แชร์

บทที่ 12

last update วันที่เผยแพร่: 2026-05-15 10:57:45

บทที่ 12

@มหาวิทยาลัย

“เห้ย! ไอ้เก่ง”

เสียงทุ้มห้าวของหนุ่มรุ่นพี่ปีสามดังเรียกชื่อรุ่นน้องอย่างสนิ
อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป
บทที่ถูกล็อก

บทล่าสุด

  • สายรหัสว้ากวิศวะรัก   บทที่ 22

    บทที่ 22“เรื่องเมื่อกี้… พี่คงไม่ได้คิดจริงจังหรอกใช่ไหม? แค่เล่น ๆ กับหนูใช่ไหม?”เสียงแผ่วสั่นเจือแววไม่มั่นใจเอ่ยถาม ดวงตากลมโตหลบสายตาเขาแทบไม่ทันมังกรชะงักไปเล็กน้อย ก่อนโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้จนปลายจมูกแทบจะชนกัน สายตาคมกริบจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเธอแน่วแน่“ใครบอก…พี่เอาจริงนะ”ที่บอกว่าเอาจริง...มังกรไม่ได้พูดเล่น และไม่ได้พูดเพื่อเอาใจใครทั้งนั้น ก็อย่างที่เคยบอกว่าเรเน่คือผู้หญิงที่ตรงสเปคเขาสุด ๆ“ขี้โม้” เรเน่ย่นจมูกใส่อย่างไม่เชื่อในสิ่งที่ได้ยิน “พี่เจ้าชู้จะตาย...”ว่าแล้วก็ผละออกเล็กน้อย ทว่ายิ่งห่างวงแขนแกร่งก็ยิ่งกระชับกอดแน่นยิ่งขึ้น คิ้วหนาขมวดแน่นเมื่อถูกคนตัวเล็กกล่าวหาว่าตัวเองเป็นคนเจ้าชู้หากเป็นเมื่อก่อนมังกรจะไม่เถียงเลยสักคำ ทว่าตอนนี้...ร่างเสือในคราบมังกรนั้นได้สลายหายไปนานแล้ว“ไปได้ยินมาจากไหน…ว่าพี่เจ้าชู้?”เสียงทุ้มเอ่ยถามอย่างใจเย็น พลางเลื่อนมือหนาขึ้นปัดปอยผมหน้าม้าที่ปรกดวงตาเธอออกอย่างนุ่มนวล“พี่เก่งบอกหนูมา…ว่าพี่น่ะเจ้าชู้ตัวพ่อ เพลย์บอยสุด ๆ ควงสาวไม่เคยซ้ำหน้า” เรเน่ช้อนดวงตากลมโตขึ้นสบกับนัยน์ตาแน่วแน่ของเขา “แถมยังเตือนหนูอีกด้วยว่าถ้าไม่อ

  • สายรหัสว้ากวิศวะรัก   บทที่ 21 NC+++

    บทที่ 21“อื้ออ พี่มังกร หนู..สะ เสียวว อ่า”ผ่านไปหลายนาทีที่มังกรเสียเวลาไปกับการเล้าโลมให้อีกฝ่ายพร้อม เพราะเรเน่เอาแต่ขัดแล้วบอกว่าอย่าเพิ่ง ๆ จนเขาทนไม่ไหวต้องใช้นิ้วเข้าก่อน“ใส่ของพี่เข้าไปได้ยัง?”เสียงทุ้มต่ำเอ่ยถามชิดใบหู ดวงตาคมกริบจับจ้องอยู่บนใบหน้าแดงระเรื่อของเรเน่ไม่วางราวพร้อมกับค่อย ๆ ถอดเรียวนิ้วเปียกชุ่มออกจากร่องสวาทช้า ๆเรเน่ค่อย ๆ พยักหน้าลงแล้วหลับตาปี๋อย่างจำยอม มังกรเห็นแบบนั้นก็รีบหันไปหยิบซองเล็กที่วางอยู่บนเตียง เขาใช้ฟันคมกัดปลายซองแล้วฉีกออกอย่างคล่องแคล่ว เสียงแผ่วเบาของพลาสติกที่ถูกฉีกดังขึ้นท่ามกลางความเงียบ ทำให้เรเน่ใจสั่นระรัวกว่าเดิม ร่างบางเผลอกำผ้าปูที่นอนแน่นด้วยความตื่นเต้นและประหม่ามังกรเหลือบมองเธออีกครั้ง รอยยิ้มมุมปากปรากฏขึ้นอย่างอันตรายแต่แฝงความอ่อนโยน“ไม่ต้องกลัว…พี่จะไม่ทำให้เจ็บ” น้ำเสียงมั่นคงแผ่วพร่าทำให้เรเน่แทบลืมหายใจ“อ๊ะ!”ยังไม่ทันได้เตรียมใจแก่นกายที่ถูกห่อหุ้มด้วยถุงยางอนามัยชนิดบางราวกับเนื้อแนบเนื้อก็แตะสัมผัสกับร่องเปียกของหญิงสาว มังกรค่อย ๆ ดังส่วนปลายเข้าไปทีละน้อยพลางเหลือบสังเกตอาการของคนใต้ร่างด้วยสายตาเป็นห่วง

