Share

บทที่ 2

Author: หลากอารมณ์
ต่อมา เขาก็เริ่มตามจีบฉันอย่างหนัก

ฉันเคยคิดว่าตัวเองได้ตกหลุมรักแล้ว

แต่พอเสิ่นหวยชิงกลับมา ทุกอย่างก็เปลี่ยนไป

เขาไม่อยู่บ้านอีกต่อไป แต่คอยเจียดเวลาเล็กน้อย ๆ ทุกช่วงไปอยู่กับเสิ่นหวยชิง

8 ปีทำให้เขาลืมการทรยศของเสิ่นหวยชิง แต่ไม่เคยลืมความรักที่มีต่อเธอ

และฉันก็เป็นเพียงตัวตลก ที่ฉวยโอกาสมีความสุขชั่วครู่ ในช่วงเวลาที่เธอไม่อยู่

ฉันหยิบโทรศัพท์ที่หัวเตียงขึ้นมา ส่งข้อความหากู้เฉิงเจ๋อ

บอกให้เขาแจ้งฉันตอนกลับมา ฉันจะได้เอาทะเบียนบ้านไปหย่าที่อำเภอเลย

ครั้งนี้กู้เฉิงเจ๋อตอบกลับเร็วผิดปกติ

“ชิงชิงป่วย ยังขาดคนดูแลไม่ได้จริง ๆ”

“เลิกงอแงได้แล้ว อยู่บ้านดี ๆ รอฉันกลับมานะ”

ฉันไม่ได้ว่างขนาดจะรอเขาได้

พยาบาลบอกว่าฉันต้องพักฟื้น ฉันเลยทำเรื่องนอนโรงพยาบาล

เพื่อพ่อ ฉันเฝ้าโรงพยาบาลมา 2 เดือนแล้ว พยาบาลยังเหมือนเป็นครอบครัวของฉันมากกว่ากู้เฉิงเจ๋อเสียอีก

ส่วนกู้เฉิงเจ๋อ เขาเป็นคนตามจีบฉัน แล้วก็แต่งงานกับฉัน

เขารู้ว่าฉันมีแค่พ่อเป็นญาติคนเดียว

เขารู้ว่าฉันเป็นเด็กที่พ่อเก็บมาเลี้ยง ไม่มีใครพึ่งพาในโลกนี้

เขาเคยสัญญาว่าจะเป็นครอบครัวของฉันตลอดไป

แต่พอเวลาผ่านไป 8 ปี สุดท้ายฉันก็ยังเหลือตัวคนเดียวอยู่ดี

ที่น่าขำก็คือ ทั้งที่เขาให้คำสัญญามากมาย เรากลับไม่มีลูกด้วยกันเลย

ฉันนอนโรงพยาบาลอยู่หนึ่งสัปดาห์ พอหมอยืนยันว่าไม่เป็นอะไรมากแล้วถึงได้กลับบ้าน

ช่วงเวลานั้นกู้เฉิงเจ๋อไม่โทรหาฉันเลยสักครั้ง ฉันเองก็ขี้เกียจเปิดโซเชียลดูว่าเขากับเสิ่นหวยชิงไปเที่ยวที่ไหนกันบ้าง

พอฉันเปิดประตูบ้านเข้าไป ก็เห็นกู้เฉิงเจ๋อยืนอยู่ในห้องนั่งเล่นพอดี

เขาถือโทรศัพท์อยู่ หันมามองฉันด้วยสีหน้าขมวดคิ้ว

“บอกให้รออยู่บ้าน แล้วเธอไปไหนมา”

พูดจบเขาก็เก็บโทรศัพท์ไป เหมือนเดิมทีตั้งใจจะโทรหาฉันเพราะไม่เห็นฉันอยู่บ้าน

นอกจากจะคิดว่าฉันไม่เชื่อง เขาก็คงไม่รีบร้อนโทรหาฉันแบบนี้หรอก

“ฉันตกบันได เพิ่งออกจากโรงพยาบาล มีอะไรเหรอ”

กู้เฉิงเจ๋อเหมือนจะพูดอะไรต่อ แต่สุดท้ายก็เงียบไป

เขานั่งลงบนโซฟา เอามือกุมขมับ

“ฉันหิว ไปทำข้าวมา”

