LOGIN“อย่ามาพูดดีเลยปากบอกว่าให้ความเคารพนับถือ จะช่วยพ่อทั้งทียังมีการเอาตัวฉันมาขัดดอก”
“ก็คุณทั้งสวยและเซ็กซี่ขนาดนี้ใครล่ะจะไปอดใจไหวจริงไหม”
“แล้วคุณวินไม่งงแย่เหรอคะที่คุณไปพูดแบบนั้น”
“ก็ต้องงงอยู่แล้วแต่เขาก็พอจะเดาได้ เขาบอกว่าจะโทรมาชวนผมไปทานข้าวที่บ้านของคุณ ให้ผมชวนคุณไปด้วยแต่ผมบอกว่าไม่เอาผมจะไปคนเดียว”
“นั่นสิไปคนเดียว...ปล่อยให้เราเข้าใจผิด” ประโยคหลังเธอพูดเสียงเบา แต่ว่าปิยภัศร์ก็ยังได้ยินสิ่งที่เธอพูดอยู่ดี
“ตอนแรกผมคิดที่จะกลับไปค้างที่คอนโด แต่นายวินไม่ยอมเพราะเกรงว่าอาจจะมีคนตามไปนอนกับผมที่นั่นด้วย เขาก็เลยชวนผมไปค้างกับเขา ตอนที่พวกเราทานอาหารร่วมกันทำให้ผมรู้ว่าพ่อของคุณเป็นคนน่ารักมาก จากการที่พูดคุยกันผมรู้เลยว่าพ่อรักคุณกับคุณฟ้ามากแค่ไหน” เธอฟังแล้วยิ้มเฉยๆ ที่แท้สิ่งที่เธอเข้าใจและกังวลจนถึงขนาดเก็บมาแสดงความไม่พอใจให้เขาได้รับรู้ก็ไม่ได้เป็นอย่างที่เธอคิด
“หมดละ...อร่อยมากเลยค่ะ ขอบคุณสำหรับอาหารมื้อนี้นะคะสเต็กสีเลือด”
“หืม! คุณชอบแบบสุกปานกลางไม่ใช่เหรอ ถ้าสุกมากเกินไปจะไม่อร่อยนะ”
“คุณเข้าใจถูกต้องแล้วแต่ที่ฉันบอกว่ามันเป็นสเต็กสีเลือด ก็เพราะว่ามีเลือดของคุณผสมอยู่ด้วยไงคะ หรือว่าจะอร่อยเพราะสาเหตุนี้”
ปิยภัศร์ชักชวนหญิงสาวให้ย้ายไปที่ห้องนั่งเล่น เขาพยักหน้าและจูงมือเธอเดินไปด้วยกัน เมธาวีเดินไปเปิดทีวีดูข่าวไปเรื่อยเปื่อยเปลี่ยนช่องโน้นช่องนี้จนเขาต้องเตือนพร้อมเสียงหัวเราะ
“ตะวันคุณชอบเปลี่ยนช่องไปมาเหมือนเด็กๆ”
เธอหันมาย่นจมูกใส่เขาก่อนจะเปิดทีวีเพื่อรอดูข่าว และหันมาสอบถามว่าเขาคุยอะไรกับพ่อของเธอบ้าง ปิยภัศร์เล่าให้ฟังว่าคุยกันหลายเรื่องคุยกันแบบลูกผู้ชาย แต่ส่วนใหญ่ก็จะเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับตัวเธอ
ในขณะที่คุยกันนั้นเองก็มีสกู๊ปข่าวของกวินและมินตราที่โรงพยาบาล เมธาวีบอกปิยภัศร์ว่าพี่สาวของเธอจะได้ลูกสาว เธอก็เลยจะตั้งชื่อให้หลานสาวของเธอว่า “ดาว” ปิยภัศร์พูดกับหญิงสาวว่าปกติกวินจะไม่ชอบเป็นข่าวตามหน้าหนังสือพิมพ์หรือนิตยสาร แต่พอรู้จักมินตราเขาก็กลายเป็นดาราหน้ากล้องไป
