Beranda / โรแมนติก / หลงรักเมียชั่วคราว / ชุดไม่เวอร์ไปหน่อยเหรอคะ

Share

ชุดไม่เวอร์ไปหน่อยเหรอคะ

last update Tanggal publikasi: 2025-06-18 20:11:52

ร้านพี่แมว

เช่นเดิมพี่แมวสาวประเภทสองสวยเฉี่ยวสุดมั่นแต่งตัวเปรี้ยวจี๊ดมายืนรอรับทั้งสองคนเช่นเดิมด้วยท่าทางระริกระรี้ดีอกดีใจ

“สวัสดีครับ / สวัสดีค่ะพี่แมว”

“สวัสดีค่ะบ่าวสาวทั้งสองอุ๊ยนี่ไปเข้าคอร์สเจ้าสาวมาหรือเปล่าคะเนี่ยผิวดูเปล่งปลั่งขึ้นนะคะ”

จอมทัพหันขวับไปมองหน้าของว่าที่ภรรยาตัวเองในทันทีเมื่อได้ยินคำพูดพี่แมวเป็นจังหวะเดียวกับที่อรฤดีก็หันมามองหน้ากับว่าที่สามีของตัวเองเช่นกันก่อนจะขำแห้งๆ ออกมา

“ช่วงนี้อรเข้าฟิตเนสนะคะพอดีรู้สึกว่าเหนื่อยง่ายนิดหน่อย”

“รักสุขภาพแต่น้องอรผิวดีอยู่แล้วนะคะดูสิเนี่ยผิวดี..ผิวดีใช่ไหมคะ น้องจอมทัพ”

“อะ อืมม ครับ”

เมื่อโยนมาขนาดนี้ก็คงต้องเล่นด้วยไปตามน้ำไม่อย่างนั้นคงเรื่องถึงหูพ่อกับแม่ของเขาแน่นอน

“เดี๋ยวเชิญด้านในเลยนะคะพี่แมวเตรียมทุกอย่างไว้ให้เสร็จสรรพพร้อมหมดแล้วค่ะทั้งช่างแต่งหน้าช่างทำผมวันนี้ต้องโพสต์ท่าเหมือนว่าเป็นวันจริงเลยนะคะ”

พี่แมวบรีฟคู่ว่าที่บ่าวสาวก่อนที่จะเริ่มงานจริงเนื่องจากได้รับคำสั่งจากทั้งครอบครัวพิบูลย์ลักษณ์และครอบครัวเศรษฐศิริว่าต้องให้ออกมาดูดีที่สุดซึ่งก็ดูเหมือนจะไม่ใช่งานยากอะไรเพราะคู่บ่าวสาวนั้นหน้าตาดีราวกับดารานางแบบกันอยู่แล้วจะเหลือก็คงมีเพียงแต่ความสามัคคีฉันท์สามีภรรยากันเท่านั้น

“เอาล่ะค่ะถ้าอย่างนั้นเริ่มจากการเปลี่ยนชุดก่อนนะคะแล้วออกมาแต่งหน้าทำผม เริ่มค่ะ!..”

เมื่อพี่แมวให้สัญญาณพนักงานก็ถือชุดเดินกรูกันเข้ามารายล้อมตัวคนทั้งสองแล้วพากันแยกห้องไปลองชุดและแต่งหน้าทำผมคนละห้องช่างมืออาชีพทุกคนทำหน้าที่ของตัวเองได้เป็นอย่างดีไม่นานเสื้อผ้าหน้าผมของจอมทัพและอรฤดีก็เสร็จสมบูรณ์จัดว่าเพอร์เฟคเลยก็ว่าได้

“น้องอรนี่โชคดีจริงๆ เลยนะคะที่ได้น้องจอมเป็นสามี ทั้งหล่อทั้งรวยการศึกษาก็ดีเลิศเลอเพอร์เฟคขนาดนี้วาสนาของน้องอรจริงๆ เลยค่ะ”

พี่แมวถึงกับตะลึงในความหล่อคมคายของเจ้าบ่าวเมื่อเยินยอกันเสร็จแล้วก็ฉวยโอกาสจับนิดหน่อยก่อนจะพากันเดินออกมา

“…ชุดไม่เวอร์ไปหน่อยเหรอคะพี่แมว”

