แชร์

บทที่1 วันโลกาวินาศ

ผู้เขียน: เลดี้พิ้งค์
last update ปรับปรุงล่าสุด: 2026-01-26 00:00:30

บทที่1

วันโลกาวินาศ

"สวัสดีค่ะ ดิฉันนางสาวลิลิน เตชะกิจเดชา วันนี้ดิฉันมาสัมภาษณ์งาน...." 

ไม่ทันได้พูดผู้จัดการก็ยกมือขึ้นเบรกทันที เขาอ่านประวัติของเธอแล้ว เธอเป็นลูกสาวเพียงคนเดียวของตระกูล เตชะกิจเดชา ที่กำลังจะ ล้มละลาย!! เธอจึงต้องหาหลักปักฐานใหม่ด้วยการหางานทำแต่ก็ไม่มีที่ไหนรับเด็กจบใหม่ที่มีหนี้สินรุงรังแบบนี้ 

"วันนี้ทางบริษัทของเราได้พนักงานฝ่ายประชาสัมพันธ์แล้ว ต้องขออภัยด้วยค่ะไว้มีโอกาสเราคงได้ทำงานด้วยกันนะคะ" มนุษย์ป้ายิ้มหวานพร้อมส่งเอกสารแฟ้มเกียรตินิยมอันดับหนึ่งของเธอคืน 

'ค่ะอีป้า' 

"ค่ะ ขอบคุณค่ะ" 

ให้ตายเถอะฉันอยากจะร้องไห้มันตรงนี้ ลินินผู้อาภัพโชคชะตาวิกฤตเพราะพิษเศรษฐกิจรุมเร้า คนทำงานหนักขึ้นแต่เงินเดือนเท่าเดิม ข้าวของแพงหูฉี่เงินดิจิตอลวอลเล็ตก็ยังไม่ได้ 

"เอาไงต่อดีวะ" บ่นไปก็เท่านั้นบริษัทในจังหวัดจันทบุรีไม่มีที่ให้เธอทำแล้ว เธอขับรถของรีสอร์ตกลับมาจอดไว้ที่หน้ารีสอร์ตเหมือนเดิม คนงานก็รีบเข้ามาถามไถ่เพราะหวังว่าเธอจะได้งานทำ 

"เป็นไงบ้างวะพี่" เอฟ ลูกน้องมือขวาของลิลินวิ่งมาถามพร้อมพวงปลาที่ไปตกมาทั้งวัน 

"เหมือนเดิมแม่งไม่มีใครรับเลย เป็นห่าอะไรก็ไม่รู้" 

"เอาน่าพี่ อย่างน้อยก็ยังมีอีก76จังหวัดให้พี่หางานทำนะ" 

"ขอบคุณ! แล้วนั่นรถใครอีกรีสอร์ตจะเจ๊งอยู่แล้วยังมีคนหลงทางมาพักอีกเหรอวะ" ฉันมองไปที่รถอัลพาร์ดสีดำทะเบียนตอง2222 

"เจ้าเดิมไง ป้ากับลุงที่เป็นหมออะ เขามาพักทุกปีนี่ก็คงเป็นปีสุดท้ายแล้ว" 

ฉันเดินเข้ามาด้านในก็เจอคุณหญิงสายธารแขกคนสำคัญของรีสอร์ตฉัน พ่อกับแม่เคารพท่านมากเพราะท่านเป็นคนให้พ่อฉันเปิดสวนผลไม้ให้เป็นสถานที่ท่องเที่ยวทำให้รีสอร์ตฟื้นตัวอยู่ยุคนึง จนตอนนี้ผู้คนไม่มีเงินมากพอที่จะเดินทางมาเที่ยวส่วนมากก็เก็บไว้จุนเจือครอบครัวเสียมากกว่า 

"สวัสดีค่ะคุณหญิง คุณท่าน" 

"หนูลิลินไปไหนมาลูก" สายธารอ้าแขนรับด้วยความคิดถึง เธอเอ็นดูเด็กคนนี้มาตั้งแต่เล็กๆ 

"หนูไปสมัครงานมาค่ะ แต่ไม่มีที่ไหนรับเด็กจบใหม่แบบหนูเลย" 

