LOGINแชะ แชะ
“นี่!” (^ ^) (////) ฉันร้องตกใจหน้าเหวอ เหตุการณ์มันเกิดขึ้นเร็วเพียงแค่ชั่วพริบตา เมื่อเอวถูกมือใหญ่โอบเอวให้แนบชิดคนตัวโต ทำให้แก้มของฉันแนบชิดกับแก้มธีร์และนั้น ทำรอยยิ้มที่ดูมีเสน่ห์จนหน้าหลงใหลปรากฏขึ้นจากธีร์ มือหนากดถ่ายได้ทันเพียง 2 รูป ฉันรีบผล่ะตัวออกห่าง ธีร์เผยรอยยิ้มกว้างมองภาพในมือถือ “///” ธีร์....ยิ้มแบบนี้ได้ด้วยเหรอ เดี๋ยวสิ มันใช่สิ่งที่ฉันควรโฟกัสไหม แปะ! ไหลกวางถูกมือฉันฟาดลงเบาๆ ครั้งหนึ่ง ตีคนข้างๆ ให้รู้สึกตัว หมายถึงให้ฉันรู้สึกตัวตื่นจากความคิดบ้าๆ นี้สักที “ไอเวสป้า แกล้งเหรอ” “อ่า....ใช้เเรงทั้งหมดตีแล้วใช่ไหม เบาไปไหม ธีร์ไม่เห็นเจ็บเลย” เขายกมือถือกดถ่ายหน้าแดงๆ ของฟอนต์ต่อ ไม่รู้ว่าที่แดงนี่โกรธที่ถูกแกล้งหรือเธอเขินกันแน่ แต่เขาอยากให้เป็นอย่างหลังนะ เพราะอย่างน้อยเธอก็หวั่นไหวกับเขาบ้างแล้ว...... “ฟอนต์จะโกรธจริงๆ แล้วนะ” ขนาดเธอทำเสียงดุ ผมยังมองว่าน่ารักเลย “...” ความน่ารักโดนใจฉิบหาย “ธีร์ได้ยินที่ฟอนต์พูดไหมเนี่ย” ฟอนต์ยู่ปากใส่ผม เธอลุกขึ้นหนีกลับไปนั่งที่เดิม “เหลืออีก 1 รูปไม่ใช่เหรอ” ผมเท้าค้างมองฟอนต์ น่าแปลกใจนะที่เธอสามารถทำให้ผมยิ้มได้ เพียงแค่มองใบหน้าเล็กๆ ที่ตอนนี้กำลังกะพริบตาใสปริบๆ ตากลมโตมองผมไม่ห่าง “ธีร์รู้?” “อื้ม ก่อนหน้านี้โมโม่มาขอรูปกับธีร์ แต่ธีร์ไม่ให้ ก็เลยไปจ้างฟอนต์ไง” “ขอร้องงงง รู้แล้ว ก็ยังไม่ช่วยฟอนต์เนี่ยนะ เป็นเพื่อนกันจริงป่ะเนี่ย ไม่เห็นใจกันสักนิด ปล่อยให้ฟอนต์เดินตามต่อยๆ ธีร์ยิ้มหน่อยๆ ทั้งวันอ่ะ” มือเล็กกอดอกยู่ปาก เสียงเล็กน่าฟังบ่นใส่ผมงอนๆ เพราะแบบนี้ไง ทุกท่าทางและการกระทำของฟอนต์มันทำให้เธอดูน่ารักไปหมด จนผมแอบหวง ฟอนต์ รู้หรือเปล่า เมื่อกี้ธีร์แทบบ้าตอนเห็นไอ้หมอนั้นมาจีบฟอนต์ “ขอไม่เป็นเพื่อนแล้วได้ไหม” อยากเลื่อนเป็นสถานะอื่นว่ะฟอนต์ “!!!” แค่ประโยคแรกเธอยังเหวอขนาดนี้ ถ้าประโยคหลังโพล่งออกไปล่ะ! ฟอนต์จะไม่ช็อกไปเลยเหรอว่ะ ไม่รู้สิครับก็เธอไม่เคย.. ไม่คิดแค่เพื่อน....