Masukแล้วภาพที่สตรีสามีตายเยี่ยงนางเห็น ก็เป็นอะไรที่ประหลาดใจและคาดมิถึงมาก เพราะมันคือภาพของการร่วมรักกันในแม่น้ำระหว่างนางสนมโฉมงามนางหนึ่งกับทหารองครักษ์ถึง 3 นายซ้อน! พวกเขากำลังเมามายในรสกามารมณ์ ก็เลยมิมีผู้ใดสังเกตเห็นการปีนป่ายโขดหินชะเง้อมองของเหวินเหยา
.
เป็นไปได้ว่าแม่น้ำในส่วนนี้คงจะตื้นเขินจนยืนถึง รอบตัวแม่นางถึงคลาคล่ำไปด้วยยอดชายนายกลัดมัน นางเชยคางให้ทหารรายแรกพรมจูบลงที่ซอกคอ แสงไฟจากกองไฟบนฝั่งก็มิสว่างมากพอหากแต่เป็นความจ้าแบบสลัว ๆ ทึมเทานั่นเองที่สร้างอารมณ์กำหนัดได้ดียิ่งนัก เขาเริ่มสูดดมซอกคอนางกระทั่งไต่ขึ้นไปถึงฐานใบหู ในขณะที่นางเองก็กางแขนทั้งสองข้างออกเป็นวงกว้าง เพื่อคล้องเอาชายทหารหาญอีก 2 นายให้มาอยู่ใต้วงแขน
.
"นี่มันอะไรกันเนี่ยะ!? นี่เล่นเปลื้องผ้ากันขนาดนี้เชียวรึ?"
แม่นางเหวินป้องปากอุทาน ทว่าต่อให้ตะโกนจนสุดเสียงยามฉู่คืนนี้ 4 คนตรงหน้าก็มิยอมหยุดหรอก
.
"จุ๊บ! , จุ๊บ! , ด๊วบ! , ด๊วบ!"
เสียงจูบปากดังแผ่วแทรกมากับเสียงลม ข้างบนหนาวระทมแต่ในแม่น้ำนั่นองศาคงร้อนฉ่าจากพิษสงแห่งไฟรัก
.
นางสนมผินหน้ามาจูบกับนายทหารที่โอบไว้ด้วยแขนฝั่งซ้าย นางหลับตาพริ้มในขณะที่เขาถึงกับเริ่มใช้ลิ้นตวัดแหย่เข้าไปในช่องปากอิ่ม เกิดเป็นภาพที่สุดแสนจะอีโรติก นัวกันอยู่หลายหอบหายใจก่อนนางจะถอนปากออกและส่งยิ้มให้ เขาเองก็ยิ้มตอบและเดินเกมต่อด้วยการจุ๊บลงที่แก้มนุ่ม จุ๊บ ๆ ๆ ไซ้ต่ำลงมาก่อนจะละเลงเลียลงที่ซอกคอ ส่งผลให้ตอนนี้ทั้งซอกคอซ้ายขวาของนางโดนเคลมสัปทานไปเรียบร้อย
.
"อ๊าาาาา! , อ๊าาาาา! , ซีดดดดด!"
เสียงนางครางอย่างสราญสุข
.
ดูจากวงน้ำที่แตกกระเพื่อมออกเป็นระลอกคลื่น อัตราความหื่นก็น่าจะบอกได้เป็นอย่างดีแล้วว่าสนมหลวงนางนี้กำลังร่อนเอวเป็นวงกลม นางคงระทวยเสียวจนถึงขีดสุด เสียก็แต่ตอนนี้เป็นยามค่ำคืนต่อให้น้ำตรงนี้ใสจนน่าดื่มแต่ก็มิวายไร้ซึ่งคนเห็น
.
"ฟุบ!!!"
.
"อูยยย~! แค่ดูยังเสียวแทนเลยอ่ะแล้วแบบนี้เราจะทำเช่นไรต่อดี ชักจะริษยาแม่นางท่านนั้นซะแล้วสิหากจะพูดกันตรง ๆ "
เหวินเหยาดึงตัวเองหลบลงมาตรงหลังก้อนหิน นางหันหลังพิงมันไว้พลางเอ่ยสิ่งที่คิดอยู่ในใจออกมา
.
