บทที่ 10

เมื่อแสงแดดยามเช้าสาดส่องเข้ามาในห้องหอเล็ก ๆ เมขลาค่อย ๆ ลืมตาขึ้นอย่างเชื่องช้า ความเจ็บปวดตึงรั้งที่ช่องท้องและร่างกายทำให้เธอตระหนักถึงเหตุการณ์เมื่อคืนได้อย่างสมบูรณ์ ความร้อนรุ่มและอ้อมกอดของวายุยังคงฝังแน่นอยู่ทุกอณู

เธอรีบพลิกตัวกลับไปหาพื้นที่ว่างข้าง ๆ แต่ฟูกที่เคยมีร่างของวายุนอนอยู่กลับว