันทึกรายชื่อผู้อาศัยหายไปครับคุณท่าน”สีหน้าคุณท่านยอร์กเคร่งเครียดทันที “ดูเหมือนว่าเขาจะมาที่นี่เพราะองค์กรโลกาวินาศ”จากนั้นเขาก็เดินจากไปด้วยสีหน้าเคร่งเครียดขณะเดียวกันเจย์ก็ตามมาอยู่กับเซย์นขณะที่เขากำลังขุดเม็ดต้นชุมเห็ดและรวบรวมดอกสายน้ำผึ้งก่อนที่จะมุ่งหน้ากลับทันทีที่พวกเขามาถึงสวนสายลมสดชื่น เจย์กับเซย์นก็โดนพวกคอร์เวตต์ของป้อม 48 ล้อมไว้“โคลเป็นคนสั่งเหรอ?” เจย์ถามนิ่ง ๆคาร์สันเดินออกมาจากกลุ่มคอร์เวตต์โดยที่มีมือหนึ่งกุมท้องไว้

  • ราตรีสวัสดิ์ เซอร์อาเรส!   บทที่ 1291

    คาร์สันกลืนน้ำลาย เขารู้สึกเหมือนกำลังอยู่ในถ้ำสิงโต เขาตอบไปด้วยเสียงสั่นเทา “พูดตามตรงนะครับคุณเซเวียร์ เรื่องโชคร้ายและการล่มสลายของตระกูลอาเรสเมื่อสามปีก่อน คุณเองก็อยู่ในรายชื่อที่ต้องโดนจัดการด้วยเพราะว่าคุณเป็นลูกสะใภ้ของพวกเขา แต่ว่านายน้อยนั้นหลงรักคุณหัวปักหัวปำจนเขายอมสละนิ้วก้อยของตัวเองเพื่อช่วยคุณไว้”“ส่วนลูก ๆ ของคุณนั้น นายน้อยก็ตั้งใจว่าจะหักนิ้วตัวเองสามนิ้วเพื่อช่วยพวกเขาไว้ แต่ต้องขอบคุณที่คุณบอกความจริงมาในตอนท้าย เพราะว่าในตัวของนายน้อยและคุณหนูพวกนั้นมีสายเลือดของยอร์กไหลเวียนอยู่ ทำให้พวกเขาได้รับการถอดชื่อออกจากรายการสังหาร”“ตอนที่นายน้อยจากมา เขาไม่ได้พาใครกลับมากับเขาด้วย”แองเจลีนสั่นสะท้านเมื่อได้ยินเรื่องที่เขาบอก“ถ้าเป็นแบบนั้น มีคนชื่อปีศาจอยู่ในป้อมตระกูลยอร์กไหม?” แองเจลีนถามอีกครั้งคาร์สันพึมพำ “ปีศาจ” เขาส่ายหน้าอย่างแรง “ไม่มีคนแบบนั้นในป้อมตระกูลยอร์กนะครับ คุณเซเวียร์”มือแองเจลีนที่ซุกอยู่ใต้แขนเสื้อสั่นเทา “ฉันเชื่อนายได้ใช่ไหมคาร์สัน?”คาร์สันสาบาน “ผมไม่มีความกล้าพอที่จะโกหกคุณหรอกครับคุณเซเวียร์ ใครจะรู้ว่าสักวันคุณอาจจะกลายเป็นนาย

