MasukShare
บทที่ 3
Tanggal publikasi:
2026-05-07 14:01:24บทที่ 3
“ขอบคุณนะคะที่ช่วยหนูไว้เมื่อกี้”
เรเน่เอ่ยเสียงหวานพร้อมก้มขอบคุณคนตัวสูงที่ช่วยเธอไว้เมื่อครู่ ก็ต้องพูดกันตามตรงเลยว่าถ้าไม่ได้มังกรเข้ามาช่วย เธอก็ไม่รู้จะปลีกตัวออกมายังไงเหมือนกันครั้นจะออกมาดื้อ ๆ ก็กลัวโดนตบ ไม่ใช่ไม่สู้คนหรอก แต่อีกฝ่ายมีสองคนถ้ามีเรื่องขึ้นมาจริง ๆ เธอจะสู้ยังไงไหว...
“เมค60?”
เสียงทุ้มเอ่ยถามพลางกวาดตามองหญิงสาวตั้งแต่หัวจรดปลายเท้า ก่อนที่สายตาจะหยุดลงตรงเข็มกลัดบนหน้าอกซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของคณะวิศวกรรมศาสตร์ สาขาเครื่องกล
“ค่ะ ปี 1” นิ้วชี้เรียวยกขึ้นตรงหน้าพร้อมระบายยิ้มหวานอย่างน่าหลงใหลจนต้องหยุดมอง
“อืม ถ้าไม่มีอะไรแล้วแยกย้ายตรงนี้เลยนะ”
มังกรเสมองไปทางอื่นหลังจากพี่เรียกสติตัวเองกลับมาพร้อมไหวไหล่อย่างไม่ยี่หระ
ที่ต้องเรียกสติตัวเองเพราะรอยยิ้มที่ประดับบนใบหน้าสวยนั้นน่ามองจนละสายตาไปไหนไม่ได้ เขานั้นละเว้นเรื่องผู้หญิงมานานแล้วไม่อยากเสียฟอร์มกลับไปสนใจอีก
“เดี๋ยวค่ะ...” เรเน่รีบสับเท้าเล็กกึ่งเดินกึ่งวิ่งไปไปหามังกร “พี่ชื่ออะไรเหรอคะ? หนูชื่อเรเน่ค่ะ”
“อยากรู้จักหรือ...อยากจีบ?”
มังกรไม่ใช่คนมั่นหน้าอะไรหรอก ที่ถามไปก็เพียงเพื่อจะได้รู้เจตนาของอีกฝ่าย จะได้เว้นระยะห่างให้ถูก หากเธอถามแค่อยากรู้จัก เขาก็พร้อมจะบอกแต่ถ้าถามเพราะคิดจะจีบล่ะก็...คำตอบของเขามีเพียงอย่างเดียวคือ ‘จะไปไหนก็ไป อย่ามาทำให้ฉันหวั่นไหว’
เพราะเขาเป็นคนรักสันโดษ ไม่เปิดใจให้กับความรักเกือบ 2 ปีแล้ว หรือพูดง่าย ๆ คือเขาปิดกั้นทุกคนที่พยายามเข้าหาเสมอ
แม้เมื่อก่อนจะเป็นฝ่ายเข้าหาคนอื่นมาโดยตลอดก็ตาม แต่ตอนนี้มันเปลี่ยนไปแล้ว
“คะ??” เรเน่อุทานเสียงหลงอย่างไม่เข้าใจ เธอเบิกตากว้างขึ้นพร้อมเลิกคิ้วขึ้นสูงอย่างตั้งคำถาม ไอ้เราก็แค่ถามชื่อมันบอกยากขนาดนั้นเลยรึไง? “นะ...หนูแค่อยากรู้จักชื่อคนที่ช่วยหนูไว้”
“ชื่อมังกร” มังกรพยักหน้ารับก่อนจะเอ่ยเสียงเย็นชาแล้วรีบเดินไปทันที
“พี่มังกร!...หนูขอติดรถพี่ไปด้วยได้ไหมคะ?”
