LOGINกลายเป็นการถึงจุดสุดยอดที่ท่วงท่าสวยงามที่สุดในสากลโลก ลำตัวนางโค้งเป็นสะพานภายใต้อ้อมแขนของชายผู้แข็งแกร่ง จังหวะที่ตัวกระตุกนางถึงกับขยุ้มเส้นผมของชายคนที่เหลือซุกลงมาขยี้ใส่เต้าอูมของนางเอง มันสุดยอดมาก ๆ จนนางอยากจะโดนอีกสัก 2 - 3 น้ำเอาให้แตกแบบ 3 คน 3 น้ำไปเลย
.
"อึก..ก..! , อืม..ม..ม! "
เหวินเหยาแทบจะสำลักน้ำลายตนเอง นางกลืนมันลงคอไม่รู้กี่รอบต่อกี่รอบ
.
"ไม่ไหว ๆ นี่มันเรื่องวิตถารอะไรกันเนี่ยะทำไมถึงเป็นเช่นนี้ไปได้! ขบวนคาราวานของราชสำนักกลายเป็นงานสังสรรค์ของกลุ่มคนกามราคะไปได้เช่นไร? ถอยก่อน! ออกห่างจากตรงนี้ก่อนดีกว่า.."
สาเหตุที่แม่นางเหวินคิดเช่นนี้กับตนเองก็เพราะนางเองก็รู้สึกเปียกตรงหว่างขา
.
การเสร็จได้ทั้ง ๆ ที่มิได้สอดใส่เป็นทั้งคุณและโทษสำหรับสตรีที่ยังโสด ทว่าสำหรับเหวินเหยาแล้วเหมือนจะเป็นโทษมากกว่า เมื่อนางอยู่ในชุดเกราะเหล็กสุดเทอะทะครั้นจะจัดการความเปียกก็ยากเกินห้ามใจ
.
"อ๊าาา! , เยสสส! , อื้อ! , อ๊าาา~!"
"อ๊าาา! , อ๊าาา! , อ๊าาา! , อ๊าาา!"
"โอ๊ย! , อ่ะ! , อ่ะ! , อื้อ! , อื้อออ~!"
.
เสียงครางเสียวแบบผสานเสียง 3 รุม 1 ยังคงกู่ก้องไล่หลังตามมา ในระหว่างที่จอมยุทธหญิงสายถ้ำมองค่อย ๆ ปีนโขดหินกลับลงมายังภาคพื้น ทว่าเหยียบพื้นหินกรวดเต็มฝ่าเท้าได้ชั่วอึดใจเดียว เหตุการณ์ที่คล้าย ๆ เดิมก็เกิดขึ้นอีกครั้ง คราวนี้เหวินเหยาสังเกตเห็นชิ้นส่วนอาภรณ์ทั้งหญิงและชายถอดกองกันเรี่ยราดแบบมิเป็นระเบียบ พวกมันถูกถอดแบบทีละชิ้นแล้วก็เหมือนจะเหวี่ยงไปทั่วแบบไร้ทิศ ประเมินมิได้ว่าเป็นจำนวนกี่ชิ้นและเป็นของคนกี่คน แต่หากแอบย่องตามร่องรอยไปล่ะก็ ๆ จะพบว่าทั้งหมดทั้งมวลต่างมุ่งหน้าตรงไปยังป่าต้นกกเจียนเจีย (蒹葭) ณ ริมแม่น้ำ
.
"เผล๊ะ!"
พื้นหินที่เคยเหยียบบัดนี้กลายเป็นดินโคลน แม่นางเหวินในชุดเกราะเหล็กรู้โดยทันทีว่าหากสวมใส่ชุดนี้ต่อไปคงต้องจมโคลนตายเป็นแน่ และนางก็เตรียมจะถอดเกราะตรงส่วนเท้าออกอยู่แล้ว หากมิใช่เพราะได้ยินเสียงของทหารนายหนึ่งร้องทักขึ้น
.
"น้องชายไยถึงยังสวมชุดเกราะอยู่เล่า? ปลดออกแล้วมาสำราญกับพวกเราเถอะ! มา ๆ ยังมีหญิงงามให้เสพสังวาสอยู่อีกหนึ่ง!"
.
