مشاركة

บทที่ 4 (02)

last update تاريخ النشر: 2026-04-08 18:45:53

ธนัชชาเอียงหน้ามองอย่างสงสัย เพราะเพื่อนไม่มีทางเสียน้ำได้ถึงสามขวดแน่ ขนาดนั้นก็เกินมนุษย์ไป 

          “แกไม่เห็นข่าวไฟไหม้ที่ร้านอาหารที่เราชอบไปกินกันหรือไง” อคิราห์ถามด้วยสีหน้าเหนื่อย

          “เห็น แล้วมันเกี่ยวกันยังไงนังอี้”

          ธนัชชาเห็นข่าวเมื่อเช้า ก็ว่าจะพูดถึงเรื่องนี้อยู่ แล้วทำหน้าไม่เข้าใจ

          “ก็ฉันพาพี่เขาไปกินข้าวที่นั่น แกรู้ไหมฉันเดินลงบันไดหนีไฟยี่สิบกว่าชั้นแทบตายเลย บางคนก็ตกใจรีบวิ่งหนี มีคนวิ่งมาชนฉันด้วย ตัวฉันเลยไปกระแทกกับผนัง เจ็บเอวอยู่เนี่ย พอลงมาได้ก็กระดกน้ำไปสามขวด”

          อคิราห์บอกถึงสาเหตุที่เขามีสภาพอิดโรยเช่นนี้ สองขาก็ยังสั่นไม่หาย แม้จะออกกำลังกายเป็นประจำ แต่การต้องลงบันไดยี่สิบกว่าชั้นในเวลารวดเร็วก็ทำให้เขาหอบแฮก ขาสั่นพั่บๆ นึกแล้วก็อยากจะกรี๊ดออกมา เพราะเหตุการณ์ทั้งหมดนี้ เป็นฝีมือพวกมือบอนไปกดสัญญาณไฟไหม้เพื่อสร้างสถานการณ์

          “ซวยแท้ แต่ไหนแกบอกว่านัดพี่เขาที่โรงแรมหรูติดริมน้ำไง ไหงถึงไปร้านอาหาร”

          “หิวข้าว...” อคิราห์กลอกตามองบนใส่ ไปร้านอาหารจะไปทำอะไรได้ ให้ไปนั่งเป่าปี่หรืออย่างไร

          “แล้วแกถ่อไปทำไมตั้งไกล”

          “ก็...ก็ฉันนึกออกอยู่ร้านเดียว” ร้านนั้นเป็นร้านประจำของทุกคนในกลุ่ม ฝีมือของเชฟก็เชื่อถือได้ ไม่ต้องไปวัดดวงว่าจะได้กินของอร่อยหรือไม่

          “อ้อ...ว่าแต่แกพลาดกับพี่เขาไปกี่ครั้งแล้วเนี่ย”

          “สอง” อคิราห์ไม่รู้ทำไมมันถึงยากเย็นแท้ แล้วเหลือบมองวนิดาที่เอาแต่นั่งเงียบ คงยังโกรธเขาอยู่แน่เลย

          “แล้วนี่นัดกันต่ออีกปะ”

          “พี่เขานัด...แต่ฉันไม่ได้รับปาก” ท้ายประโยคนั้นสายตาคู่เข้มยิ่งจ้องมองคนที่ทำให้เขาไม่อยากตกปากรับคำ ใบหน้ายู่นิดๆ

          “ทำไมล่ะ แกว่าแกอาจจะชอบพี่เขาไม่ใช่เหรอ ไหงไม่นัดกันต่อ หรือว่าดวงแกกับพี่เขาจะไม่สมพงศ์กันหรือเปล่า”       

          ธนัชชายกมือขึ้นจับคางอย่างครุ่นคิด ด้วยตัวอคิราห์นั้นมีความเชื่อเรื่องนี้พอสมควร อีกทั้งครอบครัวยังเป็นสายมูตัวยง เรื่องดวงอาจมีส่วนต่อการพัฒนาความสัมพันธ์

