เข้าสู่ระบบบทที่7
ลักหลับNC
บ้านปิติภัทรไพศาล
ฉันกับคุณสามีหมาดๆกลับมาถึงบ้านก็ทันมื้อเย็นพอดี มาถึงทุกคนก็รีบมาต้อนรับส่วนคุณสามีของฉันเขาดึงแขนเดือนเหนือไปคุยที่สวนกล้วยไม้ คงจะเป็นเรื่องการฉีดยาคุมกำเนิดนั่นแหละ
"เป็นไงบ้างลิลิน ซู่ซ่าดีใช่ไหม"
ฉันรู้สึกร้อนผ่าวไปทั้งตัวทุกคนที่นั่งอยู่ยิ้มกรุ้มกริ่มกันหมด จนคุณสามีเดินกลับเข้ามาพร้อมเดือนหนาว
"ย่าจะมีหลานเร็วๆนี้ใช่ไหมสายฟ้า"
เขาชะงักมองหน้าคุณย่านัยน์ตาดูมีความลับปกปิดซ่อนอยู่ เขารู้แล้วว่าคุณย่าไม่ได้ป่วยที่เรียกน้องสาวไปคุยเมื่อกี้ก็เพราะเขาต้องเคลียร์เป็นเรื่องๆไป เขาไม่ได้อยากมีครอบครัวแต่ถ้าเขาไม่ทำแบบนี้ น้องสาวจะเป็นคนที่ต้องออกเรือนแทนเขา
"อยู่ที่ร่างกายของผมกับลิลินด้วยครับ ช่วงนี้ผมงานเยอะมากพักผ่อนน้อย"
"ไม่เป็นไรย่าเชื่อว่าอีกไม่นานหนูลิลินต้องท้องแน่ หนูลิลินพรุ่งนี้ช่วงบ่ายเจ้าหน้าที่เขตจะมาจดทะเบียนสมรสที่บ้านนะลูก สายฟ้าออกเวรบ่ายนะลูกจะได้จดทะเบียนสมรสให้เสร็จๆไป"
"ครับ"
คืนนี้ฉันต้องนอนห้องนอนของคุณหมอสายฟ้า พี่แม่บ้านจัดการขนของฉันจากห้องรับรองมาไว้ที่หมดแล้ว ส่วนเขายืนล้วงกระเป๋ามองสภาพห้องที่ดูเปลี่ยนไปแต่ฉันสวยไงเขาเลยไม่บ่น
"ต่างคนต่างนอนอย่ามาวุ่นวายกับฉันล่ะ"
"จ้า รู้แล้วจ้า"
พรึ่บ! ไฟในห้องถูกปิดจนหมดสายฟ้านอนกระสับกระส่ายเพราะคนข้างๆขยับมาสวมกอดเขาทั้งแขนทั้งขา ดันออกก็ดื้อด้านนอนน้ำลายยืดจนเปียกหมอน
"ฉันจะทำยังไงกับเธอดีวะเนี่ย"
เขาลุกขึ้นเปิดผ้าห่มออกหวังจะจับตัวเธอไปนอนที่แต่ชุดนอนผ้าซาตินมันวาววับจนเห็นจุกนูนๆบนหน้าอกของเธอ นมเธอสวยกำลังดีไม่เล็กไม่ใหญ่แต่เต็มไม้เต็มมือ เผลอแป๊บเดียวเขาก็บีบคลึงจนเธอนิ่วหน้า
"เธอเป็นเมียฉันแล้วฉันจะเอาเธอเมื่อไหร่ ตอนไหนก็ได้สินะ"
พูดจบเขาก็ซุกไซร้ซอกคอของเธอคนตัวเล็กหลับเป็นตายเพราะความเพลียสะสมมาตั้งแต่เมื่อวานอีกทั้งเมื่อคืนก็แทบไม่ได้นอน
ชุดนอนผ้าซาตินถูกถอดออกจนเธอเหลือแต่ตัวล่อนจ้อน อกเป็นอก เอวเป็นเอว โหนกนูนก็อูมใหญ่เสียเหลือเกิน
"อืออ~" เสียงครางดังจากลำคอแต่ลิลินไม่สามารถลืมตาขึ้นมาดูได้เลย หนังตาหนักเหมือนคนถูกผีอำ
"หวานฉิบ!" สายฟ้าเริ่มหมดความอดทนแล้วเขาพรมจูบดูดดึงจากเต้านมลงมาที่เนินสาว ความฉ่ำแฉะของเธอกำลังทำให้เขาห้ามใจไม่ไหว บาดแผลเมื่อคืนยังอยู่เธอยังมีอาการบวมช้ำแต่เขาไม่สน น้ำลายเหนียวกำลังกลายเป็นยาทาชั้นเลิศจนคนตัวเล็กเผลอครางออกมาเรื่อยๆ
ลำยาวถูกสอดใส่เข้าไปจนมิดลิลินปรือตาขึ้นมามองแต่ไม่มีแรงทักท้วงจึงทำได้แค่ปล่อยกายให้เขาก่นกระแทกจนเตียงนอนสั่นสะเทือน
"อ๊ะ~ หมอคะ~"
"นอนไปเดี๋ยวฉันทำเอง อ่าา~"
ปึก! ปึก! ปึก!
