แชร์

บทที่ 75

ผู้เขียน: เจียงจื่อหยา
ไม่ทันรอให้ป้าเฉินพูดอะไรต่อ เสิ่นชูก็ออกจากบ้านไปแล้ว เดินออกไปอย่างไม่หันหลังกลับมา

หากเป็นเมื่อก
อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป
บทที่ถูกล็อก
ความคิดเห็น (1)
goodnovel comment avatar
Parichart
โอ้ยยยืดเยื้อเพื่อไร เมื่อไหร่จะจบเนี่ยยย ปยอ.อ่านล่ะหัวเสียเปลืองเงินสุดๆ ไม่เข้าถึงตอนสำคัญสักทีแม่งลีลาอยู่ได้คนแต่งเนี่ยย
ดูความคิดเห็นทั้งหมด

บทล่าสุด

  • หกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า   บทที่ 862

    “ผมนึกว่าคุณจะไปร่วมทานข้าวกับพี่ชายและว่าที่พี่สะใภ้ของคุณเสียอีก” ฮั่วจินเฉินกดหยุดการประชุมวิดีโอ ก่อนจะพับคอมพิวเตอร์ลงเสิ่นชูหมุนตัวเดินตรงเข้ามาหาเขาพร้อมกับรอยยิ้มพลางเอ่ย “พี่ชายฉันกำลังไปสวีทหวานแหววกับซีซือสองต่อสอง ฉันจะทำหน้ามึนหน้าด้านอยู่เป็นก้างขวางคอได้ยังไงล่ะ?”ฮั่วจินเฉินดึงตัวเธอเข้าสู่อ้อมกอดอย่างรู้จังหวะ มือข้างหนึ่งวางทาบเบา ๆ ลงบนท้องกลมโตที่นูนขึ้นมา “รอให้เจ้าตัวเล็กลืมตาดูโลกเมื่อไหร่ ถึงตอนนั้นเราค่อยไปเที่ยวสวีทกันสองต่อสองบ้าง”“อุ๊ย...”“เป็นอะไรไป?” เมื่อเห็นว่าจู่ ๆ เธอก็มีปฏิกิริยาตอบสนอง ฮั่วจินเฉินก็เกิดอาการตื่นตระหนกขึ้นมาทันที สีหน้าเปลี่ยนไปในพริบตาเสิ่นชูกดมือทั้งสองข้างลงบนหน้าท้องพลันหลุดหัวเราะ “เด็ก ๆ ถีบฉันค่ะ”“จริงเหรอ ขอผมฟังหน่อยสิว่าเจ้าตัวแสบพวกนี้อาละวาดยังไงบ้าง” ฮั่วจินเฉินขมวดคิ้วมุ่น ก่อนจะแนบใบหูฟังลงบนหน้าท้องของเธอภาพเหตุการณ์ตรงหน้าทำให้เสิ่นชูอดไม่ได้ที่จะหลุดหัวเราะออกมาเสียงดัง...หลายวันต่อมา ณ อำเภอหลีเซี่ยนหลังจากที่หลี่ลี่ใช้ความ “ตื๊อ” และความจริงใจเข้าหาอยู่ติดต่อกันหลายวัน ในที่สุดพยาบาลห้องยาคนนั้นก

  • หกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า   บทที่ 861

    เสิ่นชูมองไปยังผู้เป็นพ่อที่กำลังเกิดความรู้สึกสะเทือนใจชั่วขณะ ก่อนจะสบตากับฉีเวินเหยียนแวบหนึ่ง แล้วจึงลุกขึ้นเดินไปยืนอยู่ข้างกายเขา “คุณพ่อคะ วางใจเถอะค่ะ คุณแม่จะต้องได้เห็นภาพนี้อย่างแน่นอนค่ะ”ฉีซื่อเอินตบหลังมือของเธอเบา ๆ ก่อนจะหันไปมองฉีเวินเหยียน “ที่เมืองจิงมีฉันกับน้องสาวของแก แกไม่ต้องเป็นห่วง ทางที่ดีพาเสี่ยวซีกลับไปพักผ่อนและทำความคุ้นเคยกับเมืองหรงสักหน่อยเถอะ แกอุตส่าห์พาเธอกลับมาด้วยทั้งที ต้องดูแลเอาใจใส่เธอให้ดี ๆ อย่าปล่อยให้เธอรู้สึกน้อยใจเด็ดขาดนะ”ฉีเวินเหยียนหลบสายตาลงเล็กน้อย “แต่ว่า...”“การผ่าตัดยังมีเวลาอีกตั้งเดือนกว่า ถ้าแกยังกังวล จะพาเสี่ยวซีกลับไปเดินเล่นพักผ่อนที่เมืองหรงก่อนสักพักก็ยังได้ งานที่บริษัทจะให้คุณอาสามดูแลอยู่ฝ่ายเดียวตลอดไปได้ยังไงกันล่ะ”ฉีซื่อเอินเอ่ยขัดขึ้นมาก่อน น้ำเสียงเจือแววความจนใจอยู่ไม่น้อยเขากลืนคำพูดลงคอ เงยหน้าขึ้นมองผู้เป็นพ่อ สลับกับหันไปมองเสิ่นชูเสิ่นชูพยักหน้ารับเบา ๆ เป็นเชิงส่งสัญญาณให้เขาสบายใจได้ออกจากโรงแรมมาแล้ว ฉีเวินเหยียนก็เรียกถังจวิ้นแยกไปคุยกันเป็นการส่วนตัว ซีซือเอียงหน้ามองตามเล็กน้อย ก่อนจะหันก

  • หกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า   บทที่ 860

    กู้ฉือจวินหมุนตัวเดินก้าวลงจากขั้นบันได หลี่ลี่ได้สติรีบสาวเท้าก้าวตามหลังเขาไปติด ๆ “แต่จะเป็นไปได้ยังไง ต่อให้โรงพยาบาลรายรับไม่ดี แต่ก็ยังมียอดเงินอุดหนุนจากทางอำเภอไม่ใช่เหรอ...”“เงินอุดหนุนเหรอ?” กู้ฉือจวินหยุดฝีเท้าลง ยกมุมปากยิ้มเยาะเล็กน้อย ก่อนจะหันกลับมามองคนความคิดน้อยอย่างช้า ๆ “งบประมาณส่วนกลางรับผิดชอบแค่เงินเดือนขั้นพื้นฐานบางส่วนเท่านั้น นอกนั้นต้องพึ่งพารายได้จากการให้บริการทางการแพทย์ทั้งหมด ยังไม่รวมถึงเงินเดือนของบุคลากรทางการแพทย์จำนวนมากในโรงพยาบาลที่ต้องจ่าย ไหนจะค่าบำรุงรักษาอุปกรณ์เครื่องมือแพทย์อีก อำเภอหลีเซี่ยนแห้งแล้งยากจนมาตั้งกี่ปีแล้ว งบอุดหนุนที่ทางอำเภอจะเจียดมาช่วยโรงพยาบาลได้มันจะมีสักเท่าไหร่กันเชียว?”หลี่ลี่ยืนอึ้งค้างอยู่กับที่ สายลมเอื่อยพัดเส้นผมปรกลงมาเคลียหน้าผากของเธอพอได้ยินเขาอธิบายแบบนี้แล้ว ความโกรธขัดเคืองใจที่เคยมีอยู่กลับมอดดับสลายหายไปครึ่งหนึ่งอย่างน่าประหลาดเพียงแต่ ต่อให้โรงพยาบาลจะยากลำบากแค่ไหน การทำเนียนไม่ยอมจ่ายหนี้มันก็ไม่ใช่เรื่องที่ถูกต้องอยู่ดี เธอก้มหน้าลงใช้ปลายเท้าเขี่ยก้อนกรวดเล็ก ๆ ริมทาง น้ำเสียงเบาลง “งั้น ก

  • หกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า   บทที่ 859

    คำพูดนี้ถึงกับทำให้พยาบาลทำตัวไม่ถูก สีหน้าเต็มไปด้วยความลำบากใจและความกระอักกระอ่วนหลี่ลี่ทยอยแจกกาแฟให้กับบรรดาเด็กฝึกงานทีละแก้ว “มา ๆ มีครบทุกคนแน่นอน ช่วงนี้ทุกคนลำบากกันมาหลายวันแล้วนะ”“ขอบคุณค่ะ/ครับตัวแทนหลี่”เด็กฝึกงานต่างพากันรับแก้วกาแฟในมือเธอไว้มีเพียงพยาบาลคนนั้นที่มองภาพตรงหน้าด้วยสีหน้าครุ่นคิด เดาไม่ออกเลยว่าในใจเธอกำลังคิดอะไรอยู่จนกระทั่งหลี่ลี่ส่งแก้วกาแฟยื่นไปตรงหน้าเธอ “ของคุณค่ะ”พยาบาลไม่ได้ยื่นมือมารับ เธอขมวดคิ้วมุ่นอยู่ครู่หนึ่ง “ความหวังดีของคุณฉันรับไว้แล้วล่ะค่ะ แต่ฉันยังต้องทำงานต่อ คงไม่ต้องหรอกค่ะ”เธอพูดจบก็ลุกขึ้นเดินเลี่ยงไปจัดยาที่อีกมุมหนึ่งหลี่ลี่ยังคงวางแก้วกาแฟลงบนโต๊ะทำงานของเธอ จากนั้นก็ขยับฝีเท้าเดินเข้าไปใกล้ แล้วเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเบา ๆ ว่า “เอ่อ ฉันอยากจะรบกวนถามอะไรสักหน่อยได้ไหมคะ?”พยาบาลไม่ได้แม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมอง ราวกับเดาออกอยู่แล้วว่าเธอจะถามเรื่องอะไร “เรื่องยาล็อตนั้นฉันไม่รู้เรื่องหรอกค่ะ คลังยาอยู่ในการดูแลของหัวหน้ามาโดยตลอด พวกเราไม่มีสิทธิ์เข้าไปก้าวก่าย”“ฉันรู้ จริง ๆ แล้วสิ่งที่ฉันอยากจะถามก็คือ...”ยังไม

  • หกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า   บทที่ 858

    ทว่าในวินาทีที่มือของหลี่ลี่เพิ่งจะเอื้อมออกไป อีกฝ่ายก็ผละตัวถอยห่างออกไปเสียก่อน “เสร็จแล้ว”หลี่ลี่ที่คว้าได้เพียงความว่างเปล่าทำตัวไม่ถูกค้างเติ่งอยู่ตรงนั้น โชคดีที่เธอตั้งสติได้อย่างรวดเร็ว รีบคว้ากระจกแต่งหน้าขึ้นมาส่องดูร่องรอยบาดแผลบนใบหน้าของตัวเองกู้ฉือจวินปรายตามองเธอแวบหนึ่ง “อีกประมาณสามวันอาการบวมก็น่าจะยุบลง ส่วนรอยช้ำคงต้องใช้เวลาอย่างน้อยหนึ่งสัปดาห์ถึงจะจาง”“ถ้าอย่างนั้นสัปดาห์นี้ฉันคงกลับไปไม่ได้แน่เลย” หลี่ลี่คอตกห่อไหล่พึมพำบ่นเบา ๆ “ทางโรงพยาบาลจงใจปกปิดบัญชียา ตรวจสอบยอดไม่ได้ ถ้ากลับไปทั้งแบบนี้จะให้ฉันอธิบายยังไงดีล่ะเนี่ย ช่างเถอะ สงสัยคงต้องให้พี่ชายฉันช่วยจัดการให้ซะแล้วล่ะมั้ง”เธอกำลังจะหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเพื่อส่งข้อความหาฮั่วจินเฉิน กู้ฉือจวินเหลือบสายตามามองเธอ “แค่ฮั่วจินเฉินต้องเคลียร์งานทั้งฝั่งหยุนซานกับฮั่วซื่อก็ยุ่งจนหัวหมุนแทบจะไม่ไหวอยู่แล้ว ยังจะต้องมาคอยตามแก้ปัญหาที่อำเภอหลีเซี่ยนให้คุณอีกเหรอ?”เธอเงยหน้าขึ้นมอง “แต่ปัญหาคือตอนนี้แก้ปัญหาไม่ได้นี่ ในเมื่อทางโรงพยาบาลจงใจปกปิดไว้ พวกเราก็ไม่มีทางได้เข้าไปดูข้อมูลในคอมพิวเตอร์ของพว

  • หกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า   บทที่ 857

    โชคดีที่ในจังหวะสำคัญนั้น เพื่อนร่วมงานชายก็อุทานขึ้นมาอย่างนึกขึ้นได้ว่า “ถ้าเราแอบเข้าไปเช็คคอมพิวเตอร์ในคลังยาได้ก็คงจะดีสิ?”ยังไม่ทันที่หลี่ลี่จะได้เอ่ยปากตอบอะไร เพื่อนร่วมงานหญิงที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ก็ส่ายหน้า “ดูจากท่าทีของทางโรงพยาบาลในตอนนี้แล้ว พวกเขาไม่มีทางยอมให้เราดูง่าย ๆ หรอก”“รู้ว่ายุ่งยากขนาดนี้ ไม่มาซะดีกว่า พวกเขาจงใจหาเรื่องเล่นงานหยุนซานของเราชัด ๆ !”ทั้งสองคนผลัดกันพูดคนละคำสองคำ หลี่ลี่ที่ยืนอยู่ตรงกลางกลับไม่ได้ปริปากพูดอะไรเลยสักคำ ราวกับว่าความเห็นของเธอมันไม่ได้มีความสำคัญอะไรอีกต่อไปแล้วแต่เธอกลับไม่ยอมแพ้และไม่อยากถอยกลับไปทั้งแบบนี้หลี่ลี่กำมือแน่น ในจังหวะที่ทั้งคู่เงียบเสียงลง เธอก็ตัดสินใจเอ่ยปากขึ้น “เดี๋ยวฉันจะลองหาคนช่วยดูนะ”ทั้งสองคนได้ยินดังนั้นก็ชะงักไป เห็นได้ชัดว่าพวกเขาฝากความหวังสุดท้ายไว้ที่เธอแล้วก่อนกลับ หลี่ลี่วานให้เพื่อนร่วมงานหญิงช่วยซื้อแว่นกันแดดกับหมวกมาให้ ทว่าพอเพิ่งจะก้าวเท้าเข้าเขตบ้านพัก เธอก็เผชิญหน้ากับกู้ฉือจวินเข้าพอดี ดูเหมือนว่าเขากำลังคุยโทรศัพท์อยู่กับใครสักคน หลี่ลี่แอบก้มหน้าลงโดยสัญชาตญาณ พร้อมกับขยับกรอบแว่

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status