Share

บทที่ 108

last update publish date: 2026-09-18 00:29:44

            กวินบอกข่าวดีกับภรรยาว่าปิยภัศร์จะแต่งงานกับน้องสาวขอบเธอ ก็เลยมาขอคำปรึกษาจากเรา มินตราดีใจมากพร้อมทั้งกล่าวแสดงความยินดีกับปิยภัศร์ ทั้งสามคนพูดคุยกันถึงเรื่องนี้โดยมีหนูดาวนั่งอยู่บนตักของมินตรา

            น้องดาวเป็นเด็กอารมณ์ดีใครเห็นก็อดใจไม่ไหว ต้องขอกอดขอจูบแก้มนางฟ้าตัวน้อยคนนี้ ปิยภัศร์ได้ขอร้องมินตราและเพื่อนรักของเขาว่าอย่าเพิ่งบอกเรื่องนี้กับเมธาวี เพราะเขาอยากที่จะจัดเตรียมทุกอย่างไว้ให้เรียบร้อยซะก่อน และเขาจะเป็นคนบอกเรื่องนี้ให้เธอทราบเอง ทั้งคู่รับปากเขาว่าจะเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับจะไม่แพร่งพรายให้ใครรู้อย่างเด็ดขาด

            กวินสอบถามปิยภัศร์ว่าเขาคิดไว้หรือยังว่าจะจัดงานเลี้ยงฉลองสมรสที่ไหน  ปิยภัศร์บอกว่าจะจัดงานเลี้ยงฉลองสมรสที่รีสอร์ทส่วนตัวติดทะเลของเขา กวินเล่าให้มินตราฟังถึงเกาะส่วนตัวของปิยภัศร์ที่พวกเขาไปร่วมกันสร้างรีสอร์ทหรูไว้ที่นั่น มีเวลาว่างเมื่อไรตัวเขากับปิยภัศร์หรือแม้แต่เพื่อนๆ ก็จะแวะเวียนกันไปพักผ่อนที่นั่นด้วย ที่เกาะนั้นสวยงามมากและคิดว่าเมธาวีเองก็คงจะชอบ การไปที่นั่นมีเพียงวิธีเดียวเท่านั้นคือไปทางอากาศ เขาได้สอบถามเพื่อนรักว่าคิดไว้หรือยังว่าจะพาแขกเหรื่อไปร่วมงานที่นั่นได้อย่างไร

            “ฉันคิดไว้แล้วว่าจะเช่าเหมาลำเครื่องบินพาณิชย์ เพื่อรับส่งแขกที่จะมาร่วมงานเลี้ยงในครั้งนี้”

            มินตราฟังด้วยท่าทางชวนฝันทำให้กวินอดแซวไม่ได้ว่าเจ้าสาวของงานนี้ไม่ใช่เธอ แต่เป็นเมธาวีน้องสาวของเธอต่างหาก แต่หญิงสาวกลับบอกเขาว่า

            “เพราะฉันรู้ดีไงคะว่าวันเวลาในตอนนั้นมันวิเศษและมีความสุขมากขนาดไหน และฉันดีใจที่ตะวันจะสร้างครอบครัวที่อบอุ่นเช่นเดียวกับเรา”

            มินตราแนะนำให้ปิยภัศร์ปรึกษาเรื่องนี้กับบิดา ปิยภัศร์จึงโทรศัพท์ไปบอกเล่าและเรียนปรึกษาเรื่องที่เขาจะแต่งงานกับเมธาวี ผู้สูงวัยรับปากว่าจะช่วยจัดการเรื่องนี้ให้ทำให้เขาสบายใจขึ้น

            ปิยภัศร์ยังบอกอีกด้วยว่าพรุ่งนี้เขาจะแวะไปคุยรายละเอียดที่บ้านจิระกานต์กุลจากนั้นก็วางสาย ทั้งหมดนั่งคุยกันอีกพักใหญ่น้องดาวก็เริ่มโยเยเพราะความง่วง มินตราเลยขอตัวพาลูกขึ้นไปนอน ปิยภัศร์เองก็ชวนเมธาวีกลับบ้านกวินและมินตราจะได้พักผ่อนซึ่งหญิงสาวก็เห็นด้วย

