LOGINShare
ตอนที่ 2/1 ก็แค่พี่น้อง
Last Updated:
2025-12-27 17:21:24Namnuea : เหนือนอนค้างที่รีสอร์ทกับเพื่อนนะ
ฉันทิ้งข้อความบอกพี่ผาโดยไม่รู้ว่าเขาจะเปิดอ่านหรือเปล่า พี่ผาเป็นคนจำพวกมีมือถือติดตัวแต่ไม่ค่อยใช้งาน อย่างรูปโปรไฟล์ในเฟสบุ๊คก็ตั้งมาสามปีแล้วไม่ยอมเปลี่ยน เช้าวันต่อมาฉันตื่นสายกว่าเพื่อน คงเป็นเพราะมีอั่งเปาและน้ำหนาวอยู่ด้วยจึงนอนหลับสนิทและหลับลึกกว่าทุกวัน กว่าจะจัดการตัวเองให้ลุกอาบน้ำ แปรงฟันก็กินเวลานานโข “ฉันอยากไปฟาร์มม้า อยากไปขี่ม้า” น้ำหนาวพูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นและแววตาส่อความระยิบระยับ “แกสอนฉันขี่ม้าได้ไหมเหนือ” “หื่อ ฉันขี่ม้าเป็นที่ไหนกันเล่า” “เอ้า! แล้วรูปที่เคยเห็นแกขี่อะ” “อ๋อ อันนั้นก็แค่นั่งบนหลังม้าให้พี่ผาถ่ายรูปให้เฉยๆ” ฉันหัวเราะแหะก่อนยกกาแฟจิบแก้เขิน เพื่อนทั้งสองถึงกับกลอกตา “อย่างไอ้เหนือมันต้องขี่ม้าพี่ผา” “แค่กๆๆ” ฉันสำลักกาแฟเพราะคำพูดอั่งเปา รู้สึกถึงไอร้อนที่ลามไล้ทั่วใบหน้า “บ้า พูดอะไรของแก” “เอ้า ก็ม้าสีขาวของพี่ผาไง ม้าที่ชื่ออะไรนะ…” อั่งเปาทำท่านึกคิด “ยูกิๆ ฉันจำได้” น้ำหนาวแทรก “เออใช่ นั่นแหละ แกน่ะคิดอะไรของแกห้ะยัยเหนือ” “ปะ…เปล่าสักหน่อย” ฉันหลบสายตาจับพิรุธของเพื่อน อายชะมัดที่ดันคิดว่าม้าของพี่ผาที่อั่งเปาหมายถึงคือไอ้นั่น โอ้ย! สมงสมองไปหมดแล้วยัยเหนือ ฉันก็เลยโดนแซวไปตามระเบียบ เอาจริงๆ ก็ไม่เคยมีความลับอะไรกับเพื่อนเลย แม้แต่เรื่องที่ฉันชอบพี่ผาก็เช่นกัน หลังทานมื้อเช้าเสร็จ เจ้าเพื่อนทั้งสองคนรบเร้าให้ฉันพาเข้าไปที่ฟาร์มม้า ไม่ว่ายังไงวันนี้ก็จะต้องขี่ม้าให้ได้เลยสินะ ฉันเองก็ไม่ได้ขัดใจอะไรพวกนางอยู่แล้ว ในเมื่ออยากเปิดประสบการณ์ใหม่ๆ ก็จัดให้ รถชมวิวไฟฟ้าที่มีฉันเป็นคนขับออกมาจากตัวรีสอร์ทค่อยๆ ลัดเลาะผ่านเข้าแมกไม้ร่มรื่นที่ปลูกเป็นแนวยาวสองข้างทางจนมาถึงฟาร์มม้าขนาดใหญ่ ทั้งกว้างขวางด้วยผืนหญ้าและล้อมรอบไปด้วยหุบเขาเขียวขจี “เฮ้อ สดชื่นจังเลย อยากมีผัวเป็นเจ้าของไร่แบบแกจัง” ยัยอั่งเปากางแขน เงยหน้าสูดอากาศบริสุทธิ์เข้าเต็มปอด ฉันยิ้มขำให้กับความคิดของเพื่อน “เลิกมโนก่อนค่ะ ฉันอยากลองฮี้กับกับจะแย่ละ” น้ำหนาวดึงตัวอั่งเปาให้เดินตามมาด้วยกัน