ฉันไม่สนใจ เดินขึ้นชั้นบนตรง ๆ

เขาเตะกระเป๋าเดินทางด้วยความโมโห แล้วตะโกนใส่ฉัน

“เจียงลู่ ! นี่มันมารยาทของคนเป็นเมียเหรอ”

ฉันจับราวบันไดไว้ แล้วหันกลับไปมองเขาเล็กน้อย

“ใครเป็นเมียคุณ ไม่ใช่เสิ่นหวยชิงเหรอ เกี่ยวอะไรกับฉันล่ะ”

ฉันเดินขึ้นไปข้างบน

ได้ยินแว่ว ๆ ว่าเขาเตะโต๊ะน้ำชาด้านล่าง

แต่ฉันล็อกประตูห้องนอนไว้ ยังไงเขาก็ไม่ได้เข้าห้องของเรามานานแล้ว

ฉันพักผ่อนไปเล็กน้อย พอตื่นขึ้นมาก็เป็นวันถัดไปแล้ว

ถ้าเป็นเมื่อก่อน ฉันคงรีบลุกขึ้นมาจัดของเตรียมให้เขาออกไปทำงาน

แต่กู้เฉิงเจ๋อมักจะหาข้อตำหนิฉันได้เสมอ

เสื้อผ้าที่เลือกไม่ดี อาหารที่ทำก็ดูบ้าน ๆ

ท่าทางเล็กน้อย ๆ ของฉัน ดูไม่เหมาะจะออกงาน

ในเมื่อในสายตาเขาฉันดูไม่ได้ขนาดนั้น ฉันก็ขี้เกียจไปเอาใจคนที่ไม่เห็นค่าแล้ว

แต่พอลงไปข้างล่าง ฉันกลับเห็นกู้เฉิงเจ๋อกำลังเก็บเศษกระจกจากโต๊ะที่เขาทำแตกเมื่อคืน

พอเขาได้ยินเสียงฉันลงมา ก็เงยหน้ามอง ก่อนจะหลบสายตา

“ฉันรู้ว่าการที่คุณลุงจากไป มันกระทบเธอมาก แต่ฉันรีบกลับมาเพราะเรื่องเมื่อวานโดยเฉพาะ เธอยังจะหึงชิงชิงอีกเหรอ”

เมื่อวานงั้นเหรอ

“มาช้าตั้ง 5 วัน นี่เรียกว่ารีบแล้วเหรอ”

พอกู้เฉิงเจ๋อได้ยิน ก็โยนไม้กวาดทิ้ง

“เธอลืมไปแล้วเหรอว่าวันอะไร วันครบรอบแต่งงานเรายังจำไม่ได้เลยเหรอ”

เขาเชิดคางไปทางกล่องของขวัญบนโซฟา

“ท่าทีแบบนี้ของเธอ ยังกล้าเอาตัวเองไปเทียบกับชิงชิง...”

เขาพูดยังไม่ทันจบ ก็ชะงักไปทันที

มองรอยยิ้มของฉัน แล้วได้ยินฉันเตือนเขาเสียงเรียบ

“มันคือเมื่อวานซืนต่างหาก กู้เฉิงเจ๋อ”

กู้เฉิงเจ๋อดูอึดอัดเล็กน้อย เลยเปลี่ยนเรื่อง

“ที่เธอบอกว่าตกบันได เกิดอะไรขึ้น?”

“ไม่มีอะไรหรอก ฉันจัดการงานของพ่อมาทั้งวัน แล้วก็ยืนตากลมอยู่ริมทะเลทั้งคืน ไม่ได้กินอะไรเลย น้ำตาลตกเลยลงบันไดไป”

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • หลังถูกเมิน ฉันยอมหย่า   บทที่ 10

