Masuk“ตกใจอะไรนิ่ม”
“ทำไมหมอหมานอนเปลือยแบบนั้นคะ” เธอถามเขาพร้อมมือปิดตาตัวเองแน่นไม่กล้าแม้แต่จะเปิดออกมองร่างเปลือยอีกฝ่าย
หึหึ
นายแพทย์หนุ่มแค่นขำในคอ ยิ้มกรุ้มกริ่มเอ็นดูพยาบาลสาวไร้เดียงสาของตนเอง เชื่อแล้วว่า ‘ยังไม่เคย’ ของจริง เพราะผู้หญิงที่ผ่านเซ็กซ์มาได้เห็นรูปร่างสมบูรณ์แบบของเขาและแท่งแข็งร้อนใหญ่ยาวของเขามีหรือจะไม่ร้องกรี๊ดวิ่งเข้าหา แต่นวิยากลับยกมือปิดตายืนตัวแข็งทื่อไม่ขยับเดินมาหา แปลกดี เพิ่งเคยเจอแบบนี้ครั้งแรก ปกติจะวิ่งเข้าหาและชื่นชมเขาตลอด
“เปิดตาแล้วขึ้นเตียงมาหาหมอ หมอจะทำให้นิ่มมีความสุขและจะสอนทุกอย่างนิ่มเองคืนนี้” เขาบอกสั่งคนตัวเล็ก
นวิยายังคงปิดตายืนนิ่งไม่ขยับเดินไปตามที่เขาสั่ง
“เงินก็โอนให้แล้ว สัญญาก็เซ็นกันแล้ว จะผิดสัญญารึไงฮึ เปิดตาแล้วขึ้นเตียงมาหาหมอเดี๋ยวนี้!” จากเสียงนุ่มสุภาพเปลี่ยนเป็นแข็งกร้าวขึ้น ทำให้นวิยารีบเปิดตาแล้วเดินสาวเท้าเร็วๆ ไปหาเขาบนเตียง เป็นครั้งแรกที่ได้เห็นเขาพูดใส่อารมณ์แบบนี้
“ว่าง่ายๆ แบบนี้ค่อยน่ารักหน่อย และหมอจะบอกอีกอย่างนะ อย่าขัดใจหมอ หมอสั่งอะไรก็ต้องทำ ตอนนี้นิ่มเป็นของหมอแล้ว เป็นของหมอตั้งแต่รับเงินและเซ็นสัญญาไปแล้ว เข้าใจไหม” เขาพูดจบก็ยื่นมือคว้าจับคนเดินมาหยุดข้างเตียงแล้วกระชากดึงให้ล้มลงมาบนเตียง
ว้าย!
เธอตกใจเมื่อถูกฉุดดึงกระชากล้มลงไปบนเตียงแล้วร่างเปลือยทัชชกรก็เคลื่อนไหวรวดเร็วคล่องแคล่วมาทาบทับตัวเธอกกไว้ใต้ร่างในตอนนี้ นวิยานอนตัวแข็งทื่อหลับตาไม่กล้าลืมตามองร่างเปลือยบุรุษเหนือร่างและรู้สึกเหมือนมีอะไรแข็งๆ ดุนดันหน้าท้องตนเอง แต่ก็ไม่อยากคิดว่ามันคือเอ็นบุรุษของเขา แต่ก็คิดเป็นอื่นไปไม่ได้นอกจากเอ็นเนื้อของเขาที่ดุนดันหน้าท้องตนเองตอนนี้ เพราะสองมือของเขาก็จับมือของเธอกดกักไว้เหนือหัว และขาของเขาก็กดคร่อมอยู่ข้างตัวของเธอ ฉะนั้นจะเป็นเข่าของนายแพทย์หนุ่มไม่ได้ นอกจากส่วนนั้นของทัชชกร