          คนถูกคาดคั้นยังคงนั่งมองหน้าวนิดา จนธนัชชาที่รออยู่ต้องพูดเสียงดัง

          “นังอี้ตอบสิยะ หน้ายัยนิดมีอะไรติดอยู่หรือไงจ้องอยู่นั่น” 

          ด้านวนิดาไม่ได้หลบสายตา แต่ไม่ได้แสดงอาการดีใจอะไรออกมา

          “ไปดูหมอปะ ฉันมีแนะนำ ฉันบอกเลยว่าแม่นมาก ทั้งเรื่องงาน เรื่องความรัก” ธนัชชาช่วยหาทางออกให้

          “โอ๊ย นังนัท จะให้ฉันไปบอกหมอดูว่าอะไร หมอคะดูดวงให้หนูหน่อยค่ะ หนูจะไปโบ๊ะบ๊ะกับพี่คนนี้ ดวงจะได้โบ๊ะบ๊ะกันเมื่อไหร่คะหรือไง...”     

          อคิราห์โวยใส่เพื่อน ถึงเขาจะชอบดูดวง แต่เรื่องแบบนี้มันจะเก้อกระดากเกินไป

          “แกก็บอกหมอไปสิว่าอยากให้ดูดวงคนที่กำลังจะสานสัมพันธ์กัน ไปๆ ลุก ฉันพาไปดู” ธนัชชาลุกพึ่บขึ้น

          “ตอนนี้เลยเหรอ” อคิราห์ตั้งตัวไม่ทัน

          “เออ ต้องไปตอนนี้ละ ร้านอยู่แถวๆ บ้านฉัน และถ้าเย็นกว่านี้จะคิวยาว ไปยัยนิด ไปด้วยกัน นั่งเงียบอยู่ได้” ธนัชชาหันไปดึงตัวของวนิดาให้ลุกขึ้น 

          จากนั้นวนิดาก็ถูกธนัชชาลากพาขึ้นรถ โดยมีอคิราห์ขับรถตามไป เพื่อที่ขากลับเพื่อนจะได้ไม่ต้องวนมาส่ง ทั้งสามมุ่งหน้าไปยังร้านดูดวงชื่อดังที่กำลังเป็นกระแสในโลกโซเชียลมีเดีย มีอินฟลูเอนเซอร์หลายคนแวะเวียนมาไม่ขาด ใช้เวลาอยู่นานกว่าจะหาที่จอดรถได้

          “คิวยาวมากนังนัท”      

          อคิราห์หันมาบอกกับคนพามา หลังพบว่าหน้าร้านที่อยู่ในตึกหอพัก ซึ่งอยู่ติดริมถนนมีคนมายืนเข้าคิวต่อแถวยาวนับยี่สิบคน แบบนี้พวกเขาคงต้องยืนรอขาแข็งแน่ๆ

          “ของดีก็ต้องรอปะ” ธนัชชาว่า “ถ้าแกเหนื่อยก็ไปหยิบเก้าอี้มานั่งรอ ตัวนั้นว่างพอดี” นิ้วเรียวชี้ไปยังเก้าอี้พลาสติกสีขาวขุ่นมีฝุ่นจับ

          “นิดนั่งไหม เดี๋ยวอี้ไปหยิบมาให้” อคิราห์ถามคนที่ยืนอยู่ข้างๆ อยากจะง้อขอคืนดี

          “นิดยืนได้” วนิดาปฏิเสธความหวังดีนั้นทันที

          “เค งั้นอี้จะได้ไม่ต้องไปหยิบเก้าอี้” อคิราห์บอกแล้วส่งสายตาอ้อน อยากให้วนิดาหายโกรธเสียที แต่ในเมื่อวนิดายืน เขาก็จะยืนเหมือนกัน

          “อ้าวนังอี้ แล้วไหงไม่ถามฉันด้วย” ธนัชชาวีน เมื่อเพื่อนลำเอียงอย่างเห็นได้ชัด

استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق

أحدث فصل

  • สามีที่ดีคือ เพื่อนสาว   บทพิเศษ (08)