    เซี่ยอวิ๋นถิงส่ายหัว “สั่งเพิ่มให้พวกเขาแล้ว ของยังมาไม่ถึง”เขาพูดแบบนั้น ฉันก็ไม่กล้าปฏิเสธอีกเราสองคนย่อตัวนั่งอยู่ในทางเดินของแล็บ กินไก่ทอด เหมือนได้ย้อนกลับไปสมัยเรียนแล็บไม่ให้กินของกิน แต่หิวจนทนไม่ไหว ก็แอบมากินข้างทางทุกครั้งกลับไปก็โดนอาจารย์จับได้เซี่ยอวิ๋นถิงก็เคยโดนเหมือนกัน เราสองคนเลยหัวเราะกันกับความทรมานของชีวิตนักศึกษาปริญญาโทหัวเราะไป แล้วย้อนความทรงจำเรื่องอื่น ๆ ต่อจนกระทั่งกู้เฉิงเจ๋อเดินมาที่หน้าฉัน ขัดจังหวะบทสนทนาสนุก ๆ ของเราเขาถือกระติกเก็บความร้อนมา แล้วยื่นมาให้ฉัน“เธอยังไม่ได้กินข้าวเย็นดี ๆ เลย จะปวดท้องนะ”เขายังจำได้ด้วยสมัยทำแล็บ เรามักหิวบ้างอิ่มบ้าง ทำให้ระบบย่อยอาหารแย่ตามเวลาตอนคบกัน เขายังเคยนวดท้องให้ฉันเอง“ฉันกินเสร็จแล้ว เอากลับไปเถอะ”กู้เฉิงเจ๋อเริ่มใจร้อน “เธอยังจะปฏิเสธฉันอีกเหรอ”“ให้ฉันมีโอกาสแก้ตัวสักหน่อยไม่ได้เหรอ”ฉันส่ายหัวเซี่ยอวิ๋นถิงลุกขึ้น มองกู้เฉิงเจ๋อจากหัวจรดเท้า“พี่ชายคนนี้ พวกเราก็ผู้ชายกันทั้งคู่ ไม่ต้องมาแสดงละครหรอก”“เจอผู้ชายแบบแกกลับตัวกลับใจมานับครั้งไม่ถ้วนแล้วนะ เธอคงให้โอกาสแกไม่รู

  • หลังถูกเมิน ฉันยอมหย่า   บทที่ 9

    “ผู้หญิงจะไปเข้าใจเคมีได้ยังไง!”“เธอเป็นนักเรียนที่อาจารย์จากมหาวิทยาลัย A อยากได้ตัวไปเรียนต่อปริญญาเอก บทความระดับ C ที่เธอตีพิมพ์ ยังเยอะกว่าสัญญาที่คุณเคยเซ็นอีก”กู้เฉิงเจ๋อเดินออกมาจากด้านหลังฉัน วางมือลงบนไหล่ฉัน“เธอไม่เข้าใจ แล้วคุณเข้าใจเหรอ”นักลงทุนเห็นเขา ก็ถึงกับตัวสั่น พูดตะกุกตะกัก “คุณกู้... ที่แท้เธอก็รู้จักกับคุณเหรอ”“เธอเป็นภรรยาของผม” กู้เฉิงเจ๋อพูดจบก็มองมาที่ฉัน สีหน้าเหมือนรอคำชม“ฉันไม่ใช่”รอยยิ้มของกู้เฉิงเจ๋อแข็งค้างอยู่บนใบหน้าเขากำลังจะพูดอะไรต่อ แต่มือที่วางบนไหล่ฉันถูกอีกคนปัดออกผู้ชายที่ฉันไม่รู้จักเดินเข้ามา ยิ้มให้ฉัน “เธอคือผู้ช่วยของอาจารย์ฝู่ใช่ไหม ได้ยินชื่อมานานแล้ว ฉันชื่อเซี่ยอวิ๋นถิง เป็น...รุ่นพี่ของเธอ”ฉันเคยได้ยินอาจารย์พูดถึง เขาทำงานอยู่ในแล็บต่างประเทศ และจะเข้าร่วมโปรเจกต์นี้ด้วย“ฉันเคยดูงานทดลองของเธอ อยากรู้จักมานานแล้ว ฉันเชื่อว่าถ้ามีเธอช่วย โปรเจกต์นี้จะยิ่งสมบูรณ์แบบ”ฉันพยักหน้า แล้วขยับตัวออกห่างจากกู้เฉิงเจ๋อ ไปยืนข้างเซี่ยอวิ๋นถิง“ลู่ลู่ อย่าเอาแต่ใจเลย คนเยอะขนาดนี้นะ”กู้เฉิงเจ๋อยื่นมือมาหาฉัน แต่ฉันหลบ