จอมทัพหันไปตามเสียงใสที่คุ้นหูแล้วก็เป็นอีกครั้งที่เขาไม่รู้ตัวเลยว่าโลกทั้งใบกำลังหยุดหมุนเมื่อเธอยืนอยู่ตรงหน้าเขาชุดแต่งงานที่เรียบหรูโชว์เนื้อหนังมังสาได้อย่างพองามใบหน้าที่แต่งแต้มสีสันได้อย่างลงตัวทุกอย่างเหมือนมีมนต์สะกดให้ชายหนุ่มไม่อาจละสายตาออกไปจากภวังค์ตรงหน้าได้เลย

“ไม่เลยค่ะน้องอรดีมากดีที่สุด..สวยที่สุดเลยค่ะทุกคนเก่งมาก แปะ แปะ แปะ “

แปะ แปะ แปะ พี่แมวยกมือขึ้นปรบมือให้กับช่างแต่งหน้าทำผมทุกคนที่ยืนมองอรฤดีอยู่ข้างหลังด้วยความภูมิใจในผลงานฝีมือของตัวเองที่มันช่างสมบูรณ์Perfectเสียจนทำเอาชายหนุ่มตะลึงตาค้างจนเก็บอาการไม่อยู่

“งั้นเราไปถ่ายรูปกันดีกว่าค่ะ  วันนี้อาจจะต้องเหนื่อยหน่อยนะคะเพราะว่าพวกคุณท่านดูไว้หลายชุดเลยค่ะ กำชับพี่แมวว่าต้องให้ถ่ายหลายๆ เซ็ตด้วย พี่แมวไม่มีปัญหานะคะ”

แค่ได้ยินคู่บ่าวสาวก็แทบจะเข่าทรุดลงพื้นแค่ชุดเดียวนี่ก็เหลือจะทนแล้วจะถ่ายอะไรนักหนาอันที่จริงไม่เห็นจำเป็นเลยด้วยซ้ำแต่งกันไปไม่นานเดี๋ยวก็ต้องเลิกกันอยู่ดี

“ชิดกันอีกนิดนะคะบ่าวสาว รักกันๆ”

พี่แมวเดินเข้าไปขยับตัวของว่าที่เจ้าบ่าวให้แนบชิดกับเจ้าสาวขึ้นมาอีกเพราะตอนนี้ทั้งสองยืนห่างกันจนแทบจะหลุดเฟรม

หมับ..!

“ไม่ต้องชิดขนาดนี้ก็ได้มั้งครับพี่แมว”

พี่แมวจับมือของจอมทัพมาโอบไหล่ของอรฤดีเอาไว้เล่นเอาเธอทำตัวไม่ถูกเลยทีเดียวแถมยังทำหน้าพะอืดพะอมพูดออกมาเสียงเบาแต่หน้าตานี่แสดงออกชัดเจนว่าไม่อยากจะอยู่ใกล้คนข้างๆ มากขนาดไหนแต่ยิ่งเห็นแบบนั้นว่าที่เจ้าบ่าวของเราก็ยิ่งรู้สึกอยากแกล้งขึ้นมาทันที 

“นี่คุณมันจะเกินไปแล้วหรือเปล่า”

“อะไรล่ะคุณผมก็แค่ทำตามที่พี่แมวบอกเองนะ”

จอมทัพโอบกอดว่าที่ภรรยาไว้แนบชิดใบหน้ายิ้มแย้มให้กับกล้องที่กำลังเตรียมกดชัตเตอร์แถมยังเปลี่ยนท่านั้นท่านี้อย่างรู้งานจนพี่แมวยิ้มแก้มปริ

“ดีค่ะ..ดีมากค่าาา สวยยยย” 

“ต่อไปหันหน้าเข้าหากันแล้วก็ให้เจ้าสาวยกมือขึ้นคล้องคอของเจ้าบ่าวไว้นะคะส่วนเจ้าบ่าวก็โอบเอวของเจ้าสาวเอาไว้ค่ะจ้องตากันด้วยนะคะขอหวานๆ เลยค่ะ”