"อะ.. เอิ่ม ขอรับ พอดีข้าเพิ่งตามมาสมทบเมื่อครู่ ไว้ข้านั่งพักให้หายเหนื่อยแล้วข้าจะตามเข้าไปร่วมนะขอรับ"
จอมยุทธหญิงแสร้งทำเป็นกดเสียงทุ้มต่ำ ตามติดมาด้วยการแกล้งนั่งลงเพื่ออำพรางสรีระรูปร่างอันอ้อนแอ้นของตน
.
โดยหารู้ไม่ว่าไอ้ทหารคนที่ถามน่ะก็มิได้ใส่ใจอะไรหรอก บั้นเอวของเขายังคงมุ่งอยู่กับการกระแทกของสงวนของนางสนมในท่าสุนัขอยู่เลย ดวงหน้านางแทบจะแนบกับพงหญ้าเจียนเจีย (蒹葭) เนื้อตัวมอมแมมสกปรกไปหมดแต่ก็สนุกดีเหลือเชื่อ เหวินเหยาอยู่ห่างจากคู่รักชั่วคราวคู่นี้มากกว่า 3 จั้งพวกเขาจึงเห็นนางเป็นเพียงแค่ม่านเงา
.
"เออ..แล้วแต่เจ้าเถอะ! เลือกเอาเลยนะคนไหนก็ได้! สตรีทั้งหมดวันนี้คุณชายเซียวคัดสรรมาให้พวกเราเป็นของกำนัลโดยเฉพาะ จะเสียบ! จะย้ำ! จะซ้ำ! กี่รอบได้หมดเลยก็เหมือนกับทุกทีนั่นแหละ! โอ้ววว! , เยส! , เยส! , ซีดดดดด! กลีบผกาเจ้าช่างฟิดดีเหลือเกินแม่นางเอ๊ย~!"
.
"เจ้าค่ะข้าก็สยิวมากเช่นกัน! , อ๊าาาย!"
.
"ตับ! , ตับ! , ตับ! , ตับ! , ตับ!"
.
เศษใบกกเจียนเจีย (蒹葭) กระจุยกระจาย! จังหวะการกระแทกช่องรักของคนคู่นี้รุนแรงระดับสูงสุด ตัวสั่นตัวโยนโคลนตมกระเด็นกระดอน ทว่าเหวินเหยาก็ยังคงฝืนเพราะอยากได้ข้อมูลนางจึงแสร้งตะโกนถามออกไปส่ง ๆ อีกว่า
.
"เหมือนทุกครั้งนี่หมายความว่าเช่นไรขอรับ? ข้าเป็นทหารใหม่มารับภาระนี้แทนบิดาที่แก่ชรา ข้ามิเคยพบเห็นแดนสวรรค์เช่นนี้มาก่อนเลยพี่ชายโปรดชี้แนะด้วย.."
ร่างบางนั่งยองลงกับพื้นพลางป้องปากตะโกนถาม
.
"อ่ะ! , อ่ะ! , อ่ะ! , อ่าาา! ซีดดดด! ถามอะไรมากความมีให้สำราญก็เร่งทำไปเถิด! ซีดดดด! ข้าจะเสร็จน้ำแรกอยู่แล้ว! เอาเป็นว่าแลกกับการเก็บรักษาความลับสูงสุดของคุณชาย แกยอมปิดปากพวกเราด้วยกามกิจกรรมนี้! ข้าไม่คุยแล้ว! ข้าจะเย็ด!"
.
"ตับ! , ตับ! , ตับ! , ตับ! , ตับ!"
.
"อ๊อยยย! , อ๊อยยย! , เสียวเจ้าค่ะ! , ข้าเสียว , อ๊อยยย~! , ข้าจะเสร็จ..จ..จ~!"
.
"ทางนี้ก็เช่นกัน! ด้วยน้ำวิสุทธิ์นี้ข้าจะขับแม่นางขึ้นสรวงสวรรค์เองงง! , อั๊กกก! , อ๊าาา! "
.
"ตับ! , ตับ! , ตับ! , ตับ! , ตับ!"
"ตับ! , ตับ! , ตับ! , ตับ! , ตับ!"
"ตับ! , ตับ! , ตับ! , ตับ! , ตับ!"
.