    บทพิเศษ “ป๊ะป๋าขา” เสียงเล็กใสดังขึ้นพร้อมฝีเท้าที่ย่ำถี่ตรงไปยังห้องนอน หลังถูกมารดาพาไปอาบน้ำ “ขา” ไม่ถึงนาทีคนที่ถูกเรียกก็ขานรับเสียงหวาน รอยยิ้มเอ็นดูปรากฏ ก่อนจะรับลูกสาวเข้ามาในอ้อมกอด “ถักเปียให้หน่อยค่ะ” เด็กหญิงศนิรีบอ้อนบิดา “มาค่ะ เดี๋ยวป๊ะป๋าถักให้ แล้วหม่าม้าล่ะคะ” การถักเปียไม่ใช่เรื่องยากเย็นสำหรับอคิราห์ เมื่อเขารับหน้าที่ถักผมให้ลูกสาววัยสองขวบกว่าเป็นประจำอยู่แล้ว พลันก้มหน้ามองยัยตัวเล็กเบอร์สองบนหน้าตัก ชื่อของลูกนั้นแปลว่าดาวเสาร์ เขาตั้งมันจากความชอบดูดาวของภรรยา “ทำข้าวต้มอยู่ค่ะ” เด็กหญิงศนิทำท่าชี้นิ้วไปยังห้องครัว “โอเคค่ะ หนูนิตื่นเต้นไหมคะ” อคิราห์พูดคะขากับลูก แววตาเปี่ยมไปด้วยรัก “ตื่นเต้นค่ะ” ศนิตอบด้วยความดีใจ เพราะในวันนี้จะได้มีเพื่อนใหม่อย่างเป็นทางการ อคิราห์ยิ้มเอ็นดูลูกสาวที่ไม่ค่อยกลัวสิ่งใด มีแต่คนเป็นพ่อที่แอบกังวลเมื่อในวันนี้ต้องส่งลูกสาวเข้าโรงเรียนตรียมอนุบาล เห็นเด็กน้อยในชุดนักเรียนแล้วก็ตื้นตันอยู่ไม่น

  • สามีที่ดีคือ เพื่อนสาว   บทพิเศษ (07)

    สองปีต่อมา “เจ้ อี้ว่ามุมนั้นดีกว่า” “เค” อมิตาพยักหน้าตอบรับน้องชาย แล้วยกกรอบรูปขึ้นนำไปวางตั้งไว้ในมุมด้านซ้าย ขณะน้องนั้นเดินตามติดมา ก่อนเสียงเจ้าตัวจะดังขึ้นอีก “เจ้ หรือว่ามุมเก่าดีกว่า” อคิราห์ยกมือขึ้นลูบคางแล้วเดินไปรอบกรอบรูป เกิดความลังเลใจ วินาทีนั้นก็มีเสียงแว้ดดังขึ้น “โอ๊ย สรุปว่าแกจะไว้มุมไหน เลือกมาสักมุม ฉันขยับจนเหนื่อยแล้ว” อมิตาไม่วายบ่น เธอขยับขาตั้งและกรอบรูปมารอบที่สามแล้ว แต่น้องก็ยังไม่พอใจเสียที ส่วนอลิษาและอริสราตอนนี้อยู่ในห้องครัว กำลังช่วยกันทำขนมหวานสำหรับพิธีสงฆ์ช่วงเช้า “จี้ตัดสินใจไม่ได้อะเจ้” อคิราห์ยิ้มแห้งๆ ก่อนจะส่งเสียงเรียกหาคนที่ช่วยตัดสินใจ “นิดจ๋า...ออกมาหาอี้หน่อย” ไม่นานเท่าไรวนิดาก็เดินตรงมาหา “เราเอารูปพรีเวดดิงไว้ตรงไหนดี” อคิราห์ชี้นิ้วบอกจุดที่จะวางภาพพรีเวดดิง ซึ่งเป็นภาพถ่ายบนเตียงนอน ที่มีกลีบกุหลาบโรยอยู่ เขาสวมเสื้อเชิ้ตสีขาว ผูกเนกไทสีดำ ทำท่าถือลิปสติก ส่วนวนิดานอนเกยอยู่ที่แผ่นหลัง ผมผูกโบสีชมพู “มุมนั้นอี้” วน

