ตอนที่ 5 ข้อเสนอดี ๆ

เสียงเคาะประตูห้องทำงานของกฤตดนัยดังขึ้นในเช้าวันรุ่งขึ้น และเมื่อบานประตูเปิดออก มาริสาก็ปรากฏกายขึ้นพร้อมกับความเหนื่อยล้าที่ฉายชัดบนใบหน้า แต่แววตาของเธอยังคงแข็งกร้าวไม่ยอมแพ้

“ริสา เธอมาสายไปตั้ง 5 นาที” กฤตดนัยเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเย็นชา ดวงตาคมกริบจ้องมองเธอราวกับจะจับผิดทุกการกระทำ

“ขอโทษค่ะ วันนี้รถเมล์คนเยอะมาก” มาริสาตอบสวนกลับทันควัน เธอไม่แม้แต่จะชายตามองเขาด้วยซ้ำ ก่อนจะเดินตรงไปยังมุมห้องเพื่อหยิบอุปกรณ์ทำความสะอาดประจำวัน ราวกับไม่สนใจสีหน้าฉุนเฉียวของอีกฝ่ายที่กำลังขุ่นมัวที่เธอไม่ยอมสบตา

“ถ้าอย่างนั้นก็ให้ฉันไปรับเธอสิ” เขาเสนอขึ้นด้วยน้ำเสียงที่แฝงไปด้วยความเจ้าเล่ห์

“อย่าเลยค่ะ เดี๋ยวคุณก็อ้างบุญคุณ ฉันขี้เกียจชดใช้” เธอปฏิเสธอย่างไม่ลังเล คำพูดของเธอราวกับมีดที่กรีดแทงลงไปในความหยิ่งทะนงของเขา

“หึ! ทำเป็นหยิ่ง” กฤตดนัยแค่นหัวเราะในลำคอ แต่เสียงบ่นของเขาไม่สามารถดึงความสนใจของมาริสาไปได้เลย เธอลงมือปัดกวาดเช็ดถูอย่างขะมักเขม้น โดยไม่สนใจสายตาคมกริบที่เฝ้ามองทุกการเคลื่อนไหวของเธอ เขายกแก้วกาแฟขึ้นดื่มจนหมดอีกแก้ว ก่อนจะเดินหายเข้าไปในห้องน้ำด้วยอารมณ์ที่คุกรุ่น

ไม่นานนัก กฤตดนัยก็เดินออกมาจากห้องน้ำด้วยใบหน้าเรียบเฉย แต่แววตาของเขากลับเต็มไปด้วยประกายบางอย่างที่มาริสาอ่านไม่ออก เขาเดินตรงเข้ามาหาเธอที่กำลังเช็ดกระจกอยู่ ก่อนจะคว้าข้อมือเล็กของเธอไว้แน่น

“มานี่” เขาออกคำสั่งเสียงทุ้มต่ำ

“จะพาฉันไปไหน” มาริสาถามด้วยความตกใจ พยายามสะบัดข้อมือออกจากการเกาะกุมของเขา

“ไปทานข้าวกับผม ผมหิว” เขาตอบสั้นๆ แต่แฝงไปด้วยความเด็ดขาด

“คุณก็ไปเองสิ ฉันไม่ว่างต้องทำงาน” เธอพยายามขัดขืน

“เดี๋ยวผมให้แม่บ้านมาทำ” เขาพูดอย่างไม่แยแส ก่อนจะออกแรงลากเธอให้เดินตามเขาไปอย่างไม่เต็มใจ มาริสาแทบจะถูกลากขึ้นรถสปอร์ตคันหรูของเขา

“คุณจะทำอะไร อย่า...” เธอร้องห้ามเมื่อเขากำลังจะปิดประตูรถ

“ผมไม่ทำอะไรคุณหรอกน่า” เขายิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์ ดวงตาคมกริบกวาดมองเรือนร่างของเธอตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าอย่างพิจารณา

“คุณนี่หวงตัวขัดกับการแต่งตัวจังเลยนะ” คำพูดของเขาทำให้มาริสารู้สึกร้อนผ่าวไปทั้งใบหน้า