            ในขณะที่ทุกคนกำลังเตรียมงานแต่งงานกันที่กำลังจะมีขึ้นในอีกไม่ช้านั้น เมธาวีซึ่งเป็นว่าที่เจ้าสาวของงานนี้ยังไม่รู้ระแคะระคายอะไรเลย เธอได้แต่เก็บความสงสัยว่าทำไมทุกคนจึงดูยุ่งวุ่นวายและทำเหมือนมีลับลมคมนัยคมนัย เมธาวีค่อนข้างมั่นใจว่าทุกคนมีบางอย่างที่ปิดบังเธออยู่

            แต่ก็ไม่ได้สนใจที่จะหาคำตอบเหตุเพราะความน้อยใจและยังคงดำเนินชีวิตไปตามปกติ ก็มีบ้างที่แวะไปดูหนังหรือช้อปปิ้งกับสู่ขวัญเป็นการแก้เซ็ง

            วันนี้หลังเลิกงานเมธาวียังไม่อยากกลับบ้านแต่ก็ไม่รู้ว่าจะไปไหนดี เป็นเวลาเดียวกับที่ภูริแวะมาหาเธอที่ทำงาน และชวนเธอไปทานมื้อเย็นด้วยกัน หญิงสาวรับปากทันทีเพราะมันดีกว่าที่จะต้องกลับไปทานอาหารที่บ้านเพียงลำพัง ภูริขับรถพาเธอมาทานอาหารที่ร้านของเพื่อน ในระหว่างที่กำลังรับประทานอาหารอยู่นั้นภูริได้เล่าถึงเรื่องราวที่เขาได้ทำตามคำแนะนำของเธอ และได้ไปชอบพอผู้หญิงคนหนึ่งถึงขั้นอยากที่จะแต่งงานด้วย เพียงแต่เขาไม่รู้ว่าเธอคิดอย่างไรกับเขากันแน่

            “ทำไมคุณไม่ถามเธอล่ะคะว่าเธอคิดยังไงกับคุณ”

            “ผมถามแล้วแต่ไม่ได้รับคำตอบ ทำให้ผมต้องมาพบคุณในวันนี้ เพื่อขอร้องให้คุณช่วย”

            “จะให้ฉันช่วยอะไรคะ” แต่คำตอบที่ได้รับกลับทำให้เธออึ้งไป เพราะภูริขอร้องให้หญิงสาวล่นละครเป็นแฟนของเขา เพื่อจะดูปฏิกิริยาของผู้หญิงที่เขารักว่าจะหึงหวงเขาหรือไม่ ถึงแม้เมธาวีจะไม่เห็นด้วยแต่ภูริบอกว่าเขาจริงจังมากเลยกับความรักครั้งนี้ เธอจึงยอมตกลงรับปากเขา โดยหารู้ไม่ว่านั่นคือชนวนที่จะทำให้ตนเองและปิยภัศร์เกิดรอยร้าวอย่างรุนแรงในอนาคต

            และเพื่อให้เป็นไปตามแผนที่วางไว้ เธอจึงจะต้องไปไหนมาไหนกับภูริบ่อยๆ โดยทำราวกับว่าพวกเขากำลังเป็นคู่รักกัน มีข่าวของทั้งคู่ในหน้าหนังสือพิมพ์ให้เห็นบ่อยครั้ง เมธาวีไม่รู้สึกอะไรกับข่าวพวกนั้นแต่ภูริกลัวว่าพี่ชายของเขาจะเข้าใจผิด เขาบอกว่าจะเป็นคนไปอธิบายเรื่องนี้ให้ปิยภัศร์ฟังเอง แต่หญิงสาวห้ามไว้บอกว่าไม่จำเป็นเธอจะจัดการเรื่องนี้เอง

            ภูริและเมธาวีมีข่าวทำนองนี้ออกมาให้เห็นในหน้าหนังสือพิมพ์เกือบทุกวัน บางฉบับกล้าถึงขนาดเอ่ยแซวว่าเขาและเธอดูเหมือนคู่รักกัน แล้วแบบนี้คุณปิยภัศร์จะรู้สึกอย่างไร นับวันข่าวก็จะยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • หัวใจต้องมนตรา   บทที่ 117