กิจกรรมขี่ม้าของพวกเราได้คุณลุงสมทรงที่เป็นคนคอยดูแลคอกม้าและสนิทกับพี่ผามากๆ ลงมาควบคุมความปลอดภัยและอำนวยความสะดวกให้ด้วยตัวเอง มันคงแฮปปี้ตามประสาเพื่อนๆ ที่ได้ลองอะไรใหม่ๆ ด้วยกัน ได้ถ่ายรูปเซลฟี่ดี๊ด๊ากันอย่างสนุกสนาน แต่สิ่งที่ร่ายยาวมาทั้งหมดเป็นอันต้องล้มเลิกเมื่อความซุ่มซ่ามของฉันทำให้ก้าวพลาดจนทำให้ตัวเองตกจากหลังม้า เกิดเป็นเสียงร้องโอดโอยแสดงความเจ็บปวด ขาของฉันปวดร้าวเหมือนจะหักออกจากฉันเสียอย่างนั้น “ขาฉัน ฮึก..มันจะหักปะวะ” “ไม่หักหรอก แกอย่าขยับอยู่เฉยๆ” น้ำหนาวปลอบใจในขณะที่ฝ่ายปฐมพยาบาลของรีสอร์ต รีบกุลีกุจอเข้ามาหามร่างปวกเปียกใส่เปลสนามอย่างระมัดระวัง ความปวดร้าวท่อนขาทำฉันร้องโอดโอย ขณะนั้นเสียงรถเอทีวีที่มีเจ้าของไร่ขับห้อตะบึงอย่างรวดเร็วจนผมปลิวเปิดหน้าผากให้ดูหล่อเข้าไปอีก หากแต่ใบหน้าเจ้าตัวกลับดูถมึงทึงไม่สบอารมณ์เป็นอย่างมาก “พี่ผา…” “ดื้อที่สุดเลย” เขาเห็นสภาพฉันแล้วถอนหายใจเฮือกใหญ่ ก่อนจะเข้ามานั่งในรถพยาบาลด้วยกัน คนตัวสูงหันไปกำชับเพื่อนฉันเสียงเข้มไม่ให้ตามมา รอฟังข่าวที่นี่ก็พอ ตลอดทางไปโรงพยาบาลฉันไม่กล้าลืมตามองพี่ผาเลยสักนิดเดียว ฉันรู้ว่าสายตาคมเข้มคู่นั้นกำลังจ้องมองกันอยู่ มันเต็มไปด้วยความไม่พอใจและคาดโทษเอาไว้ แต่ใครจะไปรู้กันเล่าว่าจู่ๆ จะตกหลังม้าแบบนั้น พี่ผาถอนหายใจใส่ฉันมาจนถึงโรงพยาบาล หมอส่งตัวเข้าเอ็กซเรย์และพบว่ากระดูกขาร้าวเล็กน้อย ถึงอย่างนั้นฉันก็ต้องใส่เฝือกอยู่ดี จากคนเดินเหินได้ปกติกลับต้องมาเป็นไอ้เป๋ เป็นภาระคนอื่นไปอีก โชคดีหน่อยที่ฉันไม่ต้องนอนโรงพยาบาล หมอให้ยากลับไปทานที่บ้านและกำชับเรื่องการดูแลฉันให้กับพี่ผาผู้ทำหน้าที่เป็นญาติผู้ป่วย “พี่ผา..เหนือขอโทษ” “ขอโทษพี่เรื่อง?” เขาเลิกคิ้วสูงตั้งคำถามกับคำพูดเสียงหงอยของฉัน “ก็ที่ไม่ระวังตัวจนเจ็บแบบนี้ไง แล้วเหนือก็มาเป็นภาระพี่อีก” “ช่างเถอะอย่าคิดมาก” คนตัวสูงที่พยุงฉันเพื่อจะพากลับบ้านทำเพียงแค่ส่ายหัว สีหน้าเรียบเฉยของเขาเดาใจได้ยากสุดๆ ฉันไม่ชอบที่พี่ผาพูดน้อยแบบนี้เลย “เหนือ..” “น้ำเหนือ!” คำพูดฉันกลืนหายลงในลำคอ สีหน้าแปรเปลี่ยนเป็นตกใจเมื่อเสียงเรียกชื่อตัวเองหลุดออกมาจากปากคนเคยคุ้น ผู้ชายที่ฉันบอกเลิกเขาเพื่อมาแต่งงานกับพี่ผา “หนูเป็นอะไรคะ ทำไมขาเป็นแบบนั้น หนูไปโดนอะไรมา” “คะ…คือว่าเหนือ” ฉันประมวลผลไม่ถูกกับสถานการณ์ที่เปลี่ยนไปอย่างรวดเร็วแบบนี้ จู่ๆ แฟนเก่าก็โผล่มาในสภาพที่ฉันขาเดี้ยง มีสามีในนามคอยประคองไม่ห่าง แต่พอเงยหน้ามองคนตัวสูงกลับพบว่าพี่ผาไม่ได้มองฉันแม้แต่น้อย มือสากที่ประคองไว้มั่นแต่สายตากลับเบี่ยงมองไปอีกทางอย่างไม่สนใจ “น้ำเหนือตอบพี่สิคะ ขาหนูไปโดนอะไรมา” ความเป็นห่วงเป็นใยของอดีตคนรักทำเอาฉันกระอักกระอ่วนอย่างบอกไม่ถูก “เหนือตกหลังม้าค่ะ” “หนูว่าไงนะ! แล้วไปขี่ม้าทำไมล่ะคะ หนูขี่ม้าไม่เป็นสักหน่อย แล้วเจ็บมากไหมเนี่ย หนูจะทำให้พี่เป็นห่วงไปถึงเมื่อไรกัน” คำพูดตรงๆ ที่พ่นพรูระบายความในใจของพี่ศรุตแบบที่ไม่สนใจคนตัวสูงข้างๆ ฉันเลยสักนิด ทำอย่างกับพี่ผาเป็นอากาศธาตุ ฉันเองใจเต้นตุ้มๆ ต่อมๆ ขึ้นมา “พี่ศรุต…” “จะคุยกันอีกนานไหม” เสียงเรียบนิ่งเอื้อนเอ่ยตัดหน้าก่อนที่ฉันจะได้เอ่ยขอตัวลาจากพี่ศรุต แววตาเย็นชานั้นไม่เหมือนพี่ภูผาคนอบอุ่นของฉันเลย หรือว่าเขารำคาญที่เห็นฉันคุยกับแฟนเก่า ไม่อาจหยั่งรู้ความคิดพี่ผาได้ในเมื่อสีหน้าราบเรียบนั่นไม่เผยอารมณ์อื่นใด เหมือนจะเฉยๆ แต่ก็แค่เหมือน…
Latest chapter
หลงรักสามีมาเฟีย ตอนที่ 9/2 น้อยเนื้อต่ำใจ
พอเห็นท่าทางเฉยชาของเขา ฉันก็คงต้องเข้าใจสินะว่าสิ่งที่เกิดขึ้นมันแค่อารมณ์ชั่ววูบของคนเมา “ค่ะ เหนือไม่ได้คิดอะไรหรอก” ฉันกล้ำกลืนพูดคำนั้นออกไป พี่ผาเองก็คงไม่ได้ตั้งใจสินะ เมื่อคืนนี้ฉันก็ใจเต้นแรงเป็นบ้าเป็นบออยู่ฝ่ายเดียว ที่แท้เขามีอารมณ์เพราะเมาล้วนๆ “อืม ดีแล้ว” เขาพูดนิ่งๆ ตามปกติ ก่อนจะลุกออกไปจากห้องรับแขกด้วยท่าทีเย็นชาผิดกับพี่ผาคนเมื่อคืน ฉันได้แต่ถอนหายใจปลงตกให้กับความคิดฟุ้งซ่าน ก็ดีแล้วที่ไม่ถลำลึกไปมากกว่านี้ เพราะถึงจะเป็นสามีภรรยาถูกต้องตามกฏหมาย แต่ถ้าพี่ผาไม่ได้คิดอะไรกับฉัน เขามองเป็นแค่น้องสาว ตื่นมาก็คงรู้สึกผิดมากๆ ที่เราสองคนมีอะไรกันโดยที่มันเกิดจากอารมณ์ชั่ววูบ แค่นี้ฉันก็ละอายใจตัวเองมากพอแล้วที่ความรู้สึกมันคิดทรยศตัวเองมาตลอด ปากบอกจะเป็นพี่น้องให้ได้ แต่สุดท้ายก็ตกหลุมรักคนคนเดิมซ้ำๆ อย่างไม่มีเหตุผล น้ำเหนือ | Part Ended. (มึงว่าอะไรนะ) เสียงที่ดังออกมาจากลำโพงแทบจะทำให้แก้วหูภูผาระเบิดเป็นเสี่ยงๆ ชายหนุ่มขยับโทรศัพท์มือถือออกห่างจากหูเล็กน้อย ก่อนจะกรอกน้ำเสียงตอบกลับไป “เออ ก็อย่างที่กูเล่าให้ฟังนั่นแหละ” (กูถามจริงไอ้ผา มึงแดกไปกี่ขวดวะ