"เอาไว้ก่อน! ขอดูต่อให้เสร็จเลยล่ะกัน , ฮึบ!"
.
ชันกายขึ้นโผล่หน้าพ้นโขดหินหนนี้ก็ถึงคราวทหารหมายเลข 3 บ้าง ก็ในเมื่อสองฝั่งซ้ายขวามิว่างก็ต้องอ้อมไปข้างหลังนี่แหละถึงจะเหมาะ ส่วนสูงของเขาพอดีเป๊ะก่อนจะใช้เท้าเขี่ยขาแม่นางให้ถ่างออกและย่อตัวลงเล็กน้อย จากนั้นทหารชายนายนี้ก็เริ่มใช้ร่างแกร่งแนบนาบไปกับแผ่นหลังนวลของนางเบา ๆ
.
เขาน่าจะดันเจ้าดุ้นมังกรจิ๋วของเขาถูกับร่องก้นของนางด้วย นางถึงได้แอ่นตัวโค้งเป็นคันศรถึงเพียงนี้ เหวินเหยาสังเกตเห็นว่าแววตาของแม่นางเองก็พยายามจะชำเลืองมอง หากแต่นางมิสามารถมองเห็นสิ่งที่อยู่ข้างหลังได้ แพรน้ำรอบ ๆ ตัวก็เลยกระเพื่อมหนักขึ้นด้วยอิทธิพลแห่งเอวที่ส่ายในทิศทวนเข็ม!
.
"อ๊าาา! , อื้อ! , อ่ะ , อ่ะ , อ่าาา!"
คีย์เสียงเช่นนี้เองที่ล่อให้จอมยุทธหญิงมาที่นี่ ที่แท้ก็มาจากการโดนข้างหลังของนางสนมท่านนี้นี่เอง
.
และเพื่อมิให้ขาดช่วงบัวตูมอวมอิ่มของนางก็เลยโดนเล่นงานเข้าให้อีก! สองมือกร้านจากด้านหลังเคยจับกระบี่ฉันใดนวดนมก็คงจะมิน้อยหน้ากันฉันนั้น หญิงสาวเลยโดนบีบเค้นแบบสองเต้าคู่ ท่อนล่างโดนกระเด้าท่อนบนก็โดนกระหน่ำ นวลนมที่ปริ่มล้นร่องนิ้วออกมาล้วนบ่งบอกได้ว่าขนาดของบัวตูมคู่นั้นอวบอั๋นขนาดไหน
.
ชั่วยามนี้มิรู้ใครเป็นใครแล้ว 4 ชีวิตเล้าโลมนัวเนียกันอยู่ในน้ำ ผลัดกันเลียยอดถันทั้งดูดจูบเลียมีครบและดูท่าทางนางก็สำราญเสียด้วย บางจังหวะนางถึงกับหงายหลังลงไปนอนหงายบนผิวน้ำ โดยมีนายทหารคนหนึ่งประคองหลังไว้มิให้จม นางไถฝ่ามือลูบคลึงเนินเต้าตนเองพลางใช้มือข้างที่ว่างขยุ้มพุ่มไหมที่เปียกน้ำให้ทรงตัวเป็นหยิ่มหย่อม ซึ่งเป็นอะไรที่น่าละเลงเลียมาก
.
นายทหารท่านที่อยู่ใกล้สุดก็เลยลงมือด้วยการปาดฝ่ามือลูบมาตั้งแต่เนินสะดือ เขาไต่ระเรี่ยมาจนถึงเนินท้องน้อยพลางจับมือของนางออก ก่อนจะใช้นิ้วของตนเองถูไถเข้าใส่เม็ดเสียว! แตะ! ๆ ๆ ๆ , ถู! ๆ ๆ ๆ จนทั้งเนื้อทั้งตัวนางสั่นเทิ้ม! เสียวสะบั้นซะจนขาเรียวทั้งสองข้างตีใส่ผิวน้ำดัง พับ! , พับ! , พับ! , พับ!
