Se connecterPartager
23 - ครอบครัวรู้ยัง
Date de publication:
2026-08-09 12:23:12ครอบครัวรู้ยัง
หกเดือนต่อมา
การศึกษาของธารารินทร์เดินทางมาถึงปีสุดท้ายในรั้วมหาวิทยาลัยแล้ว และอีกไม่นานเธอก็จะจบการศึกษา และตอนนี้เธอก็ยังเป็นนักศึกษาฝึกงานที่บริษัทของปุณณธีร์อีกด้วย เพราะเขาไม่ยอมให้เธอไปฝึกงานที่อื่น...
ระหว่างที่ฝึกงานในบริษัทของเขา เธอก็บังเอิญได้ยินพนักงานที่บริษัทเล่าขานต่อ ๆ กันมามากมายว่า ตระกูลพัชรเหมรัตน์จะมีงานมงคลเกิดขึ้นในอีกไม่ช้านี้ ซึ่งเป็นคนแรกของตระกูลอีกด้วยที่จะมีงานวิวาห์
“ทำอะไรอยู่เหรอ หอมเชียว” เขาที่เดินเข้ามาหาถามขึ้น และสวมกอดจากทางด้านหลังคนที่กำลังวุ่นอยู่กับการเป็นแม่อยู่ทันที
พักหลังมานี้ หลังจากที่กลับมาจากบ้านของเธอที่ต่างจังหวัด เขามักจะแสดงปฏิกิริยาอ่อนหวานเอาใจเธอมากเป็นพิเศษ จนเธออดที่จะคิดเข้าข้างตัวเองไม่ได้ว่าเขานั้นมีใจให้เธอเข้าแล้ว หรืออาจจะเพราะว่าความสัมพันธ์ใกล้จะจบลงอันนี้เธอก็คาดเดาอะไรไม่ได้
“ไข่เจียวหมูสับของโปรดคุณเลย ถอยออกก่อนค่ะน้ำจะล้างมือ” เธอเอ่ยตอบคนที่กำลังยืนกอดเธออยู่ด้านหลัง พร้อมกับบอกให้เขาถอยห่างจากเธอ
“ก็ล้างไปสิ”
เมื่อทำอะไรคนตีมึนแบบปุณณธีร์ไม่ได้ ธารารินทร์ก็ได้แต่ส่ายหน้าอย่างเอือมระอา ก่อนที่จะขยับตัวออกไปเปิดน้ำล้างมือ โดยที่เขาไม่ยอมปล่อยเธอ
“คุณธามค่ะ” เธอเอ่ยขึ้นขณะที่กำลังเช็ดมือและถอดผ้ากันเปื้อนออก
“เสียงอ้อนแบบนี้ อยากได้อะไรเป็นพิเศษหรือเปล่า ไหนบอกป๋ามาสิ ป๋ารวย...” เขาจับเธอหันหน้ามาเผชิญหน้ากัน พร้อมจ้องใบหน้าของเธอก่อนที่พูดกับเธอด้วยใบหน้าที่่ดูเล่นใหญ่จนคนเห็นและได้ยินอันเป็นต้องหมั่นไส้แน่
“อีกเดือนเดียวน้ำก็จะฝึกงานจบแล้ว และอีกไม่นานน้ำก็จะเรียนจบแล้ว น้ำอยากจะขอ...”
“...” เขาไม่ได้พูดอะไรออกมา เอาแต่จ้องมองไปที่ใบหน้าของเธอนิ่ง รอฟังคำพูดจากปากของเธอ ว่าเธอกำลังจะเอ่ยขออะไรจากเขาต่อจากนี้ เพราะตั้งแต่ที่อยู่ด้วยกันมาเธอไม่เคยเอ่ยปากขออะไรจากเขาเลย มีแต่เขาเองที่เป็นคนประเคนทุกอย่างให้เธอ
“น้ำอยากจะขอยุติทุกอย่างลงตอนนี้เลยได้ไหม...”
