Se connecterPartager
ตอนที่4
Date de publication:
2025-01-22 15:02:10ตอนที่ 4: จุดเริ่มต้นของความจริง
ดาวเหนือไม่อาจสลัดความรู้สึกแปลกประหลาดในใจออกไปได้ ความฝันที่ตามหลอกหลอนทุกคืน เสียงเรียกของหญิงสาวในหัวของเขาทำให้เขาตัดสินใจกลับไปหาหมอผู้ดูแลเขาในระหว่างการผ่าตัดหัวใจอีกครั้ง ที่โรงพยาบาล ดาวเหนือนั่งรอหมออย่างใจจดใจจ่อ เมื่อหมอเดินเข้ามา เขาลุกขึ้นทันที "คุณหมอครับ ผมมีเรื่องอยากถาม" หมอยิ้มใจดีและเชิญเขานั่ง "คุณดาวเหนือมีอะไรอยากทราบหรอครับ" "ผมอยากรู้ว่าคนที่บริจาคหัวใจให้ผมคือใคร" เขาพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง หมอขมวดคิ้วเล็กน้อย ก่อนตอบอย่างระมัดระวัง "ปกติข้อมูลของผู้บริจาคจะถูกเก็บเป็นความลับ แต่ในกรณีของคุณ ผมคิดว่ามันอาจช่วยให้คุณเข้าใจบางอย่างได้" หลังจากพูดคุยกันสักพัก หมอจึงหยิบแฟ้มเอกสารขึ้นมาและส่งให้ดาวเหนือ "เธอชื่อดวงจันทร์ครับ อายุ 27 ปี เธอเสียชีวิตจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ และเธอได้ลงทะเบียนบริจาคอวัยวะไว้" ชื่อของเธอทำให้ดาวเหนือสะดุ้งเล็กน้อย แต่เขาก็รับแฟ้มมาและเปิดดู เขาเห็นภาพถ่ายของหญิงสาว ใบหน้าของเธอคล้ายกับผู้หญิงในความฝันของเขาอย่างไม่น่าเชื่อ "เธอเสียชีวิตเพราะอะไรครับ" ดาวเหนือถามพลางมองรูปของดวงจันทร์ หมอถอนหายใจ "เธอเป็นเหยื่อของอุบัติเหตุเมาแล้วขับ คนขับรถเป็นลูกนักการเมืองชื่อดัง คดีนี้ถูกปิดเงียบ ไม่มีการดำเนินคดีใดๆ" คำตอบนั้นทำให้ดาวเหนือรู้สึกโกรธ เขาไม่เข้าใจว่าทำไมความยุติธรรมถึงไม่เกิดขึ้นกับผู้หญิงที่ให้ชีวิตใหม่แก่เขา ในขณะเดียวกัน อาทิตย์ยังคงใช้ชีวิตอย่างว่างเปล่า เขามักกลับไปที่สวนสาธารณะซึ่งเป็นสถานที่ที่เขาและดวงจันทร์เคยใช้เวลาด้วยกัน เย็นวันหนึ่ง อาทิตย์เดินไปที่ม้านั่งตัวเดิมที่พวกเขาเคยนั่งด้วยกัน เขามองออกไปที่ทะเลสาบ และเสียงหัวเราะของดวงจันทร์ในอดีตดังก้องในหัวของเขา "เธอยังอยู่ในใจฉันเสมอ" เขาพึมพำเบาๆ ความสูญเสียที่เขาได้รับมันยากที่จะยอมรับได้ ดวงจันทร์เป็นรักแรกของเขา ตลอดเวลาห้าปีที่ผ่านมาเธอไม่เคยทำให้เขาเสียใจ เขามีความสุขมากที่มีเธออยู่ในชีวิต คาดหวังว่าจะใช้ชีวิตร่วมกันไปตลอด แต่..