อาการครุ่นคิดกินมิได้นอนมิหลับเริ่มกลืนกินตัวตน มิน่าเชื่อว่าสตรีผู้วางแผนอะไรก็มิเคยผิดพลาดอย่างเหวินเหยาจะมีช่วงเวลาแบบนี้กับเขาด้วย! นางอยู่ที่โรงเตี๊ยมมามากกว่า 3 ราตรีกับอีก 4 อรุณรุ่ง ครานั้นกลวิธีในการนำตัวคุณชายเซียวออกจากหอกักขังก็ยังคงมืดแปดด้าน! ทำให้ชวนให้คิดว่าตกลงเป็นนางหรือเป็นเขากันแน่ที่ถูกจองจำ จนมิเห็นเดือนเห็นตะวัน."หรือเราจะแหกคุกเข้าไปชิงตัวเขาออกมาดี! คุณชายเซียวน่าจะถูกตัดเส้นลมปราณไปหมดแล้ว เขาคงต้านทานแรงปรารถนาของเรามิได้!?"เหวินเหยาถึงกับใช้หมึกพู่กันกากบาททับหน้ากระดาษแผ่นนั้นทิ้งแทบจะทันที เริ่มต้นบทเหมือนคุณชายเซียวถึงย่อหน้านี้นางก็ชักจะเหมือนเยว่เอ๋อเข้าไปอีก กิริยานางมิต่างจากนายน้อยสกุลจ้วงที่ขยำจดหมายทิ้งเป็นร้อย ๆ ฉบับ!.เพราะนางเองก็มีกระดาษขาวที่ใช้วาดแผนการต่าง ๆ ซึ่งใช้มิได้อยู่เกลื่อนโต๊ะเต็มไปหมด สิ่งนี้ตอกย้ำว่าจอมยุทธหญิงพยายามมาหลายวันแล้ว หากแต่ความเป็นไปได้ยังเท่ากับศูนย์ คุณชายเซียวจวิ้นอวี่ไม่มีคุณค่าพอที่จะให้นางเสี่ยงทำเรื่องเช่นนั้น การเลือกเป็นศัตรูกับราชสำนักก็มิต่างจากเอาคอขึ้นไปพาดไว้บนเขียง แค่คิดก็เสียสติสิ้นดี!."หรือต่อ
"世上无难事 ,只怕有心人" สำนวนจีนนี้หากแปลเป็นไทยน่าจะตีความได้ว่า "ทุกปัญหามีทางแก้ อย่ายอมแพ้ต่ออุปสรรค" แล้วใครล่ะที่คู่ควรกับวลีนี้ที่สุดหากมิใช่เหวินเหยา! คดีพลิกเสียแล้วทั้ง ๆ ที่เมื่อครู่นายน้อยเยว่เอ๋อยังอ้ำ ๆ อึ้ง ๆ จะบอกมิบอกแหล่ ทว่าพอนางโพล่งสิ่งที่อัดอั้นอยู่ในใจออกมา จอมยุทธหญิงที่เรียกตนว่าเป็นพาร์ทเนอร์ทางธุรกิจก็ถึงกับต้องกุมขมับ! กลายเป็นนางเสียเองที่ตะกุกตะกัก คิดมิตกว่าจะหาทางบอกเรื่องคุณชายเซียวกับคุกที่ขังเขาไว้ยังไง."เจ้าเงี่ยนมากเลยรึ? เจ้าทนมิไหวเลยใช่หรือไม่เยว่เอ๋อ?"เหวินเหยาพยายามถามด้วยเสียงอัดเงียบเบากึ่งกระซิบ."หงึก! , หงึก! , หงึก!"ร่างเล็กตอบผ่านการพยักหน้า พูดไปก็อายปากเลยเอาสีหน้ากับท่าทางนี่แหละใช้แทนคำตอบ.ซ้ำร้ายที่เพียงคิดถึงเรื่องนี้ขึ้นมา หว่างขามันก็ร้อนวาบขึ้นอีกแล้ว! เยว่เอ๋อถึงกับต้องเอาต้นขาบี้บดใส่กันยืนบิดไปบิดมาคล้ายกับคนคลั่งควย! และถ้าหากมีกล้องอีกสักตัวอยู่ด้วยตัดภาพไปที่ห้องนอนบนชั้นสอง ป่านนี้ในลิ้นชักตรงเก๊ะที่ใส่ดิลโด้ยักษ์ไว้ก็คงจะสั่นโครมคราม! ปั๊ก! ๆ ๆ ๆ ประหนึ่งเปลี่ยนปราณแท้ที่เคลือบอยู่บาง ๆ ให้กลายเป็นเทคโนโลยีบลูทูธระดับสูง