เปลี่ยนจากท่าสุนัขหมกโคลนเป็นท่าแหงนหน้าขาพาดบ่า สปีดการโขยกหนนี้จึงหนักหน่วงกว่าเดิมหลายเท่า ป่าต้นกกเจียนเจีย (蒹葭) ถึงกับขาดเป็นริ้ว ๆ พริ้ววูบไหว! สมาคมหลากรักเริงสวาทนี้ช่างเต็มไปด้วยปริศนา จากที่เอาแต่ซุ่มดูคู่อื่นเขาทำกันห่าง ๆ เห็นทีเหวินเหยาอาจจจะต้องเพ่งเล็งไปที่คุณชายเซียวจวินเหยียนที่เป็นเป้าหมายหลักเพียงรายเดียวซะแล้ว
.
ว่าแต่ตอนนี้ที่ทั้งย่านเต็มไปด้วยเสียงครางสราญเสียว แกไปอยู่ที่ไหนกันนะ?
อาการครุ่นคิดกินมิได้นอนมิหลับเริ่มกลืนกินตัวตน มิน่าเชื่อว่าสตรีผู้วางแผนอะไรก็มิเคยผิดพลาดอย่างเหวินเหยาจะมีช่วงเวลาแบบนี้กับเขาด้วย! นางอยู่ที่โรงเตี๊ยมมามากกว่า 3 ราตรีกับอีก 4 อรุณรุ่ง ครานั้นกลวิธีในการนำตัวคุณชายเซียวออกจากหอกักขังก็ยังคงมืดแปดด้าน! ทำให้ชวนให้คิดว่าตกลงเป็นนางหรือเป็นเขากันแน่ที่ถูกจองจำ จนมิเห็นเดือนเห็นตะวัน."หรือเราจะแหกคุกเข้าไปชิงตัวเขาออกมาดี! คุณชายเซียวน่าจะถูกตัดเส้นลมปราณไปหมดแล้ว เขาคงต้านทานแรงปรารถนาของเรามิได้!?"เหวินเหยาถึงกับใช้หมึกพู่กันกากบาททับหน้ากระดาษแผ่นนั้นทิ้งแทบจะทันที เริ่มต้นบทเหมือนคุณชายเซียวถึงย่อหน้านี้นางก็ชักจะเหมือนเยว่เอ๋อเข้าไปอีก กิริยานางมิต่างจากนายน้อยสกุลจ้วงที่ขยำจดหมายทิ้งเป็นร้อย ๆ ฉบับ!.เพราะนางเองก็มีกระดาษขาวที่ใช้วาดแผนการต่าง ๆ ซึ่งใช้มิได้อยู่เกลื่อนโต๊ะเต็มไปหมด สิ่งนี้ตอกย้ำว่าจอมยุทธหญิงพยายามมาหลายวันแล้ว หากแต่ความเป็นไปได้ยังเท่ากับศูนย์ คุณชายเซียวจวิ้นอวี่ไม่มีคุณค่าพอที่จะให้นางเสี่ยงทำเรื่องเช่นนั้น การเลือกเป็นศัตรูกับราชสำนักก็มิต่างจากเอาคอขึ้นไปพาดไว้บนเขียง แค่คิดก็เสียสติสิ้นดี!."หรือต่อ
"世上无难事 ,只怕有心人" สำนวนจีนนี้หากแปลเป็นไทยน่าจะตีความได้ว่า "ทุกปัญหามีทางแก้ อย่ายอมแพ้ต่ออุปสรรค" แล้วใครล่ะที่คู่ควรกับวลีนี้ที่สุดหากมิใช่เหวินเหยา! คดีพลิกเสียแล้วทั้ง ๆ ที่เมื่อครู่นายน้อยเยว่เอ๋อยังอ้ำ ๆ อึ้ง ๆ จะบอกมิบอกแหล่ ทว่าพอนางโพล่งสิ่งที่อัดอั้นอยู่ในใจออกมา จอมยุทธหญิงที่เรียกตนว่าเป็นพาร์ทเนอร์ทางธุรกิจก็ถึงกับต้องกุมขมับ! กลายเป็นนางเสียเองที่ตะกุกตะกัก คิดมิตกว่าจะหาทางบอกเรื่องคุณชายเซียวกับคุกที่ขังเขาไว้ยังไง."เจ้าเงี่ยนมากเลยรึ? เจ้าทนมิไหวเลยใช่หรือไม่เยว่เอ๋อ?"