“กลัวเหรอถึงตกใจ ไม่ต้องกลัวหรอกนิ่ม หมอจะทำให้นิ่มมีความสุขและสอนนิ่ม” เขาบอกเธอเสียงพร่า เพียงแค่คร่อมทับกดร่างน้อย เขาก็ปวดหนึบตรงเอ็นเนื้อร้อนแล้ว ปกติไม่ได้ตื่นเร็วขนาดนี้ แต่กับคนใต้ร่างหน้าตาจิ้มลิ้มกลับมีผลต่อความรู้สึกส่วนนั้นของเขาเหลือเกิน
“แต่นิ่มกลัวนี่คะหมอหมา”
“กลัวอะไร ครั้งแรกมันเจ็บมันก็ต้องเจ็บอยู่แล้ว เพราะหมอก็ใช่จะเล็กและสั้น” เขาบอกเธอถึงขนาดของตนเองที่มันไม่สั้นและเล็ก แต่มันทั้งอวบใหญ่กว่าแขนเธอและยาวด้วย ถ้ากระแทกลึกในตัวเธอคงจุกถึงลิ้นปี่ของสาวเจ้าใต้ร่างแน่นอน
คำพูดของเขามันทำให้กลัวสิ่งที่จะเกิดขึ้นและทั้งตื่นเต้นกับสิ่งใหม่ที่จะได้เรียนรู้เหมือนกัน
“แล้วจะใส่เสื้อผ้ามาทำไม บอกแล้วไงว่ายังไงก็ได้ถอดฮึ” ทัชชกรถามคนใต้ร่าง
“ก็นิ่มอายนี่คะ จะให้เปลือยให้หมอหมาดูได้ยังไงกัน”
“ฉันยังไม่อาย เธอจะอายอะไร อีกอย่างเรื่องแบบนี้ใครเขาใส่เสื้อผ้ากันฮึ เธอเนี่ยนะไร้เดียงสาจริงๆ นิ่ม”
“ก็นิ่มทำแต่งานใช้หนี้จะให้มาสนใจเรื่องแบบนี้ได้ยังไงกันคะ อีกอย่างมันไม่ได้จำเป็นกับชีวิตสักหน่อย”
“เดี๋ยวต่อไปนี้เธอจะรู้ว่ามันจำเป็นและจะขาดมันไม่ได้ เธอจะต้องการฉันทุกวันและเรียกหาแต่ฉันสาวน้อย อะ...อื้อ” พูดจบเขาก็ก้มลงทาบทับปากหนาลงบนกลีบปากอวบอิ่มชมพูธรรมชาติของนวิยาที่กำลังขยับจะพูดตอบสวนตนเอง
“อะ...อื้อ” จูบแรกของเธอถูกนายแพทย์หนุ่มพรากไปแล้วและเขากำลังดุนดันปลายลิ้นเข้ามาในปากของเธอ เธอร่นถอยลิ้นตัวเองหนีเรียวลิ้นสากอุ่นร้อนของเขาจนจนมุม
“อะ...อื้อ” ความไม่ประสีประสาของพยาบาลสาวใต้ร่างทำให้ใจของนายแพทย์หนุ่มเต้นแรงผิดจังหวะแบบไม่เคยเป็นกับคู่นอนคนไหนมาก่อน แต่กับพยาบาลสาวใต้ร่างมันกำลังทำงานหนัก เขาดุนดันปลายลิ้นเข้าไปในโพรงปากน้อยของนวิยาไล่ต้อนลิ้นเธอจนมุมแล้วก็ตวัดรัดคลึงเรียวลิ้นเล็กของเธอดูดนัวเนียในปากน้อย