  • สามีที่ดีคือ เพื่อนสาว   บทพิเศษ (06)

    บทพิเศษ วนิดาถูกพาขึ้นรถคันเล็กในช่วงบ่ายของวันเสาร์ ก่อนจะมาจอดยังหน้าร้านที่มีลักษณะเหมือนคาเฟ มีตู้ขนมทำให้แปลกใจไม่น้อย “อี้พานิดมาเอาแหวนที่นี่เหรอ เหมือนเป็นคาเฟเลย” “ใช่ แต่ก่อนจะเอาได้ พวกเราต้องลงมือทำเสียก่อน ร้านนี้เปิด workshop ทำแหวนน่ะ” เจ้าของความคิดอธิบาย “นิดชอบอะ งั้นนิดทำให้อี้ อี้ทำให้นิดละกัน” วนิดาชอบความคิดนี้ของอคิราห์ และตรงตามความต้องการของเธอเป๊ะ “โอเค” นิ้วใหญ่ยกขึ้นทำท่าประกอบ แล้วทั้งสองก็พากันเข้าไปด้านในร้านที่ได้โทร.มาจองคิวไว้เรียบร้อยแล้ว ซึ่งจะใช้ระยะเวลาในการทำประมาณสามถึงสี่ชั่วโมง เมื่อไปนั่งบนเก้าอี้ก็มีผู้เชี่ยวชาญเข้ามาแนะนำขั้นตอนต่างๆ โดยขั้นตอนแรกไม่พ้นร่างแบบแหวน ทั้งสองร่างแบบลงบนกระดาษอย่างตั้งใจ แล้วนำกล่องใส่พลอยออกมาเปิดดู เพราะต้องใช้ประดับลงบนแหวน “ไหนๆ ขอดูที่เธอออกแบบหน่อย สวยอ่า” อคิราห์ยื่นหน้าไปมองแหวนที่วนิดาร่างแบบ แล้วถูกใจเป็นอย่างมาก เพราะมันจะถูกประดับด้วยพลอยรูปหัวใจสีแดง ประกบข้างด้วยหัวใจเช่นกันแต่เป็นสีขาว

  • สามีที่ดีคือ เพื่อนสาว   บทพิเศษ (05)

    “นิดอยากถูกจับกินใจจะขาดแล้ว” นาทีนั้นเจ้าของร่างสูงก็ดีดตัวขึ้นมาเผชิญหน้ากับคนที่เขาแสนรัก มือร้อนลูบไล้ไปมาอยู่ที่เอวคอด แต่ก็ไม่ลืมจะหยิบที่คาดผมหูกระต่ายมาสวมไว้บนศีรษะทุยสวย “อื้อ” พอวนิดาใส่ชุดกระต่ายแบบเต็มยศ เสียงคำรามกระสันซ่านก็ดังขึ้นอีก อคิราห์รู้สึกสั่นไปทั้งตัวและพึงพอใจเป็นอย่างมาก วนิดาก้มหน้ามองร่างกายของตัวเองแล้วชอบใจที่ได้ลองใส่ ก่อนเธอจะถูกมือใหญ่เชยคางขึ้นให้รับจูบหวานๆ แถมยังถูกแทะเล็มด้วยฟันคมให้รู้สึกเจ็บแปลบ แต่กระตุ้นอารมณ์ได้เป็นอย่างดี มือร้อนอีกข้างก็ขยำคลึงเอวคอดแล้วไล้ขึ้นลง ก่อนจะเปลี่ยนเป็นโอบกระชับร่างเล็กให้แนบชิดกว่าเดิม ให้บางส่วนเสียดสีกัน วนิดาหน้าร้อนกว่าเดิมเมื่อรู้ถึงสิ่งแข็งขืนที่พองโตขึ้นอย่างเร็วไว ขณะส่วนบอบบางของเธอก็เริ่มชื้นแฉะ แล้วยิ่งมีอาการเมื่อปากได้รูปเลื่อนมาวนเวียนอยู่แถวอกอิ่ม ชั่วอึดใจนั้นปลายลิ้นเย็นก็ตวัดลงบนเนื้อผ้า “อื้อ...อี้” วนิดาส่งเสียงครางแว่วหวาน สัมผัสนั้นทำให้เธอตัวสั่น แล้วยิ่งส่งเสียงเมื่ออคิราห์ใช้ปากครอบครองความนุ่มที่ยังถูกห่อหุ้

