หน้าหลัก / มาเฟีย / หลงรักสามีมาเฟีย / ตอนที่ 2/1 ก็แค่พี่น้อง

แชร์

ตอนที่ 2/1 ก็แค่พี่น้อง

ผู้เขียน: Chacheese.
last update วันที่เผยแพร่: 2025-12-27 17:21:24

Namnuea : เหนือนอนค้างที่รีสอร์ทกับเพื่อนนะ

ฉันทิ้งข้อความบอกพี่ผาโดยไม่รู้ว่าเขาจะเปิดอ่านหรือเปล่า พี่ผาเป็นคนจำพวกมีมือถือติดตัวแต่ไม่ค่อยใช้งาน อย่างรูปโปรไฟล์ในเฟสบุ๊คก็ตั้งมาสามปีแล้วไม่ยอมเปลี่ยน

เช้าวันต่อมาฉันตื่นสายกว่าเพื่อน คงเป็นเพราะมีอั่งเปาและน้ำหนาวอยู่ด้วยจึงนอนหลับสนิทและหลับลึกกว่าทุกวัน กว่าจะจัดการตัวเองให้ลุกอาบน้ำ แปรงฟันก็กินเวลานานโข

“ฉันอยากไปฟาร์มม้า อยากไปขี่ม้า” น้ำหนาวพูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นและแววตาส่อความระยิบระยับ

“แกสอนฉันขี่ม้าได้ไหมเหนือ”

“หื่อ ฉันขี่ม้าเป็นที่ไหนกันเล่า”

“เอ้า! แล้วรูปที่เคยเห็นแกขี่อะ”

“อ๋อ อันนั้นก็แค่นั่งบนหลังม้าให้พี่ผาถ่ายรูปให้เฉยๆ” ฉันหัวเราะแหะก่อนยกกาแฟจิบแก้เขิน เพื่อนทั้งสองถึงกับกลอกตา

“อย่างไอ้เหนือมันต้องขี่ม้าพี่ผา”

“แค่กๆๆ” ฉันสำลักกาแฟเพราะคำพูดอั่งเปา รู้สึกถึงไอร้อนที่ลามไล้ทั่วใบหน้า “บ้า พูดอะไรของแก”

“เอ้า ก็ม้าสีขาวของพี่ผาไง ม้าที่ชื่ออะไรนะ…” อั่งเปาทำท่านึกคิด

“ยูกิๆ ฉันจำได้” น้ำหนาวแทรก

“เออใช่ นั่นแหละ แกน่ะคิดอะไรของแกห้ะยัยเหนือ”

“ปะ…เปล่าสักหน่อย” ฉันหลบสายตาจับพิรุธของเพื่อน อายชะมัดที่ดันคิดว่าม้าของพี่ผาที่อั่งเปาหมายถึงคือไอ้นั่น

โอ้ย! สมงสมองไปหมดแล้วยัยเหนือ

ฉันก็เลยโดนแซวไปตามระเบียบ เอาจริงๆ ก็ไม่เคยมีความลับอะไรกับเพื่อนเลย แม้แต่เรื่องที่ฉันชอบพี่ผาก็เช่นกัน

หลังทานมื้อเช้าเสร็จ เจ้าเพื่อนทั้งสองคนรบเร้าให้ฉันพาเข้าไปที่ฟาร์มม้า ไม่ว่ายังไงวันนี้ก็จะต้องขี่ม้าให้ได้เลยสินะ ฉันเองก็ไม่ได้ขัดใจอะไรพวกนางอยู่แล้ว ในเมื่ออยากเปิดประสบการณ์ใหม่ๆ ก็จัดให้

รถชมวิวไฟฟ้าที่มีฉันเป็นคนขับออกมาจากตัวรีสอร์ทค่อยๆ ลัดเลาะผ่านเข้าแมกไม้ร่มรื่นที่ปลูกเป็นแนวยาวสองข้างทางจนมาถึงฟาร์มม้าขนาดใหญ่ ทั้งกว้างขวางด้วยผืนหญ้าและล้อมรอบไปด้วยหุบเขาเขียวขจี