“ค่ะ เราจะมีน้องให้โอทิสแล้ว อ่า...ลูคัส ฉันต้องการคุณค่ะ อื้อ...” เธอครางกระเส่าเสียวบิดเอวส่ายไปมาเมื่อใบหน้าหล่อของพ่อของลูกก้มซุกลงกลางหว่างขาตนเอง “ฉันก็ต้องการเธอพีช ต้องการมากๆ อ่า...” แล้วเขาก็ลากลิ้นสากกร้านเปียกแฉะกับความเปียกแฉะของปากทางรักที่กำลังหลั่งไหลน้ำเสียวออกมาให้ตนตวัดลิ้นกวาดต้อนเข้าปากกลืนกินความหวาน “อ่า...ไม่ไหวแล้วพีช ฉันต้องการความคับแน่นของเธอมายเลิฟ อื้อ...”“อื้อ...ฉันก็ต้องการคุณลูคัส อยากให้คุณสอดลึกในตัวฉัน อื้อ...” “เบบี้รู้ไหมว่าคุณสวยมากแค่ไหน อ่า...เสียวเป็นบ้า” แล้วเขาก็เคลื่อนตัวมาคร่อมทับแล้วกดกรีดอาวุธร้ายกลางหว่างขาตัวเองกระแทกลึกฝากฝังในกายฉ่ำแฉะแม่ของลูก “อะ...ลูคัสลึกอีก อ่า...ขยับ ได้โปรดลูคัส อ่า...” พิชาภัทรโอบกอดพ่อของลูกพร้อมกับแอ่นเด้งเอวเล็กตัวเองตอบสนองแรงขับเคลื่อนบุรุษเหนือร่างไปด้วย “อ่า...พระเจ้า แน่นดีเหลือเกิน ซี้ด...อื้อ...ลึกพอไหมมายเลิฟ อื้ม...” เขาถามแล้วก็จูบปิดปากแม่ของลูกพร้อมเคลื่อนไหวซอยเอวเร็วถี่เพื่อพาตัวเองและคนใต้ร่างไปพบพระเจ้าพร้อมกัน เสียงเคลื่อนไหวเสียงเตียงไหวโยกกับเสียงผิวเน
“แน่ใจนะที่พูดออกมา คุณกลับคำไม่ได้นะลูคัส” “ไม่กลับคำ แล้วสรุปจะอยู่ต่อหรือจะกลับ?”เขายังคงถามคำเดิม ที่เขากล้าตกลงกับสาวใต้ร่าง เพราะตลอดเวลาเกือบสามเดือนมานี้ เขาไม่มีผู้หญิงคนอื่น และผู้หญิงคนอื่นก็ไม่มีโอกาสได้เข้าใกล้ตัวของเขา เพราะเขาหวงเนื้อหวงตัวไว้ให้สาวเอเชียตัวเล็กใต้ร่าง ไม่อยากให้มีกลิ่นผู้หญิงคนอื่นติดตัวเวลามาหาตัวประกันสาวที่ห้องพักโรงแรม“อยู่เป็น ‘เมีย’ มาเฟียอย่างฉันต่อไหม?” เขาถามอีกเมื่อเธอเงียบยังไม่ตอบกลับตนเอง“ลูคัส...ก่อนที่ฉันจะตกลง ถ้าหากนะ ถ้าหากว่าฉัน ‘ท้อง’ คุณจะทำยังไง”“ก็ดีใจ” เขาตอบสั้นๆ แต่หัวใจของเขาก็เต้นแรงหากว่ามันเป็นจริง เขาจะดีใจมาก แม้ว่าเรื่องนี้ไม่ได้อยู่ในแผนชีวิต แต่เขาก็ดีใจ เพราะเป็นชีวิตที่พระเจ้าส่งมาให้“ดีใจ?”“ใช่ ต้องดีใจอยู่แล้วถ้าเรามี ‘ลูก’ กันเบบี้ ทำไมเธอถึงถามแบบนี้ กลัวว่าฉันจะไล่ให้ไปเอาเด็กออกงั้นเหรอ ถึงสองมือฉันจะเปื้อนเลือด แต่ใช่ว่ามันจะชั่ว ‘ฆ่า’ ลูกตัวเองหรอกนะพีช ฉันไม่ใช่คนเลวขนาดนั้น อีกอย่างลูกคือสิ่งที่พระเจ้าประทานให้ ฉันต้องดีใจอยู่แล้วที่เขาจะเกิดมาให้ฉันเลี้ยงดู อีกอย่างถ้าแม่ของลูกฉันคือเธอ ฉันจะ
