LOGINShare
บทที่ 4 (03)
publish date:
2026-04-08 18:46:15“ขาแกก็มี” อคิราห์ชี้นิ้วไปยังสองขาแข็งแกร่งของเพื่อนที่เป็นนักกีฬา
“ชิ” ธนัชชาสะบัดหน้าใส่อคิราห์ แล้วหันไปถามวนิดาด้วยความห่วงใย “ว่าแต่นิดช่วงนี้เป็นไงบ้าง ไม่ได้ถูกรังควานใช่ไหม”
“ไม่ได้ถูกรังควานกะผีสิ เมื่อวานสดๆ ร้อนๆ เลยจ้า ไปรอยัยนิดอยู่หน้าประตูหอพัก”
“โอ๊ย ไอ้คนพวกนี้มันคงไม่รู้จักทำมาหาแดกจริงๆ ตามแกเป็นเงาเลย หรือแกจะย้ายไปอยู่ที่อื่นดีนิด โรงแรมของพี่อาร์ตทางใต้เปิดรับผู้จัดการอยู่นะ ฉันจะแนะนำแกให้” ธนัชชารู้ชื่อเสียงฉาวโฉ่ของครอบครัวนั้นดี เป็นอะไรที่น่าเบื่อและเอือมระอามาก
“เดี๋ยวก่อนนังนัท แกจะมาพรากหนูนิดไปจากฉันได้ไง แล้วมันใช่เรื่องที่หนูนิดต้องหนีไหม หนูนิดไม่ได้ทำผิดอะไร”
อคิราห์ค้านหน้าเข้มที่จู่ๆ ธนัชชาก็จะพรากวนิดาไป และคนที่ควรถอยห่างไม่ใช่เพื่อนของเขา หรือต่อให้หนี คิดเหรอว่าไอ้คนพวกนั้นจะไม่ตามไปธนัชชาคิดตามแล้วพยักหน้าหงึกๆ คนพวกนี้คอยตามวนิดาไปทุกที่ แม้จะถูกคนเป็นย่ารับไปเลี้ยงก็ยังตามไปหาเพื่อหวังผลประโยชน์
“นิดจะเก็บไปคิดนะนัท” วนิดาทำท่าทีสนใจ ส่งผลให้อคิราห์ทำหน้าบูด
“หนูนิดอย่าทิ้งอี้ไปไหนเลยนะ” อคิราห์หัวใจสั่น เพราะที่ผ่านมาวนิดาไม่เคยคิดจะไปจากกัน ก่อนจะหันไปสนใจกับเสียงโทรศัพท์ที่ดังขึ้น
“เรารับโทรศัพท์ยัยรตีแป๊บ” อคิราห์โชว์หน้าจอให้เพื่อนเห็นถึงสายที่ติดต่อเข้ามา มารตีเป็นเพื่อนอีกคนในกลุ่มสมัยเรียนมหาวิทยาลัย แต่ไม่ได้สนิทสนมเท่ากับเพื่อนสองคนที่กำลังยืนอยู่ด้วยกัน
“บอกมันด้วยว่าฉันคิดถึง” ธนัชชาว่า
“ว่าไงยัยรตี ได้ๆ เดี๋ยวพรุ่งนี้ฉันจะส่งข้อมูลสัญญาไปให้ แล้วค่อยนัดวันคุยกัน” อคิราห์พูดคุยอยู่ชั่วครู่หนึ่ง ก่อนจะวางสาย
“แกกำลังจะเอาเด็กใหม่ของยัยรตีมาถือลิปให้เหรอ” คนเป็นเพื่อนเข้าใจได้ไม่ยาก ด้วยมารตีเป็นผู้จัดการดารา และกำลังปั้นเด็กใหม่อยู่คนหนึ่ง ซึ่งตอนนี้กำลังเป็นที่จับตามอง
“ใช่”
