รุ่นพี่ บทที่6

บทที่6

รุ่นพี่

กิจกรรมรับน้องช่วงเช้าสิ้นสุดลงในเวลาเกือบบ่าย รุ่นพี่ปีสามเดินถือไมโครโฟนขึ้นมาบนเวทีอีกครั้ง

"น้อง ๆ ที่พักหอในมหาวิทยาลัย ฟังทางนี้ครับ" นักศึกษาปีหนึ่งหลายคนรีบหันมามอง

"เดี๋ยวพี่จะพาไปที่หอพัก"

"เมื่อไปถึง จะมีรุ่นพี่ปีสองประจำหอเป็นคนรับรายงานตัว แจกกุญแจห้อง และพาเข้าที่พัก"

"หากมีปัญหาเรื่องห้องพัก สามารถแจ้งรุ่นพี่ประจำหอได้ตลอด"

สิ้นเสียงประกาศ เด็กปีหนึ่งทยอยลากกระเป๋าเดินตามรุ่นพี่ไปเป็นขบวน

"ในที่สุดก็จะได้นอนแล้ว" ดาวตกบิดขี้เกียจจนเสียงกระดูกดังกร๊อบมาร์คหัวเราะเบา ๆ

"เพิ่งบ่ายเอง"

"กูตื่นตั้งแต่ตีห้า" ดาวตกทำหน้ามุ่ย

"ง่วงเป็นนะ"

อาตี๋ที่ลากกระเป๋าเดินตามหลังบ่นอุบ

"หนักชะมัด"

เณอหันไปมองก่อนยิ้มมุมปาก

"ใครบอกให้ขนมาทั้งบ้าน"

"แม่กู!"

อาตี๋ตอบทันที ทำเอาทั้งกลุ่มหัวเราะออกมา... หอพักนักศึกษาชายตั้งอยู่ด้านหลังมหาวิทยาลัย เป็นอาคารสูงห้าชั้น ทาสีขาวสลับเทา บรรยากาศร่มรื่นเพราะมีต้นไม้ใหญ่ล้อมรอบ เมื่อเดินเข้าไปในล็อบบี้เด็กปีหนึ่งหลายคนก็ชะงัก ด้านหน้าเคาน์เตอร์...รุ่นพี่ปีสองสามคนนั่งเรียงกันอยู่หลังโต๊ะไม้ยาว คนหนึ่งกำลังเช็กเอกสารอีกคนกำลังจัดกุญแจห้อง ส่วนอีกคน...กำลังก้มหน้าเขียนรายชื่ออย่างตั้งใจ รุ่นพี่ปีสามเดินเข้าไปตบไหล่เบา ๆ

"สิง" ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้น

"ครับ"

"น้องมาแล้ว"

"รับช่วงต่อเลย"

"ได้ครับ"

เขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูงหนึ่งร้อยแปดสิบสามเซนติเมตร เสื้อช็อปวิศวะถูกพาดไว้บนบ่า แขนเสื้อเชิ้ตสีขาวพับขึ้นถึงข้อศอก เผยให้เห็นท่อนแขนแข็งแรง ใบหน้าหล่อคมกับรอยยิ้มมุมปาก ทำเอาเด็กปีหนึ่งหลายคนแอบมอง

"สวัสดีครับ"

เสียงทุ้มดังอย่างเป็นกันเอง

"ผมชื่อ สิงโตเป็นพี่ดูแลหอพักโซน Bต่อจากนี้ ถ้าน้องมีปัญหาเรื่องห้อง เรื่องกุญแจ หรือเรื่องการอยู่หอ สามารถมาหาพี่ได้"

น้ำเสียงไม่ได้ดุแต่ก็แฝงความน่าเชื่อถือ ทำให้เด็กปีหนึ่งพยักหน้าตามอย่างพร้อมเพรียง

"ครับ"

สิงโตหยิบแฟ้มรายชื่อขึ้นมา

"เดี๋ยวพี่จะเรียกชื่อทีละคนรับกุญแจห้อง แล้วเซ็นเอกสารนะ"

