LOGINShare
บทที่3 อยากให้เป็นแบบนี้ทุกวัน
Last Updated:
2026-01-29 22:24:31...//หากไม่รักก็อย่ารั้ง/
//มุนินเปิดประตูห้องออกมาเพราะอยากดูว่าธันย์กลับมาจริงไหมจึงเดินย่องๆไปห้องธันย์และเอียงหูฟังตรงประตูห้องเป็นจังหวะที่ธันย์เปิดประตูออกมาพอดีทำให้มุนินเซไปหาธันย์ธันย์คว้าเอวบางไว้ มุนิน~อุ้ย..เออพี่ธันย์ ธันย์~ดึงเอวบางเข้าหาตัวทำไร มุนิน~เออนินคิดว่าพี่ธันย์บอกไม่กลับแต่นินเห็นเออถังน้ำกับผ้าขนหนูในห้องนิน ธันย์~แล้วมึงหายไข้แล้วเหรอ มุนิน~มองหน้าหล่อห๊ะนินไข้เหรอคับ ธันย์~ก็ใช่สิกุเป็นคนเช็ดตัวให้มึงเอง มุนิน~อึ้งและงงพี่ธันย์นี่นะเหรอดูแลเธอ//ลเออนินขอบคุณนะคับที่ช่วยดูแลนิน ธันย์~กุแค่ไม่อยากให้ใครมาตายในบ้านกุ มุนิน~ก้มหน้า//คิดนี่เราคงเป็นภาระเขามากใช่ไหม//พี่ธันย์ปล่อยนินได้ยัง ธันย์~ที่โอบเอวมุนินไว้//ปล่อยมือเออกุก็ไม่อยากจับมึงหรอก มุนิน~นินรุ้คับนินมันน่ารังเกียจ ธันญ์//ใครบอกน่ารักจะตายน่าที่กุพูดน่ารังเกียจกุแค่ไม่อยากเสียฟอร์ม//คิดในใจ//อื้มมึงรุ้ตัวก็ดีแล้วที่หลังอย่ามาใกล้กุ //แต่ในใจแม่งอยากกอดอยากฟัดมุนินมาก มุนิน~ก้มหน้าหงุดพี่ธันย์คงเกลียดนินมากงั้นนินขอพูด"เราหย่ากันเถอะ" ธันญ์~//ไม่หย่าคิดในใจ//เรื่องไรกุต้องหย่าเพื่อมึงตะไปหาชู้มึงเหรอมุนิน มุนิน~ชู้ใครชู้นินงง ธันย์~ก็ไอพี่โดมนั้นไงเห็นคอมเม้นในไอจีห่วงนักห่วงหนาไม่ใช่เหรอหรือนัดกับมันหากหย่าจากกุแล้วมึงจะได้ไปอยู่กับมันฝันไปเถอะมุนิน มุนิน~//เพี้ย//ตบไปที่ใบหน้าหล่อนั้น>ต่ำความคิดต่ำๆนินยังไม่เคยคุยกับพี่โดมเลยสักครั้งอืมในเมื่อพี่พูดมาแบบนี้ก็ดีนินจะได้รุ้ว่าพี่โดมเขากลับมาแล้ว ธันญ์~//นี่เราพูดอะไรออกไปวะ//มึงมันร่านมีผัวยุแล้วยังอยากจะไปหาผู้ชายอื่นสำส่อน//เพี้ย//มุนินมึงตบกุอีกแล้วนะดีงั้นมึงต้องโดนแบบนี้//ลากมุนินเข้าห้อง มุนิน~พี่ธันย์ปล่อยนิน ธันย์~ปล่อยให้โง่สิ//ธันย์อยากจะมีอะไรกับมุนินยุแล้วเรื่องไรจะปล่อย มุนิน~พี่ธันย์ปล่อยนินนินจะไม่ยอมพี่อีกแล้ว ธันย์~ทำไมกุเป็นผัวมึงนะหน้าที่เมียต้องทำให้ครบทั้งเรื่องงานบ้านละบนเตียงหยุดดิ้น//ผลักมุนินลงเตียงพร้อมกับตัวเขาที่ตามมาคร่อมมุนินไว้//อย่าคิดต่อต้านหากมึงต่อต้านกุจะเอามึงทั้งคืน มุนิน~ปล่อยนินในเมื่อเกลียดนินจะมาเเตะต้องตัวนินทำไมในเมื่อพี่ไม่ได้รักไม่ได้ชอบนินก็ปล่อยนินไปสิชีวิตพี่ก็จะได้กลับมาเป็นอิสระไง