Beranda / แฟนตาซี / หนิงอันดรุณีน้อยผู้พลิกชะตา / ตอนที่3 อยากลองไปตรวจอาการ

Share

ตอนที่3 อยากลองไปตรวจอาการ

last update Tanggal publikasi: 2026-03-03 02:39:23

วังเหมันต์ เมืองตงซิ่ว

องค์ชายห้าอู๋ห่าวหรานนั่งนิ่งอยู่บนรถเข็นเหม่อมองออกไปยังท้องฟ้าอันกว้างไกลอย่างเลื่อนลอย เป็นเวลาห้าปีแล้วที่เขาถูกพิษและเดินไม่ได้ หลังจากนั้นเป็นต้นมาเขากลายเป็นคนพิการต้องนั่งอยู่บนรถเข็น โดยมีสององครักษ์คนสนิทคอยพยุงและให้การช่วยเหลือ

พระมารดาของเขาถูกปลดจากตำแหน่งพระสนมกุ้ยเฟยให้เหลือเพียงสนมขั้นผิน เพราะมีความผิดโทษฐานมีส่วนทำให้หวงกุ้ยเฟยแท้งบุตร ฮ่องเต้มีพระราชโองการสั่งให้พระสนมย้ายจากวังหลวงมาอยู่ที่วังเหมันต์ยังเมืองตงซิ่ว พระสนมรู้ดีว่าถูกใส่ร้ายแต่ก็ไม่ได้แก้ตัวแต่อย่างใด เพราะนางต้องการที่ออกมาจากวังหลวง เพื่อมาคอยดูแลองค์ชายห้าที่วังเหมันต์

 ห้าปีก่อนฮ่องเต้ได้มีพระราชโองการมอบเมืองตงซิ่วให้องค์ชายห้าเป็นรางวัลที่เขาได้พากองทัพออกรบและชนะศึกสงคราม และเพื่อปลอบใจที่เขาถูกพิษในระหว่างรบและเดินไม่ได้ 

องค์ชายห้าได้แต่เก็บความรู้สึกเจ็บปวดและเจ็บแค้นเอาไว้ภายในใจ เขารู้ดีว่ามีคนต้องการให้เขาถูกพิษเพื่อที่เขาจะได้เดินไม่ได้อีกต่อไป การลอบทำร้ายเขาในสนามรบเป็นแผนการที่ดี เพราะจะได้ไม่มีใครระบุตัวคนร้ายได้ว่าเป็นใคร เขาโดดเด่นเกินไปจึงทำให้หลาย ๆ คนไม่พอใจ โดยเฉพาะเหล่าองค์ชายด้วยกัน 

 องค์ชายห้าเริ่มออกรบตั้งแต่อายุ15จนเวลานี้เขาอายุ23ปี ผลงานของเขาโดดเด่นเป็นที่ประจักษ์ จนได้ขนานนามว่าเป็นเทพสงครามและกลายเป็นพระโอรสคนโปรดของฮ่องเต้ สงครามครั้งล่าสุดองค์ชายห้าได้นำทัพออกรบและชนะศึกอีกครั้ง แต่พอประกาศชัยชนะเสร็จ เขาก็ถูกลอบทำร้ายโดยลูกธนูอาบยาพิษกับขาทั้งสองข้างของเขา เขาตกลงมาจากหลังม้าและหมดสติไป เขาก็ได้ถูกนำกลับมารักษาที่เมืองหลวง แต่หมอหลวงก็ไม่สามารถรักษาขาของเขาให้หายได้ เขาจึงต้องกลายเป็นคนพิการตั้งแต่ตอนนั้นเป็นต้นมา

ลี่หยางองครักษ์ขององค์ชายห้าเดินถือถาดยามาที่ศาลาริมน้ำ โดยมีโม่โฉวองครักษ์อีกคนยืนกอดอกอยู่ด้านหลังรถเข็นอย่างสงบนิ่ง องค์ชายห้าใช้เวลาอยู่ที่ท่าน้ำเป็นเวลาสองชั่วยามแล้ว ไม่มีใครรู้ว่าภายในใจเขาคิดอะไรอยู่ ตั้งแต่เขาเดินไม่ได้ก็พูดน้อยลงจนบางครั้งแทบไม่พูดเลย ลี่หยางและโม่โฉวที่เติบโตมาด้วยกัน รับรู้ถึงความเจ็บปวดของเขาดี แต่พวกเขาก็ไม่สามารถทำอะไรได้

