Share

คิดถึง

Author: Little_nem
last update publish date: 2026-08-17 00:36:45

“ออกไป ออกไปเดี่ยวนี้น่ะ​ นายเป็นใครเข้ามาในห้องฉันทำไม...... ออกไป”​ เธอยังคงโวยวายและผลักเขาให้ออกจากห้องของตัวเอง

แต่เขากลับรวบมือเธอแล้วดึงเธอมากอดไว้​..... แล้วพูดประโยคที่ทำให้เธอหยุดชะงัก​ “รู้ไหมว่าคิดถึง​มากขนาดไหน คิดถึงจนจะเป็นบ้าอยู่แล้ว”​เขากอดเธอแล้วลูบแผ่นหลังของเธออย่างปลอบโยน​ เหมือนที่เคยทำ​และจูบตรงไฝบริเวรต้นคอของเธอ​

เธอเคลิมไปกับสัมผัส​ของเขา​ แต่พอได้สติเธอเลือกทีาจะผลักเขาออกอย่างแรง​ แล้วถามเขาออกไปด้วยน้ำเสียงเหวี่ยง​ๆ...

“นายต้องการอะไร​ แล้วเข้ามาในห้องฉันทำไม​ นายรู้ได้ไงว่าฉันอยู่ที่นี่”​

“นายเสือ!!!”​ เธอเรียกชื่อเขาอย่างโมโห​ ฉันถามว่า​ “นายรู้ได้ไงว่าฉันอยู่ที่นี่”​

“เรียกชื่อผัวได้แล้วหรอ... หื้มมมม นึกว่าลืมกันไปแล้ว”​

“นายเสือ!!!!! ไอ้เลวเสือ!!! ​ ไอ้เหี้ยเสือ​!!! ”​

“จุ๊ๆๆๆ​ ทำไมเรียกชื่อผัวไม่เพราะ​แบบนี้ล่ะ​ ไม่น่ารักเลยนะเมีย”​

“ใครเป็นเมียนาย​!!”​

“หื้มมม..... ต้องให้ทบทวนไหม”​ เสือก้าวไปข้างหน้าจนปริมตกใจต้องถอยหลัง​ แต่เธอไม่ระวังทำให้เกือบล้มหัวขมำ​ดีที่เสือประคองได้ทัน​

เขาประคองเธอมานั่งที่โซฟา​แล้วยกตัวเธอมานั่งบนตัก​พร้อมทั้งโอบรัดตัวเธอจนแน่น​

เสือเป็นคนดื้อด้านยิ่งห้ามก็เหมือนยิ่งยุ​ เธอรู้สึกเหนื่อย​ คิดว่าคนแบบนี้ด่าไปก็ไม่มีประโยชน์​ คงต้องคุยกับดีดี

“ปล่อยยย....จะฆ่ากันหรือไง!! ฉันหายใจไม่ออก”​ เขาไม่ได้ปล่อยเธอ​ แค่คลายอ้อมกอดก็เท่านั้น

“นายตามฉันมาใช่ไหม”​

“ใช่..... เราตามปริมมาตั้งแต่มหาวิทยาลัย”​ไม่มีเหตุผลที่เขาจะโกหกเธอ​ วันเขาจะคุยกับเธอให้รู้เรื่อง

“ต้องการอะไร.....”​

“เรื่องของเราไง”​

“หึ...... มันไม่มีเรื่องของเราตั้งแต่แรกแล้ว​ นายลืมไปแล้วหรอ”​

.

.

“ขอโทษ​ เสือขอโทษ​ ยกโทษให้กันได้ไหม​ ให้โอกาสเสือสักครั้งได้ไหม​ สัญญาจะไม่ทำให้ผิดหวังอีก”​

“มันสายไปแล้ว.... ฉันอยากเริ่มต้นใหม่ ไม่อยากจมอยู่กับอดีตที่เจ็บปวด”​

“เราเริ่มต้นกันใหม่ได้นิปริม เสือยังรักปริม​อยู่น่ะ”​

“ไม่.... ฉันอยากเริ่มต้นใหม่กับคนอื่นที่ไม่ใช่นาย... ฉันพอแล้วกับนาย ฉันไม่อยากเจ็บอีกแล้ว​ ฮึกๆๆๆ”​ พูดมาถึงตรงนี้น้ำตาเธอก็ไหลออกมา​ ฮื่อๆๆ​ ทำไมเธอต้องอ่อนแอต่อหน้าเขาด้วย​

