ตอนที่ 9. ข้อเสนอสุดพิเศษ

EP9. ข้อเสนอสุดพิเศษ

นาริกาตื่นขึ้นมาอีกทีเป็นเวลาช่วงค่ำของวัน หญิงสาวขยุกขยิกร่างกายภายใต้ผ้าห่มผืนหนาหวังจะไล่ความเมื่อยล้า เเต่เมื่อเผลอออกแรงบริเวณเอว ใบหน้าหวานก็บิดเบ้ขึ้นมาโดยอัตโนมัติเพราะความเจ็บปวดรวดร้าวเล่นงานเธอเข้าอย่างจัง

ร่างบางค่อยๆลืมตาขึ้นมาช้าๆเพื่อปรับโฟกัส เมื่อพบกับเพดานห้องที่ไม่คุ้นตา ภาพเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ก็หลั่งไหลเข้ามาในสมองของเธอเป็นฉากๆ นาริกาบอกไม่ถูกว่าตอนนี้เธอกำลังรู้สึกเช่นไร เธอเสียตัวครั้งแรกให้กับเจ้านายหนุ่มที่หล่อและรวยมาก ถ้าไปบอกให้คนอื่นฟังคงมีแต่คนอิจฉาเธอแน่ๆ

( ไม่อยากจะเชื่อเลย เหมือนความฝันมาก อื้อ เจ็บตรงนั้นชะมัด! )

หญิงสาวกัดฟันลุกขึ้นนั่ง มือบางดึงผ้าห่มขึ้นสูงเพื่อเช็คใต้ร่างของตัวเองก็พบว่าเธอไม่ได้สวมใส่อะไรอยู่เลย แก้มกลมดิกน่าจุ๊บแดงฉ่าขึ้นมาอีกระรอกเมื่อเห็นร่องรอยคราบน้ำต่างๆที่เปรอะเปื้อนเป็นวงๆอยู่บนที่นอน

เธอควรเสียใจหรือดีใจกันแน่ที่ได้มีบทรักที่ยากจะลืมกับผู้ชายที่เฟอร์เฟคอย่างมาติเนส ว่าแต่….เธอกับเขาโดนยาปลุกเซ็กส์เล่นงานไม่ใช่หรือ ถึงตอนนั้นจะไม่ค่อยมีสติ แต่เธอก็จำทุกคำที่เขาพูดได้ แล้วยาแบบนั้นมันมาจากไหนกัน เธอไม่ได้กินอะไรลงท้องเลย นอกเสียจาก….น้ำส้มแก้วนั้น!

“ตื่นแล้วหรอ” น้ำเสียงทุ้มต่ำเอ่ยออกมา เขากะจะเข้ามาดูเธอเนี่ยแหละว่าเป็นยังไงบ้าง

ชายหนุ่มเห็นเธอหลับใหลไปเสียหลายชั่วโมงอย่างสบายอารมณ์จึงไม่กล้าปลุกมากินยา ก่อนหน้านี้เธอไข้ขึ้นสูงจนเขาต้องเอาน้ำเย็นๆมาเช็ดตัวให้ ดูเหมือนว่าอาการของเธอจะดีขึ้นมามากแล้ว เมื่อเทียบจากหน้าตาที่ดูสดใสขึ้นกว่าเดิม

“ค่ะ” นาริกาตอบกลับน้ำเสียงเบาหวิว เธอไม่กล้าหันไปสบตากับเขาด้วยซ้ำ ความรู้สึกเขินอายแล่นเข้ามาจุกอก ภาพที่เขาขย่มอยู่บนตัวเธอยังชัดเจนอยู่เลย จะไม่ให้เธออายได้ยังไง

“ลุกไหวมั้ย ก่อนหน้านี้เธอไข้ขึ้น ฉันเลยเช็ดตัวให้” ไม่พูดเปล่าเขายังปรี่เข้ามาหาเธอ พร้อมกับใช้มือแนบหน้าผากนูนหมายวัดไข้อีกด้วย

นาริกายิ่งแก้มแดงไปกันใหญ่ เมื่อโดนชายหนุ่มถึงเนื้อถึงตัว เขาเคยทำมากกว่านี้ก็จริง แต่ตอนนั้นเธอไม่ได้สตินะ!

