รำคาญ

หลังจากที่ไปส่งลูกหมีที่บ้าน​ความจริงแล้วเขาไม่ได้มีธุระกับครอบครัวอย่างที่บอกกับเธอหรอก​ เขาแค่รำคาญและเบื่อลูกหมีก็เท่านั้น​

วันนี้เขาและเพื่อนๆนัดกันไปดื่มที่ผับ​ ซึ่งพวกไอ้เจ้ากับไอ้นัทพวกมันไม่อยากกลับ​ไปที่บ้านของไอ้เสือ​ เพราะขี้เกียจตอบคำถามลูกหมี​

เรานัดกันสามทุ่ม ตอนนี้ผมเองก็จะกลับไปเปลี่ยนชุดที่คอนโดของตัวเองเช่นกัน ​แล้วจะไปรับปริม ซึ่งเป็นแฟนของผมเอง​ ผมกับปริมเราคบกันมาสักพักแล้ว​ แต่ก็ยังไม่เปิดเผย​ เพราะไอ้เสือขอไว้​ มันกลัวน้องของมันจะหัวใจวาย​เพราะรับไม่ได้​ ถึงมันจะรำคาญน้องมันแต่ลึกๆแล้วผมเชื่อว่ามันก็รักลูกหมีแหล่ะ

ตอนที่พวกเรารู้เรื่องของลูกหมี​ เรื่องมันประมาณห้าปีที่แล้ว.... ตอนนั้นเธอน่าสงสารมาก​ โดยปกติเธอไม่แข็งแรงตั้งแต่เกิดอยู่แล้ว​ พอโตขึ้นมาหน่อยเธอก็ป่วยบ่อยมาก​ ล่าสุดหมอก็ตรวจพบว่าเธอเป็นโรคหัวใจ​

ตอนนั้นไอ้เสือถึงกับมาขอร้องให้ผมช่วย​ ผมยังจำวันนั้นได้ดี

เสือ​ : "ไอ้กันต์กูมีเรื่องจะขอร้องมึงว่ะ​ ตอนนี้ลูกหมีเหมือนจะรักมึงมาก ​เธอฟังมึงคนเดียว​ รักมากจนทุกคนกลัวว่าถ้าเธอรู้ว่ามึงมีแฟน​ เธอจะรับไม่ไหวและอาการจะกำเริบ"

กันต์​ : "มึงหมายความว่าไงไอ้เสือ"

เสือ​ : "หมอบอกว่าลูกหมีเป็นโรคหัวใจว่ะ​ ทางเดียวที่จะรักษาให้หายได้ คือการเปลี่ยนหัวใจเท่านั้น​ ในระหว่างนี้ก็อย่าให้อาการกำเริบ​ เพราะร่างกายของเธออ่อนแออยู่แล้ว​ มึงช่วยเอ็นดูน้องกูต่อไปได้ไหม​ ถือว่ากูขอร้อง​ จนกว่าลูกหมีจะผ่าตัดและเปลี่ยนหัวใจ​"

กันต์​ : "นานแค่ไหน.....?? "

เสือ​ :" กูตอบไม่ได้ว่ะ.... เพราะตอนนี้ยังหาหัวใจที่เข้ากับน้องกูไม่ได้"

กันต์​ :" ไอ้เสือ! มึงรู้ใช่ไหมที่กูพูดดีและตามใจลูกหมี​ เหตุผลเดียว​คือ​ เพราะเธอเป็นน้องมึง​เท่านั้น​ ถ้าเป็นเด็กคนอื่นกูไล่ตะเพิ่ดไปนานแล้ว"

ลูกหมีชอบผมมาก​ เธอทำตัวติดกับผมตลอดเวลา​ ชอบโทรหาหรือไม่ก็ไลน์มาหาผม​จนผมรำคาญ​ เวลาผมอยู่บ้านไอ้เสือ​ เธอก็จะเกาะติดกับผม​จนบางครั้งผมก็อึดอัด​ เรื่องนี้ทุกคนรู้ดี​แม้แต่พ่อแม่มันก็รู้

เสือ​ : " กูรู้.... ถ้าลูกหมีผ่าตัดเสร็จเมื่อไร​ มึงอยากได้อะไร​ กูยอมทุกอย่าง​ พ่อแม่กูพร้อมเปย์มึงเพื่อเป็นการตอบแทน"

กันต์​ : "หึ... น่าสนใจตรงนี้แหล่ะ รถสปอร์ตที่เพิ่งออกใหม่ล่าสุด​ ถ้ามึงโอเค​กูก็ตกลง"

จริงๆผมไม่ได้อยากได้ของอะไรหรอก​ แต่ในเมื่อครอบครัวไอ้เสืออยากตอบแทน​ แน่นอนผมก็ไม่ปฏิเสธอยู่แล้ว​

เสือ​ :" หึ.. ไอ้เหี้ยกันต์​เล่นของแพงด้วย"

กันต์​ :" กูต้องทำอะไรบ้าง....?"