  • ราตรีสวัสดิ์ เซอร์อาเรส!   บทที่ 1290

    หากมีใครต้องการหาหนังสือสักเล่มแบบเฉพาะเจาะจงในนี้ก็คงไม่ต่างอะไรกับงมเข็มในมหาสมุทร โชคดีที่เจย์มีแผนที่ในหัวคอยนำทาง เขารู้ว่าสมุดบันทึกรายชื่อประชากรอยู่ในชั้นหนังสือส่วนของป้อม 48ตอนนั้นมีคนเหมือนตุ๊กแกตัวใหญ่เกาะอยู่ที่ชั้นหนังสือตู้ที่ 48 ขาของเขาเลือดไหลไม่หยุด เขาหยิบชุดปฐมพยาบาลที่พกติดตัวออกมาจากนั้นก็ทายาและพันผ้าพันแผลเพื่อหยุดเลือดเจย์เดินผ่านยามห้องสมุดและแอบเข้ามาด้านในเมื่อเข้ามาถึงตู้หนังสือส่วนของป้อม 48 เจย์ก็เริ่มมองหาสมุดบันทึกรายชื่อประชากรบนชั้นหนังสือ ทันใดนั้นก็มีร่องรอยสีแดงเลือดบนหน้าหนังสือที่สะดุดตาเจย์ เขาแตะรอยสีแดงบนหน้าหนังสือนั้นด้วยนิ้วมือและรู้สึกได้ถึงความชื้น เจย์ตื่นตัวระวังภัยทันใดนักฆ่าที่บาดเจ็บต้องซ่อนอยู่ข้างบนแน่เขาคาดเดาเช่นนั้นทันใดนั้นเจย์ก็มีความคิดดี ๆ แวบเข้ามาในหัว เขารวบรวมกำลังและฟาดมือใส่ชั้นหนังสือทันทีทันใด รังสีสังหารอย่างรุนแรงก็พุ่งตรงเข้ามาใส่เขาเจย์หมุนตัวด้วยความเร็วแสงและหลบพ้นคมมีดของนักฆ่าไปได้เจย์มองนักฆ่าที่ใส่ชุดพรางตัวสีดำพร้อมดึงหมวดฮู้ดขึ้นคลุมศีรษะ ทั้งปาก จมูก และตาต่างก็ปกปิดไว้มิดชิด ความคิดที่ว

  • ราตรีสวัสดิ์ เซอร์อาเรส!   บทที่ 1289

    จู่ ๆ เซย์นก็ยกมือกุมหน้าผากและบอกว่า “ผมมึนหัว”จากนั้นเขาก็ทรุดลงตรงหน้าเจย์ดังตึงเจย์แหย่ว่า “ชาดีจริง ๆ ตาเฒ่า มันทำคนสลบได้เร็วมากจนผมแปลกใจเลย”ชายชรามองเจย์อย่างพิจารณา ชายหนุ่มคนนี้รู้ว่ามีบางอย่างผิดปกติกับน้ำชาแต่ว่ายังคงคุยกับตาเฒ่าต่อเหมือนว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นนี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้เจอที่คนกล้าเยาะเย้ยเขาอย่างไม่ร้อนรนในอาณาเขตของตระกูลยอร์กเช่นนี้ชายชราชื่นชมความใจเด็ดและกล้าหาญของเจย์“บุคลิกท่าทางของแกถูกใจฉันมากเจ้าหนุ่ม ฉันชื่นชม แกชื่ออะไร?”เจย์ยิ้มออกมาเล็กน้อย “เบ็น”ชายชราถามอย่างงงงวย “ไม่มีนามสกุลเหรอ?”เจย์พยักหน้าและตอบอย่างไม่แยแส “มี”เขาพูดต่อ “ผมนามสกุลยอร์ก”ชายชรามองเจย์อย่างไม่พอใจ “หากว่าแกอยากจะหลอกฉัน อย่างน้อยก็ต้องทำให้มันถูกหน่อย”เจย์เทน้ำชาเย็นชืดทั้งหมดในกาออก จากนั้นก็เติมเองจากนั้นเขาก็ทำท่าเอาอกเอาใจชายชรา “ชาที่ผมชงนี้สดชื่นกว่าของคุณ อยากจะลองชิมสักถ้วยไหม?”ชายชราคว้าใบชามาเต็มกำ ก่อนหยิบส่วนหนึ่งใส่ในกาน้ำชาและบอกว่า “นี่ไง สมบูรณ์แบบแล้ว”เจย์ยกถ้วยชาขึ้นมา “โชคชะตานำพาเรามาพบกันตาเฒ่า ขอชนแก้วให้กับโชคชะตาอันน่าทึ่ง