ที่เธออยากจะขอยุติลงในตอนนี้ เพราะเธอกลัวจะทำใจลำบากหากต้องจากกัน เพราะตอนนี้ใจของเธอถล่ำลึกเกินกว่าที่จะกู่กลับมาได้แล้ว
“ทำไม? จะรีบไปไหนเหลือเวลาอีกตั้งหลายเดือน” เขาขึ้นเสียงพูดด้วยความไม่พอใจทันที เมื่อได้ยินเธอพูดคำนี้ออกมา
“ก็...”
“หรือว่าจะกลับไปกินของเก่า? อยากกลับไปคืนดี ไปหามันนักหรือไง?” เขาชิ่งพูดตัดหน้าเธอขึ้นมาเสียก่อน
ก็เมื่อสัปดาห์ที่แล้ว เธอไปทำธุระที่มหาวิทยาลัย และเขาก็ต้องไปรอรับเธอที่มหาวิทยาลัยด้วยเหมือนเช่นทุกครั้ง เพราะเขานั้นกลายเป็นคนขับรถรับส่งเธอไปแล้ว
แต่เขาก็บังเอิญเห็นแฟนเก่าของเธอเดินออกมาจากร้านสะดวกซื้อในมหาาวิทยาลัยพร้อมกันกับเธอ แถมยังคุยกันยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อีก แบบนี้จะให้เขาคิดเป็นแบบอื่นไปได้อย่างไร
“คุณ!!!”
“ฉันพูดผิดตรงไหน?” เมื่อนึกถึงรอยยิ้มที่เธอส่งให้แก่ชายหนุ่มในวันนั้น เขาก็นึกโมโหขึ้นมาจะแทบจะเก็บอารมณ์ไว้ไม่ไหว
“แล้วแต่คุณจะคิดเลยค่ะ เพราะน้ำรู้ดีว่าน้ำเป็นใครมาจากไหน...” เธอคร้านที่จะโต้ เพราะไม่อยากเถียงกัน จึงตัดสินใจเลือกที่จะเดินหนีออกไปจากตรงนี้แทน
ปุณณธีร์ได้แต่หมุนตัว และสาวเท้ายาวตามเธอ แล้วคว้าข้อมือของเธอเอาไว้ ก่อนจะเรียกชื่อของเธอด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลง
“น้ำ”
“...” เธอยืนนิ่ง ไม่ยอมหันหน้ามาเผชิญมองหน้ากันกับเขา
“โกรธเหรอ”
“น้ำไม่มีสิ...”
“มีสิน้ำ เธอมีสิทธิ์ทุกอย่างเลยนะ” เขาพูดสวนเธอขึ้นมาเสียก่อน เพราะเธอชอบอ้างแต่ว่าเธอไม่มีสิทธิ์อะไรในตัวเขา ทั้งที่เธอมีสิทธิ์เหนือทุกอย่าง
“สิทธิ์ในฐานะอะไรค่ะ” ธารารินทร์หันหน้ากลับมาเผชิญหน้ากับคนร่างสูง เธอจ้องเขานิ่งก่อนที่จะเอ่ยคำนี้ออกมา
“ก็...”