อคิราห์ตอบ ลิปสติกคอลเลกชันใหม่ที่กำลังจะเปิดตัวนี้ เขาอยากได้ความน่ารักสดใสตามแบบฉบับของวัยรุ่น และเด็กของเพื่อนมีทั้งความน่ารัก ยิ้มเก่ง เป็นมิตร จึงเป็นตัวเลือกอันดับหนึ่ง“ว่าแต่เสาร์นี้พวกแกไปปะ นัดตี้สายรหัสอะ ฉันอยากไป ไม่ได้เต้นนานแล้ว” ธนัชชาทำสีหน้าชักชวน อยากหาเพื่อนไปร่วมวง โดยเธอและวนิดาอยู่สายรหัสเดียวกัน ส่วนอคิราห์อยู่อีกสาย แต่บังเอิญว่ารุ่นพี่นั้นมีความสนิทสนมกัน จึงนัดรวมตัวกันทั้งสองสาย
“ไป ฉันอยากไป” อคิราห์ตอบกลับเร็วไว
“นิดก็อยากไป” วนิดาเองก็อยากไปพักผ่อนบ้าง เพราะช่วงนี้มีแต่เรื่องน่าหนักใจ
จากนั้นทั้งสามยืนรอต่อไปอีกเกือบหนึ่งชั่วโมงกว่าจะได้เข้าไปนั่งบนเก้าอี้ไม้ เผชิญหน้ากับแม่หมอ
“สวัสดีค่ะแม่หมอ เพื่อนของหนูอยากรู้ว่าดวงสมพงศ์กับคนที่อยากจะสานสัมพันธ์กันไหมน่ะค่ะ” ธนัชชาเป็นผู้เปิดประเด็นให้เพื่อน
“เอาวันเกิดมาสิ” แม่หมอที่สวมเสื้อขาวพยักหน้า ก่อนจะหยิบกระดาษขึ้นมาเตรียมจดสิ่งที่ต้องรู้
“อี้เอาวันเกิดแกมา ของพี่เขาด้วย” ธนัชชาแบมือขอรายละเอียด
“ของพี่เขาฉันไม่มี” อคิราห์ลืมนึกถึงเรื่องนี้ไป
“ในแอปฯ ไง ฉันจำได้ว่ามีอยู่นะ”
“ฉันหาก่อน นี่ๆ ไม่รู้จะใช่วันเกิดจริงๆ ของพี่เขาไหม” อคิราห์หยิบสมาร์ตโฟนขึ้นมากดเข้าแอปพลิเคชันหาคู่ แล้วยื่นหน้าจอให้เพื่อนเพื่อส่งต่อให้แม่หมอเห็นรายละเอียด แล้วทุกสายตาก็โฟกัสอยู่ที่จุดเดียว
แต่แม้ว่าอคิราห์จะมีความเชื่อเรื่องนี้ ก็ไม่ได้ถึงขั้นงมงายหรือทำตามไปเสียทุกอย่าง มันต้องผ่านการคิดวิเคราะห์ของสมองด้วย
“ไม่ดีหรือคะ” อคิราห์เอ่ยถาม เมื่อเห็นแม่หมอขมวดคิ้วหน้ายุ่ง
“ไม่ดี ดวงขัดลาภยศกัน ไม่สมพงศ์กันเลย ทำอะไรจะคลาดแคล้วกันตลอด”
“โธ่…นังอี้”
ธนัชชานึกเสียดายแทนเพื่อน อคิราห์อุตส่าห์หาคนที่ถูกใจได้แล้วแท้ๆ ก่อนจะได้ยินคำเตือน
“คลาดกันมาหลายครั้งแล้วสิ...ไม่ควรมีอีก”
อคิราห์ไม่รู้จะเรียกว่าเป็นโชคดีได้หรือเปล่าที่เขาไม่ได้ตกปากรับนัดไปอีก ส่วนธนัชชาทำหน้าสงสารเพื่อน ก่อนจะบอกกับวนิดา
“หนูนิดดูด้วยสิ ไหนๆ ก็มาแล้ว”
“นิดไม่รู้จะดูเรื่องอะไร” วนิดากระซิบบอกกับเพื่อน
“ก็เรื่องเนื้อคู่แบบนังอี้นั่นแหละ...” ธนัชชาว่า อุตส่าห์มายืนต่อแถวตั้งนานก็อยากเอาให้คุ้ม จึงบอกให้วนิดาส่งวันเดือนปีเกิดให้แม่หมอ
Latest chapter
สามีที่ดีคือ เพื่อนสาว บทพิเศษ (08)
บทพิเศษ “ป๊ะป๋าขา” เสียงเล็กใสดังขึ้นพร้อมฝีเท้าที่ย่ำถี่ตรงไปยังห้องนอน หลังถูกมารดาพาไปอาบน้ำ “ขา” ไม่ถึงนาทีคนที่ถูกเรียกก็ขานรับเสียงหวาน รอยยิ้มเอ็นดูปรากฏ ก่อนจะรับลูกสาวเข้ามาในอ้อมกอด “ถักเปียให้หน่อยค่ะ” เด็กหญิงศนิรีบอ้อนบิดา “มาค่ะ เดี๋ยวป๊ะป๋าถักให้ แล้วหม่าม้าล่ะคะ” การถักเปียไม่ใช่เรื่องยากเย็นสำหรับอคิราห์ เมื่อเขารับหน้าที่ถักผมให้ลูกสาววัยสองขวบกว่าเป็นประจำอยู่แล้ว พลันก้มหน้ามองยัยตัวเล็กเบอร์สองบนหน้าตัก ชื่อของลูกนั้นแปลว่าดาวเสาร์ เขาตั้งมันจากความชอบดูดาวของภรรยา “ทำข้าวต้มอยู่ค่ะ” เด็กหญิงศนิทำท่าชี้นิ้วไปยังห้องครัว “โอเคค่ะ หนูนิตื่นเต้นไหมคะ” อคิราห์พูดคะขากับลูก แววตาเปี่ยมไปด้วยรัก “ตื่นเต้นค่ะ” ศนิตอบด้วยความดีใจ เพราะในวันนี้จะได้มีเพื่อนใหม่อย่างเป็นทางการ อคิราห์ยิ้มเอ็นดูลูกสาวที่ไม่ค่อยกลัวสิ่งใด มีแต่คนเป็นพ่อที่แอบกังวลเมื่อในวันนี้ต้องส่งลูกสาวเข้าโรงเรียนตรียมอนุบาล เห็นเด็กน้อยในชุดนักเรียนแล้วก็ตื้นตันอยู่ไม่น
สามีที่ดีคือ เพื่อนสาว บทพิเศษ (07)
สองปีต่อมา “เจ้ อี้ว่ามุมนั้นดีกว่า” “เค” อมิตาพยักหน้าตอบรับน้องชาย แล้วยกกรอบรูปขึ้นนำไปวางตั้งไว้ในมุมด้านซ้าย ขณะน้องนั้นเดินตามติดมา ก่อนเสียงเจ้าตัวจะดังขึ้นอีก “เจ้ หรือว่ามุมเก่าดีกว่า” อคิราห์ยกมือขึ้นลูบคางแล้วเดินไปรอบกรอบรูป เกิดความลังเลใจ วินาทีนั้นก็มีเสียงแว้ดดังขึ้น “โอ๊ย สรุปว่าแกจะไว้มุมไหน เลือกมาสักมุม ฉันขยับจนเหนื่อยแล้ว” อมิตาไม่วายบ่น เธอขยับขาตั้งและกรอบรูปมารอบที่สามแล้ว แต่น้องก็ยังไม่พอใจเสียที ส่วนอลิษาและอริสราตอนนี้อยู่ในห้องครัว กำลังช่วยกันทำขนมหวานสำหรับพิธีสงฆ์ช่วงเช้า “จี้ตัดสินใจไม่ได้อะเจ้” อคิราห์ยิ้มแห้งๆ ก่อนจะส่งเสียงเรียกหาคนที่ช่วยตัดสินใจ “นิดจ๋า...ออกมาหาอี้หน่อย” ไม่นานเท่าไรวนิดาก็เดินตรงมาหา “เราเอารูปพรีเวดดิงไว้ตรงไหนดี” อคิราห์ชี้นิ้วบอกจุดที่จะวางภาพพรีเวดดิง ซึ่งเป็นภาพถ่ายบนเตียงนอน ที่มีกลีบกุหลาบโรยอยู่ เขาสวมเสื้อเชิ้ตสีขาว ผูกเนกไทสีดำ ทำท่าถือลิปสติก ส่วนวนิดานอนเกยอยู่ที่แผ่นหลัง ผมผูกโบสีชมพู “มุมนั้นอี้” วน
