Mag-log inShare
บทที่ 5 ข้ารับพวกท่านเป็นคู่ค้า 1/1
Huling Na-update:
2026-03-08 15:32:22แขกที่เหลืออีกสามคนต่างรีบลุกขึ้นยืนทำความเคารพอวิ๋นซีทันที เมื่อเห็นถึงผลลัพธ์ที่นายช่างชุนเทียนได้รับ หากครั้งนี้พวกเขาไม่ได้รับการคัดเลือกคงต้องไปหาอาชีพใหม่ทำเป็นแน่
“คารวะท่านหญิงอวิ๋นเยว่!” “พวกท่านนั่งตามสบายเถิด ไม่ต้องเกร็งข้ามิใช่คนที่ใช้อำนาจที่มีมารังแกผู้อื่นได้ตามใจชอบหรอกนะ” อวิ๋นซีใช้น้ำเสียงปกติพูดคุยกับแขกที่ยังเหลือในตอนนี้ “อย่ามองว่าหลานสาวของข้าเป็นแค่เด็กตัวเล็ก ๆ เชียวนะ ต่อให้นางเป็นเด็กแต่ความสามารถเหนือกว่าผู้ใหญ่อย่างเรา ๆ เสียอีก” ผู้เฒ่าจางกล่าวทั้งชื่นชมและเตือนทั้งสามเป็นนัย ๆ “ข้าเพ่ยถิงเฟิงมาจากเมืองเจิ้งโจวอยากทำการค้ากับตระกูลจาง หวังว่าท่านหญิงจะให้โอกาสนายช่างธรรมดา ๆ เช่นข้าด้วยขอรับ” “พวกข้าสองคนก็อยากขอโอกาสจากท่านหญิงเช่นกันขอรับ” ขณะนั้นจื่อหานกับเฟยซวนที่ช่วยกันถือสิ่งที่อวิ๋นซีสั่งไว้ออกมาพอดี จึงไม่รู้ว่าก่อนหน้าเกิดเรื่องอันใดขึ้นบ้างยามมาถึงก็ถามเรื่องคู่ค้าไม่สนเรื่องอื่น “ซีซีพวกพี่นำสิ่งที่เจ้าต้องการมาครบแล้วนะ ว่าแต่พูดคุยเรื่องการค้าไปถึงไหนแล้วล่ะ” “นั่นน่ะสิซีซี นี่ยังไม่มีใครนำตัวอย่างวัสดุของเรามาให้แขกดูบ้างหรือ?” “พี่ใหญ่ พี่เฟยซวน พวกเรากำลังจะเริ่มพูดคุยกันเจ้าค่ะท่านสองคนก็มานั่งฟังเถิดจะได้ทำความรู้จักกับแขกทั้งสามท่านไว้ หลังจากนี้เรายังต้องนำสินค้าไปส่งให้นายช่างทั้งสามอีกนะเจ้าคะ” ได้ฟังที่อวิ๋นซีบอกทั้งสองคนก็นั่งอยู่ด้านหลังบิดาของตนอย่างเงียบ ๆ เพื่อรอฟังการตัดสินใจของอวิ๋นซีเกี่ยวกับการรับคู่ค้าในวันนี้ เมื่อทุกอย่างกลับสู่ภาวะปกติเฟิงหยางจึงบอกกับบุตรสาวให้จัดการเรื่องในวันนี้เสียโดยเร็ว “ซีซีอย่าเสียเวลาอีกเลยเรายังต้องเตรียมวัสดุอุปกรณ์ส่งกลับไปเมืองหลวงอีกนะลูก” “เจ้าค่ะท่านพ่อ เอาล่ะท่านทั้งสามการจะเป็นคู่ค้าของข้าไม่มีอะไรมาก หลังทำสัญญาพวกท่านต้องซื่อสัตย์สุจริต การรับสร้างบ้านก็ดีหรือจะขายเพียงวัสดุอุปกรณ์ของข้าก็ดี ขอเพียงอย่าตั้งราคาขายเอาเปรียบชาวบ้านเกินไปก็พอ เพราะข้าจะขายวัสดุให้ในราคาส่งที่ถือว่าถูกมากอย่าคิดร่ำรวยจากความลำบากของผู้คน