โชคชะตาก็เล่นตลก ทำให้เขากับดวงจันทร์ต้องพลัดพรากจากกัน ในขณะเดียวกัน ดาวเหนือก็มาที่สวนสาธารณะเพื่อหาความสงบ เขาถือแฟ้มข้อมูลของดวงจันทร์ไว้ในมือ และเมื่อเขาเดินผ่านม้านั่ง เขาสังเกตเห็นชายคนหนึ่งที่นั่งอยู่ ดาวเหนือรู้สึกถึงบางสิ่งในใจที่บอกให้เขาหันกลับไปมอง เขาเห็นอาทิตย์จากด้านหลัง และรู้สึกคุ้นเคยอย่างประหลาด " เราเคยเจอเขาที่ไหนมาก่อนรึเปล่า" ดาวเหนือพูดกับตัวเองเบาๆ เมื่ออาทิตย์ลุกขึ้นและหันมาสบตา ดาวเหนือชะงักเมื่อมองไปที่ดวงตาของชายคนนั้น ทันใดนั้น ก็มีภาพบางอย่างปรากฏขึ้นในหัวของเขา ทำให้ดาวเหนือต้องหลับตาลงอย่างรวดเร็ว อาทิตย์มองกลับมา และรู้สึกถึงความประหลาดในตัวชายหนุ่มคนนี้ แต่เขาไม่ได้พูดอะไร และเดินจากไป ดาวเหนือยืนอยู่ตรงนั้น จ้องมองแฟ้มในมือ พลางตั้งคำถามในใจว่าความคุ้นเคยนี้หมายถึงอะไร หลังกลับจากสวนสาธารณะ ดาวเหนือนั่งลงที่โต๊ะทำงานในห้อง เขาเปิดแฟ้มข้อมูลของดวงจันทร์และเริ่มค้นหาข้อมูลเพิ่มเติมจากอินเทอร์เน็ต เขาเจอข่าวเกี่ยวกับอุบัติเหตุของเธอในเว็บข่าวเล็กๆ รายละเอียดระบุว่าเธอถูกรถชนขณะข้ามถนน คนขับรถเป็นชายหนุ่มในวัยรุ่นที่เมาสุรา และมีการปิดคดีอย่างรวดเร็ว "นี่มันไม่ยุติธรรมเลย" ดาวเหนือพึมพำกับตัวเอง ความโกรธในใจทำให้เขารู้สึกว่าต้องทำอะไรสักอย่างเพื่อเธอ เขาเก็บข่าวและข้อมูลทุกอย่างไว้ และตัดสินใจว่าจะต้องตามหาความจริงเกี่ยวกับเหตุการณ์นี้ให้ได้ - หนึ่งสัปดาห์ผ่านไป ดาวเหนือกลับไปที่สวนสาธารณะอีกครั้ง หวังจะหาความสงบใจเหมือนเคย ในวันเดียวกันนั้น อาทิตย์ก็ตัดสินใจกลับไปที่สวนสาธารณะ เขาเดินไปที่ม้านั่งตัวเดิม และในขณะที่เขากำลังนั่งมองทะเลสาบ ดาวเหนือเดินผ่านมา ดาวเหนือชะงักเมื่อเห็นอาทิตย์ เขาไม่เข้าใจว่าทำไมถึงรู้สึกเหมือนรู้จักชายคนนี้ เขาหยุดยืนอยู่ตรงนั้นก่อนจะหลุดปากพูดโดยไม่รู้ตัว "ทิตย์..." อาทิตย์หันมามองอย่างประหลาดใจ "คุณรู้จักผมด้วยหรอ" ดาวเหนือยิ้มเจื่อน "ขอโทษครับ ผมคงทักคนผิด" อาทิตย์มองเขาอย่างสงสัย แต่ไม่ได้พูดอะไรเพิ่มเติม "แต่คุณเรียกชื่อผม" " คงจะเป็นเรื่องบังเอิญน่ะครับ" ดาวเหนือพูดออกไป เป็นคำแก้ตัวที่ฟังไม่ขึ้นเลยสักนิดก่อนเขาจะเดินหนีไปอย่างรวดเร็ว
Dernier chapitre
วาสนาดวงจันทร์ ตอนพิเศษ : หลังจากการขอแต่งงาน
