Masuk“จิ้งจอกเฒ่า…” เขาค่อย ๆ หลับตาลงชั่วครู่ ก่อนจะเค้นเสียงออกมาจากไรฟัน “สักวัน…อย่าให้ถึงตาผมบ้างก็แล้วกัน” ฝีเท้าของท่านรองนายกหยุดลง ก่อนที่คนเป็นพ่อจะหลุดหัวเราะออกมาเบา ๆ “งั้นก็รีบโตให้ทัน” “…!!!” “ตอนนี้แกยังห่างจากคำว่าคู่ต่อสู้ของฉันอีกไกล” “...!!!” จินขบกรามแน่นขึ้นทันที แต่ท่านรองนายก
“.…” “แน่ใจเหรอว่าพ่อจะเลิกยุ่งกับเธอ” “.…” “จะไม่ส่งคนไปหาเธอ ไม่กดดันเธอ ไม่แตะต้องเธอ แล้วก็จะไม่ยุ่งกับลูกของผม” “.…” “ผมต้องการคำยืนยันจากพ่อ” “.…” “ถ้าผมทำตามเงื่อนไขทุกอย่าง” “....” “ถ้าผมไปชายแดน” “....” “ถ้าผมยอมทำในสิ่งที่พ่อต้องการ” จินหยุดไปชั่วครู่ ก่อนจะพูดต่อด้วยน้ำเสียงต่ำ
ห้องทั้งห้องเงียบลงอีกครั้ง แม้แต่ท่านรองนายกยังชะงักไปเล็กน้อยกับคำว่า ‘เมียผม’ “ลูกของผมจะไม่สร้างปัญหาให้ใคร ผมรับประกัน ขอแค่พ่อไม่มายุ่งกับเมียและลูกของผม” “แกมันดื้อเหมือนแม่ไม่มีผิด” ท่านรองนายกถอนหายใจยาว ราวกับปวดหัวกับลูกชายตัวเองเต็มที “.…” “ฟังฉันให้ดี ห้ามบอกเรื่องนี้กับแม่แกเด็ดขา
“หึ” เสียงหัวเราะแหบต่ำดังขึ้น ท่านรองนายกยกมือขึ้นลูบหน้า ก่อนจะหัวเราะออกมาอีกครั้ง แต่คราวนี้กลับดูเหนื่อยล้า “หึ…” “….” “ในที่สุดวันนี้ก็มาถึงสินะ” สายตาคมมองลูกชายตัวเองนิ่ง ๆ ก่อนจะหัวเราะเยาะตัวเอง “ฉันเลี้ยงแกมาอย่างดี สุดท้ายก็ไม่รักดี เลี้ยงเสียข้าวสุก” “....” คชาหน้าซีดทันที แต่จินกลับ
บทที่ 263 “…!!!” ท่านรองนายกถึงกับนิ่งค้างไปหลายวินาที ดวงตาคมเบิกกว้างขึ้นอย่างไม่อยากเชื่อสิ่งที่ได้ยิน “แกมัน…” เสียงของท่านขาดหายไปครู่หนึ่ง ราวกับกำลังพยายามข่มอารมณ์ตัวเอง “แกมีสมองไว้ทำอะไร” “….” “ฉันเลี้ยงแกมาให้คิดเป็น รับผิดชอบชีวิตตัวเองได้ ไม่ได้เลี้ยงมาให้โตขึ้นแล้วทำเรื่องสิ้นคิด
“ผมไม่เคยโกหก” “นั่นแหละที่น่าปวดหัว” คนเป็นพ่อประสานมือเข้าด้วยกัน “เอมิโกะร้องไห้กลับบ้าน หุ้นของสองตระกูลผันผวนตั้งแต่เมื่อวาน นักข่าวกำลังตามเรื่องนี้อยู่ รวมถึงเรื่องที่แกต่อยไอ้เด็กนั่นกลางงาน มันยืนยันจะเอาเรื่องแกให้ถึงที่สุด” “....” ท่านรองนายกจ้องลึกเข้ามาในดวงตาของจิน “แล้วไหนจะเรื่อง
“ถ...ถ่ายทำไม” เธอพึมพำเสียงสั่น ดวงตากลมโตเต็มไปด้วยความสับสนและเขินอาย “เก็บไว้เป็นความทรงจำ ครั้งหนึ่งได้เปิดซิงลูกครึ่ง” เขาแสยะยิ้มมุมปากเบาๆ “มะ…ไม่เอา…เราไม่ให้ถ่าย” “กูเก็บไว้ดูคนเดียว ไม่แบ่งใครอยู่แล้ว” “ไม่ได้” แม้ว่าจะเขิน น้ำเสียงจะสั่น แต่เธอยังคงยืนยันคำเดิม ทั้งที่หัวใจมันกำลังเ
หัวใจเธอหนักอึ้ง ยี่หวาเป็นคนหัวไว และอ่านคนเก่ง เธอรู้ดีว่าไอมิเอะไม่ใช่คนที่ชอบหายไปโดยไม่บอกใครโดยเฉพาะกับเพื่อนในกลุ่มสามคนที่แน่นแฟ้นอย่างเธอ เส้นด้าย และแก้มยุ้ย โทรไปหาเพื่อนทั้งสองก็ไม่มีใครรู้เหมือนกัน นั่นยิ่งทำให้ยี่หวาใจไม่ดี โทรหาจิน ที่เป็นผู้ต้องสงสัยหมายเลขหนึ่งแล้วก็ได้คำตอบที่เย็น
บทที่ 75 จากนั้นสะโพกสอบก็เริ่มขยับ ซอยเข้าออกอย่างเนิบช้าแต่ลึก แต่แล้วไม่นาน จังหวะก็เปลี่ยนกลายเป็นแรงกระแทกรวดเร็ว หนักหน่วง ราวกับต้องการจะบดขยี้เธอให้แหลกลงใต้ร่าง ปึก! ปึก! ปึก! สะโพกสอบอัดกระแทกเข้าใส่อย่างไม่ปรานี กระแทกถี่รัวจนเสียงลามกของเนื้อกระทบเนื้อดังสะท้อนก้องไปทั่วห้อง จินกระแทก
ไม่ถึงสามวินาทีถัดมา ฮิเดโยะก็เห็นข้อความขึ้นแจ้งเตือน แล้วยิ้มกริ่มจนตาหยี รีบแคปหน้าจอสลิปเก็บไว้แน่นหนาราวกับเป็นสมบัติล้ำค่า ก่อนจะกดส่งสติกเกอร์หมีพุงกลมเต้นดีดดิ้นไปให้จิน แล้วพูดเสียงใสผ่านปลายสายว่า... “ครั้งหน้าถ้าจะใช้บริการโยะอีก โยะคิดค่าบริการเพิ่มอีกสองพันนะ~” ยังไม่ทันให้คนพี่ได้ด่า