ปิยภัศร์เล่าให้หญิงสาวฟังว่ากวินเล่าให้เขาฟังถึงชีวิตหลังการแต่งงานว่าไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิดไว้ ที่สำคัญมันกลับทำให้เขามีความสุขมากขึ้นกว่าแต่ก่อน ตอนนี้ไม่ใช่แค่กวินเท่านั้นนะที่เห่อลูกแม้แต่ขวัญก็เห่อหลานคนแรกไม่แพ้กัน จากนั้นปิยภัศร์ก็ชวนเธอขึ้นไปนอนหญิงสาวเดินขึ้นข้างบนไปพร้อมกับเขา
ในคืนนั้นเองที่ปิยภัศร์และเมธาวีมีความสุขร่วมกันด้วยบทรักที่เร่าร้อนแต่ก็เต็มไปด้วยความอ่อนหวาน หญิงสาวยอมรับกับตนเองว่าเธอมีความสุขกับบทรักที่เขามอบให้ เธอนอนหลับไปอย่างเป็นสุขเรียกได้ว่าหลับไปพร้อมรอยยิ้มเลยก็ว่าได้ ปิยภัศร์เองก็เช่นกันเขารู้สึกสบายใจ ที่เธอยอมให้ความสนิทสนมกับเขาเหมือนเดิม
ในช่วงนี้ข่าวของใครก็คงจะดังสู้ข่าวของกวินและมินตราไม่ได้เลย เรียกได้ว่ามีข่าวคราวความเคลื่อนไหวของทั้งคู่ให้เห็นกันไม่เว้นแต่ละวัน เริ่มตั้งแต่ข่าวงานแต่งงานรวมไปจนถึงงานฉลองพิธีสมรสซึ่งล้วนแล้วแต่ยิ่งใหญ่อลังการที่สุดในรอบปี
แล้วล่าสุดยังได้ข่าวมาว่าทั้งคู่ยังได้รับเสียงโหวตให้เป็นคู่รักหวานแห่งปีอีกด้วย ที่สำคัญพวกเขากำลังจะมีทายาทที่กำลังจะลืมตาดูโลกในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้านี้
และอีกคู่หนึ่งที่น่าจับตามองก็คือคู่ของปิยภัศร์และเมธาวีบุตรสาวคนเล็กของตระกูล “จิระกานต์กุล” ที่หลายฝ่ายกำลังรอลุ้นคู่รักคู่นี้ ผู้สื่อข่าวหลายสำนักยังมั่นใจว่าอีกไม่นานคนทั้งคู่ก็จะลั่นระฆังวิวาห์ตามกวินและมินตรา ที่ค่อนข้างมั่นใจก็เป็นเพราะช่วงนี้ปิยภัศร์ไม่มีข่าวคาวว่าควงสาวคนไหนออกงานนอกจากเลขาคู่ใจ ที่ดูเหมือนเจ้าตัวจะหวงเอามากๆ ซึ่งผิดไปจากเดิม เมื่อปิยภัศร์ได้รับการสอบถามเกี่ยวกับเรื่องนี้เขาเพียงแต่ยิ้มไม่ได้ให้ความกระจ่างแต่อย่างใด
ผู้สื่อข่าวไม่ได้รับคำตอบจากเจ้าตัวก็เบนเข็มมาสอบถามเรื่องนี้จากกวินซึ่งเป็นเพื่อนรักของเขาแทน แต่คำตอบที่ได้รับก็ยังคงคลุมเครือ ทำให้นักข่าวต้องจับตามองหนุ่มสาวคู่นี้อย่างต่อเนื่อง
กวินเดินไปเดินมาด้วยความกังวลใจอยู่หน้าห้องคลอด เมื่อเขาพาภรรยามาโรงพยาบาลกลางดึกเนื่องจากเธอเจ็บท้องคลอด จากนั้นเขาก็โทรไปบอกพ่อตาและปิยภัศร์ ไม่นานนักทุกคนก็มาพร้อมกันที่โรงพยาบาล
“พี่ฟ้าเป็นอย่างไรบ้างคะคุณวิน”