คำเตือน : ฉากความสัมพันธ์ทางเพศอย่างโจ่งแจ้ง20++ยามพระอาทิตย์ตกดิน ค่ำคืนมิดมาเยือน สายลมพัดผ่านผ้าม่านมู่ลี่เข้าไปในห้อง ปรากฏร่างทั้งสองกอดนัวเนียกันอยู่บนเตียงกว้าง ริมฝีปากสัมผัสกันอย่างหยาบโลน มือแกร่งลูบไล้ไปตามร่างกายของคนรัก "อื้อ!.." ร่างขาวสะดุ้งเฮือกเมื่อคนพี่ลูบรั้งเสื้อสีขาวสะอาดตาขึ้นจนมากองที่ปลายคาง ก่อนถอนจูบออกเลื่อนลงไปครอบครองยอดอกสีเข้ม มีนิ้วมืออีกข้างก็ไปสะกิดยอดอกอีกข้างระรัว อาทิตย์รัวลิ้นลงยอดอกก่อนจะลากลิ้นลงมาหยุดอยู่สะดือแล้ววนจูบบริเวณนั้นหลายรอบ ใบหน้าเลื่อนขึ้นมาสบตาหวานฉ่ำของคนใต้ร่าง เอื้อมมือไปจับมือน้องมาดอมดมไล้สัมผัสตั้งแต่ปลายนิ้วจนถึงฝ่ามือแล้วก้มลงมาตะโบมจูบปากคนน้อง "อื้อ! " รสจูบที่หวานฉ่ำทำให้ดาวเหนือครางออกมา เรียวลิ้นของคนพี่ตวัดเกี่ยวพันอยู่ในปากของเขา มือเรียวยกมือขึ้นไปปลดซิปกางเกงให้คนด้านบน เสียงรูดซิปกางเกงดังขึ้น อาทิตย์รีบตะบบมือคนน้องไม่ให้มากไปกว่านี้ " ใจร้อน " คนพี่ว่าแต่ก็ยันตัวขึ้นไปถอดกางเกงออกตามใจคนน้อง เหลือเพียงกางเกงในสีดำสนิทติดท่อนล่างเอาไว้ ก่อนจะขยับตัวขึ้นคร่อมร่างน้องแล้วก้มลงไปจูบปากคนน้องหนักๆ " ชอบจ
วาสนาดวงจันทร์ ตอนจบ
ปัง!! ประตูห้องถูกปิดอย่างรุนแรงพร้อมร่างของทั้งสองนัวเนียกันอย่างไม่มีใครยอมใคร มือของดาวเหนือรุมปลดกระดุมเสื้อของคนพี่อย่างรวดเร็ว อาทิตย์ก็ไม่น้อยหน้าลอกคราบคนน้องจนตัวเปลือยเปล่าโดยที่ปากไม่ผละออกจากกันเลยแม้แต่น้อยริมฝีปากค่อยไปเลื่อนลงมาอยู่ที่ซอกคอพรมจูบไปทั่วจนขึ้นรอยๆ ประปราย ฝ่ามือกอบกุมแก่นกายขนากพอดีมือของคนน้องก่อนจะสาวขึ้นลงตามความยาวเรียงเสียงครางจากดาวเหนือได้เป็นอย่างดี ในขณะที่ปากก็ค่อยๆ เลื่อนลงมาหยุดอยู่ตรงหน้าอก หัวนมสีเข้มเด่นชูชันล่อตาล่อใจ ลิ้นร้อนลากยาวไปวนหัวนมสีเข้ม อีกคนก็นิ้วมือของอาทิตย์เล่นงาน ดาวเหนือถูกเล่นงานทั้งบนทั้งล่างก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากส่งเสียงร้องคราง"อ๊า!" มือทั้งสองข้างขยุ้มผมคนพี่เพื่อระบายความเสียวซ่าน ก่อนจะใช่มือผลักอีกฝ่ายให้นอนราบกับพื้น ดาวเหนือนั่งคร่อมร่างสูงเอาไว้ นิ้วเรียวค่อยๆ ลากจากหน้าผาก จมูกโด่งสวย ริมฝีปากหนาเป็นทรงก่อนจะค่อยๆ เริ่มมาหยุดอยู่ตรงหัวเข็มขัด ในขณะที่เขาเปลือยเปล่าไปทั้งตัว แต่อีกคนกลับเปลือยแค่ท่อนบน ดาวเหนือจงใจบดสะโพกเสียดสีแก่นกายใหญ่ของอีกคนที่อยู่ใต้ร่มผ้าอย่างช้าๆ เรียกเสียงครางในลำคอของคนพี่ได้เป็นอย่าง
วาสนาดวงจันทร์ ตอนที่31