  • ราตรีสวัสดิ์ เซอร์อาเรส!   บทที่ 1288

    เพื่อให้แน่ใจว่าโคลจะไม่เข้ามาขวางทาง แองเจลีนก็บอกกับคาร์สันอีกครั้ง “เข้ามาสิคาร์สัน เข้ามาคุยกันหน่อย”คาร์สันมองเจย์และเซย์นที่ตอนนี้เดินจากไปไกล หลังจากใจลอยไปชั่วครู่ เขาก็เดินตามแองเจลีนเข้าไปในบ้าน“โจเซฟิน ช่วยเอาชามาให้คาร์สันหน่อย”โจเซฟินใช้เวลาพักหนึ่งในการรินชาและส่งถ้วยให้คาร์สัน คาร์สันวางถ้วยชาลงบนโต๊ะและบอกว่า “คุณเก่งเรื่องหันเหความสนใจใช่ไหมครับ คุณเซเวียร์?”แองเจลีนไม่ได้รู้สึกร้อนรนอะไรแม้ว่าคาร์สันจะมองแผนเธอออก เธอบอกว่า “ฉันก็แค่อยากจะคุยกับเพื่อนเก่าเท่านั้นคาร์สัน นายวัดหัวใจของคนที่ยอดเยี่ยมด้วยหัวใจแสนทรามได้ยังไงกัน? ฉันเองก็คงไม่ได้คาดหวังกับคนกระจอกอย่างนายไว้สูงหรอก”คาร์สันทำปากง้ำ เขาคงลืมไหว้ขอความโชคดีก่อนออกจากบ้านมาเมื่อเช้าแน่ เพราะพอตื่นขึ้นมา เขาก็เจอแต่เรื่องแย่ ๆ และคำพูดทิ่มแทงของทั้งเบ็นและแองเจลีน“คุณเซเวียร์ ให้ผมบอกความจริงก็คือว่าในป่านั้นมีสัตว์ป่ามากมาย หากว่าไม่มีคนของผมนำทางไป บอดี้การ์ดของคุณก็อาจจะหาทางออกจากป่าไม่ได้เมื่อเข้าไปแล้ว”ในใจของแองเจลีนนั้นตื่นตระหนกไปวูบหนึ่ง แต่เมื่อเธอจำได้ว่าเจย์บี้มีแผนที่ของโคลอี้เป็นตั

  • ราตรีสวัสดิ์ เซอร์อาเรส!   บทที่ 1287

    เจ้าชั่วโคลนั่นส่งคนมาคอยเฝ้าที่นี่ไว้โดยทำทีว่ามาคอยเฝ้ายามที่สวนสายลมสดชื่นเจย์เริ่มคิดหาหนทางจะหนีออกไปจากสวนสายลมสดชื่นเพื่อที่ว่าเขาจะได้ไปหาทะเบียนรายชื่อของผู้อาศัยในป้อมยอร์กแองเจลีนเรียกเขาเบา ๆ “เบ็น” เสียงเธอนั้นอ่อนโยนและแฝงความรักใคร่เจย์หันหลังมาและเดินเข้าไปหา“แองเจลีน”แองเจลีนจับสังเกตทิศทางจากเสียงและเดินเข้าไปหาเขาเจย์รีบเร่งฝีเท้าและคว้ามือเธอไว้พร้อมกระซิบว่า “จากที่ฉันเห็นตอนนี้ นายท่านยอร์กคงสงสัยว่าเรามีส่วนเกี่ยวข้องกับนักฆ่าเมื่อคืนนี้ เขาส่งคนมาคอยเฝ้าล้อมสวนสายลมสดชื่นไว้แล้วเช้านี้”แองเจลีนวิเคราะห์สถานการณ์และบอกว่า “นายท่านยอร์กนั้นรับผิดชอบส่วนหน้าของป้อมตระกูลยอร์กแล้วเขาก็ไม่มีเวลามาเฝ้าป้อม 48 หรอก ดังนั้นโคลยังเป็นคนรับผิดชอบที่นี่ ทำไมเราไม่ล่อเขาไปที่อื่นล่ะ? ฉันจะหาวิธีดึงไว้ให้โคลไม่ว่างมาสนใจตอนที่คุณออกไปทำทีเป็นว่าหาสมุนไพรมาให้ฉัน…”เจย์บีบแก้มแดงปลั่งของแองเจลีนเบา ๆ “เธอนี่มันฉลาดขึ้นทุกวันเลยใช่ไหมเนี่ย?”แม้ในใจเขาจะเห็นว่าเธอเป็นเพียงแกะน้อยไม่รู้เรื่องราวใด ๆ ในโลกนี้แองเจลีนยิ้มออกมาอย่างเจ้าเล่ห์ “คุณสอนฉันมาดีนี่คะ”