    งานเลี้ยงฉลองสมรสของปิยภัศร์กับเมธาวีผ่านไปอย่างราบรื่นไม่มีที่ติ ภาพความประทับใจต่างๆ ก็จะยังคงอยู่ในใจของแขกผู้มีเกียรติ รวมถึงสื่อมวลชนที่มีโอกาสมาร่วมงานนี้ไปอีกนาน และงานนี้ก็คงจะเป็นงานที่ได้รับการกล่าวขานกันไปอีกนานแสนนาน เฉกเช่นเดียวกับงานแต่งงานของกวินและมินตรา หลังจากที่ฟังผู้ใหญ่ให้โอวาทคู่บ่าวสาวในการครองรักกันแล้ว ก็เป็นเวลาที่เจ้าบ่าวกับเจ้าสาวจะอยู่ด้วยกันตามลำพัง ปิยภัศร์ช่วยถอดชุดแต่งงานของเมธาวีออก พร้อมกับบอกให้เธอไปอาบน้ำ เพื่อที่จะได้มาพักผ่อนเพราะเหนื่อยมาทั้งวันแล้ว หญิงสาวยอมทำตามอย่างว่าง่ายเธอใช้เวลาไม่นานก็เดินออกมาจากห้องน้ำ และบอกให้เขาไปอาบน้ำไวไวก่อนที่เธอจะหลับไปซะก่อน พร้อมกับปิดปากหาวปิยภัศร์ยิ้มอย่างเอ็นดู “ถ้าคุณง่วงก็นอนไปก่อนได้เลยนะตะวันไม่ต้องรอผม” แต่เธอกลับบ่นพึมพำคนเดียว “จะมีใครเหมือนคุณไหมนะ ในวันแต่งงานของตัวเองแต่คุณกลับบอกให้เจ้าสาวนอนได้เลยโดยไม่ต้องรอ นี่ฉันไม่มีเสน่ห์ขนาดนั้นเลยเหรอ” หญิงสาวเดินไปนอนรอเขาบนเตียงโดยสวมแต่เสื้อคลุมเพียงตัวเดียวเท่านั้น เธอรอเขาอยู่น

  • หัวใจต้องมนตรา   บทที่ 116

    “พี่ภัศร์ยังไม่ได้บอกผมเลยว่าทำไมถึงได้เข้าใจตะวันผิดจนถึงขั้นทะเลาะกัน” “ฉันเห็นนายพาตะวันไปเลือกซื้อแหวนแต่งงาน” “พี่ก็เห็นเหตุการณ์นี้ด้วยเหรอครับ ดาก็เห็นเหมือนกัน มันเป็นความบังเอิญที่ลงตัว” “ขอฉันเตะนายสักทีซิ...โทษฐานที่นายมากอดเมียฉันโดยไม่ได้รับอนุญาต” “พี่ภัศร์คงจะไม่ได้คิดที่จะทำอย่างที่พูดใช่ไหมครับ ผมเป็นน้องชายของพี่นะ” “คาดโทษไว้ก่อนละกัน เพราะถึงจะเป็นน้องชายก็ไม่มีสิทธิที่จะมากอดพี่สะใภ้ โดยที่พี่ชายยังไม่ได้อนุญาตเข้าใจไหม” “หวงมากนะเนี่ย” ภูริเอ่ยแซวพี่ชาย เมธาวีหันไปมองปิยภัศร์เพื่อเป็นการเตือนเขาว่าเธอหิวแล้ว “จริงด้วยมัวแต่คุยกันเพลินผมเลยลืมว่าคุณกำลังหิว ป่านนี้เจ้าตัวเล็กของเราคงหิวจนตาลายแล้ว” “อย่าบอกนะว่าพี่ภัศร์กับตะวันกำลังจะมีลูกด้วยกัน” “ก็มันใช่นี่” “ถือเป็นข่าวดี...ยินดีด้วยนะคะ” “ขอบคุณครับ” “พี่ภัศร์คงจะดีใจมากเลยล่ะสิ” “แน่นอนอยู่แล้วแต่ตอนนี้เราเข้าไปคุยกันต่อที่ห้องอาหารดีกว่า เชิญ

