บทที่6

กิจกรรมรับน้องช่วงเช้าสิ้นสุดลงในเวลาเกือบบ่าย

รุ่นพี่ปีสามเดินถือไมโครโฟนขึ้นมาบนเวทีอีกครั้ง

"น้อง ๆ ที่พักหอในมหาวิทยาลัย ฟังทางนี้ครับ"

นักศึกษาปีหนึ่งหลายคนรีบหันมามอง

"เดี๋ยวพี่จะพาไปที่หอพัก"

"เมื่อไปถึง จะมีรุ่นพี่ปีสองประจำหอเป็นคนรับรายงานตัว แจกกุญแจห้อง และพาเข้าที่พัก"

"หากมีปัญหาเรื่องห้องพัก สามารถแจ้งรุ่นพี่ประจำหอได้ตลอด"

สิ้นเสียงประกาศ เด็กปีหนึ่งทยอยลากกระเป๋าเดินตามรุ่นพี่ไปเป็นขบวน

"ในที่สุดก็จะได้นอนแล้ว"

ดาวตกบิดขี้เกียจจนเสียงกระดูกดังกร๊อบมาร์คหัวเราะเบา ๆ

"เพิ่งบ่ายเอง"

"กูตื่นตั้งแต่ตีห้า" ดาวตกทำหน้ามุ่ย

"ง่วงเป็นนะ"

อาตี๋ที่ลากกระเป๋าเดินตามหลังบ่นอุบ

"หนักชะมัด"

เณอหันไปมองก่อนยิ้มมุมปาก

"ใครบอกให้ขนมาทั้งบ้าน"

"แม่กู!"

อาตี๋ตอบทันที

ทำเอาทั้งกลุ่มหัวเราะออกมา...

หอพักนักศึกษาชายตั้งอยู่ด้านหลังมหาวิทยาลัย เป็นอาคารสูงห้าชั้น ทาสีขาวสลับเทา บรรยากาศร่มรื่นเพราะมีต้นไม้ใหญ่ล้อมรอบ

เมื่อเดินเข้าไปในล็อบบี้เด็กปีหนึ่งหลายคนก็ชะงัก

ด้านหน้าเคาน์เตอร์...รุ่นพี่ปีสองสามคนนั่งเรียงกันอยู่หลังโต๊ะไม้ยาว

คนหนึ่งกำลังเช็กเอกสารอีกคนกำลังจัดกุญแจห้อง

ส่วนอีกคน...กำลังก้มหน้าเขียนรายชื่ออย่างตั้งใจ

รุ่นพี่ปีสามเดินเข้าไปตบไหล่เบา ๆ

"สิง"

ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้น

"ครับ"

"น้องมาแล้ว"

"รับช่วงต่อเลย"

"ได้ครับ"

เขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูงหนึ่งร้อยแปดสิบสามเซนติเมตร

เสื้อช็อปวิศวะถูกพาดไว้บนบ่า แขนเสื้อเชิ้ตสีขาวพับขึ้นถึงข้อศอก เผยให้เห็นท่อนแขนแข็งแรง

ใบหน้าหล่อคมกับรอยยิ้มมุมปาก ทำเอาเด็กปีหนึ่งหลายคนแอบมอง

"สวัสดีครับ"

เสียงทุ้มดังอย่างเป็นกันเอง

"ผมชื่อ สิงโตเป็นพี่ดูแลหอพักโซน Bต่อจากนี้ ถ้าน้องมีปัญหาเรื่องห้อง เรื่องกุญแจ หรือเรื่องการอยู่หอ สามารถมาหาพี่ได้"

น้ำเสียงไม่ได้ดุแต่ก็แฝงความน่าเชื่อถือ ทำให้เด็กปีหนึ่งพยักหน้าตามอย่างพร้อมเพรียง

"ครับ"

สิงโตหยิบแฟ้มรายชื่อขึ้นมา

"เดี๋ยวพี่จะเรียกชื่อทีละคนรับกุญแจห้อง แล้วเซ็นเอกสารนะ"

เด็กปีหนึ่งเริ่มต่อแถวอย่างเป็นระเบียบล็อบบี้หอพักนักศึกษาชายคึกคักไปด้วยเสียงพูดคุย