เสียงหวานเอ่ยเรียกชายหนุ่มจนเจ้าตัวต้องชะงักฝีเท้า เรเน่เห็นแบบนั้นรีบเดินตามเข้าไปใกล้แล้วเอ่ยเสียงออดอ้อนพลางกะพริบตาปริบ ๆ อย่างขอร้องให้เห็นใจ
“?”
มังกรเลิกคิ้วสูงอย่างไม่เข้าใจ ยัยเด็กนี่มันน่ารักจังวะ? จะไปไหนก็ไปดิ เดี๋ยวกูหวั่นไหวเอาจริงขึ้นมาแล้วจะเป็นเรื่อง...
“พอดีหนูพึ่งประชุมรับน้องเสร็จ แล้วรอพี่ชายมารับแต่ก็ไม่มาสักที หนูไม่อยากอยู่แล้วกลัวมีคนมาด่าอีก” หญิงสาวว่าเสียงอ๋อยกะพริบตาปริบ ๆ ตั้งใจออดอ้อน
“พี่ชายหรือผัว?”
มังกรถามย้ำเพื่อความแน่ใจ ไม่ใช่ว่ามีผัวแล้วมาอ่อยกูนะ หาเรื่องหาราวมาให้กูอีก
“พี่ชายค่ะ หนูไม่มีแฟน”
“จะให้ไปส่งที่ไหน? ฉันรีบ”
“คอนโด Y ค่ะ”
“อืม งั้นขึ้นรถ”
“ขอบคุณค่ะ”
เรเน่รีบยกมือไหว้ขอบคุณพร้อมระบายยิ้มด้วยความดีใจ แม้จะพึ่งรู้จักกันครั้งแรกแต่มังกรกลับมีพระคุณกับเธอราวกับรู้จักกันมานานเป็นปี
พอเห็นแบบนั้นร่างสูงก็รีบเดินนำไปที่รถคันหรูของตัวเองก่อนจะเปิดประตูฝั่งคนนั่งให้หญิงสาวราวกับคู่รัก ทำเอาเรเน่ชะงักเล็กน้อยไม่คิดว่าคนตรงหน้าจะเป็นสุภาพบุรุษขนาดนี้
ทันทีที่เธอขึ้นมานั่งประตูรถก็ถูกปิดทันทีก่อนที่เขาจะเดินอ้อมไปนั่งฝั่งคนขับด้วยความเร่งรีบ
“คาดเข็มขัดด้วย” มังกรเอ่ยเสียงทุ้มแผ่วเบาจนเรเน่ได้ยินไม่ค่อยชัด เธอรีบหันไปมองเขาด้วยสีหน้างุนงง
“คะ?”
พรึ่บ!
ทว่ายังไม่ทันตั้งตัว ร่างสูงก็โน้มกายเข้ามาใกล้เสียจนลมหายใจอุ่นร้อนแทบจะแตะผิวแก้มของเธอ เรเน่เงยหน้าขึ้นสบตาคนตรงหน้าด้วยความตกใจ ริมฝีปากอิ่มเม้มแน่นพลางยกมือขึ้นทาบอกตัวเองไว้แน่นเพื่อกอบกุมหัวใจดวงเล็กที่เต้นแรงรัวไม่เป็นส่ำจนแทบกลบเสียงรอบข้าง
“อะ…เอ่อ หนูคาดเองได้ค่ะ” เธอรีบเอ่ยเสียงเบาหวิว พยายามข่มความประหม่าในอก
“ฉันรีบ” ทันทีที่คาดเข็มขัดให้เธอเรียบร้อยมังกรจึงผละกายออกแล้วเอ่ยบอกหญิงสาวอย่างขอไปที
ต้องรีบขนาดไหนถึงขั้นต้องโน้มตัวลงไปคาดเข็มขัดให้เธออย่างถือวิสาสะ แถมยังแอบสูดลมหายใจเข้าเต็มปอดเพื่อที่จะสูดดมกลิ่นกายหอม ๆ ของเธอ...