“ยังอยู่ในห้องคลอดอยู่เลย นี่ก็เข้าไปตั้งนานแล้วนะ” กวินพูดด้วยน้ำเสียงร้อนรนด้วยเพราะเป็นห่วงมินตราและลูก ทำให้คุณวิชญะต้องปลอบใจเขาและบอกให้เขาทำใจให้สบาย
งานเลี้ยงฉลองสมรสของปิยภัศร์กับเมธาวีผ่านไปอย่างราบรื่นไม่มีที่ติ ภาพความประทับใจต่างๆ ก็จะยังคงอยู่ในใจของแขกผู้มีเกียรติ รวมถึงสื่อมวลชนที่มีโอกาสมาร่วมงานนี้ไปอีกนาน และงานนี้ก็คงจะเป็นงานที่ได้รับการกล่าวขานกันไปอีกนานแสนนาน เฉกเช่นเดียวกับงานแต่งงานของกวินและมินตรา หลังจากที่ฟังผู้ใหญ่ให้โอวาทคู่บ่าวสาวในการครองรักกันแล้ว ก็เป็นเวลาที่เจ้าบ่าวกับเจ้าสาวจะอยู่ด้วยกันตามลำพัง ปิยภัศร์ช่วยถอดชุดแต่งงานของเมธาวีออก พร้อมกับบอกให้เธอไปอาบน้ำ เพื่อที่จะได้มาพักผ่อนเพราะเหนื่อยมาทั้งวันแล้ว หญิงสาวยอมทำตามอย่างว่าง่ายเธอใช้เวลาไม่นานก็เดินออกมาจากห้องน้ำ และบอกให้เขาไปอาบน้ำไวไวก่อนที่เธอจะหลับไปซะก่อน พร้อมกับปิดปากหาวปิยภัศร์ยิ้มอย่างเอ็นดู “ถ้าคุณง่วงก็นอนไปก่อนได้เลยนะตะวันไม่ต้องรอผม” แต่เธอกลับบ่นพึมพำคนเดียว “จะมีใครเหมือนคุณไหมนะ ในวันแต่งงานของตัวเองแต่คุณกลับบอกให้เจ้าสาวนอนได้เลยโดยไม่ต้องรอ นี่ฉันไม่มีเสน่ห์ขนาดนั้นเลยเหรอ” หญิงสาวเดินไปนอนรอเขาบนเตียงโดยสวมแต่เสื้อคลุมเพียงตัวเดียวเท่านั้น เธอรอเขาอยู่น
“พี่ภัศร์ยังไม่ได้บอกผมเลยว่าทำไมถึงได้เข้าใจตะวันผิดจนถึงขั้นทะเลาะกัน” “ฉันเห็นนายพาตะวันไปเลือกซื้อแหวนแต่งงาน” “พี่ก็เห็นเหตุการณ์นี้ด้วยเหรอครับ ดาก็เห็นเหมือนกัน มันเป็นความบังเอิญที่ลงตัว” “ขอฉันเตะนายสักทีซิ...โทษฐานที่นายมากอดเมียฉันโดยไม่ได้รับอนุญาต” “พี่ภัศร์คงจะไม่ได้คิดที่จะทำอย่างที่พูดใช่ไหมครับ ผมเป็นน้องชายของพี่นะ” “คาดโทษไว้ก่อนละกัน เพราะถึงจะเป็นน้องชายก็ไม่มีสิทธิที่จะมากอดพี่สะใภ้ โดยที่พี่ชายยังไม่ได้อนุญาตเข้าใจไหม” “หวงมากนะเนี่ย” ภูริเอ่ยแซวพี่ชาย เมธาวีหันไปมองปิยภัศร์เพื่อเป็นการเตือนเขาว่าเธอหิวแล้ว “จริงด้วยมัวแต่คุยกันเพลินผมเลยลืมว่าคุณกำลังหิว ป่านนี้เจ้าตัวเล็กของเราคงหิวจนตาลายแล้ว” “อย่าบอกนะว่าพี่ภัศร์กับตะวันกำลังจะมีลูกด้วยกัน” “ก็มันใช่นี่” “ถือเป็นข่าวดี...ยินดีด้วยนะคะ” “ขอบคุณครับ” “พี่ภัศร์คงจะดีใจมากเลยล่ะสิ” “แน่นอนอยู่แล้วแต่ตอนนี้เราเข้าไปคุยกันต่อที่ห้องอาหารดีกว่า เชิญ