  • หัวใจต้องมนตรา   บทที่ 115

    พูดมาถึงตรงนี้เมธาวีก็ทำตาโตอย่างนึกขึ้นมาได้ ที่เขาบอกว่าเห็นเธอไปเลือกซื้อแหวนกับภูริน้องชายของเขา ทำให้หญิงสาวคาดคั้นเขา “คุณบอกว่าคุณเห็นฉันกับน้องชายของคุณไปเลือกซื้อแหวนด้วยกัน แล้วคุณไปทำอะไรที่นั่น” “ผมก็ไปทำธุระของผมน่ะสิ” หญิงสาวแบมือไปตรงหน้าเขา “ไหนล่ะคะแหวนของฉัน” “แหวนวงนี้ผมไปสั่งทำพิเศษเพื่อคุณโดยเฉพาะเลยนะ ผมพิถีพิถันมากทั้งออกแบบแหวนเองควบคุมการคัดเพชรเอง เพื่อให้แน่ใจว่าผมจะได้เพชรงามน้ำหนึ่งมาประดับแหวนให้คุณ นี่ไงคุณชอบไหม” เขาส่งกล่องแหวนให้เธอ หญิงสาวรับมาเปิดดู เธอพบแหวนเพชรเม็ดเดี่ยวสีชมพูเป็นเพชรเม็ดใหญ่ และเป็นเพชรน้ำหนึ่งอย่างที่เขาบอก “ชอบค่ะคุณจะไม่ใส่ให้ฉันเหรอคะ” เขาหยิบแหวนวงนั้นมาสวมนิ้วนางข้างซ้ายของเธอ ก่อนที่จะยกมือเรียวบางนั้นขึ้นมาสัมผัสกับริมฝีปากของตนเองอย่างบางเบา “ความจริงแล้วผมเลือกออกแบบไว้อีกวงหนึ่ง แต่ผมว่าแบบนั้นเพชรมันจะเล็กกว่าวงนี้ ผมก็เลยให้เขาทำแบบนี้แทน ตั้งใจไว้ว่าจะใช้แหวนวงนี้ขอคุณแต่งงานแต่มาเห็นภาพบาดตาซะก่อน” “ความผิดขอ

  • หัวใจต้องมนตรา   บทที่ 114

    “คุณตกลงที่จะแต่งงานกับผมแล้วใช่ไหม ผมดีใจจังเลยดีใจจนอยากที่จะตะโกนออกมาดังๆ ที่คุณจะอยู่ที่นี่ต่อในฐานะภรรยาที่ถูกต้องตามกฏหมายของผม” “โอ๊ย!! ปล่อยฉันก่อนค่ะ ฉันเวียนหัวไปหมดแล้วนะ” เขาหัวเราะพร้อมกับเลิกจับเธอเหวี่ยงไปเหวี่ยงมาแบบนั้น “ผมขอโทษ...คุณเป็นอะไรมากหรือเปล่า...หน้าคุณดูซีดจังเลย” “คุณสังเกตเห็นด้วยเหรอคะ” “เห็นสิผมสังเกตเห็นตั้งแต่คุณเดินเข้ามาในบ้านแล้ว” “แต่ก็ยังใจร้ายพูดไล่ฉันออกจากบ้านไปหน้าตาเฉยแบบไม่สะทกสะท้าน คุณคงจะเบื่อขี้หน้าฉันเต็มทีแล้วใช่ไหมคะ” เธอพูดพร้อมกับค้อนเขา “ใครว่าที่จริงแล้วผมเสียใจมากเลยนะที่จะต้องคืนอิสระภาพให้คุณ แต่คุณตกลงรับปากแต่งงานกับผมแล้วนะ” “ค่ะแต่ว่า...” “ทำไมต้องมีแต่ด้วยล่ะตะวัน” “คุณฟังฉันให้จบก่อนได้ไหมคะ ฉันจะพูดว่าฉันจะแต่งงานกับคุณค่ะ แต่ว่าคุณต้องจัดพิธีแต่งงานของเราเร็วหน่อยนะคะ เพราะฉันกลัวว่าถ้าให้รอนานเกินไปจะใส่ชุดแต่งงานไม่ได้” “คุณหมายความว่ายังไง...นี่คุณกำลังจะบอกผมว่าคุณกำลังตั