"โธ่ลูกเอ๊ย" 

"สงสัยหนูต้องไปหางานทำที่กรุงเทพฯดูค่ะ" 

สองสามีภรรยามองหน้ากันที่เขามาวันนี้ก็เพราะเรื่องนี้แหละ เขาต้องการมาทาบทามเด็กคนนี้ให้หลานชาย สายฟ้า ลูกชายของหมอตะวัน 

"เอาแบบนี้ไหมฉันอยากได้หนูมาเป็นหลานสะใภ้"

"ฮะ! อะไรนะคะ!!" ฉันหันไปมองหน้าพ่อกับแม่เหมือนพ่อกับแม่จะรู้เรื่องแล้ว 

"แต่งงานกับหลานชายของฉัน แล้วฉันจะจัดการหนี้สินของครอบครัวเธอให้หมด รวมถึงจ่ายค่าแรงคนงานที่ค้างไว้ด้วย" 

ไม่มีทางฉันไม่มีทางแต่งงานกับคนที่ฉันไม่ได้รัก เหมือนคุณหญิงท่านจะรู้จู่ๆก็ยื่นโทรศัพท์ให้ฉันดูรูปหลานชายของท่านให้ฉันดู หัวนมชมพู ช็อตที่ขึ้นมาจากสระขอเซฟรูปไปช่วยตัวเองหน่อยได้ไหมคะ 

"ก็ได้ค่ะ" 

พ่อกับแม่มองหน้าฉันทันทีฉันไม่ได้รักเขาแต่ก็อยากเห็นส่วนร่างว่าจะชมพูเหมือนหัวนมไหม 

"ถ้าอย่างนั้นก็ตามนี้นะราตรี ทศพล ฉันจะได้พาหนูลินินไปทำความรู้จักกับหลานชายฉันหน่อย" 

"คะ ค่ะคุณหญิง" 

ฉันได้รับข้อมูลของพี่สายฟ้ามาคร่าวๆจนรู้ว่าวันนี้เขาจะไปผับแถวทองหล่อ ฉันจึงรีบค้นกระเป๋าหาเสื้อผ้าที่ดีที่สุดออกมาใส่ ชุดนี้ฉันเคยไปออกทริปล่าผู้กับเพื่อนแล้ว กางเกงยีนขาสั้น เสื้อเกาะอกโชว์นมครึ่งเต้า คืนนี้แหละหมอต้องเป็นของฉัน!! 

ผับอโคจร

ฉันเจอเขาแล้วคนบ้าอะไรหล่อไม่เผื่อแผ่ชาวบ้าน หล่อไม่มีที่สิ้นสุด หล่อจนน้ำแข็งขั้วโลกละลาย หล่อฉิบหายตายห่า 

"สวัสดีค่ะ" เขาถอนหายใจก่อนจะมองหน้าฉันด้วยสายตาที่ยากจะเข้าถึง 

"ครับ" เขาตอบสั้นๆน้ำเสียงทรงพลังมันบ่งบอกว่าขนาดของเขาจะทรงอิทธิพลมากแค่ไหน อันนี้ฉันเดาค่ะ

"จำฉันได้ไหมคะ" 

"ทำไมถึงได้ใช้แต่มุกนี้กันนะ ผมเบื่อมากผู้หญิงที่เข้าหาผมแบบนี้" 

"เอ่อ คือฉันกับคุณเราเคยเจอกันตอนเด็กไงคะ คุ๊ณนนน" 

เขาเดินหนีฉันไปเลยจ้า ฉันมองตามแผ่นหลังเขาตาละห้อยทำไมวะฉันไม่สวยหรือไงกัน  ฉันควรถอดใจและกลับไปตั้งหลักใหม่อีกครั้งการมาครั้งนี้ฉันแค่จะมาดูโฉมหน้าว่าที่เจ้าบ่าวเฉยๆ ได้ข่าวว่าเรียนปีสุดท้ายแล้วนี่นาาา 

สุดท้ายคนจะคู่กันแล้วก็คงไม่แคล้วกันหรอก ฉันบังเอิญเจอคุณหมอสุดหล่อยืนสูบบุหรี่อยู่ที่รถ ฉันรอจังหวะที่จะเข้าไปรวบ ใช่ฉันเห็นผู้หญิงมองเขาเหมือนอยากจะกลืนกินนี่มันวาสนาของฉันจ้าสาว 

เขาหันมาเห็นฉันก็รีบเปิดประตูขึ้นรถปานว่าเห็นหมาตัวเมียแต่ฉันไวกว่าฉันขึ้นไปนั่งบนรถของคุณหมอเรียบร้อย 

"ลงไป!"