หลงรักสามีมาเฟีย ตอนที่ 9/1 น้อยเนื้อต่ำใจ
ฉันอาบน้ำจัดการตัวเองเสร็จ ยังไม่เห็นวี่แววว่าพี่ผาจะกลับขึ้นมาบนห้อง หรือว่าเขาจะนอนห้องเดิมของตัวเอง เมื่อคิดดังนั้นฉันก็ย่องไปดูห้องข้างๆ ทันที ทว่าภายในห้องเงียบเชียบไม่มีใคร “นี่ยังไม่ให้คนมาซ่อมฝ้าอีกเหรอเนี่ย” เพดานยังคงสภาพเดิม แม้น้ำไม่รั่วแล้วแต่พี่ผาก็น่าจะซ่อมหน่อยไหมล่ะ และในเมื่อพี่ผาไม่ได้อยู่ในห้อง ฉันเองก็ไม่ได้ยินเสียงรถขับออกไป งั้นเขาก็ต้องอยู่ชั้นล่าง พอเดินลงมาดูเท่านั้นก็พบว่าเขานั่งพิงโซฟาเหมือนหลับไปแล้ว ตรงหน้าคือเหล้าและเบียร์หลายขวดเกลื่อนพื้น แถมเปิดทีวีทิ้งไว้อีก เหมือนพี่ผาจะรับรู้การมาของฉัน เขาผงกหัวหันมาดู ใบหน้าหล่อเหลาแดงจัด ดวงตาฉ่ำเยิ้มหรี่มองกันจนรู้สึกประหม่า “เหนือมาหาพี่ดิ” เสียงแหบๆ เอ่ยขึ้นพร้อมกระดิกนิ้วเรียก ฉันจึงเดินเข้าไปหาเขา มองสภาพพี่ผาแล้วเขาเมาพอสมควรเลยล่ะ “ทำไมพี่ดื่มเยอะขนาดนี้เนี่ย” ฉันกำลังบ่น ไม่ทันระวังตัวว่าพี่ผาจะใช้โอกาสนี้ดึงแขนฉันให้นั่งบนตักเขาอย่างง่ายดาย ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก ฉันยังไม่ทันส่งเสียงร้องตกใจด้วยซ้ำ แขนแกร่งที่เคลื่อนสวมกอดเอวคอดกิ่วหลวมๆ ปลุกความตื่นเต้นให้หัวใจทำงานอย่างหนัก ราวกับเลือดในตัวมั
หลงรักสามีมาเฟีย ตอนที่ 8/2 เริ่มออกอาการ
“ขอบคุณค่ะ” เอ่ยแสดงความมีน้ำใจของเขาที่เข้ามาช่วยไว้ จำได้ว่าเขาเป็นหนึ่งในอาจารย์ที่มากับเหล่านักศึกษา “ผมชื่อธารานะครับ แล้วคุณ…” เสียงลากยาวเล็กน้อยพร้อมกับมองหน้าฉัน “น้ำเหนือค่ะ” ฉันยิ้มก่อนจะรับก้อนหินที่อาจารย์ธาราส่งให้ แล้วจึงส่งต่อให้น้ำหนาวอีกที “ส่วนคนนี้เพื่อนฉันเองค่ะ” “ชื่อน้ำหนาวนะคะอาจารย์” ยัยนั่นยิ้มกริ่มแนะนำตัว “เรียกผมธาราเฉยๆ ก็ได้ครับ ผมเป็นแค่อาจารย์พิเศษที่มาเข้าร่วมกิจกรรมกับพวกนักศึกษาเฉยๆ” เขายิ้มเล็กน้อย ท่าทางดูสุภาพและเป็นกันเอง “ตอนแรกผมคิดว่าคุณสองคนเป็นแฝดกันซะอีกครับ แถมชื่อก็ยังคล้ายๆ กันด้วย” อาจารย์ธาราก็พูดเหมือนที่คนอื่นๆ เขาเคยพูดกับเราสองคนนั่นแหละ ฉันและน้ำหนาวหลุดหัวเราะออกมา