เสือ​: " มึงแค่ตามใจ​ และอ่อนโยนกับน้องกูเหมือนที่มึงทำตอนนี้​แหล่ะ อีกอย่าง…กูไม่ได้ห้ามมึงมีแฟนน่ะ​ แต่อย่าเพิ่งเปิดเผยได้ไหม"

กันต์​ : "อื้มมมม ตกลง"

เสือ​ : "ขอบใจมากน่ะเว้ยย​"

ทางด้านของกันต์ในตอนนั้นที่ผมรับปากไอ้เสือไป​ ผมก็มีแฟนน่ะ​ แต่เป็นแฟนที่คบไปเรื่อย​ๆคบแบบไม่จริงจัง​ แค่เหงาๆตามประสาผู้ชาย​ เอาง่ายๆคบไว้เพื่อเอากัน​ และผู้หญิง​ก็ยอมที่จะไม่เปิดเผยเรื่องความสัมพันธ์​

ผมต้องทำตัวเป็นผู้ชายที่แสนดี​ อ่อนโยน​ พูดเพราะต่อหน้าลูกหมี​ แต่ความจริงนิสัยของผมคือตรงข้ามกันเลย​ เผลอๆถ้าเธอรู้จักนิสัยที่แท้จริงของผม​ เธอ​อาจจะไม่ชอบผมก็ได้

โดยปกติพวกผมชอบไปอยู่ที่บ้านของไอ้เสือมัน​ เพราะที่นั่นพ่อกับแม่มันทำห้องส่วนตัวให้พวกผมทั้งสี่คน​ เป็นห้องที่ใหญ่มากซึ่งท่านต่อเติมออกมาจากตัวบ้าน​

ท่านบอกว่าให้พวกผมใช้ได้ตามสบาย​ มันจึงกลายเป็นพื้นที่ส่วนตัวของพวกผมไปแล้ว​ บางวันพวกผมก็นอนที่บ้านมัน​

ใช้ชีวิตที่บ้านมันมากกว่าบ้านตัวเองสะอีก​ เพราะพ่อแม่มันใจดีมาก​ ให้อิสระกับลูกเต็มที​ ท่านแค่อยากให้ลูกอยู่ในสายตา​ ไอ้เสือมันถึงไม่มีคอนโดเป็นของตัวเอง​ ส่วนพวกผมสามคนมี แต่ก็ชอบมาอยู่ที่บ้านมันอยู่ดี

ที่นี่ดีทุกอย่าง…เสียอย่างเดียวคือลูกหมี​ เธอทำให้พวกผมเบื่อ​ รำคาญ​ กับความเอาแต่ใจของเธอ​ แม้แต่ไอ้เสือที่เป็นพี่ชายแท้ๆของเธอยังรำคาญเธอ​เลย เผลอๆอาจมากกว่าพวกผมด้วยซ้ำ​ มันยังพูดเลยว่า.. "กูไม่น่ามีน้องสาวแบบนี้เลย" พวกคุณคิดดู​ว่าเธอต้องนิสัยยังไงถึงไม่มีใครชอบขนาดนี้​

ถ้าไม่ติดว่าไอ้เสือกับพ่อแม่มันขอให้ผมช่วยเล่นละครน่ะ​ ผมไม่มีวันที่จะสนใจยัยเด็กคนนี้แน่​ เฮ้อ... ทั้งอ้วน​ ทั้งไม่สวย​ ทั้งเอาแต่ใจ​ ขี้โรค​ แถมยังแต่งตัวเชยๆอีก

ทุกครั้งที่ผมพาเธอไปเที่ยวห้าง​ คนก็เอาแต่มองเพราะการแต่งตัวของเด็กนี่​ ผมอายมาก แถมเธอยังจะมาเกาะแขนผมทำตัวราวกับว่าเราเป็นแฟนกันอีก​ ซึ่งผมไม่ชอบเลย​