  • หลังถูกเมิน ฉันยอมหย่า   บทที่ 8

    ฉันต้องเร่งตามความคืบหน้าของอาจารย์ เลยจำเป็นต้องอดหลับอดนอนอ่านหนังสือทบทวนใหม่แต่ก็ยังดี ของที่เคยเรียนมา พอกลับมาอ่านอีกครั้งก็ไม่ได้ยากเกินไปนักงานผู้ช่วยสอนไม่ได้ยุ่งมาก วิชายังเป็นอาจารย์สอนเหมือนเดิม ส่วนฉันรับหน้าที่ช่วยจัดการเรื่องติดต่อกับบริษัทต่าง ๆถึงฉันจะไม่ได้ทำงานในบริษัทกู้ แต่ก็เคยได้ยินกู้เฉิงเจ๋อคุยงานทางโทรศัพท์ที่บ้านบ่อย ๆพอได้ลองทำจริง ถึงได้รู้ว่าฉันซึมซับมาโดยไม่รู้ตัว จนทำได้คล่องแม้แต่การนัดกินข้าวกับนักลงทุน ก็ไม่ได้รู้สึกแปลกอะไรแต่ฉันไม่คิดเลยว่า จะได้มาเจอกู้เฉิงเจ๋ออีกครั้งในสถานการณ์แบบนี้ฉันออกจากกู้เฉิงเจ๋อมาได้ครึ่งเดือนแล้วยังเหลือเวลาอีกระยะก่อนขึ้นศาล ฉันไม่ได้ติดต่อเขา และเขาก็ไม่ได้ติดต่อฉันเหมือนกันด้วยความสามารถของเขา ถ้าจะหาฉันก็คงไม่ยาก ฉันเลยคิดว่าเขาคงกำลังมีความสุขกับเสิ่นหวยชิงจนไม่สนใจอะไรตอนเดินเข้าร้านอาหาร ได้ยินคนข้าง ๆ คุยซุบซิบกันบอกว่าเจ้านายของพวกเขากำลังมีปัญหาหย่ากันที่บ้าน ผ่านไปครึ่งเดือนสภาพดูไม่ได้เลย ซูบผอมมาก“แม้แต่คุณเสิ่นไปง้อยังไม่สำเร็จ ได้ข่าวว่าวันนั้นยังไล่คุณเสิ่นออกมาอีก”“จริงเหรอ ก่อน

  • หลังถูกเมิน ฉันยอมหย่า   บทที่ 7

    “เธอย้ายออกไปแล้วเหรอ”ฉันแปลกใจที่เขายังสังเกตเห็นได้เพราะของเพียงอย่างเดียวที่ฉันเอาออกมา คือของขวัญแต่งงานที่พ่อให้เราเป็นไม้แกะสลักรูปต้นสนกับต้นไซเปรส ที่วางอยู่ตรงทางเข้าบ้านมาตลอดเขามักจะกลับมาบ้านแล้วก็แขวนหมวกกับผ้าพันคอไว้บนนั้นฉันเคยคิดว่าในสายตาเขา ของชิ้นนี้ก็คงเป็นแค่ของตกแต่งธรรมดาไปแล้ว“อืม”ฉันตอบเรียบ ๆฉันไม่ได้ยินเสียงจากฝั่งเขา ผ่านไปนานจนฉันคิดว่าเขาวางสายไปแล้วกู้เฉิงเจ๋อถึงได้พูดขึ้น เสียงแหบเล็กน้อย“เธอกลับมาเถอะ ตอนนั้นฉันพูดไปเพราะอารมณ์”น้ำเสียงของเขาเบาราวกับที่ฉันไม่เคยได้ยินมาก่อน แถมยังเหมือนมีแววขอร้องอยู่ด้วยไม่กี่ชั่วโมงก่อนหน้านี้ ยังพูดว่าฉันไม่คู่ควรอยู่เลย ตอนนี้กลับลดตัวลงมาขนาดนี้“ฉันขอหย่า มันไม่ตรงกับที่คุณต้องการเหรอ คุณจะไม่พอใจอะไรอีก”“ไม่... ฉันกับชิงชิงไม่ใช่ความสัมพันธ์แบบที่เธอคิด” กู้เฉิงเจ๋อรีบอธิบาย แต่ก็พูดได้แค่ประโยคเดิมซ้ำไปซ้ำมา“กู้เฉิงเจ๋อ ฉันไม่ได้ไม่เข้าใจว่าคุณกำลังยื้ออะไรอยู่”“คุณไม่ได้ชอบฉัน แต่ก็ไม่กล้าจะไปคบกับเสิ่นหวยชิงจริง ๆ เพราะกลัวว่าเธอจะหักหลังคุณอีก”“คุณเลยทั้งรั้งฉันไว้ ทั้งทอดทิ

