ถอยห่าง

หลังจากเหตุการณ์​วันนั้นลูกหมีได้สัญญากับตัวเองว่าจะไม่ทำตัวให้ใครมาสมเพชเธออีกแล้ว​ คำพูดมากมายที่พวกพี่ๆพูดกันมันยังดังก้องในหัวเธอไม่จางหาย มันยิ่งตอบย่ำความเจ็บปวดให้กับเธอมากขึ้นเรื่อยๆ​

สิ่งที่เธอรู้สึกได้ชัดเจนกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับตัวเอง​ คือเธอกลัวในการเข้าหาพวกพี่ๆ​ทุกคน​ กลัวว่าจะกลายเป็นตัวตลกในสายตาพวกเขาอีก​

จะมีใครรู้บ้าง.... ว่าเหตุการณ์​ในวันนั้นเปลี่ยนชีวิตของลูกหมีไปโดยสิ้นเชิง​ นอกจากเพื่อนทั้งสองคนของเธอ​ที่รับรู้ทุกสิ่งทุกอย่างและคอยอยู่เคียงข้างเธอตลอดเวลา

จากที่เธอเคยเป็นเด็กขี้อ้อน​ เด็กพูด​มาก​ ​ชอบมาอยู่กับพี่ๆ​เวลาว่าง​ ตอนนี้กลับกลายเป็นคนพูดน้อย​ ไม่ค่อยเข้าหาใคร​ กลับจากโรงเรียนเธอไม่ขอยุ่งกับใครเลย​ รีบตรงขึ้นไปห้องนอนของตัวเอง​ทันที เพราะห้องนี้คือเซฟโซนที่ดีที่สุดของเธอ​ ห้องที่ทำให้เธอรู้สึกปลอดภัย​ รู้สึกสงบ​และรู้สึกเป็นตัวของตัวเอง

และอีกอย่างเธอไม่พร้อมที่จะเผชิญหน้า​กับคนใจร้ายพวกนั้น​ เธอกลัวว่าพฤติกรรม​ของตัวเองจะทำให้พวกเขารังเกียจมากกว่าเดิม​ กลัวพวกเขาจะรำคาญเธอไปมากกว่านี้​ เธอจึงพยายามรักษาระยะห่างกับทุกคนแม้แต่พี่ชายของตัวเอง....

พี่ชายที่เธอไม่เคยคิดเลย…ว่าเขาจะใจร้ายกับเธอเหมือนคนอื่นๆ​ ปกติคนเป็นพี่ชายต้องปกป้องน้องสาวไม่ใช่หรอ.... แต่... ทำไมพี่ชายของเธอถึงได้สนับสนุนให้คนอื่นมาว่าน้องสาวตัวเองแบบนี้ล่ะ ยอมให้คนอื่นหัวเราะ​เยาะน้องสาวตัวเอง​ หรือเพราะเธอไม่สวย​ ไม่น่ารัก​ ก็เลยไม่คิดจะสนใจความรู้สึกของเธอเลย

ถามว่าเธออึดอัดไหมที่ต้องเก็บทุกอย่างไว้คนเดียว.. ตอบได้เลยว่าอึดอัดมาก​ แต่เธอต้องทน​ให้ได้ อดทนให้เก่ง​และอยู่คนเดียวให้เป็น​

เธอต้องไม่เรียกร้องความสนใจจากใครทั้งนั้น​ เดี่ยวพวกเขาจะหาว่าเธอเอาแต่ใจตัวเองอีก​ อีกอย่างเธอไม่อยากใกล้ชิดพวกเขาแม้แต่คนเดียว เพราะกลัวตัวเองจะเผลอไปล่ำเส้นชีวิตพวกเขาโดยเฉพาะ​กับพี่กันต์​

คำพูดและสายตาของเขาในวันนั้น​ บ่งบอกได้อย่างชัดเจนว่าเขาไม่ได้รักหรือเอ็นดูเธอเลยสักนิด​ มีแต่เธอที่คิดไปเอง​ เขาไม่ได้อ่อนโยน​หรือเป็นสุภาพบุรุษ​อย่างที่เธอคิด​ เขาคือคนใจร้ายคนหนึ่งก็เท่านั้น