“เฮ้อ สดชื่นจังเลย อยากมีผัวเป็นเจ้าของไร่แบบแกจัง” ยัยอั่งเปากางแขน เงยหน้าสูดอากาศบริสุทธิ์เข้าเต็มปอด ฉันยิ้มขำให้กับความคิดของเพื่อน

“เลิกมโนก่อนค่ะ ฉันอยากลองฮี้กับกับจะแย่ละ” น้ำหนาวดึงตัวอั่งเปาให้เดินตามมาด้วยกัน กิจกรรมขี่ม้าของพวกเราได้คุณลุงสมทรงที่เป็นคนคอยดูแลคอกม้าและสนิทกับพี่ผามากๆ ลงมาควบคุมความปลอดภัยและอำนวยความสะดวกให้ด้วยตัวเอง

มันคงแฮปปี้ตามประสาเพื่อนๆ ที่ได้ลองอะไรใหม่ๆ ด้วยกัน ได้ถ่ายรูปเซลฟี่ดี๊ด๊ากันอย่างสนุกสนาน แต่สิ่งที่ร่ายยาวมาทั้งหมดเป็นอันต้องล้มเลิกเมื่อความซุ่มซ่ามของฉันทำให้ก้าวพลาดจนทำให้ตัวเองตกจากหลังม้า เกิดเป็นเสียงร้องโอดโอยแสดงความเจ็บปวด ขาของฉันปวดร้าวเหมือนจะหักออกจากฉันเสียอย่างนั้น

“ขาฉัน ฮึก..มันจะหักปะวะ”

“ไม่หักหรอก แกอย่าขยับอยู่เฉยๆ”

น้ำหนาวปลอบใจในขณะที่ฝ่ายปฐมพยาบาลของรีสอร์ต รีบกุลีกุจอเข้ามาหามร่างปวกเปียกใส่เปลสนามอย่างระมัดระวัง ความปวดร้าวท่อนขาทำฉันร้องโอดโอย

ขณะนั้นเสียงรถเอทีวีที่มีเจ้าของไร่ขับห้อตะบึงอย่างรวดเร็วจนผมปลิวเปิดหน้าผากให้ดูหล่อเข้าไปอีก หากแต่ใบหน้าเจ้าตัวกลับดูถมึงทึงไม่สบอารมณ์เป็นอย่างมาก

“พี่ผา…”

“ดื้อที่สุดเลย” เขาเห็นสภาพฉันแล้วถอนหายใจเฮือกใหญ่ ก่อนจะเข้ามานั่งในรถพยาบาลด้วยกัน คนตัวสูงหันไปกำชับเพื่อนฉันเสียงเข้มไม่ให้ตามมา รอฟังข่าวที่นี่ก็พอ

ตลอดทางไปโรงพยาบาลฉันไม่กล้าลืมตามองพี่ผาเลยสักนิดเดียว ฉันรู้ว่าสายตาคมเข้มคู่นั้นกำลังจ้องมองกันอยู่ มันเต็มไปด้วยความไม่พอใจและคาดโทษเอาไว้ แต่ใครจะไปรู้กันเล่าว่าจู่ๆ จะตกหลังม้าแบบนั้น

พี่ผาถอนหายใจใส่ฉันมาจนถึงโรงพยาบาล

หมอส่งตัวเข้าเอ็กซเรย์และพบว่ากระดูกขาร้าวเล็กน้อย ถึงอย่างนั้นฉันก็ต้องใส่เฝือกอยู่ดี จากคนเดินเหินได้ปกติกลับต้องมาเป็นไอ้เป๋ เป็นภาระคนอื่นไปอีก

โชคดีหน่อยที่ฉันไม่ต้องนอนโรงพยาบาล หมอให้ยากลับไปทานที่บ้านและกำชับเรื่องการดูแลฉันให้กับพี่ผาผู้ทำหน้าที่เป็นญาติผู้ป่วย

“พี่ผา..เหนือขอโทษ”

“ขอโทษพี่เรื่อง?” เขาเลิกคิ้วสูงตั้งคำถามกับคำพูดเสียงหงอยของฉัน

“ก็ที่ไม่ระวังตัวจนเจ็บแบบนี้ไง แล้วเหนือก็มาเป็นภาระพี่อีก”

“ช่างเถอะอย่าคิดมาก” คนตัวสูงที่พยุงฉันเพื่อจะพากลับบ้านทำเพียงแค่ส่ายหัว สีหน้าเรียบเฉยของเขาเดาใจได้ยากสุดๆ ฉันไม่ชอบที่พี่ผาพูดน้อยแบบนี้เลย

“เหนือ..”

