หมอหมอก(4)

"ใบชาทำอะไรอยู่" 

"เปล่าค่ะพี่นีให้ชาทำอะไรไหมคะ" เสียงเรียกจากด้านหลังทำให้ใบชารีบละความสนใจจากคนกลุ่มใหญ่ตรงหน้าที่กำลังกินเลี้ยงฉลองกันอยู่ รีบหันไปตอบรุ่นพี่ที่เป็นคนพาเธอเข้ามาทำงานที่นี่ทันที

"เดี๋ยวพี่จะให้ขึ้นไปดูห้อง 201 หน่อยเห็นว่าน่าจะมีคนไปพัก อ้อ น่าจะเป็นกลุ่มนั่นแหละ" ใบชามองย้อนกลับไปกลุ่มเดิมอีกครั้ง หลังจากที่พี่นีเพยิดหน้าบอก 

"กลุ่มนั้นเรียนที่เดียวกับเราไม่ใช่เหรอ"

"ใช่ค่ะ"

"อ้าว แล้วรู้จักไหม เห็นว่ารวมหลายคณะเลยนะเลี้ยงฉลองจบกัน เราก็อีกเรียนจบแล้วเหมือนกันไม่ไปฉลองกับเขาบ้าง พักบ้างก็ไม่เป็นไรหรอก"

"ไม่เป็นไรหรอกค่ะพี่นี ช่วงนี้ต้องรีบใช้เงิน" กัลยาพยักหน้าตอบรับ มองหญิงสาวตรงหน้าด้วยแววตาสงสาร เริ่มจากที่เธอรู้จักเด็กคนนี้จากการเข้ามาสมัครงานที่ร้านแห่งนี้ เธอเป็นคนพาไปเจอเจ๊เจ้าของร้านด้วยตนเอง ทีแรกคิดไว้ว่าเด็กคนนี้ต้องเกิดแน่ๆ เพราะหน้าตาสวยหวาน รูปร่างสูงโปร่ง ทรวดทรงองค์เอวยิ่งส่งผลให้เรือนร่างของเธอเพรียวระหงสวยสง่า เผลอๆ รับไม่กี่งานมีคนขอไปดูแลแน่นอน แต่แปลก เด็กสาวคนนี้กลับขอสมัครในตำแหน่งเด็กเสิร์ฟเท่านั้น ถึงทั้งเธอทั้งเจ๊พยายามยุยงส่งเสริมยังไงก็เอาแต่ปฏิเสธ ทีแรกเธอคิดว่าน่าจะเป็นเด็กเสิร์ฟได้ไม่นาน ถ้าเห็นคนอื่นๆ ที่เพียงแค่นั่งสบายๆได้เงินเป็นกอบเป็นกำ ขี้คร้านจะรีบมาขอเปลี่ยนตำแหน่งแทบไม่ทัน แต่ตั้งแต่วันนั้นก็ผ่านมาสองปีแล้ว ใบชาก็ตั้งหน้าตั้งตาทำหน้าที่ของตัวเองไม่เคยออกนอกลู่นอกทางสักครั้ง กลายเป็นทั้งเธอทั้งเจ๊เลยเอ็นดูเป็นพิเศษ

"มีกลุ่มเด็กแพทย์ด้วยนะ แปลกเนอะปกติไม่ค่อยเห็นเด็กแพทย์มาเที่ยวกัน" ใบชาหันมองไปยังตำแหน่งเดิมอีกครั้ง ไม่แปลกที่พี่นีจะรู้เรื่องคนที่มากินเลี้ยงฉลองในวันนี้ พี่นีทำงานที่ร้านนี้มานานเรียกว่าเป็นผู้จัดการร้านก็ว่าได้เพราะฉะนั้นเรื่องราวของลูกค้าเธอจะสืบรู้ก็ไม่แปลก

"ถ้าเป็นกลุ่มนี้ก็ไม่แปลกหรอกค่ะ"

"หืม  เรารู้จักกับเขาด้วยเหรอ นึกว่าจะไม่สนใจโลกเอาแต่ทำงานซะอีก" เมื่อเห็นคนที่เปรียบเสมือนน้องสาวพูดขึ้นเธอก็อดแซวไม่ได้

"เขาดังขนาดนั้นใครๆ ก็รู้จักไหมคะพี่นี" 

"เขานี่ใคร ถ้าดูจากสายตาที่มองเขาตลอดใช่เสื้อขาวที่นั่งยิ้มๆ อยู่นั่นรึเปล่า" คำพูดจับผิดของคนข้างๆ ส่งผลให้ใบหน้าหวานขึ้นสีระเรื่อทันที "แหน่ะๆ สงสัยจะใช่ มืดขนาดนี้ยังมองเห็นเลยว่าแก้มแดง"

"ไม่ใช่นะคะพี่นี!"