หากใครทำผิดสัญญาข้าจะยกเลิกการร่วมมือทันที และยังจะให้พวกท่านจ่ายค่าชดเชยให้ชาวบ้านอีกด้วย ใครรับไม่ได้บ้างหรือไม่” พอได้ฟังข้อเสนอในสัญญาของอวิ๋นซีทั้งสามคนจึงหยุดคิดทบทวน ว่าความร่วมมือครั้งนี้คุ้มค่าหรือไม่ที่จะทำการค้ากับตระกูลจาง ‘อุตส่าห์ดั้นด้นเดินทางมาถึงที่นี่จะคว้าน้ำเหลวกลับไปไม่ได้เด็ดขาด’ ‘หากข้าไม่ยอมรับข้อเสนอของนางเกรงว่ากิจการที่ใช้เลี้ยงดูครอบครัวคงต้องจบลงในมือข้าเป็นแน่’ ‘แค่ขายพอได้กำไรไม่ว่าชาวบ้านธรรมดาหรือคนร่ำรวย หากมีวัสดุดี ๆ เช่นนี้ใครบ้างไม่อยากซื้อไปใช้ล่ะ’ และแล้วคนที่ตัดสินใจตอบกลับอวิ๋นซีเป็นคนแรกก็คือเมิ่งเทียนเวิ่น ที่รู้จักเอาตัวรอดถือเป็นยอดคนก่อนจะตามมาด้วยสองคนที่เหลือตามลำดับ “ท่านหญิงข้าเมิ่งเทียนเวิ่นยินดีทำตามข้อตกลงที่ท่านกำหนดขอรับ” “ข้าเพ่ยถิงเฟิงก็ยินดีเช่นกัน /ข้าหวังเยี่ยนเฉินด้วยขอรับ” “พูดคุยกันเข้าใจง่าย ๆ เช่นนี้ย่อมเป็นเรื่องดีพวกท่านรอให้ข้าเขียนสัญญาสักประเดี๋ยวก็แล้วกัน ระหว่างนี้ก็ดูราคาที่ข้ากำหนดไว้ไปพลาง ๆ เถิด พี่ใหญ่ พี่เฟยซวนพวกท่านช่วยอธิบายหากมีจุดไหนที่นายช่างทั้งสามไม่เข้าใจแทนซีซีด้วยนะเจ้าคะ” “พี่ใหญ่จะทำหน้าที่ให้ดี /ไม่ต้องห่วงพี่จำรายละเอียดได้ทั้งหมดแล้ว” จื่อหานกับเฟยซวนพวกเขาต่างทำหน้าที่ในส่วนของตนได้เป็นอย่างดี ส่วนอวิ๋นซีเขียนสัญญาสามฉบับพร้อมสำเนาโดยมีผู้เป็นตา ท่านลุงและบิดาช่วยตรวจดูความเรียบร้อยของสัญญาป้องกันมิให้มีข้อใดข้อหนึ่งตกหล่นส่วนว่าที่คู่ค้าทั้งสามยามเห็นรายชื่อสินค้าและราคาที่อวิ๋นซีบอกไว้ก็เข้าใจได้ทันที ว่าเหตุใดนางถึงกำชับหนักหนาเรื่องการตั้งราคาขายที่เป็นธรรม เพราะราคาที่นางกำหนดไว้ล้วนมีกำไรทุกชิ้น
“ทุกท่านนี่เป็นหนังสือสัญญาการร่วมมือเรื่องการค้าระหว่างพวกเรา ลองอ่านเสียก่อนถ้าไม่มีปัญหาก็ลงมือชื่อประทับตราได้เลย” “ขอบคุณท่านหญิงขอรับ” ภายหลังได้อ่านหนังสือสัญญากับลายมือที่ปรากฏบนกระดาษ ซึ่งพวกเขาคิดว่านี่ไม่ควรเป็นลายมือของเด็กวัยแปดหนาวที่จะเขียนออกมาได้ รายละเอียดล้วนครบถ้วนไม่มีจุดใดเป็นการเอาเปรียบพวกตนแม้แต่ข้อเดียว เมื่อไม่ติดใจสงสัยจึงตัดสินใจลงชื่อประทับตราตระกูลลงในสัญญาพร้อมกัน “ตอนนี้พวกเราก็ถือว่าเป็นคู่ค้ากันแล้วหวังว่านายช่างทั้งสามจะยึดมั่นตามสัญญาทำงานด้วยความซื่อสัตย์สุจริต และในใบรายการสินค้าต้องการขายวัสดุใดบ้างก็เลือกมาได้เลย อ้อ อย่าลืมบอกที่อยู่ของพวกท่านไว้ด้วยล่ะ หลังจากเลือกวัสดุพร้อมจำนวนที่ต้องการแล้วคนของข้าจะอธิบายว่าสิ่งที่ท่านเลือกนำไปใช้ทำอันใด พอจ่ายเงินมัดจำครึ่งหนึ่งแล้วหลังจากนี้สามวันวัสดุจากตระกูลจางจะออกเดินทางไปส่งทันที” “ขอบคุณท่านหญิงที่รับข้าเป็นคู่ค้าของท่านขอรับ” “ข้าจะทำตามสัญญาที่ระบุไว้อย่างเคร่งครัดขอรับ” “ข้าเองก็ยินดีที่มีพวกท่านมาเป็นคู่ค้าเชิญตามพี่ชายทั้งสองของข้าไปเลือกวัสดุที่ต้องการเถิด” “พวกข้าขอตัวก่อนขอรับท่านหญิง”
Pinakabagong kabanata
สถาปนิกสาวเกิดใหม่พาครอบครัวสู่ความร่ำรวย ภาค 2 บทที่ 10 ชอบไหมการตอบแทนของข้า 1/2
“จะเป็นใครอีกล่ะหากไม่ใช่คุณหนูจางอวิ๋นซีที่เจ้ายืนด่าพวกเจ้าคนนี้ ไม่เพียงเท่านั้นท่านหญิงอวิ๋นเยว่ยังเป็นบุตรบุญธรรมของฮ่องเต้ เจ้ากับพ่อแม่รู้หรือไม่หากข้าไม่ห้ามเจ้าแล้วปล่อยให้ทำร้ายท่านหญิง โทษของพวกเจ้าสามคนย่อมเป็นการประหารชีวิตในข้อหาทำร้ายเชื้อพระวงศ์” เรื่องนี้ซือเฉินพูดด้วยเสียงที่ดังยิ่งกว่าเดิมเพื่อให้ได้ยินกันถ้วนหน้าตุบ ตุบ ตุบ หลังจากได้ยินอย่างแน่ชัดแล้วว่าฐานะของอวิ๋นซีนั้นสูงส่ง ชาวบ้านที่เคยยืนรายล้อมก็ลงไปคุกเข่าก้มหน้าไม่กล้าพูดอีกต่อไป“ปะ ปะ เป็นไปได้ยังไงที่พวกมันจะได้ดีถึงขั้นนี้”เฟิงหยางไม่ได้รู้สึกสงสารหรือเห็นใจคนบ้านหลิ่งทั้งสามคนแม้แต่น้อย เขาเอ่ยถามบุตรสาวเรื่องการลงโทษแทนการขอความเห็นใจ“ซีซีพ่อเห็นด้วยกับซือเฉินนะเจ้าคิดจะลงโทษคนตระกูลหลิ่งอย่างไร ฝ่าบาททรงประทานอำนาจเรื่องนี้แล้วมิใช่หรือ ถ้าหากฝ่าบาททรงทราบว่าเจ้าถูกทำร้ายจนบาดเจ็บบางทีพวกเขาอาจรับโทษประหารชีวิตก็ได้นะ”“หึ ซีซีอยากให้คนเช่นนี้ถูกประหารชีวิตไปได้ยิ่งดีเจ้าค่ะท่านพ่อ คนสันดานไม่ดีไม่มีทางแก้ไขให้กลับมาดีได้อีกแล้ว แต่ในเมื่อความผิดที่เกิดขึ้นยังไม่ถึงขั้นร้ายแรง เช่นนั้นซือเฉินเจ้
สถาปนิกสาวเกิดใหม่พาครอบครัวสู่ความร่ำรวย ภาค 2 บทที่ 9 ชอบไหมการตอบแทนของข้า 1/1