แม้ลิลินจะมีอารมณ์ร่วมไปกับเขาแต่สภาพร่างกายเธอไม่ไหว ตอนนี้เพลียมากถึงมากที่สุด สายฟ้าจึงนอนลงข้างเธอแล้วตะแคงเข้าหาจับขาเธอยกขึ้นมาหนึ่งข้าง
ท่านี้เสียวสัด!!
สะโพกขาวๆถูกกระแทกจนแดง เขารุนแรงมากแต่เธอก็ตั้งรับเขาได้เป็นอย่างดี ลิลินเอียงใบหน้ามาหาเขาเมื่อคืนเขาจูบเธอจากที่ไม่เคยคิดที่จะจูบเธอเลย สายฟ้ามองริมฝีปากอมชมพูนั้นแล้วเกิดความกระหาย จึงเลื่อนมืออีกข้างรั้งเธอให้เอียงใบหน้ามาจูบกับเขา
ส่วนร่างยังขยับเข้าออกด้านบนเย้าหยอกสอดลิ้นพันกัน มือนึงโอบเธอไว้อีกมือบีบเคล้นเต้านมจนเป็นรอยนิ้ว
"ไม่ไหวแล้วค่ะ ที่รักขา~ ลิลินไม่ไหวแล้ว"
"เสร็จเลย อื๊ออ เสร็จสิ!!" มือหนาเคลื่อนย้ายลงไปขยี้ติ่งสาวอย่างรุนแรงเขาต้องการเห็นน้ำของเธออีก ต้องการให้เธอเปียกชื้นไปด้วยน้ำของเธอเอง
"อ๊าาาา~~"
ซู่!!!
"อ่าา~"
วันต่อมา
สายฟ้ากลับมาทำงานช่วงเช้าแต่ช่วงบ่ายเขาต้องกลับบ้านเพื่อไปจดทะเบียนสมรส วันนี้เขาได้รับซองจากพยาบาลคุณหมอที่เข้าเวรในวันงานแต่งของเขาเป็นจำนวนมาก รวมทั้งของขวัญจากผู้หลักผู้ใหญ่ที่รู้จักกันด้วย
"สายฟ้าวันนี้ลูกไม่ต้องมาก็ได้นะเคสของลูกเดือนหนาวรับไปดูแลได้" ตะวันเดินมาหาลูกชายพร้อมวิตามินบำรุงร่างกาย
"ผมไม่จำเป็นต้องกินครับ"
"เชื่อพ่อเถอะ ส่วนนี่ของลิลินตอนบ่ายกลับบ้านอย่าลืมให้น้องด้วย อ้ออีกเรื่องนึงพรุ่งนี้มีเคสผ่าตัดทั้งวันถ้ายืนไม่ไหวบอกพ่อนะครับลูก"
ให้ตายเถอะคนถูกแซวหน้าแดงหมดแล้ว พยาบาลที่ยืนอยู่ยิ้มกริ่มกันใหญ่แต่พอเห็นสายตาของคุณหมอสายฟ้ามองมาก็รีบหันกลับไปทำงานบังหน้า
"สวัสดีค่ะคุณสามี"
"เธอมาทำไม-_-" สายฟ้ามองเห็นความวุ่นวายขึ้นมาทันทีเมื่อภรรยาของเขาเดินเข้ามาหา ตามด้วยน้องสาวคนเล็กที่ ว่างงาน!