เหมือนผมนี่ ดันไปหลงรักรอยยิ้มยัยเข็มปักหมุดคนนี้เข้าตั้งแต่แรกพบซะได้ “ไอเวสป้า! นี่ถึงขั้นบอกเลิกคบเพื่อนเลยเหรอ” มือเล็กทุบโต๊ะยืนขึ้น ปากยู่ๆ เมื่อกี้ได้แปรเปลี่ยนซะแล้ว ฟอนต์เม้มปากเป็นเส้นตรงก่อนจะผลิกคว่ำ ตากลมโตเริ่มปริมคลอเบ้าไปด้วยน้ำตา จะไหลหยดลงแก้มใสๆ อยู่แล้ว ไอ้สัตว์ แม่ง กูว่าฟอนต์เข้าใจในความหมายผิด! “ฮึก.....” เสียงสะอื้นก็มาครับ ผมนี่เริ่มนั่งเท้าคางไม่ติดรีบคว้ามือเล็กไว้ โอบเอวบางให้นั่งลงข้างกันเหมือนเดิม “เห๊ย ไม่ร้องดิ ธีร์ขอโทษ ธีร์ไม่ได้หมายความว่าแบบนั้นสักหน่อย อ่า...ฟอนต์ ไม่ร้องนะคนดี” ผมลูบหัวเล็กเบาๆ ปลอบยัยซื่อตรงหน้า “น่ารักขนาดนี้ใครจะเลิกคบเพื่อนคนนี้ลงว่ะ” เวร! แล้วไอ้กูผู้ไม่อยากเป็นเพื่อนซะด้วยสิ ธีร์อยากเป็นแฟนฟอนต์ ในใจธีร์มันต้องการแบบนี้ต่างหากเว้ย เฮ้อ หยุดร้องก่อนได้ไหมใจธีร์มันไม่ดีเลยนะฟอนต์ “ฮึก...อื้ม เป็นเพื่อนกันนะดีแล้ว” เธอว่างั้น นิ้วก้อยเล็กยื่นมาตรงหน้าให้ผมเกี่ยวก้อยสัญญากับเธอ “อื้อ ไม่เลิก” ผมยกมืออีกข้างปาดน้ำตาให้ฟอนต์ เกี่ยวก้อยสัญญากับเธอ จบกันครับ! กูที่อุตส่าห์เดบิวต์ตัวเองเพื่อมาเป็นแฟนฟอนต์ แต่ดันเป็นได้แค่สถานะเพื่อน ฟายสัตว์ๆ ว่าแล้วรีบแอบแก้เคล็ดด้วยการเกี่ยวนิ้วชี้กับนิ้วกลางไขว้กันอยู่ข้างหลังแทน ‘ไม่มีทางล้มเลิกความคิดที่จะเลื่อนสถานะจากเพื่อนเป็นแฟนต่างหากเว้ยมา “โม่มีแต่สองรูปนี้อ่ะได้ปะ” ฉันยื่นรูปสองใบโชว์ตรงหน้าโมโม่แต่ดูมันทำหน้าสิ (-___-) ------> หน้าโมโม่ “ทำไมอ่ะ ก็น่าจะได้นะ” ^^ “ข่าวลือที่ว่าพวกแกคบกัน เป็นเรื่องจริงสินะ” โมโม่มันว่าขึ้นพึมพำลอยๆ โทษนะ! มันลอยมากระทบหูฉันค่ะ “แกก็เชื่อข่าวลือไป เพื่อนกันทั้งนั้น” ทำไมมองฟอนต์ตาขวางล่ะโม่ แค่ภาพในรูปมันมี...... “เพื่อนกับผีนะสิ! แก้มแนบแก้มยิ้มสดใสเหมือนในโลกธีร์มันมีแค่ฟอนต์ขนาดนี้ หลับตายังดูออกเลยยัยฟอนต์ นี่มันแฟนกันชัดๆ” นี่ก็พูดเกินซะ ทำไมอากาศวันนี้ร้อนๆ แท้ว่ะ แก้มกูแดงป่าววะ “ไม่ได้เหรอ” โมโม่พยักหน้าตอบ “ได้เหรอ เย้ งั้นโอนเลยนะ.....