เพียงแต่เรื่องน่ายินดีก็เป็นอันต้องหยุดลงเมื่อมีเสียงแหลมบาดหูตะโกนมาแต่ไกล จากน้ำเสียงที่ได้ยินบ่งบอกได้เป็นอย่างดีว่ากำลังไม่พอใจอย่างยิ่ง ที่สำคัญคนที่วิ่งไปตามเจ้าของเสียงยังยืนมองอย่างสนุกสนานอีกด้วย“ไหน เจ้าลูกอกกตัญญูมันอยู่ไหน ไปได้ดีมีฐานะร่ำรวยก็ลืมบุญคุณคนเป็นพ่อแม่แล้วรึ เจ้าเฟิงหยางอยู่ตรงไหนโผล่หัวของเจ้าออกมาเดี๋ยวนี้!”“เจ้าลูกเลี้ยงไม่เชื่องออกมาคุกเข่าโขกหัวขอขมาข้ากับแม่ของเจ้าซะ! ถ้ายังไม่ยอมโผล่หัวออกมาข้าจะป่าวประกาศให้ทั่วว่าเจ้ามันคือลูกทรพี”“พี่รองท่านร่ำรวยแล้วก็ควรส่งเงินมาให้ท่านพ่อท่านแม่ได้ใช้บ้างสิ ถึงจะตัดขาดกันแต่อย่าลืมว่าผู้ใดคือคนที่ให้กำเนิดท่านนะพี่รอง”ชาวบ้านเปิดทางให้คนบ้านหลิ่งและไม่มีใครออกหน้าช่วยให้เฟิงหยาง จะมีเพียงหัวหน้าซ่งที่พยายามห้ามปรามแต่มีหรือคนอย่างบ้านหลิ่งจะยอมฟัง“นี่ตาเฒ่าหลิ่ง นางหลิว พวกเจ้าพูดเช่นนี้ก็ไม่ถูกนะเพราะพวกเจ้าตัดขาดกับอาหยางทุกอย่างแล้ว จะมาเรียกร้องเงินทองจากอาหยางไม่ได้...”“เจ้าหุบปากไปเลยไม่ต้องมายุ่งเรื่องของครอบครัวข้าเลยนะตาเฒ่าซ่ง ถ้าไม่อยากถูกข้าด่าไปถึงบรรพบุรุษของเจ้าก็อยู่เงียบ ๆ เข้าใจไหม” นางหลิว
สถาปนิกสาวเกิดใหม่พาครอบครัวสู่ความร่ำรวย ภาค 2 บทที่ 8 เยือนหมู่บ้านหวงถู 1/2
การทำงานในหมู่บ้านชิงสุ่ยดำเนินต่อไปด้วยความสามัคคีจากทุกคน ส่วนอวิ๋นซีกับบิดาที่สามารถใช้ความเร็วในการเดินทาง ในที่สุดทั้งสองคนก็มาถึงหมู่บ้านหวงถูโดยใช้เวลาเพียงครึ่งชั่วยามกว่า ๆ เท่านั้นเพียงแค่รถม้าคันใหญ่และงดงามส่วนด้านหน้ามีป้ายชื่ออวิ๋นเยว่ติดไว้ วิ่งเข้าไปด้านในหมู่บ้านกลุ่มคนที่มักจะนั่งพูดคุยกันต่างมองตามตาไม่กระพริบ บางคนทนไม่ไหวถึงกับรีบเดินตามไปดูว่ารถม้าคันดังกล่าวจะไปหยุดอยู่ที่ใดจนกระทั่งถึงที่หมายอย่างบ้านของซ่งเหวยหัวหน้าหมู่บ้านหวงถูแห่งนี้ รถม้าของอวิ๋นซีถึงได้หยุดนิ่งอยู่กับที่พร้อมกับการดูแลจากม่ายเซียนกับกู้เฟิง ด้วยการวางบันไดให้เจ้านายเดินลงมาอย่างสง่าผ่าเผยคนที่จำเฟิงหยางได้ก็กระซิบกระซาบกันใหญ่‘เอ๊ะ นั่นมิใช่อาหยางบุตรชายคนรองของบ้านหลิ่งหรอกหรือ’‘ใช่จริง ๆ ด้วย แต่ทำไมถึงแต่งตัวเหมือนคนร่ำรวยไหนจะลงมาจากรถม้าคันใหญ่โตนั่นอีก’‘หรือว่าพอตัดขาดกับบ้านหลิ่งแล้วจะไปทำงานจนร่ำรวยเงินทอง หรือได้อยู่ในจวนขุนนางจนได้รับความไว้วางใจกระมัง’‘เรื่องนั้นข้าไม่รู้หรอกอย่างเดียวที่ข้ารู้ก็คือ ถ้าบ้านหลิ่งรู้ว่าเจ้าเฟิงหยางมีเงินทองกินใช้อย่างสุขสบายละก็ วันนี้คงมีเ
