تسجيل الدخولمشاركة
24
تاريخ النشر:
2026-10-16 21:43:06
أحدث فصل
หย่าสามีชั่ว ข้ากลับเป็นฮองเฮา 31
สิบปีผ่านไป พระราชวังยังคงสง่างามเหมือนเดิม แต่บางสิ่งเปลี่ยนไป เด็กทารกตัวเล็กที่เคยร้องไห้ในอ้อมแขนของฮองเฮา ตอนนี้กลายเป็นเด็กชายวัยสิบปี องค์รัชทายาทเซียวอวี้ยามเช้าในตำหนักหงส์ฟ้า แสงแดดยามเช้าส่องผ่านสวนดอกเหมย ซูเยว่หลันกำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่ในศาลา ชิงเอ๋อร์ยืนอยู่ข้าง ๆ เหมือนในอดีตแม้เวลาจะผ่านไป แต่นางยังเป็นสาวใช้คนสนิทที่สุดของฮองเฮาทันใดนั้น เสียงฝีเท้าเล็ก ๆ ก็ดังขึ้น“เสด็จแม่!”เซียวอวี้วิ่งเข้ามา ซูเยว่หลันยิ้ม“อวี้เอ๋อร์”เด็กชายหยุดตรงหน้า“วันนี้อาจารย์ให้ข้ามาพักครึ่งวัน”ชิงเอ๋อร์หัวเราะ“องค์ชายหนีเรียนหรือเจ้าคะ”เซียวอวี้รีบตอบ“ข้าไม่ได้หนี!”ซูเยว่หลันลูบหัวลูกชาย“แล้วเจ้ามาทำอะไรที่นี่”เซียวอวี้ยิ้ม“ข้ามาหาเสด็จแม่”ทันใดนั้น ขันทีประกาศ“ฝ่าบาทเสด็จ!”เซียวอวี้ทำหน้าเหนื่อย“เสด็จพ่อมาแล้ว”ซูเยว่หลันหัวเราะ เซียวเหยียนเดินเข้ามา แม้เวลาจะผ่านไปสิบปีแต่สายตาของเขาที่มองฮองเฮายังคงเหมือนเดิม“เยว่หลัน”เซียวอวี้ทำหน้ามุ่ย“เสด็จพ่อไม่เรียกหาข้าก่อนเลย”เซียวเหยียนตอบทันที“เพราะข้าเห็นเจ้าอยู่ทุกวัน แต่แม่ของเจ้า ข้าอยากเห็นตลอด”ชิงเอ๋อร์หัวเราะเบ
หย่าสามีชั่ว ข้ากลับเป็นฮองเฮา 30
“ข้ากำลังเรียน”แต่ทันใดนั้น พระโอรสก็ร้องเสียงดังขึ้นอีก“แงงง!”เซียวเหยียนขมวดคิ้ว“ทำไมเขายังร้อง”ชิงเอ๋อร์ยิ้ม“บางทีเขาอยากให้ฝ่าบาทเดิน”เซียวเหยียนเลิกคิ้ว“เดิน?”“ใช่เจ้าค่ะ”ดังนั้น ฮ่องเต้แห่งใต้หล้า จึงเริ่มเดินไปเดินมาในตำหนัก อุ้มลูกชายไว้ในอ้อมแขนซูเยว่หลันมองภาพนั้น แล้วพูดเบา ๆ“ถ้าขุนนางเห็นภาพนี้”“คงตกใจ”เซียวเหยียนตอบทันที“ข้าไม่สน”เวลาผ่านไป หนึ่งชั่วยามผ่านไป พระโอรสยังไม่ยอมนอนชิงเอ๋อร์เริ่มง่วง ซูเยว่หลันก็เริ่มง่วง แต่เซียวเหยียนยังเดินไปมาอยู่ในห้อง ในที่สุด เสียงร้องก็ค่อย ๆ เงียบลงพระโอรสหลับในอ้อมแขนของเขา เซียวเหยียนหยุดเดิน แล้วมองลูกอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะวางทารกลงในเปลเบา ๆซูเยว่หลันมองเขา แล้วกล่าว“ฝ่าบาททำได้ดี”เซียวเหยียนถอนหายใจ“การเลี้ยงเด็กยากกว่าสนามรบ”ซูเยว่หลันหัวเราะคืนดึก ตำหนักเงียบสงบ ซูเยว่หลันกำลังจะหลับ แต่ลืมตาขึ้นมา เห็นเซียวเหยียนยังนั่งอยู่ข้างเปล นางถามเบา ๆ“ฝ่าบาท ท่านยังไม่พักหรือ”เซียวเหยียนตอบ“ข้าจะเฝ้าเขา”ซูเยว่หลันยิ้ม“ฝ่าบาทดูเหมือนพ่อมือใหม่”เซียวเหยียนหันมามองนาง แล้วกล่าวเบา ๆ“ข้าไม่เคยคิดว่าชีวิตจะเป็น