นับตั้งแต่นั้นมาอาทิตย์ก็เข้ามาอาศัยอยู่ที่บ้านของดาวเหนือและประจงกับดวงดาราก็รับรู้และอนุญาตให้ชายหนุ่มได้เข้ามาพักอาศัย ทางด้านอาทิตย์ไม่ต้องอาศัยอยู่ที่บ้านคนรัก เขาก็ไม่ได้นิ่งดูดาย วันไหนที่เขาว่างเขาก็จะลุกเข้าครัวมาทำอาหาร ด้วยฝีมือทำอาหารของเขาทำให้ผู้อาวุโสทั้งสองติดใจรถมือของอาทิตย์เป็นอย่างมาก แล้ววันไหนที่เลิกงานไม่ดึก หรือไม่ติดทำโอที เขาก็จะไปรับดาวเหนือที่มหาวิทยาลัยเป็นประจำ " มื้อเย็นของวันนี้เป็นอะไรดีครับ" ชายหนุ่มหันมาถามคนน้อง ในขณะที่กำลังขับรถกลับบ้าน " อืม....อะไรก็ได้ครับ ถ้าได้กินฝีมือพี่ ผมชอบกินทุกอย่างเลย" ได้ยินคำตอบของคนน้อง เขาก็ยิ้มบางๆ "ปากหวานแบบนี้ แสดงว่าอยากกินเมนูพิเศษแน่ๆ ใช้ไหม" ดาวเหนือหันไปมองชายหนุ่มด้วยสายตาซุกซน "ก็พี่ทำอะไรก็อร่อยนี่ครับ จะเมนูธรรมดาหรือพิเศษ ผมก็กินหมด""งั้นวันนี้พี่ขอลองทำแกงส้มชะอมกุ้งดีไหม หรืออยากกินแบบฝรั่งบ้าง" เขาถาม พร้อมเอื้อมมือมาปรับแอร์ให้เย็นขึ้น"แกงส้มก็ดีครับ ผมชอบกินชะอม แต่...ถ้าพี่เหนื่อยจากงาน ไม่ต้องทำก็ได้นะครับ เราสั่งอะไรง่ายๆ มากินก็ได้""ไม่เหนื่อยหรอก พี่อยากทำให้เหนือกับพ่อแม่ได้กินอาห
วาสนาดวงจันทร์ ตอนที่30
คิดถูกหรือคิดผิดนะ....เบื้องหน้าเขาคือบ้านเดี่ยสองชั้น พื้นที่ไม่กว้างมากนัก มีสนามหญ้าและต้นไม้ใหญ่คอยให้ร่มเงา บ้านของคนรักของเขาเอง อาทิตย์ ไม่กี่วันก่อนอยู่ดีๆชายคนรักก็พูดขึ้นมาว่า"ไปบ้านพี่ไหม" ครั้งแรกที่ได้ยินเขาก็รู้สึกแปลกใจที่คนพี่ชวนเขาไปที่บ้าน และเขาก็ตอบตกลงไปทันที "พร้อมไหมครับ" อาทิตย์จับมือคนน้องแน่น พลางมองเข้าไปในตัวบ้านด้วยสายตามุ่งมั่น "พร้อมครับ" ทั้งสองประสานมือเข้าหากัน ก่อนจะเดินเข้าไปในบ้าน "แก..พามันมาที่นี่ทำไม" ศักดิ์ชาย บิดาผู้ให้กำเนิดของอาทิตย์พูดขึ้นเสียงเย็น "น้อง..ไม่ใช่'มัน'นะครับพ่อ เขาคือคนที่ผมรัก พี่ผมพาน้องมาในวันนี้ก็เพราะอยากให้พ่อได้สัมผัสน้อง ได้รู้จักน้องมากขึ้น" ชายหนุ่มพูดเสียงเข้มพลางกุมมือน้องแน่นขึ้น ศักดิ์ชายยืนขึ้นด้วยความโกรธ ใบหน้าของเขาแสดงถึงความไม่พอใจเป็นอย่างมาก"เด็กผู้ชายเนี่ยนะ ที่แกบอกว่ารัก ทุเรศ" "พ่อครับ..ให้เกียรติน้องหน่อยครับ" "ให้เกียรติหรอ..หึ!" ศักดิ์ชายหัวเราะในลำคอ ยืนกอดอกมองดาวเหนือด้วยแววตาเหยียดหยาม จนอาทิตย์เอาตัวเข้ามาบังน้องไว้ "อย่าใช้สายตามองน้องแบบนี้นะครับ" "ทำไมฉันจะมองไม่ได้... เพ
