หน้าหลัก / วัยรุ่น / วิศวะรักเพื่อน (My Heart) / Ep.4 ไม่เคยคิดแค่เพื่อน (1/1)

แชร์

Ep.4 ไม่เคยคิดแค่เพื่อน (1/1)

ผู้เขียน: ใต้ทะเลลึก
last update ปรับปรุงล่าสุด: 2025-12-21 15:41:57

“เราชอบธีร์นะ”

“ว้าวววว ฮิ้ววววว”

“ว่าอยู่ทำไมวันนี้เล่นกาก ที่แท้ก็มีสาว คนเมื่อวานหายไปไหนค้าบเพื่อน ฮิ้วว” เสียงคนในสนามโฮ้แซวส่งเสียงเชียร์กันยกใหญ่ เมื่อผู้หญิงกลุ่มเมื่อกี้ เธอคนนั้นที่ชื่อฟ้าหรือเปล่านะ ตะโกนบอกชอบธีร์เสียงดังกลั่นสนาม

“...”

แล้วทำไมคราวนี้......

ธีร์ถึงยืนเงียบอยู่นิ่งๆ ล่ะ! ปกติธีร์ไม่เป็นแบบนี้

“ฟ้าชอบธีร์ เราเป็นแฟนกันนะ”

“...” ธีร์ยังคงยืนอยู่ตรงหน้าฟ้า

ฉันชะงัก เมื่อเขาเผยรอยยิ้มมุมปากเหมือนกับเรื่องตรงหน้านี้เป็นเรื่องสนุก กลายเป็นฉันเองที่ร้อนใจ เมื่อไม่มีเสียงปฏิเสธออกจากปากธีร์ ทั้งที่นายควรจะรีบปฏิเสธออกไปสิ แล้วทำไมถึงยังยืนเงียบอยู่ล่ะหลงใหล ต้องการอะไรจากฟอนต์กันแน่

มันทำให้ฉันรู้สึกไม่ชอบใจเอาซะเลย

เพราะรู้สึกแปลกๆ ฉันรีบเก็บของใส่กระเป๋าลุกขึ้นยืนไม่สนใจใครทั้งนั้น

“อ้าว จะไปแล้วเหรอ เราขอไลน์เธอก่อนได้ไหม” แต่กลับถูกนายเต้ยืนขว้างไว้ ฉันเลิกคิ้วมองนายเต้ ฉันลืมนายไปเลยนะเต้ เธอเผยรอยยิ้มมองผ่านเต้ไปข้างหลัง นึกสนุกเช่นกัน

“...”

“...”

เราทั้งคู่กำลังประสานสายตากันอยู่ ใบหน้าคมดุของธีร์นั้นแสดงออกชัดเจนว่าไม่สบอารมณ์สักเท่าไหร่แล้ว ธีร์ดูเหมือนจะหงุดหงิดมากกว่านะ แต่เราทั้งคู่เลือกที่จะยืนนิ่งอยู่ตรงนั้นเหมือนกับกำลังเล่นเกมกันอยู่

มาดูกันธีร์ ว่าใครจะแพ้

‘ถ้าครั้งนี้ฟอนต์จะไม่ยอมเป็นไม้กันหมาให้ธีร์ หลังจากนี้มาดูกันว่าธีร์จะทำยังไงมา

ฉันไม่ได้รู้สึกสนุกกับเกมที่เล่นหรอกนะ แต่นี่เป็นบทลงโทษ โทษฐานที่นาย...เล่นกับใจฉัน

“ถ้าไม่ตอบแปลว่าเราเป็นแฟนกันแล้วนะ” ฟ้ายิ้มเขินอายเมื่อคนตรงหน้าเริ่มขยับเข้ามาใกล้เธอ ฉันเม้มปากแน่น รู้สึกแอบสั่นไหวจนเผลอกำหนังสือไว้แน่น

“หิ้ววววว เอาเลยค้า คบเลย คบเลย” ข้างๆ ก็ต่างเชียร์กันยกใหญ่

ฉันละสายตาจากธีร์ หยิบมือถือกดเข้าคิวอาร์โค้ดเพื่อให้คอนแทคเต้

“อื้ม เอาสิ แลกไลน์กันก็ได้”

“โทษทีนะ คงไม่ได้ แฟนเรารอ”

เพล้ง!