หย่าสามีชั่ว ข้ากลับเป็นฮองเฮา 29
เซียวเหยียนตอบ“เพราะเจ้ามีค่ากับข้าเสมอ”ซูเยว่หลันหยุดเดิน แล้วถามเบา ๆ“ถ้าวันหนึ่งข้าแก่ ไม่สวยเหมือนเดิม”เซียวเหยียนยิ้ม แล้วตอบทันที“ข้าก็แก่ไปกับเจ้า”ลมกลางคืนพัดผ่านสวน แสงโคมส่องเบา ๆ และในพระราชวังแห่งนี้ทุกคนรู้ดีว่า ฮ่องเต้ผู้ยิ่งใหญ่ของแผ่นดิน กลับแพ้ให้กับคนเพียงคนเดียว นั่นคือ ฮองเฮาของเขาคืนหนึ่งในพระราชวัง ท้องฟ้าเหนือเมืองหลวงมืดสนิท มีเพียงแสงดาวระยิบระยับภายในตำหนักหงส์ฟ้า กลับเต็มไปด้วยความวุ่นวาย สาวใช้วิ่งเข้าออกไม่หยุด หมอหลวงยืนอยู่หน้าประตูเสียงของชิงเอ๋อร์ดังขึ้น“เร็วเข้า! เตรียมน้ำร้อน!” สาวใช้หลายคนรีบตอบ“เจ้าค่ะ!” เพราะในเวลานี้ ฮองเฮากำลังจะคลอดข่าวถึงฮ่องเต้ ในท้องพระโรง เซียวเหยียนกำลังอ่านฎีกา ขันทีหลวงรีบวิ่งเข้ามา“ฝ่าบาท!” เซียวเหยียนเงยหน้า“เกิดอะไร” ขันทีหลวงรีบคุกเข่า“ฮองเฮาทรงเจ็บครรภ์พ่ะย่ะค่ะ!”พู่กันในมือฮ่องเต้หยุดทันที“เมื่อไร”“เมื่อครู่พ่ะย่ะค่ะ”เซียวเหยียนลุกขึ้นทันที“ไปตำหนักหงส์ฟ้า”ขุนนางทั้งท้องพระโรงมองตาม เสนาบดีคนหนึ่งกระซิบ“ข้าไม่เคยเห็นฝ่าบาทรีบแบบนี้”หน้าตำหนักหงส์ฟ้า เมื่อเซียวเหยียนมาถึง เสียงของซูเยว่หลันดั
หย่าสามีชั่ว ข้ากลับเป็นฮองเฮา 28
ชิงเอ๋อร์ที่ยืนอยู่ด้านหลังแอบยิ้มตั้งแต่วันนั้น ทั้งตำหนักก็วุ่นวาย เซียวเหยียนสั่ง เพิ่มหมอหลวงสามคน เปลี่ยนพ่อครัวในวัง ตรวจอาหารทุกมื้อวันหนึ่ง ซูเยว่หลันมองหมอหลวงที่ยืนเรียงกัน แล้วถาม“ฝ่าบาท ข้าท้อง ไม่ได้ป่วย”เซียวเหยียนตอบทันที“แต่เจ้าคือฮองเฮา”ซูเยว่หลันหัวเราะ“ฝ่าบาทระวังเกินไปแล้ว”เซียวเหยียนส่ายหน้า แล้วกล่าวเบา ๆ“เพราะเจ้าสำคัญกับข้าที่สุด”ค่ำวันหนึ่ง ซูเยว่หลันเดินออกมาที่ระเบียง พระจันทร์เต็มดวงลอยอยู่บนฟ้า นางยืนดูสวนเงียบ ๆ ทันใดนั้น ผ้าคลุมไหล่ก็ถูกคลุมลงบนบ่าของนางซูเยว่หลันหันกลับ เซียวเหยียนยืนอยู่ด้านหลัง“ฝ่าบาท” เซียวเหยียนกล่าว“หมอหลวงบอกว่า เจ้าไม่ควรยืนรับลมนาน”ซูเยว่หลันหัวเราะ“ข้าไม่ได้บอบบางขนาดนั้น”เซียวเหยียนเดินเข้ามา แล้ววางมือบนท้องของนางอีกครั้ง เสียงของเขาเบามาก“แต่ลูกของข้า บอบบาง”ซูเยว่หลันมองเขา แล้วถามเบา ๆ“ฝ่าบาทดีใจหรือ”เซียวเหยียนตอบทันที“มาก” เขามองนาง แล้วกล่าวต่อ“แต่สิ่งที่ข้าดีใจที่สุด ไม่ใช่ลูก”ซูเยว่หลันเลิกคิ้ว“แล้วอะไร”เซียวเหยียนยิ้ม“คือเจ้าปลอดภัย”ลมฤดูใบไม้ผลิพัดผ่านสวน แสงจันทร์ส่องลงบนตำหนัก และในค่ำคื