จากนั้นเราก็ได้เพื่อนใหม่ในกิจกรรมครั้งนี้เป็นถึงอาจารย์เชียวล่ะ “ตั๋วฮู้อะยังก่อ ป้อเลี้ยงภูผาเปิ้นบริจาคตังค์หื้อโครงการบ้านเฮาตั้งห้าแสน” (เธอรู้อะไรไหม พ่อเลี้ยงภูผาเขาบริจาคเงินให้โครงการบ้านเราตั้งห้าแสน) “ป๊าดดด ห้าแสนแต้ก๊ะ หยังมารวยแต้รวยว่า วาสนาแม่ญิงคนไหนได้ไปเป๋นผัวน้อ คงสบายไปทั้งซาด” (ป๊าดดด ห้าแสนจริงเหรอ ทำไมถึงได้รวยขนาดนี้ วาสนาผู้
หลงรักสามีมาเฟีย ตอนที่ 8/1 เริ่มออกอาการ
น้ำเหนือ | Part กลับจากต่างจังหวัดพี่ผาเข้าไปลุยงานในไร่ต่อ หน้าที่ของเขาไม่ใช่แค่ชี้นิ้วสั่งให้ลูกน้องทำนั่นทำนี่เพียงอย่างเดียวแต่ต้องลงมือทำด้วยตัวเอง พี่ผาทั้งดูแลไร่ ดูแลรีสอร์ต ฟาร์มม้า ไหนจะร้านอาหารและรวมไปถึงอีกหนึ่งหน้าที่ที่สำคัญ นั่นก็คือสมาชิกขององค์กรแบล็คเรด มาเฟียระดับต้นๆ ของเมืองไทย เพื่อนของพี่ผาก็ล้วนแต่เป็นคนในแวดวงนี้ทั้งนั้น การที่เขาต้องไปประชุมหรือคุยเรื่องธุรกิจต่างจังหวัดบ่อยๆ ก็เกี่ยวข้องกับเรื่องในองค์กร ฉันไม่ได้รู้ลึกถึงขนาดที่ว่าพวกเขามีธุรกิจกี่สิบอย่าง และแต่ล่ะครั้งประชุมงานเรื่องอะไรบ้าง แต่เท่าที่รู้พี่ผามีหุ้นส่วนในธุรกิจขององค์กรเยอะแยะ จึงไม่แปลกที่แต่ล่ะปีเขาจะได้เงินปันผลเป็นกอบเป็นกำ ภายนอกดูสุขุมนิ่งเงียบ เป็นที่เคารพของลูกน้องและเหล่าชาวบ้านที่ชอบให้ความช่วยเหลือ พ่อเลี้ยงภูผาที่ใครๆ ก็เกรงขาม แต่ในอีกบทบาทคือมาเฟียผู้ทรงอิทธิพลยังพื้นที่ภาคเหนือนี่เอง ฉันไม่รู้ถึงเหตุผลของพี่ผาและเพื่อนๆ กับการก้าวเข้าสู่เส้นทางสายนี้หรอกนะ แต่เท่าที่เขาอยู่ในแบล็คเรดมาหลายปี ฉันก็ไม่เห็นว่ามันจะส่งผลกระทบอะไรเลย มีแต่ธุรกิจและคนในองค์กรที่พากันเ
หลงรักสามีมาเฟีย ตอนที่ 7/2 จอมซึน
แต่ล่ะวันภูผาต้องถอนหายใจกับความแสบซนของน้ำเหนือไปไม่รู้กี่รอบ ทำไมถึงได้เข้าใจอะไรยากเย็นขนาดนี้ “ยังไงก็ไม่ได้ ขึ้นไปนั่งรอพี่ด้านบน” น้ำเหนือชักหงุดหงิด แค่ขอนั่งข้างๆ เป็นตุ๊กตาประดับหน้ารถก็ยังดี ทำไมพี่ผาต้องกีดกันเธอด้วย หญิงสาวทำท่าจะเถียงอีกครั้งทว่าเสียงของมาร์ตินดังขัดขึ้นก่อน “ถ้าไอ้ภูผาไม่ให้ไป งั้นน้องเหนือสนใจมานั่งคันของพี่ไหมครับ” เสียงเชิญชวนนั้นทำเอาดวงตากลมสวยลุกวาว สีหน้าตื่นเต้นพยักรับอย่างไม่ต้องคิดเยอะ “เอาค่ะๆ พาเหนือไปด้วยคนนะพี่ติน” “เฮ้อ กูปวดหัวจริงๆ” ภูผาสบถเสียงเหนื่อยหน่ายใจ ทั้งเพื่อนทั้งเมีย เข้ากันดีเป็นปี่เป็นขลุ่ย ดวงตาคมกริบมองหน้าอ้อนๆ ของน้ำเหนืออีกครั้ง ก็ชอบทำตัวให้น่าเห็นใจแบบนี้ แถมยังดื้อเป็นที่หนึ่ง สุดท้ายเขาไม่อาจปล่อยให้เธอไปนั่งรถคันอื่นที่ตัวเองไม่ใช่คนขับได้ “ถ้าจะไปด้วยก็ตามมา” น้ำเหนือยิ้มจนเห็นฟันขาวครบทุกซี่ ท่าทางกระดี๊กระด๊าออกนอกหน้าเมื่อเดินตามหลังภูผาเพื่อเข้าไปเตรียมตัว แม้หญิงสาวจะไม่ใช่คนขับ แต่เพราะเป็นคนที่นั่งข้างคนขับอย่างไรล่ะ จึงต้องสวมชุดเซฟตี้ไม่ต่างกัน เมื่อทุกอย่างเรียบร้อยและทุกคนพร้อมสำหรับลงแข่งแล้ว ต
หลงรักสามีมาเฟีย ตอนที่ 7/1 จอมซึน
สายจนแดดส่องก้นยังไม่มีทีท่าคนบนเตียงจะตื่นมาใช้ชีวิตเหมือนคนอื่นสักที กระนั้นภูผาทำได้แค่มอง ไม่อาจเข้าไปปลุกรบกวนฝันหวานของเธอ (มึงจะมาตอนไหนไอ้ภูผา) น้ำเสียงพายัพที่เอ่ยลอดมาทางปลายสายถามซ้ำเพื่อนสนิทอีกครั้ง วันนี้พวกเขาอุตส่าห์เคลียร์งานเพื่อให้ได้หยุดตรงกัน อยากมีโมเมนต์สนุกๆ ตอนอยู่กับเพื่อนบ้าง ถ้าขาดใครไปสักคนก็คงกร่อยแย่ “กูไปเลทหน่อย ต้องรอน้ำเหนือตื่นก่อน” (ไอ้คิเรย์บอกกูว่าเมื่อคืนมึงแบกน้ำเหนือกลับไป นี่มึงจัดหนักจนน้องยังไม่ลุกเลยเหรอวะ) “จัดหนักเหี้ยอะไรของมึง สมองพวกมึงนี่นะ คิดได้แต่เรื่องใต้สะดือจริงๆ น้ำเหนือเมามากโว้ยเลยยังไม่ตื่น” ภูผาพ่นลมหายใจเฮือกใหญ่ให้กับคำพูดพายัพที่เอะอะก็จะให้เขาจับน้ำเหนือกินท่าเดียว ดีนะเขาเป็นคนไม่คล้อยตามใครง่ายๆ ไม่งั้นคงได้บ้าจี้ทำตามตามแรงยุแรงเชียร์ของพวกมันแล้ว หลังวางสายจากพายัพ เสียงอู้อี้ของคนตัวเล็กที่เริ่มจะรู้สึกตัวดังขึ้น ภูผาหันไปมอง พบว่าน้ำเหนือลุกนั่งด้วยสภาพผมเผ้าพันกันไม่เป็นทรง หน้าตายับยุ่งดูไม่ได้ “กี่โมงแล้วอะพี่ผา” เสียงคนขี้เซาร้องถาม มือเรียวขยี้เปลือกตาด้วยอาการง่วงงุน มีความอยากนอนต่อ “จะเที่ยงแล้วน
You may also like
สัญญารักมาเฟียร้าย
โซลสตาร์ seoulstar24.0K viewsหนี้รักมาเฟีย (Dear Debtor,)
ซีซั่นฟิน6.3K viewsสยบรักมาเฟีย
มดตัวจี๊ด6.4K viewsคลั่งรักคุณหมอมาเฟีย
มดตัวจี๊ด20.4K viewsดวงใจอินทรีย์
ิิิิดอกบุหงา-2537614 viewsตรวนร้าย(สามี)ไร้รัก
ต้นอ้อ63 viewsมาเฟียหลงเมียลับ
จินต์พิชา5.1K viewsMafiacasanovaนางฟ้าของมาเฟีย
ไรท์โส3.0K views