คำตอบที่เหมือนเสียงสายฟ้าฟาดกลางสนาม ทำให้ฟ้าที่สารภาพรักตรงหน้ายืนนิ่ง อึ้งกับคำตอบ ธีร์เดินผ่านฟ้าไป มือใหญ่รีบคว้ากุมมือของฟอนต์เอาไว้

“ไม่ได้!” คนตัวโตกล่าวขึ้นเสียงแข็ง สีหน้าเขาดูไม่พอใจ

บิงโก! ฟอนต์ชนะ

“อย่ามายุ่งกับคนของกู”

เพล้ง!

และเป็นอีกครั้งที่เสียงสายฟ้าผ่าฟาดลง แต่ครั้งนี้น่าจะฟาดลงไปที่เต้ซะมากกว่า ธีร์สาดตาคมดุเฉือนมองเต้ เขาพูดน้ำเสียงเรียบ

“เชี่ยสสสสสสสสส มีดเฉื่อนคมบาดใจ” เสียงคนละแวกนั้นตะโกนขึ้น ดูท่าคนดูจะสนุกกับบทละครเรื่องบนสนามนี้มากกว่าดูบาสซะอีก

“...”

เสียงที่ฟังดูน่ากลัวทำเต้ยิ้มเจื่อนๆ ขนาดฉันยังแอบกลัวเลย...เพราะตอนนี้ธีร์ น่ากลัวมาก

“เออ โทษที ไม่รู้ว่ามีเจ้าของ” เต้ก้มลงกล่าวขอโทษธีร์แล้วรีบเดิน ไม่สิ ฉันว่าวิ่งออกไปมากกว่านะ

“^^”

“ยังจะมายิ้มอีก เล่นแบบนี้ธีร์ไม่ขำเลยนะฟอนต์” ธีร์ว่าเสียงดุ

“บทลงโทษไง”

“ธีร์ผิด?” ใช่ผิดมากด้วย รู้หรือเปล่าว่าถ้าธีร์ช้าอีกนิด ฟอนต์ได้ขาดใจแน่ๆ ไม่รู้สิ ฟอนต์อาจจะหวงเพื่อนด้วยมั่ง ก็เธอคนนั้นไม่ได้คิดจะจริงจังกับหลงใหลนี่

“ตัวจริงเขามาแล้วค้าบน้องๆ แยกย้ายโว้ยยย”

และแล้วเหตุการณ์ก็กลับมาสงบปกติอีกครั้ง เพราะไอ้เวสป้าหน้าบึ้งคนนี้ลากฉันไปหาโค้ช ชี้แจงกับโค้ชว่า

“ขอไม่ซ้อมนะโค้ช หัวใจมีปัญหา”

ห๊ะ ฉันก็ตาตื่นเท่าไข่ห่านเลยสิคะ ไอเวสป้ามันสั่งโค้ช และโค้ชพยักหน้าเชิงอนุญาตพร้อมกล่าวออกไปว่า

“เออๆ มึงรีบไปหาหมานะ ไปให้พ้นๆ กูไป” โค้ชไล่ให้ไปหาหมา มันควรเป็นหมอไหมคะโค้ช สีหน้าโค้ชดูเบื่อหน่ายแฮะ ^^

ท้ายที่สุดเราสองคนก็มาจบลงที่ร้านไอติม ร้านโปรด

“ยิ้มให้ฟอนต์หน่อย” ฉันตักไอติมป้อนคนตรงหน้า ธีร์เบี่ยงหน้าหนี ไม่กินเหรอจะละลายแล้วนะ

“...” หน้าบึ้งเชียว ฟอนต์กินเองก็ได้

>< งื้มมมมมอร่อยยย ไอเลิฟช็อกโกมิ้นท์กับชาเขียว กินทั้งทีก็กินมัน 2 ถ้วยไปเลย

“เมื่อกี้มันได้ไลน์ไปไหม” นี่ก็ตึงไม่เลิกสักที ไม่อยากให้เพื่อนมีแฟนไง!