“นา…นาไม่เป็นไรแล้วค่ะ”

“งั้นหรอ เธอจะอาบน้ำก่อนมั้ย แล้วค่อยออกไปกินข้าว” เขาพูดออกมาราวกับว่าก่อนหน้านี้ไม่มีอะไรเกิดขึ้นอย่างนั่นแหละ เขาทำตัวนิ่งเฉยแบบนี้ได้ยังไงกัน

“ค่ะ นาจะอาบน้ำก่อน” เธอบอกจุดประสงค์ของตัวเองออกไป เพราะอยากใช้เวลาทำใจกับตัวเองสักพักเหมือนกัน

“ได้สิ งั้นฉันจะไปรอที่ห้องอาหารนะ อาบเสร็จแล้วก็ตามไป เสื้อผ้าหยิบเอาในตู้ได้เลย ชุดเธอเปียกอยู่ ฉันส่งไปซักให้แล้ว”

หญิงสาวพยักหน้าเข้าใจให้เขา ก่อนที่เธอจะลากสังขารของตัวเองเดินเข้าไปในห้องน้ำอย่างทุลักทุเล ซึ่งมาติเนสไม่ทันได้เห็นภาพนั้นเพราะเขาเดินออกไปก่อนจากห้องไปก่อนแล้ว

นาริกาใช้เวลาอาบน้ำราวๆครึ่งชั่วโมงได้ เพราะกว่าเธอจะทำแต่ละอย่างได้นั้นกินเวลาไปไม่น้อยเลย ร่างบางตัดสินใจสวมชุดนักศึกษาที่ตัวเองใส่มาก่อนจะเปลี่ยนเป็นชุดทำงาน เพราะไม่อยากรบกวนเสื้อผ้าของเขา

———————————————————————

มาติเนสละสายตาจากจอไอแพดขึ้นมามองร่างอรชรที่เดินเข้ามานั่งบนเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามด้วยอารมณ์คุกครุ่น นั่นก็เพราะชุดนักศึกษารัดรูปที่อยู่บนตัวเธอ ไม่ว่าจะมองกี่ที เขาก็ไม่เคยชอบใจไอ้ชุดนี่ของเธอเลยจริงๆ นอกจากข้างบนมันจะรัดก้อนเนื้อทั้งสองก้อนแล้ว แถมท่อนล่างมันยังสูงขึ้นมาจนแทบจะเห็นกางเกงในเสียด้วย

นาริกาไม่ได้หันไปสนใจคนที่กำลังนั่งทำหน้าตาบูดบึ้งเลยสักนิด ตอนนี้เธอหิวจนจะกินช้างไปได้ทั้งตัวอยู่แล้ว ก่อนจะมาทำงานเธอทานข้าวไปแค่นิดเดียว กะว่าทำงานเสร็จค่อยไปหาอะไรอร่อยๆกินที่ตลาดนัดหน้ามอ แต่เรื่องไม่คาดคิดก็ดันมาเกิดขึ้นเสียก่อน เธอโดนเขาสูบแรงกายไปจนหมดสิ้น ตอนนี้จึงหิวจนตาลายไปหมดแล้ว

“หิวก็กิน กินเสร็จแล้วก็กินยา” มือหนายื่นถุงยาให้คนตรงหน้า ซึ่งนาริกาก็ยอมรับมาไว้ในมือแต่โดยดี

“กินทั้งหมดนั่นแหละ ตัวเธอยังรุมๆอยู่ กินยาแก้อักเสบไปด้วย ตรงนั้นของเธอมันน่าจะอักเสบ ตอนฉันเช็ดตัวเห็นมันยังบวมอยู่เลย แล้วก็ยาคุมฉุกเฉินกินไปด้วย แบบเม็ดเดียวกินง่าย ฉันเผลอปล่อยในใส่เธอไปหลายรอบเลย ต้องขอโทษด้วย”