“ขอตัวก่อนนะคะ” เมื่อไม่อยากได้ยินคำตอบที่แทงใจ เธอจึงเลือกที่จะเดินหนีเข้าห้องนอนไปแต่งตัวทันที เพื่อที่จะได้ตัดปัญหา
“กินข้าวก่อนสิ วันนี้รอเข้าไปบริษัทพร้อมกันน่ะ”
“น้ำไม่กินค่ะ และน้ำก็จะไปเองเราตกลงกันไว้แล้วคุณลืมไปแล้วเหรอค่ะ” เธอยอมฝึกงานที่บริษัทของเขา แต่เธอก็มีข้อแม้ว่าเธอจะเดินทางไปกลับเอง และสถานที่ทำงานเธอขอให้เขาช่วยปฏิบัติเหมือนคนไม่รู้จักกัน ถึงแม้จะอยู่ที่คอนโดตัวจะติดกันทุกฝีก้าวก็ตามแต่
*
*
ตกดึก
Night Club
“นึกยังไงคืนนี้ถึงนัดกูมาดื่มได้” ทัพพ์ภูวิศถามขึ้นทันที เข้ามาในห้องที่พวกเราชอบรวมตัวกันสามคน แต่ว่าครั้งนี้จะมีเพียงเขากับเจ้าของสถานที่เพราะว่าอีกคนกำลังเป็นคุณพ่อมือใหม่
“จะให้กูไปนัดใครว่ะ ไอ้ปืนมันก็เลี้ยงลูกเพราะเมียต้องไปเรียน” ปุณณธีร์พูดขึ้นพร้อมกับกระดกเครื่องดื่มทันที
“แล้วเลขามึงล่ะ” ทัพพ์ภูวิศยังคงถามต่อขณะที่นั่งลงเยื้อง ๆ กัน
“ติดเมีย” เขาตอบเพื่อนแต่สายตาก็ยังคอยแต่จับจ้องมองอยู่ที่หน้าจอโทรศัพท์มือถือของเขาตลอด เผื่อใครบางคนที่เขารอจะติดต่อมา
“หึ...เหงาก็เลือกเอาเลยสิเพื่อน ดูดิเต็มร้านมึงมีแต่เด็ด ๆ ทั้งนั้นเลย” ทัพพ์ภูวิศแซวขึ้นเมื่อเห็นเพื่อนทำหน้าอมทุกข์
“กูไม่เอาปัญหามาใส่หัวหรอก”
เพราะยึดติดกฎเหล็กของตัวเองมาตลอดว่าจะไม่มีสัมพันธ์ลึกซึ้งกับพนักงานในร้านตัวเองอยู่แล้ว แต่อาจจะยกเว้นแค่หญิงสาววัยสิบเก้าปีเมื่อเกือบสองปีก่อนเท่านั้น เธอเป็นคนแรกและคนสุดท้ายที่เขาแหกกฎของตัวเอง
“แล้วเป็นอะไร เหมือนคนอกหักไปได้” ทัพพ์ภูวิศพูดแซวอีกครั้งพร้อมกับยกแก้วสีอำพรางขึ้นกระดกบ้าง
“...” ปุณณธีร์นิ่งทันที ที่เพื่อนพูดคำนี้ออกมา อาการเขามันเหมือนคนอกหักจริงเหรอ เขาไม่มีแฟนเขาจะอกหักได้เช่นไร เขาได้แต่ถามตัวเองอยู่ในใจ
“หรือว่ามึง...”