  • หัวใจต้องมนตรา   บทที่ 113

    “ผู้ชายคนอื่นที่ไหน...ภูริเป็นน้องชายของผมนะครับป้าวรรณ” “ก็นั่นล่ะค่ะป้าก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดีว่าคุณทำแบบนี้ทำไม” “เพื่อตะวัน ผมทำทุกอย่างเพื่อตะวัน ต่อไปนี้ผมจะทำทุกอย่างเพื่อความสุขของเธอ ในเมื่อตะวันกับภูริรักกันผมจะจัดพิธีแต่งงานให้พวกเขาเอง” “คุณภัศร์ทราบได้ยังไงกันคะ ว่าคุณตะวันกับคุณภูรักกัน เธอเคยบอกคุณเหรอคะ” “ไม่จำเป็นต้องให้ใครมาบอกเรื่องนี้กับผมหรอกครับ ข่าวตามหน้าหนังสือพิมพ์ก็มีให้เห็นไม่เว้นแต่ละวัน และวันนี้ผมก็เห็นเขาไปเลือกซื้อแหวนแต่งงานด้วยกัน แถมยังกอดกันต่อหน้าต่อตาผม แล้วแบบนี้ป้าวรรณยังจะให้ผมขัดขวางความรักของพวกเขาอีกเหรอครับ การที่ผมตัดสินใจแบบนี้ไม่ใช่ผมไม่เสียใจ ที่จริงแล้วต้องบอกว่าผมหัวใจสลายถึงจะถูก และก็ไม่รู้ว่าเมื่อไม่มีตะวันแล้วผมจะมีชีวิตอยู่ต่อไปได้ยังไง” “ป้าว่ามันจะต้องมีการเข้าใจผิดกันเกิดขึ้น ทำไมคุณภัศร์ไม่ลองหันหน้าพูดคุยกับคุณตะวันล่ะคะ” “ไม่มีอะไรที่จะต้องพูดกันอีกแล้วครับป้าวรรณ ผมให้อิสระเธอไปแล้วตอนนี้ก็ขึ้นอยู่กับว่าตะวันจะเดินออกไปจากบ้านหลังนี้เมื่อไรเท

  • หัวใจต้องมนตรา   บทที่ 112

    “ผมรักคุณรับปากแต่งงานกับผมนะครับ” เธอมองแหวนวงนั้นมันสวยมากบอกถึงรสนิยมของคนเลือกได้เป็นอย่างดี “ฉันจะแต่งงานกับคุณค่ะ” ชายหนุ่มยิ้มออกมาด้วยความดีใจ และหยิบแหวนวงนั้นสวมให้กับหญิงอันเป็นที่รักของเขาพร้อมกับยกมือของเธอขึ้นมาจูบ ภูริชวนญาดาไปพบพี่ชายของเขาและว่าที่พี่สะใภ้ที่บ้าน ญาดาเองรู้สึกประหม่าไม่น้อยที่จะต้องไปพบพี่ชายของเขา แต่ภูริจับมือของเธอไว้ตลอดเวลาราวกับจะถ่ายทอดความอบอุ่นและกำลังใจจากเขาไปสู่เธอนั่นเอง “ผมชักจะรู้สึกกลัวซะแล้วสิ ถ้าพี่ภัศร์เขาเข้าใจผมกับตะวันผิดเหมือนกับที่คุณเข้าใจจะเกิดอะไรขึ้น ผมว่าเรารีบไปกันดีกว่าครับ ไม่แน่ว่าตอนนี้พวกเขาอาจจะกำลังต้องการความช่วยเหลือจากเรา จะตีกันตายไปข้างหนึ่งหรือยังก็ไม่รู้” “พี่ชายของคุณเคยลงไม้ลงมือกับผู้หญิงด้วยเหรอคะ” “ไม่หรอกครับผมหมายถึงตะวันต่างหาก ป่านนี้จะทุบพี่ผมช้ำไปทั้งตัวแล้วมั้ง โทษฐานที่เขาไม่เชื่อใจเธอเหมือนอย่างที่คุณเข้าใจผิดในตัวผม” เมื่อเมธาวีเดินเข้าไปในบ้านพบว่าปิยภัศร์นั่งรออยู่ที่ห้องรับแขกด้วยสีหน้าเงียบขรึม ท

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status