สามีที่ดีคือ เพื่อนสาว บทพิเศษ (06)
บทพิเศษ วนิดาถูกพาขึ้นรถคันเล็กในช่วงบ่ายของวันเสาร์ ก่อนจะมาจอดยังหน้าร้านที่มีลักษณะเหมือนคาเฟ มีตู้ขนมทำให้แปลกใจไม่น้อย “อี้พานิดมาเอาแหวนที่นี่เหรอ เหมือนเป็นคาเฟเลย” “ใช่ แต่ก่อนจะเอาได้ พวกเราต้องลงมือทำเสียก่อน ร้านนี้เปิด workshop ทำแหวนน่ะ” เจ้าของความคิดอธิบาย “นิดชอบอะ งั้นนิดทำให้อี้ อี้ทำให้นิดละกัน” วนิดาชอบความคิดนี้ของอคิราห์ และตรงตามความต้องการของเธอเป๊ะ “โอเค” นิ้วใหญ่ยกขึ้นทำท่าประกอบ แล้วทั้งสองก็พากันเข้าไปด้านในร้านที่ได้โทร.มาจองคิวไว้เรียบร้อยแล้ว ซึ่งจะใช้ระยะเวลาในการทำประมาณสามถึงสี่ชั่วโมง เมื่อไปนั่งบนเก้าอี้ก็มีผู้เชี่ยวชาญเข้ามาแนะนำขั้นตอนต่างๆ โดยขั้นตอนแรกไม่พ้นร่างแบบแหวน ทั้งสองร่างแบบลงบนกระดาษอย่างตั้งใจ แล้วนำกล่องใส่พลอยออกมาเปิดดู เพราะต้องใช้ประดับลงบนแหวน “ไหนๆ ขอดูที่เธอออกแบบหน่อย สวยอ่า” อคิราห์ยื่นหน้าไปมองแหวนที่วนิดาร่างแบบ แล้วถูกใจเป็นอย่างมาก เพราะมันจะถูกประดับด้วยพลอยรูปหัวใจสีแดง ประกบข้างด้วยหัวใจเช่นกันแต่เป็นสีขาว
สามีที่ดีคือ เพื่อนสาว บทพิเศษ (05)
“นิดอยากถูกจับกินใจจะขาดแล้ว” นาทีนั้นเจ้าของร่างสูงก็ดีดตัวขึ้นมาเผชิญหน้ากับคนที่เขาแสนรัก มือร้อนลูบไล้ไปมาอยู่ที่เอวคอด แต่ก็ไม่ลืมจะหยิบที่คาดผมหูกระต่ายมาสวมไว้บนศีรษะทุยสวย “อื้อ” พอวนิดาใส่ชุดกระต่ายแบบเต็มยศ เสียงคำรามกระสันซ่านก็ดังขึ้นอีก อคิราห์รู้สึกสั่นไปทั้งตัวและพึงพอใจเป็นอย่างมาก วนิดาก้มหน้ามองร่างกายของตัวเองแล้วชอบใจที่ได้ลองใส่ ก่อนเธอจะถูกมือใหญ่เชยคางขึ้นให้รับจูบหวานๆ แถมยังถูกแทะเล็มด้วยฟันคมให้รู้สึกเจ็บแปลบ แต่กระตุ้นอารมณ์ได้เป็นอย่างดี มือร้อนอีกข้างก็ขยำคลึงเอวคอดแล้วไล้ขึ้นลง ก่อนจะเปลี่ยนเป็นโอบกระชับร่างเล็กให้แนบชิดกว่าเดิม ให้บางส่วนเสียดสีกัน วนิดาหน้าร้อนกว่าเดิมเมื่อรู้ถึงสิ่งแข็งขืนที่พองโตขึ้นอย่างเร็วไว ขณะส่วนบอบบางของเธอก็เริ่มชื้นแฉะ แล้วยิ่งมีอาการเมื่อปากได้รูปเลื่อนมาวนเวียนอยู่แถวอกอิ่ม ชั่วอึดใจนั้นปลายลิ้นเย็นก็ตวัดลงบนเนื้อผ้า “อื้อ...อี้” วนิดาส่งเสียงครางแว่วหวาน สัมผัสนั้นทำให้เธอตัวสั่น แล้วยิ่งส่งเสียงเมื่ออคิราห์ใช้ปากครอบครองความนุ่มที่ยังถูกห่อหุ้