"ใจเย็นก่อนพี่สาว! เหตุไฉนท่านจึงต้องแสดงกิริยาน่ากลัวเช่นนั้น ข้ามิได้ไปสังหารใครมาสักหน่อย ข้าก็แค่สังหารพรหมจรรย์ของตนเอง ผ่านอุปกรณ์ที่ท่านนั่นแหละที่เป็นผู้ส่งมา!"ตรงพอไหมถามใจเหวินเหยาดู เพราะที่พูดมาก็เป็นความจริงล้วน ๆ ทำไมด้ายแดงของเยว่เอ๋อถึงสะบัดแรงจนนิ้วมือผู้ใช้วิชาแทบขาด นั่นก็เพราะดิลโด้ที่ส่งมาให้มิใช่หรือ?."นี่องคชาตปลอมของคุณชายเซียวมีฤทธิ์รุนแรงถึงเพียงนั้นเชียวรึ? เจ้าเย้าข้าเล่นใช่หรือไม่สาวน้อย?"เหวินเหยาถามขณะที่สาวเท้าเดินเข้ามาใกล้ หมายจะดูเศษซากจดหมายที่เขียนค้างไว้บนโต๊ะ."หาไม่เจ้าค่ะ! ก็ท่านน่ะเป็นคนเขียนวิธีใช้แนบมาเอง แล้วข้าก็ทะลวงผ่านไปถึงด่านที่ 5 ก้าวย่างปรมัตถ์เลยด้วย!"."ห๊า!!! เจ้าทำได้เยี่ยงไรกัน!!! ข้าประเมินเจ้าไว้เพียงแค่ระดับ 3 แดนสวรรค์เซียนเหยาเท่านั้น! ที่ระดับการสั่นนั้นมนุษย์ทั่วไปก็ถึงจุดสุดยอดได้แล้ว แต่นี่เจ้าเล่นอั้นไปจนถึงระดับ 5 เจ้าวิปลาศไปแล้วรึเยี่ยงไรเยว่เอ๋อ?! กลีบผกาเจ้าเป็นเช่นไรบ้าง?! ข้าจะพาเจ้าไปโรงหมอเพียงแค่เจ้าเอ่ยวาจา!"ฤทธิ์ความตกใจสุดขีดตรงนี้ เหวินเหยาก็ทราบแล้วว่าเหตุอันใดเสี่ยวผ่างถึงลงทุนบินมาฟ้อง เพราะตั้
ดวงตะวันเริ่มรับขอบฟ้าแสงตะเกียงจากชายคาอาคารร้านบะหมี่นวลสลัว เหล่าบรรดาคนงานพนักงานร้านเริ่มทยอยกลับเข้าเรือนพัก แม้แต่เสี่ยวโม่บ่าวรับใช้คนสนิทที่รักษาตัวจนหายดีจากเหตุปะทะที่สกุลเวยแล้ว ก็ยังขอตัวกลับเข้าเรือนคนใช้ไปพลางก่อน เยว่เอ๋อมิได้สนใจเขาเท่าไหร่นักหรอก อันที่จริงนางมิยอมสนใจใครเลย! พลางคร่ำครึอยู่กับจดหมายลายมือของนางที่เขียนแล้วก็ขยำทิ้ง! แล้วก็เขียนใหม่อยู่หลายต่อหลายรอบ! ."เจ้าจะขอตัวไปนอนก็ไปเถอะเสี่ยวโม่ บอกคนอื่น ๆ ด้วยว่าเดี๋ยวข้าเสร็จธุระข้าจะดับตะเกียงเก็บทุกอย่างเอง ขอบคุณที่ทุกคนเหน็ดเหนื่อยสำหรับวันนี้นะ.."