“เลอะเทอะไปใหญ่แล้วน่ะความคิดมึง” เขาชิ่งตัดบทเมื่อเพื่อนเริ่มจะคิดเป็นตุเป็นตะ พูดเดาอะไรออกมามั่ว
“ก็อาการของมึงตอนนี้ มันกำลังเหมือนตอนไอ้ปืนตอนติดเด็กเลย” ทัพพ์ภูวิศจึงยกตัวอย่างของเพื่อนอีกคนขึ้นมามาเปรียบเปรยให้ฟัง
“เฮ้อ...ก็ไม่เชิงว่ะ” ปุณณธีร์กดปิดหน้าจอโทรศัพท์ให้มืดลง และถอนหายใจยาวอย่างเบื่อหน่ายกับอาการที่เป็นอยู่ในตอนนี้
“จริงดิ...เป็นเด็กที่ไหนว่ะ” ทัพพ์ภูวิศขยับตัวเข้าไปใกล้ทันที เพราะต้องการอยากรู้
“มึงรู้ได้ไงว่าเป็นเด็ก” เขาหันไปพูดและจ้องหน้าเพื่อนอย่างลองเชิงที่ทัพพ์ภูวิศนั้นคาดเดาอะไรมั่วแบบนี้ไปเอง
“อายุเยอะกว่าว่างั้น” ทัพพ์ภูวิศจึงเปลี่ยนคำถาม
“ก็...ห่างกันเป็นสิบปี”
“โห่ อายุขนาดนี้แล้วมึงจะมีลูกไว้สืบสกุลให้พ่อแม่มึงได้ยังไง” ทัพพ์ภูวิศจินตนาการถึงอนาคตของเพื่อนและพูดขึ้นมาทันที เพราะรู้เรื่องของครอบครัวเขาดีว่าต้องการและคาดหวังอะไรจากตัวเขา
“หมายถึงกูเนี่ย ที่แก่กว่าเป็นสิบปี” เขาจึงบอกความจริงกับเพื่อน
“อ๋อ ที่แท้ก็หลงเด็กเหมือน ๆ กันกับที่ไอ้ปืนมันหลงน้องแอม” ทัพพ์ภูวิศพยักหน้ารับรู้อย่างกระจ่างแจ้งทันที
“...” เขาเอาแต่นิ่งไม่ยอมพูดอะไรออกมาเลย
“แล้วทำไมทำหน้าเศร้า หรือว่าน้องเขาทิ้งมึงไปแล้ว” ทัพพ์ภูวิศพูดจี้ใจดำใส่ทันที
“กูก็ไม่รู้จะพูดยังไง”
Dernier chapitre
สัญญาซ่อนเร้น 25 - รอฉันก่อนนะ
รอฉันก่อนนะหนึ่งสัปดาห์ต่อมาหลังจากที่ธารารินทร์มีปัญหาไม่เข้าใจกันกับปุณณธีร์ในวันนั้น เธอก็ไม่เข้าไปฝึกงานที่บริษัทของเขาอีกเลย แถมเธอยังออกไปพักกับเพื่อนข้างนอก ไม่ยอมกลับมานอนที่คอนโดของเขาอีกต่างหากส่วนปุณณธีร์เองเขาก็ไม่ยอมเป็นฝ่ายติดต่อไปหาเธอเลย เพราะเขาคิดว่าเขาไม่ได้ทำอะไรผิดต่อเธอ และเขาคิดเพียงแค่ว่าเธอไปแค่ตัวเปล่า ยังไงเธอก็ต้องกลับมาคอนโดอยู่วันยังค่ำ“คุณธามครับ” ศราวินเอ่ยขึ้นทันที ที่เดินเข้ามาในห้องทำงานของเจ้านาย แล้วเห็นเขานั่งทำงานอย่างสบายใจโดยที่ไม่ได้เอดเนื้อร้อนใจอะไรเลย“มีอะไร” เสียงเข้มถามออกไปโดยที่ไม่หันไปมองหน้าของลูกน้องคนสนิทเลยปุณณธีร์เอาแต่สนใจเอกสารตรงหน้า เขาตั้งหน้าตั้งตาทำงานจนไม่แทบไม่มีเวลาว่างเลยเพราะไม่อยากนึกถึงใครบ้างคน“นี่น้องน้ำไม่เข้าบริษัทมาเป็นอาทิตย์แล้วนะครับ” ศราวินตัดสินใจพูดขึ้นมา เมื่อเห็นอาการเฉยชาของเจ้านายหนุ่ม และทนไม่ไหวแล้วที่ต้องคอยมารองรับอารมณ์ของเขา“แล้วยังไง?”