วาสนาดวงจันทร์ ตอนที่29
หลังจากจบคลาส ดาวเหนือเดินออกมาพร้อมเพื่อนๆ ทั้งสามคน เหล่านิสิตคนอื่นๆก็ทยอยออกจากห้อง"พวกมึง...ไปไหนกันต่อป่ะ" ชาญหันมาถามเพื่อนๆ “ไว้คราวหน้าละกันนะ เราต้องกลับบ้านก่อน” ดาวเหนือออกตัวคนแรก เขาไม่อยากเถลไถลทำให้พ่อกับแม่ต้องเป็นห่วง"กูต้องไปทำงานพิเศษว่ะ...ตังไม่พอใช้" สาลี่ยิ้มแหย เอามือเกาแก้มเบาๆ ช่วงนี้เธอใช้เงินมือเติบไปหน่อย ไม่กล้าโทรไปขอแม่อีกเลยต้องหางานพาร์ทไทม์ทำ"อะไรวะ....แล้วมึงล่ะวายุ" ชาญหันมามองความหวังเดียวของเขา ทว่า....."กูก็ต้องกลับไปอ่านหนังสืออ่ะ...ไปก่อนนะ" วายุโบกมือลาชาญ ก่อนจะเดินกลับหอพักทันที ชาญที่มองเพื่อนๆแยกย้ายกันไปคนละทิศคนละทาง เขาคร่ำครวญออกมา"พวกแม่ง...ทิ้งกูเฉย" ว่าจะชวนไปเที่ยวสักหน่อย ดันมีเพื่อนเป็นพวกเด็กอนามัยซะได้ เซ็งจัด....ดาวเหนือออกมารอรถรับส่งบริเวณหน้าตึก เสียงริงโทนโทรศัพท์ก็ดังขึ้น เขาก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูปรากฏชื่อ _อาทิตย์_ นิ้วเรียวกดรับสายด้วยรอยยิ้ม"ว่าไงครับ" "กลับบ้านยังครับ" ปลายสายถามขึ้นด้วยเสียงอ่อนโยน"ยังครับ....รอรถรับส่งอยู่" "งั้น..รอแป๊บนึงเดี๋ยวพี่ไปรับ" "ไม่เป็นไรครับ....พี่พักเถอะ" "ไม่เป็
วาสนาดวงจันทร์ ตอนที่28
แสงแดดอ่อนๆ ทอดยาวลงบนพื้นถนนหน้ามหาวิทยาลัย ดาวเหนือยืนอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่บริเวณจุดรับส่งนักศึกษา หลังจากร่ำลาเพื่อนสนิททั้งสามสาลี่ วายุ และชาญที่แยกย้ายกลับบ้านคนละทาง“ไว้เจอกันพรุ่งนี้นะเหนือ อย่าลืมเอาหนังสือที่อาจารย์แนะนำมาให้ดูด้วยล่ะ” สาลี่โบกมือลาเพื่อนๆเป็นคนสุดท้าย แล้วขึ้นรถของวินมอเตอร์ไซค์กลับหอพัก“ได้สิ แล้วเจอกันนะ” ดาวเหนือโบกมือลาเพื่อนสาว หลังจากที่เพื่อนทุกคนกลับไปหมดแล้ว ก็เหลือแต่เขาที่นั่งรออยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่ ดาวเหนือเอามือล้วงหยิบโทรศัพท์ในกระเป๋าแล้วส่งข้อความหาคนรัก"ถึงไหนแล้วครับ" รอไม่นานนักก็มีข้อความเด้งเข้ามา“ถึงแล้วครับ ออกมารอได้เลย”ดาวเหนือหันซ้ายหันขวา ก่อนจะเห็นรถคันคุ้นเคยขับเข้ามาเทียบตรงหน้า เขาเปิดกระจกลงพร้อมรอยยิ้มอบอุ่นที่เขาไม่เคยเบื่อมอง“คนหล่อขึ้นรถได้ครับ” อาทิตย์โผล่หน้าออกมาเล็กน้อยก่อนจะส่งยิ้มให้คนรักอย่างอบอุ่น“แล้วคนไม่หล่อต้องนั่งท้ายกระบะไหมครับ” คนน้องทำหน้าเข้ม นั่งกอดอกมองคนในรถอย่างท้าทาย“แบบนี้..ต้องนอนใต้กระโปรงรถครับ" ซึ่งคำพูดของคนพี่ ดาวเหนือก็หลุดยิ้มออกมา "กวนนักนะ" "แล้วคนหล่อจะขึ้นรถไม่ได้หรือยังครับ..หรือ