เหวินเหยาพยายามถามด้วยเสียงอัดเงียบเบากึ่งกระซิบ."หงึก! , หงึก! , หงึก!"ร่างเล็กตอบผ่านการพยักหน้า พูดไปก็อายปากเลยเอาสีหน้ากับท่าทางนี่แหละใช้แทนคำตอบ.ซ้ำร้ายที่เพียงคิดถึงเรื่องนี้ขึ้นมา หว่างขามันก็ร้อนวาบขึ้นอีกแล้ว! เยว่เอ๋อถึงกับต้องเอาต้นขาบี้บดใส่กันยืนบิดไปบิดมาคล้ายกับคนคลั่งควย! และถ้าหากมีกล้องอีกสักตัวอยู่ด้วยตัดภาพไปที่ห้องนอนบนชั้นสอง ป่านนี้ในลิ้นชักตรงเก๊ะที่ใส่ดิลโด้ยักษ์ไว้ก็คงจะสั่นโครมคราม! ปั๊ก! ๆ ๆ ๆ ประหนึ่งเปลี่ยนปราณแท้ที่เคลือบอยู่บาง ๆ ให้กลายเป็นเทคโนโลยีบลูทูธระดับสูง
"ใจเย็นก่อนพี่สาว! เหตุไฉนท่านจึงต้องแสดงกิริยาน่ากลัวเช่นนั้น ข้ามิได้ไปสังหารใครมาสักหน่อย ข้าก็แค่สังหารพรหมจรรย์ของตนเอง ผ่านอุปกรณ์ที่ท่านนั่นแหละที่เป็นผู้ส่งมา!"ตรงพอไหมถามใจเหวินเหยาดู เพราะที่พูดมาก็เป็นความจริงล้วน ๆ ทำไมด้ายแดงของเยว่เอ๋อถึงสะบัดแรงจนนิ้วมือผู้ใช้วิชาแทบขาด นั่นก็เพราะดิลโด้ที่ส่งมาให้มิใช่หรือ?."นี่องคชาตปลอมของคุณชายเซียวมีฤทธิ์รุนแรงถึงเพียงนั้นเชียวรึ? เจ้าเย้าข้าเล่นใช่หรือไม่สาวน้อย?"เหวินเหยาถามขณะที่สาวเท้าเดินเข้ามาใกล้ หมายจะดูเศษซากจดหมายที่เขียนค้างไว้บนโต๊ะ."หาไม่เจ้าค่ะ! ก็ท่านน่ะเป็นคนเขียนวิธีใช้แนบมาเอง แล้วข้าก็ทะลวงผ่านไปถึงด่านที่ 5 ก้าวย่างปรมัตถ์เลยด้วย!"."ห๊า!!! เจ้าทำได้เยี่ยงไรกัน!!! ข้าประเมินเจ้าไว้เพียงแค่ระดับ 3 แดนสวรรค์เซียนเหยาเท่านั้น! ที่ระดับการสั่นนั้นมนุษย์ทั่วไปก็ถึงจุดสุดยอดได้แล้ว แต่นี่เจ้าเล่นอั้นไปจนถึงระดับ 5 เจ้าวิปลาศไปแล้วรึเยี่ยงไรเยว่เอ๋อ?! กลีบผกาเจ้าเป็นเช่นไรบ้าง?! ข้าจะพาเจ้าไปโรงหมอเพียงแค่เจ้าเอ่ยวาจา!"ฤทธิ์ความตกใจสุดขีดตรงนี้ เหวินเหยาก็ทราบแล้วว่าเหตุอันใดเสี่ยวผ่างถึงลงทุนบินมาฟ้อง เพราะตั้
ดวงตะวันเริ่มรับขอบฟ้าแสงตะเกียงจากชายคาอาคารร้านบะหมี่นวลสลัว เหล่าบรรดาคนงานพนักงานร้านเริ่มทยอยกลับเข้าเรือนพัก แม้แต่เสี่ยวโม่บ่าวรับใช้คนสนิทที่รักษาตัวจนหายดีจากเหตุปะทะที่สกุลเวยแล้ว ก็ยังขอตัวกลับเข้าเรือนคนใช้ไปพลางก่อน เยว่เอ๋อมิได้สนใจเขาเท่าไหร่นักหรอก อันที่จริงนางมิยอมสนใจใครเลย! พลางคร่ำครึอยู่กับจดหมายลายมือของนางที่เขียนแล้วก็ขยำทิ้ง! แล้วก็เขียนใหม่อยู่หลายต่อหลายรอบ! ."