บทที่ 8

            งานทุกอย่างผ่านพ้นไปด้วยดี ปิยภัศร์เป็นคนประมูลเครื่องเพชรชุดที่เมธาวีสวมใส่ ด้วยราคาสูงถึงร้อยห้าสิบล้านบาทเลยทีเดียว เพราะเพชรแต่ละเม็ดล้วนแล้วแต่เป็นเพชรที่ถูกคัดสรร และทำการเจียระไนมาอย่างดี ที่สำคัญเป็นเพชรน้ำหนึ่งที่เจ้าภาพของงานตั้งใจจัดมาแสดงและประมูล เพื่อหารายได้ไปบริจาคให้เด็กที่ติดเชื้อเอชไอวีจากแม่สู่ลูก

            ปิยภัศร์เองก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าจะเอาเครื่องเพชรชุดนี้ไปทำอะไร รู้แต่เพียงว่าเขาไม่อยากให้เครื่องเพชรหรือข้าวของที่เธอเคยสวมใส่ตกไปอยู่ในมือของคนอื่น บางทีเขาอาจจะเอาเครื่องเพชรชุดนี้กำนัลให้กับเธอ ถ้าเธอปรนนิบัติได้ถูกใจเขา

            กวินเองก็ร่วมประมูลเครื่องเพชรจากงานนี้ไปสองชุดเช่นกัน รวมมูลค่ากว่าร้อยล้านบาท

            ในระหว่างที่ชายหนุ่มรอซินดี้คู่ขาเก่าอยู่นั้น กวินก็เดินโอบหญิงสาวที่ปิยภัศร์จำได้ว่าเธอก็เป็นนางแบบคนหนึ่ง ที่ร่วมเดินแบบในค่ำคืนนี้ด้วยเช่นกัน เขาเอ่ยปากขอตัวกลับก่อน ปิยภัศร์พยักหน้ารับรู้ และยืนรออยู่สักพักซินดี้ก็เดินเข้ามากอดแขนของเขาเอาไว้จากนั้นทั้งคู่ก็เดินไปที่รถ

            เมื่อทั้งสองคนเดินเข้ามานั่งในรถซินดี้ก็กอดชายหนุ่มเป็นพัลวัน พร้อมกับการจูบที่เร่าร้อนดูดดื่มซึ่งเขาก็ปล่อยให้เธอทำเช่นนั้น แถมยังสนองตอบหญิงสาวกลับไปด้วยจูบที่ดุดัน มือของเขาลูบไล้ผ่านเข้าไปในเสื้อคอกว้างกำมะหยี่สีดำของเธอ ซึ่งซินดี้เองก็ไม่ได้สวมใส่บราเซีย เธอครางออกมาด้วยความพึงพอใจกับสัมผัสที่ชายหนุ่มมอบให้

            ในขณะเดียวกันนั้นเอง...ตะวันที่เปลี่ยนเครื่องแต่งตัวเสร็จก็เดินมาที่รถ แต่ว่าเธอดันทำกุญแจรถตกจึงก้มลงเก็บ ฉับพลันสายตาก็มองเข้าไปเห็นบทรักร้อนแรงในรถของชายหนุ่ม ซึ่งจำได้ทันทีว่าชายหนุ่มคนนั้นคือใคร

            เมธาวีถึงกับตกใจแล้วก็รีบเดินกลับไปที่รถของตัวเองเพื่อที่จะขับออกไปด้วยความรวดเร็ว แต่ปิยภัศร์ก็ยังทันเห็นปฏิกิริยาของเธออยู่ดีที่เห็นเขากับซินดี้กอดจูบกันภายในรถ

            เขาเปลี่ยนแผนทันทีโดยบอกกับซินดี้ว่าให้เธอกลับบ้านไปก่อน แล้วเขาจะติดต่อเธอกลับไป ตอนแรกซินดี้ทำท่าจะปฏิเสธแต่พอเห็นสายตาดุดันของเขาที่มองมาที่เธอ ทำให้เธอต้องยอมทำในสิ่งที่เขาต้องการ เมื่อซินดี้ลงไปจากรถยังไม่ทันที่จะปิดประตูให้ดี เขาก็ออกรถไปด้วยความเร็วสูงอย่างรีบร้อน