นักศึกษาปีหนึ่งทยอยต่อแถวรับกุญแจห้อง ขณะที่รุ่นพี่ปีสองช่วยตรวจเอกสารและอธิบายกฎระเบียบของหอพัก

สิงโตเปิดแฟ้มรายชื่อ ก่อนเรียกคนต่อไป

"เณอ"

เณอก้าวออกจากแถว เดินมาหยุดหน้าโต๊ะ

สิงโตก้มมองเอกสาร ก่อนหยิบกุญแจดอกหนึ่งขึ้นมา

"ห้อง B-308"

เณอรับกุญแจ พร้อมยกมือไหว้

"ขอบคุณครับ"

"เดี๋ยวก่อน"

สิงโตเรียกไว้เณอหันกลับมา

"ห้องนี้มีรูมเมตนะ"

"ครับ"

"เดี๋ยวเขาก็มา"

เณอพยักหน้า ก่อนเดินออกไปยืนรอด้านข้าง

ไม่นาน...

"อาตี๋"

เสียงเรียกดังขึ้น

"ครับ!"

อาตี๋รีบวิ่งมาหน้าโต๊ะจนเกือบลื่นสิงโตหลุดยิ้มนิด ๆ

"ใจเย็น"เจ้าตัวรับเอกสารมาเช็ก ก่อนส่งกุญแจให้

"B-308"

อาตี๋อ่านเลขห้อง ก่อนหันไปมองเณอตาโตทันที

"เฮ้ย!มึง!"

เณอหัวเราะเบา ๆ

"ได้อยู่ห้องเดียวกัน"

อาตี๋รีบยกมือไหว้สิงโต

"ขอบคุณครับพี่!"

ก่อนหันไปกอดไหล่เณอ

"สี่ปีนี้มึงไม่เหงาแน่"

เณอส่ายหน้าเบา ๆ

"กูเริ่มไม่แน่ใจแล้ว"

สิงโตมองภาพตรงหน้าแล้วแอบยิ้มเด็กสองคนนี้...

น่าจะเข้ากันได้ดี

ดาวตก"

"ครับ!"

"B-309"

"มาร์ค"

"ครับ"

"B-309"

ดาวตกหันไปมองมาร์ค

"เออ ดี"

"มีคนช่วยเก็บห้อง"

มาร์คยิ้มมุมปาก

"ส่วนมึง..."

"ช่วยอย่าทำห้องพังก็พอ"

ดาวตกหัวเราะเสียงดัง

"กูเรียบร้อยจะตาย"

รุ่นพี่ที่ยืนอยู่แถวนั้นหันมามองพร้อมกัน

"..."

มาร์คถอนหายใจ

"ไม่มีใครเชื่อมึง"

เสียงหัวเราะดังขึ้นรอบ ๆ

แม้แต่สิงโตก็ยังส่ายหน้าขำ ๆ...

หลังรับกุญแจเสร็จ

สิงโตลุกขึ้นยืน

"น้องทุกคน"

เด็กปีหนึ่งหันมาพร้อมกัน

"เดี๋ยวพี่จะพาขึ้นห้อง"

"ระหว่างอยู่หอ"

"ห้ามส่งเสียงดังหลังสี่ทุ่ม"

"ห้ามนำเครื่องดื่มแอลกอฮอล์เข้าหอ"

"ห้ามทะเลาะวิวาท"

"แล้วก็..."

สิงโตเว้นจังหวะ ก่อนมองทุกคนด้วยสายตาจริงจัง

"ถ้ามีปัญหา"

"อย่าแก้กันเอง"

"มาหาพี่"

"เข้าใจไหม"

"ครับ!"

เสียงตอบรับดังก้องทั่วล็อบบี้

...

ระหว่างเดินขึ้นบันได

อาตี๋กระซิบกับเณอทันที

"เณอ"

"ว่าไง"

"พี่ดูแลหอ..."

"โคตรหล่อ"

เณอหัวเราะในลำคอ

"เมื่อกี้มึงยังมองพี่หน้าตี๋อยู่เลย"

อาตี๋ทำหน้าเหมือนคนถูกจับได้

"ก็..."

"คนละความหล่อ"

ดาวตกที่เดินตามหลังรีบพูดแทรก

"พักค่ะ!"