เจ้าจะขอตัวไปนอนก็ไปเถอะเสี่ยวโม่ บอกคนอื่น ๆ ด้วยว่าเดี๋ยวข้าเสร็จธุระข้าจะดับตะเกียงเก็บทุกอย่างเอง ขอบคุณที่ทุกคนเหน็ดเหนื่อยสำหรับวันนี้นะ.."นายน้อยพูดทั้ง ๆ ที่ดวงหน้ายังก้มเขียนจดหมายอยู่ ฝั่งเสี่ยวโม่เองก็เลยต้องผละตัวจากไปแบบงง ๆ เขาแทบจะไม่มีบทบาทในนิยายพาร์ทนี้อีกต่อไปแล้ว และหลังจากที่ด้ายแดงประจำตัวถูกตัดออกจากวิชาด้ายทอวิญญาณ (红魅织魂) เหวินเหยาเองก็แทบจะมิได้ใช้บริการจากเขาอีกเลย."ถ้าเช่นนั้นข้าน้อยก็ขอตัวก่อนนะขอรับคุณหนู คุณหนูเองก็รักษาตัวด้วย ใกล้เข้าเหมันต์ฤดูลมกลางคืนมักรุนแรง"."อืม..ม..ม ๆ ไปเหอะ ๆ ข้าดูแลตัวเองได้ เจ้าเองก็เพิ่งหายเจ็บกลับมา แทนที่จะเป็นห่วงข้าควรแบ่งไปห่วงตน
แข็งได้! โด่ได้! ยืดได้! ถอกได้! แล้วประสาอะไรทำไมจะหดไม่ได้! สังขารมนุษย์ก็แบบนี้ ต่อให้ดุ้นควยมหัศจรรย์นี้จะฉาบเคลือบไว้ด้วยปราณแท้แต่หลังจากมันกระทำชำเลาจิ๋มเยว่เอ๋อจนหนำใจแล้ว ก็ถึงกาลเวลาที่มันจะทำการละสังขาร ให้ตายเถอะ! ช่างเป็นภาพที่อิดหนาระอาใจ ใครเห็นก็อดสังเวชใจมิได้ หลังแท่งองคชาตหักคอห้อยต่องแต่งติดอยู่กับผนัง ราวกับมะเขือเผาที่งอมเพราะไฟแรง.ขนาดเยว่เอ๋อที่เพิ่งหลั่งน้ำเสร็จ นางได้เห็นสวรรค์เป็นครั้งแรก (แม้จะแค่แป๊บเดียว) แต่นางก็รู้ตัวดีว่าน่าจะรีบจัดการสิ่งนี้ให้เร็วที่สุด นางทนเห็นความกระเสือกกระสนอันเวทนาของลำควยดิลโด้นี้ต่อไปมิไหว มันผงกหัวดุ๊กดิก ๆ แต่ก็ทรงตัวไม่อยู่แล้ว เงยขึ้นได้นิดนึงก็หล่นป๊กลงไป! เงยแล้วก็หล่น! แล้วก็หล่นแล้วก็เงยอยู่เช่นนี้! ."เอาล่ะพอแล้ว ๆ ข้าจะให้เจ้าหยุดทำงานได้แล้ว เท่าที่ข้าจำได้หากข้าหยุดเงี่ยนเจ้าก็จะหยุดไปเองใช่หรือไม่?"เยว่เอ๋อถามใครก็มิรู้ล่ะ นางแค่ลุกขึ้นยืนด้วยชุดนุ่งลมห่มฟ้าพลางเดินตรงไปที่ผนังแล้วก็เตรียมจะดึงดุ้นยักษ์อันนี้กลับคืนสู่ที่เก็บ.จังหวะเอื้อมมือลงไปกำนั้นความอุ่นยังคงอยู่ และจังหวะที่นางออกแรงดึงแรงยื้อก็ยังพอ
สารพัดแรงถาโถมผนวกรวมกันตั้งแต่ขั้น 1 ถึง ขั้น 4 ดุ้นควยอันนี้จัดประเคนมาให้เยว่เอ๋อครบแบบทบต้นทบดอก นางสัมผัสได้ถึงการกระทุ้งอันรุนแรงทั้ง ๆ ที่ตัวนางแทบมิได้เคลื่อนบั้นท้ายไปชนกับมันเลย นี่คืออานุภาพของขั้นที่ 5 "ก้าวย่างปรมัตถ์" เยี่ยงนั้นหรือ? อาจเป็นได้! เพราะนวลนมทั้งสองเต้านี่ถึงกับกระเพื่อมบึ้มบ้ำ ๆ เลย!.