อีกอย่างคนใจร้ายคนนั้นเขาก็มีคนรักแล้วด้วย​ แต่พวกเขาทุกคนก็พร้อมใจกันปิดบังเธอ​ สงสัยคงจะกลัวว่าเธอจะไปอาละวาด​ใส่คนรักของเขาเหมือนทุกๆครั้งที่เธอทำใส่พวกผู้หญิง​ที่มาเกาะเขาละมั้ง​ ถึงได้ไม่ยอมบอกเธอสักคำ​ ไม่ใช่สิ... พวกเขาสงสารเธอนิ กลัวอาการเธอจะกำเริบ​ก็เลยช่วยกันปิดบัง​ รอแค่ให้เธอผ่าตัดเสร็จพวกเขาถึงจะบอก​

“เฮ้อ.... ทำไมเธอช่างน่าสมเพชแบบนี้น่ะลูกหมี​ ต่อไปนี้เธอต้องเข้มแข็ง​แล้วน่ะ​ ต้องอยู่คนเดียวให้เป็น​ อย่างไปกวนหรืออย่าไปสร้างความวุ่นวายให้พวกเขาอีกเลย​ พวกเขาไม่ได้รักเธอเหมือนที่เธอคิดสักหน่อย​ พวกเขาแค่สงสารเด็กขี้โรคอย่างเธอเท่านั้น”​ นี่เป็นคำพูดที่เธอคอยเตือนตัวเองมาตลอด​

ต่อไปนี้เธอจะขอทุ่มเททุกอย่างเพื่อตัวเอง​ จะไม่เอาตัวเองไปผูกมัดกับใครอีก​ ถึงคนนั้นจะเป็นรักแรกของเธอก็ตาม​

เมื่อก่อนเธอพยายามทำทุกอย่างเพื่อให้พี่กันต์​หันมามอง​หันมาสนใจ​เธอ​ ทุกสิ่งที่พี่กันต์​ชอบเธอจะพยายามทำมันทั้งหมด​ อย่างเช่นพี่กันต์ชอบคนเรียนเก่ง​ เธอเป็นคนเรียนไม่เก่ง​เลย เธอก็เลยพยายามอย่างมากเพื่อให้ตัวเองเก่งและเป็นที่ยอมรับ​ ทุกวันหลังเลิกเรียนจะมีใครรู้บ้างว่าเธอไม่ได้เล่นไร้สาระเลย​ เธอเลือกที่จะติวหนังสือออนไลน์​ เพื่อให้ตัวเองเก่งขึ้น หรือบ้างครั้งก็ให้พวกพี่ๆสอน​หนังสือหรือช่วยทบทวนบทเรียนที่เธอไม่เข้าใจ​เพราะพวกเขาเรียนเก่ง​ แต่กลับกลายเป็นว่าความตั้งใจของเธอทำให้…พวกเขามองว่าเธอเป็นตัววุ่นวาย

ตอนนั้นคิดแค่ว่าจะได้ทบทวนหนังสือด้วย​ ได้อยู่ใกล้ชิดพี่กันต์​ด้วย​ โดยไม่เคยเอะใจเลยว่ามันจะทำให้พวกเขาอึดอัดและรู้สึกรำคาญเธอได้ขนาดนี้​

เธอรู้สึกว่าตัวเองโง่มากๆๆๆ ที่ยอมเปลี่ยนตัวเองเพื่อคนอื่น คนที่ไม่เห็นค่าเคยเห็นค่า​ เขาชอบผู้หญิง​เรียบร้อย​ เธอก็เลือกที่จะแต่งตัวเรียบร้อยเหมือนยายเฉิม​

แต่วันนั้นที่เธอเห็น…คนรักของเขา​ เธอคนนั้นสวยมากจริงๆ​ แต่การแต่งตัวของผู้หญิ​งคนนั้นออกจะเซ็กซี่​ด้วยซ้ำ​ แต่เขากลับชอบ​?เขาเคยพูดความจริงกับเธอไหม? สิ่งที่เขาบอกกับความเป็นจริงมันช่างต่างกันมากเลย

ก็คงจะจริงอย่างที่คนอื่นเขาว่า... "คนเราถ้าไม่รัก​ ต่อให้พยายามแค่ไหนเขาก็ไม่รัก​ แต่ถ้าเป็นคนที่เขารัก ต่อให้คนๆนั้นไม่ได้เป็นอย่างที่เขาชอบ​ ตัวเขาก็เลือกที่จะรัก"

บันทึกครั้งสุดท้ายของลูกหมี

แด่ความรักของลูกหมี.. ......

