登入ทำเอาไตเติลที่ตั้งใจมาฟังถึงกับนั่งหลังตรง ทิศเหนือเองก็เงียบสนิท เพราะแค่สายตาของคนสองคนก็ชัดแล้วว่าวันนี้คงไม่ได้มาคุยเรื่องสินสอดอย่างที่ไตเติลเข้าใจง่าย ๆ แน่นอน จนเวลาผ่านไปเกือบห้านาที ต่างคนต่างก็ยังเงียบ ไม่มีใครยอมละสายตาออกจากกัน สำหรับไตเติล รู้สึกว่าทั้งสองคนจ้องหน้ากันนานมาก นานจนคนอยา
“....” จินเอื้อมมือไปจับแก้มเธอเบา ๆ “อยู่ที่นี่ ฉันจะให้เพื่อนเธอมาอยู่เป็นเพื่อนจนกว่าฉันจะกลับ” “แล้วถ้าพ่อโกรธแก…” “ก็ให้โกรธฉัน” “แต่เรากลัว…” เธอกลัวว่าพ่อจะบังคับให้กลับบ้าน กลัวว่าจะถูกแยกจากเขา และกลัวว่าคุณพ่อจะบังคับให้เธอไปทำแท้งอีก “ถ้าพ่อเราลงมือกับแกล่ะ” “พ่อเธอทำร้ายฉันไม่ได้หรอ
“อ๊าาาา!” จินซี้ดปากแน่น กัดฟันกรอดด้วยความเสียวซ่านจนเส้นเลือดขึ้นคอ นัยน์ตาคมหลุบมองช่องทางรักกำลังตอดรัดกลืนกินตัวตนของเขาเข้าไปมิดโคนอย่างหิวกระหาย ก่อนจะเลื่อนใบหน้าขึ้นมาซุกหน้าลงกับซอกคอหอมกรุ่น สูดดมกลิ่นกายเธออย่างลุ่มหลง ก่อนจะย้ายลงมาตะโบมดูดเต้าอวบอิ่มเต็มคำ ลิ้นหนารัวระเลงเลียยอดอกอย่
ฝ่ามือใหญ่สอดลงใต้ผิวน้ำ อ้อมไปทางด้านหลังแล้วละไล้ต่ำลงเรื่อยๆ ก่อนจะบีบเฟ้นบั้นท้ายนุ่มแน่น แล้วส่งปลายนิ้วเข้าปาดลูบผ่านความฉ่ำแฉะตรงร่องเนื้อสาวเบาๆ เพียงสัมผัสเดียว ไอมิเอะก็สะดุ้งสุดตัว “อ๊ะ!” ร้องออกมาเสียงหลง มือเล็กเผลอไขว่คว้าเกาะไหล่หนาไว้แน่น หัวใจดวงน้อยก็เต้นกระหน่ำอย่างหนัก “แฉะขน
“แบบนี้มองง่ายกว่า” “ทำอะไรของแกเนี่ย...” “เคลมสิทธิ์” “สิทธิ์อะไร” “สิทธิ์ของคนที่เธอเพิ่งบอกว่าหล่อ” “แกนี่มัน…หาเรื่อง” “ฉันหล่อมากไหม” “...ก็มากสิ” “แล้วชอบคนหล่อไหม” “ชอบ...” “ชอบมากไหม” “มากมั้ง ถามอะไรเนี่ย ใครบ้างจะไม่ชอบคนหล่อ” “มิน่าล่ะ...ถึงยอมให้กดมิดลำ” “จิน! พูดบ้าอะไรเนี่
“หน้าเรามีอะไรติดหรือไง” “เปล่า” “...แล้วมองทำไม” “...คิดถึง” “....” “ขอมองให้หายคิดถึงหน่อย” สายตาคมกริบแพรวพราวอย่างมาก “….” ทำเอาเธอเขินมากจนรีบเบือนหน้าหนีอีกครั้ง เพราะสายตาแบบนั้นมันอันตรายต่อหัวใจมากเกินไป “หันหน้ามาหน่อย” “พอแล้ว...จะหันทำไมอีก” “จะเก็บไปชัก” จินเลิกคิ้ว นัยน์ตาคู่
ไอมิเอะก้มหน้าลงเล็กน้อย พวงแก้มร้อนขึ้นมาจนไม่กล้าเงยหน้ามองคุณแม่ มือบางยังคงลูบขนเจ้าก้อนขนไปด้วยอย่างไม่รู้ตัว ราวกับใช้เป็นข้ออ้างเพื่อซ่อนความเขินที่ใจเต้นแรง “ฮงโตะนิ จินคุงโนะ อิเอนิ อิคุโน” (เราจะไปอยู่บ้านของจินจริงๆ เหรอคะ) “อืม ฮงโตะวะ โอกาซัง โมะอิคิทาคุนะอินะดาเกะโดะ เดะโมะ โจเกียวงา
บทที่ 115 “ปากดี อยากโดนอีกรึไง รอบนี้จะไม่ใช่แค่ข้างหน้า แต่เป็นข้างหลัง” คำขู่ของเขา ทำให้เธอชะงักด้วยความตกใจไม่น้อย “....” “ถ้าไม่อยากโดนเย็ดตูดก็อย่าปากดี” “ปากไม่ดี” เธอก็เอ็ดเขากลับ ก่อนจะโน้มตัวลงไป กดนิ้วเล็กดึงกางเกงนักบาสลงมาถึงข้อเท้าอย่างดื้อซน ทำเอาเขาสูดลมหายใจแรง ๆ ดวงตาคมปรือวา
เธอเม้มปากแน่น พยายามกลั้นเสียงครางไว้ ดวงตาก็ปรือพยายามปิดแน่น แสร้งทำเป็นหลับ แต่ร่างกายกลับโอนอ่อนรับสัมผัสทุกจังหวะอย่างปฏิเสธไม่ได้ “อื้ม…อ๊า” เสียงครางหวานเล็ดลอดออกมาในที่สุด ปลายนิ้วเล็กกำผ้าปูที่นอนแน่น สะโพกพลอยยกขึ้นตอบสนองแรงลิ้นอย่างไม่รู้ตัว จินก็เร่งจังหวะลิ้นแรงขึ้น กวาดลึกลงไปทุกซอ
“จริง อยู่ไทยนางเหมือนนางฟ้า เพราะคนไทยมีค่านิยมมองว่าลูกครึ่งสวย คนไทยส่วนใหญ่ชอบลูกครึ่ง แต่ที่ญี่ปุ่น บอกเลย หน้าแบบนาง หน้าบ้านมาก แล้วยิ่งรู้ว่าเป็นลูกครึ่ง คนญี่ปุ่นก็ยิ่งไม่ชอบ” นักเรียนฝั่งตรงข้ามพากันกระซิบกระซาบกันอย่างสนุกสนาน จนจากเสียงกระซิบกลายเป็นเสียงดัง จนถึงหูไอมิเอะ ทำให้ไอมิเอะห