นาริกาก้มหน้างุดด้วยความกระดากอาย ทำไมเขาถึงได้กล้าพูดเรื่องพวกนั้นออกมาได้หน้าตาเฉย ผิดกับเธอที่อยากจะวิ่งออกไปให้พ้นจากห้องนี้เสียรู้แล้วรู้รอด เขาจะตอกย้ำเรื่องพวกนั้นกับเธอทำไม ปล่อยให้เธอกินยาเงียบๆไปคนเดียวไม่ได้หรือไง

“เป็นอะไร…เขินจนหน้าแดงเลยหรอ” เห็นท่าทางน่ารักของเธอเขาก็อดที่จะแซวไม่ได้

“คุณเนส! พูดเรื่องแบบนั้นออกมาหน้าตาเฉยได้ยังไงคะ” เธอเงยหน้าขึ้นมาตอบกลับเขาหลังจากที่รวบรวมสติของตัวเองสำเร็จแล้ว

“เรื่องปกติ เดี๋ยวเธอก็ชิน” เขากระตุกยิ้มร้ายส่งให้เธอ ซึ่งนั่นทำให้นาริกาฉงน เดี๋ยวก็ชินหมายความว่ายังไง

“คุณเนสหมายความว่ายังไงคะ”

“กินข้าวก่อน เดี๋ยวค่อยคุย ฉันว่าเธอกำลังโมโหหิวอยู่นะ”

นาริกาไม่ได้ต่อล้อต่อเถียงอะไรกับเขาอีก เธอนั่งทานข้าวผัดไปเงียบๆ จนหมดจานเพราะหิวมากจริงๆ เพิ่งมานึกกลัวทีหลังว่าเขาเอาอะไรแปลกๆให้เธอกินอีกหรือเปล่า เพราะก่อนหน้านี้เธอทรมานเพราะยาบ้านั่นจนแทบบ้า

“ทำไมทำหน้าแบบนั้น” คนที่แอบสั่งเกตุร่างบางอยู่ตลอดเวลาเอ่ยถามเมื่อเห็นเธอมองจานข้าวด้วยแววตากังวล

“เอ่อ คุณเนสได้เอาอะไรแปลกๆให้นากินอีกไหมคะ”

“ไม่นะ ข้าวผัดจานนั้นฉันทำเองกับมือ ไม่ได้ใส่ยาอะไรแปลกๆให้เธอกินอีกหรอก ส่วนเรื่องน้ำผลไม้ที่เรากินไป ฉันกำลังส่งคนให้ไปจัดการไอ้ตัวต้นเหตุอยู่” เขาอธิบายให้เธอเข้าใจถึงเรื่องนี้ เพราะเธอคือคนที่ได้รับความเสียหายจากเรื่องนี้เหมือนกัน

“ใครคะ ทำไมถึงส่งของแบบนั้นมาให้คุณเนส” ร่างบางเอ่ยถามด้วยความสงสัย ก่อนจะกินยาทั้งสามเม็ดลงท้องไปพร้อมกันหมด

“ไอ้พวกหมาลอบกัด ไม่ต้องไปสนใจหรอก กินเสร็จแล้วใช่ไหม”

“ค่ะ” เธอพยักหน้าหงึกหงัก ดูเหมือนเขามีอะไรจะพูดกับเธอตั้งแต่ก่อนหน้านี้แล้ว

“รับนี่ไปสิ” มือหนาหยิบกระดาษเช็คใบยาวยื่นให้คนตรงหน้า เขาอยากรับผิดชอบค่าพรหมจรรย์ของเธอ เขารู้ดีว่านั่นคือสิ่งที่เธอหวงแหนและเขาไม่ควรพรากมันไปฟรีๆ

“นะหนึ่งล้าน! ค่าอะไรคะ” นาริกามือสั่น เธอเพิ่งเคยถือเงินจำนวนมากขนาดนี้เอาไว้ในมือ

“ฉันเป็นคนทำลายพรหมจรรย์ของเธอนี่ รับเอาไว้เถอะ ฉันไม่อยากได้มันมาฟรีๆ”

นาริกาถึงบางอ้อ เขาทำแบบนี้ไม่ต่างอะไรจากการซื้อตัวเธอไปร่วมเตียง เขาตีค่าเธอเป็นเงินตามแบบฉบับของคนรวยสินะ