พูดมาถึงตรงนี้เมธาวีก็ทำตาโตอย่างนึกขึ้นมาได้ ที่เขาบอกว่าเห็นเธอไปเลือกซื้อแหวนกับภูริน้องชายของเขา ทำให้หญิงสาวคาดคั้นเขา “คุณบอกว่าคุณเห็นฉันกับน้องชายของคุณไปเลือกซื้อแหวนด้วยกัน แล้วคุณไปทำอะไรที่นั่น” “ผมก็ไปทำธุระของผมน่ะสิ” หญิงสาวแบมือไปตรงหน้าเขา “ไหนล่ะคะแหวนของฉัน” “แหวนวงนี้ผมไปสั่งทำพิเศษเพื่อคุณโดยเฉพาะเลยนะ ผมพิถีพิถันมากทั้งออกแบบแหวนเองควบคุมการคัดเพชรเอง เพื่อให้แน่ใจว่าผมจะได้เพชรงามน้ำหนึ่งมาประดับแหวนให้คุณ นี่ไงคุณชอบไหม” เขาส่งกล่องแหวนให้เธอ หญิงสาวรับมาเปิดดู เธอพบแหวนเพชรเม็ดเดี่ยวสีชมพูเป็นเพชรเม็ดใหญ่ และเป็นเพชรน้ำหนึ่งอย่างที่เขาบอก “ชอบค่ะคุณจะไม่ใส่ให้ฉันเหรอคะ” เขาหยิบแหวนวงนั้นมาสวมนิ้วนางข้างซ้ายของเธอ ก่อนที่จะยกมือเรียวบางนั้นขึ้นมาสัมผัสกับริมฝีปากของตนเองอย่างบางเบา “ความจริงแล้วผมเลือกออกแบบไว้อีกวงหนึ่ง แต่ผมว่าแบบนั้นเพชรมันจะเล็กกว่าวงนี้ ผมก็เลยให้เขาทำแบบนี้แทน ตั้งใจไว้ว่าจะใช้แหวนวงนี้ขอคุณแต่งงานแต่มาเห็นภาพบาดตาซะก่อน” “ความผิดขอ
“คุณตกลงที่จะแต่งงานกับผมแล้วใช่ไหม ผมดีใจจังเลยดีใจจนอยากที่จะตะโกนออกมาดังๆ ที่คุณจะอยู่ที่นี่ต่อในฐานะภรรยาที่ถูกต้องตามกฏหมายของผม” “โอ๊ย!! ปล่อยฉันก่อนค่ะ ฉันเวียนหัวไปหมดแล้วนะ” เขาหัวเราะพร้อมกับเลิกจับเธอเหวี่ยงไปเหวี่ยงมาแบบนั้น “ผมขอโทษ...คุณเป็นอะไรมากหรือเปล่า...หน้าคุณดูซีดจังเลย” “คุณสังเกตเห็นด้วยเหรอคะ” “เห็นสิผมสังเกตเห็นตั้งแต่คุณเดินเข้ามาในบ้านแล้ว” “แต่ก็ยังใจร้ายพูดไล่ฉันออกจากบ้านไปหน้าตาเฉยแบบไม่สะทกสะท้าน คุณคงจะเบื่อขี้หน้าฉันเต็มทีแล้วใช่ไหมคะ” เธอพูดพร้อมกับค้อนเขา “ใครว่าที่จริงแล้วผมเสียใจมากเลยนะที่จะต้องคืนอิสระภาพให้คุณ แต่คุณตกลงรับปากแต่งงานกับผมแล้วนะ” “ค่ะแต่ว่า...” “ทำไมต้องมีแต่ด้วยล่ะตะวัน” “คุณฟังฉันให้จบก่อนได้ไหมคะ ฉันจะพูดว่าฉันจะแต่งงานกับคุณค่ะ แต่ว่าคุณต้องจัดพิธีแต่งงานของเราเร็วหน่อยนะคะ เพราะฉันกลัวว่าถ้าให้รอนานเกินไปจะใส่ชุดแต่งงานไม่ได้” “คุณหมายความว่ายังไง...นี่คุณกำลังจะบอกผมว่าคุณกำลังตั