  • ราตรีสวัสดิ์ เซอร์อาเรส!   บทที่ 753

    แองเจลีนมองโคลอย่างเห็นอกเห็นใจ “อย่าบอกนะว่าคุณตกหลุมรักฉันจริง ๆ”จากนั้นโคลก็จับข้อมือของเธออย่างตื่นเต้น “ถ้าอย่างนั้น ผมไม่มีเหตุผลที่จะปล่อยคุณไปอีกแล้ว แองเจลีน เซเวียร์ ผมอยากให้คุณแต่งงานกับผม”แองเจลีนเอามือออกจากมือของเขาและมองเขาด้วยความหงุดหงิด “คุณชอบฉัน แต่ฉันก็ต้องรู้สึกชอบคุณเหมือนกัน

  • ราตรีสวัสดิ์ เซอร์อาเรส!   บทที่ 725

    เจย์เอนศีรษะพิงลงบนหลังรถเข็น หน้าตาของความพ่ายแพ้ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา เขาไม่เต็มใจเล็กน้อยเมื่อพูดว่า “ดูเหมือนว่าความกังวลของคุณปู่เซเวียร์มันสมเหตุสมผลจริง ๆ ด้วย”ผู้มีอิทธิพลคนไหนกันที่ครอบครัวอาเรสทำให้ขุ่นเคือง?เป็นคนที่ทำให้ ท่านปู่เซเวียร์และท่านปู่อาเรสระแวงเกรย์สันครุ่นคิด “ท่านอาเรสครั

  • ราตรีสวัสดิ์ เซอร์อาเรส!   บทที่ 707

    ฟินน์มาถึงห้องพักฟื้นส่วนตัวของเจย์ เจย์นอนอยู่บนเตียง แผ่นหลังของเขาเต็มไปด้วยเลือด ดูเหมือนว่าเขาจะเฉียดตายมาฟินน์คุกเข่าลงและพูดเบา ๆ ว่า “ท่านอาเรส”เจย์ลืมตาขึ้นช้า ๆ เมื่อการจ้องมองอันมืดมนของเขาเพ่งไปที่ใบหน้าของฟินน์ ริมฝีปากของเขาก็สั่นกระตุก เขาใช้ความพยายามที่จะพูดอย่างมาก แต่ไม่มีเสียงใดเ

  • ราตรีสวัสดิ์ เซอร์อาเรส!   บทที่ 705

    ดวงตาของเกรย์สันเป็นประกายอย่างโหดร้ายขณะที่เขาวิ่งพุ่งไปข้างหน้า เขารวดเร็วราวกับสายฟ้าในขณะที่เขาเข้ามาปรากฏตัวตรงหน้าสตอร์มหมัดของเขาดูน่ากลัวราวกับเสือโคร่ง ใครก็ตามที่เข้ามาใกล้เกรย์สันคงจะถูกเขาฉีกเป็นชิ้น ๆ ยิ่งไปกว่านั้น เขากำลังมุ่งเป้าไปที่คอ กระดูกไหปลาร้าหรือกระดูกต้นแขนของคนเหล่านั้น ได

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status