จอมทัพให้ความร่วมมือเป็นอย่างดีเขาชักเริ่มนึกสนุกขึ้นมาแล้วกับการแกล้งว่าที่เจ้าสาวของเขาแตกต่างกับเธอเหลือเกินที่ถูกชายหนุ่มแปลกหน้าแตะเนื้อต้องตัวมากมายขนาดนี้เล่นเอาตอนนี้ใบหน้าของเธอแดงปลั่งออกมาอย่างปิดไม่มิด

‘ทำดีๆ สิคุณจะได้เสร็จเร็วๆ หรือว่าคุณอยากจะถ่ายกับผมนานๆ”

จอมทัพก้มหน้าลงไปพูดใกล้ๆ แนบชิดกับใบหน้านวลแดงระเรื่อของคนในอ้อมกอดเบาๆ แต่แววตาเต็มไปด้วยความซุกซนที่มันมีแผนร้ายอยู่เต็มไปหมด

“จะบ้าเหรอคุณแต่มันไม่ต้องขนาดนี้ก็ได้ไหม”

อรฤดีกัดฟันพูดออกมาเบาๆ ปากกระจับก็ฉีกยิ้มให้กับกล้องนี่มันเป็นสถานการณ์ที่โคตรอึดอัดที่สุดในชีวิตเลย แต่ยิ่งเธอทำหน้าบูดบึ้งไม่พอใจมากเท่าไหร่ก็ยิ่งถูกใจชายหนุ่มมากเท่านั้น แถมยังยิ่งพยายามกวนให้เธอหงุดหงิดอยู่ตลอดเวลาอีกต่างหาก 

“โอ้ยพอได้แล้วคุณอื้ออ “

“อ่าวอะไรกันคุณ ก็พี่แมวบอกว่าต้องแนบชิดๆ ผมทำผิดตรงไหนช่างภาพก็พูดทุกคนก็ได้ยิน “

“จิ้!!.. “

ว่าที่เจ้าสาวทำหน้าไม่พอใจออกมาอย่างชัดเจน ท่าอื่นก็มีตั้งมากมายทำไมจะต้องกอดกันจ้องตากันขนาดนี้ล่ะ 

‘อรเหนื่อยแล้วค่ะพี่แมว อรขอพักดื่มน้ำสักครู่นะคะ”

อรฤดีพูดออกมาในจังหวะเดียวกันกับที่ผลักจอมทัพออกจากตัวเธอซึ่งเขาก็ไม่ได้ขัดขืนแถมยังอมยิ้มอีกต่างหากที่ได้แกล้งเธอ

“น้ำๆ ขอน้ำให้น้องอรหน่อยจ้า ทุกคนถึงเวลาเสริฟแล้วจ้าเด็กๆ “

เก้าอี้เอย พัดลมเอย น้ำเอยรีบวิ่งกรูเข้ามาลุมล้อมเจ้าสาวคนสวยไว้ ช่างแต่งหน้าก็เข้ามาเติม ช่างทำผมก็รีบมาตรวจดูความเรียบร้อย 

“ถ้างั้นเราเริ่มเซ็ตต่อไปกันเลยดีไหมคะ เซ็ตนี้ได้หลายรูปเลยทั้งสองคนทำได้ดีมากค่ะ”

พี่แมวยืนมองว่าที่บ่าวสาวด้วยสายตาที่อิ่มเอม จะไม่ให้อิ่มได้ยังไงล่ะราคาค่าเหนื่อยที่ทางผู้ใหญ่เสนอให้มาเพื่อให้ทุกอย่างราบรื่นลุล่วงนั้นสูงลิ่วเสียจนทางร้านเห็นตัวเลขแล้วก็ต้องซี้ดปากตาโตรีบตอบตกลงอย่างไม่มีเงื่อนใข 

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • หลงรักเมียชั่วคราว   ผมรักคุณ ผมรักคุณและลูกที่สุดในชีวิต จบ