เขาวางปากกาตรงหน้าลง แล้วแหงนหน้าขึ้นมองสบตากับศราวิน ก่อนที่จะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่คนฟังก็ต้องหงุดหงิดเช่นกัน แต่ก็ทำอะไรไม่ได้“น้องใกล้จะเรียนจบแล้วน
สัญญาซ่อนเร้น 24 - ตามหาหัวใจมั้ง
ตามหาหัวใจมั้งเพราะตั้งแต่เมื่อเช้าเขาก็ยังไม่ได้เจอหน้าเธอ แถมยังไม่ได้พูดคุยกันอีก เพราะว่าวันนี้เขาติดประชุมทั้งวันแทบจะไม่มีเวลาออกไปไหนเลย พอการประชุมจบลงก็เป็นเวลาเลิกงานของพนักงานแล้วเขากลับไปยังที่พักซึ่งเป็นคอนโดของเขา เขาก็พยายามติดต่อหาเธอแต่ก็ไม่สามารถติดต่อได้เลย เพราะเธอปิดเครื่องแล้ว เขารออยู่จนถึงดึกเธอก็ยังไม่กลับมาสักที เขาจึงออกมาที่นี่เพราะไม่รู้ว่าควรจะทำเช่นไรดี“แล้วได้แอ้มน้องเขายัง” ทัพพ์ภูวิศถามเข้าประเด็นทันที“กูเอากันมาเกือบจะสองปีได้แล้วมั้ง” เขาพูดบอกอย่างภาคภูมิใจ เมื่อเพื่อนถามคำถามนี้ออกมา เรื่องแบบนี้มีเหรอที่คนแบบเขาจะปล่อยไว้นานเกินข้ามวัน“ห๊ะ!!! มึงอย่าบอกน่ะว่าเป็นน้องคนนี้คนเดียวมาตลอดเลย?” ทัพพ์ภูวิศอุทานออกมาอย่างเสียงดัง เพราะตกใจในคำตอบของเขา“อืม...” เขาได้แต่พยักหน้ายอมรับความจริง เพราะเล่าบอกขนาดนี้แล้วคงไม่มีอะไรที่่จะต้องปิดบังกันอีก ในเมื่อเพื่อนถามเขาก็แค่ตอบ“โห่ ไอ้เวร! แอบกินเงียบ ๆ อยู่ตั้งนานขนาดนี้ ทำไมไม่แต่งงานมีลูกไปเลยว่ะ” ทัพพ์ภูวิศไม่รู้จะสันหาคำไหนมาพูด จึงได้แต่เอ่ยแซวด้วยคำพูดที่ฟังดูประชดประชัน“ก็ยังเรียนไม่จบ”“หม
สัญญาซ่อนเร้น 23 - ครอบครัวรู้ยัง
ครอบครัวรู้ยังหกเดือนต่อมาการศึกษาของธารารินทร์เดินทางมาถึงปีสุดท้ายในรั้วมหาวิทยาลัยแล้ว และอีกไม่นานเธอก็จะจบการศึกษา และตอนนี้เธอก็ยังเป็นนักศึกษาฝึกงานที่บริษัทของปุณณธีร์อีกด้วย เพราะเขาไม่ยอมให้เธอไปฝึกงานที่อื่น...