สถาปนิกสาวเกิดใหม่พาครอบครัวสู่ความร่ำรวย ภาค 2 บทที่ 7 เยือนหมู่บ้านหวงถู 1/1
เรื่องที่อวิ๋นซีจะสร้างโรงงานทำก้อนอิฐและยังรับคนในหมู่บ้านชิงสุ่ย รวมถึงคนในหมู่บ้านหวงถูบางส่วนที่เคยดีกับพวกตนมาทำงาน ก็ได้บอกกับเหล่าสตรีทั้งสามของครอบครัวให้รับรู้ก่อนถึงมื้ออาหารเย็นแม้ความคิดนี้ของบุตรหลานตัวน้อยจะเป็นเรื่องที่ดี แต่ทว่าคนที่รู้สึกเป็นกังวลถ้าหากสามีกับบุตรสาวต้องกลับไปหมู่บ้านหวงถู ซูเหยากลัวว่าคนตระกูลหลิ่งจะมาวุ่นวายและสร้างปัญหา จึงมีท่าทีอึดอัดใจจนอวิ๋นซีต้องยืนยันว่าสามารถรับมือได้“ท่านพี่ถ้าไปหมู่บ้านหวงถูเกิดคนพวกนั้นเข้ามาเรียกร้องผลประโยชน์จนทำให้เรื่องวุ่นวายจะทำอย่างไรเจ้าคะ”“ท่านแม่ท่านอย่าได้กังวลเกี่ยวกับเรื่องคนตระกูลหลิ่งนั่นไปเลยเจ้าค่ะ ต่อให้เอาเรื่องบุญคุณการเป็นบิดามารดามาข่มขู่ท่านพ่อ ซีซีเชื่อว่าท่านพ่อไม่มีทางใจอ่อนยอมยกโทษให้พวกเขาแน่นอนอีกอย่างพวกเราก็มีหนังสือตัดขาดความสัมพันธ์เป็นหลักฐานในมือ ถ้าเตือนแล้วยังไม่ยอมหยุดก็พาตัวไปที่ว่าการให้ท่านนายอำเภอตัดสินโทษเสีย ดูสิว่าหากต้องได้รับโทษกันทั้งตระกูลยังจะหาเรื่องพวกเราอีกหรือไม่”“อาเหยาเจ้าไม่ต้องคิดมากคนเห็นแก่เงินอย่างตระกูลหลิ่งก็เก่งแต่ปาก เอาเข้าจริงพอข่มขู่อย่างที่ซีซีพูดมา
สถาปนิกสาวเกิดใหม่พาครอบครัวสู่ความร่ำรวย ภาค 2 บทที่ 6 ข้ารับพวกท่านเป็นคู่ค้า 1/2
จางเจิ้นรอให้คู่ค้าคนใหม่เดินไปไกลแล้วถึงได้กล่าวชื่นชมหลานสาว ที่สามารถคัดเลือกคนที่มิได้ใช้เพียงอำนาจเข้าข่มขู่ แต่สามารถทำให้พวกเขาโอนอ่อนผ่อนตามด้วยความเต็มใจ “หลานรักเจ้าพัฒนาฝีมือเรื่องการค้าไปอีกขั้นแล้วนะ ดูท่าคู่ค้าของเราทั้งสามคนในวันนี้คงทำให้เรามีเงินอยู่ในมือนับพันตำลึงเงินแน่นอน” “อืม ตาก็เห็นด้วยกับท่านลุงของเจ้านะการเลือกคนมาเป็นคู่ค้าสำคัญกับพวกเรามากจริง ๆ ยังดีที่ซีซีมีแผนรับมือพวกเขาไว้ก่อน” หลังจากไม่มีคนนอกอยู่ในศาลาแล้วอวิ๋นซีก็กลับมาเป็นเด็กน้อยขี้อวดเหมือนเดิม “คิ ๆ ๆ เรื่องอะไรซีซีจะยอมให้คนเจ้าเล่ห์มาเอาเปรียบพวกเราได้ หากไม่ควบคุมพวกเขาไว้เสียแต่ทีแรกแล้วปล่อยให้ขายวัสดุอุปกรณ์ในราคาแพง