เข้าสู่ระบบบทที่6
คืนเข้าหอNC
ทันทีที่ผ้าฉันหล่นคุณสามีของฉันก็กลืนน้ำลายลงคอ เขาเบนสายตาไปทางอื่นแต่ใบหน้าแดงร้อนรุ่มจนฉันรู้สึกได้ว่าเขากำลังประหม่า ฉันก้าวขาลงไปในอ่างทีละข้างจนเขาหันมามอง
"จะทำอะไรของเธอ"
"ทำให้คุณหมอไงคะ"
ฉันคิดว่าฉันทำได้อุตส่าห์เสียเงินเข้ากลุ่มไลน์VIPไปตั้งหลายกลุ่ม เพียงแค่ฉันนั่งลงคุณหมอก็เตรียมลุกขึ้นแต่ฉันไวกว่า ฉันกระโจมคร่อมร่างเขาจนกายสาวสัมผัสกับมังกรยักษ์ใต้น้ำ
"ขอโทษนะคะแต่วันนี้ลิลินต้องทำหน้าที่เมียให้เต็มที่ค่ะ"
"แล้วเธอจะมาเสียใจทีหลังไม่ได้นะลิลิน!"
พูดจบเขาก็รั้งท้ายทอยเธอลงมาเพื่อประกบจูบ ความเร่าร้อนแสดงให้เห็นกันจะๆว่าต่างฝ่ายต่างมีความต้องการมากแค่ไหน เอวบางบดคลึงมังกรยักษ์จนมันพร้อมที่จะปะทุใส่กายสาวเต็มที เขาเตรียมจับเธอลงแต่ความแสบสันไม่ยอมรีบยกสะโพกขึ้นเพื่อจับความใหญ่โตเข้าสู่กายสาว
"อ่า~" เสียงครางในลำคอของเขาทำให้เธออยากแกล้ง เธอขยับโยกไปมาเบาๆจนเขาเริ่มมือไม้สั่นเทาบีบคลึงสองเต้าจนเนื้อปลิ้น
"อ๊ะ! อ๊ะ!!" ฉันครางกระเส่าสะโพกร่อนเร่าๆไม่หยุด ถึงไม่ใช่ครั้งแรกของฉันกับเขาแต่ขนาดและลีลาของเราสองคนไม่มีใครยอมใคร เขาปล่อยให้ฉันแสดงฝีมือความร่านออกมาให้เขาเห็น ฉันจึงยกสะโพกเพื่อควงลำยาวจนเขาผวาโอบเอวฉันทันที
"ลิลิน~ อ่าาา~"
"เสียวไหมคะคุณสามี อ๊ะ!!"
"อื๊ม~ สะ~ เสียวมาก อ่าาา~
สำเร็จฉันยิ้มกริ่มอย่างผู้ชนะตอนนี้คนเบื้องล่างกำลังมีความต้องการทางเพศสูงมาก เขามองการเคลื่อนไหวใต้น้ำจนเสียงคำรามดังลั่นยิ่งทำให้ฉันอยากสนองเขามากขึ้นกว่าเดิม
ปึก! ปึก! ปึก!!
"อ่าา!!"
"อื๊มมม!!
น้ำรักฉีดพุ่งเข้าโพรงสาว ฉันรับรู้ได้เพราะมันอุ่นผิดปกติ เมื่อความอยากหายไปความรำคาญใจก็กลับมา
"ออกไปฉันจะอาบน้ำ"
"คุณสามี.... หมดแรงแล้วค่ะอาบให้หน่อยนะๆ"
"แต่ขึ้นขย่มฉันยิกๆไม่เป็นไร -_-"
"ผีร่านเข้าสิงค่ะตอนนี้ผีออกไปแล้ว คุณสามีขา~~"
ฉันกอดเขาพร้อมออดอ้อนจนเขาเอื้อมไปเปิดน้ำทิ้งเขาพยายามแกะฉันออกแต่ฉันไม่ยอมส่วนนั่นของเรามันยังคาอยู่ยิ่งดิ้นก็ยิ่งเสียวจนคุณหมอเริ่มหายใจแรงขึ้นสุดท้ายเบาก็ต้องรวบฉันยืนขึ้นในท่าอุ้มแตงเพื่อขยับสะโพกก่นกระแทกจนเสียงดัง ป๊าบ!! ป๊าบ!! ป๊าบ!!