น่าจะได้ไปนะ คิดว่าน่าจะสแกนทัน” ฉันว่ายังไม่ทันจบ นั้นไง คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันจะผูกเป็นโบแล้วนะเวสป้า

“ชอบเหรอถึงได้ให้” รับรู้ถึงความไม่สบอารมณ์ในคำถามนี้ไหม ค่ะ เต็มๆ

“กินไหม” ธีร์ถอนหายใจยาว ยอมอ้าปากงับช้อนที่ฉันป้อนใบหน้าเรียบเฉย

“รสชาเขียวอร่อยบอกเลย” ฉันตักเข้าปากตัวเองบ้าง

“...” ธีร์ยังคงจ้องหน้าฉันเงียบรอคำตอบ อ่า....ฟอนต์ไม่แกล้งแล้วก็ได้

“ไม่ได้ชอบ แล้วก็ไม่ได้ให้ไลน์ฟอนต์ ให้ไลน์ธีร์ไปต่างหาก” ฉันว่าแล้ว งับไอติมเข้าปาก

“แล้วทำไมต้องคุยกันนาน ปกติฟอนต์ไม่เคยเป็นแบบนี้” ใช่ ฟอนต์ไม่เคยเป็นแบบนี้ แต่ครั้งนี้ทำไมฟอนต์ถึงกลับเล่นเกมประชดธีร์ไปแบบนั้นกันนะ หรือว่า...

“อาจจะเบื่อมั่ง ก็ธีร์ชอบใช้ฟอนต์เป็นไม้กันหมาให้ธีร์ตลอดเลยอ่ะ คนที่โรงเรียนก็คิดว่าเราคบกันจริงๆ กันหมด แล้วจะเป็นไร ถ้าฟอนต์จะใช้ธีร์เป็นหมากันไม้ให้มั้ง แต่ไอบ้าที่อยากให้ช่วยกลับยืนนิ่งทำหน้าเหมือนเสียดายสาว ชิ๊ น่าหมั่นไส้” เอ้อเหตุผลเข้าท่าเว้ยฟอนต์ เป็นไปได้ มันไม่มีอะไรแปลกไปมากกว่านั้นหรอกน่า ฉันแอบย้ำบอกตัวเองในใจ

“ (-__-) ไม้กันหมาฟอนต์ ช่วยพูดให้ถูกหน่อย แล้วก็ไม่ได้เสียดายสาวด้วย แต่...ช่างเถอะ” ชะอุ้ย! รีบพูดเกินไปหน่อย ^^!

“อ้าว ช่างมันก็ได้ เนี่ยคราวนี้ทำให้ฟอนต์ได้หรือยังอ่ะ” ฉันที่รอยิ้ม 3 พันมาทั้งวันจนเริ่มงอแงแล้วนะ

“มานั่งนี่สิ” ในที่สุด! ฉันรีบหยิบกล้องที่พ่อซื้อให้ขึ้นมา แล้วย้ายไปนั่งข้างๆ ธีร์แทน ฉีกยิ้มดีใจ ก่อนหน้านี้เรานั่งตรงข้ามกัน

“ใช้มือถือธีร์”

“อ้าว”

“เดี๋ยวส่งให้ จะถ่ายไหม” เอ้อขู่ไปอีก ไอบ้าเวสป้า!

“ถ่ายๆ แล้วจะให้นั่งข้างทำไม” นั่งตรงข้ามก็ได้นี่

”ฟอนต์ครับ” อะไร ฉันมองหน้าธีร์งงๆ

แชะ แชะ

“นี่!”

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • วิศวะรักเพื่อน (My Heart)   Ep.19 รักเพื่อน (2/2)

    “ฟอนต์ก็จะบ้า ฟอนต์ไม่รู้ว่าฟอนต์เป็นอะไรมากไหม ฟอนต์เป็นโรคร้ายหรือเปล่า อาจจะเป็นโรคหัวใจก็ได้นะ” “โอ้ยยยยยไอ้ฟอนต์ ฟังนะ” “.....” “ฟอนต์ชอบธีร์” “!!!!” ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก “ห๊ะ” “เออ แล้วหนีมันออกมาอย่างนี้ ไม่ใช้มันหงอยเหมือนหมาเลยติวะ กูล่ะเริ่มสงสารธีร์” ย้อนกลับไปเมื่อ 3 เดือนที่แล้ว ณ กาดหน้ามอ “ป้าจ้าเอาอันนี่ 2 เนื้อ 2 แดง 5 ขอผักเยอะๆ เจ้า” ฉันยืนรอลูกชิ้นทอดใจจดใจจอ มองดูยามที่ป้าเอาลูกชิ้นลงหม้อทอดนี่แบบห๊อมหอม “เจเจ๊ น้ำลายไหลแล้วน่ะ” เสียงน้องพีว่าขึ้น “ยังเถอะน้องพี” “คือยังไง หมูกะทะยังไม่อิ่มอีกเหรอเจเจ๊” คนน้องเอ่ยถามคนพี่พลางจิ่มโรตีไส้ลาวาชีสยืดเข้าปากน่าเอร็ดอร่อย เจ๊ต้องถามพีมากกว่านะ ยังไม่อิ่มอีกเหรอเคี้ยวแก้มตุยแล้ว “เหอะๆ จะกินด้วยไหม” “กินค่ะ” “60 บาทจ้าหนู” ฉันหยิบเงินให้ป้า พอได้ลูกชิ้นทอดก็ยื่นให้น้องพีกินก่อน “อร่อยป่ะ” “จ๊าดลำ ^^” น้องว่าอร่อย ว่าแล้วก็กินเองบ้าง ^^ เจ๊ก็ว่าอร่อย เราทั้งคู่เลิกเรียนพร้อมกันพอดีเลยชวนน้องรหัสมากินหมูกะทะตามภาษาพี่น้องสายสัมพันธ์แน่นแฟ้น นั่งเม้าท์กันเรื่องใครจะโชคดีได้มาเป็นส