เด็กปีหนึ่งเริ่มต่อแถวอย่างเป็นระเบียบล็อบบี้หอพักนักศึกษาชายคึกคักไปด้วยเสียงพูดคุย นักศึกษาปีหนึ่งทยอยต่อแถวรับกุญแจห้อง ขณะที่รุ่นพี่ปีสองช่วยตรวจเอกสารและอธิบายกฎระเบียบของหอพัก

สิงโตเปิดแฟ้มรายชื่อ ก่อนเรียกคนต่อไป

"เณอ" เณอก้าวออกจากแถว เดินมาหยุดหน้าโต๊ะ

สิงโตก้มมองเอกสาร ก่อนหยิบกุญแจดอกหนึ่งขึ้นมา

"ห้อง B-308"

เณอรับกุญแจ พร้อมยกมือไหว้

"ขอบคุณครับ"

"เดี๋ยวก่อน"

สิงโตเรียกไว้เณอหันกลับมา

"ห้องนี้มีรูมเมตนะ"

"ครับ"

"เดี๋ยวเขาก็มา"

เณอพยักหน้า ก่อนเดินออกไปยืนรอด้านข้าง ไม่นาน...

"อาตี๋"

เสียงเรียกดังขึ้น

"ครับ!" อาตี๋รีบวิ่งมาหน้าโต๊ะจนเกือบลื่นสิงโตหลุดยิ้มนิด ๆ

"ใจเย็น"เจ้าตัวรับเอกสารมาเช็ก ก่อนส่งกุญแจให้

"B-308"

อาตี๋อ่านเลขห้อง ก่อนหันไปมองเณอตาโตทันที

"เฮ้ย!มึง!"

เณอหัวเราะเบา ๆ

"ได้อยู่ห้องเดียวกัน" อาตี๋รีบยกมือไหว้สิงโต

"ขอบคุณครับพี่!"

ก่อนหันไปกอดไหล่เณอ

"สี่ปีนี้มึงไม่เหงาแน่"

เณอส่ายหน้าเบา ๆ

"กูเริ่มไม่แน่ใจแล้ว"

สิงโตมองภาพตรงหน้าแล้วแอบยิ้มเด็กสองคนนี้... น่าจะเข้ากันได้ดี

ดาวตก"

"ครับ!"

"B-309"

"มาร์ค"

"ครับ"

"B-309"

ดาวตกหันไปมองมาร์ค

"เออ ดี"

"มีคนช่วยเก็บห้อง"

มาร์คยิ้มมุมปาก

"ส่วนมึง..."

"ช่วยอย่าทำห้องพังก็พอ"

ดาวตกหัวเราะเสียงดัง

"กูเรียบร้อยจะตาย"

รุ่นพี่ที่ยืนอยู่แถวนั้นหันมามองพร้อมกัน

"..."

มาร์คถอนหายใจ

"ไม่มีใครเชื่อมึง"

เสียงหัวเราะดังขึ้นรอบ ๆ แม้แต่สิงโตก็ยังส่ายหน้าขำ ๆ... หลังรับกุญแจเสร็จ สิงโตลุกขึ้นยืน

"น้องทุกคน" เด็กปีหนึ่งหันมาพร้อมกัน

"เดี๋ยวพี่จะพาขึ้นห้อง"

"ระหว่างอยู่หอห้ามส่งเสียงดังหลังสี่ทุ่มห้ามนำเครื่องดื่มแอลกอฮอล์เข้าหอห้ามทะเลาะวิวาทแล้วก็..."

สิงโตเว้นจังหวะ ก่อนมองทุกคนด้วยสายตาจริงจัง

"ถ้ามีปัญหาอย่าแก้กันเองมาหาพี่เข้าใจไหม"

"ครับ!"

เสียงตอบรับดังก้องทั่วล็อบบี้ ระหว่างเดินขึ้นบันได อาตี๋กระซิบกับเณอทันที

"เณอ"

"ว่าไง"

"พี่ดูแลหอ..."