“องค์ชายถึงเวลาดื่มยาแล้วพ่ะย่ะค่ะ” ลี่หยางยื่นถ้วยยาที่ส่งควันลอยในอากาศบ่งบอกว่ายังคงร้อนอยู่ เขารับมาถือไว้อย่างสงบนิ่ง หากเขาไม่ดื่มยาต้านพิษคืนที่พระจันทร์เต็มดวง ร่างกายของเขาจะเจ็บปวดอย่างแสนสาหัส ที่เหมือนมีเข็มนับร้อยนับพันมาทิ่มแทงร่างกาย เขามีชีวิตอยู่อย่างเจ็บปวดทรมาน แต่เขาก็อดทนที่จะไม่ฆ่าตัวตาย เพราะเขาจะต้องมีชีวิตอยู่เพื่อเป็นหนามคอยทิ่มแทงคนที่ต้องการให้เขาตาp

เช้าวันต่อมาหนิงอันและฮุ่ยอิงก็เตรียมตัวที่จะออกไปเดินสำรวจดูรอบ ๆ ตั้งแต่มาอยู่ที่นี่ยังไม่เคยออกไปเดินสำรวจแบบจริง ๆ จัง ๆ เลยสักครั้ง แต่เพราะครั้งนี้เป็นหนิงอันคนใหม่ที่พร้อมเผชิญหน้ากับโลกกว้างและต้องการสร้างฐานะ จึงจำเป็นต้องออกไปสำรวจพื้นที่ ว่านางจะสามารถทำเงินจากอะไรได้บ้าง

“หนิงอันหากในวันข้างหน้าครอบครัวของเจ้าอยากมารับเจ้ากลับไป เจ้าจะกลับไปหรือไม่” ฮุ่ยเหม่ยเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนเมื่อเห็นนางเดินออกมาจากห้อง ตะวันที่มาอยู่ในร่างของหนิงอันหันไปมองวิญญาณของพี่สาวที่ยืนอยู่ข้าง ๆ นางส่ายหัวปฏิเสธทันที หนิงอันจึงหันไปตอบตามความรู้สึกของตนเองว่า

“ตั้งแต่เกิดมานางก็มีพวกท่านเป็นดั่งครอบครัว ข้าที่เพิ่งมาอยู่ยังสามารถรับรู้ได้เลยเจ้าค่ะว่าทุกคนดีกับข้ามาก ข้าสามารถตอบแทนนางได้อย่างมั่นใจว่า ไม่มีทางกลับไปอย่างแน่นอน และข้ายังจะทำให้ครอบครัวของเราอยู่ดีกินดีร่ำรวยขึ้นมาให้ได้เจ้าค่ะ” หนิงอันเอ่ยจบก็หันไปมองเรือนที่ทรุดโทรม คงจะพังลงมาไม่วันใดก็วันหนึ่ง หากมีเงินก็สามารถสร้างบ้านหลังใหม่ได้ ลองถามร่มดูหน่อยว่าหากขอเป็นเงินจะได้หรือไม่ หนิงอันจึงหยิบร่มออกมากางอีกครั้ง

“ท่านหัตถ์ทองคำต้องการสิ่งใดหรือเจ้าคะ?”

“ข้าอยากรู้ว่าหากข้าขอเป็นเงินระบบจะให้ข้าหรือไม่?” ยามนี้หนิงอันไม่จำเป็นต้องปิดบังพวกเขาอีกต่อไป เพราะนางคิดว่าพวกเขาคงจะเริ่มเข้าใจทีละนิด เรื่องบางเรื่องอธิบายไปยุ่งยากให้พวกเขาเห็นเองสงสัยก็ถามนางได้ 

“ท่านจะขออะไรก็ได้ทั้งนั้นแต่พลังที่ท่านสะสมมาจะลดลงยิ่งขอเป็นเงินพลังก็จะลดลงไปมากทีเดียว เพราะระบบต้องการให้ท่านสร้างมันขึ้นมาด้วยมือของท่านเอง เพราะท่านได้หัตถ์ทองคำมาเจ้าค่ะ ในกรณีที่ท่านขอยาระบบส่งมาให้เพราะมันจำเป็นที่ต้องช่วยชีวิตคนเจ้าค่ะ”