"พอดีดดาวเหนือเอากับข้าวมาส่งให้คุณลุงตะวัน ฉันเลยแวะเอากาแฟมาให้คุณค่ะ มีขนมเอแคลร์ร้านดังด้วยนะคะ"
"ขอบใจ"
"ทำงานเหนื่อยไหมคะ^^"
"ไม่เท่าไหร่"
ลิลินพยักหน้าเบาๆเขายังเย็นชากับเธอเหมือนเดิม เธอจึงขยับเข้าไปควงแขนแล้วใช้หัวถูแขนของเขาเบาๆเหมือนลูกแมวน้อยขี้อ้อนตัวหนึ่ง
"อย่าเย็นชากับเมียนักสิคะ เดี๋ยวคืนนี้อดนะ"
ขวับ!!
"อย่ามาพูดจาประเจิดประเจ้อที่นี่นะลิลิน!"
"ทีคุณลักหลับฉันล่ะ อยากเอาก็บอกกันดีๆสิคะ"
มือหนารีบคว้าแขนเธอเข้าห้องทำงานจนดาวเหนือเดินออกมาจากห้องคุณพ่อเห็นพี่ชายกระฟัดกระเฟียดพาเมียเข้าห้องก็อดหัวเราะไม่ได้
"คุณดาวเหนือ ผู้หญิงคนนั้นคือแฟนของคุณหมอสายฟ้าจริงๆเหรอคะ"
"ใช่แล้วค่ะ นั่นน่ะเมียหมอสายฟ้าตัวจริงเสียงจริงเลยล่ะ คิกๆ ไปหาที่นั่งรอก่อนดีกว่า"
_________________
กลัวใจคุณหมอสายฟ้าจังเลยค่ะ กลัวว่าจะทนความแสบของน้องไม่ไหว ยิ่งเข้าคู่กับดาวเหนือด้วย บรรลัยเอ้ย! บันเทิงค่ะ🤣🤣
บทที่35 สารภาพผิดSai fa....บ้านปิติภัทรไพศาล ผมนั่งดูเวลาที่ข้อมือจนรถสปอร์ตหรูสองคันขับเข้ามา พ่อกับแม่ผมท่านรีบลงมารอตามด้วยคุณย่าและคุณปู่ของผมด้วย "คุณสามีใจเย็นๆนะคะยังไงทั้งสองคนก็โตแล้ว" "แจ่มเอาไม้เรียวมา!" ผมหันไปสั่งแม่บ้านทุกคนตกใจมากโดยเฉพาะลิลิน "ถึงกับจะตีกันเลยเหรอคะ!!" ลิลินรีบขยับมาขวางแต่ด้วยสภาพขาของเธอทำให้เธอต้องลงไปนั่งเหมือนเดิม ทั้งสี่คนเดินเข้ามาหมออาร์กับนาวินก็รีบดันทั้งสองสาวไปหลบด้านหลัง สายฟ้ายิ่งเลือดขึ้นหน้าเมื่อเห็นสภาพน้องสาวมีแต่รอยแดงตามลำคอ สองหนุ่มเดินมายืนตรงหน้าครอบครัวของฝ่ายหญิงไม่พอยังยกมือไหว้ขอโทษผู้ใหญ่ทุกคน แต่สายฟ้ากับง้างไม้เรียวรอ "เฮ้ยๆ ไอ้เวร!" นาวินรีบขยับถอยหลังตามด้วยหมออาร์ "คุณสามี! พอแล้วค่ะไม่ทำแบบนี้สิคะ!!!" "เงียบไปเลยลิลิน!" "สายฟ้าใจเย็นๆครับ คุณหมอห้ามลูกสิคะ" พ่อผมไม่ห้ามแถมยังมองหน้าผมเหมือนเข้าใจความรู้สึก ผมมองหน้าน้องสาวเธอสำนึกในความผิดแล้วสองขาค่อยๆก้าวเดินออกมา "รู้ไหมว่าตัวเองทำอะไรผิดบ้าง" ผมถามมือที่ถือไม้เรียวสั่นระริก "เดือนหนาวเราเป็นพี่พูดมา!" "โกหกที่บ้าน มีแฟนไม่บอก ชิงสุกก่อนห่ามค่ะ" "ดา
