LOGIN“กำไรเหี้ยไร ยุให้เพื่อนใจแตก อีควาย” เส้นด้ายหันขวับไปแว้ดแก้มยุ้ย “มันตามมาวอแวถึงที่ขนาดนี้แล้ว ไปอยู่กับมันสักหกเดือนก็ไม่ขาดทุนหรอก!” ยี่หวาก็ตะโกนตามหลังไป ทำเอาไอมิเอะหน้าแดงเป็นลูกตำลึงสุก “หึ” จินหัวเราะหึเบา ๆ ในลำคอหนาอีกครั้ง หลังจากได้ยินคำตะโกนของเพื่อนเธอ ก่อนจะเดินต่อไปที่รถอย่างไม
บทที่ 224 “จะทำร้ายผู้หญิงกลางวันแสก ๆ เหรอ” ดวงตากลมใสจ้องเขาอย่างดื้อรั้น ราวกับกำลังท้าทายอยู่กลาย ๆ “ทำร้ายเหรอ ถ้าฉันทำ เธอตายไปตั้งนานแล้ว” “....” คำพูดนั้นทำให้เธอสะดุ้งตกใจเล็กน้อย “ไปอยู่กับฉัน อย่าให้ต้องพูดซ้ำ” “...เราอยากได้ของคืน” “....” จินกวาดตามองใบหน้าแดงจัดของเธออย่างช้า ๆ
“ช่างเถอะ วันนี้ฉันไม่อยากทะเลาะ” เขาหันหน้ากลับมามองเธออีกครั้ง แววตานั้นยังคงเย็น แต่ลึกลงไปเหมือนมีอะไรบางอย่างที่กำลังปะทะกันอยู่ข้างใน “เรื่องนี้…ไว้คิดบัญชีกันทีหลัง” “...ถ...ถ้ารู้ตั้งแต่แรก...ทำไมถึงไม่พูดตั้งแต่ตอนนั้น” “เอาเรื่องตรงหน้าก่อน เรื่องอื่นค่อยว่ากันอีกที” “…เรื่องตรงหน้าเหร
บทที่ 223 “ทำไมต้องทำแบบนี้ด้วย แกทำอะไรกับของของเรา” “ก็บอกว่าไม่ได้ทำ ลูกน้องทำ” “เลิกกวนสักทีได้มั้ย ถ้าแกไม่สั่ง ลูกน้องแกจะกล้าเอาของเราไปเหรอ แกเอาของเราไปทำไม เอาของเราคืนมานะ” “จะคืนให้ มันก็ได้อยู่หรอก แต่ต้องไปเอาที่คอนโดฉัน แล้วก็ต้องไปคนเดียวด้วย” “...ระ...เราไม่ไป...เราจะอยู่ที่นี
“ทั้งหมด” พนักงานยังพูดไม่ทันจบ จินก็หยิบบัตรสีดำสนิทขอบทองวาววับออกมา มันคือบัตรเครดิตระดับสูงสุดสำหรับมหาเศรษฐี ที่มีเพียงคนไม่กี่คนบนโลกเท่านั้นที่ถือได้ จินวางบัตรเครดิตสีดำลงบนเคาน์เตอร์ แล้วพนักงานก็เงียบไปเสี้ยววินาที ก่อนจะรีบรับไปแตะเครื่องอย่างรวดเร็ว “เรียบร้อยค่ะ” เครื่องส่งเสียงติ๊ดเบ
กรามของจินค่อย ๆ กัดแน่นขึ้นอีกครั้ง มือที่จับพวงมาลัยบีบแน่นขึ้นเล็กน้อย ถ้าเธอรู้เรื่องนี้ขึ้นมา คงไม่มีทางโอเค เธอคงไม่พอใจเขา และเธอก็มีสิทธิ์จะรู้สึกแบบนั้น เพราะเขาเป็นคนพูดเอง เป็นคนสัญญากับเธอเองว่าเขาจะแต่งงานกับเธอ แต่วันนี้กลับมีข่าวว่าจะหมั้นกับผู้หญิงอีกคน ลมหายใจหนัก ๆ ถูกปล่อยออกมาช้
“พลอย มึงต้องไปกับกู” ฟ้าหันไปดึงแขนพลอยเสียงเครียด ริมฝีปากก็เบี้ยวอย่างกดดัน “เรื่องอะไรกูต้องไป อีเมย์มันใช้มึง ไม่ได้ใช้กู” พลอยกระตุกแขนกลับอย่างไม่แยแส สีหน้าชัดเจนว่าไม่อยากยุ่งด้วยเลยสักนิด “เอ้าอีนี่!” ฟ้าจิ๊ปาก เสียงดังฟังชัดอย่างหัวเสีย “กูให้เวลามึงทำใจห้านาที ถ้ามึงยังไม่ไป พวกกูจะเอ
ในขณะที่หัวใจของเธอกำลังเต้นแรงแทบทะลุอก แต่ใบหน้ายังคงเรียบเฉยเหมือนไม่รู้สึกอะไร ทั้งที่ในใจเขินจะตายอยู่แล้ว “รีบไปเรียนได้แล้ว ไปช้าเดี๋ยวอาจารย์จะว่าเอา” เธอเอ่ยออกมาสักที ทำให้จินยิ้มออกมาเบา ๆ อย่างโล่งใจ แล้วจินก็ย่อตัวลง แล้วอุ้มไอมิเอะขึ้นพาดอกอย่างรวดเร็ว โดยที่เธอไม่ทันตั้งตัว “จิน!” เ
“…ถ้างั้น” เธอลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะค่อย ๆ พูดออกมา “อีกสักสามสี่วันได้ไหม เราอยากให้แผลหายก่อน” (ได้ ไม่มีปัญหา พูดแล้วต้องมานะ) “...อืม” (...วันเกิดกูอยากกินอะไรเป็นพิเศษมั้ย) จินเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วจินก็ถามขึ้นมาเหมือนพูดเล่นลอย ๆ แต่ประโยคถัดไปทำเอาหัวใจของเธอกระตุก (ชอบกินลูกพีชมั้ย?) “
(ทำไมชอบทำตัวน่าเยxจังวะ?) “....” (จะทำให้อยากเยxไปจนถึงเมื่อไหร่) “แกพูดแบบนี้กับผู้หญิงได้ยังไง หยุดพูดแบบนั้นเลยนะ” (ชอบเล่นตัว ระวังตัวเอาไว้หน่อย เผลอเมื่อไหร่พ่อจะจับเสียบเข้าให้) จินก็เอ่ยติดตลก แต่แฝงความเอาจริง “....” (มีโอกาสได้เยxเมื่อไหร่ พ่อจะเยxจนต้องร้องขอชีวิต) “...เลิกลามกกับ