"อ๊ะ~ จุก จุก อืออ~"
"ทนไป!"
เขาให้โอกาสเธอแล้วแต่เธอไม่ยอมหยุดก็จงรับกรรมนี้ต่อไป เธอถูกเขากระแทกอย่างทารุณจนถึงเตียง
"อ๊ะ! สุดยอดเลยค่ะสามี อืมม อ๊ายย~"
"เธอมันร่าน!"
"แต่ก็ร่านกับคุณสามีแค่คนเดียวนะคะ อ่าา"
"หึ!"
ปึก! ปึก! ปึก!!
ยิ่งพูดแบบนี้ก็ยิ่งโดน คนตัวเล็กแดดิ้นอยู่บนเตียงสีขาวกลีบกุหลาบบนเตียงถูกมือปัดจนกระจายเกลื่อนห้อง สายฟ้าจับเธอพลิกคว่ำยกสะโพกขึ้นมาก่อนจะสอดลำรักวาววับเข้าไปใหม่
"โอ้วว ที่รักขา~ จุก อ๊ายย"
เพียะ!!
ฉันถูกเขาฟาดลงที่ก้นงอนๆมันเจ็บแต่มันสะใจชะมัด ฉันขยับสะโพกวนๆทวนเข็มนาฬิกาจนเขาหยุดนิ่ง พอเอี้ยวหันไปมองถึงได้เห็นคุณหมอสายฟ้ายืนหลับตาสองมือบีบคลึงก้นของฉัน
"ซี๊ด~" เขาปล่อยเสียงออกมาจนฉันแกล้งเขาด้วยการขมิบตอด "อ่าา~ ลิลิน แล้วอย่าหาว่าฉันใจร้ายก็แล้วกัน"
ปึก! ปึก! ปึก!
แรงมหาศาลถาโถมเข้ามาจนฉันเหวอ มือจิกหมอนจิกผ้าปูจนหลุดลุ่ย แรงเขาเยอะเป็นบ้ากระแทกทีเหมือนแผ่นดินไหว
"ไม่ไหวแล้ว ที่รักขาา~ อ่าา~ ที่รักไม่ไหวแล้วค่ะ~~"
"อ่าาา ลิลิน~ อ๊าา!"
ฉันรู้ว่าคุณหมอเขาปล่อยข้างใน ฉันเป็นเมียเขาแล้วนี่เนอะ เดี๋ยวเช้าค่อยกินยาตอนนี้ฉันไม่ไหวแล้ว ล้มตัวลงนอนไม่เท่าไหร่คุณหมอก็เดินกลับมาที่เตียง เขาจับสองขาของฉันแยกออกจากกันจากนั้นก็ดันพรวดเข้ามาอีก
"อ๊ะ!"
"อย่าพึ่งรีบตาย ฉันพึ่งเริ่ม!"
วันต่อมา
ปวดหัว เจ็บกล้ามเนื้อ ระบม เหมือนจะเป็นไข้ ฉันลืมตาขึ้นมาก็เห็นคุณหมอยืนสูบนิโคตินเข้าปอดอยู่ที่ระเบียง เขามองมาที่ฉันอย่างไร้ความรู้สึก นี่เมียนะ
"Good morning ค่ะคุณสามี"
"นี่บ่ายโมงแล้ว-_-"
"หาาา แล้วทำไมคุณไม่ปลุกฉันล่ะ พ่อกับแม่ฉันรอแย่แล้ว"
"พ่อกับแม่เธอกลับไปตั้งแต่เช้าแล้ว ฉันลงไปส่งพวกท่านมาเห็นเธอหมดสภาพเลยไม่อยากปลุกเดี๋ยวจะหาว่าฉันทารุณกรรมสัตว์"
"ฉันเป็นคนนะคะ!"