“ปริม”​.... เสือที่เห็นน้ำตาปริมก็ตกใจ​ “ปริมไม่ร้องสิ”​ เขารู้ได้เลยว่าเธอคงจะเจ็บปวดกับเขามาก​

“ฮื่อๆๆๆๆ​”​ ยิ่งเขาบอกไม่ให้ร้อง​เธอก็ยิ่งร้อง​ ใช่สิเขาไม่เป็นเธอคงไม่เข้าใจหรอกว่าที่ผ่านมาเธอต้องเจ็บปวดขนาดไหน

“ไม่ร้องสิคนดี”​ เขาดึงเธอมากอดอย่าห่วงแหน​ อยากซึมซับความเจ็บปวดของเธอบ้าง​

.

.

“ปล่อยได้แล้ว.... นายไม่ควรมากอดฉันแบบนี้​ ตอนนี้ฉันเป็นแฟนเพื่อนนายน่ะ​ ช่วยให้เกียรติ​เพื่อนตัวเองด้วย”​

“ทำไมต้องคบกับไอ้กันต์”​

“เรื่องของฉันไหม.....ฉันจะคบกับใครยังไงมันก็ไม่เกี่ยวกับนาย”​

“เสือไม่ยอม​ ปริมเป็นเมียของเสือ​ เรื่องอะไรเสือต้องยอมให้ปริมไปเป็นของมัน”​

“นายฝันอยู่หรอ​ .... เรื่องของเรามันจบนานแล้ว”​

(......)​

พรึ่บ!! “ปล่อย!!! นายจะอุ้มฉันไปไหน ไอ้บ้า”​

“ไปนอนกัน​ เสือง่วง”​

“ไม่... ปล่อยยย”​ ตุ๊บ โอ๊ยยย!!!

“จะไปไหนมานอน”​ เมื่อเห็นว่าคนตัวเล็กจะหนี​ เขาจึงดึงเธอมานอน​แล้วกอดเธอ​ไว้​ “คิดถึง​ คิด​ถึง​ คิดถึง”​

หลังจากที่พูดประโยค​นั้นจบ​เขาก็เงียบไปเลย​ เธอพยายามจะดึงแขนเขาออกแต่ทำไม่ได้​ มันแน่นมาก​ สุดท้ายเธอเองก็ทนความง่วงไม่ไหว​พลอยหลับไปในอ้อมกอดของเขา​

เมื่อเห็นคนตัวเล็กเงียบ​เขาก็กระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น​เหมือนกลัวว่าเธอจะหายไป

“ฟอด!! ฟอด!! คิดถึง​มากเลยรู้ไหม”​

ตอนนี้เขาเองก็ไม่รู้จะทำยังไง​ แต่ที่แน่ๆเขาปล่อย​ ปริมไปไม่ได้​เพราะปริมเป็นเมียเขา

ผ่านไปราวๆสองชั่วโมง​ ฟอด!! เขาเข้าไปปลุกเธอด้วยการหอมแก้ม​ซ้ำแล้วซ้ำเล่า​ ฟอด​ ฟอด.....

“อื้มมมม​ คนจะนอน​อย่ากวน”​

“หึ... ยังขี้เซา​เหมือนเดิมเลยน่ะ​ ถ้าปริมไม่ตื่น​ เราจะไม่ทำแค่หอมน่ะ”​ พอผมพูดจบเท่านั้นแหล่ะ​ครับ เธอตื่นมาทันที

“อย่าน่ะ..... นายไม่มีสิทธิ์​”​

“เหรอ...เสือไม่มีสิทธิ์​จริงๆหรอปริม”​ เขาผลักปริมลงไปนอนราบบนเตียง​เหมือนเดิม แล้วตัวเองก็ขึ้นคร่อมร่างของเธอ