“น้ำเหนือ!” คำพูดฉันกลืนหายลงในลำคอ สีหน้าแปรเปลี่ยนเป็นตกใจเมื่อเสียงเรียกชื่อตัวเองหลุดออกมาจากปากคนเคยคุ้น ผู้ชายที่ฉันบอกเลิกเขาเพื่อมาแต่งงานกับพี่ผา

“หนูเป็นอะไรคะ ทำไมขาเป็นแบบนั้น หนูไปโดนอะไรมา”

“คะ…คือว่าเหนือ” ฉันประมวลผลไม่ถูกกับสถานการณ์ที่เปลี่ยนไปอย่างรวดเร็วแบบนี้

จู่ๆ แฟนเก่าก็โผล่มาในสภาพที่ฉันขาเดี้ยง มีสามีในนามคอยประคองไม่ห่าง แต่พอเงยหน้ามองคนตัวสูงกลับพบว่าพี่ผาไม่ได้มองฉันแม้แต่น้อย มือสากที่ประคองไว้มั่นแต่สายตากลับเบี่ยงมองไปอีกทางอย่างไม่สนใจ

“น้ำเหนือตอบพี่สิคะ ขาหนูไปโดนอะไรมา” ความเป็นห่วงเป็นใยของอดีตคนรักทำเอาฉันกระอักกระอ่วนอย่างบอกไม่ถูก

“เหนือตกหลังม้าค่ะ”

“หนูว่าไงนะ! แล้วไปขี่ม้าทำไมล่ะคะ หนูขี่ม้าไม่เป็นสักหน่อย แล้วเจ็บมากไหมเนี่ย หนูจะทำให้พี่เป็นห่วงไปถึงเมื่อไรกัน” คำพูดตรงๆ ที่พ่นพรูระบายความในใจของพี่ศรุตแบบที่ไม่สนใจคนตัวสูงข้างๆ ฉันเลยสักนิด ทำอย่างกับพี่ผาเป็นอากาศธาตุ ฉันเองใจเต้นตุ้มๆ ต่อมๆ ขึ้นมา

“พี่ศรุต…”

“จะคุยกันอีกนานไหม” เสียงเรียบนิ่งเอื้อนเอ่ยตัดหน้าก่อนที่ฉันจะได้เอ่ยขอตัวลาจากพี่ศรุต

แววตาเย็นชานั้นไม่เหมือนพี่ภูผาคนอบอุ่นของฉันเลย หรือว่าเขารำคาญที่เห็นฉันคุยกับแฟนเก่า ไม่อาจหยั่งรู้ความคิดพี่ผาได้ในเมื่อสีหน้าราบเรียบนั่นไม่เผยอารมณ์อื่นใด

เหมือนจะเฉยๆ แต่ก็แค่เหมือน…

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • หลงรักสามีมาเฟีย    ตอนที่ 40/2 สมบูรณ์แบบ (The end)