"อะไร มีคนใส่เสื้อขาวตั้งหลายคนพี่ยังไม่ได้บอกเลยว่าคนนั้น"

"พี่นี! ห้อง 201 ใช่ไหมคะเดี๋ยวชาขอตัวไปทำห้องก่อน" เมื่อเอ่ยจบร่างบางรีบออกตัวสาวเท้ายาวๆ อย่างเร่งรีบ โดยไม่รู้ตัวเลยว่ายิ่งทำแบบนี้ยิ่งมีพิรุธ

"ใบชานี่มาตรฐานสูงใช้ได้" กัลยามองไปยังคนกลุ่มเดิมอีกครั้ง เจาะจงไปยังร่างสูงที่นั่งพิงหลังบนโซฟานุ่มท่าทางสบายๆ ถึงสีหน้าจะไม่ได้ออกเท่าไหร่แต่จากประสบการณ์ที่ทำงานตรงนี้มาหลายปี ก็พอจะมองออกได้ไม่ยากว่าเด็กหนุ่มคนนั้นท่าจะเมาไม่น้อย

ถึงแม้สถานที่แห่งนี้จะเป็นผับขนาดไม่ใหญ่มาก เพียงแต่อยู่ใกล้มหาวิทยาลัยที่เธออยู่จึงทำให้รายได้หลักๆ ก็มาจากนิสิตนักศึกษาเป็นหลัก และก็เป็นที่รู้ๆ กันว่าชั้นด้านบนจะมีห้องพักรับรองสำหรับคนที่เมาจนไม่สามารถเดินทางกลับได้ หรือมีไว้สำหรับกิจกรรมหนุ่มสาวที่ไม่อยากเสียเวลาออกไปหาโรงแรมด้านนอก ถึงจะจ่ายแพงกว่าค่อนข้างเยอะแต่ก็ถือว่ารวดเร็วทันใจ

นอกจากที่ใบชาจะเป็นเด็กเสิร์ฟแล้วยังมีรายได้เสริมจากการดูแลห้องนี่แหละ โดยปกติตอนกลางวันจะมีแม่บ้านคอยทำห้องอยู่แล้ว แต่ถ้าเป็นช่วงสุดสัปดาห์หรือวันที่ลูกค้าเยอะเป็นพิเศษอย่างวันนี้ ที่มีนักศึกษามาเลี้ยงฉลองกันเป็นจำนวนมาก ทำให้ห้องที่เตรียมไว้มีคนใช้บริการจนเต็ม เมื่อมีการเช็กเอาท์แล้วเธอจึงต้องรีบเข้ามาทำความสะอาดก่อนที่จะมีคนมาเปิดห้องใช้บริการต่อ

ปภาวรินทร์ทำความสะอาดเปลี่ยนผ้าปูที่นอนด้านนอกเรียบร้อย อาจเป็นเพราะคนที่มาใช้บริการก่อนหน้านี้น่าจะมาเพื่อกิจกรรมบนเตียงอย่างเดียว ส่วนอื่นๆ ของห้องจึงแทบไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง ทำให้เธอทำความสะอาดได้อย่างรวดเร็ว เมื่อเห็นด้านนอกไม่มีปัญหาจึงย้ายไปจัดการในส่วนของห้องน้ำต่อ ก่อนจะได้ยินเสียงคล้ายคนเปิดประตูเข้ามาในห้อง เธอจึงรีบออกไปดูเพื่อให้ลูกค้าเห็นว่าเธอยังอยู่ในนี้

"ไอ้หมอกมึงไหวแน่นะเว้ย" ชื่อที่คุ้นเคยทำให้ปลายเท้าเธอสะดุดกึกทันที

หมอก?

"ไหวๆ พวกมึงไปเถอะกูจะพักก่อน" เสียงที่ตอบกลับทำให้หัวใจเธอเต้นรัวอีกครั้ง เป็นเขาจริงๆ สินะ...

"กูบอกแล้วเดี๋ยวส่งเด็กมาให้ ไม่ต้องไปสนใจคนแบบนั้นหรอก" ใบชาแอบชะโงกหน้าไปดูตรงบริเวณหน้าห้องเห็นผู้ชายสองคนยืนคุยกัน คนหนึ่งยืนอยู่หน้าห้องหันหน้าเข้ามาในห้องเอ่ยขึ้นเสียงเครียด เธอจำได้ว่าเขาคือไทม์เพื่อนในกลุ่มของหมอก

"ไม่เอามึงลงไปเถอะ" เสียงที่ปกตินุ่มทุ้มเสมอตอบกลับไปยานคางเล็กน้อยบ่งบอกให้รู้ว่าเขาคงเมาไม่น้อย

"เออๆ มึงนอนไป ปกติแม่งไม่เคยจะเมา อกหักมาทีแดกสามสี่แก้วก็เมา"

อกหักเหรอ?

คำพูดของไทม์ทำเธอแน่นิ่งไป อกหัก หมอกเลิกกับแฟนแล้วเหรอ เหมือนจะคบกันมาตั้งสามปี

"ไปไกลๆ ตีนกูเลยไอ้ไทม์" หมอกพูดขึ้นก่อนจะเดินไปนอนคว่ำบนเตียง ใบชาเห็นไทม์ยืนมองเพื่อนสักพักเมื่อเห็นว่าเพื่อนตนเองน่าจะหลับไปแล้วจึงกดล็อคประตูห้องก่อนจะเดินออกไป