            ปิยภัศร์ขับรถตามหญิงสาวจนทันและขับตามเธอไปห่างๆ เพื่อไม่ให้เธอรู้ตัวว่ากำลังถูกสะกดรอยตาม จนเมื่อเธอเลี้ยวรถเข้าบ้านเรียบร้อยเขาก็ขับรถกลับบ้านของตัวเอง ทำไมเขาต้องทำแบบนี้เขาก็ไม่เข้าใจการกระทำแปลกๆ ของตัวเองเหมือนกัน

            กวินขับรถพาหญิงสาวที่เขาควงมาด้วยซึ่งเขาจำไม่ได้แม้กระทั่งชื่อของเธอ  และไม่คิดว่าจะต้องจดจำเพราะเขาเอาเธอมาเพื่อปลดเปลื้องความใคร่ของเขาในค่ำคืนนี้เท่านั้นเอง

            เขาใช้ชีวิตกับผู้หญิงไม่ซ้ำหน้าผ่านมาก็ผ่านไปไม่มีการผูกมัด ถูกใจก็คบต่อแต่ถ้าไม่ก็เลิกลากันไปโดยเขาให้เงินพวกหล่อนเป็นค่าตอบแทน ครั้งนี้ก็เช่นกันไม่มีอะไรแตกต่าง เขาพาเธอขึ้นไปบนคอนโดหรูหราของเขาแทนที่จะพาไปที่บ้าน

            เมื่อพาเธอเข้าไปในห้องกวินกระชากร่างของเธอเข้ามาในอ้อมกอดอย่างแนบชิด ก่อนจะก้มลงแนบริมฝีปากลงบนริมฝีปากบางอย่างหนักหน่วงรุนแรง

            มือเรียวยาวของเขาเริ่มซุกซนลูบไล้ไปยังแผ่นหลังเนียนผ่านเสื้อตัวบางและวกเข้าไปยังเนื้อนวลใต้เสื้อ ก่อนที่มือเรียวยาวข้างเดิมจะไล้วนมายังด้านหน้าลูบไล้ผ่านทรวงอกทีละข้างอย่างช้าๆ  ส่วนมืออีกข้างเริ่มไล้ลงบนสะโพกเนียน หญิงสาวในอ้อมแขนเขาเริ่มหายใจติดขัด

            กวินผลักเธอให้นอนลงบนโซฟาในห้องรับแขก และแนบร่างตามลงไปเขาแนบริมฝีปากลงบนริมฝีปากบางแล้วบทรักร้อนแรงก็เริ่มต้นขึ้น โดยที่หญิงสาวเองก็ตอบสนองเป็นอย่างดี

            จากนั้นทุกอย่างก็ดำเนินไปอย่างเร่าร้อนรุนแรง จนทั้งคู่ถึงจุดหมายปลายทางพร้อมกัน กวินซบหน้าลงบนซอกคอของหญิงสาวอย่างเหนื่อยอ่อนก่อนที่จะลุกขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัวเตรียมกลับไปนอนที่บ้าน

            เขารอจนหญิงสาวอาบน้ำแต่งตัวออกมาชายหนุ่มส่งเช็คให้เธอเป็นค่าตอบแทนสำหรับความสุขที่เธอมอบให้เขา หญิงสาวทำหน้างงอย่างไม่เข้าใจ กวินหยิบเช็คที่เขาเตรียมไว้ใส่มือของเธอ อีกทั้งยังบอกยุติความสัมพันธ์เพียงชั่วข้ามคืน

            หญิงสาวมองดูตัวเลขหนึ่งแสนบาทเขาจ่ายค่าตัวเธอแพงขนาดนี้เลยเหรอ ถ้าไม่เอาก็โง่เต็มทีละหลังจากนั้นก็แยกย้ายกันไป พร้อมกับความสัมพันธ์ที่จบลงอย่างง่ายดาย