บทที่ 50

            ทันทีที่ป้าวรรณเดินออกไปจากห้อง ปิยภัศร์ก็หันกลับมาตำหนิยายตัวแสบของเขา

            “ผมต้องว่าคุณอยู่แล้วไม่สบายแล้วยังจะดื้อไปอาบน้ำสระผมแบบนั้นอีก แล้วดูคุณตอนนี้สิไข้ขึ้นสูงขนาดนี้อาจทำให้คุณช็อคได้รู้ไหมน่าตีจริงๆ”

            และถึงแม้ว่าเมธาวีจะไม่สบายแต่เธอก็ไม่ยอมที่จะให้เขาว่าเธอได้อยู่ฝ่ายเดียว หญิงสาวก็เลยเถียงกลับไปเช่นกัน

            “ก็ฉันอาเจียนออกมาเลอะไปหมดก็เลยไปอาบน้ำก็เท่านั้นเองไม่ใช่เรื่องใหญ่ซะหน่อย”

            “เท่านั้นเอง...ก็เพราะคุณดื้อผลถึงได้ออกมาเป็นแบบนี้ไงพอใจหรือยัง”

            หญิงสาวรู้ตัวดีว่าเป็นความผิดของตนเองจึงได้แต่นิ่งเงียบ แต่สุดท้ายปิยภัศร์ก็เป็นคนทำลายความเงียบนั้น โดยการถามหญิงสาวถึงข้อกังขาเมื่อคืน

            “ผมถามคุณจริงๆ คุณรังเกียจผมมากจนถึงกับอาเจียนออกมาเลยเหรอ”

            “ฉันเหม็นกลิ่นน้ำหอมที่คุณใช้เมื่อวานนี้ต่างหาก และฉันก็ไม่ได้ตั้งใจแต่มันกลั้นไว้ไม่อยู่ก็เลยอาเจียนใส่คุณแบบนั้น”

            ปิยภัศร์ดูจะพอใจกับคำตอบของอีกฝ่ายหนึ่งจนทำให้เขาพูดแซวกลับไป

            “คุณกำลังจะบอกผมว่า...ถ้าเมื่อคืนผมไม่ได้ใช้น้ำหอมกลิ่นนั้น...คุณจะยอมผมใช่ไหม”

            “อย่ามามั่วนิ่มนะ...ฉันไม่ได้หมายความแบบนั้นซะหน่อย”

            “งั้นเรามาพิสูจน์กัน” เขาพูดพร้อมกับกอดเธอเอาไว้และเลื่อนหน้าเขามาใกล้...ใกล้ และใกล้ จนเกือบที่จะสัมผัสริมฝีปากแต่หญิงสาวหันหน้าหนีซะก่อน

            “อย่านะ...เดี๋ยวใครมาเห็นเข้า...แล้วเอาไปพูดกัน”

            “ใครมันจะกล้าเอาไปพูด”

            “ปากของพวกเขาเราไปห้ามเขาได้เหรอคะ แต่ที่ทำได้แน่ๆ ก็คือเราห้ามการกระทำของเราได้ค่ะ ถ้าเราไม่ทำอะไรที่ไม่เหมาะสมให้เขาเก็บเอาไปพูดกันได้ ก็จะไม่มีใครพูดหรอกค่ะ”

            “ถ้าใครมันกล้าพูดผมจะไล่มันออกให้หมดเลย” ชายหนุ่มพูดอย่างเอาแต่ใจตัวเอง

            “ปล่อยฉันเถอะค่ะเดี๋ยวหมอสรรค์เข้ามาเห็นเข้า”

            “ถ้าคุณอยากให้ผมปล่อยคุณก็ได้แต่ว่ามีเงื่อนไขนะ”

            “เงื่อนไข? เงื่อนไขอะไรคะ”

            “คุณต้องจูบผมก่อน”

            “อะไรนะ! มีเงื่อนไขอะไรแบบนี้ด้วยเหรอ”

            “คุณจะไม่ทำก็ได้ผมไม่บังคับจิตใจคุณ แต่ผมจะกอดคุณไว้แบบนี้ พอหมอสรรค์เข้ามาก็จะได้เห็นบทโรแมนติกของเราสองคน”

            “ไหนคุณบอกว่าจะไม่บังคับจิตใจของฉัน”