ระหว่างที่ฝึกงานในบริษัทของเขา เธอก็บังเอิญได้ยินพนักงานที่บริษัทเล่าขานต่อ ๆ กันมามากมายว่า ตระกูลพัชรเหมรัตน์จะมีงานมงคลเกิดขึ้นในอีกไม่ช้านี้ ซึ่งเป็นคนแรกของตระกูลอีกด้วยที่จะมีงานวิวาห์“ทำอะไรอยู่เหรอ หอมเชียว” เขาที่เดินเข้ามาหาถามขึ้น และสวมกอดจากทางด้านหลังคนที่กำลังวุ่นอยู่กับการเป็นแม่อยู่ทันทีพักหลังมานี้ หลังจากที่กลับมาจากบ้านของเธอที่ต่างจังหวัด เขามักจะแสดงปฏิกิริยาอ่อนหวานเอาใจเธอมากเป็นพิเศษ จนเธออดที่จะคิดเข้าข้างตัวเองไม่ได้ว่าเขานั้นมีใจให้เธอเข้าแล้ว หรืออาจจะเพราะว่าความสัมพันธ์ใกล้จะจบลงอันนี้เธอก็คาดเดาอะไรไม่ได้“ไข่เจียวหมูสับของโปรดคุณเลย ถอยออกก่อนค่ะน้ำจะล้างมือ” เธอเอ่ยตอบคนที่กำลังยืนกอดเธออยู่ด้านหลัง พร้อมกับบอกให้เขาถอยห่างจากเธอ“ก็ล้างไปสิ”เมื่อทำอะไรคนตีมึนแบบปุณณธีร์ไม่ได้ ธารารินทร์ก็ได้แต่ส่ายหน้าอย่างเอือมระอา ก่อนที่จะข
สัญญาซ่อนเร้น 22 - เอามาทำไม NC
เอามาทำไม NCตกเย็น“อะไรของเธอ” ปุณณธีร์ถามขึ้นทันที ที่นั่งอยู่บนโซฟาแล้วเห็นหญิงสาวหอบผ้าลงมาจากชั้นสองของบ้าน วางลงข้างตัวเขา“หมอนกับผ้าห่มไงค่ะ” เธอตอบเขาออกไป พร้อมกับทำหน้าตานิ่งเฉยหลังจากที่กลับออกมาจากโรงพยาบาลในช่วงเกือบเที่ยงวัน ธารารินทร์ก็พาเขาไปทานมื้อกลางวัน และซื้อมื้อเย็นมาทานที่บ้านด้วยเสียเลย เพราะอยู่กันแค่สองคน บวกกับที่บ้านไม่มีของสดเหลือติดตู้เย็นเลย แถมเธอก็เหนื่อยมาทั้งวันแล้ว และคนเป็นแม่ก็ไม่อยู่จึงขี้เกียดเข้าครัวทั้งคู่รับประทานมื้อเย็นเสร็จ เขาและเธอต่างก็แยกย้ายกันไปทำธุระส่วนตัว อาบน้ำอะไรให้เสร็จ โดยที่เขาใช้ห้องน้ำด้านล่าง และเธอก็ใช้ก้องน้ำด้านบน ถึงแม้ว่าที่บ้านของเธอจะไม่มีห้องน้ำส่วนตัว แต่ก็ยังแยกเป็นชั้นบนและชั้นล่างปุณณธีร์ทำธุระส่วนตัวเสร็จก่อนเธอตั้งนาน จนเขามานั่งเล่นโทรศัพท์มืออยู่บนโซฟาฆ่าเวลา เพื่อรอเธอลงมา“รู้แล้ว แต่หอบลงมาทำไม” เขาถามเธอกลับไปด้วยความไม่เข้าใจ รู้ทั้งรู้ว่าเขาตั้งใจจะไม่นอนแยกกับเธออยู่แล้วถึงแม้ว่าถ้าแม่ของเธอไม่นอนโรงพยาบาล เขาก็จะหาข้ออ้างไปนอนกับเธออยู่ดี แต่ตอนนี้อยู่กันแค่สองคน แล้วเธอจะหอบผ้าลงมาทำไมกัน“ก
สัญญาซ่อนเร้น 21 - แฟนไอ้น้ำมันเหรอ