หนิงอันถอนใจออกมาไม่มีอะไรได้มาง่าย ๆ จริงๆ สินะ แต่ว่าแค่นี้ก็ถือว่าดีมากแล้วอย่างน้อยก็มีระบบมาช่วยจะบ่นไปทำไมห้ามท้อเด็ดขาด นางจะไม่ยอมแพ้ต่อโชคชะตานี้แน่นอน อย่างน้อยมาอยู่ในยุคนี้นางก็มีครอบครัวที่รักนางอย่างจริงใจ ร่างนี้อายุเพียงแค่13ปียังมีเวลาอีกมากที่ต้องเรียนรู้และนางเชื่อว่าความพยายามอยู่ไหนความสำเร็จอยู่ที่นั่น มองโลกในแง่ดีจะได้มีพลังต่อสู้ในวันต่อไป

แต่ว่าบ้านหลังนี้ก็ต้องรีบซ่อมแซมอย่างเร่งด่วน เพราะว่าคงทนแดดทนฝนอยู่ได้อีกไม่นานแน่

“เราต้องหาเงินมาซ่อมบ้านหลังนี้หรือไม่ก็ต้องสร้างบ้านหลังใหม่เจ้าค่ะ”

“แต่ว่าเงินที่มีอยู่ตอนนี้มีแค่100ตำลึง หากนำไปใช้ข้ากลัวว่าเราจะไม่มีเงินซื้ออาหาร” ฮุ่ยเหม่ยเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าเศร้าหมอง หนิงอันมองนางอย่างเข้าใจ สาเหตุทั้งหมดมาจากนาง ไม่มีใครคิดจะจ้างงานท่านพ่อหรือท่านแม่ก็เพราะนาง เพราะฉะนั้นนางจะต้องรีบแก้ไขและเปลี่ยนแปลงมันด้วยตัวนางเอง

“ฮุ่ยหมิ่น! ข้าและชาวบ้านได้รวบรวมข้าวสารอาหารแห้งมาให้ เป็นการขอบคุณที่หนิงอันช่วยรักษาคนป่วย ยามนี้พวกเขาดีขึ้นมากแล้ว” จางมู่ซวนหัวหน้าหมู่บ้านกับชาวบ้านอีกสามคน ช่วยกันลากรถลากที่มีของอยู่บนรถเต็มคันมาที่หน้าบ้าน

ฮุ่ยหมิ่นรีบเดินไปต้อนรับอย่างอัธยาศัยดี เขาไม่ใช่คนชอบคิดมากในเมื่อพวกเขามาดีและมีไมตรีเช่นนี้ ก็ควรตอบรับตามมารยาทที่ดี

“ขอบคุณมาก”

“ไม่เป็นไรว่าแต่จะไปไหนกันหรือ”

“อ่อพวกข้าจะออกไปเดินสำรวจแถว ๆ นี้ เพื่อเจอสมุนไพรหายากจะได้เก็บเอาไปขายในเมือง” ฮุ่ยหมิ่นเอ่ยติดตลกเพราะสมุนไพรหายากไหนเลยจะมี ชาวบ้านก็ออกเดินเก็บกันทุกวัน หากมีก็คงถูกเก็บเอาไปหมดแล้ว จางมู่ซวนหลุดหัวเราะออกมา ก่อนจะชะงักเพราะนึกบางอย่างขึ้นมาได้

“จะว่าไปหากว่าเจ้าเจอสมุนไพรหายากจริง ๆ ก็คงจะรวยไปเลยอะนะ ข้าได้ข่าวว่าทางวังเหมันต์ต้องการสมุนไพรหายากหลายชนิด เพื่อนำไปปรุงยารักษาองค์ชายห้า”

หนิงอันพอได้ยินว่าคำว่าสมุนหายากเจอแล้วจะรวยไปเลยก็หูผึ่ง นางต้องรีบหาแต่ว่าหากมีจริงคนก็คงพากันเก็บไปแล้ว คงไม่รอจนถึงมือนางหรอก แต่ว่ามันก็ไม่แน่เหมือนกัน ไม่ลองแล้วจะรู้ได้อย่างไร อีกอย่างนางมีหัตถ์ทองคำต้องใช้ให้เป็นประโยชน์ พอคิดมาถึงตรงนี้ใจหนิงอันก็เต้นแรงอย่างตื่นเต้น อยากรีบออกไปหาเสียเดี๋ยวนี้เลย

“ท่านลุงแล้วองค์ชายป่วยเป็นอะไรหรือเจ้าคะ?”