            “สิทธิ์ในการตัดสินใจเป็นของคุณ ถ้าคุณอยากให้หมอสรรค์มาเห็นเราอยู่ด้วยกันแบบนี้ก็ตามใจ”

            “ก็ได้ค่ะ...แต่คุณต้องรักษาสัญญาด้วยนะ” พูดจบเธอก็หันไปจูบแก้มของชายหนุ่มอย่างรวดเร็ว

            “อะไรกันตะวันที่ผมบอกให้คุณจูบผม...ผมหมายถึงจูบปากผมต่างหาก”

            หญิงสาวพยายามระงับอารมณ์โกรธของตัวเอง เพราะรู้ดีว่าสำหรับเขาแล้วไม่ควรที่จะใช้ไม้แข็งไปคัดง้างไม่มีทางสำเร็จแน่นอน และการกระทำเช่นนั้นจะทำให้เธอเสียเปรียบเขาอีกด้วย

            “ว่าไงตกลงคุณจะทำหรือเปล่า”

            “ฉันก็ต้องทำอยู่แล้ว ฉันมีทางเลือกอื่นอีกหรือ” แต่ก็ยังไม่วายบ่น

            “ผู้ชายอะไรรังแกได้แม้กระทั่งผู้หญิงไม่มีทางสู้”

            “ก็ผู้หญิงที่ทั้งสวยและเซ็กซี่อย่างคุณใครบ้างจะอดใจไหว”

            หญิงสาวหลับตากลั้นใจยื่นใบหน้าเข้าไปจูบปากเขาและผละออกมาอย่างรวดเร็ว ปิยภัศร์ขำกับอาการที่เธอทำ

            “ตะวันที่คุณทำเมื่อกี้เขาเรียกว่าเอาปากประกบปากเท่านั้น คุณไม่รู้หรือแกล้งไม่รู้กันแน่ว่าเขาจูบกันยังไง ผมจะสาธิตให้คุณดูเอง”

            เมื่อชายหนุ่มพูดจบเขาก็ประทับริมฝีปากของเขาลงที่ริมฝีปากนุ่มทันทีก่อนจะใช้ลิ้นไล้ไปตามริมฝีปากนั้น ออดอ้อนให้เธอเผยอปากเพื่อเข้าไปลิ้มชิมรสความหวานจากภายใน จุมพิตของเขาร้อนแรงเรียกร้องมากขึ้นจนเมธาวีเริ่มหายใจหอบถี่กับความต้องการที่เรียกร้องของเขา

            มือของชายหนุ่มสัมผัสไปทั่วเรือนร่างของเธอ และเธอเองก็แทบจะหลอมละลายไปกับรสสัมผัสนั้น แต่แล้วเขาก็หยุดทุกการกระทำทุกอย่างไว้เพียงแค่นั้น

            “วันนี้ผมสาธิตให้คุณดูแค่นี้ก่อน ไว้ผมอารมณ์ดีกว่านี้เมื่อไรจะมาสอนให้คุณรู้ว่า เวลาที่ชายหญิงเขารักกันเขาจะสัมผัสกันยังไง”

            หญิงสาวหน้าแดงขึ้นมาเพราะคำพูดของเขา

            “คุณก็ได้ในสิ่งที่คุณต้องการไปแล้วปล่อยฉันซะที ก่อนที่หมอสรรค์ ป้าวรรณ หรือคนอื่นๆ จะเข้ามาเห็น”

            “ก็ได้ผมจะยอมปล่อยคุณก่อน” เขาพูดแต่ยังไม่ยอมปล่อยเธออยู่ดี และยิ่งหญิงสาวได้ยินเสียงของป้าวรรณร้องบอกกับหมอสรรค์

            “คุณหมอเชิญทางนี้ค่ะ คุณตะวันตัวร้อนมากเลยค่ะ”

            “ปล่อยสิคะ...ป้าวรรณกับหมอสรรค์กำลังจะเข้ามาแล้วนะ” เมธาวีพูดพร้อมกับมองไปที่ประตูแล้วก็หันมามองเขาด้วยสายตาขอร้องอย่างร้อนรน ปิยภัศร์ไม่อยากที่จะแกล้งหญิงสาวมากไปกว่านี้จึงยอมปล่อยตามคำขอนั้น แต่ยังไม่วายกดจมูกของเขาลงไปบนแก้มนุ่มของเธออีกครั้ง