ที่ยอมไปส่งเธอ...ก็เพราะคอนโด Y คือคอนโดเดียวกันกับที่เขาอยู่ มังกรจะถือซะว่า ยังไงก็ต้องไปที่เดียวกันไม่ได้เสียเวลาอะไรขนาดนั้น และอีกอย่างเธอก็เป็นรุ่นน้องในสาขา มีอะไรช่วยได้ก็ช่วยกันไปก่อน ไม่อยากเป็นรุ่นพี่ใจร้ายใจดำในสายตารุ่นน้อง…แค่นั้นจริง ๆ ไม่ได้มีอะไรแอบแฝงเลยสักนิด
----------------
เรเน่ที่ว่าร้ายแล้วยังสู้อิมังกือไม่ได้เลย แอบดมผมน้องเนียนเชียวว
**********************
ฝากกดหัวใจ + คอมเม้นต์ + กดแชร์ เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ
อย่าลืมกดติดตามไรท์ไว้ด้วยน้า เพื่อจะได้ไม่พลาดเรื่องต่อ ๆ ไปค่ะ
Bab terbaru
สายรหัสว้ากวิศวะรัก บทที่ 40 NC+++ (END)
บทที่ 40ตุ๊บ!ตุ๊กตาหมีตัวโปรดของหญิงสาวถูกทิ้งลงพื้นอย่างจงใจ จนเจ้าของต้องหันไปมองตามอย่างอาวรณ์ก่อนจะเอ็ดคนมือไวด้วยสายตาทันที“พี่ทิ้งตุ๊กตาหนูทำไม!”เสียงหวานแข็งขึ้นกว่าปกติ ริมฝีปากอวบอิ่มขยับบ่นพร้อมโน้มตัวลงตั้งใจจะหยิบขึ้นมาวางบนเตียงดังเดิม ทว่ายังไม่ทันที่ปลายนิ้วจะสัมผัสกับของรัก ร่างบางเปลือยเปล่าก็ถูกกระชากกลับด้วยฝ่ามือหนาอย่างรวดเร็ว มังกรดึงเธอขึ้นมานั่งอย่างง่ายดายก่อนจะจับคนตัวเล็กหมุนปรับท่าให้นั่งโก้งโค้งหันหลังชนอกเขาอย่างไม่ทันตั้งตัวมังกรโน้มกายขยับเข้ามาใกล้ชิดใบหูพลางกระซิบเสียงแผ่วเบา พร้อมเลื่อนฝ่ามือหนาสัมผัสลูบไล้ไปตามเอวคอดจนเรเน่เผลอสะท้าน“เอากับพี่อยู่ ทำไมต้องกอดตุ๊กตาด้วย”จะว่ามังกรขี้อิจฉาก็ได้ เพราะเรเน่ทำให้เขารู้สึกแบบนั้นจริง ๆ ก็มีอย่างที่ไหนมีอะไรกับแฟนแต่ก็ยังซุกหน้าอยู่ที่ตุ๊กตา ปฏิเสธไม่ได้เลยจริง ๆ ว่ามังกรก็อยากจะให้เธอซุกเขาบ้าง“เอ้า!”เรเน่หันไปสบดวงตาคมแล้วอุทานออกมาอย่างไม่เข้าใจ คนบ้าอะไรอิจฉาแม้แต่ตุ๊กตามังกรไม่ได้เอ่ยคำใดทั้งสิ้น เขาเลื่อนมือมาดันแผ่นหลังขาวเนียนทำให้เรเน่ต้องยอมโค้งกายไปข้างหน้าอย่างช่วยไม่ได้“พี่มังกรพอแล
สายรหัสว้ากวิศวะรัก บทที่ 39
บทที่ 39--เวลา 02.00 น.—ภายในห้องนอนขนาดใหญ่อันเงียบสนิท บนเตียงหนานุ่มมีร่างบางนอนซุกผ้าห่มกอดตุ๊กตาตัวโปรดที่มังกรซื้อให้ไว้แน่นอย่างหวงแหน เธอค่อย ๆ คลายอ้อมแขนหมายจะพลิกกายหันมากอดร่างสูงทว่ากลับพบเพียงความว่างเปล่าคิ้วเล็กขมวดมุ่นทันทีก่อนจะพยุงตัวลุกขึ้นนั่งบนเตียงด้วยความงัวเงีย เรเน่หันไปมองรอบ ๆ ห้องด้วยความหงุดหงิด ก็อยู่ ๆ มังกรก็หายไปทั้ง ๆ ที่ตอนสี่ทุ่มเขายังนอนกอดเธอไว้แน่นอยู่เลย แล้วตอนนี้หายไปไหนไม่บอกไม่กล่าว ไม่ใช่ว่าแอบหนีเที่ยวหรอกนะ...ทว่าในขณะที่สอดส่องไปรอบห้อง สายตาพลันเห็นแสงไฟลอดมาจากประตูห้องนั่งเล่น เรเน่รีบขยับกายลงจากเตียงแล้วเดินเท้าเปล่าออกไปตามแสงทันทีแกร่ก!“พี่มังกร!”เสียงเล็กที่แฝงความน้อยใจดังขึ้นจากหน้าประตูห้องนอน ทำให้ชายหนุ่มที่กำลังคลิกเมาส์รัว ๆ อยู่ตรงหน้าจอคอมพิวเตอร์หันตามเสียงเรียกทันที“ตื่นมาทำไมครับ?”มังกรเอ่ยถาม น้ำเสียงปนเอ็นดูหญิงสาวที่ยืนกอดอกทำแก้มป่อง ใบหน้าบึ้งตึงราวกับไม่ชอบใจที่ถูกทิ้งให้นอนคนเดียว“ก็พี่ทิ้งหนูนอนคนเดียว นึกว่าหนีไปเที่ยวไหนสะอีก” เรเน่ตอบเสียงแผ่วเบางัวเงียพร้อมส่งสายตาออดอ้อนแฟนหนุ่มมังกรเห็นท่าทีข
สายรหัสว้ากวิศวะรัก บทที่ 38
บทที่ 38หลังจากที่พูดคุยกับเป้เสร็จมังกรก็รีบกลับคอนโด ข่มความครุ่นเคืองไว้ในใจ ที่เขาไม่โวยวายไม่ใช่ไม่โมโหแต่เพียงแค่อยากใช้เหตุผลมากกว่าอารมณ์ และในเมื่อเป้กล้ารับปากต่อหน้าเขาว่าจะไม่ทักไปจีบเรเน่อีก มังกรจึงยอมปล่อยให้เรื่องนี้จบลงด้วยดี แต่ถ้าหมอนั่นคิดตุกติก กลับคำ หรือเล่นแง่กับเขาแม้แต่นิดเดียวละก็…สิ่งที่จะได้เจอไม่ใช่รุ่นพี่ที่คอยส่งแนวข้อสอบให้เหมือนทุกวันนี้แต่จะเป็น “มังกรร่างพี่ว้าก” ที่โหดเหี้ยมจนใครต่อใครต้องขยาดหากย้อนกลับไปเมื่อปีก่อน มังกรคือหนึ่งในพี่ว้ากสุดโหดของภาคเครื่องกล ซึ่งคือตำแหน่งเดียวกับที่เก่งกำลังรับตำแหน่งอยู่ในตอนนี้ และชื่อเสียงของเขาก็ไม่เคยเลือนหายจากความทรงจำของรุ่นน้องเลยสักคน เรื่องเล่าสุดโหดถูกพูดถึงจนเป็นตำนานว่า พี่ว้ากมังกรนั้นดุยิ่งกว่าหมาเฝ้าโรงงาน ทำผิดเพียงเล็กน้อยก็ถูกสั่งลงโทษให้ออกไปวิ่งรอบสนามอย่างไม่ปรานีเก่งเองก็ใช่ว่าจะไม่รู้จักความโหดนั้น เพราะในฐานะรุ่นน้องที่ซนไม่เคยอยู่นิ่ง เขาคือหนึ่งในคนที่โดนมังกรจับลงโทษบ่อยที่สุด…จนถึงทุกวันนี้ยังจำได้ไม่ลืม@คอนโดเรเน่แกร่ก!ทันทีที่บานประตูถูกผลักออก ก็ได้ยินเสียงเพลงจังหวะคุ้นหู