  • สามีที่ดีคือ เพื่อนสาว   บทพิเศษ (04)

    “พร้อมจนจวยสั่นแล้วเนี่ย” อคิราห์เน้นคำที่สามตอบกลับ คนอย่างเขาไม่มีคำว่าไม่พร้อม “ทะลึ่งจัง” วนิดาหยิกต้นแขนใหญ่ นับวันอคิราห์จะทะลึ่งขึ้นทุกวัน แต่ไม่ทันได้ต่อว่าอะไรก็มีเสียงข้อความดังขึ้นให้เธอพลิกตัวไปหยิบสมาร์ตโฟนขึ้นมาเปิดดู ไลน์ “ใครไลน์มา” เขาหรี่ตามอง เพราะเห็นแววตาเป็นประกายของวนิดา ทำให้นึกใคร่รู้ “มีคนส่งรูปหนุ่มมาให้ดู ไม่ใส่เสื้อผ้าด้วย” วนิดาบอกแล้วพลิกโทรศัพท์หนี ไม่ยอมให้คนตัวโตได้เห็น “ตายแล้วยัยหนูนิด แล้วเธอก็ดูเหรอ ดูของเราไม่พอหรือไง ไหนเอามาดูซิ” อคิราห์ทำท่าเอาเรื่อง แล้วแบมือขอสมาร์ตโฟน วนิดาทำท่าเป็นลังเลใจ แต่สุดท้ายก็ยินยอมส่งให้ ไม่ถึงหนึ่งนาทีก็มีเสียงแหลมแว้ดใส่ “ยัยบ้า นี่มันรูปหลานพวกเรา” เขาถูกวนิดาหลอกเข้าอย่างจัง เมื่อรูปที่ถูกส่งมาจากธนัชชา เป็นรูปของลูกชายที่กำลังเบ้ปากจะร้องไห้หลังถูกจับอาบน้ำ แล้วตามมาด้วยรูปใบหน้าของคุณแม่มือใหม่ที่ขอบตาดำคล้ำ “ดูหน้านางสิโทรมมาก” อคิราห์พลิกสมาร์ตโฟนให้วนิดาเห็น “ก็นอนตีสี่ทุกคืน”

  • สามีที่ดีคือ เพื่อนสาว   บทพิเศษ (03)