ชื่อเสียงของตระกูลจางคงถูกพวกเขาทำลายไม่เหลือแน่ ๆ เจ้าค่ะท่านตา” “ท่านพ่อตา พี่ภรรยา สงสัยพวกเราคงต้องเรียนรู้เรื่องนี้ให้มากเสียแล้ว ยามแยกย้ายกันไปจัดการเรื่องงานกับลูกค้าตามที่ต่าง ๆ จะได้ไม่หลงกลถูกพวกเขาหลอกลวงจนรับมือไม่ไหวขอรับ” เฟิงหยางคิดว่าเรื่องนี้บุตรสาวของเขาย่อมมีทางออกให้ทุกคนได้เรียนรู้เพิ่มเติมแน่นอน “อืม เช่นนั้นต้องรบกวนซีซีช่วยสอนเรื่องนี้กับพวกเรา
สถาปนิกสาวเกิดใหม่พาครอบครัวสู่ความร่ำรวย ภาค 2 บทที่ 5 ข้ารับพวกท่านเป็นคู่ค้า 1/1
แขกที่เหลืออีกสามคนต่างรีบลุกขึ้นยืนทำความเคารพอวิ๋นซีทันที เมื่อเห็นถึงผลลัพธ์ที่นายช่างชุนเทียนได้รับ หากครั้งนี้พวกเขาไม่ได้รับการคัดเลือกคงต้องไปหาอาชีพใหม่ทำเป็นแน่ “คารวะท่านหญิงอวิ๋นเยว่!” “พวกท่านนั่งตามสบายเถิด ไม่ต้องเกร็งข้ามิใช่คนที่ใช้อำนาจที่มีมารังแกผู้อื่นได้ตามใจชอบหรอกนะ” อวิ๋นซีใช้น้ำเสียงปกติพูดคุยกับแขกที่ยังเหลือในตอนนี้ “อย่ามองว่าหลานสาวของข้าเป็นแค่เด็กตัวเล็ก ๆ เชียวนะ ต่อให้นางเป็นเด็กแต่ความสามารถเหนือกว่าผู้ใหญ่อย่างเรา ๆ เสียอีก” ผู้เฒ่าจางกล่าวทั้งชื่นชมและเตือนทั้งสามเป็นนัย ๆ “ข้าเพ่ยถิงเฟิงมาจากเมืองเจิ้งโจวอยากทำการค้ากับตระกูลจาง หวังว่าท่านหญิงจะให้โอกาสนายช่างธรรมดา ๆ เช่นข้าด้วยขอรับ” “พวกข้าสองคนก็อยากขอโอกาสจากท่านหญิงเช่นกันขอรับ” ขณะนั้นจื่อหานกับเฟยซวนที่ช่วยกันถือสิ่งที่อวิ๋นซีสั่งไว้ออกมาพอดี จึงไม่รู้ว่าก่อนหน้าเกิดเรื่องอันใดขึ้นบ้างยามมาถึงก็ถามเรื่องคู่ค้าไม่สนเรื่องอื่น “ซีซีพวกพี่นำสิ่งที่เจ้าต้องการมาครบแล้วนะ ว่าแต่พูดคุยเรื่องการค้าไปถึงไหนแล้วล่ะ” “นั่นน่ะสิซีซี นี่ยังไม่มีใครนำตัวอย่างวัสดุของเรามาให้แขกดูบ้างหรื
Maaari mong magustuhan
เสร็จพ่อสุดจะฟลุคเพราะแอบฟังความคิดลูกสาวจอมป่วน
อันอี่หราน111.0K viewsลิขิตกาลบันดาลรัก
ป่าดอกท้อ35.3K viewsเคียงพยัคฆ์บุพเพรักข้ามภพ
ต้าซ้อ24.3K viewsร้ายพ่ายกลายรัก
LiHong23.9K viewsอยากเป็นดาราไม่อยากเป็นชายา
วันว่างว่างของหญิงใหญ่2.8K viewsตำนานรักฮองเฮาเหนือแผ่นดิน
คนเล่านิทาน107 viewsเมื่อฉันกลายเป็นเมียทหาร
橙花6.1K viewsขอเพียงใจรักมั่น
LiHong79 views