  • วิศวะรักเพื่อน (My Heart)   Ep.19 รักเพื่อน (1/2)

    Tankoon : แทนสั่งข้าวต้มให้แล้ว เผื่อฟอนต์ด้วย เดี๋ยวมีคนเอาขึ้นไปให้ จอมอย่าลืมกินข้าวนะครับ JaoJom : ขอบคุณน้าแฟน แทนก็อย่าลืมกินข้าวละ ร่างบางวางมือถือลง เผยรอยยิ้มมองเพื่อนตนตรงหน้า ก่อนหน้านี้ทำหัวใจเธอหายวาบ เพราะไม่เคยเห็นฟอนต์โทรมามีน้ำเสียงพูดขาดสติขนาดนี้มาก่อน ตอนนี้ดูท่าจะสงบลงบ้างแล้ว “สงบสติอารมณ์ได้ยัง” ฟอนต์ถอนหายใจออกเฮือกใหญ่ เมื่อหัวใจเริ่มเต้นสงบลงแล้ว วางมือทาบอกลูบปลอบโปลม ขวัญเอ้ยขวัญมานะลูก เมื่อกี้เต้นซะคิดว่าเต้นซุมบ้า “ขอบคุณนะโมโม่” “เลิกขอบคุณแล้วก็เล่ามาฟอนต์ ถึงขนาดรหัสแดง ต้องไม่ธรรมดา” ฟอนต์ทำใบหน้าเลิ่กลัก เอ่อ....จะเล่าไงดีวะ คือตอนโทรไปก็ไม่คิดด้วยสิ สติไม่อยู่กับเนื้อกับตัวอ่ะ ตอนนี้รู้สึกตัวแล้วจะเริ่มเล่ามันก็เขินๆ ยังไงก็ไม่รู้สิ “นี่ห้องใคร” “มึง มันใช่เรื่องที่ต้องถามไหมตอนนี้” กูว่าละ โดนดุจนได้ ^^ เธอยิ้มแบบไม่สะทกสะท้านให้เจ้าจอม “คืองี้” “....” “คือ.... คือว่า” “.....” “คือ” “โอ้ยยยยย ไอ้ฟอนต์” “เมื่อคืนธีร์บอกรักฟอนต์” (-__-) “ไม ทำหน้างั้นอ่ะ” ใบหน้าสวยหวานไร้การแต่งหน้าเพราะน่าจะพึ่งตื่น ดูจากชุดนอ

  • วิศวะรักเพื่อน (My Heart)   Ep.18 เกินเพื่อน (2/2)