นายน้อยพูดทั้ง ๆ ที่ดวงหน้ายังก้มเขียนจดหมายอยู่ ฝั่งเสี่ยวโม่เองก็เลยต้องผละตัวจากไปแบบงง ๆ เขาแทบจะไม่มีบทบาทในนิยายพาร์ทนี้อีกต่อไปแล้ว และหลังจากที่ด้ายแดงประจำตัวถูกตัดออกจากวิชาด้ายทอวิญญาณ (红魅织魂) เหวินเหยาเองก็แทบจะมิได้ใช้บริการจากเขาอีกเลย."ถ้าเช่นนั้นข้าน้อยก็ขอตัวก่อนนะขอรับคุณหนู คุณหนูเองก็รักษาตัวด้วย ใกล้เข้าเหมันต์ฤดูลมกลางคืนมักรุนแรง"."อืม..ม..ม ๆ ไปเหอะ ๆ ข้าดูแลตัวเองได้ เจ้าเองก็เพิ่งหายเจ็บกลับมา แทนที่จะเป็นห่วงข้าควรแบ่งไปห่วงตน
แข็งได้! โด่ได้! ยืดได้! ถอกได้! แล้วประสาอะไรทำไมจะหดไม่ได้! สังขารมนุษย์ก็แบบนี้ ต่อให้ดุ้นควยมหัศจรรย์นี้จะฉาบเคลือบไว้ด้วยปราณแท้แต่หลังจากมันกระทำชำเลาจิ๋มเยว่เอ๋อจนหนำใจแล้ว ก็ถึงกาลเวลาที่มันจะทำการละสังขาร ให้ตายเถอะ! ช่างเป็นภาพที่อิดหนาระอาใจ ใครเห็นก็อดสังเวชใจมิได้ หลังแท่งองคชาตหักคอห้อยต่องแต่งติดอยู่กับผนัง ราวกับมะเขือเผาที่งอมเพราะไฟแรง.ขนาดเยว่เอ๋อที่เพิ่งหลั่งน้ำเสร็จ นางได้เห็นสวรรค์เป็นครั้งแรก (แม้จะแค่แป๊บเดียว) แต่นางก็รู้ตัวดีว่าน่าจะรีบจัดการสิ่งนี้ให้เร็วที่สุด นางทนเห็นความกระเสือกกระสนอันเวทนาของลำควยดิลโด้นี้ต่อไปมิไหว มันผงกหัวดุ๊กดิก ๆ แต่ก็ทรงตัวไม่อยู่แล้ว เงยขึ้นได้นิดนึงก็หล่นป๊กลงไป! เงยแล้วก็หล่น! แล้วก็หล่นแล้วก็เงยอยู่เช่นนี้! ."เอาล่ะพอแล้ว ๆ ข้าจะให้เจ้าหยุดทำงานได้แล้ว เท่าที่ข้าจำได้หากข้าหยุดเงี่ยนเจ้าก็จะหยุดไปเองใช่หรือไม่?"เยว่เอ๋อถามใครก็มิรู้ล่ะ นางแค่ลุกขึ้นยืนด้วยชุดนุ่งลมห่มฟ้าพลางเดินตรงไปที่ผนังแล้วก็เตรียมจะดึงดุ้นยักษ์อันนี้กลับคืนสู่ที่เก็บ.จังหวะเอื้อมมือลงไปกำนั้นความอุ่นยังคงอยู่ และจังหวะที่นางออกแรงดึงแรงยื้อก็ยังพอ
สารพัดแรงถาโถมผนวกรวมกันตั้งแต่ขั้น 1 ถึง ขั้น 4 ดุ้นควยอันนี้จัดประเคนมาให้เยว่เอ๋อครบแบบทบต้นทบดอก นางสัมผัสได้ถึงการกระทุ้งอันรุนแรงทั้ง ๆ ที่ตัวนางแทบมิได้เคลื่อนบั้นท้ายไปชนกับมันเลย นี่คืออานุภาพของขั้นที่ 5 "ก้าวย่างปรมัตถ์" เยี่ยงนั้นหรือ? อาจเป็นได้! เพราะนวลนมทั้งสองเต้านี่ถึงกับกระเพื่อมบึ้มบ้ำ ๆ เลย!.