    “ไม่ต้องมาทำซึ้ง เดี๋ยวฉันร้องไห้” อริสราพยายามไม่อ่อนไหวตามน้อง ทั้งที่เป็นคนเซนซิทีฟอยู่พอตัว “แล้วหนูนิดให้อะไรนังจี้” อมิตาทำท่าอยากรู้ “นาฬิกาค่ะเจ้” อคิราห์เป็นคนตอบแทน แล้วยื่นแขนไปโชว์พวกพี่ “สวยไหมเจ้” ทั้งสามพยักหน้าและยิ้มเอ็นดูกับของขวัญที่ทำให้น้องยิ้มหน้าบาน ก่อนจะลงมือคีบมันหมูลงกระทะ “เรามีของขวัญให้เธออีกนะ” วนิดาเอียงหน้าไปกระซิบบอก “อะไรเหรอ ” อคิราห์คิดว่ามีแค่ชิ้นเดียวเสียอีก “เดี๋ยวคืนนี้เราให้” “ตายแล้ว แบบนี้เราตั้งตารอนะ” อคิราห์ถึงกับแอบกลืนน้ำลาย บรรยากาศแบบนี้ชวนให้คิดเป็นอื่นไม่ได้เลย วนิดาอาจจะใส่ชุดนอนไม่ได้นอนอีกก็ได้ แต่ก็ไม่รู้ว่าเจ้าตัวได้แอบหยิบใส่กระเป๋ามาด้วยหรือเปล่า พลันหันไปสนใจพวกพี่สาวที่กำลังทะเลาะกันเรื่องหักไม่หักใบผักกาด เขาอมยิ้ม ปีนี้ถือว่าเป็นอีกหนึ่งปีที่แสนมีความสุข หลังอิ่มท้องก็พากันแยกย้ายกันเข้าห้องและไปอาบน้ำ เพราะหากรอให้มืดค่ำมากกว่านี้คงได้แข็งตายแน่ๆ “ไหนของขวัญ” อคิราห์ไม่ลืมทวงของขวัญที่ตั้งตารอหลังจากกด

  • สามีที่ดีคือ เพื่อนสาว   บทที่ 7 (03)

    “ชอบ” อคิราห์รู้สึกถูกใจร้านที่วนิดาเลือกเป็นอย่างมาก พลันหรี่ตามองคนที่ยิ้มหวานและส่งสายตาแวววับมาให้กัน เริ่มรู้สึกกลิ่นตุๆ จึงวางมีดหั่นสเต๊กลงแล้วยกมือขึ้นมาเท้าคางตั้งคำถาม “เธอทำดีหวังผลใช่ไหมเนี่ย” “ใช่” แน่นอนว่าวนิดาตอบกลับเร็วไว แล้วบอกถึงความต้องการ “อีกสองว

  • สามีที่ดีคือ เพื่อนสาว   บทที่ 7 (02)

    “ถ้าเขาทำไม่ดีกับนิดล่ะ” อคิราห์สะอึก รู้สึกเหมือนถูกเล่นงานกลับ เมื่อเคยใช้คำนี้บอกกับวนิดามาก่อน “ไม่นะ เขาไม่เคยทำให้นิดเสียใจเลย” วนิดาส่ายหน้าและบอกด้วยน้ำเสียงที่แสนจะมั่นใจ “นิดจะรู้ได้ไง เพิ่งเจอกันเมื่อคืนเอง” อคิราห์ท้วง วนิดาไม่ควรเอาความมั่นใจมาใช้ในสถานการ

  • สามีที่ดีคือ เพื่อนสาว   บทที่ 7

    บทที่ 7 ‘ชีวิตใครชีวิตมัน จะเอาสิทธิ์อะไรไปห้าม’ คนพูดนั้นกำลังนั่งมองเวลาบนหน้าจอสมาร์ตโฟน หลังหย่อนก้นลงนั่งบนโซฟาตัวนุ่ม 16.45 น. อคิราห์ใช้ลิ้นดันกระพุ้งแก้ม สายตากวาดมองไปรอบๆ ล็อบบีของโรงแรมชื่อดังแห่งหนึ่ง แล้วนั่งเขี่ยหน้าจอสมาร์ตโฟนไปมา ขณะที่สมองนั้

  • สามีที่ดีคือ เพื่อนสาว   บทที่ 6 (04)

    ธนัชชามองตาวาว ก่อนจะยกมือขึ้นมาปิดปาก “นัทไหวไหมเนี่ย” วนิดามองท่าทางของเพื่อนที่เหมือนคนใกล้จะหลับเต็มที “ง่วงอะ ง่วงมาก” หลังอาการวิงเวียนศีรษะหายไป ธนัชชาก็รู้สึกง่วงแทน ก่อนจะหันไปถามกับอคิราห์ที่เดินตามหลังมา “ไปตามหายัยหนูนิดถึงไหน

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status