    “รูดเบาๆ แค่นั้นพี่ไม่แตกง่ายๆ หรอกนะ เหนือต้องทำแบบนี้” ราวกับรู้ใจ พี่ผายิ้มเอ็นดูมองอาการตื่นเต้นขลาดเขินที่ฉันเป็นอยู่ ฝ่ามือหนาวางทาบหลังมือสวยก่อนจะออกแรงควบคุมให้ฉันขยับข้อมือขึ้นลงเป็นจังหวะที่เร็วขึ้น ไม่นานนักก็ได้เห็นหน้าฟินๆ ของเขา “อื้ม ดี ดีมาก” และเมื่อเขาปล่อยมือให้ฉันทำเอง ฉันก็เรียนรู้ได้ว่าควรใช้จังหวะยังไง ทั้งที่คิดว่าตัวเองไม่ไก่อ่อนเรื่องนี้ แต่พอเป็นพี่ผาใจฉันมันระทวยจนทำอะไรไม่ถูก ราวกับเด็กฝึกหัด “อ่า…เก่งมากน้ำเหนือ ต่อไปก็ใช้ปาก” หน้าหล่อๆ ตอนมีอารมณ์ของพี่ผาสร้างความรู้สึกขัดเขินส่งผ่านทางสีหน้าและแก้มแดงปลั่งของฉัน ริมฝีปากอมชมพูครอบหัวหยักดูดลองเชิงเบาๆ แต่แค่นั้นก็ทำพี่ผาครางอย่างหมดมาด มองเห็นมือของเขาที่ค้ำยันตัวขณะเอนหลัง มันจิกผ้าปูเตียงแน่นระบายความเสียว ปากสวยค่อยๆ ทำหน้าที่ของตัวเองอย่างตั้งอกตั้งใจ ฉันผงกหัวรูดกลืนเข้าๆ ออกๆ เอ็นอุ่นที่พองขยายคับแน่นเต็มโพรงปาก มันทั้งนิ่มและร้อน “อ่า! เป็นงานมากน้ำเหนือ โคตรเก่ง” มือสากของพี่ผาลูบหัวฉันเบาๆ ไม่รู้เลยว่าเขาแสดงสีหน้าแบบไหนออกมาบ้าง แต่เท่าที่ฟังดูจากเสียงสั่นพร่าก็คงเสียวซ่านไม่ใช่น้อ

  • หลงรักสามีมาเฟีย    ตอนที่ 40/1 สมบูรณ์แบบ

    ตั้งแต่พ่อแม่ตายไป ฉันก็ไม่เคยคาดหวังชีวิตที่มีความสุขและสมบูรณ์แบบ สำหรับฉันสิ่งเหล่านั้นไม่มีจริง เหมือนนิทานหลอกเด็ก ทุกชีวิตล้วนเกิดมารับกรรมและมีแต่ความเจ็บปวด ฉันคิดแบบนั้นมาตลอดจนกระทั่งตอนนี้ ตอนที่ชีวิตของฉันมิชชั่นคอมพลีทดั่งเจ้าหญิงในเทพนิยาย เพอร์เฟคและสมบูรณ์แบบ ฉันถึงเข้าใจอย่างถ่องแท้ว่าชีวิตคู่ที่ยืนยาวและอบอุ่นมันสามารถสร้างขึ้นได้จากคนสองคน ความคิดแง่ลบก็มลายหายไป คนที่เข้ามาเติมเต็มและเปลี่ยนความคิดฉันก็คือเขา… “พี่ผาพักก่อนค่ะ เหนือคั้นน้ำส้มมาให้” คนถูกเรียกละสายตาจากงานตรงหน้า ส่งยิ้มอบอุ่นละมุนละไมมองใบหน้าสดใสของฉัน หากแต่รอยยิ้มของเขาดูจะสดใสกว่าเสียอีก พี่ผาวางค้อน เก็บตะปูลงกล่องเครื่องมือ มือสากเปื้อนเศษไม้เช็ดลวกๆ เข้ากับกางเกงยีนส์ตัวเก่งที่สภาพผ่านการใช้งานมาหนักหน่วง “มีเค้กด้วย น่ากินจัง” เขานั่งลงบนม้านั่งตัวเดียวกัน เราอยู่ในสวนข้างบ้านที่พี่ผาคิดปรับปรุงทำสนามเด็กเล่นให้ลูก เห็นเศษซากไม้ที่หักเป็นชิ้น ไหนจะผงขี้เลื่อยและอุปกรณ์งานช่างต่างๆ วางระเกะระกะสักหน่อย ก็ล้วนแล้วแต่เป็นฝีมือเขาทั้งนั้น และเมื่อถึงขั้นตอนลงสีกลิ่นคงจะฉุนจนแส

  • หลงรักสามีมาเฟีย    ตอนที่ 39/2 คำไหนคำนั้น (NC)