วันที่ได้รับรู้ความจริงทุกอย่างยอมรับเลย​ว่าภายในใจมันพังสลาย​ มันเจ็บปวดมาก​ เจ็บปวดที่เขาไม่รักไม่พอ​ ต้องมาเจ็บปวดที่ได้รู้ว่า…ทุกสิ่งทุกอย่างมันเป็นแค่ละครโกหก​

เจ็บปวดที่ต้องรู้ว่าคนที่เรารักและไว้ใจ​ รวมหัวกันหลอกเรา​ ​เขาไม่เคยรักเราเลยสักนิด​ ไม่เคย…ที่จะแคร์ความรู้สึกกันเลย

ต่อไปนี้ไม่มีแล้วนะ​!! เด็กผู้หญิงที่คอยตามจีบพี่​ เด็กผู้หญิงที่คอยห่วงใยพี่​ เด็กที่น่ารำคาญในสายตาของพี่และทุกๆคน​ เด็กขี้โวยวายที่เอาแต่ใจ​ และเด็กขี้โรคคนนี้จะไม่ขอล้ำเส้นชีวิตของพวกพี่อีก

ขอโทษที่เคยเอาแต่ใจ​ ขอโทษที่ทำให้พวกพี่ต้องรู้สึกอึดอัดและรำคาญใจ​ ต่อไปนี้ลูกหมีจะกลับมารักตัวเองและจะไม่ยอมให้ใครมองว่าเป็นตัวตลกอีกต่อไป​แล้ว

ขอบคุณที่ครั้งหนึ่งพี่เข้ามาในชีวิตของลูกหมี​ พวกพี่ทำให้ลูกหมีได้รู้ว่าการแอบรักหรือการรักใครสักคนมันมีความสุขขนาดไหนและขอบคุณเช่นกันที่ทำให้รู้ว่าการโดนคนที่ตัวเองรักอย่างสุดหัวใจหักหลังมันรู้สึกอย่างไร

พวกพี่คงไม่รู้หรอกว่าความรู้สึกนี้มันเป็นยังไง​ คำพูดสายตาที่บ่งบอกว่ารังเกียจ มันทำให้ลูกหมีเจ็บ​ เจ็บจนพูดไม่ออก​ เจ็บจนไม่รู้ว่าต้องยอมรับความจริงยังไง

พวกพี่เก่งมากเลยที่สามารถทำทุกอย่างรวมทั้งเล่นละครให้เด็กคนนี้ตายใจ​ พวกพี่เก่งมาก​ แต่ต่อจากนี้ไปพวกพี่ไม่ต้องเหนื่อยกับการเล่นละครอีกแล้วนะ​ เพราะลูกหมีรู้ความจริงหมดแล้ว​

สิ่งที่ลูกหมีคาดหวัง.. หลังจากผ่าตัดเสร็จ​ ขอให้ลูกหมีลืมเรื่องราวความเจ็บปวดนี้ไปให้หมด ขอให้ลูกหมีเข้มแข็ง​ อยู่คนเดียวให้เก่ง​ ทำอะไรคนเดียวได้โดยไม่ต้องพึ่งพาคนอื่นเหมือนเช่นที่ผ่านมา​ "เพราะคนที่เรารักทุกคน​ ไม่ได้แปลว่าเขาจะรักเรากลับ"

ลูกหมี...

ต่อไปนี้เธอจะไม่เสียเวลากับเรื่องความรักอีกต่อไป​ เธอจะตั้งมั่นกับการเปลี่ยนแปลงตัวเอง​ เธอจะดูแลตัวเองให้ดี เพื่อสุขภาพที่แข็งแรงของตัวเอง​และเธอจะไม่ทำตัวเป็นภาระของใครอีก​.......