  • หลังถูกเมิน ฉันยอมหย่า   บทที่ 6

    แววตาของกู้เฉิงเจ๋อหลบไปชั่วขณะ“ตัวเธอเองไม่มีน้ำยา จะมาโทษพี่ฉันทำไม?”กู้หมิงหยากอดอก เอามือเท้าเอว พูดอย่างไม่พอใจ“ฉันท้องไม่ได้ บางทีอาจจะเป็นเพราะกู้เฉิงเจ๋อไม่มีน้ำยาก็ได้”“เธอ” กู้เฉิงเจ๋อโกรธจนหน้าแดง ชี้นิ้วใส่ฉันเขาอยากเถียง แต่ไม่กล้า“เถียงสิ เอาหลักฐานมาสิ” ฉันยั่วเขาแต่เขาก็ได้แค่ชี้นิ้วค้างไว้ ไม่กล้าพูดอะไรฉันเองก็เคยคิดว่าที่ท้องไม่ได้เป็นเพราะตัวฉันตอนนั้นความสัมพันธ์ของเรายังไม่เลวร้ายถึงขั้นนี้ตอนนั้นเสิ่นหวยชิงยังเป็นแผลในใจของเขาพวกเรายังเคยอยู่ใกล้ชิดกัน หวานชื่นกันแต่แต่งงานกันมากว่าสองปี โดยที่ไม่ได้ตั้งใจป้องกัน ฉันก็ไม่เคยตั้งท้องเลย ฉันเริ่มรู้สึกว่ามันผิดปกติฉันกลัวว่าเป็นปัญหาของตัวเอง เลยไปตรวจที่โรงพยาบาลแต่ดันไปเจอกู้เฉิงเจ๋อที่มารับยาฉันกำลังจะเข้าไปทักเขา แต่กลับได้ยินบทสนทนาระหว่างเขากับหมอ“ผมให้เธอท้องไม่ได้ มันเหมือนทรยศชิงชิง”“ชิงชิงอาจจะทำผิดกับผม แต่ผมจะทำผิดต่อชิงชิงไม่ได้”ตอนนั้นฉันถึงได้รู้ คนที่กินยามาตลอดคือเขาเพื่อไม่ให้ฉันท้อง แต่ก็ไม่อยากให้ฉันสงสัย เขาถึงทำกับตัวเองขนาดนั้นตั้งแต่ตอนนั้น ฉันก็รู้แล้