    “.....” “ได้...มั้ย” “ธีร์ต้องปล่อยฟอนต์ไปถึงเมื่อไหร่” มือใหญ่กุมมือฉันแน่น แววตาคนโตดูเศร้าเขาเอ่ยถามฉันเสียงเรียบ ตือดึง ตือดึง ตือดึง ตือๆๆๆๆ ดึงดึงดึงๆๆๆๆ เสียงออดหน้าประตูดังขึ้น ฉันละสายตาจากคนตรงหน้า ทุบ ทุบ “ฟอนต์” “ไอฟอนต์โว้ยยยยย ปัง ปัง” เสียงข้างนอกทุบประตูดังขึ้นเรื่อยๆ บ่งบอกถึงความร้อนร่น และคิดว่าไม่ใช่เสียงใครที่ไหน เป็นเสียงเจ้าจอมเอง มันทุบประตูไม่หยุดเลยซะด้วยสิ 10 นาทีไม่มีอยู่จริง ไม่ถึง 5 นาทีด้วยซ้ำ มันหายตัวมาเปล่าวะนั้น “เฮ้อ” คนตรงหน้าฉันพ้นลมหายใจออกมาอย่างไม่สบอารมณ์ ใบหน้าคมบ่งบอกถึงความหงุดหงิดใจมากหนักเพราะเขาถูกขัดจังหวะ “จิ๊ เคาะทำเชี่ยไรวะ” ร่างสูงเปิดประตูออกสถบคำสุภาพใส่หน้า....เอ่อ..แทนคุณ เธอเชื่อว่าเมื่อกี้โมโม่เป็นคนเคาะประตู ดีไม่ดีไม่น่าจะใช่มือด้วยนะที่เคาะ “ใจเย็น ไอสัตว์ หน้ามึงจะแดกหมาแล้วไอเหี้ย” ฟอนต์ว่าทั้งคู่มากกว่านะ ที่ดูหงุดหงิด “ฟอนต์!” โมโม่ชะโงกหน้าจากข้างหลังแทนคุณเรียกฉัน หลบอยู่หลังแฟนนี่เอง “เจ้าจอม” ฉันรีบวิ่งไปกอดเจ้าจอมแน่น ฮืออออขอบคุณมากนะ ไม่เคยดีใจขนาดนี้มาก่อนเลย “ใจเย็นๆ

  • วิศวะรักเพื่อน (My Heart)   Ep.18 เกินเพื่อน (1/2)

    ในห้องนอนที่มืดสนิท ภายในห้องเย็นเฉียบเพราะเครื่องปรับ อากาศที่อยู่ในอุณหภูมิ 23 องศา ทำให้ลมเย็นๆ จากเครื่องปรับอากาศนั้นพัดกระทบเข้ากับเนื้อผิวของร่างบางในขณะที่กำลังหลับไหลอยู่ก็จำต้องขยับร่างกายควานหาความอบอุ่นข้างๆ เธอใช้มือเล็กควานหากอดหมอนข้าง...... “งื้มมมมมมม หนาว” ฟอนต์เอ่ยด้วยน้ำเสียงงัวเงีย ขยับร่างกายแนบซุกแก้มเข้าหมอนข้างอุ่นๆ เผยรอยยิ้มเมื่อมุดหน้าเข้าหาความอบอุ่นนี้ได้ เพราะเมื่อคืนฝันดีมาก เธอจึงได้ไม่อยากจะลืมตาตื่นขึ้นมา “อุ่นไหม?” “อื้ม อุ่นมาก” เธอเอ่ยขึ้นตอบหมอนข้างออกไป.... เดี๋ยวนะ!... หมอนข้างพูดได้ด้วยเหรอ? พรึ่บ! ไม่ใช่ ไม่ใช่หมอนข้าง 0 [] 0 เธอรีบลืมตาตื่นขึ้น ปากเล็กอ้ากว้างตกใจ เมื่อภาพตรงหน้าทำหัวใจวาย แทบช็อก ร่างสูงท่อนบนใส่เพียงเสื้อกล้ามเผยเห็นกล้ามเป็นมัดๆ จนต้องกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ เพราะเกรงว่าน้ำลายจะไหลลงที่นอน มันใช่เวลามาโฟกัสตรงนี้ไหมไอ้ฟอนต์ ตอนนี้เราทั้งคู่กับลังนอนกอดกันอยู่น๊า >และเขาคนนั้นก็ไม่ใช่ใครที่ไหน “ฟอนต์ครับ ตื่นแล้วเหรอ” ธีร์เอ่ยเสียงทุ้มแหบพร่า คนฟังดูแล้วยิ่งเซ็กซี่เข้าไปใหญ่ ชัดเลยเหตุการ