“อย่าทำอะไร​ บ้าๆน่ะเสือ​”​

“เรามารื้อฟื้นความหลังกัน​ จุ๊บ​ จุ๊บ​ จ๊วบ จ๊วบ​ จ๊วฟฟ จ๊วฟ เปิดปากหน่อยปริม”​

“มะ... ไม่เอิกก”​

เสือใช้มือบีบนมปริมอย่างแรง​ จนปริมครางออกมา​ เป็นโอกาสที่เสือสามารถใช้ลิ้นกวาดน้ำหวานในปากเธอ​ จ๊วบบ​ จ๊วบบบ​ จ๊วฟ​ จุ๊บ​ หวานมาก​ จากนั้นเขาก็เริ่มซุกไซต์​ตามซอกคอขาวของเธอ​

ฮึก​ ฮึก..... เสียงสะอื้นของเธอทำให้เขาหยุดการกระทำ​

“ขอโทษ... เสือไม่ทำแล้ว​ ป่ะรีบไปอาบน้ำแต่งตัว​ จะได้ออกไปผับด้วยกัน”​

“เราให้กันต์มารับ​แล้ว​ เราจะไปกับกันต์”​

“ไปบอกมันว่าปริมจะไปเอง​หรือปริมจะให้เราบอก”​

“ไม่ต้องมายุ่ง...... เห้ยยย!!! น่านำคาญที่สุด​”​

หึ...หลังจากที่ปริมเข้าไปอาบน้ำ​ด้วยหน้าตาบึ้งตึง​ ผมก็ลงไปเอาเสื้อผ้าที่รถ​เพื่อมาอาบน้ำด้วยเช่นกัน

ตอนขึ้นมาผมเห็นเธอกำลังแต่งตัว​ ผมก็เดินไปเอาผ้าเช็ดตัวที่เธอใช้แล้ว​มาใช้ต่อ​...อย่างไม่นึกรังเกียจ​

“นี่!! นั้นมันของฉันน่ะ​”​

“แล้วไง... ของเมียก็เหมือนของผัว”​ ผมไม่เคยรังเกียจ​ที่จะใช้ของทุกอย่างหลังจากปริม ก็อย่างที่บอกของเมียตัวเองผมไม่รังเกียจ​อยู่แล้ว

กว่าเราสองคนจะมาถึงผับก็เลยเวลาเกือบครึ่งชั่วโมง เพราะอะไรน่ะหรอ ก็เขาน่ะสิเป็นอะไรไม่รู้​ ไม่พอใจกับชุดที่เธอใส่​ เขาบอกว่ามันโป๊ อันนั้นก็โป๊อันนี้ก็โป๊​ พอเธอไม่ยอมเขาก็ดึงเสื้อเธอมาฉีกต่อหน้าต่อตา​ จนสุดท้ายเธอต้องใส่กางเกงยีนกับเสื้อเอวลอย​ เขาถึงยอม​

“เลิกทำหน้าแบบนั้นได้แล้ว​ มันไม่สวย​”​

“เป็นเพราะใครล่ะ​.... หึ่ยยย”​

เป็นเพราะเขาเองแหล่ะ​ ก็ใครมันจะไปยอมให้เมียตัวเองใส่เสื้อขาดๆแบบนั้นล่ะ​เขาหวง จบ

“ป่ะ... ลงได้แล้ว”​

“ไม่ต้องมาจับมือ​ เดี่ยวกันต์จะมารับ”​

“ไม่ต้องรอมันหรอก​ ขึ้นไปด้วยกันนี่แหล่ะ”​

“เดี่ยวทุกคนสงสัย​ ฉันขี้เกียจ​อธิบาย”​

“เดี่ยวเสืออธิบายเอง​ครับ”​ จากนั้นเขาก็จับมือเธอเข้ามาในผับ​ ซึ่งก็เป็นไปตามคาดคือคนเยอะมากๆ​ “จับมือเสือแน่นๆน่ะ​ เดี่ยวหลง”​

“ฉันไม่ใช่เด็กแล้วน่ะ​....”​

“รู้แล้วน๊าว่าไม่ใช่เด็ก​ เต็มไม้เต็มมือขนาดนั้น​ไม่เด็กหรอก”​

“ไอ้บ้านี่!!...... ปล่อยมือได้แล้วเดี่ยวเพื่อนนายมาเห็น”​ เธอดึงมือออกจากการเกาะกุมของเขา​ แล้วเดินเข้าไปหากันต์

.