สามีที่ดีคือ เพื่อนสาว บทพิเศษ (04)
“พร้อมจนจวยสั่นแล้วเนี่ย” อคิราห์เน้นคำที่สามตอบกลับ คนอย่างเขาไม่มีคำว่าไม่พร้อม “ทะลึ่งจัง” วนิดาหยิกต้นแขนใหญ่ นับวันอคิราห์จะทะลึ่งขึ้นทุกวัน แต่ไม่ทันได้ต่อว่าอะไรก็มีเสียงข้อความดังขึ้นให้เธอพลิกตัวไปหยิบสมาร์ตโฟนขึ้นมาเปิดดู ไลน์ “ใครไลน์มา” เขาหรี่ตามอง เพราะเห็นแววตาเป็นประกายของวนิดา ทำให้นึกใคร่รู้ “มีคนส่งรูปหนุ่มมาให้ดู ไม่ใส่เสื้อผ้าด้วย” วนิดาบอกแล้วพลิกโทรศัพท์หนี ไม่ยอมให้คนตัวโตได้เห็น “ตายแล้วยัยหนูนิด แล้วเธอก็ดูเหรอ ดูของเราไม่พอหรือไง ไหนเอามาดูซิ” อคิราห์ทำท่าเอาเรื่อง แล้วแบมือขอสมาร์ตโฟน วนิดาทำท่าเป็นลังเลใจ แต่สุดท้ายก็ยินยอมส่งให้ ไม่ถึงหนึ่งนาทีก็มีเสียงแหลมแว้ดใส่ “ยัยบ้า นี่มันรูปหลานพวกเรา” เขาถูกวนิดาหลอกเข้าอย่างจัง เมื่อรูปที่ถูกส่งมาจากธนัชชา เป็นรูปของลูกชายที่กำลังเบ้ปากจะร้องไห้หลังถูกจับอาบน้ำ แล้วตามมาด้วยรูปใบหน้าของคุณแม่มือใหม่ที่ขอบตาดำคล้ำ “ดูหน้านางสิโทรมมาก” อคิราห์พลิกสมาร์ตโฟนให้วนิดาเห็น “ก็นอนตีสี่ทุกคืน”
สามีที่ดีคือ เพื่อนสาว บทพิเศษ (03)
“ไม่ต้องมาทำซึ้ง เดี๋ยวฉันร้องไห้” อริสราพยายามไม่อ่อนไหวตามน้อง ทั้งที่เป็นคนเซนซิทีฟอยู่พอตัว “แล้วหนูนิดให้อะไรนังจี้” อมิตาทำท่าอยากรู้ “นาฬิกาค่ะเจ้” อคิราห์เป็นคนตอบแทน แล้วยื่นแขนไปโชว์พวกพี่ “สวยไหมเจ้” ทั้งสามพยักหน้าและยิ้มเอ็นดูกับของขวัญที่ทำให้น้องยิ้มหน้าบาน ก่อนจะลงมือคีบมันหมูลงกระทะ “เรามีของขวัญให้เธออีกนะ” วนิดาเอียงหน้าไปกระซิบบอก “อะไรเหรอ ” อคิราห์คิดว่ามีแค่ชิ้นเดียวเสียอีก “เดี๋ยวคืนนี้เราให้” “ตายแล้ว แบบนี้เราตั้งตารอนะ” อคิราห์ถึงกับแอบกลืนน้ำลาย บรรยากาศแบบนี้ชวนให้คิดเป็นอื่นไม่ได้เลย วนิดาอาจจะใส่ชุดนอนไม่ได้นอนอีกก็ได้ แต่ก็ไม่รู้ว่าเจ้าตัวได้แอบหยิบใส่กระเป๋ามาด้วยหรือเปล่า พลันหันไปสนใจพวกพี่สาวที่กำลังทะเลาะกันเรื่องหักไม่หักใบผักกาด เขาอมยิ้ม ปีนี้ถือว่าเป็นอีกหนึ่งปีที่แสนมีความสุข หลังอิ่มท้องก็พากันแยกย้ายกันเข้าห้องและไปอาบน้ำ เพราะหากรอให้มืดค่ำมากกว่านี้คงได้แข็งตายแน่ๆ “ไหนของขวัญ” อคิราห์ไม่ลืมทวงของขวัญที่ตั้งตารอหลังจากกด