ร่างบางโยกโครมครามราวกับถูกประหารผ่านช่องรัก ศีรษะสั่นคลอนปอยผมกระเซอะกระเซิงช่างเป็นอะไรที่เร้าใจมาก! ๆ นายน้อยหญิงถึงกับต้องกัดปากซีดตามในทุก ๆ ครั้งที่ดุ้นข้างหลังกระซวกเสียบ! ๆ ๆ ๆ แก้มก้นของนางกระเพื่อมตีปัง ๆ ๆ จนกลีบผกาชักจะเผยออ้ากว้าง!.ความซิงได้ถูกพรากไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว เยื่อพรหมจรรย์นางน่าจะขาดยับ มิหนำซ้ำเพื่อเพิ่มอรรถรสให้ถึงเครื่องมากขึ้น เยว่เอ๋อถึงกับลงทุนจินตนาการถึงใบหน้าของคุณชายเซียวไปด้วย! พอคิดถึงความหล่อเหลาของเขาไม่ว่าจะเป็นคนพี่หรือคนน้องนางก็จะยิ่งเงี่ยน! จังหวะถูกเย็ดในท่ายืนจึงเป็นอะไรที่เสียวเช่นนี้นี่เอง แล้วยิ่งเป็นการเย็ดกับคนรักของคนอื่น ฟิลลิ่งแห่งการคบชู้ก็ยิ่งทำให้นางฟินมากขึ้นกว่าเก่า."อ่าาาา! ขอบคุณพี่เหวินเหยายิ่งนักเจ้าค่ะ! อ่
การขมิบนอกจะทำให้เสียวแล้ว มันยังช่วยให้ดุ้นควยปลอมอันนี้แหย่แยงเข้าไปได้ลึกมากขึ้น ใช้เวลาเพียงแค่เสี้ยวก้านธูปควยทั้งดุ้นก็แหย่เข้าไปในกลีบผกาของเยว่เอ๋อได้ทั้งหมด ชั่วอึดใจนั้นนางสยิวมาก ๆ นางรู้ได้เลยว่าจุด G-spot ได้ถูกกระตุ้นแบบตรงจุดถูกเผง หลักฐานคือต้นขาของนางที่สั่นพับ ๆ กับสองส้นเท้าที่ถี
อัตราการถอกตัวของหนังหุ้มปลายเริ่มช้าลงจนกลายเป็นหยุดนิ่ง บนโต๊ะไม้ตัวเล็กคืออาการตั้งโด่เด่ของดุ้นควยที่สงบนิ่งราวกับนักพรตที่ทำสมาธิ ความน่าตื่นตาตื่นใจหายไปในทันใด มันทำตัวเองเหมือนโทรศัพท์หมวดประหยัดแบต เก็บประจุไว้ชาร์จสำรองไว้ก่อน รอเพียงใครสักคนมาแตะแล้วแม่งจะเสียบให้จิ๋มพุ่ง.เยว่เอ๋อถึงกั
ขนาดจะกำยังต้องใช้ถึงสองมือโอบ ประสาอะไรกับปากน้อย ๆ ของเยว่เอ๋อจะอมเข้าไปได้ทั้งดุ้น นางทำได้แค่คาบตรงส่วนหัวเอาไว้เท่านั้น แล้วก็รับรู้ได้ถึงความหยุ่นนุ่มที่ถ้าเผลอกัดลงไปละก็ คงจะสร้างบาดแผลเจ็บปวดให้เจ้าของควยอย่างแสนสาหัส ไม่ไหว ๆ ต้องเอาออกก่อน!.ว่าแล้วริมฝีปากอิ่มก็จงใจจุ๊บลงที่หัวควยปลอมไ
"แคว๊กกก!!!"."แคว๊กกก!!! , คว๊ากกก!!!".เสียงกระชากกระดาษดังราวกับเด็กน้อยแกะของขวัญจากซานตาครอส มันดังแรงมาก ๆ จนขนาดเสี่ยวผ่างเองยังต้องผินหน้ามาชำเลืองมอง แต่เยว่เอ๋อก็มิได้สนใจสายตาของมันสักเท่าไหร่ เพราะนางเริ่มมีภาพในใจแล้วว่าในหีบห่อนี้จะต้องมีสิ่งของที่นางถวิลหา."ใช่ไหม? ขอให้ใช่ทีเถอะ