สายรหัสว้ากวิศวะรัก บทที่ 37
บทที่ 37“มึงจีบเรเน่เหรอ?”เสียงทุ้มห้าวอันเป็นเอกลักษณ์ของเก่งดังขึ้น เอ่ยถามเพื่อนสนิทที่กำลังถูกเสือเจ้าถิ่นมองด้วยแววตาวาวโรจน์ เก่งเลื่อนสายตามามองเป้เพื่อนรักที่นั่งอยู่ทางซ้ายเชิงตั้งคำถาม แต่เมื่อไม่ได้คำตอบใด ๆ เขาจึงละสายตากลับไปยังเสือเจ้าถิ่นอีกครั้ง...ผู้ชายที่ภายนอกดูนิ่งขรึม แต่ทว่าภายในใจกลับลุกโชนด้วยไฟโทสะ เพียงเพราะแค่เห็นใบหน้าของคนที่ทักไปจีบแฟนตัวเองเมื่อคืน นึกแล้วมังกรก็อยากจะพุ่งเข้าไปซัดให้รู้แล้วรู้รอดสะให้เข็ดและถ้าไม่ติดตรงที่ว่าอีกฝ่ายเป็นเพื่อนสนิทของเก่ง ซึ่งเป็นน้องรหัสของมังกรแล้วละก็…อย่าได้หวังเลยว่าจะได้นั่งคุยกันอย่างใจเย็นแบบนี้“มันไม่รู้เหรอว่าเรเน่เป็นแฟนกู?”เสียงเรียบเย็นของมังกรดังขึ้นขณะดวงตาคมยังคงจ้องเขม็งไปที่เป้ไม่กะพริบ ทว่ากลับไม่ถามตรง ๆ หากแต่พยักพเยิดหน้าไปทางเก่งแทนใช่แล้ว…ฟังไม่ผิดหรอก มังกรกำลังใช้เก่งเป็นปากเป็นเสียงให้ ทั้ง ๆ ที่นั่งอยู่ด้วยกันแค่เอื้อมมือ แต่กลับเลือกจะกดดันผ่านคนกลางอย่างเก่งแทน“ถะ...ถามผม?”เก่งเลิกคิ้วเล็กน้อยพลางชี้เข้าหาตัวเองอย่างไม่เข้าใจ ก็มันสับสนไปหมดแล้ว ไม่รู้ว่ามังกรจะพูดกับใครกันแน่ ระหว่าง
สายรหัสว้ากวิศวะรัก บทที่ 36
บทที่ 36--หลายเดือนผ่านไป—ช่วงเวลาผ่านไปไวเหมือนโกหก เผลอแค่ชั่วพริบตาก็ล่วงเลยมาเกือบห้าเดือน หลายสิ่งหลายอย่างเปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลาทว่ายังมีสิ่งหนึ่งที่ไม่เคยแปรผันเลยแม้แต่น้อย นั่นคือความสัมพันธ์อันหวานชื่นของมังกรกับเรเน่ ที่ยิ่งนับวันก็ยิ่งรักกันออกหน้าออกตาจนเพื่อน ๆ รอบข้างพากันหมั่นไส้ อิจฉาตาร้อนกันเป็นแถว“ตั้งแต่มีแฟน