เวลาเดียวกันนั้นไม่ใช่แค่ลูคัสที่นอนไม่หลับ ว่าที่คุณแม่เองก็นอนไม่หลับขยับพลิกตัวไปมาบนเตียงนอนใหญ่ ปกติเตียงนอนจะดูเล็กแคบเมื่อมีร่างใหญ่นอนอยู่ด้วย แต่วันนี้เขาไม่อยู่บนเตียงด้วย เตียงเลยดูกว้างไปจนใจหวิว เฮ้อ! เธอถอนหายใจในความมืดพลิกตัวกลิ้งไปมาบนเตียงนอนกว้างแล้วก็ถอนหายใจออกมาอีกครั้ง “นอนได้แล้วพีช เธอต้องพักผ่อนได้แล้ว ดึกแล้ว เพื่อลูก เพื่อตัวเอง นอน อย่าไปคิดถึงเขา” เธอบอกตัวเองแบบนี้กี่ครั้งแล้วก็ไม่รู้ แต่ก็ยังนอนไม่หลับอยู่ดี เฮ้อ! ลูคัสวิ่งที่สนามหญ้าจนเกือบเช้า วิ่งจนเหนื่อยก็ยังนอนไม่หลับ เขาจึงมาหาพิชาภัทรที่โรงแรมแต่เช้า พอเปิดประตูห้องเข้ามาก็เดินไปยังห้องนอนเห็นเธอกำลังงัวเงียตื่นก็กระโจนเข้าหาคนที่กำลังลุกขึ้นให้ล้มลงไปกับเตียงนอนอีกครั้ง “อื้อ...ลูคัส คุณเป็นอะไร?” เธอตื่นเต็มตาถามคนเหนือร่างด้วยความตกใจ “เธอทำให้ฉันนอนไม่หลับเบบี้ รู้ไหมว่าเธอทำให้ฉันมีเรื่องให้คิดมากมายแค่ไหนพีช อะ...อื้อ” แล้วเขาก็จูบปิดปากน้อยไม่ให้ตอบสวนตัวเองกลับ “อะ...อื้อ” พิชาภัทรตกใจกับจูบดุดันเหนือร่าง ปกติเขาไม่จูบเธอรุนแรงแบบนี
ลาสเวกัส สองสามวันมานี้คนโหดดูแปลกไปจากก่อนหน้านี้ เขาดูเย็นชา ไร้อารมณ์ขันเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด ไม่รู้เธอทำอะไรให้เขาไม่พอใจรึเปล่าถึงได้เป็นแบบนี้ และเธอเองก็มีความลับปกปิดมาเฟียหนุ่มด้วยตอนนี้ ประจำเดือนของเธอไม่มาเดือนที่สองแล้ว วันนี้จึงให้มีอาแอบซื้อที่ทดสอบการตั้งครรภ์มาให้ตนทดสอบดู และผลก็ออกมาอย่างที่คิด เธอกำลัง ‘ตั้งครรภ์’ ลูกของมาเฟียโหด “วันนี้ฉันกลับบ้านนะ ไม่ได้กลับไปหาโอทิสหลายวันแล้ว” เป็นเพียงข้ออ้างเท่านั้น “ค่ะ” พิชาภัทรตอบสั้นๆ เธอเองก็อยากมีเวลาส่วนตัวด้วยเหมือนกัน “ช่วงนี้ก็เตรียมเก็บกระเป๋าไว้ด้วยล่ะ เดี๋ยวพ่อเธอจะมาไถ่ตัวแล้ว” “ใกล้ครบสัญญาแล้วใช่ไหมลูคัส” “ใกล้ครบสัญญาและพ่อเธอก็มีเงินมาไถ่ตัวแล้ว