“องค์ชายห้าถูกลอบทำร้ายในระหว่างสู้รบ ถูกธนูพิษปักที่ขาทั้งสองข้าง จากนั้นองค์ชายก็เดินไม่ได้มาห้าปีแล้ว หมอหลวงที่อยู่ประจำวังเหมันต์ พยายามคิดค้นสูตรยาเพื่อรักษาแต่ก็ยังไม่ได้ผล”

“ข้าอยากไปลองดู”

“อะไรนะ!!” ทุกคนร้องออกมาด้วยความตกใจ 

“ลองดูก็ไม่เสียหายอะไรนี่เจ้าคะ ข้าอยากไปตรวจดูอาการดูก่อน ข้าถึงจะหาสมุนไพรได้ถูกต้อง ท่านลุงท่านพาข้าไปทีนะเจ้าคะ หากข้ารักษาได้ข้าจะแบ่งเงินให้ท่านอย่างแน่นอน”

จางมู่ซวนรีบครุ่นคิดหากว่านางรักษาได้ เขาที่เป็นเพียงหัวหน้าหมู่บ้าน ก็จะมีความดีความชอบตามไปด้วย ลองดูก็ไม่เสียหายอันใดแต่ว่าการเข้าไปที่วังเหมันต์มันไม่ใช่เรื่องง่าย ไม่ใช่ว่าใครคิดจะเข้าไปก็ไปได้เลย เขาจะทำอย่างไรดีนะ

“มันไม่ใช่เรื่องง่ายที่เข้าไปที่นั่นนะสิ” เขาทำหน้ายุ่งยากใจขึ้นมาหนิงอันจึงรีบเอ่ยขึ้น

“ท่านลุงพาข้าไปที่หน้าวังเดี๋ยวข้าคุยกับทหารองครักษ์เองเจ้าค่ะ”

“มันจะดีเหรอ?”

“ดีเจ้าค่ะ” เมื่อเจอแรงยุเขาก็ทนไม่ไหว

“ได้งั้นไปกันตอนนี้เลย”

“ท่านแม่ ไม่ต้องเป็นห่วงนะเจ้าคะข้าและฮุ่ยอิงจะดูแลตัวเองอย่างดีเจ้าค่ะ” ฮุ่ยเหม่ยมองนางอย่างเป็นกังวล แต่นางดูมีความมั่นใจอยู่ไม่น้อยคงต้องลองเชื่อใจนางดูสักครั้ง

ฮุ่ยเหม่ยรีบวิ่งไปหยิบเงินมาสิบตำลึงแล้วยื่นให้ฮุ่ยหมิ่น “ท่านพี่ดูแลพวกนางดี ๆ นะเจ้าคะ” ฮุ่ยหมิ่นพยักหน้ารับ ก่อนจะพาพวกนางเดินตามหัวหน้าหมู่บ้านไป

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • หนิงอันดรุณีน้อยผู้พลิกชะตา   ตอนที่46 ขอบคุณที่เกิดมาเพื่อข้า (ตอนจบ)