สามีที่ดีคือ เพื่อนสาว บทที่ 12 (04)
ในเช้าวันใหม่ช่วงเวลาประมาณบ่ายโมงตรง อคิราห์และวนิดาก็ตรงไปหาเพื่อนตามนัดหมายยังร้านคาเฟที่อยู่ไม่ห่างจากกองถ่าย “หนูนิด คิดถึงจังเลย” มารตีที่รออยู่ก่อนหน้าแล้วนั้นรีบกวักมือเรียกวนิดาให้เดินเข้าไปหา ก่อนจะสวมกอดอย่างแสนคิดถึง “แล้วไม่คิดถึงฉันบ้างหรือไง” อคิราห์โวย เมื่อมารตี
สามีที่ดีคือ เพื่อนสาว บทที่ 12 (03)
“แดดคงหมดแล้วแน่ๆ” เขาขับเคลื่อนรถไปด้วยความเร็วไม่มากนัก โดยมีเสียงเพลงขับกล่อมไปตลอดทาง มีจอดแวะพักปั๊มน้ำมันเพื่อเข้าห้องน้ำและซื้อเครื่องดื่มบ้าง กว่าจะไปถึงร้านอาหารตามรีวิวพระอาทิตย์ลูกโตก็กำลังจะลาลับขอบฟ้าพอดี “สวยเนอะนิด ว่าแต่นิดอยากกินอะไรบ้าง” เขาชื่นชมความสวยของวิวเ
สามีที่ดีคือ เพื่อนสาว บทที่ 10 (03)
“นิดไม่ได้มีใคร” วนิดายิ้มเอ็นดูแล้วบอกถึงความจริง ก่อนจะจับหัวไหล่ของคนที่ทำท่าจะล้มลงนอนบนเตียงให้หันมาเผชิญหน้ากัน “ที่นิดต้องโกหก เพราะนิดอยากจะเซอร์ไพรส์อี้ วิณเป็นนักออกแบบนาฬิกา นิดเลยอยากสั่งทำให้อี้ เป็นเรือนพิเศษที่จะมีแค่อี้ที่มี ใกล้จะถึงวันเกิดอี้แล้วไง” เพราะอยากจะ
สามีที่ดีคือ เพื่อนสาว บทที่ 10 (02)
“พอแล้วนังอี้” ธนัชชาร้องปรามแล้วหันไปส่งยิ้มแห้งๆ ให้กับลุงเบิ้ม เจ้าของร้านยาดองที่เป็นญาติห่างๆ ของเพื่อนคนหนึ่งในกลุ่มสมัยเรียนมหาวิทยาลัยที่เธอสนิทด้วย “ไม่พอ” คนเมาส่งเสียงตวาด เขาจะกิน เขาอยากลืมเรื่องคนใจร้ายที่โกหกกัน แล้วเบะปากคล้ายอยากจะร้องไห้ “ม
You may also like
รอยร้าวรัก
Sitha72.4K viewsนางบำเรอแสนรัก
ดวงดาวบนหาดทราย157.8K viewsปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน
ปลาคาร์ปตัวน้อย80.3K viewsพี่เขยจัดหนัก
กาสะลอง72.0K viewsเล่ห์ร้ายพรางใจประธานทมิฬ
รตน.แก้วพลอยใส33 viewsเกิดใหม่ครานี้...ข้าจะเอาคืน
สายธารลับ126 viewsรักจำฝังใจ
วิฬาร์นิล73 viewsชู้รักจำเลยหัวใจ
ทิพย์วารี42 views