“แต่นาไม่ได้คิดมากนะคะ มันเป็นเหตุสุดวิสัย เราสองคนไม่มีสติกันทั้งคู่”

เเววตาจริงจังกับคำพูดที่ดูไม่ได้คิดอะไรของนาริกาทำเอามาติเนสคิ้วกระตุก กลับกลายเป็นเขาเองหรือที่คิดมากไปเองว่าเธอจะต้องเสียใจหลังจากที่ได้สติกลับคืน ดูเหมือนว่านาริกาจะไม่ได้คิดอะไรแบบนั้นจริงๆ เพราะหน้าตาอันใสซื่อของเธอดูไม่ได้รู้สึกเสียใจเลยสักนิดที่โดนเขาเจาะไข่แดง

( นี่เธอไม่คิดจะติดใจในเซ็กส์ของฉันบ้างเลยหรือไง! )

“เธอว่าไงนะ หรือฉันยังให้เธอไม่มากพอ งั้นฉันมีข้อเสนอสุดพิเศษให้เธอ มาเป็นคู่นอนของฉัน แล้วเธอจะได้เงินเยอะกว่านี้อีก”

ที่เขาต้องเปิดทางให้เธอแบบนี้ เป็นเพราะเขาเองที่แอบติดใจในร่างกายของเด็กสาว จนอยากจะจับเธอมากระแทกอีกรอบให้มันรู้เเล้วรู้รอดไปเสีย ยิ่งชุดที่เธอใส่มันล่อตาเสือล่อตาจระเข้ขนาดนี้ ใครจะไม่ของขึ้นบ้างล่ะ

“คู่นอน? คุณเนสหมายถึงความสัมพันธ์ที่ไม่มีสถานะ แค่มีเซ็กส์กันเฉยๆน่ะหรอคะ”

ถึงเธอจะเพิ่งเคยเสียตัวให้กับเขาเป็นครั้งแรก แต่ก็พอจะเคยได้ยินถึงความสัมพันธ์แบบนี้มาก่อน ซึ่งมันทำให้นาริการู้สึกไม่พอใจอยู่ลึกๆ มันเหมือนกับว่าเขากำลังดูถูกเธอและบังคับให้เธอกลายเป็นผู้หญิงที่เห็นแก่เงิน ทั้งๆที่เธอไม่ใช่คนแบบนั้น

“ใช่ ถ้าเธอตกลงฉันจะร่างสัญญาให้ตอนนี้เลย” เขาตอบออกมาน้ำเสียงจริงจัง ซึ่งนั่นช่วยตอกย้ำได้เป็นอย่างดีว่าเขาไม่ได้รู้สึกพิเศษอะไรต่อเธอเลย นอกเสียจากอยากได้ร่างกายของเธอเท่านั้น

นาริกามองชายหนุ่มตรงหน้าด้วยสีหน้าตัดพ้อ หัวใจดวงน้อยสั่นระริก เขาเป็นผู้ชายคนแรกของเธอ คงไม่แปลกใช่ไหมที่เธอจะกำลังรู้สึกหวั่นไหวกับเขา แต่ถ้าหากเขาจะมองเธอเป็นเพียงคู่นอน นาริกาก็ขอที่จะหยุดความรู้สึกของตัวเองเอาไว้เพียงแค่นี้ อย่าให้มันถลำลึกไปมากกว่านี้เลย เพราะเธอไม่อยากเจ็บปวดอยู่คนเดียว

“คุณเนสคงทำแบบนี้บ่อยใช่ไหมคะ” เธอถามออกไปเพราะเห็นเขาเตรียมพร้อมที่จะทำสัญญามาให้เธอเซ็นเสียเต็มประดา คนหล่อและรวยอย่างเขาคงจะเป็นเรื่องง่ายสำหรับการมีคู่นอนเต็มไปหมด

“ไม่นะ ข้อเสนอนี้ฉันมีให้เธอแค่คนเดียว กับคนอื่นฉันเคยแค่ซื้อกิน ไม่เคยนอนกับใครพร่ำเพื่อ”