พร้อมเพย์” “ไม่ได้โว้ยยยยยย หึ้ยยยย รู้งี้ไปจ้างนักสืบดีกว่า” จ๊ะ โมโม่มันว่างั้น แล้วเดินหนีไปเลยจ๊ะ ปล่อยร่างอันบอบบางทิ้งไว้กลางทางไม่สนใจฟอนต์เลย ว่าแต่ถึงขนาดต้องจ้างนักสืบเลยเหรอ? “น่ารักดีนะ” หืมมม? ขโมย ฉันมองค้อนธีร์ เจ้าตัวมายืนซ้อนหลังฉันวางหน้าไว้ตรงไหล่ แถมยังมาแย่งรูปจากมือฉันไปอีก “เพราะธีร์นั่นแหละ ยอมให้ฟอนต์ถ่ายดีๆ ก็จบแล้ว รูปนี้มันใช้ได้ที่ไหนกัน” ไอ้เราก็นึกว่าทำเป็นโกรธใส่แล้วจะยอมใจอ่อนให้ถ่ายดีๆ คุณเขาก็ไม่ยอมให้ถ่ายเลยค่ะ มันน่างอนอีกรอบไห “ก็ฟอนต์จะขายธีร์” (-__-!)นั่นแหละเถียงไม่ออก เพราะมันคือเรื่องจริง “เสียดายเงิน” ช่วงนี้ดันมาสนใจเรื่องทำขนมจริงจังซะด้วยสิ แต่คิดว่าตัวเองยังเป็นมือใหม่ เลยลองขอพ่อไปเรียนทำขนมแล้ว....แต่พ่อไม่อนุญาต บวกกับช่วงนี้แม่ก็ดูจะไม่ค่อยสบายด้วย ก็เลยไม่อยากให้แม่เหนื่อยเพิ่มกลัวแม่คิดมาก ฉันคิดว่าแอบเรียนพิเศษทำขนมดีกว่า …แต่ติดที่ว่าไม่มีตังค์ค่ะ ถ้าใช้บัตรรูดพ่อต้องรู้แน่ๆ ว่าแอบไปเรียนทำขนม “ถ้าตัดฟอนต์ออกเอาแต่รูปที่มีแค่ธีร์ไป ก็ได้นะ” ไม่ต้องบอกจ๊ะ ฉันทำมาแล้ว “แก้มแนบแก้มขนาดนี้ดูไม่ออกเลยมั่งว่าแก้มใคร” “ดูออกขนาดนั้นเลย?” ถามเหมือนไม่รู้ ลักยิ้มฟอนต์โชว์ร่าซะขนาดนั้นดูไม่ออกก็แปลกแล้ว “ว่างเหรอ ไม่ไปซ้อมบาสไง?” ฉันถอดใจเรื่องรูปแล้วหันไปถามธีร์ “ไปดิ แต่ไปที่อื่นก่อน” ไปไหนอ่ะ เดี๋ยวก็โดนโค้ชดุอีกหรอกเวสป้า “เห๊ย เดี๋ยวสิธีร์ ไปไหนนนน” และอิฟอนต์คนนี้ก็โดนลากไปอีกแล้วค่ะ ลากง่ายซะเหลือเกิ๊นนนนฉัน“ฟอนต์ก็จะบ้า ฟอนต์ไม่รู้ว่าฟอนต์เป็นอะไรมากไหม ฟอนต์เป็นโรคร้ายหรือเปล่า อาจจะเป็นโรคหัวใจก็ได้นะ” “โอ้ยยยยยไอ้ฟอนต์ ฟังนะ” “.....” “ฟอนต์ชอบธีร์” “!!!!” ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก “ห๊ะ” “เออ แล้วหนีมันออกมาอย่างนี้ ไม่ใช้มันหงอยเหมือนหมาเลยติวะ กูล่ะเริ่มสงสารธีร์” ย้อนกลับไปเมื่อ 3 เดือนที่แล้ว ณ กาดหน้ามอ “ป้าจ้าเอาอันนี่ 2 เนื้อ 2 แดง 5 ขอผักเยอะๆ เจ้า” ฉันยืนรอลูกชิ้นทอดใจจดใจจอ มองดูยามที่ป้าเอาลูกชิ้นลงหม้อทอดนี่แบบห๊อมหอม “เจเจ๊ น้ำลายไหลแล้วน่ะ” เสียงน้องพีว่าขึ้น “ยังเถอะน้องพี” “คือยังไง