    เช้าวันต่อมา เมื่อแสงสว่างรอดผ่านหน้าต่างเข้ามาได้อรฤดีก็รีบตื่นมาดูแลเช็ดตัวให้คนที่ยังคงหลับอยู่ในทันที “แผลเต็มหน้าเลย คงจะเจ็บน่าดูเลยนะคะ”แหนมที่เปิดผ้าม่านชะโงกหน้ามาดูแล้วพูดออกมาด้วยความกลัว เกิดมาเพิ่มเคยเจอเรื่องแบบนี้แต่ก็ยิ่งปลื้มชายหนุ่มไปอีกเมื่อเขาพยายามปกป้องคนที่เขารักไว้โดยไม่ห่วงชีวิตของตัวเองเลย“ผมขอโทษ… ผม ผมขอโทษ” เสียงละเมอเบาๆ ดังขึ้นทั้งที่เจ้าตัวยังคงหลับอยู่ แต่คนที่เฝ้ารอการตื่นของอย่างใจจดใจจ่อนั้นกลับได้ยินมันอย่างชัดเจน .. หัวใจของเธอชาวาบไปทั้งตัวมันเหมือนความกลัวและความกังวลทั้งหมดสลายหายไปเมื่อได้ยินเสียงที่ออกจากปากของเขาแม้จะยังไม่ตื่นขึ้นมาก็ตาม..“ถ้ายังมัวนอนอยู่แบบนี้ชั้นจะไม่ยกโทษให้แล้วนะ ลูกหิวจะแย่แล้วเมื่อไหร่จะตื่นมาทำกับข้าวให้ลูกกิน.. ผ้าเต็มตะกร้าแล้วใครจะซัก คนงานก็ลาใครจะรดน้ำต้นไม้มัวนอนอยู่ได้ ..” “โอ้โหคุณอร เอาจริงเหรอคะ ..” แหนมขมวดคิ้วรีบหันขวับไปมองเจ้านายตนเองในทันทีเมื่อได้ยินอย่างนั้น อันนี้คือคุณอรให้อภัยจริงๆ แล้วใช่เปล่าหรือต้องการคนมาใช้แรงงานกันแน่ “ถ้าคุณให้อภัยผมให้ทำมากกว่านี้ผมก็ยอม” จอมทัพค่อยๆ ลืมตาขึ้

  • หลงรักเมียชั่วคราว   คุณกับลูกปลอดภัยดีใช่ไหม

    การกระทำดูแลเอาใจใส่ของเขาการเป็นกิจวัตรประจําวันที่ไม่ว่าจะเป็นเธอและเขาต่างคุ้นชินแม้ดูเหมือนจะหมางเมินอยู่บ้างเป็นครั้งคราว แต่เขาก็ยังตีหน้ามึนไปเรื่อยๆ ไม่สนใจและยังมีป้าพันคอยเป็นกำลังใจสำคัญคอยช่วยเหลือทำให้ทุกอย่างดูราบรื่นไปได้ด้วยดีขึ้นทุกวันๆ แม้เขาจะยังคงได้นอนที่ห้องเก็บของหลังบ้านเหมือนเดิม … “เห้ยบ้านนี้แหละมีแต่ผู้หญิงกับคนแก่ ป่านนี้คนงานกลับไปหมดแล้วทางสะดวกเว้ย” เด็กแว้นสองคนที่ต้องการเงินคอยซุ่มดูอยู่หลายวันตั้งใจจะเข้ามาขโมยเงินหรือของมีค่าเอาไปใช้กินใช้เที่ยว หลังจากที่ดูลาดเลามานานพอสมควรวันนี้ก็ตัดสินใจลงมือ.. “แล้วถ้ามีคนขัดขืนจะให้ทำยังไงวะ” “ก็ตบให้กลิ้งไปดิ่วะ ให้มันรู้ซะบ้างแต่พวกมันคงไม่กล้าหรอกมีแต่ผู้หญิงท้องกับคนแก่นี่หว่า” “อีคนท้องเป็นเจ้าของบ้านห้องมันน่าจะมีเงินเก็บไว้ แอบเข้าไปให้เงียบๆ อย่าให้อีแก่นั่นรู้จะได้จบงานไวๆ เข้าใจไหม” “เออๆ รู้แล้วน่า มึงนั่นแหละอย่าพลั้งมือทำให้เป็นเรื่องใหญ่ก็แล้วกัน”“พูดมา! ไปได้แแล้วๆ”เมื่อตกลงกันได้ บอกแผนการกันเสร็จสรรพแจ็กและเจก็ค่อยๆ ย่องเข้าไปในบ้านและเดินเลาะไปยังห้องที่คิดว่าเป็นห้องของอรฤดี แกร่ก..

  • หลงรักเมียชั่วคราว   เสร็จแล้วก็ออกไปได้แล้วชั้นจะนอน

    “นังแหนมรีบมาทำความสะอาดให้คุณเขาเร็ว”ป้าพันรีบบอกให้แหนมมาทำความสะอาดเมื่อชายหนุ่มรับปากเป็นมั่นเป็นเหมาะ “นั่งรออยู่ตรงนี้ก่อนะคะเดี๋ยวป้าไปเอาน้ำเย็นๆ มาให้ดื่มค่ะ” “ขอบคุณมากครับ”แหนมรีบทำความสะอาดอย่างรวดเร็วตามที่เธอถนัดป้าพันเองก็เดินเข้าบ้านไปเตรียมน้ำเตรียมของว่างมาให้ชายหนุ่มจอมทัพเดินดูในสวนไปรอบๆ บริเวณเรื่อยๆ ทอดมองออกไปไกลสุดลูกหูลูกตาพร้อมกับลมเย็นๆ ที่พัดเอื่อยๆ ปะทะหน้าเขาเป็นระยะๆ มันทำให้รู้สึกเหมือนหลุดมาอีกโลกหนึ่งที่ปราศจากความวุ่นวายใดๆ ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมเธอถึงเลือกมาอยู่ในที่แบบนี้ “ห้องพร้อมแล้วค่ะคุณผู้ชาย” “ขอบใจนะ” แหนมวิ่งมาบอกแล้วก็รีบวิ่งหนีไปเพราะทนมองหน้าเขานานๆ ไม่ได้มันเขินจนพูดผิดพูดถูกไปหมดดาเมจคนหล่อมันรุนแรงเกินไปสำหรับเธอเมื่อยามค่ำคืนมาถึงชายหนุ่มล้มตัวลงนอนด้วยความอิ่มอกอิ่มใจเพียงแค่ได้เห็นหน้าเธอเขาก็ไม่ต้องการอะไรอีกแล้ว ยิ่งได้เห็นท้องที่นูนขึ้นมาแตกต่างจากเดิมนั้นก็ยิ่งทำให้เขาตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูกต่อให้นอนกับพื้นดินเขาก็มีความสุขที่ได้อยู่ใกล้ลูกใกล้เมียแบบนี้ นอนคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อยแล้วก็หลับไปจากความเหนื่อยล้าที่สะสมมาทั้ง

  • หลงรักเมียชั่วคราว   มาหาใครเหรอคะ

    “อรเดี๋ยววันนี้พ่อแม่ว่าจะออกไปในเมืองหน่อยนะลูกน่าจะกลับดึกพักผ่อนให้มากๆ ไม่ต้องรอนะ ให้หลานแม่พักผ่อนมากๆ เข้าใจไหม”“ค่ะคุณแม่เที่ยวให้สนุกนะคะ” สิริวดีและทัศนีย์เดินมาบอกอรฤดีที่กำลังอ่านหนังสือเกี่ยวกับการเลี้ยงเด็กอยู่ในห้องหนังสือจริงๆ แล้วก็ต้องการเปิดโอกาสให้ทั้งสองคนได้ปรับความเข้าใจกันนั่นเอง แล้วบรรดาคนแก่ชอบเที่ยวก็พากันออกไปพร้อมกับรถตู้คู่ใจสวนกับจอมทัพที่หน้าบ้านแต่ก็ไม่ได้ทักทายอะไร ตอนนี้หัวใจเขาอยู่กับหญิงสาวที่ขโมยมันไปตั้งแต่เมื่อไหล่ก็ไม่รู้ รู้ตัวอีกทีเขาก็เอาแต่คิดถึงเธออยู่ตลอดเวลาอย่างนี้ “เห้ยย.. จิ๊ ลืมได้ไงวะ”เขาสบถออกมาเมื่อควานมือหาชุดนอนของเมียที่ต้องเอาไว้ดมเพื่อเติมพลังชีวิตแล้วไม่เจอ ตายแน่ๆ ถ้าไม่มีชุดนอนเธอเอาไว้ดมมีหวังเขาได้อ้วกแตกกินอะไรไม่ได้อีกแน่ๆ ถึงจะดูเหมือนคนโรคจิตก็เถอะแต่มันช่วยได้จริงๆ ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อเลยแค่คิดว่าลืมเอาติดมาด้วยก็รู้สึกพะอืดพะอมขึ้นมาทันที นี่มันอะไรกันวะเนี่ย… “มาหาใครเหรอคะ”แหนมรีบวิ่งออกไปรับแขกเมื่อเห็นชายหนุ่มหน้าตาไม่คุ้นเดินลงจากรถมา “อรอยู่หรือเปล่า ผมมาหาอรไปบอกเธอที”“ได้ค่ะ รอสักครู่นะคะ” แหนมเ