  • สายรหัสว้ากวิศวะรัก   บทที่ 20

    บทที่ 20“อะ...อย่าขยับ...ก้นเรามันกำลังถู มังกรน้อย ของพี่อยู่”“พี่มังกร! อ๊ะ!”เรเน่หันไปเอ็ดเสียงแข็ง เมื่ออีกฝ่ายเอาแต่พูดจาเรื่องใต้สะดือไม่หยุด ซ้ำยังอาศัยจังหวะที่เธอกำลังตกใจล้วงมือหนาเข้ามาใต้สาบเสื้อผืนบางแล้วบีบขย้ำทรวงอกอิ่มอย่างเอาแต่ใจ“ให้พี่เอาเถอะนะ…เรเน่”เสียงแหบพร่าเอื้อนเอ่ยข้างหู ราวกับไม่อาจทนต่อไฟราคะของตัวเองได้ ริมฝีปากร้อนแตะจูบซับที่ติ่งหู ก่อนเลื่อนไล่ต่ำลงมาที่ลำคอระหงส์และลาดไหล่ขาวเนียนอย่างหวงแหน“ไม่เอาค่ะ…”หญิงสาวครางปฏิเสธเสียงสั่น มือเล็กพยายามดันแขนแกร่งออกทว่าเหมือนยิ่งปฏิเสธ วงแขนแข็งแรงนั้นก็ยิ่งกระชับแน่นขึ้นเรื่อย ๆ ราวกับพันธนาการรักที่ไม่ยอมปล่อยให้เธอหลุดไปง่าย ๆทว่าเพียงพริบตาเดียว ร่างเล็กที่เคยนั่งอยู่บนตักแกร่งก็ถูกคนตัวโตกว่าตวัดพลิกให้นอนแนบกับเตียงหนานุ่ม มังกรเองก็ไม่รอช้ารีบทาบทับกายลงมาด้วยความรวดเร็วเขารู้ดีว่ากำลังล้ำเส้นและก็รู้ดีว่าไม่ควรทำแบบนี้ แต่จะทำอย่างไรได้ล่ะในเมื่อยิ่งมองเรเน่ในชุดรัดรูปที่เผยทุกสัดส่วนชวนหลงใหลแบบนี้ ไฟราคะในอกของเขามันยิ่งโหมแรงจนไม่อาจห้ามตัวเองได้สายตาคมฉายแววคลั่งไคล้ปนกระหาย จดจ้องมองคนใต้

  • สายรหัสว้ากวิศวะรัก   บทที่ 19

    บทที่ 19“เจ็บตรงไหนไหม?”เสียงทุ้มเอ่ยอย่างเรียบนิ่งทันทีที่มาถึงรถ นัยน์ดวงตาคมเข้มเป็นประกายฉายแววเป็นห่วงอย่างเห็นได้ชัดเรเน่ก้มสำรวจตัวเองด้วยใบหน้าที่แดงระเรื่อก่อนจะส่ายศีระพลันเป็นคำตอบ“เรามาเข้าห้องน้ำทำไมไม่บอกพี่?” คิ้วหนาขมวดเป็นปมก็เมื่อกี้เขาออกไปคุยโทรศัพท์แค่แปบเดียวพอกลับเข้ามาเธอก็ไม่อยู่โต๊ะแล้ว พอถามจากเก่งที่เมาจนแทบไม่ได้สติก็ไม่ได้ความอะไร มังกรต้องเดินหาตั้งแต่โซนในผับจนถึงหน้าห้องน้ำ กว่าจะเจอเธอก็เสียเวลาไปไม่น้อย“ก็พี่ไม่อยู่ หนูปวดฉี่”เรเน่ช้อนสายตาขึ้นมองคนตัวสูงก่อนจะขยับเข้าไปใกล้ราวกับตั้งใจออดอ้อน แตกต่างกับเรเน่คนก่อนที่พยายามตีตัวออกห่างเขาราวกับรังเกียจนักหนามังกรเห็นดังนั้นก็รีบดันร่างบางขึ้นรถทันที ก่อนจะเดินอ้อมมายังฝั่งคนขับและเช่นเคย เขาโน้มตัวลง เอื้อมมือหนาไปคาดเข็มขัดให้เธอด้วยความคล่องแคล่วเรเน่จับจ้องใบหน้าหล่อที่อยู่ใกล้จนแทบจะรู้สึกถึงลมหายใจอุ่น ๆ และได้กลิ่นน้ำหอมจาง ๆ ที่คุ้นเคย เสียงเครื่องยนต์รถดังเป็นจังหวะเบา ๆ เธอรีบฉวยโอกาสขยับเข้าไปใกล้กดจูบลงบนแก้มสากนั้นอย่างใจกล้า ก่อนจะเม้มริมฝีปากแน่นแล้วรีบเบือนใบหน้ามองออกไปข้างนอ