.

“กันต์ปริมมาแล้วว.........”​

“อ้าว.... กันต์บอกว่าถ้าถึงให้โทรมาหา​ ทำไมไม่โทรละปริม​ เดินขึ้นมาคนเดียวอันตราย”​

“ก็ขึ้นมากับกูเมื่อกี่​ มึงจะลงไปรับให้เสียเวลาทำไม”​

“มึงมากับปริมได้ไง.....”​ กันต์หันไปถามเพื่อนด้วยความสงสัย

“กูบังเอิญเจอปริมหน้าผับ​ ก็เลยชวนขึ้นมาด้วยกัน”​

“อื้ม......”​

“มานั่งตรงนี้ก็ได้ปริม.....”​กันต์ขยับให้แฟนตัวเองนั่งข้างๆ “ปริมเอาอะไรเพิ่มไหม​ เดี่ยวกันต์สั่งมาให้”​

“ไม่เป็นไร​ เท่านี้ก็พอแล้ว”​

“แล้วมึงละไอ้เสือ....”​

“กินเท่าที่พวกมึงสั่งนี่แหล่ะ”​

“โอเค.......”​

“พวกมึงกำลังคุยอะไรกันอยู่สีหน้าดูเครียดๆ”​ เป็นเสือที่ถามเพื่อน​ เพราะตอนที่เขากำลังจะถึงโต๊ะ​ เขาเห็นเพื่อนคุยกัน

“เฮ้ออ.... อย่างไอ้กันต์จะมีกี่เรื่องให้มันเครียด”​ เป็นนัทที่พูดขึ้น

“เรื่องน้องกูว่างั้น...”​

“อื้ม​ กูต้องทนอีกนานไหมว่ะ​ กูพูดตรงๆเลยน่ะเว้ย​ ตอนนี้กูไม่ไหวแล้ว กูไม่อยากเล่นละครกับน้องมึงแล้ว​ ทุกวันนี้กูแทบจะไม่มีเวลาส่วนตัวเลย​ น้องมึงเล่นโทรหากูทุกเวลา​ มันน่ารำคาญมากเลยไอ้เสือ”​

“น่าจะอีกไม่นานแล้วว่ะ​ ตอนนี้พ่อกูบอกว่าได้หัวใจมาแล้ว​ รอแค่ร่างกายลูกหมีพร้อมก็จะผ่าตัดทันที”​

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • หัวใจร้าวรัก   คำว่ารักและความคิดถึงในวันที่สาย

    หลังจากที่เขาขับรถออกมาจากบ้านหลังใหญ่​ ชายหนุ่มแทบไม่มีจุดหมายในหัวเลย​ เขาไม่รู้จะไปไหน ไม่รู้จะไปหาใครและไม่รู้จะระบายความอัดอั้นนี้ให้ใครฟัง ​ มันจุกอยู่ในอกแทบจะระเบิดออกมาอยู่แล้ว ในเวลานี้ถ้ามีใครสักคนอยู่ข้างๆก็คงจะดีไม่น้อย และเขาเองก็อยากให้มีใครสักคนที่อยู่ข้างๆ​เช่นกัน เรื่องวันนี้ทำให้เขาได้เข้าใจและได้ลิ้มรสความรู้สึกของการถูกคนรักหักหลังว่ามันรู้สึกแบบไหน​ เขาได้เข้าใจอย่างลึกซึ้งก็วันนี้​แหล่ะ….ว่ามันเจ็บเหลือเกิน ในตอนนั้นลูกหมีคงรู้สึกแบบนี้สิน่ะ​ หัวใจทั้งดวงมันพังจนไม่เหลือชิ้นดี​ หรือนี่จะเป็นผลกรรมที่เขาเคยทำไว้กับลูกหมีกันน่ะ “ลูกหมี~~ตอนนี้พี่รู้แล้วนะว่าเธอรู้สึกยังไง​ พี่รู้แล้วว่าการถูกหักหลังจากคนที่เรารักและไว้ใจมันโคตรเจ็บเลย มันเสียความรู้สึก​ มันทั้งน้อยใจ​ วันนี้พี่โดนกับตัวเองแล้ว​น่ะ ลูกหมีมาสมน้ำหน้าพี่ได้ตามสบายเลยนะ ฮึก ฮึก ~ มันเจ็บมากเลย“ ”พี่เจอแค่นี้ยังรับไม่ได้เลย แล้วเธอล่ะ​…..ที่เจอหนักกว่าพี่~ต้องสาหัสขนาดไหน​ ฮึกๆๆ​” กันต์ร้องไห้ออกมาอย่างห้ามไม่ได้ เขาเจ็บที่โดนหักหลัง แต่เจ็บกว่าเมื่อนึกถึงภาพผู้หญิงตัวเล็กๆอย่างลูกหมีที่โดนพวกเ