“ยังไง” เธอถามกลับด้วยน้ำเสียงกระด้าง

“ก็ดูคืนนั้นที่คุณแต่งตัวสิ” เขาหมายถึงชุดเดรสรัดรูปที่เธอสวมใส่ในคืนนั้น ที่มันช่างเร้าอารมณ์เขาเป็นอย่างมาก

“เพื่อนฉันขอให้แต่งหรอก อีกอย่างเป็นวันเกิดเพื่อน ฉันไม่อยากขัด” เธออธิบายด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด

กฤตดนัยไม่ตอบอะไร เขาขับรถพาเธอไปยังร้านอาหารหรูใจกลางเมือง บรรยากาศภายในร้านเต็มไปด้วยความโรแมนติก แสงไฟสลัวๆ และเสียงดนตรีคลอเบาๆ ทำให้มาริสารู้สึกเหมือนกำลังอยู่ในความฝัน เธอไม่เคยคิดเลยว่าชีวิตนี้จะได้มานั่งทานอาหารในสถานที่แบบนี้กับผู้ชายที่เธอเกลียดเข้าไส้

หลังจากทานอาหารเสร็จ เขาก็พาเธอไปดูหนัง ฟังเพลง ราวกับเป็นคู่รักที่กำลังออกเดตกัน มาริสารู้สึกสับสนในใจ เธอไม่เข้าใจว่าทำไมเขาถึงทำแบบนี้ บางครั้งเขาก็ดูร้ายกาจ บางครั้งเขาก็ดูอ่อนโยนจนเธออดใจอ่อนไม่ได้

เมื่อกลับมาถึงคอนโดของเขา กฤตดนัยก็หันมาเผชิญหน้ากับเธอด้วยแววตาที่จริงจัง

“มาริสา ฉันมีข้อเสนอให้เธอ” เขาเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ

“ข้อเสนออะไรคะ” เธอถามด้วยความระแวง

“มาเป็นแฟนฉัน แล้วหนี้ทั้งหมดฉันจะยกให้” คำพูดของเขาทำให้มาริสาถึงกับอึ้งไปชั่วขณะ เธอไม่คิดว่าเขาจะพูดคำนี้ออกมา

“คุณพูดอะไรของคุณคะ”

“คุณได้ยินไม่ผิดหรอก ผมจะจ้างคุณมาเป็นแฟนผม” เขาย้ำชัด

“และถ้าคุณยอมเป็นแฟนผม หนี้ห้าแสนของคุณก็จะค่อย ๆ ลดลงไปเรื่อยๆ”

มาริสารู้สึกเหมือนถูกตบหน้าฉาดใหญ่ เธอไม่เคยคิดเลยว่าเขาจะดูถูกเธอได้ถึงเพียงนี้

“คุณคิดว่าฉันเป็นผู้หญิงประเภทไหนกันคะ”

“ผมไม่ได้คิดว่าคุณเป็นผู้หญิงประเภทไหน แต่ผมกำลังให้โอกาสคุณ” เขายิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์

“เปลืองตัวแต่หนี้ลด เธอไม่เอารึไง” คำพูดของเขาทำให้มาริสารู้สึกโกรธจนตัวสั่น

“ฝันไปเถอะ” เธอตะโกนใส่หน้าเขาด้วยความโมโห

“คิดดูให้ดีๆ นะริสา โอกาสแบบนี้ไม่ได้มีมาบ่อยๆ” เขาย้ำเตือน

มาริสาไม่ตอบอะไร เธอเดินหนีเขาเข้าไปในห้องน้ำ ปล่อยให้ความสับสนและความโกรธเข้าครอบงำ เธอไม่รู้จะทำอย่างไรดีกับสถานการณ์นี้ เธอเกลียดเขา แต่ในขณะเดียวกัน เธอก็รู้สึกถึงแรงดึงดูดบางอย่างที่ยากจะปฏิเสธ

กฤตดนัยยืนมองประตูห้องน้ำที่ปิดลงด้วยรอยยิ้มมุมปาก เขารู้ดีว่ามาริสาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากยอมรับข้อเสนอของเขา และเขาก็พร้อมที่จะใช้ทุกวิถีทางเพื่อให้ได้สิ่งที่เขาต้องการ ไม่ว่าจะเป็นร่างกายหรือหัวใจของเธอ