  • หลงรักเมียชั่วคราว   ไม่มีใครอยากให้ลูกขาดพ่อหรอกค่ะ

    วันต่อมา “หน้าตาสดชื่นขึ้นนะคะวันนี้ “พี่ปลาเอ่ยทักเมื่อเห็นจอมทัพเดินมานั่งที่โต๊ะอาหารด้วยใบหน้าแจ่มใสกว่าทุกวัน “พี่ปลาๆ ผมเดินในสวนเห็นต้นไม้หลังบ้านตรงนั้นมีลูกเต็มเลยผมอยากลองชิมครับ” ไม่รู้หรอกว่าต้นอะไรแต่เห็นลูกของมันแล้วก็รู้สึกน้ำลายไหลขึ้นมาซะอย่างนั้น“หูยยยย คุณจอมทานไม่ได้หรอกค่ะ มันเปรี้ยวววเข็ดฟันเลยนะคะ เดี๋ยวพี่ปลาไปหาดูผลไม้อย่างอื่นมาให้ดีกว่าค่ะ “มันคือมะยมไม่รู้เกิดมาเขาจะเคยกินไหมและก็คิดว่าคนอย่างเขาน่าจะไม่ชอบแน่นอน มะยมเนี่ยนะ เห็นปกติทานแต่ผลไม้นำเข้า กับเหล้ากับเบียร์ นี่จะมาอารมณ์ไหนกันแน่ นับวันเจ้านายของเธอยิ่งเพี้ยนขึ้นทุกที เมียทิ้งนี่ทำให้คนเสียสูญไปได้ไม่น้อยเลยนะะเพิ่งเคยเจอก็วันนี้แหละ “ทานมื้อเช้าก่อนนะคะ ข้าวต้มปลากระพงค่ะ เดี๋ยวพี่ปลาไปเอาผลไม้มาให้นะคะ” จอมทัพยื่นหน้าไปดมกลิ่นข้าวต้มแล้วก็รู้สึกจะอ้วกขึ้นมาทันทีแล้วก็คิดขึ้นมาได้..​รีบหยิบชุดนอนของอรฤดีขึ้นมาดมอาการคลื่นไส้ก็ทุเลาลงแล้วตักข้าวต้มเข้าปาก จะอ้วกอีกก็ทำแบบเดิมอยู่อย่างนั้นจนพี่ปลาที่ถือจานสตอเบอร์รี่มาเห็นชะงักไปอีกที.. ไม่ปกติ เจ้านายของเขาไม่ปกติแล้ว..​“มาแล้วค่ะ ผลไม้

  • หลงรักเมียชั่วคราว   ชุดนี้ไม่ต้องซักนะครับ

    “พ่อกับแม่ล่ะครับพี่ปลา” จอมทัพเอ่ยถามขึ้นเมื่อเดินเข้ามาในบ้านแล้วก็มีเพียงความเงียบงันไร้ซึ่งเสียงของแม่เขาที่มักจะดังลงมาถึงชั้นล่างเวลาที่ดูรายการตลกชื่อดังช่องหนึ่ง “คุณๆ ทั้งสองไม่อยู่บ้านค่ะ แต่ไม่ได้แจ้งไว้ว่าจะไปที่ไหนค่ะกลับเมื่อไหร่ค่ะ” ชายหนุ่มกวาดสายตามองบ้านที่ว่างเปล่าและเงียบเหงานี้ด้วยหัวใจที่มันห่อเหี่ยวเหมือนขาดอะไรบางอย่างไป ก่อนจะเดินขึ้นห้องของตัวเองบนชั้นสอง ความเหงาและความว่างเปล่าที่มันรู้สึกได้ว่าไม่เหลือใครสักคนเลยจริงๆ โดยเฉพาะสายตาของพ่อเขาที่แม้ปกติจะไม่ค่อยพูดอะไรมากมายและเป็นคนตลกใจดีแต่ตอนนี้สายตาของพ่อเขาที่มองมามันช่างเย็นชาเหลือเกิน ยิ่งแม่เขาที่เสียน้ำตาออกมาด้วยความเสียใจนี่เป็นครั้งแรกที่เขาทำให้แม่ร้องไห้ออกมาแบบนั้นมันคือคำตอบว่าเขาเป็นคนที่เลว เป็นคนที่ใช้ไม่ได้เอาเสียเลย เมื่อเปิดโทรศัพท์มือถือก็เจอรูปของลูกปัดคนที่เราเคยรักและตั้งใจจะใช้ชีวิตร่วมกับเธอไปจนวันสุดท้าย…แต่เธอกลับโกหกหลอกลวงเขาตลอดเวลา คำพูดที่แสนหวานของเธอมันไม่มีคำไหนที่เป็นเรื่องจริงเลย.. สาเหตุที่ครอบครัวของเธอไม่ค่อยจะชอบลูกปัดสักเท่าไหร่นักนั่นก็เพราะว่าเรื่องเมื่อหล

  • หลงรักเมียชั่วคราว   คุณอรเธอท้องค่ะ

    หลายวันต่อมา ในงานวันหมั้นของลูกปัดและจอมทัพมีเพียงคนจากสองครอบครัวเท่านั้นไม่ได้จัดยิ่งใหญ่อะไรพิธีถูกจัดขึ้นที่บ้านของหญิงสาวแม้แต่เปรมเองที่ไปทำงานต่างจังหวัดก็พึ่งรู้เรื่องงานหมั้นนี้เห็นแต่ว่าน้องสาวของตัวเองประกาศจะแต่งงานยังคิดว่าเป็นเพียงการสร้างเรื่องเมื่อเห็นแบบนี้ทำให้เขาอดที่จะคิดถึงอร

  • หลงรักเมียชั่วคราว   ผมรักเค้าครับพพ่อ

    “สดชื่นไหมคะคุณอรที่นี่อากาศดีทั้งปีคุณอรพักอยู่ที่นี่นานๆ เลยนะคะ” “ขอบคุณมากนะคะป้าพันอร อุก ..อ้วกกกก อ้วกกกก แค่ก ๆ ““ตายแล้วแพ้ท้องหนักมากเลยนะคะ มาค่ะป้าช่วยนะคะ ค่อยๆเดินค่ะ” อาการแพ้ท้องของอรฤดีมีแต่จะหนักขึ้นทุกวันแต่ก็ยังดีที่มีป้าพันผู้มีประสบการณ์การมีลูกมาอย่างโชกโชนและลูกสาวคนเล็กท

  • หลงรักเมียชั่วคราว   แล้วเจอกันวันงานค่ะ

    วันต่อมา ทัศนีย์และสุเมธรีบมาที่บ้านของเพื่อนรักคเชนทร์และสิริวดีแต่เช้าตรู่เพื่อพูดคุยเรื่องที่เกิดขึ้นตอนนี้มันไม่ใช่เรื่องเล็กน้อยอีกต่อไปแล้ว “ข้าขอโทษจริงๆ เว้ยไอ้เชนไม่คิดว่าไอ้ลูกไม่รักดีมันจะหน้ามืดตามัวได้ถึงขนาดนี้” สุเมธพูดแล้วก็พาให้โมโหรู้สึกผิดกับเพื่อนจนไม่รู้จะหาคำไหนมาพูดได้แล้ว

  • หลงรักเมียชั่วคราว   เลว! เลวสิ้นดี!

    “เลว! เลวสิ้นดี!” อรฤดีพูดออกมาเมื่อเห็นรูปที่ลูกปัดส่งมาให้ได้แต่คิดว่าเธอไม่น่าโง่ไปหลงเชื่อการกระทำของเขาเลย หลอกลวงทั้งนั้น เธอมันโง่เองที่หลงไปเผลอมีความรู้สึกดีๆ ให้คนแบบนั้น ในเมื่อเป็นอย่างนี้แล้วก็คงไม่มีอะไรดีไปกว่าการทำตามความตั้งใจเดิมเหมือนในตอนแรก .. เธอนอนคิดทบทวนไตร่ตรองทุกอย่างท

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status