หมูกะทะยังไม่อิ่มอีกเหรอเจเจ๊” คนน้องเอ่ยถามคนพี่พลางจิ่มโรตีไส้ลาวาชีสยืดเข้าปากน่าเอร็ดอร่อย เจ๊ต้องถามพีมากกว่านะ ยังไม่อิ่มอีกเหรอเคี้ยวแก้มตุยแล้ว “เหอะๆ จะกินด้วยไหม” “กินค่ะ” “60 บาทจ้าหนู” ฉันหยิบเงินให้ป้า พอได้ลูกชิ้นทอดก็ยื่นให้น้องพีกินก่อน “อร่อยป่ะ” “จ๊าดลำ ^^” น้องว่าอร่อย ว่าแล้วก็กินเองบ้าง ^^ เจ๊ก็ว่าอร่อย เราทั้งคู่เลิกเรียนพร้อมกันพอดีเลยชวนน้องรหัสมากินหมูกะทะตามภาษาพี่น้องสายสัมพันธ์แน่นแฟ้น นั่งเม้าท์กันเรื่องใครจะโชคดีได้มาเป็นส
Tankoon : แทนสั่งข้าวต้มให้แล้ว เผื่อฟอนต์ด้วย เดี๋ยวมีคนเอาขึ้นไปให้ จอมอย่าลืมกินข้าวนะครับ JaoJom : ขอบคุณน้าแฟน แทนก็อย่าลืมกินข้าวละ ร่างบางวางมือถือลง เผยรอยยิ้มมองเพื่อนตนตรงหน้า ก่อนหน้านี้ทำหัวใจเธอหายวาบ เพราะไม่เคยเห็นฟอนต์โทรมามีน้ำเสียงพูดขาดสติขนาดนี้มาก่อน ตอนนี้ดูท่าจะสงบลงบ้างแล้ว “สงบสติอารมณ์ได้ยัง” ฟอนต์ถอนหายใจออกเฮือกใหญ่ เมื่อหัวใจเริ่มเต้นสงบลงแล้ว วางมือทาบอกลูบปลอบโปลม ขวัญเอ้ยขวัญมานะลูก เมื่อกี้เต้นซะคิดว่าเต้นซุมบ้า “ขอบคุณนะโมโม่” “เลิกขอบคุณแล้วก็เล่ามาฟอนต์ ถึงขนาดรหัสแดง ต้องไม่ธรรมดา” ฟอนต์ทำใบหน้าเลิ่กลัก เอ่อ....จะเล่าไงดีวะ คือตอนโทรไปก็ไม่คิดด้วยสิ สติไม่อยู่กับเนื้อกับตัวอ่ะ ตอนนี้รู้สึกตัวแล้วจะเริ่มเล่ามันก็เขินๆ ยังไงก็ไม่รู้สิ “นี่ห้องใคร” “มึง มันใช่เรื่องที่ต้องถามไหมตอนนี้” กูว่าละ โดนดุจนได้ ^^ เธอยิ้มแบบไม่สะทกสะท้านให้เจ้าจอม “คืองี้” “....” “คือ.... คือว่า” “.....” “คือ” “โอ้ยยยยย ไอ้ฟอนต์” “เมื่อคืนธีร์บอกรักฟอนต์” (-__-) “ไม ทำหน้างั้นอ่ะ” ใบหน้าสวยหวานไร้การแต่งหน้าเพราะน่าจะพึ่งตื่น ดูจากชุดนอ
“.....” “ได้...มั้ย” “ธีร์ต้องปล่อยฟอนต์ไปถึงเมื่อไหร่” มือใหญ่กุมมือฉันแน่น แววตาคนโตดูเศร้าเขาเอ่ยถามฉันเสียงเรียบ ตือดึง ตือดึง ตือดึง ตือๆๆๆๆ ดึงดึงดึงๆๆๆๆ เสียงออดหน้าประตูดังขึ้น ฉันละสายตาจากคนตรงหน้า ทุบ ทุบ “ฟอนต์” “ไอฟอนต์โว้ยยยยย ปัง ปัง” เสียงข้างนอกทุบประตูดังขึ้นเรื่อยๆ บ่งบอกถึงความร้อนร่น และคิดว่าไม่ใช่เสียงใครที่ไหน เป็นเสียงเจ้าจอมเอง มันทุบประตูไม่หยุดเลยซะด้วยสิ 10 นาทีไม่มีอยู่จริง ไม่ถึง 5 นาทีด้วยซ้ำ มันหายตัวมาเปล่าวะนั้น “เฮ้อ” คนตรงหน้าฉันพ้นลมหายใจออกมาอย่างไม่สบอารมณ์ ใบหน้าคมบ่งบอกถึงความหงุดหงิดใจมากหนักเพราะเขาถูกขัดจังหวะ “จิ๊ เคาะทำเชี่ยไรวะ” ร่างสูงเปิดประตูออกสถบคำสุภาพใส่หน้า....