มึงก็ไม่ทำแนวข้อสอบมาให้พวกกูอ่านเลยนะ”เทวาเปรยขึ้นเสียงเรียบทว่าดวงตาคู่คมกลับแอบเหลือบมองหน้าจอไอแพดเครื่องหรูของเพื่อนรักอย่างเนียน ๆเพราะปกติแล้วมังกรจะตั้งใจเรียนในคลาสทุกครั้ง ทว่าครั้งนี้ในขณะที่อาจารย์กำลังสอน มังกรกลับเอาแต่หน้านิ่วคิ้วขมวด จ้องเขม็งใส่หน้าจอไอแพดตรงหน้าราวกับจะกลืนมันลงท้อง อย่างไงอย่างงั้น“พวกมึงก็ควรรู้ตัวบ้างแล้ว” มังกรละสายตาเหลือบมองเทวาทันที“รู้อะไร?”“รู้ตัวว่าควรตั้งใจเรียนไงไอ้ควาย จะให้กูมานั่งติวพวกมึงตลอดเลยรึไง...กูเพื่อนมึงนะไม่ใช่อาจารย์”“ทีเมื่อก่อนไม่เห็นจะบ่น” ขุนเขาที่นั่งอยู่อีกข้างเอ่ยพึมพำกลัวว่าอาจารย์หน้าห้องจะได้ยิน “พอมีแฟนแม่งบ่นเก่งฉิบหาย”“มีแฟนก็ต้องอยากอยู่กับแฟนไหมวะ...เรื่องมานั่งติวให้พวกมึ
สายรหัสว้ากวิศวะรัก บทที่ 35
บทที่ 35“นี่อย่าบอกนะว่าโกรธแตงแล้วพาลมาลงที่พี่อะ?”มังกรหน้าเหวอชี้นิ้วเข้าหาตัวเองพร้อมเลิกคิ้วเชิงตั้งคำถาม“ค่ะ!!” ปฏิเสธไม่ได้หรอกว่าเธอนั้นเป็นคนพาล ก็ถึงได้บอกไงว่าขอเวลาระงับอารมณ์ตัวเองก่อน“ละ...แล้วพี่ต้องทำไงอะ?”ชายหนุ่มไหวไหล่ทั้งสองข้างเมื่อมองหาทางออกไม่เจอ ก็จะให้ง้อยังไงอะ ในเมื่อเขาไม่มีความผิด“อยู่เฉย ๆ ไง หนูถึงได้บอกว่าอยากอยู่คนเดียว” เรเน่ว่าเสียงกระด้างไร้ความเสนาะหู“อย่าพูดแบบนั้น” มังกรรวบร่างบางมากอดไว้หลวม ๆ พลางซบใบหน้าหล่อที่ไหล่มนก่อนจะกดจูบที่แก้มนวลฟอดใหญ่ “เราจะอยู่คนเดียวได้ไง”“ก็...”“พี่มาง้อ” น้ำเสียงทุ้มนุ่มนวลจนทำให้คนฟังขวยเขิน “จะให้พี่ง้อยังไงดีคะ?”ว่าพร้อมกับจับใบหน้าสวยให้หันเข้าหาตัวเอง ก่อนจะประทับริมฝีปากอวบอย่างแผ่วเบา ทำเอาใบหน้าสวยเห่อแดงระเรื่ออย่างเห็นได้ชัดเธอเม้มริมฝีปากแน่นเมื่อเรียวปากหนาผละออก ก่อนจะหันหน้าหนีหลบซ่อนความเขินอายของตัวเองไม่ให้อีกคนรู้“ต่อไปนี้หนูต้องไปทำความสะอาดที่สนามบาสทุกวัน พี่ต้องไปเฝ้าหนู”“ถึงไม่บอกพี่ก็ไป” มังกรว่าอย่างมั่นใจแล้วคลายวงแขนให้หลวมขึ้น“แล้วก็ห้ามคุยกับอีแก่นั่น”“หมายถึงแตงไทย?”“
สายรหัสว้ากวิศวะรัก บทที่ 2