วาสนาดวงจันทร์ ตอนที่12
กลางดึกในคืนที่เงียบสงัด ดาวเหนือกำลังเดินทางกลับบ้านหลังจากไปสืบหาข้อมูลคดีของดวงจันทร์จนกลับบ้านดึกดื่น ในขณะที่กำลังเดินอยู่นั้นเขาก็รู้สึกถึงสายตาของใครบางคนจ้องมองอยู่ จนมีขายชุดดำ 2 คนเข้ามายืนขวางข้างหน้า"พวกคุณเป็นใคร" ชายหนุ่มถามขึ้น" ดาวเหนือใช่ไหม" หนึ่งในนั้นถามขึ้น แล้วพูดเสียง
วาสนาดวงจันทร์ ตอนที่ 11
ในขณะเดียวกัน ประจงที่กำลังรวบรวมหลักฐานเกี่ยวกับคดีของดวงจันทร์ สุริยันลูกชายนักการเมืองใหญ่อย่าง นายสุริยา สุนทกร ก็กำลังไม่พอใจที่ประจง ผู้บัญชาการตำรวจฝ่ายอาชญากรรมกำลังปิดคดีของคนที่เขาขับรถชน " แกทำยังไงก็ได้..ให้มันหยุดสืบเรื่องของฉัน" สุริยันออกคำสั่งกับคนสนิท เขาเริ่มส่งคำขู่ไปยังประจงแล
วาสนาดวงจันทร์ ตอนที่ 10
ตอนที่ 10: ความจริงที่ถูกพันธนาการเสียงโทรศัพท์ดังขึ้นขณะที่ประจงนั่งอยู่ในห้องทำงาน สันต์ ผู้ช่วยคนสนิทรีบรายงานด้วยน้ำเสียงร้อนรน“พี่ประจง เราได้รับข้อมูลว่ามีการเคลื่อนไหวจากคนของสุริยัน พวกเขาส่งคนติดตามพี่และครอบครัว”“ฉันเดาไว้แล้ว” ประจงตอบเสียงเรียบ “พวกมันกลัวความจริงจะเปิดเผย แต่ฉันไม่
วาสนาดวงจันทร์ ตอนที่9
ประจงนั่งอยู่ในห้องทำงานยามค่ำคืน รอบกายเงียบสงัด แต่ในใจของเขากลับเต็มไปด้วยความคิดวุ่นวายหลังจากได้หลักฐานสำคัญที่เชื่อมโยงสุริยันกับการปกปิดคดี เขาเลื่อนดูภาพถ่ายจากกล้องวงจรปิดที่เพิ่งได้รับมา ซึ่งแสดงให้เห็นว่าสุริยันอยู่ในที่เกิดเหตุอย่างชัดเจนเสียงเคาะประตูดังขึ้นขัดจังหวะ ประจงวางเอกสารลงแ
Vous vous intéresseriez aussi à
มาเฟียคลั่ง(แค้น)รัก
ริตต้า6197.0K Vuesวิศวะขอรักคุณหมอ Mpreg
กุหลาบดิน3.3K Vuesตัวร้ายคนนั้นถ้าเจ้าไม่ต้องการ...ข้าขอนะ
ดอกหญ้าของหมาเฒ่า3.9K Vuesสี่หนิงเหออนุภรรยาท้ายเรือน
จิ่วเทียนอี้อี4.6K Vuesแฟนเด็กมันยั่ว
เจ้ามูนวูฟล์2.8K Vuesวิปลาสสีทมิฬ
สกุลอรวย83 Vuesแด๊ดดี้ของผมคือเด็กมหาลัย
เจ้ามูนวูฟล์925 VuesDestiny Project โปรเจกต์ Wellness แห่งรัก
Phamm Mori164 Vues