เอ่อ..แทนคุณ เธอเชื่อว่าเมื่อกี้โมโม่เป็นคนเคาะประตู ดีไม่ดีไม่น่าจะใช่มือด้วยนะที่เคาะ “ใจเย็น ไอสัตว์ หน้ามึงจะแดกหมาแล้วไอเหี้ย” ฟอนต์ว่าทั้งคู่มากกว่านะ ที่ดูหงุดหงิด “ฟอนต์!” โมโม่ชะโงกหน้าจากข้างหลังแทนคุณเรียกฉัน หลบอยู่หลังแฟนนี่เอง “เจ้าจอม” ฉันรีบวิ่งไปกอดเจ้าจอมแน่น ฮืออออขอบคุณมากนะ ไม่เคยดีใจขนาดนี้มาก่อนเลย “ใจเย็นๆ
ในห้องนอนที่มืดสนิท ภายในห้องเย็นเฉียบเพราะเครื่องปรับ อากาศที่อยู่ในอุณหภูมิ 23 องศา ทำให้ลมเย็นๆ จากเครื่องปรับอากาศนั้นพัดกระทบเข้ากับเนื้อผิวของร่างบางในขณะที่กำลังหลับไหลอยู่ก็จำต้องขยับร่างกายควานหาความอบอุ่นข้างๆ เธอใช้มือเล็กควานหากอดหมอนข้าง...... “งื้มมมมมมม หนาว” ฟอนต์เอ่ยด้วยน้ำเสียงงัวเงีย ขยับร่างกายแนบซุกแก้มเข้าหมอนข้างอุ่นๆ เผยรอยยิ้มเมื่อมุดหน้าเข้าหาความอบอุ่นนี้ได้ เพราะเมื่อคืนฝันดีมาก เธอจึงได้ไม่อยากจะลืมตาตื่นขึ้นมา “อุ่นไหม?” “อื้ม อุ่นมาก” เธอเอ่ยขึ้นตอบหมอนข้างออกไป.... เดี๋ยวนะ!... หมอนข้างพูดได้ด้วยเหรอ? พรึ่บ! ไม่ใช่ ไม่ใช่หมอนข้าง 0 [] 0 เธอรีบลืมตาตื่นขึ้น ปากเล็กอ้ากว้างตกใจ เมื่อภาพตรงหน้าทำหัวใจวาย แทบช็อก ร่างสูงท่อนบนใส่เพียงเสื้อกล้ามเผยเห็นกล้ามเป็นมัดๆ จนต้องกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ เพราะเกรงว่าน้ำลายจะไหลลงที่นอน มันใช่เวลามาโฟกัสตรงนี้ไหมไอ้ฟอนต์ ตอนนี้เราทั้งคู่กับลังนอนกอดกันอยู่น๊า >และเขาคนนั้นก็ไม่ใช่ใครที่ไหน “ฟอนต์ครับ ตื่นแล้วเหรอ” ธีร์เอ่ยเสียงทุ้มแหบพร่า คนฟังดูแล้วยิ่งเซ็กซี่เข้าไปใหญ่ ชัดเลยเหตุการ