  • วิศวะรักเพื่อน (My Heart)   Ep.17 ถูให้ถึงใจเธอ NC 18🔥

    “แฮ่ก แฮ่ก” คนตัวเล็กหอบหายใจถี่ แววตากลมโตเพียงมองแท่งร้อนที่กำลังกระตุกสู้มือเธอ หัวใจดวงเล็กๆเต้นร้อนระอุไปทั่วทั้งร่าง เธอกัดปากล่างคิดอย่างชั่งใจ ธีร์มองลงมาที่เธอเช่นกัน เหมือน...โกลเด้นหมาใหญ่รอคำตอบเธอ “ซี๊ดดดด เบ้บ” คนตัวโตครางต่ำในลำคอ สายตาลุกวาวกับการกระทำอันหน้าหลงไหลของร่างบางนี้ เมื่อร่างกายเล็กขยับร่างกายบางแนบชิดกายกำยำ เพื่อให้แท่งแก่นกายเขาแตะลงแนบเนื้อกับกลีบกุกลาบเธอเอง “อ๊ะ ห...ห้ามส...อ๊ะ สอดเข้ามานะ สัญญา อื๊อออธีร์” จ๊วบบบ จ๊วบบบ หัวใจโกลเด้นหมาใหญ่สั่นไหว พรมจูบปากเล็ก เกี่ยวก้อยตอบกลับเธอเพื่อทำตามสัญญา พลางถูแท่งร้อนกับกลีบกุหลาบบางนี้ยืนยันการกระทำของเขา “อ๊ะ มันรู้สึกแปลกๆ อ๊า” อุ้งปากใหญ่ไม่ยอมให้ว่าง ก้มลงชกชิมยอดปทุมถันสีหวานฉ่ำ ลิ้นเขาห่อรับยอดสีหวาน พลางใช้ฟันคบกัดเบาๆ ให้เธอร้องเสียวเล่น หวานหู “เธอ ....ธีร์ ฟอนต์ ไม่ไหว อ๊ะๆๆ อ๊าอ๊า” แท่งร้อนทำหน้าที่ถูเข้าออก ไม่สอดเข้าไปก็ทำให้เธอรู้สึกว่าเหมือนสอด มีบางครั้งของแรงถูเขาที่เหมือนจะกระแทกเข้ามาข้างในซะมากกว่า มันลุบเข้าไปแ

  • วิศวะรักเพื่อน (My Heart)   Ep.16 ติดจูบ...ถึงใจ NC18🔥 (3/3)

    “ออกซิโทซิน ที่คนทั่วไปเรียกว่า.....Love Hormone” ‘สารแห่งความรัก’ “อื้มเบบี๋....” จ๊วบบบบบ~ สิ้นประโยคสุดท้าย ผมไม่รอช้าทาบปากขึ้นจูบปากเล็ก ร่างบางหลับตาพริ้มรับรสจูบผม สิ่งที่ผมลิ้มลองความหวานจากริมฝีปากเล็กนี่ช่างหวานหวั่นชวนใจผมสั่นเต้นไม่เป็นจังหวะ “แบบนี้หรือเปล่าหื้ม?” ผมผละออกจากปากนุ่มเอ่ยถามฟอนต์ “อื้อ.....มากกว่านี้…ได้ไหม” จุ๊บ “สร่างเมายัง” ผมอดยิ้มไม่ได้ เมาแล้วน่ารักแบบนี้เป็นแค่กับธีร์คนเดียวนะ ไม่อนุญาตให้เมาแบบนี้กับใคร “ยัง” “ตื่นขึ้นมา เธอจะจำได้ไหม” จ๊วบ จ๊วบ~ ผมจูบปากนุ่มนิ่มอีกครั้ง พลางใช้ลิ้นเลียปากเล็ก ถอนจูบรอฟังคำตอบเธอ “อื้อออ ไม่รู้สิ....แต่ตอนนี้ ฟอนต์ยังจำได้” “หึ เช้ามาก็ขอให้จำได้แล้วกันว่า....ธีร์ตั้งใจ” จ๊วบ จ๊วบ จ๊วบ~ “อื้มมมมมม” ผมป้อนรสจูบให้เธออีกครั้ง คราวนี้เอาให้รสจูบนี้ส่งไปให้ใกล้ใจเธอมากที่สุด อยากให้ฟอนต์จดจำจนลืมไม่ลง ผมงับริมฝีปากของคนด้านบนที่มองลงมาด้วยสายตาเปี่ยมอารมณ์ จูบทั้งปากบนสลับกับปากล่าง เธออ้าปากรับเรียวลิ้นผมให้ตวัดกวาดชิมความหวานทั่วโพรงปาก เราจูบแลกน้ำลายกัน “อื้มมมมมท~” ปลายลิ้นหยอกเย้าเธอเล่นทำให้

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status