ร่างบางโยกโครมครามราวกับถูกประหารผ่านช่องรัก ศีรษะสั่นคลอนปอยผมกระเซอะกระเซิงช่างเป็นอะไรที่เร้าใจมาก! ๆ นายน้อยหญิงถึงกับต้องกัดปากซีดตามในทุก ๆ ครั้งที่ดุ้นข้างหลังกระซวกเสียบ! ๆ ๆ ๆ แก้มก้นของนางกระเพื่อมตีปัง ๆ ๆ จนกลีบผกาชักจะเผยออ้ากว้าง!.ความซิงได้ถูกพรากไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว เยื่อพรหมจรรย์นางน่าจะขาดยับ มิหนำซ้ำเพื่อเพิ่มอรรถรสให้ถึงเครื่องมากขึ้น เยว่เอ๋อถึงกับลงทุนจินตนาการถึงใบหน้าของคุณชายเซียวไปด้วย! พอคิดถึงความหล่อเหลาของเขาไม่ว่าจะเป็นคนพี่หรือคนน้องนางก็จะยิ่งเงี่ยน! จังหวะถูกเย็ดในท่ายืนจึงเป็นอะไรที่เสียวเช่นนี้นี่เอง แล้วยิ่งเป็นการเย็ดกับคนรักของคนอื่น ฟิลลิ่งแห่งการคบชู้ก็ยิ่งทำให้นางฟินมากขึ้นกว่าเก่า."อ่าาาา! ขอบคุณพี่เหวินเหยายิ่งนักเจ้าค่ะ! อ่
โอ้โห! พระเดชพระคุณพระโพธิสัตว์โว่โวโวเย้! หากจะอุทานต้องลากเสียงให้ยาวขนาดนี้ ถึงจะสาสมกับขนาดของดุ้นควยที่ปรากฏหลาอยู่เบื้องหน้า เหวินเหยาถึงกับคิดว่าตนเองเป็นเจ้าหน้าที่กรมศิลป์ไปแล้ว เพราะกว่านางจะทำการงัดเอาร่างหนาของคุณชายที่หลับปุ๋ย ให้พลิกข้างกลับมานอนหงายได้ก็เล่นเอาซะเหนื่อย."ฟุบ~!".อ
แรกเริ่มพอได้ฟังคำออดอ้อนผสมอู้อี้ เหวินเหยาก็ยังอยู่ในอาการมึนงงอยู่หน่อย ๆ เปล่าหรอก! นางมิได้งงที่เรื่องราวมาลงเอยเช่นนี้ เพราะทุกอย่างที่เกิดล้วนเป็นสิ่งที่นางคำนวณไว้แต่แรกอยู่แล้ว แต่ทว่าจุดที่นางพิศวงก็คือกิริยาการวิงวอนของคุณชายเซียวจวิ้นอวี่ต่างหาก! เพราะตราบเท่าที่รู้จักกันมาบุคคลผู้นี้แ
เหวินเหยากล้ำกลืนฝืนใจสุด ๆ นางแทบจะหันหน้าไปทางอื่น เอาตามตรงวินาทีนี้หันหน้าใส่ฝาผนัง มองดูความมืดดำของรัตติกาลยามค่ำยังสดชื่นหัวใจกว่า สาบานได้ว่าดุ้นควยของคุณชายเซียวนั้นอลังการมากจริง ๆ ! เหวินเหยาต้องใช้ถึงสองมือเต็ม ๆ ถึงจะหุ้มมันได้มิด นี่ขนาดยังมิได้ลงมือสไลด์มันยังกินพื้นที่หน้าตัดบนมือเร
"โอ๊ยยย! , เสียววว! , เสียวดีจังเลยแม่นาง~!""ข้อขอต่ำลงมากกว่านี้อีกหน่อยได้ไหม.. ข้าอยากโดนเลียไอ้จ้อน!""ควยข้าใกล้จะแข็งเต็มที่แล้ว! , ซีดดดดดด~!"เสียวจริงอะไรจริง ขนาดหมอนมิมีหนุนคุณชายเซียวยังอุตส่าห์พับแขนตนเองทั้งสองข้าง สอดเข้าไปหนุนลำคอ แล้วก็หลับตาลงซีดปากทั้งเคลิ้มทั้งสบายไปพร้อมกัน.