"ไม่ค่ะไม่ลง" 

"ฉันบอกให้เธอลงไป!!" 

ดูน้ำเสียงของเขาสินี่ว่าที่เมียนะ ทำเย็นชาไปได้ติดใจฉันเมื่อไหร่ล่ะจะหยิ่งใส่เลยคอยดูสิ  ฉันรวบรวมความกล้าขึ้นไปนั่งคร่อมก่อนที่เขาจะเดินลงมากระชากฉันแน่นอนว่าคุณหมอตกใจมาก แต่คงจะสู้ความร่านของฉันไม่ได้ เอวบางขยับโยกร่อนสะโพกจนเขาหน้าแดง 

"ยะ อย่าาา" 

"คงไม่ทันแล้วค่ะ ของคุณมันแข็งแล้วช่วยเปิดบริสุทธิ์ฉันเถอะค่ะคุณหมอ" 

เขาชะงักไปชั่วขณะแต่ฉันก็ไม่หยุดร่อนเอวจนความใหญ่โตมันเตรียมความพร้อมที่จะระเบิดออก จู่ๆคุณหมอก็ขับรถออกมาด้วยความเร็วโดยมีฉันนั่งคร่อมเหมือนลิงเกาะแม่ 

"เราจะไปไหนกันคะคุณหมอ" 

"ไปเย็ตกันไง อยากโดนเย็ตไม่ใช่เหรอ" 

เขาพูดด้วยน้ำเสียงนิ่งๆฉันจึงโน้มไปกระซิบข้างหูเพื่อกระตุ้นอารมณ์ให้เขาอีกครั้ง 

"อยากค่ะ อยากโดนคุณหมอสุดหล่อเย็ตแรงๆ" 

__________________ 

หมอไม่อ่อนโยนนะคะทุกคน สายฟ้าต่างกับพ่อลิบลับ 🤣

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • สวาทรักเมียหมอ NC25+   บทที่35  สารภาพผิด

    บทที่35 สารภาพผิดSai fa....บ้านปิติภัทรไพศาล ผมนั่งดูเวลาที่ข้อมือจนรถสปอร์ตหรูสองคันขับเข้ามา พ่อกับแม่ผมท่านรีบลงมารอตามด้วยคุณย่าและคุณปู่ของผมด้วย "คุณสามีใจเย็นๆนะคะยังไงทั้งสองคนก็โตแล้ว" "แจ่มเอาไม้เรียวมา!" ผมหันไปสั่งแม่บ้านทุกคนตกใจมากโดยเฉพาะลิลิน "ถึงกับจะตีกันเลยเหรอคะ!!" ลิลินรีบขยับมาขวางแต่ด้วยสภาพขาของเธอทำให้เธอต้องลงไปนั่งเหมือนเดิม ทั้งสี่คนเดินเข้ามาหมออาร์กับนาวินก็รีบดันทั้งสองสาวไปหลบด้านหลัง สายฟ้ายิ่งเลือดขึ้นหน้าเมื่อเห็นสภาพน้องสาวมีแต่รอยแดงตามลำคอ สองหนุ่มเดินมายืนตรงหน้าครอบครัวของฝ่ายหญิงไม่พอยังยกมือไหว้ขอโทษผู้ใหญ่ทุกคน แต่สายฟ้ากับง้างไม้เรียวรอ "เฮ้ยๆ ไอ้เวร!" นาวินรีบขยับถอยหลังตามด้วยหมออาร์ "คุณสามี! พอแล้วค่ะไม่ทำแบบนี้สิคะ!!!" "เงียบไปเลยลิลิน!" "สายฟ้าใจเย็นๆครับ คุณหมอห้ามลูกสิคะ" พ่อผมไม่ห้ามแถมยังมองหน้าผมเหมือนเข้าใจความรู้สึก ผมมองหน้าน้องสาวเธอสำนึกในความผิดแล้วสองขาค่อยๆก้าวเดินออกมา "รู้ไหมว่าตัวเองทำอะไรผิดบ้าง" ผมถามมือที่ถือไม้เรียวสั่นระริก "เดือนหนาวเราเป็นพี่พูดมา!" "โกหกที่บ้าน มีแฟนไม่บอก ชิงสุกก่อนห่ามค่ะ" "ดา