“แฮ่ก แฮ่ก” คนตัวเล็กหอบหายใจถี่ แววตากลมโตเพียงมองแท่งร้อนที่กำลังกระตุกสู้มือเธอ หัวใจดวงเล็กๆเต้นร้อนระอุไปทั่วทั้งร่าง เธอกัดปากล่างคิดอย่างชั่งใจ ธีร์มองลงมาที่เธอเช่นกัน เหมือน...โกลเด้นหมาใหญ่รอคำตอบเธอ “ซี๊ดดดด เบ้บ” คนตัวโตครางต่ำในลำคอ สายตาลุกวาวกับการกระทำอันหน้าหลงไหลของร่างบางนี้ เมื่อร่างกายเล็กขยับร่างกายบางแนบชิดกายกำยำ เพื่อให้แท่งแก่นกายเขาแตะลงแนบเนื้อกับกลีบกุกลาบเธอเอง “อ๊ะ ห...ห้ามส...อ๊ะ สอดเข้ามานะ สัญญา อื๊อออธีร์” จ๊วบบบ จ๊วบบบ หัวใจโกลเด้นหมาใหญ่สั่นไหว พรมจูบปากเล็ก เกี่ยวก้อยตอบกลับเธอเพื่อทำตามสัญญา พลางถูแท่งร้อนกับกลีบกุหลาบบางนี้ยืนยันการกระทำของเขา “อ๊ะ มันรู้สึกแปลกๆ อ๊า” อุ้งปากใหญ่ไม่ยอมให้ว่าง ก้มลงชกชิมยอดปทุมถันสีหวานฉ่ำ ลิ้นเขาห่อรับยอดสีหวาน พลางใช้ฟันคบกัดเบาๆ ให้เธอร้องเสียวเล่น หวานหู “เธอ ....ธีร์ ฟอนต์ ไม่ไหว อ๊ะๆๆ อ๊าอ๊า” แท่งร้อนทำหน้าที่ถูเข้าออก ไม่สอดเข้าไปก็ทำให้เธอรู้สึกว่าเหมือนสอด มีบางครั้งของแรงถูเขาที่เหมือนจะกระแทกเข้ามาข้างในซะมากกว่า มันลุบเข้าไปแ
“ออกซิโทซิน ที่คนทั่วไปเรียกว่า.....Love Hormone” ‘สารแห่งความรัก’ “อื้มเบบี๋....” จ๊วบบบบบ~ สิ้นประโยคสุดท้าย ผมไม่รอช้าทาบปากขึ้นจูบปากเล็ก ร่างบางหลับตาพริ้มรับรสจูบผม สิ่งที่ผมลิ้มลองความหวานจากริมฝีปากเล็กนี่ช่างหวานหวั่นชวนใจผมสั่นเต้นไม่เป็นจังหวะ “แบบนี้หรือเปล่าหื้ม?” ผมผละออกจากปากนุ่มเอ่ยถามฟอนต์ “อื้อ.....มากกว่านี้…ได้ไหม” จุ๊บ “สร่างเมายัง” ผมอดยิ้มไม่ได้ เมาแล้วน่ารักแบบนี้เป็นแค่กับธีร์คนเดียวนะ ไม่อนุญาตให้เมาแบบนี้กับใคร “ยัง” “ตื่นขึ้นมา เธอจะจำได้ไหม” จ๊วบ จ๊วบ~ ผมจูบปากนุ่มนิ่มอีกครั้ง พลางใช้ลิ้นเลียปากเล็ก ถอนจูบรอฟังคำตอบเธอ “อื้อออ ไม่รู้สิ....แต่ตอนนี้ ฟอนต์ยังจำได้” “หึ เช้ามาก็ขอให้จำได้แล้วกันว่า....ธีร์ตั้งใจ” จ๊วบ จ๊วบ จ๊วบ~ “อื้มมมมมม” ผมป้อนรสจูบให้เธออีกครั้ง คราวนี้เอาให้รสจูบนี้ส่งไปให้ใกล้ใจเธอมากที่สุด อยากให้ฟอนต์จดจำจนลืมไม่ลง ผมงับริมฝีปากของคนด้านบนที่มองลงมาด้วยสายตาเปี่ยมอารมณ์ จูบทั้งปากบนสลับกับปากล่าง เธออ้าปากรับเรียวลิ้นผมให้ตวัดกวาดชิมความหวานทั่วโพรงปาก เราจูบแลกน้ำลายกัน “อื้มมมมมท~” ปลายลิ้นหยอกเย้าเธอเล่นทำให้