    เมื่อรถม้าสองคันวิ่งเข้าสู่เขตอำเภอเมืองตงซิ่ว เหล่าชาวบ้านต่างออกมายืนโบกไม้โบกมือต้อนรับการกลับมาของพวกนางและองค์ชายห้า ยามนี้ผู้คนแห่งเมืองต่างรักและห่วงแหนเหมือนพวกนางเป็นสมบัติอันล้ำค่า หากว่านางแต่งงานไปกับองค์ชายห้า และหากเขาได้ขึ้นครองราชย์แน่นอนว่านางต้องได้ขึ้นเป็นฮองเฮา ทุกคนแม้จะยินดีหากว่าเป็นเช่นนั้น แต่ว่าในความรู้สึกส่วนลึกของทุกคนคือต้องการให้องค์ชายห้าและนางอยู่ที่เมืองตงซิ่วตลอดไปหนิงอันเปิดม่านหน้าต่างแล้วโบกมือให้กับทุกคนอย่างเป็นกันอย่างร่าเริง ชีวิตนอกวังเรียบง่ายไม่ต้องพิธีรีตอง อยากทำอะไรก็ทำโดยไม่ต้องมีสายตาของใครมาจ้องจับผิด นางตัดสินใจแล้วนางจะใช้ชีวิตอยู่ที่นี่“หม่อมฉันคิดได้แล้วเพคะ เราต้องหาองค์ชายให้มารับตำแหน่งรัชทายาทเพคะ ฝึกฝนเขาตั้งแต่ยังเด็กให้ออกว่าราชการควบคู่กับฮ่องเต้ และอีกอย่างหม่อมฉันและองค์ชายจะเป็นคนช่วยดูแลอยู่ห่าง ๆ มีสิทธิ์เทียบเท่าผู้ครองบัลลังก์ เช่นนี้ฮ่องเต้ก็คงสบายพระทัยไม่ต้องกังวลอีกต่อไปเพคะ คล้ายกับมีคนขึ้นครองราชย์แต่การตัดสินใจเรื่องสำคัญต่าง ๆ ยังคงอยู่ที่ องค์ชาย ฮ่องเต้ จนกว่ารัชทายาทจะยืนหยัดด้วยตนเอง เราถึงค่อย ๆ ห่างอ

  • หนิงอันดรุณีน้อยผู้พลิกชะตา   ตอนที่45 พวกเจ้าเป็นใครกันแน่

    “ถวายบังคมฝ่าบาท ขอจงทรงพระเจริญหมื่นปี หมื่น ๆ ปี กระหม่อมองค์ชายรองฉู่เหวินโจวเป็นตัวแทนคณะทูตแคว้นฉู่พ่ะย่ะค่ะ”“ถวายบังคมฝ่าบาท ขอจงทรงพระเจริญหมื่นปี หมื่น ๆ ปี กระหม่อมองค์ชายใหญ่ฉีอี้คังเป็นตัวแทนคณะทูตจากแคว้นฉีพ่ะย่ะค่ะ”“ยินดีที่ได้พบ เชิญนั่งตามสบาย” วันนี้หนิงอันจัดโต๊ะให้หันหน้าเข้าหากัน แคว้นฉีและแคว้นฉู่อยู่อีกฝั่ง แคว้นต่วนพร้อมขุนนางนั่งอยู่อีกฝั่ง โต๊ะขององค์ชายห้าและหนิงอันนั่งรองลงมาจากฮ่องเต้ ส่วนโต๊ะของลี่หยางและหนิงฮวา เยื้องลงไปจากโต๊ะหนิงอันตามลำดับ“เราขอแนะนำองค์ชายห้าอู๋ห่าวหรานและว่าที่พระชายาหนิงอัน ผู้ซึ่งจะมาช่วยในเรื่องการเจรจาในครั้งนี้ และมือขวาขององค์ชายห้าลี่หยางและว่าที่ฮูหยินลี่หนิงฮวา ผู้ที่จะมาช่วยในเรื่องการเจรจาในครั้งนี้”คณะทูตจากต่างแคว้นหันไปมองหน้ากัน ก่อนทุกคนพุ่งสายตาไปที่พวกนางอย่างสนใจ พวกนางเป็นเทพดรุณีที่โหรหลวงทำนายหรือไม่นะ หากว่าใช่คงดีไม่น้อยที่ได้พบเจอตัวเช่นนี้ เขาบอกว่าเหล่าเทพจิตใจดีมีเมตตา พวกเขาก็หวังว่าพวกนางจะไม่โหดร้ายจนเกินไป“ทูลฝ่าบาทยามนี้ทุกแคว้นได้ประสบปัญหาภัยแล้งอย่างหนักและดูเหมือนจะหนักขึ้นเรื่อย ๆ แต่ที่กระห