  • สายรหัสว้ากวิศวะรัก   บทที่ 18

    บทที่ 18--เวลา 00.30 น.—“น้องครับ…”ในขณะที่เรเน่เพิ่งก้าวออกมาจากห้องน้ำก็ถูกเสียงทุ้มเอ่ยทักจากด้านหลัง หญิงสาวขมวดคิ้วเล็กน้อย ก่อนจะหันไปยังต้นเสียง เจอชายหนุ่มร่างสูงแต่งตัวเนี้ยบแต่สายตากลับโลมเลียไปทั่วร่างเธออย่างโจ่งแจ้ง“สวัสดีครับคนสวย มาคนเดียวเหรอครับ?”เขายกยิ้มมุมปาก มือถือแก้วเหล้าแกว่งไปมา พร้อมก้าวเข้ามาใกล้จนกลิ่นแอลกอฮอล์ผสมกับน้ำหอมแรงฉุนตีขึ้นจมูก“แล้วมันเกี่ยวอะไรกับคุณคะ?”“เกี่ยวสิครับ…” เขาก้มลงกระซิบใกล้หูจนลมหายใจร้อน ๆ เป่ารดแก้มเธอ “เพราะคนสวย ๆ ไม่ควรเดินคนเดียวแบบนี้”มือหนาเอื้อมมาแตะที่ต้นแขนเรียวเบา ๆ เรเน่เห็นแบบนั้นก็รีบขยับหลบทันที ทว่าชายหนุ่มกลับยิ้มยียวนราวกับไม่รู้สึกผิดอะไรเลย“เล่นตัวจังนะครับ…แต่แบบนี้ ผมยิ่งชอบ”ชายหนุ่มยิ้มกริ่ม ถ้าก้าวเข้ามาประชิดอีกนิดริมฝีปากก็เกือบจะเฉียดแก้มเธอ“ไม่ได้เล่นตัวค่ะ…แค่เลือก”เสียงหวานติดยานคางเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์แต่ประโยคที่พ่นออกมากลับเฉือนบาดจนรอยยิ้มบนใบหน้าของเขาสะดุดค้างเรเน่ยกยิ้มมุมปากเล็กน้อย ดวงตาฉ่ำปรือเหลือบมองคนตรงหน้าอย่างดูแคลน“ผู้ชายที่คิดว่าผู้หญิงเมาแล้วจะทำอะไรก็ได้…มันน่ารังเกียจย

  • สายรหัสว้ากวิศวะรัก   บทที่ 17

    บทที่ 17“เน่ไม่ใช่แฟนพี่มังกรนะคะ!”ก่อนที่ภูผาจะพูดจบเรเน่ที่นั่งฟังอยู่นานรีบโพล่งขึ้นทันที ทำเอาบรรยากาศรอบโต๊ะเงียบไปชั่วขณะ“เอ่อ…เน่เป็นน้องรหัสพี่เก่งค่ะ” เรเน่รีบชิงเอ่ยขึ้น ราวกับว่าการอธิบายความสัมพันธ์จะช่วยให้บรรยากาศผ่อนคลายลง เธอพยายามยิ้มแหย ๆ พลางเหลือบมองไปรอบโต๊ะ “ก็คือ...อยู่สายรหัสเดียวกับพี่มังกรนั่นแหละค่ะ”ประโยคนั้นฟังดูเหมือนเป็นการบอกเล่าเรื่องใหม่ แต่ทว่าทุกคนบนโต๊ะรู้อยู่แล้วและต่างก็รู้ดีว่า มังกรไม่ใช่คนที่จะให้ความสำคัญกับ “สายรหัส” ถึงขั้นต้องตามไปประกบใกล้ชิดแบบนี้ขุนเขาที่ฟังอย่างตั้งใจถึงกับกลั้นหัวเราะไว้แทบไม่อยู่ ส่วนเทวาที่ได้ยินอย่างนั้นก็รีบยกแก้วขึ้นจิบเพื่อกลบรอยยิ้มแต่สายตากลับหันไปมองเพื่อนตัวดีอย่างรู้งาน“อะแฮ่ม!”มังกรกระแอมเบา ๆ แสร้งทำเป็นกลบเสียงแซว ก่อนเอนหลังพิงพนักเก้าอี้อย่างสบายอารมณ์ แขนแกร่งยกขึ้นวางพาดบนพนักด้านหลังราวกับตั้งใจโอบไหล่หญิงสาวข้างกายโดยไม่ต้องแตะต้องจริง ๆ“แล้วน้องรู้ไหมว่าสายไอ้กรต้องดื่มเก่ง”ภูผาที่รู้ทุกอย่างเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงความขี้เล่น พร้อมเลื่อนแก้วเครื่องดื่มแก้วใหม่มาหยุดตรงหน้าเรเน่

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status