  • หัวใจร้าวรัก   ความจริง

    ผ่านไปราวๆครึ่งชั่วโมงคนที่ทุกคนรอก็มาถึง​ ปริมเข้ามาในห้องรับแขกและไม่ลืมที่จะยกมือไหว้สวัสดีเจ้าของบ้านและทุกคนที่รออยู่​ วันนี้เธอต้องพูดความจริงแล้วสิน่ะ​ เพราะเรื่องของเธอกับเสือ​เราคุยกันแล้วว่าไม่อยากเก็บเป็นความลับอีกต่อไป​ และไม่อยากทำร้ายคนใกล้ตัวไปมากกว่านี้​ แค่เหตุการณ์​ที่เกิดขึ้นกับลูกหมีมันก็เป็นบทเรียนให้ทุกคน​ได้เรียนรู้มามากพอแล้ว ดังนั่นเรื่องของเธอกับเสือควรที่จะบอกให้ทุกคนรู้จากปากเราทั้งคู่ ดีกว่าให้ทุกคนมารับรู้เอง​ ซึ่งมันจะทำให้ความสัมพันธ์​ของพวกเราแย่ไปกว่าเดิม สำหรับเรื่องนี้เธอกับเสือได้คุยกันก่อนหน้านี้ว่าจะบอกความจริงกับกันต์​ เพราะเชื่อว่าความลับไม่มีในโลก​ สักวันกันต์ก็ต้องรู้ความจริง​ ดังนั้นการที่เราเลือกที่จะบอก มันคงดีกว่าให้เขามารับรู้เอง ปริม: ”สวัสดีค่ะทุกคน“ พ่อแม่​ : ”สวัสดีจ๊ะลูก​ เข้ามานั่งเลยจ๊ะ​“ ปริมเลือกที่จะนั่งข้างๆเสือ​ “เรื่องมันเป็นยังไง​ ไหนอธิบายให้พ่อกับแม่ฟัง​หน่อย​” เสือ​ : “คือ….” พ่อแม่​ : ”เสือไม่ต้อง!!.. พ่ออยากฟังหนูปริมอธิบาย“ คนเป็นพ่อรีบเบรกลูกชายไว้ เพราะอยากฟังคำอธิบายจากฝ่ายหญิงมากกว่า จะได้รู้ว่าสิ่งที่ล

  • หัวใจร้าวรัก   เสียความรู้สึก

    เมื่อมานั่งทบทวนย้อนคิดถึงเหตุการณ์​ในคืนนั้นเขายอมรับในตอนที่ตัวเองสบตากับดวงตาของลูกหมีในนั้นมันมีแต่ความเจ็บปวด​ เขาเองก็รู้สึกผิดมากเหมือนกัน​ อยากชดเชยเวลาที่น้องเจ็บปวด​ แต่ไม่รู้ว่าต้องทำยังไง​ แค่หน้าเขาน้องยังไม่อยากมองเลย มันเหมือนกับว่าตอนนี้เราคือคนที่ไม่รู้จักกันไปแล้ว เขาเสียใจกับการกระทำของตัวเองมาก​ นี่คงเป็นเรื่องเดียวที่เขารู้สึกผิด​ และเชื่อว่าไม่ใช่เขาแค่คนเดียวที่รู้สึก​ เพื่อนเขาทุกคนก็รู้สึก​ มันเป็นความผิดพลาดที่พวกเขาไม่สามารถให้อภัยตัวเองได้เลย ตอนนี้พวกเราได้แต่คอยมอง​ คอยดูแลเธอแบบห่างๆ​ ไม่กล้าที่จะไปเสนอหน้าให้เธอเห็นเพราะกลัวว่าเธอจะไม่พอใจ​ อีกทางที่ทำให้ทุกคนได้รู้ความเคลื่อนไหวของเธอคือตอนที่แม่บ้านจากบ้านใหญ่เข้าไปทำความสะอาดคอนโดของเธอ​ ตั้งแต่วันนั้นที่ลูกหมีหายหน้าไปมันทำให้เขายอมรับใจตัวเองได้สักที​ ว่าเขาไม่ได้คิดกับลูกหมีแค่น้องสาวเพื่อน​ เขามีความรู้สึกที่พิเศษ​กับเธอ​ ความพิเศษ​ที่ตัวเขาเองก็ไม่รู้ว่ามันเกิดขึ้นตอนไหน​ เพราะที่ผ่านมาเขามีแต่ความรำคาญ​เธอมาโดยตลอด​ แต่พอเธอหายไป​และไม่สนใจเขาเหมือนเคย​ ตัวเขากลับไม่ชอบ​ แต