  • หนิงอันดรุณีน้อยผู้พลิกชะตา   ตอนที่44 ให้ม้าแยกร่าง

    “ฮองเฮามักใหญ่ใฝ่สูงเพื่ออำนาจ ท่านถึงขนาดให้หลิวป๋อเหวินปลอมตัวมาเป็นขันทีข้างกาย เพื่อให้แน่ใจว่าท่านต้องครรภ์ หลังฝ่าบาทเสด็จกลับตำหนัก ท่านกับขันทีปลอมผู้นี้ก็ร่วมหลับนอนกันจนท่านตั้งครรภ์สมใจ บิดาที่แท้จริงขององค์ชายใหญ่ไม่ใช่ฝ่าบาทแต่เป็นขันมีเจ้าเล่ห์ผู้นั้น”คราวนี้เสียงผู้คนดังขึ้นมาทันที นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน พวกเขาสามคนพ่อแม่ลูกร่วมกันกระทำความผิดอันแสนใหญ่หลวงนัก ฮ่องเต้กำหมัดแน่นพระพักตร์บึ้งตึงด้วยความโกรธ นังแพศยาข้าจะให้ม้าแยกร่างของเจ้า!!“ยังไม่หมดเท่านี้”“หา! ยังไม่หมดอีกหรือ?” เหล่าขุนนางที่เหลือ ตกตะลึงอ้าปากค้าง “พวกเขาสามคนวางแผนก่อกบฏเพื่อยึดบัลลังก์ โดยร่วมมือกับพรรคมารที่ปกครองเผ่าซ่ง ข้อแลกเปลี่ยนคือเมืองตงซิ่ว”“หา!!” คราวนี้ทุกคนตกใจสุดขีด พวกเขากล้าทำเรื่องเช่นนี้เชียวหรือ เข้าข่ายขายชาติเลยนะ!! เพียงฮ่องเต้พยักหน้า ทหารก็กรูกันเข้าไปจับกุมพวกเขาทั้งสามคนทันทีองค์ชายใหญ่ใจแหลกสลายไม่มีชิ้นดี เขาไม่ใช่โอรสของฮ่องเต้ เขาเอาแต่พึมพำอยู่อย่างนั้นอย่างคนไร้สติ ยามนี้ฮ่องเต้ไม่ต้องรู้สึกผิดอีกต่อไป ในเมื่อเขาไม่ได้เป็นโอรสของเขายิ่งมาทำความผิดมากมายเช่นนี้

  • หนิงอันดรุณีน้อยผู้พลิกชะตา   ตอนที่ 43 กวาดล้างให้หมดในคราเดียว

    “ทูลองค์ชายมีคนมาขอพบพระชายา เขามีนามว่าฉีเส้าเฟิงพ่ะย่ะค่ะ” “ให้เขาเข้ามา”องค์ชายห้าเป็นคนเอ่ยตอบเสียเอง เพราะเขาจำได้ว่าฉีเส้าเฟิงคือใคร “พ่ะย่ะค่ะ” จอมมารฉีเส้าเฟิงตัดสินใจมาบอกพวกนางให้รับรู้เอาไว้ นางจะได้เตรียมตัวรับมือ เขาไม่ได้แวะไปบอกจอมมารฉีเส้าเทียนบิดาของเขา เพราะเขารู้จักนิสัยของเขาดีกว่าใคร ถึงเขาบอกใช่ว่าเขาจะฟังเพราะยามนี้เขามีเทพอสูรที่ตื่นขึ้นมาแล้ว และไม่แน่ว่าจอมปีศาจพันปีจะมาอยู่ที่นี่ด้วย แต่เขามั่นใจว่าพวกเขาสามคนต้องอยู่ที่นี่กันหมด ไม่เช่นนั้นภัยแล้งคงไม่รุนแรงถึงเพียงนี้ “ถวายบังคมองค์ชาย” “ตามสบาย นั่งลงเถิด” “ท่านมาถึงที่นี่มีเรื่องอันใดหรือเจ้าคะ?” “วันก่อนข้าบังเอิญเห็นบิดาของข้านั่งคุยกับคนผู้หนึ่งที่โรงเตี๊ยมที่เมืองตงซิ่ว” หนิงอันพอได้ยินคำว่าบิดาของข้า นางก็รีบยื่นมือมาจับที่แขนของเขาทันทีก่อนจะหลับตาลง “จอมมารฉีเส้าเทียนนัดพบพูดคุยกับขันทีชั่ว จอมอสูรกำลังถ่ายทอดพลังให้นางมารเล็บแดง จอมปีศาจพันปีกำลังเสพสมกับสตรีเพื่อดูดปราณวิญญาณ” หนิงอันเอ่ยขึ้นเรื่อย ๆ จากภาพที่ปรากฏขึ้นมาให้เห็นในมิติ จอมอสูรกำลังถ่ายทอดพลังให้นาง จึงต้องดูดพลังหยิ