  • สวาทรักเมียหมอ NC25+   บทที่34 เดือนหนาวกับทาสรักอย่างนาวินNC 

    บทที่34เดือนหนาวกับทาสรักอย่างนาวินNC เดือนหนาว....เป็นการมาเที่ยวเพื่อชดเชยเวลา ที่ผ่านมาฉันกับพี่ชายต้องสลับกันดูแลลิลินตั้งแต่เธอป่วย ฉันกับนาวินเลยไม่ได้เจอหน้ากัน ตอนนี้มีเวลาว่างตรงกันฉันจึงนัดกันมาเที่ยวโดยที่เขาให้ฉันขับรถไปจอดไว้ที่คอนโด สุดท้ายก็ความแตกจนได้ลิลินไลน์มาบอกว่าพี่ชายฉันรู้เรื่องแล้ว ไหนๆก็รู้เรื่องแล้วฉันจึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายเซลฟี่โดยมีมืออุ่นๆโอบไหล่ของฉันอยู่ นาวินติดสกิลชิปมาก ต้องจับ ต้องจูบ ต้องคลอเคลียอยู่ตลอดเวลา "ไอ้สายฟ้าโทรมาแป๊บนึงนะคะที่รัก" ก่อนจะลุกยังหอมแก้มซ้ายขวาสลับกันจนสายเกือบหลุดไป "ฮัลโหล เปิดกล้องทำไมกูไม่ได้อยากเห็นหน้ามึง-_-" (ตั้งแต่เมื่อไหร่-_-)"มึงต้องให้กูอธิบายท่าด้วยไหม" (ไอ้เหี้ยกูบอกแล้วว่ากูขอล่ะ น้องกูต้องได้เจอคนดีๆไม่ใช่มึง)"แล้วกูไม่ดีตรงไหน กูเป็นผู้บริหารโรงแรม ไหนจะบริหารบริษัทเครื่องสำอาง เป็นหุ้นส่วนกับบริษัทขนส่งมีหุ้นแบรนด์วาริส เป็นสปอนเซอร์หลักให้ค่ายนักแสดงของแม่มึง กูมีผับ มีธุรกิจที่ทำร่วมกับไอ้ไทก้ามึงก็รู้ว่ามันมหาศาลแค่ไหน เรื่องผู้หญิงมึงถามใครก็ได้กูเลิกขาดมานานแล้ว คนอย่างกูถ้าหยุดคือหยุด มึง