    “ใครจะเมาก็เมาไปเถอะ แต่พี่ผาห้ามเมาเด็ดขาด ไม่งั้นเราคนใดคนหนึ่งนี่แหละที่ต้องขับรถกลับ” “เอาน่า ต่อให้พี่ผาเมาจริงๆ ฉันก็ขับกลับได้ หรือจะให้ไอ้หนาวขับก็ได้ ใช่ไหมน้ำหนาว” อั่งเปาถามคนที่ยกเหล้าเข้าปากรวดเดียวหมดเนี่ยนะ ถามจริงๆ เถอะว่าฉันไว้ใจพวกมันสองคนได้ใช่ไหม และต่อให้อั่งเปาพูดอย่างนั้นก็เถอะ ไม่ถึงหนึ่งชั่วโมงต่อมา สุราออกฤทธิ์เปลี่ยนเพื่อนฉันสองคนให้กลายเป็นซากอะไรสักอย่างที่นอนสลบสไลไม่ได้สติ ตัวคลุ้งไปด้วยกลิ่นเหล้าหึ่งจนต้องให้การ์ดของพี่คิเรย์มาพาตัวไปไว้ในรถ ส่วนพี่ผาก็ดื่มไปพอกรึ่มๆ เช่นกัน หากแต่ยังพอประคองสติได้อยู่ “พี่ผา ถ้ารู้สึกเวียนหัวหรืออยากอ้วก สลับให้เหนือขับแทนเถอะนะ” ฉันกังวลความปลอดภัยจริงๆ แต่พูดไปก็เท่านั้นในเมื่อคนตัวสูงรั้นจะขับเองให้ได้ สองมือประคองพวงมาลัย สายตาจดจ่อกับถนนเบื้องหน้า มีฉันผู้นั่งข้างๆ คอยสวดมนต์ภาวนาอีกที ขอเถอะ…ขอให้เราทั้งหมดกลับถึงที่พักโดยสวัสดิภาพด้วยเถอะ ผ่านไปราวครึ่งชั่วโมง…คำขอของฉันที่ภาวนามาตลอดเส้นทางสำเร็จสมดั่งใจหมาย หากแต่ความปวดหัวยังไม่จบเท่านี้ การปลุกอั่งเปาและน้ำหนาวให้ขึ้นไปบนห้องนั้นทำได้ยากยิ่ง ฉันต้อ

  • หลงรักสามีมาเฟีย    ตอนที่ 39/1 คำไหนคำนั้น

    งานแต่งของพี่พายัพและน้องต้นหยงจัดขึ้นช่วงกลางวันที่โรงแรมหรูบนเขาใหญ่ แขกเหรื่อมาร่วมงานกันอย่างคับคั่ง ต่างเป็นคนมีหน้ามีตามีชื่อเสียงทั้งนั้น แม้แต่เหล่าดาราและอินฟลูเอนเซอร์ก็ยังมี ฉันทึ่งในคอนเนคชั่นของพวกเขามากนะ “พี่ผาๆ คนนั้นเหนือชอบมากเลยอะ ติดตามผลงานเขาอยู่” ฉันสะกิดคนข้างๆ มองผู้ชายรูปร่างสูงยาวเข่าดี หน้าตาหล่อเหลา สไตล์ลูกครึ่งไทย-จีน อย่างกับหลุดมาจากซีรีส์สักเรื่อง และแน่นอนว่าผู้ชายที่ฉันหมายถึงคือดาราดังที่เล่นซีรีส์จริงๆ เพียงแต่เป็นซีรีส์ไฮสคูลของไทย พี่ผามองตามสายตาเคลิบเคลิ้มของฉัน เขาไม่พูดหรือถามไถ่อะไรสักคำ ร่างสูงก็ลุกออกจากโต๊ะและเดินไปทางดาราดังคนนั้นในทันทีคุยอะไรกันสองสามคำ พี่ผาก็พาเขากลับมาที่โต๊ะด้วยกันได้สำเร็จ ฉันตื่นเต้นจนพูดไม่ออก ยิ่งดูใกล้ๆ ทำไมถึงหล่อได้ขนาดนี้ ออร่าบางอย่างในตัวเขาสะกดสายตาฉันได้อยู่หมัด “ไอ้ไป๋ นี่เมียกูชื่อน้ำเหนือ น้องบอกว่าชอบมึงมาก ยังไงก็ขอให้เมียกูถ่ายรูปกับมึงหน่อยนะ” พี่ผาพูดกับเขาอย่างเป็นกันเอง แล้วคุณไป๋ก็หันมาส่งยิ้มหวานให้ฉันพร้อมเอ่ยแนะนำตัว ยื่นมือทักทาย“ยินดีที่ได้รู้จักนะครับน้องน้ำเหนือ ไม่คิดว่าเ