  • หลังถูกเมิน ฉันยอมหย่า   บทที่ 5

    กู้เฉิงเจ๋อก้าวเข้ามาอีกก้าว ยืนชิดฉันมากขึ้นฉันรับรู้ถึงลมหายใจที่ถี่กระชั้นของเขา ร้อนระอุอยู่ตรงหน้า จังหวะไม่เป็นระเบียบอีกต่อไป“เธอกล้าหย่ากับฉันจริง ๆ เหรอ”คำพูดนี้ ฟังแล้วชวนขำจริง ๆฉันจะไม่กล้าอะไรล่ะด้านคุณนายกู้พอได้ยินที่ฉันพูด ก็รีบร้อนเดินเข้ามา มือสั่นเล็กน้อยคว้ามือฉันไว้ “ลู่ลู่เอ๊ย ทำไมจู่ ๆ ถึงจะหย่าล่ะ อาเจ๋อทำไม่ดีกับหนูเหรอ”คุณนายกู้จ้องกู้เฉิงเจ๋ออย่างไม่พอใจ “ยังไม่รีบขอโทษลู่ลู่อีก ! ”กู้เฉิงเจ๋อขมวดคิ้ว เหมือนไม่เข้าใจคำพูดของฉันเขาส่ายหน้าเบา ๆ “ถ้าฉันกับชิงชิงมีอะไรกันจริง ฉันจะมาแต่งงานกับเธอทำไม”ต่างจากทุกครั้ง คราวนี้น้ำเสียงของเขากลับมีความอ่อนลงเล็กน้อยเหมือนกำลังอธิบายกับฉันอย่างจริงจังถ้าเป็นเมื่อก่อน แค่ความอ่อนโยนเพียงนิดเดียวแบบนี้ ฉันคงซาบซึ้งจนแทบล้มทั้งยืนคงพุ่งเข้าไปบอกเขาว่า ฉันรู้อยู่แล้วว่าคุณไม่มีวันทรยศฉันแต่ตอนนี้ ฉันมองทะลุฉากหน้าที่แสนเหลวไหลของเขาไปแล้ว“กู้เฉิงเจ๋อ วันนั้นฉันก็บอกคุณไปแล้ว”“พ่อฉันเสียแล้ว ฉันไม่ต้องการให้คุณมาแสดงละครเป็นสามีภรรยารักกันอีก”“ระหว่างเราถือว่าจบกัน ต่อไปต่างคนต่างอยู่ คุณจ

  • หลังถูกเมิน ฉันยอมหย่า   บทที่ 4

    เสิ่นหวยชิงมองกู้หมิงหยาที่กัดฟันแน่นจนแทบแตก ก่อนจะตบหลังมือเธอเบา ๆ เป็นเชิงห้าม แล้วส่ายหน้าจากนั้นก็หันมาพูดกับฉัน “อย่าคิดว่ามีคุณนายช่วยแล้ว จะนึกว่าตัวเองนั่งตำแหน่งคุณผู้หญิงตระกูลกู้ได้มั่นคงจริง ๆ นะ”มั่นคงงั้นเหรอฉันไม่เคยคิดจะอยู่บ้านนี้ต่ออยู่แล้วพูดอะไรกับเธอก็ไม่มีประโยชน์ ฉัน

  • หลังถูกเมิน ฉันยอมหย่า   บทที่ 3

    “อาการแพ้ความสูงของเสิ่นหวยชิงสำคัญกว่า ฉันไม่โทษคุณหรอก”กู้เฉิงเจ๋อเม้มปาก มือที่วางข้างลำตัวดูเหมือนเกะกะ แกว่งไปมาอย่างกระวนกระวาย“หิวไหม ฉันจองร้านอาหารฝรั่งเศสไว้ ร้านที่เธอชอบ ไปกินข้างนอกกันเถอะ”“ไม่ล่ะ” ฉันส่ายหน้า “ฉันเหนื่อย”“แล้วก็ ฉันไม่ได้ชอบอาหารฝรั่งเศส”“ฉันเป็นคนธรรมดา กินข

  • หลังถูกเมิน ฉันยอมหย่า   บทที่ 1

    หลังจากจัดการงานศพของพ่อเสร็จ ก็ล่วงเข้ากลางดึกแล้วทั้งที่ดึกขนาดนี้แล้ว แก้วตาดวงใจของกู้เฉิงเจ๋ออย่างเสิ่นหวยชิงก็ยังอัปเดตสถานะใหม่พวกเขาสองคนอยู่ในทุ่งหญ้า ร่วมกับชาวบ้าน ล้อมวงรอบกองไฟดูดาวกู้เฉิงเจ๋อที่ไม่เคยโผล่ในโซเชียลของใคร กลับไปคอมเมนต์ใต้รูปของเธอว่า“ขอแค่เธอชอบก็พอแล้ว”เพื่อน

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status