บทที่ 2ตึก ตึก ตึก!“โอ้ย!!”เสียงฝีเท้าหนัก ๆ เดินตรงเข้ามาก่อนจะชนเข้ากับร่างบางที่กำลังเดินชิล ๆ จิบชาไทยอย่างอารมณ์ดี แรงกระแทกจากด้านหลังทำให้แก้วในมือหล่นลงพื้นทั้งที่เพิ่งดื่มไปไม่ถึงครึ่งแก้ว ความตกใจทำให้เธอชะงักแล้วก้มมองแก้วพลาสติกที่กลิ้งอยู่ตรงหน้าด้วยความโกรธผสมความงงตีตื้นขึ้นมาทันท
สายรหัสว้ากวิศวะรัก บทที่ 1
เรื่อง สายรหัสว้ากวิศวะรักบทที่ 1ณ ลานเกียร์วิศวกรรมเครื่องกล“ฮัลโหล ๆ ๆ น้องเมค60 (Mech.60 = รหัสรุ่น) ก่อนจะลุกจากที่นั่งขอให้ทุกคนตรวจสอบสัมภาระของตัวเอง ใครที่เอาขนมมากินก็เก็บไปทิ้งถังขยะและอย่าลืมแยกขยะด้วยนะครับ!!”เสียงของพี่ว้ากวิศวะปีสองดังลั่นผ่านโทรโข่งคู่กาย น้ำเสียงเหี้ยมและดุดันขอ
สายรหัสว้ากวิศวะรัก บทที่ 9
บทที่ 9“พี่สอนหนูเหมือนเมื่อกี้ได้ไหมคะ...นะคะพี่มังกร”ในเมื่อเธอกล้าขอ เขาก็จัดให้เลยทันที น้ำเสียงออดอ้อนกับสายตาเว้าวอนนั้นมันช่างยั่วยวนจนทนไม่ไหว มังกรโน้มตัวเข้าใกล้แล้วประกบริมฝีปากลงบนความอวบอิ่มของเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทั้งหนักหน่วงและอ่อนหวานปะปนกันไปจากตอนแรกที่สนใจเธออยู่แล้ว…พอเธอเป็นฝ่
สายรหัสว้ากวิศวะรัก บทที่ 4
บทที่ 4เวลา 22.00 น.ในยามดึกวันศุกร์ซึ่งเป็นเวลาพักผ่อนของใครหลาย ๆ คน ทว่าสำหรับหญิงสาวแล้วเวลานี้เป็นเวลาที่พึ่งจะได้มานั่งอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์ ทำการบ้านงั้นเหรอ? ...เปล่าหรอก เธอมีอาชีพเสริมคือนักสตรีมเมอร์ทุกคืนวันศุกร์ เวลาสี่ทุ่มตรง เรเน่จะมีนัดกับคนดูเสมอ เธอเรียกกลุ่มผู้ชมเหล่านั้นอย่าง
Anda juga akan menyukai
LOVE MECHANIC วิศวะรักข้ามโซน
Sherlina13.5K DibacaI'm evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
Phat_sara110.1K Dibacaเหนือศิรา
กาแฟหอมกรุ่น11.4K DibacaDNA ENGINEERอย่าท้าทายคิลล์
sunshine-day9.1K Dibacaบำบัดรัก บอดี้การ์ดหัวใจ
Siratha108 DibacaPLAYBOY GUY กับดักร้ายนายเพลย์บอย
B.crazy’131 Dibacaเมียเดิมพัน
นังหมูปีศาจ98 Dibacaก่อนจบม.6ขอเป็นแฟนได้ไหม
น้องหอม169 Dibaca