  • สวาทรักเมียหมอ NC25+   บทที่33 ดาวเหนือกับการแก้บน3วัน3คืนNC

    บทที่33ดาวเหนือกับการแก้บน3วัน3คืนNCดาวเหนือ.... ฉันออกเดินทางมาหาที่สวีทหวานกับคุณหมออาร์สองต่อสองจะบอกอะไรให้นะฉันโกหกที่บ้านว่ามาถ่ายโลเคชันให้พี่ตุลา แต่ก็ดันมาความแตกซะได้ ลิลินไลน์มาบอกว่าพี่สายฟ้ารู้เรื่องแล้วฉันจึงตัดปัญหาด้วยการปิดเครื่องไม่ติดต่อกับใครทั้งนั้น "ตัวเล็กครับจะบอกพี่ได้หรือยังทำไมถึงต้องให้พี่ลางานตั้งสี่วัน^^" "ตอนลิลินเกิดอุบัติเหตุหนูบนไว้ค่ะ""ฮ่าๆๆ บนอะไรครับตัวเล็ก^^" "จะมีอะไรกับพี่หมอสามวันสามคืนค่ะ-_-" O⁠_⁠o" คนตัวสูงนั่งเงียบจนถึงจุดหมายปลายทาง เขารู้ว่าการมาครั้งนี้ต้องเสียตัวแน่แต่เขาไม่คิดว่าจะต้องเสียพลังงานถึงสามวันสามคืน "พร้อมแล้วค่ะ" "เดี๋ยวก่อนครับตัวเล็ก บรรยากาศข้างนอกกำลังดีเลยเราไปเดินเล่นกันก่อนดีไหม" "มันจะไม่ครบตามจำนวนนะสิ-_-" "ตัวเล็กครับ...." พอเจอน้ำเสียงออดอ้อนเข้าดาวเหนือก็จำยอมทุกอย่างเธอเดินเคียงคู่กับหมออาร์มาที่ชายหาด "ทำอะไรคะ" ดาวเหนือมองโทรศัพท์ของหมออาร์เขากำลังตอบแชตเพื่อนรักอย่างสายฟ้าพี่ชายของดาวเหนือ "ไอ้สายฟ้ามันถามว่าพี่อยู่กับเราใช่ไหม""แล้วพี่ตอบไปว่าไงคะ" "ใช่ พี่อยู่กับเรา^^" "พี่หมอว่าพี่สายฟ้

  • สวาทรักเมียหมอ NC25+   บทที่32 ความจริงบางอย่าง

    บทที่32ความจริงบางอย่างวันนี้คุณสามีต้องลงไปดูเคสที่เขารับผิดชอบฉันเลยต้องอยู่กับดาวเหนือจึงถือโอกาสถามถึงสถานะของเธอกับหมออาร์ เพราะฉันคิดว่าการไปค่ายอาสาที่ผ่านมาหมออาร์จะมีข่าวดีกับเดือนหนาวเสียอีก ดาวเหนือเล่าถึงความรู้สึกของเธอกับหมออาร์ให้ฟังตอนนี้เธอคบกันเงียบๆไม่กล้าบอกใครเพราะกลัวพ่อเธอว่า ส่วนเดือนหนาวก็แอบคบหากับนาวินเงียบๆเช่นกัน เอาเป็นว่าฉันเข้าใจทุกๆคนพอคุณสามีกลับขึ้นมาหาฉันก็เปลี่ยนเรื่องคุย เขาพาฉันมาสูดอากาศด้านนอกฉันอยากจะขอบคุณเขาเหลือเกินตอนนี้pm2.5เต็มปอดฉันแล้ว โรแมนติกสุดๆ -_-" "คุณสามีคะ คุณเมเม่เธอมีลูกแล้วเหรอคะ" "ใช่ เมเม่มีลูกตั้งแต่เรียนแล้วพ่อของเมเม่ก็อยู่ที่นี่เป็นอาจารย์หมอทั้งบ้านเลย" "ใครเป็นสามีของคุณเมเม่คะ" "ไทก้า" "คุณไทก้าที่มางานแต่งเราเหรอ คนหล่อๆที่พยายามเข้าหาคุณเมเม่นี่เอง เขาเลิกกันเหรอคะ" "เรื่องชาวบ้านเนี่ยพลาดไม่ได้เลยใช่ไหมฮะ" "แฮร่ๆ" "เมเม่มีพี่น้องสองคน น้องชายอยู่รุ่นเดียวกับไอ้เซนต์เป็นหมอจิตแพทย์เหมือนกันแต่เมเม่จบบริหาร มีธุรกิจส่วนตัวเลี้ยงลูกกับครอบครัวของเธอ ตอนที่ท้องไอ้ไทก้ามันไม่รู้เพราะเรียนจบมอปลายมันก็ไปฝรั

