LOGINความหมายแรกคือ ‘จิน’ เขาไม่ได้เพิ่งมาเริ่มเป็นวิศวกรตอนจะเข้ามหาวิทยาลัย แต่เขาเป็นอัจฉริยะด้านวิศวะในรอบร้อยปีที่มีความสามารถและทำงานระดับวิศวกรมานานแล้ว และความหมายที่สองคือ ก่อนหน้านี้แม้ทั้งคู่จะคบหากัน แต่สถานะและขอบเขตในสายตาคนรอบข้างก็ยังมีความเหลื่อมล้ำเหมือนเป็นเพื่อนกันอยู่ และก็ยังไม่ได้เ
คำว่า ‘แฟน’ จากปากของผู้เป็นพ่อทำเอาไอมิเอะแก้มร้อนฉ่า หัวใจพองโตด้วยความอบอุ่นและเขินอายเมื่อรู้ว่าคุณพ่อยอมรับจินแล้วจริงๆ เธอรับแหวนมาด้วยมือที่สั่นเทา ก่อนจะค่อยๆ บรรจงสวมแหวนลงบนนิ้วนางข้างซ้ายของจิน จินรวบจับมือนุ่มของเธอขึ้นมาประทับจูบเบาๆ ต่อหน้าผู้ใหญ่และสักขีพยานทุกคน นัยน์ตาคู่คมจ้องลึกเ
“เราไม่ได้เข้มแข็งเหมือนแกหนิ” “ไม่มีอะไรหรอก ลงมาเถอะ” ไอมิเอะทำใจอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะยอมวางมือบนฝ่ามือหนา แล้วก้าวลงมาจากรถ จินโอบประคองร่างบางเดินเข้าไปภายในตัวบ้าน ทันทีที่ก้าวพ้นประตูห้องรับแขก ภาพตรงหน้าก็ทำเอาไอมิเอะอึ้งจนทำอะไรไม่ถูก เพราะคุณพ่อของจินนั่งสง่าอยู่บนโซฟา โดยมีครอบครัวของเธอ
“เพราะงั้น... อย่าคิดจะถอนหมั้นฉันเพราะอารมณ์ชั่ววูบเด็ดขาด เพราะถ้าเธอคิดจะหนี ฉันจะใช้กฎหมายทุกข้อ และสิทธิ์ทั้งหมดในฐานะคู่หมั้น จัดการกับเธอ” “...จ...จะผูกมัดเราเหรอ” “ใช่ อย่าได้คิดลองดีล่ะ เพราะฉันไม่มีวันปล่อยเธอไป เธอจะไปจากฉันได้ ต้องรอให้ฉันตายก่อน” จินกระชับมือเรียวบางแน่นขึ้น ก่อนจะดึง
“ใส่ใจดีจัง” ไอมิเอะอมยิ้มแก้มปริ มองจินด้วยสายตาพราวระยับ “หึ” จินกระตุกยิ้มรับในลำคอหนา สายตาที่มองคนตัวเล็กยังคงเต็มไปด้วยความหวงแหนอย่างลึกซึ้ง พร้อมจะสร้างทุกอย่างและจัดการทุกเรื่องให้อยู่ใต้การควบคุมของเขาเพียงคนเดียว จังหวะที่สายตาคมสบเข้ากับดวงตาคู่สวยในระยะประชิด กระแสอารมณ์บางอย่างพลันจุ
“อะไร เราเสนอชื่อเรื่อง...ไม่ได้หมายถึงแก” “หึ” “แล้วชื่อนี้ล่ะแกคิดว่าไง วิศวะ(หน้าดุ)ล้ำเส้นเพื่อน” “แค่หน้าเหรอที่ดุ” “งั้นเปลี่ยนเป็น วิศวะ(ดุ)ล้ำเส้นเพื่อน ตัดคำว่าหน้าออก แกคิดว่าไง” ไอมิเอะหน้าผ่าวร้อนระอุเมื่อโดนขัดขยี้ จึงรีบเปลี่ยนคำในชื่อเรื่องทันควัน “วิศวะเอวดุแทงเสยยัยลูกครึ่ง ใช้
“O.O” ฮิเดโยะทำตาโตจนแทบถลน ริมฝีปากเผยอเล็กน้อยอย่างไม่รู้ตัว “เสียงใคร?” ไอมิเอะก็หรี่ตาถามด้วยความสงสัย “เพื่อนโยะเอง!” ฮิเดโยะพูดจบก็กลิ้งหลุน ๆ ลงจากโซฟาโดยไม่สนอะไรทั้งสิ้น แล้ววิ่งตู้มตรงไปยังประตูห้องอย่างกับมีปีกติดเท้า “ไหนเมื่อกี้บอกไม่มีเพื่อน?” ไอมิเอะย่นคิ้วท้วงเสียงเรียบ แต่คำตอบไ
ลิ้นของเขาสอดเข้ามาราวกับรู้จักทางนั้นดี เขากระหวัดลิ้นเล็กของเธอไว้แน่นหนา แล้วเริ่มดูดลิ้นของเธออย่างเนิบนาบ ร้อนแรง และเต็มไปด้วยแรงปรารถนา เธอสะดุ้งทุกครั้งที่ปลายลิ้นของเขาลากผ่านในปากเธออย่างแนบแน่น เหมือนเขาต้องการจะชิมรสหวานนั้นให้ลึกถึงใจ มือข้างหนึ่งของจินเลื่อนขึ้นมาประคองท้ายทอยเธอไว้แ
“กูพูดไม่ดีตรงไหน มันเป็นคนเดินเข้ามาหาเรื่องกูก่อน จะให้กูยอม เรื่องอะไรกูต้องยอม มันเป็นพ่อกูรึไง” “แกก็เป็นซะแบบนี้” เธอพูดเสียงเบาราวกับสิ้นหวัง “กูเป็นแบบนี้แล้วจะทำไม กูต้องทำตัวเป็นคนดี ยอมมันเหรอ กูถึงจะได้ใจมึง” คำพูดสุดท้ายหลุดออกมาอย่างไม่ตั้งใจ ทำให้เต็นท์ทั้งหลังเหมือนเงียบกริบ ไอม
“ง่าย ๆ เลยนะน้อง ถ้ามึงคิดกับใครเกินเพื่อนไปแล้ว คนนั้นก็ไม่ใช่เพื่อนของมึงอีกแล้ว ในเมื่อคิดเกินเพื่อนไปแล้วก็จีบเลยดิ รอเหี้ยไรล่ะ เพราะยังไงก็คิดเกินเพื่อนอยู่แล้ว จะเลิกคบไม่เป็นเพื่อนกันก็ไม่เห็นเป็นไร เพราะไม่ได้คิดจะเป็นเพื่อนตั้งแต่แรกอยู่แล้ว ถ้าไม่เสี่ยง จะรู้เหรอว่าเพื่อนก็ชอบมึงเหมือนกั
![Evil Engineerร้ายรักวิศวะเลว [ไนต์]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)






