บทที่ 1

            ณ ห้องจัดเลี้ยงสุดหรูในโรงแรมชื่อดังแห่งหนึ่งของกรุงเทพฯ

            เหล่าบรรดากองทัพนักข่าวและบุคคลที่มีชื่อเสียงในวงการธุรกิจ รวมไปถึงพวกสังคมไฮโซได้มารวมตัวกันที่นี่ เพื่อมาร่วมงานเลี้ยงต้อนรับลูกสาวหัวแก้วหัวแหวนของคุณวิชญะ จิระกานต์กุล นักธุรกิจชื่อดังของเมืองไทยเธอคือ “คุณหนูเมธาวี หรือ ตะวัน” ที่เพิ่งจะเรียนจบปริญญาโททางด้านบริหารธุรกิจมาจากมหาวิทยาลัยชื่อดังของประเทศสหรัฐอเมริกา

            กวิน อัศวะนันท์ และ ปิยภัศร์ รัชตะสุภาค สองเพลย์บอยหนุ่มนักธุรกิจรุ่นใหม่ไฟแรงก็ได้รับการ์ดเชิญให้มาร่วมงานนี้ด้วยเช่นกัน

            ตอนแรกกวินก็ไม่คิดจะมาร่วมงานนี้แต่ปิยภัศร์เพื่อนรักของเขาโทรมาชวน เมื่อชายหนุ่มทั้งสองเดินทางมาถึงที่งาน วิชญะก็เดินตรงเข้ามาต้อนรับและทักทายพวกเขาด้วยความเป็นกันเอง

            “ยินดีด้วยนะครับที่คุณเมธาวีจบการศึกษากลับมา เธอจะได้มาช่วยคุณดูแลธุรกิจ” กวินกล่าวแสดงความยินดีกับคุณวิชญะ

            “ขอบคุณมากครับที่พวกคุณมาร่วมงานนี้ ส่วนเรื่องธุรกิจผมเองก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่า...” วิชญะรู้สึกตัวว่าเขาไม่ควรพูดเรื่องนี้ในเวลาแบบนี้ เขาก็เลยเชิญบุคคลทั้งสองเข้าไปภายในงาน

            “เชิญพวกคุณข้างในดีกว่านะครับ มีคนถามหาพวกคุณอยู่หลายคนทีเดียว”

            “แล้วคุณเมธาวีอยู่ไหนครับ”

            ปิยภัศร์ซึ่งเดินตามคุณวิชญะเข้ามาในงานอดถามขึ้นมาไม่ได้ เนื่องจากเขามองหาแล้วแต่ไม่พบ

            “ตะวันยังไม่ลงมาเลยครับแต่อีกสักครู่ก็คงจะลงมา และผมจะแนะนำให้พวกคุณรู้จักเชิญทางนี้ครับ”

            เมื่อเข้ามาในงานก็มีนักธุรกิจมากหน้าหลายตามาทักทายกวินและปิยภัศร์ วิชญะจึงขอแยกตัวไปต้อนรับแขกคนอื่นๆ ทิ้งให้สองหนุ่มพูดคุยกันตามลำพัง

            “ภัศร์ทำไมนายถึงได้อยากมางานนี้”

            “เพราะฉันอยากจะเห็นหน้าตาลูกสาวของคุณวิชญะน่ะสิ ไม่งั้นจะโทรไปชวนนายมาด้วยทำไม เขาลือกันว่าทั้งสวยทั้งเซ็กซี่ฉันก็เลยอยากรู้ว่าตัวจริงจะสวยสักแค่ไหน หรือว่าเป็นแค่ราคาคุยเพราะว่ามีพ่อรวย”

            “ฉันได้ข่าวมาว่าธุรกิจของคุณวิชญะกำลังประสบปัญหาวิกฤต เกี่ยวกับเรื่องการเงินอยู่ไม่ใช่เหรอ”

            “ก็ประมาณนั้นถ้าคุณวิชญะระดมเงินทุนมาซัพพอร์ตไม่ทัน อาจจะต้องโดนถึงขั้นถูกฟ้องล้มละลายเพียงแต่มันเป็นข่าววงใน และคุณวิชญะเองก็พยายามอย่างเต็มที่ที่จะไม่ให้ข่าวนี้รั่วไหลออกไป”

            “อืม...ฉันก็ได้ยินมาอย่างนั้นเหมือนกัน และดูเหมือนจะใช้เงินไปไม่น้อยในการปิดข่าวนี้ นายว่าลูกสาวของเขาจะรู้เรื่องนี้ไหม”

            “ยังไม่น่าจะรู้นะ” ปิยภัศร์ตอบพร้อมกับยักไหล่อย่างไม่ค่อยสนใจเรื่องนี้เท่าไร

            “นายไม่คิดที่จะช่วยเหลือคุณวิชญะบ้างเหรอภัศร์ ฉันเห็นนายค่อนข้างที่จะสนิทสนมกับเขา”

            “ก็ต้องดูก่อนว่าลูกสาวของเขาสวยจริงสมคำร่ำลือหรือเปล่า”

            “พูดแบบนี้หมายความว่าถ้าคุณหนูตะวันสวยจริง นายอาจจะตัดสินใจช่วยเหลือธุรกิจพ่อของเธองั้นสิ”