หย่าสามีชั่ว ข้ากลับเป็นฮองเฮา 27
เซียวเหยียนตอบ“กลัวว่าเจ้าจะหนี”ซูเยว่หลันหัวเราะ“ตอนนี้ข้าจะหนีไปไหนได้”เซียวเหยียนมองนาง แววตาอ่อนลง“เยว่หลัน ครั้งหนึ่งข้าเคยปล่อยเจ้าไปแล้ว ไม่สิ ต้องบอกว่าครั้งหนึ่งข้าพลาดไป” เขาจับมือของนาง“ครั้งนี้ ข้าจะไม่พลาดอีก”ซูเยว่หลันยิ้มบาง ๆ และในคืนนั้น ฮ่องเต้ผู้เย็นชาของใต้หล้า กลับอ่อนโยนกับหญิงคนหนึ่งที่สุด“ข้าแค่กำลังคิด ว่าฝันหรือความจริง”ซูเยว่หลันเอ่ยถาม“พระองค์ไม่ได้ฝันเพคะ”“ใช่ เจ้ากลายเป็นฮองเฮาของข้าจริง ๆ”เขายื่นมือออกมา ใบหน้าของซูเยว่หลันปรากฏใต้แสงโคม ดวงตาของทั้งสองสบกันครู่หนึ่ง เซียวเหยียนถอนหายใจเบา ๆ“ข้าผ่านศึกมาหลายสนาม แต่ไม่เคยตื่นเต้นเท่านี้มาก่อน”ซูเยว่หลันเลิกคิ้ว“ฮ่องเต้แห่งใต้หล้ากลัวอะไร”เซียวเหยียนตอบทันที“กลัวว่าเจ้าจะหนี”ซูเยว่หลันหัวเราะ“ตอนนี้ข้าจะหนีไปไหนได้”เซียวเหยียนยิ้ม แล้วนั่งลงข้างนางเขามองซูเยว่หลันอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะกล่าวเบา ๆ“เยว่หลัน เจ้ารู้หรือไม่ ข้าเคยเสียใจเรื่องหนึ่งมากที่สุดในชีวิต”ซูเยว่หลันถาม“เรื่องอะไร”เซียวเหยียนตอบช้า ๆ“วันที่เจ้าถูกพระราชทานสมรสให้หลี่เจิ้ง”ซูเยว่หลันนิ่ง เขาพูดต่อ“ตอนนั้นข้ายัง
หย่าสามีชั่ว ข้ากลับเป็นฮองเฮา 26
เรือนซูเยว่หลัน ในอีกฟากของเมือง ซูเยว่หลันกำลังดื่มชา ชิงเอ๋อร์รีบวิ่งเข้ามา“คุณหนู!”“จวนหลี่เกิดเรื่อง!”เยว่หลันถาม“อะไร”ชิงเอ๋อร์กล่าว“หลินอวี้หรงตาย”ซูเยว่หลันนิ่ง ชิงเอ๋อร์กล่าวต่อ“และแม่ทัพหลี่ถูกปลดแล้ว”ซูเยว่หลันยิ้มบาง แล้วกล่าวเบา ๆ“ในที่สุด”ชิงเอ๋อร์ถาม“คุณหนูไม่เสียใจแล้วใช่หรือไม่เจ้าคะ”ซูเยว่หลันส่ายหัว แล้วตอบเรียบ“คนที่ทรยศข้า และคนที่หักหลังข้า ควรได้รับกรรมอย่างสาสม”ลมเย็นพัดผ่านเรือน และในคืนเดียวกัน จวนแม่ทัพหลี่ ก็กลายเป็นเพียงซากของอดีต ที่ไม่มีใครอยากเข้าใกล้อีกต่อไปฤดูใบไม้ผลิปีถัดมา ต้นเหมยในเมืองหลวงกำลังออกดอกอีกครั้ง ในเรือนใหญ่ของตระกูลซู ซูเยว่หลันนั่งอยู่ใต้ศาลา ชิงเอ๋อร์กำลังรินชา“คุณหนูเจ้าคะ”ซูเยว่หลันเงยหน้า“อืม”“วันนี้ท่านดูอารมณ์ดี”ซูเยว่หลันยิ้มบาง ๆ“ข้าก็สบายดี”ชิงเอ๋อร์หัวเราะ“แน่นอนสิ ไม่มีแม่สามี ไม่มีสามีชั่ว ชีวิตดีขึ้นเยอะ”ทั้งสองหัวเราะเบา ๆ ทันใดนั้น สาวใช้วิ่งเข้ามา“คุณหนู! มีคนมาขอพบท่าน!”ซูเยว่หลันถาม“ใคร”สาวใช้ตอบ“แม่ทัพ…หลี่เจิ้ง”ชิงเอ๋อร์กลอกตา“ผีตามมาถึงบ้าน”หน้าประตูเรือน หลี่เจิ้งยืนอยู่หน้าประตู