  • หัวใจร้าวรัก   ความทุกข์ที่เกิดจากการกระทำโง่ๆ

    หลังจากเหตุการณ์วันนั้นที่เธอระเบิดความอัดอั้นใส่ทุกคน​ วันเวลาล่วงเลยผ่านมาหนึ่งเดือนแล้วที่เธอได้มาใช้ชีวิตอยู่ที่คอนโดของตัวเอง​ คอนโดที่เธอเคยขอให้คนเป็นพ่อซื้อให้​ ซึ่งเป็นคอนโดเดียวกันกับคอนโดของพิมพ์ดาว​ และที่ดีกว่านั่นห้องเราอยู่ติดกันด้วย​ มันเลยง่ายต่อการไปมาหาสู่​กันระหว่างเธอกับเพื่อนสาว บางวันเพื่อนเธอก็มาสิงอยู่ในห้องของเธอ​ พิมพ์ดาวชอบอ้างว่าเหงา​ แต่ความจริงแล้วเธอรู้ว่าที่เพื่อนมาอยู่กับเธอแทบทุกวันเพราะเป็นห่วงเธอมากกว่า คงกลัวว่าเธอจะเหงาและคิดมาก​ ตัวเธอยอมรับเลยว่าตั้งแต่ออกมาใช้ชีวิตคนเดียวมันดีมากเลย เธอมีความสุขดี​ การได้พาตัวเองออกมาจากบ้านหลังนั้นที่เต็มไปด้วยพวกคนใจร้ายมันคือสิ่งที่ดีมากเหลือเกินสำหรับเธอ โลกข้างนอกไม่ได้น่ากลัวเลยสักนิด​ ถามว่าอยากกลับไปที่นั้นอีกไหม​ เธอตอบได้เต็มปากเลยว่าไม่ ไม่ได้คิดถึงหรือโหยหาที่จะกลับไป เป็นแบบนี้ก็ดีอยู่แล้วต่างคนต่างใช้ชีวิตของตัวเอง​ในแบบที่ตัวเองต้องการ​ อย่ามาทำร้ายกันอีกเลย​ แค่นี้มันก็มากเกินพอแล้ว อย่าให้ถึงขั้นมองหน้ากันไม่ติดเลย การออกมาอยู่ข้างนอกถามว่าลำบากไม่​ ไม่ได้ลำบากอะไรเลย​ เพราะทุกๆอาทิตย์ที่