            “มันก็ไม่แน่แต่ถ้าช่วยมันก็คงจะต้องมีข้อแลกเปลี่ยนกันบ้าง” ปิยภัศร์พูดพร้อมยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์

            กวินได้แต่ส่ายหัวพร้อมกับพูดว่า “ยิ้มเจ้าเล่ห์แบบนี้คงจะมีแผนการร้ายซ่อนอยู่ในใจแล้วสินะ”

            “อะไรกันฉันดูเป็นคนเลวร้ายขนาดนั้นเลยเหรอ”

            “ก็ไม่ได้เลวร้ายอะไรมากมาย นอกจากเห็นสาวคนไหนถูกใจก็อยากจะฟันเขาท่าเดียว และคนอย่างนายลองนึกอยากได้อะไรแล้วละก็ต้องเอามาเป็นของตัวเองจนได้ ไม่ได้ด้วยเล่ห์ก็เอาด้วยกลจริงไหม”

            ปิยภัศร์หัวเราะพร้อมกับตบไหล่ของเพื่อนรัก

            “นายเป็นเพื่อนที่รู้ใจฉันจริงๆ เลยวิน ไม่เสียแรงที่คบกันมานาน”

            แต่ก่อนที่จะพูดอะไรกันต่อพิธีกรก็ขึ้นไปกล่าวเชิญเมธาวีขึ้นมาบนเวที ทำให้การสนทนาของทั้งคู่ยุติลง และหันไปให้ความสนใจพิธีการบนเวทีแทนเพราะทุกคนต่างก็รอคอยเวลานี้

            เมธาวีปรากฏตัวบนเวที พร้อมกับชุดราตรียาวเกาะอกสีแดงเพลิงตัดกับสีผิวขาวนวลของเธอ ใบหน้าอ่อนใสผิวขาวอมชมพูอย่างคนสุขภาพดี ผมยาวนุ่มน่าสัมผัส เรียวปากบางสีระเรื่อมีรอยยิ้มผุดขึ้นเล็กน้อย ทุกสายตาต่างก็จับจ้องมองไปที่เธอเป็นจุดเดียวกัน นักข่าวแข่งกันรัวกดชัดเตอร์ให้แสงแฟลชวูบวาบไปหมด เธอยิ้มได้เซ็กซี่มากและกล่าวทักทายทุกคน พร้อมกับตอบคำถามของนักข่าวได้อย่างชัดถ้อยชัดคำ และเป็นธรรมชาติไม่มีอาการเขินอายให้เห็น

            ปิยภัศร์ยกมือลูบริมฝีปากของตัวเองพร้อมกับมองเธอด้วยสายตาโลมไล้ตั้งแต่หัวจรดปลายเท้า

            “สวยจริงสมคำร่ำลือทั้งสวยทั้งเซ็กซี่ แบบนี้ค่อยน่าสนใจหน่อย”

            กวินหันไปมองหน้าเพื่อน “นายกำลังจะบอกว่านายสนใจคุณตะวันละสิ คิดจะสละโสดหรือยังไง”

            “สละโสด! พูดเป็นเล่นมันเป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว นายก็รู้ว่าฉันหวงชีวิตโสดของตัวเองมากแค่ไหน แต่ฉันก็ไม่ปฏิเสธหรอกนะว่าฉันสนใจเธอ ว่าแต่นายสนใจเธอหรือเปล่าถ้านายสนใจฉันจะหลีกทางให้”

            “ไม่ล่ะท่าทางดูจะเป็นคุณหนูอารมณ์ร้ายฉันขี้เกียจปราบพยศ เชิญนายตามสบายเถอะ แล้วนายมีแผนอะไรในใจกันแน่”

            “ก็ไม่ใช่แผนซับซ้อนอะไร แค่คุณวิชญะให้เลขาของเขาติดต่อมาบอกว่าอยากจะขอพบฉัน ก็คงจะพูดเรื่องให้ช่วยเหลือธุรกิจของเขานั่นแหละ แต่ฉันยังไม่ได้ให้คำตอบอะไรกลับไป เพราะอยากที่จะมาดูตัวลูกสาวของเขาก่อนการตัดสินใจ บางทีฉันอาจจะช่วยเขานะแต่ว่ามันก็ต้องมีเงื่อนไขแลกเปลี่ยน” กวินหัวเราะก่อนที่จะพูดอย่างรู้เท่าทันความคิดของเพื่อน

            “อย่าบอกนะว่าจะเอาลูกสาวของเขามาขัดดอก”    

            “จะพูดแบบนั้นก็ได้ไม่งั้นฉันจะชวนนายมางานวันนี้ทำไม”

            และการพูดคุยของทั้งสองหนุ่มต้องยุติลง เพราะคุณวิชญะพาลูกสาวมาแนะนำให้รู้จักกับเพื่อนนักธุรกิจ และคนดังในวงสังคมไฮโซมากหน้าหลายตาจนเมธาวีเองก็ไม่สามารถจดจำได้หมด ได้แต่พูดจาทักทายพวกเขาตามมารยาทเท่านั้น