วันนี้พ่อเธอติดต่อมาบอกดีนว่าจะมาลาสเวกัสไถ่ตัวเธอก่อนกำหนด” “จริงเหรอลูคัส” เธอเกาะแขนเขาถามด้วยความตื่นเต้นดีใจ “คงอยากไปจากที่นี่มากสินะ ถึงได้ดีใจแบบนี้” มือใหญ่แกะมือที่เกาะแขนตัวเองออก “ใช่ ฉันอยากไปจากที่นี่ อยากกลับบ้านของฉัน ฉันอยากมีอิสระไปไหนมาไหนไม่ต้องมีคนคอยตาม และอยู่ในสายตาของใครด้วย”
“บาดเจ็บแทนที่จะระวัง แล้วแน่ใจนะว่าไม่ต้องไปหาหมอ แล้วแผลเกิดจากอะไรคะ?” เธอถามเขาด้วยความเป็นห่วง ลูคัสก้มหน้าจ้องดวงตากลมโตคนตัวเล็กตรงหน้าที่แสดงความเป็นห่วงตัวเองออกทางสายตาชัดเจนก็ตอบกลับสั้นๆ “โดนยิงน่ะ” “โดนยิง!” “อือ...ฉันทำแผลแล้ว และตอนนี้ฉันอาบน้ำได้รึยังฮึ ไหนบอกหิวไง” “งั้นระวังด้วยนะคะ อย่าให้แผลโดนน้ำ” “พลาสเตอร์กันน้ำปิดแผลแล้วไม่โดนหรอกน่า ไปรอที่เตียง หรืออยากจะเข้ามาอาบน้ำให้ฉันล่ะ” “ไม่ๆ” แล้วเธอก็รีบหมุนตัววิ่งกลับไปยังเตียง หึหึ ลูคัสเดินถือผ้าเช็ดตัวกลับเข้าไปในห้องน้ำ โดยไม่ปิดประตูห้องน้ำเหมือนเดิม หากไม่มีสัญญาผูกมัดตัว ตอนนี้เธอกับเขาก็เหมือนคู่รักทั่วไปคู่หนึ่งเท่านั้น พิชาภัทรใช้ชีวิตที่ลาสเวกัสมาเกือบสามเดือนแล้ว อีกไม่ถึงหนึ่งสัปดาห์ก็จะครบสัญญาที่เขาต่อไว้กับพ่อของเธอแล้ว และไม่รู้ตอนนี้พ่อหาเงินถึงไหนแล้ว ติดต่อไปหาท่านก็เงียบราวกับว่าตัดขาดกับเธอแล้วอย่างงั้นแหละ ‘พ่อคะ หนูคิดถึงพ่อนะคะ พ่อตอบหนูสักคำได้ไหม’ เธอพิมพ์ข้อความส่งไปในไลน์ที่มีแต่เธอพิมพ์ส่งไป ท่านไม่แม้แต่จะเปิด
พออาบน้ำเสร็จออกจากห้องน้ำออกมาแต่งตัวด้วยเสื้อผ้าในตู้เสื้อผ้าที่ลูคัสให้คนมาจัดเตรียมไว้ก่อนล่วงหน้าให้ตนเอง แต่งตัวเสร็จจึงออกจากห้องมาเพื่อจะตามเขาไปอาบน้ำเพื่อจะออกไปทานข้าวข้างนอกกัน พอออกมาก็เห็นเขาในห้องของเจ้าโอทิส เขากำลังก้มหน้าลงจุ๊บหัวของมัน “ฉันเสร็จแล้วลูคัส” ลูคัสหันไปมองคนที่เปิดประตูห้องนอนโอทิสมาตามตนเองไปอาบน้ำก็ส่งยิ้มให้คนตัวเล็กแล้วก็หันมาพูดกับเจ้าลูกชายตัวเอง “เป็นเด็กดีนะไอ้ลูกชาย” อือ! เจ้าโอทิสครางตอบรับทราบคำสั่งของพ่อมันแล้วก็พลิกขยับตัวเปลี่ยนท่านอนบนฟูกนอนนุ่มๆ ของตัวเอง “จะอยู่กับมันไหม หรือจะไปรอฉันที่ห้อง?”