  • หัวใจร้าวรัก   คำขอโทษที่สายเกินไป

    เมื่อรถตู้คันหรูเลี้ยวเข้ามาจอดหน้าบ้านหลังใหญ่​ ทุกคนบนรถทยอยลงมา​ และทุกคนก็เซอร์ไพรส์​เธอด้วยการจัดปาร์ตี้​ให้​ ถามว่าดีใจไหม​ ตอบได้เลยว่าไม่ได้ดีใจเลยสักนิด และไม่ได้รู้สึกอะไรเลย​ รำคาญมากกว่าและไม่เข้าใจว่าจะจัดให้ลำบากทำไม ทุกคนต้องการอะไร??? “คืนนี้จะมีปาร์ตี้​ต้อนรับลูกออกจากโรงพยาบาลน่ะ รู้ไหมว่าพวกเราทุกคนตั้งใจจัดให้ลูกมากเลย ทุกอย่างเราทำกันเองหมดเลย” “เฮ้อ.... แล้วเธอควรตอบยังไงดี” “ขอบคุณ​ค่ะ... แต่ไม่เห็นต้องลำบากเลย” “แม่และทุกๆคนอยากทำให้ลูก”​ “งั้นก็ขอบคุณ​มากๆค่ะ​ หนูขอตัวไปพักผ่อนก่อนนะคะ​ หนูเหนื่อย”​ “จ๊ะลูก.. เดี่ยวแม่ขึ้นไปส่งน่ะ”​ “ไม่ต้องหรอกค่ะ.... หนูไปเองได้และยังจำห้องตัวเองได้อยู่​ ไม่ต้องโอ๋หนูทุกเรื่องก็ได้ค่ะ หนูโตแล้ว​ ไม่ค่อยอินกับอะไรง่ายๆแล้วค่ะ”​ “(......)​” หลังจากที่ลูกหมีปล่อยระเบิดออกมา​ ทุกคนเงียบจนได้ยินเสียงลมหายใจ เพราะไม่คาดคิดว่าลูกหมีจะพูดแบบนี้ออกมา “เออ... พ่อว่าทุกคนไม่ต้องคิดมากน่ะ น้องคงเหนื่อยแหล่ะ”​ จากนั้นทุกคนก็ทยอยไปพักตามห้องพักของตัวเอง​ รอเวลาปาร์ตี้​ในคืนนี้​ ทุกคนแค่หวังว่าลูกหมีจะชอบงานที่จัดขึ้น​ ชอบสิ่งที

  • หัวใจร้าวรัก   ไม่น่าไปหลงรักคนแบบนี้เลย

    หลังจากที่ออกจากโรงพยาบาลลูกหมีต้องยอมกลับมาอยู่บ้าน​ บ้านที่ครั้งหนึ่งเธอเคยคิดว่ามันคือเซฟโซนที่ดีที่สุด​ ที่ที่ปลอดภัยและให้ความอบอุ่นกับเธอ​ แต่ความจริงแล้วมันไม่ได้เป็นแบบนั้นเลย เฮ้ออ... ไม่รู้ว่าเธอต้องถอนหายใจอีกกี่ร้อยรอบ​กับการต้องกลับไปอยู่บ้าน​ อันที่จริงเธอจะค้านก็ได้​ แต่แค่ขี้เกียจ​ ในเมื่อพวกเขาอยากดูแลเธอนักหนาเธอก็จะยอมให้ดูแล​ ดูสิว่าพวกเขาจะทำยังไง... เพราะเธอไม่มีอะไรจะเสียอยู่แล้ว​ลองดูก็ไม่ผิด​ เธออยากเห็นความพยายามของพวกเขาว่าจะทำอย่างที่พูดได้จริงไหม... หรือว่าจะเล่นละครบทไหนให้เธอดูอีก... คิดดูแล้วมันก็น่าสนุกดีน่ะ​ ที่ได้เห็นทุกคนพยายามเล่นละครเป็นคนดี...... ทั้งๆที่ความจริงแล้ว​ไม่ใช่เลย โดยเฉพาะผู้ชายคนนั้น... เธอไม่น่าไปหลงเสน่ห์​เขาเลย​ รู้สึกเสียดายเวลาที่ผ่านมาเหลือเกิน​ เธอยอมลดศักดิ์​ศรีตัวเองเพราะคนแบบนั้นได้ยังไง ยอมทำทุกอย่างเพียงแค่อยากให้เขาหันมามอง​ อยากให้เขาชอบ​ จนลืมความเป็นตัวเอง​ ลูกหมีนะลูกหมีไม่น่าเลยจริงๆ​ เธอไม่น่าพลาดไปหลงคนแบบนั้น​ ที่มีดีแค่หน้าตา​ ส่วนนิสัยโคตรแย่ ทุกคนไม่ต้องสงสัยนะคะว่าฉันหมายถึงใคร​ เขาคนนั้นคือนาย

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status