  • หลงรักสามีมาเฟีย    ตอนที่ 38/2 หนาวนอก อุ่นใน

    “คนนี้นี่เองพี่มุกดา สวยจังเลยนะคะ” ฉันกระซิบกระซาบกับพี่ผา มองผู้หญิงที่พี่มาร์ตินออกตัวชัดว่าเขาเป็นเจ้าของ ส่วนพี่มุกดาก็แค่ยิ้มรับ ไม่มีความเคอะเขินกระดากอาย เธอเป็นคนที่สวยมากๆ คนหนึ่ง หน้าตาผิวพรรณดูดีสุดๆ ไปเลยล่ะ ฉันไม่แปลกใจเท่าไร่ที่ผู้ชายเจ้าชู้อย่างพี่เขาจะปิ๊งพี่มุกดาได้ ระหว่างมื้ออาหารก็มีการพูดคุยถึงเรื่องงานแต่งในอีกไม่กี่วันที่ใกล้จะถึง พี่พายัพยิ้มไม่หุบตั้งแต่ฉันเข้ามา เขาคงจะมีความสุขมากที่ได้แต่งงานกับน้องต้นหยง ผู้หญิงที่เขารัก กิ๊ง! กิ๊ง! เสียงช้อนตีกระทบแก้วดังขึ้นจากทางพี่คิเรย์ เขาลุกยืนส่งยิ้มให้กับน้องสาวตัวเองและว่าที่น้องเขย “กูขอดื่มฉลองให้กับมึง ไอ้พายัพคนที่เป็นทั้งเพื่อนรักและก็น้องเขยของกู และพี่ก็ดื่มให้หนูด้วย ต้นหยงน้องรักของพี่” ไวน์แดงก่ำถูกกลืนลงคอรวดเดียวจนหมด ก่อนคนอื่นๆ จะทำตาม ร่วมดื่มฉลองให้กับว่าที่บ่าวสาว มีแค่ฉันที่ดื่มน้ำส้ม แปลกและแตกต่าง เราใช้เวลาสังสรรค์มื้อเย็นจนเวลาล่วงเข้าสู่ช่วงค่ำ แสงไฟจากระเบียงถูกเปิดขึ้นให้บรรยากาศอีกแบบ พี่พายัพที่กรึ่มๆ ได้ที่ก็จูงมือน้องต้นหยงออกไปเต้นด้วยกันยามที่เพลงเปิดคลอมันกังวานเร

  • หลงรักสามีมาเฟีย    ตอนที่ 38/1 หนาวนอก อุ่นใน (nc18+)

    น้ำเหนือ | Part ร่างกายที่แน่นหนัดด้วยมัดกล้ามเนื้อค่อยๆ โยกขยับร่างกายเชื่องช้าแต่เน้นจังหวะลีลาพลิ้วไหวใต้ร่างบอบบางซึ่งนอนกระเส่าครางเสียงหวานรับการกระแทกแสนโยนอ่อนหากแต่ถึงใจ อาจจะด้วยบรรยากาศอึมครึมด้านนอกที่ไม่มีท่าฝนจะหยุดลงง่ายๆ มวลอากาศหนาวเย็นและเมื่อผสมรวมกับความร้อนรุ่มในกายซึ่งเกิดจากกิจกามสวาท ก็กลายเป็นความอบอุ่นที่เข้าด้วยกันเป็นอย่างดี “อ๊า เสียว” ฉันพร่ำบอกพี่ผาตั้งไม่รู้กี่หนขณะที่เขากระแทกกระทั้นและบดอัดช่วงล่างทำเอาใจจะขาด แต่ครั้งนี้ไร้ซึ่งความรุนแรงจนหัวสั่นหัวคลอนเช่นครั้งก่อนๆ อาจจะด้วยเจ้าก้อนในครรภ์ พี่ผาถึงได้ปราณีฉันบ้างเนินนมขาวผ่องถูกครอบดูดครั้งแล้วครั้งเล่าจนเกิดรอยแดงเถือก กระนั้นคนฝากรอยเอาไว้ก็ดูจะพออกพอใจมิใช่น้อย ความสาดเสียวจากปลายลิ้นช่ำชองทำฉันตัวสั่นสะท้าน มือจิกกำเบาะนอนเป็นที่ระบาย หน้าอกก็แอ่นขึ้นลงตามแรงปรนเปรอที่ส่งมอบให้กัน “นุ่มมาก ชักจะเสพติดนมเมียซะแล้วสิ ต่อไปพี่คงต้องดูดทุกวัน” เสียงหื่นๆ ที่ร้องบอกทำฉันวูบวาบไปทั้งตัว มันก็แค่ข้ออ้างของคนขี้เอาเท่านั้นแหละพี่ผาดูดยอดอกสีก่ำจนพอใจด็เลื่อนใบหน้าหล่อเหลาคลอเคลียลำคอฉัน ลมห

