บทที่ 65 ฝันร้าย

ปึง!! ปึง!! ปึง!! ปึง!! ปึง!!

เสียงเคาะประตูอย่างแรงทำให้เคย์มานสะดุ้งสุดตัว เขารีบกอดเข่าตัวเองแน่น พลางคิดในใจว่าเป็นผู้หญิงคนนั้น เธอมาหาเขาใช่ไหม

“เคย์มาน เคย์มาน เปิดประตูให้พวกพี่หน่อย เคย์มานได้ยินไหม”

ปึง!! ปึง!! ปึง!! ปึง!! ปึง!!

“นี่พี่บรูโน กับ เคนโซ เปิดประตูหน่อย”

ฟู่!!! เสียงลมถูกเป่าออกจากปากของเคย์มานอย่างแรง เขาโล่งอกนึกว่าเป็นเธอเสียอีก ที่แท้เป็นบรูโนและเคนโซ เคย์มานรีบก้าวขาลงจากเตียง แล้วเดินไปเปิดประตูห้องให้ทั้งสอง

“ว่าไงครับพี่”

ยังไม่ทันที่จะได้พูดอะไร ทั้งคู่ก็โผลเข้ากอดเคย์มานเอาไว้แน่น มือหนาของเคนโซจับหน้าของเคย์มาน แล้วเช็ดหยาดเหงื่อที่ซึมตามแนวไรผมออกให้เขา

“ฝันร้ายใช่ไหม...ไม่ต้องกลัวนะ พวกพี่อยู่ตรงนี้”

น้ำเสียงที่บ่งบอกถึงความห่วงใยเอ่ยขึ้น สายตาทั้งสองจ้องผสาน ดวงตาของเคย์มานสั่นระริก เขาพยักหน้าช้า ๆ เคนโซเอาหน้าผากของตัวเองชนกันกับหน้าผากของเคย์มานอยู่คู่หนึ่ง ก่อนจะดึงเขาเข้าไปในอ้อมกอดอีกครั้ง

“พวกพี่จะนอนเป็นเพื่อน ไม่ให้นอนก็จะนอน”

บร