"เพิ่งเข้าหอไม่ถึงสิบนาที"

"มึงจะตกหลุมรักทั้งคณะเลยหรือไง"

มาร์คพยักหน้าเห็นด้วย

"เดี๋ยวเรียนไม่จบ"

อาตี๋ทำหน้ามุ่ย

"พวกมึงไม่เข้าใจ"

"ความรักมันห้ามกันไม่ได้"

ดาวตกหัวเราะจนเกือบเดินชนราวบันได

"กูว่า..."

"คนที่ห้ามมึงได้"

"น่าจะมีแค่พี่สายน้ำนั่นแหละ"

อาตี๋ถึงกับยกมือกุมอก

"อย่าพูดชื่อเขา..."

"เดี๋ยวใจเต้น"

เณอหัวเราะออกมาเบา ๆ

เป็นครั้งแรกตั้งแต่มหาวิทยาลัยเปิดเทอม...

ที่เขารู้สึกว่า

การมีรูมเมตพูดไม่หยุดแบบอาตี๋

ก็คงไม่ได้แย่เสมอไปสิงโตพาเด็กปีหนึ่งเดินขึ้นบันไดมายังชั้นสาม

โถงทางเดินทอดยาว มีประตูห้องเรียงเป็นระเบียบทั้งสองฝั่ง ลมเย็นพัดผ่านหน้าต่างปลายทางเดินจนม่านสีขาวพลิ้วไหว

สิงโตหยุดเดิน ก่อนหันมาหาทุกคน

"ชั้นนี้เป็นโซนของนักศึกษาปีหนึ่ง"

เด็กใหม่พยักหน้าพร้อมกัน

"ห้อง B-301 ถึง B-312 เป็นห้องพักของพวกน้อง"

เขาชี้ไปทางประตูไม้สีเข้มที่อยู่สุดทางเดิน

"ส่วนห้อง B-313..."

ทุกคนหันมองตาม

"เป็นห้องของพี่"

เสียงฮือฮาดังขึ้นเบา ๆ

สิงโตยิ้มมุมปาก

"พี่เป็นพี่ดูแลหอของชั้นนี้"

"เพราะฉะนั้น ถ้ามีปัญหา..."

"ไม่ว่าจะกุญแจหาย ไฟดับ น้ำไม่ไหล หรือมีเหตุฉุกเฉิน"

"มาเคาะห้องพี่ได้"แต่..."

เจ้าตัวเว้นจังหวะ ก่อนพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง

"ถ้าไม่ใช่เรื่องจำเป็น"

"ห้ามเคาะหลังสี่ทุ่ม"

อาตี๋ยกมือทันที

"พี่ครับ!"

สิงโตมอง

"ว่า"

"ถ้าผมหิวตอนห้าทุ่ม..."

"..."

ทั้งชั้นเงียบกริบ

ก่อนเสียงหัวเราะจะดังขึ้นพร้อมกัน

ดาวตกรีบตีแขนเพื่อน

"มึงจะถามเพื่อ!"

อาตี๋เกาหัว

"ก็ถามไว้ก่อน"

สิงโตหลุดหัวเราะเบา ๆ

"หิว..."

"ลงไปซื้อก่อนสี่ทุ่ม"

"รับทราบครับ!"

อาตี๋ตอบเสียงดัง

ทำเอารุ่นพี่หลายคนยิ้มตาม

เณอส่ายหน้าเบา ๆ

"มึงนี่นะ..."

"กูเป็นคนรอบคอบ"

ดาวตกพ่นลมหายใจ

"มึงเรียกว่าหิว"

เสียงหัวเราะดังขึ้นอีกครั้ง

บรรยากาศที่เคยตึงเครียดตั้งแต่เช้า เริ่มผ่อนคลายลงเรื่อย ๆ

สิงโตเดินมาหยุดหน้าห้อง B-308

"ห้องนี้"เขาส่งสายตาไปหาเณอกับอาตี๋

"ของพวกเรา"

อาตี๋รีบไขกุญแจทันที แกร๊ก...ประตูเปิดออก

ภายในห้องสะอาดเรียบร้อย มีเตียงเดี่ยวสองเตียง โต๊ะอ่านหนังสือสองตัว ตู้เสื้อผ้าสองหลัง และระเบียงเล็ก ๆ มองเห็นสนามฟุตบอลของมหาวิทยาลัย