  • หนิงอันดรุณีน้อยผู้พลิกชะตา   ตอนที่42 ข้าละขี้เกียจไปงานศพจริง ๆ

    หนิงอันและหนิงฮวาแวะมาดูพวกเขาที่ค่ายทหารสองวันครั้ง เพราะพวกนางก็ยุ่งจนหัวหมุนกับการหาแหล่งขุดบ่อน้ำ องค์ชายห้าและลี่หยางบอกพวกนางว่าไม่ต้องมาบ่อยเพราะรู้สึกเกรงใจและเป็นห่วง แต่พวกนางก็ยืนยันว่าต้องมาให้เห็นกับตาว่า พวกเขาสบายดีถึงจะสบายใจ พวกเขาก็ได้แต่เก็บความอบอุ่นนี้ไว้ในใจอย่างมีความสุขหนิงอันเดินสำรวจรอบบริเวณค่ายทหาร ที่มีบ่อน้ำไว้ใช้เพียงหนึ่งบ่อและไม่ห่างจากค่ายทหารมีแม่น้ำขนาดใหญ่ยามนี้เริ่มแห้งเหือดลงและอีกไม่นานคงแห้งขอด“ขอโองน้ำ200ใบพร้อมน้ำเต็มโองพร้อมฝาปิด” หนิงอันเอ่ยขอมิติ เพราะนางตรวจดูรอบบริเวณแล้วไม่มีแหล่งน้ำยั่งยืนใต้ดิน นางจึงต้องเลือกใช้วิธีนี้ หนิงอันนำโองบรรจุน้ำจำนวน200ใบออกมาตั้งเรียงกันใกล้บ่อน้ำ องค์ชายห้าและรองแม่ทัพเสิ่นมองสิ่งที่เกิดขึ้นอย่างตื่นตาตื่นใจ มหัศจรรย์เกินไปแล้ว“เอาไว้ใช้ยามจำเป็นเมื่อน้ำแห้งลงจริง ๆ เพคะ หากต้องชำระล้างร่างกายก็ทำอย่างประหยัด หม่อมฉันจะแวะมาเติมน้ำให้เรื่อย ๆ ทุกคนจะมีน้ำไว้ดื่มและทำอาหาร แต่การอาบน้ำให้ใช้วิธีเช็ดตัวไปก่อน ทหารมีหลายหมื่นคนต้องวางแผนการใช้น้ำให้ดีเพคะ” เขารับฟังอย่างตั้งใจและเข้าใจ เพราะแค่นี้ก็ดีมา

  • หนิงอันดรุณีน้อยผู้พลิกชะตา   ตอนที่41 หากข้าไม่สั่งสอนเจ้าอย่าเรียกข้าว่าแฝดนรก

    ลี่หยางมีอาการไม่ต่างจากองค์ชายห้า เขายืนมองร่างบางที่ลอยอยู่บนท้องฟ้า ด้วยใจที่เจ็บปวดและกังวลหวาดกลัวว่าจะสูญเสียนางไป นี่มันเกิดอะไรขึ้นเหตุใดวันนี้ถึงเกิดสุริยคราส หรือว่าจะเป็นวันครบรอบวันเกิดของนางแล้วปรากฏการณ์เช่นนี้หมายความว่าอย่างไร สวรรค์จะมาพานางกลับไปใช่หรือไม่ เมื่อคิดมาถึงตรงนี้แข็งขาของเขาก็เริ่มอ่อนแรง เขารีบคุกเข่าอ้อนวอนต่อสวรรค์ทันที “สวรรค์ได้โปรดอย่าพานางกลับไป นางเป็นคนที่ข้ารักและอยากอยู่ด้วยกันจนแก่เฒ่า สวรรค์โปรดให้โอกาสข้าได้รักและดูแลนาง”ลี่หยางไม่เคยหวาดกลัวสิ่งใดเท่านี้มาก่อน เวลาผ่านไปอย่างช้า ๆ จนแสงสว่างถูกปกคลุมด้วยความมืด จากนั้นไม่นานก็เริ่มสว่างขึ้นมาทีละนิด ดวงตะวันกลมโตเริ่มส่องแสงสว่างจ้าอีกครั้ง ร่างของหนิงฮวายังคงลอยเด่นอยู่กลางอากาศ จากนั้นดอกไม้มากมายหลากหลายสีสันก็ร่วงหล่นลงมาจากฟากฟ้า แล้วร่างของหนิงฮวาก็ค่อย ๆ ลอยลงมาอย่างช้า ๆลี่หยางรีบเข้าไปรับร่างของนางมาไว้ในอ้อมแขน หนิงฮวาหลับตาพริ้มไม่ได้สติ เขาจึงรีบอุ้มร่างของนางเขาไปในกระโจมด้วยความเร่งรีบ ก่อนจะเรียกหมอประจำค่ายทหารให้มาตรวจอาการ“นางเพียงหลับใหลไปเท่านั้นร่างกายปกติดีอีกไม่น