“ผู้ชายคนอื่นที่ไหน...ภูริเป็นน้องชายของผมนะครับป้าวรรณ” “ก็นั่นล่ะค่ะป้าก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดีว่าคุณทำแบบนี้ทำไม” “เพื่อตะวัน ผมทำทุกอย่างเพื่อตะวัน ต่อไปนี้ผมจะทำทุกอย่างเพื่อความสุขของเธอ ในเมื่อตะวันกับภูริรักกันผมจะจัดพิธีแต่งงานให้พวกเขาเอง” “คุณภัศร์ทราบได้ยังไงกันคะ ว่าคุณตะวันกับคุณภูรักกัน เธอเคยบอกคุณเหรอคะ” “ไม่จำเป็นต้องให้ใครมาบอกเรื่องนี้กับผมหรอกครับ ข่าวตามหน้าหนังสือพิมพ์ก็มีให้เห็นไม่เว้นแต่ละวัน และวันนี้ผมก็เห็นเขาไปเลือกซื้อแหวนแต่งงานด้วยกัน แถมยังกอดกันต่อหน้าต่อตาผม แล้วแบบนี้ป้าวรรณยังจะให้ผมขัดขวางความรักของพวกเขาอีกเหรอครับ การที่ผมตัดสินใจแบบนี้ไม่ใช่ผมไม่เสียใจ ที่จริงแล้วต้องบอกว่าผมหัวใจสลายถึงจะถูก และก็ไม่รู้ว่าเมื่อไม่มีตะวันแล้วผมจะมีชีวิตอยู่ต่อไปได้ยังไง” “ป้าว่ามันจะต้องมีการเข้าใจผิดกันเกิดขึ้น ทำไมคุณภัศร์ไม่ลองหันหน้าพูดคุยกับคุณตะวันล่ะคะ” “ไม่มีอะไรที่จะต้องพูดกันอีกแล้วครับป้าวรรณ ผมให้อิสระเธอไปแล้วตอนนี้ก็ขึ้นอยู่กับว่าตะวันจะเดินออกไปจากบ้านหลังนี้เมื่อไรเท
“ผมรักคุณรับปากแต่งงานกับผมนะครับ” เธอมองแหวนวงนั้นมันสวยมากบอกถึงรสนิยมของคนเลือกได้เป็นอย่างดี “ฉันจะแต่งงานกับคุณค่ะ” ชายหนุ่มยิ้มออกมาด้วยความดีใจ และหยิบแหวนวงนั้นสวมให้กับหญิงอันเป็นที่รักของเขาพร้อมกับยกมือของเธอขึ้นมาจูบ ภูริชวนญาดาไปพบพี่ชายของเขาและว่าที่พี่สะใภ้ที่บ้าน ญาดาเองรู้สึกประหม่าไม่น้อยที่จะต้องไปพบพี่ชายของเขา แต่ภูริจับมือของเธอไว้ตลอดเวลาราวกับจะถ่ายทอดความอบอุ่นและกำลังใจจากเขาไปสู่เธอนั่นเอง “ผมชักจะรู้สึกกลัวซะแล้วสิ ถ้าพี่ภัศร์เขาเข้าใจผมกับตะวันผิดเหมือนกับที่คุณเข้าใจจะเกิดอะไรขึ้น ผมว่าเรารีบไปกันดีกว่าครับ ไม่แน่ว่าตอนนี้พวกเขาอาจจะกำลังต้องการความช่วยเหลือจากเรา จะตีกันตายไปข้างหนึ่งหรือยังก็ไม่รู้” “พี่ชายของคุณเคยลงไม้ลงมือกับผู้หญิงด้วยเหรอคะ” “ไม่หรอกครับผมหมายถึงตะวันต่างหาก ป่านนี้จะทุบพี่ผมช้ำไปทั้งตัวแล้วมั้ง โทษฐานที่เขาไม่เชื่อใจเธอเหมือนอย่างที่คุณเข้าใจผิดในตัวผม” เมื่อเมธาวีเดินเข้าไปในบ้านพบว่าปิยภัศร์นั่งรออยู่ที่ห้องรับแขกด้วยสีหน้าเงียบขรึม ท






![บ่วงรักรอยบาป [NC-20+]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)