เขาอธิบายน้ำเสียงเรียบ คำพูดนั้นทำเอานาริกาหัวใจเต้นแรงอย่างบอกไม่ถูก เหมือนเธอจะสำคัญแต่สุดท้ายมันก็ไม่ได้มีข้อผูกมัดทางใจอยู่ดี

“นาก็เหมือนกันค่ะ ไม่เคยนอนกับใครพร่ำเพื่อ” เธอมองเขาด้วยสายตาแน่วแน่ เพื่อจะสื่อว่าไม่ต้องการนอนกับเขาอีกไป หากเธอไม่โดนฤทธิ์ยาเล่นงาน คงไม่มีทางที่เธอจะยอมพลีกายให้ผู้ชายโดยปราศจากความรักหรอก

“เธอต้องการจะสื่ออะไร”

“นาขอไม่รับข้อเสนอที่คุณให้มาค่ะ นานอนกับคนที่ไม่มีความรู้สึกทางใจให้กันไม่ได้หรอก”

“แต่ไม่กี่ชั่วโมงก่อนเราเพิ่งนอนด้วยกันนะ แถมเธอดูจะสุขสมไปมากกว่าฉันเสียอีก” เขาจงใจพูดให้เธอรู้สึกอายและยอมรับความจริงว่าถึงอย่างไรเขากับเธอก็ได้กันไปแล้ว ไม่มีอะไรไปเปลี่ยนความจริงพวกนั้นได้

สุดท้ายความสัมพันธ์ทางกายที่เธอต้องการมันจะไม่มีวันเกิดขึ้นกับเขาแน่ๆ เพราะเขาอยู่ในจุดที่ไม่สามารถรักใครได้ทั้งนั้น

“นั่นมันเป็นเหตุสุดวิสัยค่ะ ต่อจากนี้นาจะทำแบบนั้นกับคนที่นารักและเขาก็รักนาเท่านั้น” เธอยังคงยึดมั่นในอุดมการณ์ ก่อนหน้านี้เธอก็แค่บังเอิญเสียตัวให้เขาก็เท่านั้น คนสมัยนี้ไม่มีใครมาติดใจเรื่องแบบนี้กันหรอก

“เหมือนเธอกำลังเรียกร้องความรักจากฉันอยู่นะนาริกา”

“ต้องขอโทษคุณเนสจริงๆค่ะ นาไม่ได้ต้องการให้คุณเนสมารักหรือมาชอบอะไรในตัวนาอยู่แล้ว นารู้ตัวดีว่าเราสองคนต่างกันมาก คงไม่เหมาะสมกันหรอกค่ะ”

คำพูดของมาติเนสเปรียบเสมือนเชื้อเพลิงที่ราดลงไปในกองเพลิงได้เป็นอย่างดี ถึงแม้เขาจะเป็นคนได้เยื่อบางๆของเธอไป แต่เธอก็ไม่เคยคิดทำตัวน่าสมเพช ริอาจไปร้องขอความรักจากเขาหรอก

“ฉันไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น” มาติเนสเริ่มเหงื่อตก คำพูดของเขาดันทำให้ลูกแกะตัวน้อยเข้าใจผิดไปเสียได้

“ไม่เป็นหรอกค่ะ นาเข้าใจ เช็คใบนี้นาขอรับเอาไว้ก็แล้วกันนะคะ ถือว่าเป็นค่าตัวของนาแล้วก็ถือเสียว่าเป็นค่าความรับผิดชอบที่คุณเนสเป็นคนทำให้นาต้องกินยาบ้าๆนั่น”

มาติเนสสะอึกให้กับคำประชดประชันของคนตัวเล็ก ตอนนี้เธอคงมองเขาเป็นผู้ชายที่แย่เต็มทน แล้วเขาต้องทำอย่างไรเธอถึงจะยอมกลับมาอยู่ใต้ร่างของเขาอีกครั้ง เห็นเป็นคนซื่อๆไม่คิดเลยว่าเธอจะประชดได้เจ็บแสบขนาดนั้น

“อย่าประชดฉันนะนาริกา แล้วเรื่องของเราล่ะ เธอจะทำยังไง จะให้กลับไปทำตัวปกติเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นงั้นหรอ”