หย่าสามีชั่ว ข้ากลับเป็นฮองเฮา 4
“คุณหนู ข้างนอกมีคนจากตระกูลโจวและตระกูลหยางมาคารวะศพขอรับ”ซูเยว่หลันพยักหน้า“จัดให้นั่งรอที่โถงหน้า ข้าจะไปเดี๋ยวนี้”“ขอรับ”เมื่อบ่าวถอยออกไป ชิงเอ๋อร์กลับเบะปากทันที“ตระกูลโจวกับตระกูลหยางหรือเจ้าคะ ข้าว่าพวกเขาไม่ได้มาแค่คารวะศพหรอก”“แน่นอนว่าไม่ใช่” ซูเยว่หลันลุกขึ้นช้า ๆ พลางจัดแขนเสื้อส
หย่าสามีชั่ว ข้ากลับเป็นฮองเฮา 3
“เยว่หลัน ย่าจะไม่บังคับเจ้า หากเจ้าไม่อยากแต่ง ต่อให้ต้องเอาชีวิตย่าเข้าแลก ย่าก็...”“ท่านย่า” ซูเยว่หลันคุกเข่าหันไปหาผู้เฒ่า“เพราะหลานเป็นคนตระกูลซู หลานจึงยิ่งต้องแต่ง”ชิงเอ๋อร์มองนางตาค้าง“คุณหนู!” ซูเยว่หลันก้มหน้าลงช้า ๆ สายตาทอดไปยังโลงศพของบิดาและพี่ชาย“ท่านพ่อกับพี่ใหญ่เพิ่งจากไป หาก
หย่าสามีชั่ว ข้ากลับเป็นฮองเฮา 2
คนทั้งจวนรีบทำตามคำสั่ง ซูเยว่หลันช่วยประคองมารดาเข้าไปด้านใน ขณะเดินผ่านธรณีประตู นางเงยหน้ามองป้ายจวนซูที่แขวนอยู่เหนือศีรษะ ป้ายเดิมจวนเดิม แต่ทุกอย่างกลับไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว คืนนั้น จวนซูเต็มไปด้วยกลิ่นธูป ซูเจิ้นกั๋วและซูจิ้งเฉินถูกตั้งศพในโถงใหญ่ คนของตระกูล ทยอยกันมาคารวะ แต่ไม่ใช่ทุกคนจะม
หย่าสามีชั่ว ข้ากลับเป็นฮองเฮา 1
ลมหนาวพัดแรงเหนือทุ่งรบที่ยังคละคลุ้งด้วยกลิ่นเลือด ธงศึกสีดำปักเอียงอยู่บนผืนดินชุ่มโคลน ม้าศึกไร้เจ้าของเดินวนอย่างสับสน เสียงคร่ำครวญของทหารบาดเจ็บดังแว่วมาจากไกล ๆ แต่เมื่อสายลมพัดผ่าน ทุกเสียงกลับจมหายไปเหลือเพียงความเงียบที่น่าหวาดหวั่นตรงกลางซากความพินาศนั้น ร่างในชุดไว้ทุกข์สีขาวยืนสงบนิ่งร
قد تعجبك أيضًا
หงส์ขย่มมังกร
ซีไซต์47.3K وجهات النظرท่านอ๋องอ่านใจกับชายาแพทย์ทะลุมิติ
สกุลหยางมีบุตรสาว409.9K وجهات النظرใต้หล้าสยบรัก
จูน196.8K وجهات النظرทวงแค้นข้ามกาลเวลา
ชาไทยเย็น35.1K وجهات النظرทะลุมิติไปเป็นสาวอ้วนที่สามีรักมากยุค 70's
เสี่ยวหลัน / พลอยรดา332 وجهات النظرอ๋องสารเลวผู้นี้ข้าหย่าแล้ว
ไป๋เหลียน/ฑริกา32 وجهات النظرหวนกลับมาครานี้ ข้าจะร้ายกาจยิ่งกว่าเดิม
ดอกไม้หนาม1.1K وجهات النظرทะลุมิติมาเป็นสะใภ้ตัวร้ายแห่งจวนโหว
อักษรามณี1.3K وجهات النظر
