LOGIN“แตมป์แตมป์เค้าไปด้วย” เฌอปอรีบวิ่งตามไปทันทีปล่อยให้ผู้ใหญ่สี่คนนั่งมองท่าทางของพวกเธอด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรักและความเอ็นดู ไวน์ได้แต่คิดในใจว่า ถ้าคุณปู่กับคุณย่าของเธอยังอยู่ ตอนนี้พวกท่านคงได้เป็นคุณทวด ได้มองเห็นเจ้าสองเฌอที่กำลังเติบโตแบบนี้ไปพร้อมๆ กับพวกเธอ พวกท่านคงจะมีความสุขไม่ต่างจ
ร่างเล็กสองคนในชุดคู่เข้าเซ็ท เฌอแตมป์ในชุดเอี๊ยมสีชมพู มัดจุกดังโงะสองข้าง เท้าเล็กป้อมสวมถุงเท้าลายคิตตี้น่ารักหวานแหวว ส่วนเฌอปอสวมชุดเอี๊ยมสีฟ้า มัดแกะสองข้างกอดตุ๊กตาหมีเน่าคู่ใจ สวมถุงเท้าโดเรมอนสีฟ้าลายโปรด สองร่างเล็กนั่งอยู่บนโซฟาตัวยาวกลางห้องนั่งเล่น สายตากลมโตสองคู่กำลังนั่งมองหน้าจอโน๊
“เสร็จแล้วครับ เฌอแตมป์ของป๊า” วางหวีลงบนโต๊ะหน้ากระจก ก่อนจะใช้นิ้วเรียวเกลี่ยปอยผมที่ร่วงลงมาปรกแก้มลูกขึ้นทัดหูให้ “ปะป๊าเก่งที่สุดเลย” หันมายกนิ้วโป้งป้อมๆ สองนิ้วชูให้ผู้เป็นพ่อ แก้มกลมยกขึ้นเพราะรอยยิ้มกว้าง โชแปงอดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา สายตาเต็มไปด้วยความรักและความอ่อนโยน เฌอแตมป์เป็นเด็กช่า
ห้าปีผ่านไป “ปะป๊าขา~” เสียงใสเจื้อยแจ้วมาแต่ไกล เด็กสาววัยห้าขวบมัดผมจุกดังโงะสองข้างเข้ากับผมหน้าม้า รูปร่างจ้ำม่ำใส่ชุดเอี๊ยมกระโปรง ขาป้อมๆ วิ่งดุ๊กดิ๊กมาหาผู้เป็นพ่อที่นั่งอยู่ห้องนั่งเล่นในบ้าน สองแขนป้อมกอดลำคอแกร่งผู้เป็นพ่อ จมูกเล็กกดลงบนแก้มสากซ้ายทีขวาที ก่อนจะเอียงแก้มป่องให้ผู้เป็นพ่อ
ไม่อยากจะคิดเลยว่าถ้าต้าวก้อนสองคนนี้โตขึ้น จะโดนตามใจขนาดไหนกัน แต่จะว่าไปทางฝั่งบ้านเธอเองก็ไม่แพ้กันหรอก ทั้งคุณปู่คุณย่า คุณพ่อคุณแม่ของเธอ ก็เห่อหลานไม่แพ้กัน สลับกันมาหาหลานทุกวันบางคืนก็มานอนที่บ้านเธอเพราะจะเลี้ยงหลานกันเอง กลายเป็นว่าตั้งแต่คลอดยัยหนูสองเฌอมา เธอพึ่งจะได้มีเวลาอยู่กับลูกข
8 เดือนผ่านไป “เจ็บมั้ยครับ ถ้าเจ็บบอกผมนะ” มือหนาจับเท้าเล็กวางบนตักอย่างแผ่วเบา ปลายนิ้วอุ่นจับนิ้วเท้าทีละนิ้วอย่างตั้งใจ มืออีกข้างจับกรรไกรตัดเล็บอย่างคล่องแคล่ว เสียงกรรไกรตัดเล็บดัง แกร๊ก แกร๊ก เบาๆ ในห้องที่เงียบ จนกระทั้งทุกเล็บเล็กถูกจัดการจนหมด “จริงๆ บี๋ไปที่ร้านก็ได้ เบ๊บไม่เห็นต้องลำ
“อะ อืมรู้แล้ว” ไวน์ตอบกลับแบบไม่เต็มเสียงนัก “มือเล็กๆ นี่นุ่มจัง” โชแปงมองมือเขาและเธอที่มันแตกต่างกันมาก ก็เขาสูงตั้งร้อยเก้าสิบ แต่พี่คนสวยสูงแค่ร้อยหกสิบกว่าๆ ทุกๆ อย่างมันเลยดูต่างกันไปหมด “ล้างเสร็จแล้ว” เสียงหวานเอ่ยบอก “เช็ดมือมั้ยครับ” มือหนาหยิบผ้าสะอาดมาซับน้ำที่มือเล็กจนแห้ง “ขยับออ
“ผมก็ชอบจูบของพี่มาก ปากพี่หวานจนผมอยากจูบให้มันเปื่อยคาปากผมไปเลย” ไม่เพียงแค่พูดเปล่า ปลายลิ้นยังแลบเลียปากล่างอ่อยพี่คนสวยแบบตรงไปตรงมา ทำเอาคนฟังอยากจะแทรกแผ่นดินหนีจากสถานการณ์ตรงนี้ เด็กนี่มันอ่อยเก่งเกินไปแล้ว “นายมันคนหื่น” ทำหน้ายู่ใส่อย่างหมั่นใส้คนหน้ามึน “คนที่หื่นขนาดนี้ เป็นของพี่นะ
“ยังไม่ชินอีกเหรอครับ?” ถามเพราะรู้ว่าเธอคิดอะไรอยู่ ใครจะไปชินกันเล่า ถามมาได้ ขาเรียวถูกแยกออกให้กว้างขึ้นเผยให้เห็นกลีบดอกไม้สีแดงก่ำที่ถูกเคลือบด้วยน้ำหวานฉ่ำเยิ้ม มือเล็กรีบยกขึ้นมาปิดจุดอ่อนไหวทันทีเมื่อถูกสายตาคมจ้องมองด้วยแววตาร้ายกาจ “อย่าจ้องขนาดนั้นสิ” คนตัวเล็กเขินอายจนใบหน้าขึ้นซับสี
“อย่าเม้มปาก” โชแปงเอ่ยขึ้นในจังหวะที่ขยับปากออกเพียงนิด แล้วทาบจูบซ้ำลงไปอีกครั้ง ในเมื่อคนตัวเล็กยังดื้อไม่ยอมเปิดปากให้ ฟันคมกัดลงที่กลีบปากล่างของเธอย่างมันเขี้ยวทำให้ปากเล็กเผยอออกอย่างลืมตัว เรียวลิ้นร้อนถูกแทรกเข้าไปในโพรงปากนุ่มทันที ปากหยักดูดกลืนเรียวลิ้นเล็กอย่างเอาแต่ใจครั้งแล้วครั้งเล่