  • หนิงอันดรุณีน้อยผู้พลิกชะตา   ตอนที่7 ชีวิตข้าไม่มีอะไรง่าย

    “เก่งมากเลยหนิงอัน เดี๋ยวข้าจะไปหาฟืนมาเพิ่มเยอะ ๆ เราจะปล่อยให้กองไฟดับไม่ได้นะ”กล่าวจบฮุ่ยอิงก็รีบออกไปหาฟืนหนิงอันจึงหยิบร่มออกมากางอีกครั้ง กลายเป็นสีส้มแล้วจริงด้วยไม่เสียแรงที่นางถูไม้จนมือพอง หนิงอันพับร่มเก็บแล้วออกไปช่วยฮุ่ยอิงเก็บฟืน นางพยายามมองหาผลไม้หรืออะไรที่กินได้ แต่แล้วเสียงในหัว

  • หนิงอันดรุณีน้อยผู้พลิกชะตา   ตอนที่6 ตามหาสมุนไพรหายาก

    องค์ชายห้าอู่ห่าวหรานนั่งมองร่างบางที่เดินจากไปอย่างครุ่นคิด ไม่อยากเชื่อเลยว่าจู่ ๆ จะมีแสงสว่างโผล่เข้ามาให้ความหวังกับเขาอีกครั้ง เขานั่งปลงตกกับชีวิตตนเองว่าอย่างไรก็ไม่มีทางกลับมาเดินได้อีกแล้ว ทุกวันเขานั่งมองปลาที่แหวกว่ายอยู่ในสายน้ำอย่างอิสระด้วยความอิจฉา แต่แล้ววันนี้นางผู้มีวัยเพียง13ปี

  • หนิงอันดรุณีน้อยผู้พลิกชะตา   ตอนที่5 ถูกพิษและถูกไสยศาสตร์

    จางมู่ซวนนำรถวัวเทียมเกวียนออกมา เมืองตงซิ่วอยู่ห่างจากหมู่บ้านราวห้าลี้ ใช้เวลาเดินทางราว ๆ หนึ่งก้านธูปก็ถึง ฮุ่ยหมิ่นนั่งอยู่ด้านหน้ากับจางมู่ซวน ส่วนหนิงอันและฮุ่ยอิงนั่งอยู่ด้านหลังเมื่อเดินทางมาถึงวังเหมันต์ที่รายล้อมไปด้วยต้นไม้สูงใหญ่ปกคลุมไปทั่วบริเวณ กำแพงโอบล้อมกินพื้นที่เกือบหนึ่งร้อยไ

  • หนิงอันดรุณีน้อยผู้พลิกชะตา   ตอนที่3 อคติกับความเชื่อที่งมง่าย

    “เจ้าอู่ถงเจ้าบ้าไปแล้วหรืออย่างไร ที่นางทำไปก็แค่ยื้อเวลาเพราะไม่อยากย้ายออกไปจากที่นี่ เจ้าเอาชีวิตลูกชายมาเสี่ยงเช่นนี้ได้อย่างไร” จางมู่ซวนหัวหน้าหมู่เอ่ยขึ้นเพราะเขาคิดว่านางไม่มีทางรักษาคนป่วยได้อย่างแน่นอน“นั่นนะสิข้าว่านางไม่มีทางรักษาได้หรอกนา เจ้าอย่าเสียเวลาดีกว่า”เสียงจากกลุ่มคนที่มาเ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status