"นึกว่าเป็นแรด ลุกมาอาบน้ำได้แล้วยาอยู่หัวเตียงรีบกินอีก12ชั่วโมงกินอีกเม็ด เรื่องการคุมกำเนิดฉันจะให้เดือนหนาวจัดการมาฉีดยาให้ที่บ้าน"
"แบบนี้ก็หมายความว่าคุณกับฉันเราจะมีอะไรกันอีกใช่ไหมคะ"
เขาไม่ตอบแต่รีบเดินเข้าห้องน้ำไปเลย ไรอ่าาา ถามก็ไม่ตอบฉันหันไปหยิบยาคุมฉุกเฉินขึ้นมาทานแล้วรีบเดินตามเข้าห้องน้ำไป
กึก!
เขาล็อกประตูค่ะคุณ แทนที่จะรีบอาบจะได้ลงไปพร้อมกันกลายเป็นฉันต้องรอเขาขัดสีฉวีวรรณอีกเป็นชั่วโมง
"รีบอาบฉันเสียเวลากับเธอมาเยอะแล้ว-_-"
"ตัวเองเล่นอาบเป็นชั่วโมง มาเร่งคนอื่นได้เหรอ"
"กินยาหรือยัง"
"เรียบร้อยแล้วค่ะ"
เสื้อผ้าของฉันเขาไปเอาขึ้นมาให้แน่ๆเลย ฉันหยิบเดรสสีขาวแขนตุ๊กตาเข้ามาให้ห้องน้ำ จนนึกถึงฉากเร่าร้อนเมื่อคืน
'ที่รักขา~ อื้มม ลิลินจะไม่ไหวแล้วค่ะ อ่าา~'
'ทนหน่อยนะ หมอจะเสร็จแล้ว จุ๊บ~'
กรี๊ดดดด ฟินมากค่าาาา
____________________
อย่าพึ่งตายฉันพึ่งเริ่ม คุณหมอสุดยอดมากค่ะหื่นสุดๆ 🤣🤣
บทที่35 สารภาพผิดSai fa....บ้านปิติภัทรไพศาล ผมนั่งดูเวลาที่ข้อมือจนรถสปอร์ตหรูสองคันขับเข้ามา พ่อกับแม่ผมท่านรีบลงมารอตามด้วยคุณย่าและคุณปู่ของผมด้วย "คุณสามีใจเย็นๆนะคะยังไงทั้งสองคนก็โตแล้ว" "แจ่มเอาไม้เรียวมา!" ผมหันไปสั่งแม่บ้านทุกคนตกใจมากโดยเฉพาะลิลิน "ถึงกับจะตีกันเลยเหรอคะ!!" ลิลินรีบขยับมาขวางแต่ด้วยสภาพขาของเธอทำให้เธอต้องลงไปนั่งเหมือนเดิม ทั้งสี่คนเดินเข้ามาหมออาร์กับนาวินก็รีบดันทั้งสองสาวไปหลบด้านหลัง สายฟ้ายิ่งเลือดขึ้นหน้าเมื่อเห็นสภาพน้องสาวมีแต่รอยแดงตามลำคอ สองหนุ่มเดินมายืนตรงหน้าครอบครัวของฝ่ายหญิงไม่พอยังยกมือไหว้ขอโทษผู้ใหญ่ทุกคน แต่สายฟ้ากับง้างไม้เรียวรอ "เฮ้ยๆ ไอ้เวร!" นาวินรีบขยับถอยหลังตามด้วยหมออาร์ "คุณสามี! พอแล้วค่ะไม่ทำแบบนี้สิคะ!!!" "เงียบไปเลยลิลิน!" "สายฟ้าใจเย็นๆครับ คุณหมอห้ามลูกสิคะ" พ่อผมไม่ห้ามแถมยังมองหน้าผมเหมือนเข้าใจความรู้สึก ผมมองหน้าน้องสาวเธอสำนึกในความผิดแล้วสองขาค่อยๆก้าวเดินออกมา "รู้ไหมว่าตัวเองทำอะไรผิดบ้าง" ผมถามมือที่ถือไม้เรียวสั่นระริก "เดือนหนาวเราเป็นพี่พูดมา!" "โกหกที่บ้าน มีแฟนไม่บอก ชิงสุกก่อนห่ามค่ะ" "ดา