  • สวาทรักเมียหมอ NC25+   บทที่31 บททดสอบ

    บทที่31บททดสอบ(คนไข้มีสิทธิ์ที่จะมองไม่เห็น70%ครับ) นี่คือสิ่งแรกที่ฉันได้ยิน ฉันพยายามลืมตาแต่กลับมองอะไรไม่เห็นเพราะถูกปิดตาไว้ทั้งสองข้าง เสียงแม่ฉันร้องไห้ เสียงคุณป้าปลอบใจแม่ฉัน เสียงดาวเหนือบนเจ้าพ่อหลาวเหล็กอยู่ข้างๆฉันว่าจะยอมเสียตัว3วัน3คืนให้แฟนของเธอ เธอมีแฟนตั้งแต่เมื่อไหร่? และเสียงสุดท้ายเสียงคุณสามีให้กำลังใจฉัน "ลิลินถ้าเธอมองไม่เห็นฉันจะเป็นดวงตาให้เธอเอง ขอแค่เธอกลับมาหาฉันกับลูกนะลิลิน" โธ่คุณสามีทำไมถึงได้แสนดีขนาดนี้นะ ฉันนอนฟังเสียงคุยกันของทุกคนที่มาเยี่ยมตั้งแต่เช้าคุณสามีของฉันถูกบังคับให้ไปทานข้าวดาวเหนือจึงอาสาอยู่เฝ้าฉัน ช่วงที่เธอเข้าห้องน้ำฉันลองขยับตัวแล้วฉันยกแขนได้ ยกขาได้แต่อีกข้างยกไม่ขึ้นส่วนตาฉันเห็นแสงรางๆฉันมองได้ไม่เต็มที่"ตัวเล็กครับพี่ซื้อนมสดมาฝาก" เสียงหมออาร์ คือไรวะ มีอะไรที่ฉันยังไม่รู้อีกเหรอหมออาร์ทำไมเสียงหวานแบบนี้ "พี่หมอคะ ถ้าลิลินเป็นเจ้าหญิงนิทราขึ้นมาจะทำยังไงคะ เด็กๆในท้องจะปลอดภัยใช่ไหม""ไม่ถึงขั้นนั้นหรอกครับตัวเล็ก ร่างกายของลิลินกำลังฟื้นฟู เราทำได้แค่ดูแลให้ยาและให้กำลังใจกัน" ฉันพยายามเพ่งสายตาผ่านผ้าก๊อซที่พันอ

  • สวาทรักเมียหมอ NC25+   บทที่30 ยื้อชีวิต

    บทที่30ยื้อชีวิตSai fa.... ผมออกจากห้องผ่าตัดก็รีบตรงดิ่งเข้าห้องของผมเพื่อหยิบโทรศัพท์โทรหาลิลินเหมือนทุกครั้งแต่ไม่ทันได้โทรเสียงเหมือนอะไรตกลงมาแตกก็ดังขึ้นภายในห้องทำงานของผมเพล้ง!!! ผมหันไปมองรูปแต่งงานของผมที่ฝาผนังห้องจู่ๆมันก็หล่นลงมาแตกกระจายเต็มพื้นห้องผมรีบโทรตามแม่บ้านขึ้นมาทำความสะอาดเก็บเศษกระจกออกไปส่วนรูปของลิลินผมมองดูแล้วใจหวิวๆแกร๊ก!! "สายฟ้า!!" ตะวันวิ่งหน้าตาตื่นมาหาลูกชายพอเห็นกรอบรูปลูกสะใภ้หล่นลงมาก็รีบเดินเข้าไปหาลูกชายด้วยความเป็นห่วง "สงสัยผมแขวนหมิ่นครับพ่อ" ถึงจะพูดไปแบบนั้นแต่ลึกๆแล้วเขาก็ไม่สบายใจอยู่ดี ตอนนี้จิตใจเป็นห่วงภรรยาจนอยากจะโทรหาแต่พอมองหน้าพ่อของตัวเองความกังวลใจก็ทำให้เขารีบถามไถ่จนผู้เป็นพ่ออึกอักพูดอะไรไม่ออก "มีอะไรหรือเปล่าครับพ่อ" "สายฟ้าพ่อกำลังให้น้องบินกลับนะอีกสักพักคงถึงตอนนี้กำลังขึ้นเครื่องแล้ว" "ทำไมครับ น้องเป็นอะไรหรือเปล่าทำไมต้องรีบกลับ!" "น้องไม่ได้เป็นอะไรครับลูกแต่...." "อะไรครับ" "สายฟ้าฟังพ่อนะ รถของลิลินตกเหวตอนนี้เจ้าหน้าที่กำลังกู้ซากรถ ส่วนลิลินปู่กำลังส่งมารักษาตัวที่นี่" เหมือนฟ้าผ่าลงมากลางใจผม น้ำ

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status