บทที่34เดือนหนาวกับทาสรักอย่างนาวินNC เดือนหนาว....เป็นการมาเที่ยวเพื่อชดเชยเวลา ที่ผ่านมาฉันกับพี่ชายต้องสลับกันดูแลลิลินตั้งแต่เธอป่วย ฉันกับนาวินเลยไม่ได้เจอหน้ากัน ตอนนี้มีเวลาว่างตรงกันฉันจึงนัดกันมาเที่ยวโดยที่เขาให้ฉันขับรถไปจอดไว้ที่คอนโด สุดท้ายก็ความแตกจนได้ลิลินไลน์มาบอกว่าพี่ชายฉันรู้เรื่องแล้ว ไหนๆก็รู้เรื่องแล้วฉันจึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายเซลฟี่โดยมีมืออุ่นๆโอบไหล่ของฉันอยู่ นาวินติดสกิลชิปมาก ต้องจับ ต้องจูบ ต้องคลอเคลียอยู่ตลอดเวลา "ไอ้สายฟ้าโทรมาแป๊บนึงนะคะที่รัก" ก่อนจะลุกยังหอมแก้มซ้ายขวาสลับกันจนสายเกือบหลุดไป "ฮัลโหล เปิดกล้องทำไมกูไม่ได้อยากเห็นหน้ามึง-_-" (ตั้งแต่เมื่อไหร่-_-)"มึงต้องให้กูอธิบายท่าด้วยไหม" (ไอ้เหี้ยกูบอกแล้วว่ากูขอล่ะ น้องกูต้องได้เจอคนดีๆไม่ใช่มึง)"แล้วกูไม่ดีตรงไหน กูเป็นผู้บริหารโรงแรม ไหนจะบริหารบริษัทเครื่องสำอาง เป็นหุ้นส่วนกับบริษัทขนส่งมีหุ้นแบรนด์วาริส เป็นสปอนเซอร์หลักให้ค่ายนักแสดงของแม่มึง กูมีผับ มีธุรกิจที่ทำร่วมกับไอ้ไทก้ามึงก็รู้ว่ามันมหาศาลแค่ไหน เรื่องผู้หญิงมึงถามใครก็ได้กูเลิกขาดมานานแล้ว คนอย่างกูถ้าหยุดคือหยุด มึง
บทที่33ดาวเหนือกับการแก้บน3วัน3คืนNCดาวเหนือ.... ฉันออกเดินทางมาหาที่สวีทหวานกับคุณหมออาร์สองต่อสองจะบอกอะไรให้นะฉันโกหกที่บ้านว่ามาถ่ายโลเคชันให้พี่ตุลา แต่ก็ดันมาความแตกซะได้ ลิลินไลน์มาบอกว่าพี่สายฟ้ารู้เรื่องแล้วฉันจึงตัดปัญหาด้วยการปิดเครื่องไม่ติดต่อกับใครทั้งนั้น "ตัวเล็กครับจะบอกพี่ได้หรือยังทำไมถึงต้องให้พี่ลางานตั้งสี่วัน^^" "ตอนลิลินเกิดอุบัติเหตุหนูบนไว้ค่ะ""ฮ่าๆๆ บนอะไรครับตัวเล็ก^^" "จะมีอะไรกับพี่หมอสามวันสามคืนค่ะ-_-" O_o" คนตัวสูงนั่งเงียบจนถึงจุดหมายปลายทาง เขารู้ว่าการมาครั้งนี้ต้องเสียตัวแน่แต่เขาไม่คิดว่าจะต้องเสียพลังงานถึงสามวันสามคืน "พร้อมแล้วค่ะ" "เดี๋ยวก่อนครับตัวเล็ก บรรยากาศข้างนอกกำลังดีเลยเราไปเดินเล่นกันก่อนดีไหม" "มันจะไม่ครบตามจำนวนนะสิ-_-" "ตัวเล็กครับ...." พอเจอน้ำเสียงออดอ้อนเข้าดาวเหนือก็จำยอมทุกอย่างเธอเดินเคียงคู่กับหมออาร์มาที่ชายหาด "ทำอะไรคะ" ดาวเหนือมองโทรศัพท์ของหมออาร์เขากำลังตอบแชตเพื่อนรักอย่างสายฟ้าพี่ชายของดาวเหนือ "ไอ้สายฟ้ามันถามว่าพี่อยู่กับเราใช่ไหม""แล้วพี่ตอบไปว่าไงคะ" "ใช่ พี่อยู่กับเรา^^" "พี่หมอว่าพี่สายฟ้
บทที่32ความจริงบางอย่างวันนี้คุณสามีต้องลงไปดูเคสที่เขารับผิดชอบฉันเลยต้องอยู่กับดาวเหนือจึงถือโอกาสถามถึงสถานะของเธอกับหมออาร์ เพราะฉันคิดว่าการไปค่ายอาสาที่ผ่านมาหมออาร์จะมีข่าวดีกับเดือนหนาวเสียอีก ดาวเหนือเล่าถึงความรู้สึกของเธอกับหมออาร์ให้ฟังตอนนี้เธอคบกันเงียบๆไม่กล้าบอกใครเพราะกลัวพ่อเธอว่า ส่วนเดือนหนาวก็แอบคบหากับนาวินเงียบๆเช่นกัน เอาเป็นว่าฉันเข้าใจทุกๆคนพอคุณสามีกลับขึ้นมาหาฉันก็เปลี่ยนเรื่องคุย เขาพาฉันมาสูดอากาศด้านนอกฉันอยากจะขอบคุณเขาเหลือเกินตอนนี้pm2.5เต็มปอดฉันแล้ว โรแมนติกสุดๆ -_-" "คุณสามีคะ คุณเมเม่เธอมีลูกแล้วเหรอคะ" "ใช่ เมเม่มีลูกตั้งแต่เรียนแล้วพ่อของเมเม่ก็อยู่ที่นี่เป็นอาจารย์หมอทั้งบ้านเลย" "ใครเป็นสามีของคุณเมเม่คะ" "ไทก้า" "คุณไทก้าที่มางานแต่งเราเหรอ คนหล่อๆที่พยายามเข้าหาคุณเมเม่นี่เอง เขาเลิกกันเหรอคะ" "เรื่องชาวบ้านเนี่ยพลาดไม่ได้เลยใช่ไหมฮะ" "แฮร่ๆ" "เมเม่มีพี่น้องสองคน น้องชายอยู่รุ่นเดียวกับไอ้เซนต์เป็นหมอจิตแพทย์เหมือนกันแต่เมเม่จบบริหาร มีธุรกิจส่วนตัวเลี้ยงลูกกับครอบครัวของเธอ ตอนที่ท้องไอ้ไทก้ามันไม่รู้เพราะเรียนจบมอปลายมันก็ไปฝรั
บทที่31บททดสอบ(คนไข้มีสิทธิ์ที่จะมองไม่เห็น70%ครับ) นี่คือสิ่งแรกที่ฉันได้ยิน ฉันพยายามลืมตาแต่กลับมองอะไรไม่เห็นเพราะถูกปิดตาไว้ทั้งสองข้าง เสียงแม่ฉันร้องไห้ เสียงคุณป้าปลอบใจแม่ฉัน เสียงดาวเหนือบนเจ้าพ่อหลาวเหล็กอยู่ข้างๆฉันว่าจะยอมเสียตัว3วัน3คืนให้แฟนของเธอ เธอมีแฟนตั้งแต่เมื่อไหร่? และเสียงสุดท้ายเสียงคุณสามีให้กำลังใจฉัน "ลิลินถ้าเธอมองไม่เห็นฉันจะเป็นดวงตาให้เธอเอง ขอแค่เธอกลับมาหาฉันกับลูกนะลิลิน" โธ่คุณสามีทำไมถึงได้แสนดีขนาดนี้นะ ฉันนอนฟังเสียงคุยกันของทุกคนที่มาเยี่ยมตั้งแต่เช้าคุณสามีของฉันถูกบังคับให้ไปทานข้าวดาวเหนือจึงอาสาอยู่เฝ้าฉัน ช่วงที่เธอเข้าห้องน้ำฉันลองขยับตัวแล้วฉันยกแขนได้ ยกขาได้แต่อีกข้างยกไม่ขึ้นส่วนตาฉันเห็นแสงรางๆฉันมองได้ไม่เต็มที่"ตัวเล็กครับพี่ซื้อนมสดมาฝาก" เสียงหมออาร์ คือไรวะ มีอะไรที่ฉันยังไม่รู้อีกเหรอหมออาร์ทำไมเสียงหวานแบบนี้ "พี่หมอคะ ถ้าลิลินเป็นเจ้าหญิงนิทราขึ้นมาจะทำยังไงคะ เด็กๆในท้องจะปลอดภัยใช่ไหม""ไม่ถึงขั้นนั้นหรอกครับตัวเล็ก ร่างกายของลิลินกำลังฟื้นฟู เราทำได้แค่ดูแลให้ยาและให้กำลังใจกัน" ฉันพยายามเพ่งสายตาผ่านผ้าก๊อซที่พันอ
บทที่30ยื้อชีวิตSai fa.... ผมออกจากห้องผ่าตัดก็รีบตรงดิ่งเข้าห้องของผมเพื่อหยิบโทรศัพท์โทรหาลิลินเหมือนทุกครั้งแต่ไม่ทันได้โทรเสียงเหมือนอะไรตกลงมาแตกก็ดังขึ้นภายในห้องทำงานของผมเพล้ง!!! ผมหันไปมองรูปแต่งงานของผมที่ฝาผนังห้องจู่ๆมันก็หล่นลงมาแตกกระจายเต็มพื้นห้องผมรีบโทรตามแม่บ้านขึ้นมาทำความสะอาดเก็บเศษกระจกออกไปส่วนรูปของลิลินผมมองดูแล้วใจหวิวๆแกร๊ก!! "สายฟ้า!!" ตะวันวิ่งหน้าตาตื่นมาหาลูกชายพอเห็นกรอบรูปลูกสะใภ้หล่นลงมาก็รีบเดินเข้าไปหาลูกชายด้วยความเป็นห่วง "สงสัยผมแขวนหมิ่นครับพ่อ" ถึงจะพูดไปแบบนั้นแต่ลึกๆแล้วเขาก็ไม่สบายใจอยู่ดี ตอนนี้จิตใจเป็นห่วงภรรยาจนอยากจะโทรหาแต่พอมองหน้าพ่อของตัวเองความกังวลใจก็ทำให้เขารีบถามไถ่จนผู้เป็นพ่ออึกอักพูดอะไรไม่ออก "มีอะไรหรือเปล่าครับพ่อ" "สายฟ้าพ่อกำลังให้น้องบินกลับนะอีกสักพักคงถึงตอนนี้กำลังขึ้นเครื่องแล้ว" "ทำไมครับ น้องเป็นอะไรหรือเปล่าทำไมต้องรีบกลับ!" "น้องไม่ได้เป็นอะไรครับลูกแต่...." "อะไรครับ" "สายฟ้าฟังพ่อนะ รถของลิลินตกเหวตอนนี้เจ้าหน้าที่กำลังกู้ซากรถ ส่วนลิลินปู่กำลังส่งมารักษาตัวที่นี่" เหมือนฟ้าผ่าลงมากลางใจผม น้ำ