แฟนไอ้น้ำมันเหรอ“ทิพย์” พิมพา พี่สาวของธารทิพย์เอ่ยขึ้นทันที ขณะที่เปิดประตูเข้ามาในห้องพักพื้นของผู้ป่วยโรงพยาบาลธารทิพย์ไม่ได้รับบาดเจ็บอะไรมาก แค่หัวเข่าถลอกเพียงเล็กน้อยเท่านั้น แต่ต้องนอนดูอาการที่โรงพยาบาลคืนหนึ่ง เพื่อรอตรวจเช็คอาการอีกทีในวันพรุ่งนี้“พี่พิมพ์” ธารทิพย์เอ่ยเรียกพี่สาว และมองด้วยความแปลกใจ ที่พี่สาวเธอมา เพราะมั่นใจดีว่าเธอไม่ได้ส่งข่าวบอกแน่ ว่าเกิดอุบัติเหตุ“ป้าพิมพ์ สวัสดีค่ะ” ธารารินทร์ยกมือขึ้นไหว้พี่สาวของผู้เป็นแม่ ซึ่งก็คือป้าของเธอนั้นเอง“สวัสดีจ้ะ ไปอยู่กรุงเทพสวยขึ้นเยอะเลย แล้วนี่...” พิมพายิ้มรับ แล้วไม่ลืมที่จะเอ่ยแซว พร้อมกับมีคำถามเกิดขึ้นทันที เมื่อเห็นว่าห้องนี้มีชายหนุ่มอยู่ด้วย“สวัสดีครับ” ปุณณธีร์ที่รู้หน้าที่เขาก็ยกมือขึ้นไหว้ทำความเคารพผู้ใหญ่ทันทีโดยที่ไม่ต้องมีใครคอยบอกสอนเลยกับเรื่องแบบนี้ ถึงเขาจะเป็นคนเย็นชาเข้ากับคนอื่นยาก แต่การอ่อนน้อมเคารพผู้ใหญ่เขาก็รู้จักการะเทศะอยู่แล้ว“สวัสดีจ้ะ เป็นแฟนไอ้น้ำมันเหรอ” พิมพาพูดโต้ง ๆ ขึ้นมาทันทีตามที่คิด เพราะเธอคิดว่าคงไม่ใช่คนอื่นคนไกลแน่ ที่จะมาอยู่ที่นี่ได้อ หากไม่ใช่คนสำคัญของหลานสาว
สัญญาซ่อนเร้น 20 - ผมเป็น...
ผมเป็น...รุ่งเช้า“น้ำ...” เสียงเจ้าบ้านเอ่ยเรียกชื่อลูกสาวดังขึ้นราวกับว่ามีคำถามมากมายที่อยากจะถาม เมื่อเห็นว่าการกลับมาบ้านในครั้งนี้ของลูกสาวนั้น ไม่ได้มาคนเดียว“สวัสดีครับ ผมชื่อธาม เป็นเอ่อ...” เขารีบยกมือขึ้นไหว้คนตรงหน้าทันที เมื่อเห็นว่ามีสายตาจ้องมองมาที่เขาอย่างจับผิด“เขาเป็นนายจ้างของน้ำเองจ้ะแม่ พอดีน้ำจองตั๋วไม่ได้ แล้วคุณธามเขาก็มีธุระแถวนี้พอดี เลยให้น้ำติดรถมาด้วย และก็อาสามาส่งน้ำถึงที่บ้านนี่แหละแม่...” ธารารินทร์รีบพูดแทรกแก้ตัวกับคนเป็นแม่ของเธอ เพราะกลัวว่าเขาจะพูดอะไรออกไปมากกว่านี้ แล้วทำให้คนเป็นแม่ไม่สบายใจเอาทั้งคู่เดินทางมาถึงที่หมายในช่วงเช้าพอดี บ้านของธารารินทร์ตั้งอยู่ทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนบนของประเทศไทย หรือที่เรียกว่าภาคอีสานนั้นเอง ซึ่งคนสวนใหญ่ที่นี่จะประกอบอาชีพทำการเกษตร และใช้ภาษาถิ่นในการสื่อสารเป็นหลัก แต่บางครอบครัวก็ใช้ภาษากลางเหมือนกันครอบครัวของธารารินทร์เองก็ใช้ภาษากลางในการสื่อสารเช่นกัน เธอกับมารดาจะใช้ภาษากลางในการสื่อสารกันตั้งแต่เธอกำเนิด แต่พวกเธอก็ฟังภาษาถิ่นออกและพูดได้“แล้วงานที่คุณจะไปเป็นที่ไหนเหรอพ่อหนุ่ม...” ธารทิพย