"โคตรหล่อ"

เณอหัวเราะในลำคอ

"เมื่อกี้มึงยังมองพี่หน้าตี๋อยู่เลย"

อาตี๋ทำหน้าเหมือนคนถูกจับได้

"ก็...คนละความหล่อ"

ดาวตกที่เดินตามหลังรีบพูดแทรก

"พักค่ะ!เพิ่งเข้าหอไม่ถึงสิบนาทีมึงจะตกหลุมรักทั้งคณะเลยหรือไง"

มาร์คพยักหน้าเห็นด้วย

"เดี๋ยวเรียนไม่จบ"

อาตี๋ทำหน้ามุ่ย

"พวกมึงไม่เข้าใจ ความรักมันห้ามกันไม่ได้"

ดาวตกหัวเราะจนเกือบเดินชนราวบันได

"กูว่า...คนที่ห้ามมึงได้น่าจะมีแค่พี่สายน้ำนั่นแหละ"

อาตี๋ถึงกับยกมือกุมอก

"อย่าพูดชื่อเขา...เดี๋ยวใจเต้น"

เณอหัวเราะออกมาเบา ๆ เป็นครั้งแรกตั้งแต่มหาวิทยาลัยเปิดเทอม...

ที่เขารู้สึกว่า การมีรูมเมตพูดไม่หยุดแบบอาตี๋ ก็คงไม่ได้แย่เสมอไปสิงโตพาเด็กปีหนึ่งเดินขึ้นบันไดมายังชั้นสาม โถงทางเดินทอดยาว มีประตูห้องเรียงเป็นระเบียบทั้งสองฝั่ง ลมเย็นพัดผ่านหน้าต่างปลายทางเดินจนม่านสีขาวพลิ้วไหว สิงโตหยุดเดิน ก่อนหันมาหาทุกคน

"ชั้นนี้เป็นโซนของนักศึกษาปีหนึ่ง"

เด็กใหม่พยักหน้าพร้อมกัน

"ห้อง B-301 ถึง B-312 เป็นห้องพักของพวกน้อง"

เขาชี้ไปทางประตูไม้สีเข้มที่อยู่สุดทางเดิน

"ส่วนห้อง B-313..."

ทุกคนหันมองตาม

"เป็นห้องของพี่"

เสียงฮือฮาดังขึ้นเบา ๆ สิงโตยิ้มมุมปาก

"พี่เป็นพี่ดูแลหอของชั้นนี้ เพราะฉะนั้น ถ้ามีปัญหา...ไม่ว่าจะกุญแจหาย ไฟดับ น้ำไม่ไหล หรือมีเหตุฉุกเฉินมาเคาะห้องพี่ได้"แต่..."

เจ้าตัวเว้นจังหวะ ก่อนพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง

"ถ้าไม่ใช่เรื่องจำเป็นห้ามเคาะหลังสี่ทุ่ม"

อาตี๋ยกมือทันที

"พี่ครับ!"

สิงโตมอง

"ว่า"

"ถ้าผมหิวตอนห้าทุ่ม..."

"..."

ทั้งชั้นเงียบกริบ ก่อนเสียงหัวเราะจะดังขึ้นพร้อมกัน ดาวตกรีบตีแขนเพื่อน

"มึงจะถามเพื่อ!"

อาตี๋เกาหัว

"ก็ถามไว้ก่อน"

สิงโตหลุดหัวเราะเบา ๆ

"หิว...ลงไปซื้อก่อนสี่ทุ่ม"

"รับทราบครับ!"

อาตี๋ตอบเสียงดัง ทำเอารุ่นพี่หลายคนยิ้มตาม เณอส่ายหน้าเบา ๆ

"มึงนี่นะ..."

"กูเป็นคนรอบคอบ"

ดาวตกพ่นลมหายใจ

"มึงเรียกว่าหิว"

เสียงหัวเราะดังขึ้นอีกครั้ง บรรยากาศที่เคยตึงเครียดตั้งแต่เช้า เริ่มผ่อนคลายลงเรื่อย ๆ สิงโตเดินมาหยุดหน้าห้อง B-308

"ห้องนี้"เขาส่งสายตาไปหาเณอกับอาตี๋

"ของพวกเรา"

อาตี๋รีบไขกุญแจทันที แกร๊ก...ประตูเปิดออก

ภายในห้องสะอาดเรียบร้อย มีเตียงเดี่ยวสองเตียง โต๊ะอ่านหนังสือสองตัว ตู้เสื้อผ้าสองหลัง และระเบียงเล็ก ๆ มองเห็นสนามฟุตบอลของมหาวิทยาลัย