บทที่34เดือนหนาวกับทาสรักอย่างนาวินNC เดือนหนาว....เป็นการมาเที่ยวเพื่อชดเชยเวลา ที่ผ่านมาฉันกับพี่ชายต้องสลับกันดูแลลิลินตั้งแต่เธอป่วย ฉันกับนาวินเลยไม่ได้เจอหน้ากัน ตอนนี้มีเวลาว่างตรงกันฉันจึงนัดกันมาเที่ยวโดยที่เขาให้ฉันขับรถไปจอดไว้ที่คอนโด สุดท้ายก็ความแตกจนได้ลิลินไลน์มาบอกว่าพี่ชายฉันรู้เรื่องแล้ว ไหนๆก็รู้เรื่องแล้วฉันจึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายเซลฟี่โดยมีมืออุ่นๆโอบไหล่ของฉันอยู่ นาวินติดสกิลชิปมาก ต้องจับ ต้องจูบ ต้องคลอเคลียอยู่ตลอดเวลา "ไอ้สายฟ้าโทรมาแป๊บนึงนะคะที่รัก" ก่อนจะลุกยังหอมแก้มซ้ายขวาสลับกันจนสายเกือบหลุดไป "ฮัลโหล เปิดกล้องทำไมกูไม่ได้อยากเห็นหน้ามึง-_-" (ตั้งแต่เมื่อไหร่-_-)"มึงต้องให้กูอธิบายท่าด้วยไหม" (ไอ้เหี้ยกูบอกแล้วว่ากูขอล่ะ น้องกูต้องได้เจอคนดีๆไม่ใช่มึง)"แล้วกูไม่ดีตรงไหน กูเป็นผู้บริหารโรงแรม ไหนจะบริหารบริษัทเครื่องสำอาง เป็นหุ้นส่วนกับบริษัทขนส่งมีหุ้นแบรนด์วาริส เป็นสปอนเซอร์หลักให้ค่ายนักแสดงของแม่มึง กูมีผับ มีธุรกิจที่ทำร่วมกับไอ้ไทก้ามึงก็รู้ว่ามันมหาศาลแค่ไหน เรื่องผู้หญิงมึงถามใครก็ได้กูเลิกขาดมานานแล้ว คนอย่างกูถ้าหยุดคือหยุด มึง
บทที่33ดาวเหนือกับการแก้บน3วัน3คืนNCดาวเหนือ.... ฉันออกเดินทางมาหาที่สวีทหวานกับคุณหมออาร์สองต่อสองจะบอกอะไรให้นะฉันโกหกที่บ้านว่ามาถ่ายโลเคชันให้พี่ตุลา แต่ก็ดันมาความแตกซะได้ ลิลินไลน์มาบอกว่าพี่สายฟ้ารู้เรื่องแล้วฉันจึงตัดปัญหาด้วยการปิดเครื่องไม่ติดต่อกับใครทั้งนั้น "ตัวเล็กครับจะบอกพี่ได้หรือยังทำไมถึงต้องให้พี่ลางานตั้งสี่วัน^^" "ตอนลิลินเกิดอุบัติเหตุหนูบนไว้ค่ะ""ฮ่าๆๆ บนอะไรครับตัวเล็ก^^" "จะมีอะไรกับพี่หมอสามวันสามคืนค่ะ-_-" O_o" คนตัวสูงนั่งเงียบจนถึงจุดหมายปลายทาง เขารู้ว่าการมาครั้งนี้ต้องเสียตัวแน่แต่เขาไม่คิดว่าจะต้องเสียพลังงานถึงสามวันสามคืน "พร้อมแล้วค่ะ" "เดี๋ยวก่อนครับตัวเล็ก บรรยากาศข้างนอกกำลังดีเลยเราไปเดินเล่นกันก่อนดีไหม" "มันจะไม่ครบตามจำนวนนะสิ-_-" "ตัวเล็กครับ...." พอเจอน้ำเสียงออดอ้อนเข้าดาวเหนือก็จำยอมทุกอย่างเธอเดินเคียงคู่กับหมออาร์มาที่ชายหาด "ทำอะไรคะ" ดาวเหนือมองโทรศัพท์ของหมออาร์เขากำลังตอบแชตเพื่อนรักอย่างสายฟ้าพี่ชายของดาวเหนือ "ไอ้สายฟ้ามันถามว่าพี่อยู่กับเราใช่ไหม""แล้วพี่ตอบไปว่าไงคะ" "ใช่ พี่อยู่กับเรา^^" "พี่หมอว่าพี่สายฟ้
บทที่32ความจริงบางอย่างวันนี้คุณสามีต้องลงไปดูเคสที่เขารับผิดชอบฉันเลยต้องอยู่กับดาวเหนือจึงถือโอกาสถามถึงสถานะของเธอกับหมออาร์ เพราะฉันคิดว่าการไปค่ายอาสาที่ผ่านมาหมออาร์จะมีข่าวดีกับเดือนหนาวเสียอีก ดาวเหนือเล่าถึงความรู้สึกของเธอกับหมออาร์ให้ฟังตอนนี้เธอคบกันเงียบๆไม่กล้าบอกใครเพราะกลัวพ่อเธอว่า ส่วนเดือนหนาวก็แอบคบหากับนาวินเงียบๆเช่นกัน เอาเป็นว่าฉันเข้าใจทุกๆคนพอคุณสามีกลับขึ้นมาหาฉันก็เปลี่ยนเรื่องคุย เขาพาฉันมาสูดอากาศด้านนอกฉันอยากจะขอบคุณเขาเหลือเกินตอนนี้pm2.5เต็มปอดฉันแล้ว โรแมนติกสุดๆ -_-" "คุณสามีคะ คุณเมเม่เธอมีลูกแล้วเหรอคะ" "ใช่ เมเม่มีลูกตั้งแต่เรียนแล้วพ่อของเมเม่ก็อยู่ที่นี่เป็นอาจารย์หมอทั้งบ้านเลย" "ใครเป็นสามีของคุณเมเม่คะ" "ไทก้า" "คุณไทก้าที่มางานแต่งเราเหรอ คนหล่อๆที่พยายามเข้าหาคุณเมเม่นี่เอง เขาเลิกกันเหรอคะ" "เรื่องชาวบ้านเนี่ยพลาดไม่ได้เลยใช่ไหมฮะ" "แฮร่ๆ" "เมเม่มีพี่น้องสองคน น้องชายอยู่รุ่นเดียวกับไอ้เซนต์เป็นหมอจิตแพทย์เหมือนกันแต่เมเม่จบบริหาร มีธุรกิจส่วนตัวเลี้ยงลูกกับครอบครัวของเธอ ตอนที่ท้องไอ้ไทก้ามันไม่รู้เพราะเรียนจบมอปลายมันก็ไปฝรั
บทที่31บททดสอบ(คนไข้มีสิทธิ์ที่จะมองไม่เห็น70%ครับ) นี่คือสิ่งแรกที่ฉันได้ยิน ฉันพยายามลืมตาแต่กลับมองอะไรไม่เห็นเพราะถูกปิดตาไว้ทั้งสองข้าง เสียงแม่ฉันร้องไห้ เสียงคุณป้าปลอบใจแม่ฉัน เสียงดาวเหนือบนเจ้าพ่อหลาวเหล็กอยู่ข้างๆฉันว่าจะยอมเสียตัว3วัน3คืนให้แฟนของเธอ เธอมีแฟนตั้งแต่เมื่อไหร่? และเสียงสุดท้ายเสียงคุณสามีให้กำลังใจฉัน "ลิลินถ้าเธอมองไม่เห็นฉันจะเป็นดวงตาให้เธอเอง ขอแค่เธอกลับมาหาฉันกับลูกนะลิลิน" โธ่คุณสามีทำไมถึงได้แสนดีขนาดนี้นะ ฉันนอนฟังเสียงคุยกันของทุกคนที่มาเยี่ยมตั้งแต่เช้าคุณสามีของฉันถูกบังคับให้ไปทานข้าวดาวเหนือจึงอาสาอยู่เฝ้าฉัน ช่วงที่เธอเข้าห้องน้ำฉันลองขยับตัวแล้วฉันยกแขนได้ ยกขาได้แต่อีกข้างยกไม่ขึ้นส่วนตาฉันเห็นแสงรางๆฉันมองได้ไม่เต็มที่"ตัวเล็กครับพี่ซื้อนมสดมาฝาก" เสียงหมออาร์ คือไรวะ มีอะไรที่ฉันยังไม่รู้อีกเหรอหมออาร์ทำไมเสียงหวานแบบนี้ "พี่หมอคะ ถ้าลิลินเป็นเจ้าหญิงนิทราขึ้นมาจะทำยังไงคะ เด็กๆในท้องจะปลอดภัยใช่ไหม""ไม่ถึงขั้นนั้นหรอกครับตัวเล็ก ร่างกายของลิลินกำลังฟื้นฟู เราทำได้แค่ดูแลให้ยาและให้กำลังใจกัน" ฉันพยายามเพ่งสายตาผ่านผ้าก๊อซที่พันอ
บทที่30ยื้อชีวิตSai fa.... ผมออกจากห้องผ่าตัดก็รีบตรงดิ่งเข้าห้องของผมเพื่อหยิบโทรศัพท์โทรหาลิลินเหมือนทุกครั้งแต่ไม่ทันได้โทรเสียงเหมือนอะไรตกลงมาแตกก็ดังขึ้นภายในห้องทำงานของผมเพล้ง!!! ผมหันไปมองรูปแต่งงานของผมที่ฝาผนังห้องจู่ๆมันก็หล่นลงมาแตกกระจายเต็มพื้นห้องผมรีบโทรตามแม่บ้านขึ้นมาทำความสะอาดเก็บเศษกระจกออกไปส่วนรูปของลิลินผมมองดูแล้วใจหวิวๆแกร๊ก!! "สายฟ้า!!" ตะวันวิ่งหน้าตาตื่นมาหาลูกชายพอเห็นกรอบรูปลูกสะใภ้หล่นลงมาก็รีบเดินเข้าไปหาลูกชายด้วยความเป็นห่วง "สงสัยผมแขวนหมิ่นครับพ่อ" ถึงจะพูดไปแบบนั้นแต่ลึกๆแล้วเขาก็ไม่สบายใจอยู่ดี ตอนนี้จิตใจเป็นห่วงภรรยาจนอยากจะโทรหาแต่พอมองหน้าพ่อของตัวเองความกังวลใจก็ทำให้เขารีบถามไถ่จนผู้เป็นพ่ออึกอักพูดอะไรไม่ออก "มีอะไรหรือเปล่าครับพ่อ" "สายฟ้าพ่อกำลังให้น้องบินกลับนะอีกสักพักคงถึงตอนนี้กำลังขึ้นเครื่องแล้ว" "ทำไมครับ น้องเป็นอะไรหรือเปล่าทำไมต้องรีบกลับ!" "น้องไม่ได้เป็นอะไรครับลูกแต่...." "อะไรครับ" "สายฟ้าฟังพ่อนะ รถของลิลินตกเหวตอนนี้เจ้าหน้าที่กำลังกู้ซากรถ ส่วนลิลินปู่กำลังส่งมารักษาตัวที่นี่" เหมือนฟ้าผ่าลงมากลางใจผม น้ำ