สัญญาซ่อนเร้น 5 - ถูกเรียกมาบริการ
ถูกเรียกมาบริการ“น้ำริน! ตอนนี้ถึงเวลาเลิกงานของเธอแล้ว...” ปัณณธรเอ่ยบอกเมื่อมองดูเวลาแล้วเห็นว่าควรเป็นเวลาที่ธารารินทร์ต้องเลิกงานแล้วตามที่แจ้งกันเอาไว้ก่อนหน้านั้น“ขอเวลาอีก...”“น้ำริน!” ปัณณธรเอ่ยเรียกชื่อของเธอด้วยน้ำเสียงเรียบเข้มเพื่อเป็นการข่มขู่ เมื่อรู้ว่าเธอกำลังจะเรียกร้องเขา“ก็ได
สัญญาซ่อนเร้น 4 - เพื่อนมาอุดหนุนเพื่อน
เพื่อนมาอุดหนุนเพื่อนไม่รู้ว่าเพราะอะไรเหมือนกัน เขาถึงกล้าเอาเรื่องส่วนตัวของพี่ชายมาเล่าสู่เธอฟัง ทั้งทีเพื่อนสนิทและหญิงสาวคนอื่น ๆ ที่พยายามมาตีสนิทเขาเพื่อที่จะเข้าหาพี่ชายของเขา เขายังไม่กล้าพูดเรื่องของพี่ชายให้คนเหล่านั้นฟังเลย แต่กับธารารินทร์ทำไมเขาถึงเล่าบอกเสียหมดเปลือกเลย “เว่อร์ไปหร
สัญญาซ่อนเร้น 3 - ให้น้องทำงานแทน
ให้น้องทำงานแทนธารารินทร์ยังคงรู้สึกประหม่า และไม่รู้ว่าควรจะทำเช่นไร เมื่ออยู่ภายในห้องกันเพียงแค่สองคน เมื่อนึกถึงน้ำเสียงของชายหนุ่มเมื่อสักครู่“น้ำริน เธอเข้ามาที่นี่ได้ยังไง?” ปัณณธรถามหญิงสาวที่เอาแต่ก้มหน้าทันที เมื่ออยู่ภายในห้องกันเพียงแค่สองคนสาเหตุที่เขาเรียกเธอว่าน้ำรินนั้น ก็เพราะมี
สัญญาซ่อนเร้น 2 - เริ่มงานใหม่
เริ่มงานใหม่หญิงผู้จัดการเองก็ลำบากใจ แต่เมื่อเห็นแก่ความกตัญญูและความดีความสามารถที่ปุยฝ้ายทำเงินให้ก็อดที่จะสงสารเห็นใจหญิงสาวไม่ได้“ก็ได้ ๆ แต่จะให้ขึ้นไปบริการคุณแทนไทก็แล้วกัน...”สองสาวหันมามองหน้ากันและยิ้มให้กันอย่างดีใจที่ได้ยินคำนี้ แต่ปุยฝ้ายกลับนึกแปลกใจ ที่ได้ยินว่าผู้จัดการจะให้ธารา
Vous vous intéresseriez aussi à
บังเอิญเป็นผัวเธอ (NC 18+)
กาแฟหอมกรุ่น110.5K Vuesพ่ายรักภรรยาที่หย่าแล้ว
เฉียนเสี่ยวซี145.4K Vuesเรื่องสั้นอีโรติก HOT NC 25+++
C111.3K Vuesคนในใจเขากลับมา เลยต้องปิดเรื่องท้อง
ลั่วหูโยว286.9K Vuesสถานะหมดแรงรัก
r.mustang309 Vuesคุณหมอณภัทร
นรมน122 Vuesคนโปรดของบุรินทร์
นิราอร151 Vuesผูกพันโดยพี่น้องตระกูลเวล
AlterEgo39 Vues