ลูคัสลุกขึ้นยืนเต็มความสูงเดินมาหยุดตรงหน้าคนตัวเล็กที่หน้าประตูห้อง “ถึงมันจะเป็นสัตว์เลี้ยงแสนรู้ของคุณ แต่ฉันก็ไม่ไว้ใจมันอยู่ดีลูคัส”เธอตอบเขาแล้วก็หมุนตัวเดินนำหน้าเขากลับไปยังห้องนอนก่อนหน้านี้ “เธอกลัวแกว่ะโอทิส ไม่ต้องน้อยใจไปนะ เดี๋ยวพอคุ้นเคยกัน เธอจะไม่กลัวและระแวงแกแล้วโอทิส”มาเฟียหนุ่มหันไปบอกสัตว์เลี้ยงแสนรักตัวเอง และเหมือนมันจะเข้าใจก็ครางตอบกลับเขาแล้วลูคัสก็เดินออกจากห้องพ
ในรถยนต์คันหรูกับคนแปลกหน้าไม่คุ้นหน้าในรถที่นั่งข้างตน ส่วนคนที่ล็อกพาตนเองมาตอนนี้รออยู่นอกรถ ไม่รู้ว่าคนพวกนี้คือใคร รู้แต่ว่าเธอไม่ชอบหน้าผู้ชายคนนี้ “จับฉันมาทำไม?” ศลิษาถามด้วยน้ำเสียงแข็งห้วน “ไหนบอกว่าอยากหนีจากไอ้แฟรงก์ไง ฉันกำลังช่วยเธออยู่นี่ไง” “นายคือลีโอท
แปลก! กลับมาบ้านศลิษาส่งยิ้มให้ตั้งแต่เปิดประตูเข้ามาในห้อง หล่อนไม่เคยยิ้มหวานให้และไม่เคยลุกเดินมาหาตอนกลับมาห้อง ปกติแล้วจะมองแล้วก็เม้มปากแล้วก็มองเมิน แต่วันนี้แปลก “แฟรงก์ วันนี้สะดวกไหม” เธอเดินมาเกาะกอดแขนมาเฟียเถื่อนและพาเดินมานั่งยังโซฟาตัวที่นั่งกันประจำ “มีเ
เกือบหกโมงเย็น สองร่างชื้นเหงื่อนอนโอบกอดกันบนเตียงนอนโดยที่ยังหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกัน แฟรงก์ชอบความอบอุ่นของศลิษาและแรงตอดรัดของหล่อนจนไม่อยากถอดถอนแก่นกายอวบใหญ่ออกมาจากกายคับแน่นของเธอ แต่ก็ต้องถอดถอนออกมาเมื่อเสียงสั่นเตือนโทรศัพท์ส่วนตัวดังขึ้น อุ๊ย! ศลิษาครางเสียวเมื่อเอ็
“หนีสิ ถ้าคิดว่าหนีออกจากโรงแรมของฉันได้ ไม่สิ ถ้าคิดว่าจะหนีไปจากเงื้อมมือของฉันได้ศลิษา” “สารเลว!” “ไปพักผ่อน ถ้าไม่พักผ่อนฉันจะทบทวนความหลังให้เอาไหม จะได้จำได้ว่าผู้ชายสารเลวที่เธอตะโกนด่าคนนี้คือ ‘ผัว’ เธอศลิษา” ถุย! แล้วหล่อนก็ถุยน้ำลายใส่หน้าคนตัวสูงตร