  • หลงรักสามีมาเฟีย    ตอนที่ 36/1 Namnuea marry me

    ที่ร้องไห้ฟูมฟายจะเป็นจะตายเมื่อสักครู่ น้ำเหนือตลกตัวเอง เธออยากย้อนเวลากลับไปใหม่และตั้งสติให้ดีก่อนจะทำอะไรบ้าๆ เพราะหลังจากที่คิดเองเออเองแล้ว เจอความเป็นจริงเข้าไปก็แทบปิดหน้าหนีอาย ‘ฮืออออ พี่ผา ฮึก…ขอทางหน่อยค่ะ ขอทางหน่อย’ แหวกฝูงชนเข้าไปหวังถึงตัวคนเป็นสามีเร็วๆ ด้วยเสียงร้องห่มร้องไห้สะอ

  • หลงรักสามีมาเฟีย    ตอนที่ 35/1 พิเศษใส่ไข่

    (น้องน้ำเหนือเป็นยังไงบ้างแล้ววะ) เสียงถามไถ่แสดงความเป็นห่วงของเหล่าบรรดาเพื่อนภูผา เกิดมาจากเมื่อชั่วโมงก่อน น้ำเหนือดูหน้าซีดๆ และไม่สนุกสนานกับคนอื่นๆ เท่าที่ควร สาเหตุคงมาจากอาการแพ้ท้องของเธอ ภูผาถึงได้รีบพากลับที่พัก “น้องหลับไปแล้ว บอกว่าเวียนหัวน่ะ”(ขอให้น้องอาการดีขึ้นเร็วๆ เว้ย แล้

  • หลงรักสามีมาเฟีย    ตอนที่ 34/2 ต่างก็รู้ใจ

    พายัพเอ่ยคำว่าเมียกับน้องเขาทีไร คิเรย์ก็หนาวจับใจทุกที “เออก็ได้ กูไปขี่ม้ากับพวกแม่งดีกว่า” เขาพูดกับพายัพเสียงหนึ่ง “ต้นหยงคะ หนูดูแลตัวเองดีๆ ด้วยนะ รีบกลับนะคะอย่าไปเถลไถลไกล” แต่พูดกับน้องสาวเสียงสอง “มีพี่พายัพคอยดูแลหนูทั้งคน พี่คิเรย์ไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ” เด็กสาวหน้าตาน่ารักยิ้มแป้นและค

  • หลงรักสามีมาเฟีย    ตอนที่ 33/1 วาสนาน้ำเหนือ

    กลับสู่ไร่ภูพนาไพร ภูผาพาภรรยาฝากครรภ์ยังโรงพยาบาลชั้นนำของจังหวัด น้ำเหนือท้องได้สามวีคแล้วเป็นสามวีคที่ไม่รู้ตัวเลยแม้แต่น้อยจนกระทั่งเริ่มสำแดงอาการ และคาดว่าคงเป็นแบบนี้ไปอีกระยะ เรื่องที่เธอท้องแพร่ไปถึงหูลูกน้องของภูผาเร็วมาก ไม่ว่าจะเป็นเหล่าคนงานในไร่หรือพนักงานของรีสอร์ต ต่างก็รู้กันทั้ง

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status