ธันย์~เมื่อก่อนกุคิดอยากหย่าจากมึงแต่กุคิดใหม่ละกุจะทรมานมึงให้เจ็บที่สุดดีกว่าสนุกกว่าเยอะเลย มุนิน~หื้อๆๆไอ่คนใจร้ายไอ่คนใจดำนินไปทำอะไรให้พี่ไม่พอใจนักเหรอถถึงทำกันแบบนี้ ธันย์~ไม่มีเหตุผลเกลียดคือเกลียดและอย่าคิดว่ากุจะหย่าให้เพื่อให้มึงไประเริงกับผุ้ชายอื่น มุนิน~นินไม่คิดว่าคนหน้าตาดีๆที่เป็นน้องพี่ธรคนใจดีจะนิสัยเลวแบบนี้ ธันย์`กุก็ไม่เคยบอกว่ากูดีเงียบและหุบปากไปทำหน้าที่บนเตียงให้ดีที่สุดก็พอ มุนิน~ไม่นินไม่ทำ ธันย์~ได้งั้นกุทำเอง//ธันย์จูบปากมุนินที่พร่ำพูดยุนั่นแหละจูบปากสวยและกระชากเสื้อมุนินออกพร้อมกับบดขยี้หน้าอกขาวสวยอมชมพูอย่างมันเขี้ยวอืมมมหอมจังอื้อออ พี่ธันย์~ปล่อยนิน ธันย์//ไม่ปล่อยนินไม่รุ้เหรอพี่คลั่งนินมากแค่ไหนคิดถึงนินตลอด มุนิน~พี่ว่าอะไรนะ ธันย์~ว่าอะไรยังไมได้ว่าอะไร//อื้ออ//ธันย์ถอดกางเกงของมุนินออกจนเหลือแต่ร่างขาวโพลนรับกับแสงไฟในห้องผิวสวยใสมากมุนินสวยจังไม่ไหวละเว้ยเขาจัดการถอดเสือผ้าตนออกจนหมดแบะจัดการกับร่างกายของมุนินจนหนำใจตั้งสามครั้งทำให้มุนินลุกไม่ขึ้น มุนินพยายามพยุงตัวให้ลุกขึ้นเพือกลับห้องตนแต่พอลุกก็ต้องเซและล้มลงธันย์ออกห้องน้ำมาเห็นมุนินล้ม//มึงเป็นไรมุนินพยุงตัวมุนินขึ้น มุนิน~นินจะกลับห้องปล่อย ธันย์~มึงเดินจะไม่ไหวยุแล้วโดนกุจัดหนักตั้งหลายครั้งจะไปไหวได้ไงนอนนี่แหละพรุ่งนี้เช้าค่อยไป มุนิน~ฟังไม่ผิดใช่ไหมเขาให้เรานอนห้องเขา//เออไม่เป็นไรนินกลับห้องนินดีกว่า ธันย์~ดึงมุนินมานั่งบนที่นอนอย่าดื้อนอนนี่แหละกุไม่ทำอะไรมึงแล้วเดวมึงจะตายซะก่อนกุก้อหมดสนุกละสินอนนี่แหละ//พูดเสร็จก็โอบไหล่โน้มตัวมุนินให้นอนลงพร้อมกับธันย์นอนข้างๆโอบไปที่เอว มุนิน~เออพิพี่ธันย์กอดนินอะ ธันย์~พูดมากนอนได้แล้วไม่นอนโดนอีกนะ มุนิน~นอนแล้วๆ //เช้าวันใหม่//ธันย์ลืมตาควานมือไปหาคนข้างๆแต่ไม่มีร่างบางนิน.. ธันย์อาบน้ำแต่งตัวลงมาข้างล่างเห็นมุนินยุในห้องครัวทำอาหารเช้าอย่างขะมักเขม้น//มุนินหันมาก็เห็นร่างหนาของธันย์ยืนยุหน้าห้องครัว ธันย์~ทำไรกินเช้านี้ มุนิน~นินทำโจ๊กครับพี่ธันย์จะกินไหม ธันย์~กินสิเมื่อคืนกุเสียพลังงานไปตั้งเยอะขอกาแฟไข่ลวกด้วยนะ มุนิน~หน้าแดง//ครับ// ธันย์~//น่ารักชิบหาย// มุนิน~ยกอาหารเช้ามาเสริฟให้ธันย์ที่โต๊ะอาหาร//ธันย์คว้ามือมุนิน//เดวมากินด้วยกันสิ มุนิน~อึ้งนี่เขาคงหูฝาดอีกรอบแน่เขาชวนกินข้าว//เอ้าจะยืนอึ้งอีกนานไหมเร็ว มุนิน~ครับๆจึงนั่งลงตรงข้ามกับธันย์ทำให้ธันย์มองหน้ามุนินตรงๆ//มุนินเงยขึ้นมองคนตรงข้ามก็เห็นสายตาคมจ้องมาที่ตนไม่วางตา//จะจ้องอะไรกันนักหนาเนี้ยทำให้มุนินหน้าแดงพาลอิ่มข้าวเอาดื้อๆๆ//ธันย์รุ้ว่ามุนินเขินเขาคนอะไรเขินได้น่ารักขนาดนี้วะ มุนิน~เออนินอิ่มแล้วครับรีบลุกขึ้นจะก้าวขาดันสะดุดขาตัวเองจะล้มดีได้มือใหญ่ของธันย์คว้าข้อมือไว้ทัน ธันย์~ระวังๆหน่อยสิรีบอะไรขนาดนั้น มุนิน~เออขอโทครับ ธันย์~ยิ้มมึงเขินกูใช่ไหม มุนิน~ใครเขินไม่มีจึงรีบเดินไป ธันย์~อืมมกุไปทำงานละ มุนิน~ครับแล้วพี่ธันย์จะกลับไหมวันนี้อยากทานอะไรเป็นพิเศษไหมคับ ธันย์~เดินเข้ามาใกล้มุนินจนใบหน้าห่างกันแค่คืบ//อยากกินสิ มุนิน~คับอยากทานไรคับ ธันย์~กินมึง มุนิน~ตาโตรีบหันหลังกลับแต่ธันย์ดึงมือกระชากเข้าหาตัวและจูบปากมุนินทันทีครั้งนี้มุนินจูบตอบเขาทำให้ธันย์ได้ใจจึงบดขยี้ปากสวยอย่างแรงจนบวมเต่อขึ้นมา//ธันย์ถอนปากออกอื้มมมถ้าไม่รีบไปทำงานนะได้จัดการคนน่ารักอีกรอบแน่// ธันย์~ถอนปากออกอย่างเสียดายกุไปทำงานละไม่งั้นกุปล้ำมึงตรงนี้แน่ มุนิน~เออครับ //พอธันย์ออกไปทำงานแล้วมุนินยอมรับวันนี้เป็นวันที่มีความสุขมากตั้งแต่มายุบ้านหลังนี้และโพสลงไอจี// "อยากให้ทุกวันเป็นวันดีดีเหมือนวันนี้" ..//ธันย์เข้าบริษัทไปเดินไปยิ้มไปจนพนักงานงงกันเป็นแถวปกติเขาจะหน้าขรึมยิ้มยากจนพนักงานไม่กล้ามองหน้าเจ้านาย//..คุณขวัญวันนี้มีเอกสารอะไรให้ผมเซ็นเอามาเลยนะผมจะเซ็นให้ทุกใบเลย//ขวัญฤทัยเป็นเลขาธันย์งงมองหน้าบอสตัวเองนี่เธอฟังไม่ผิดใช่ไหมคุณธันย์จะเซ็นเอกสารทุกใบเพราะตลอดเวลาที่ผ่านมาเวลาเธอเอาเอกสารมาให้เซ็นจะบอกแต่ว่าวางไว้นั้นหรือไม่ก็ผมไม่มีอารมณ์เอากลับไปก่อน ธันย์~ยืนงงอะไรคุณขวัญไปเอามาสิ ขวัญฤทัยเออคะๆ //เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น// การ์ตูน~พี่ธันย์คะไปทานข้าวกลางวันกันไหมคะเดวการ์ตูนไปหา ธันย์~อืมได้สิการ์ตูน การ์ตูน~เครคะเดวเจอกันนะคะ //ธันย์เปิดดูไอจีมุนินโพสวันนี้//เขายิ้มออกมารุ้ว่ามุนินหมายถึงอะไร//พี่ก็อยากทำให้มุนินมีวันดีดีทุกวันรอพี่พร้อมอีกหน่อยนะมุนิน// ...//แชทกลุ่มสวยและแซ้บ//.. ข้าวต้ม~พวกมึง วีเจ~อะไร มุนิน~ว่า ปลื้ม~อั้ยยะวันนี้น้องมุนินตอบแชทเร็วกว่ากูวะ ข้าวต้ม~เออจริงสงสัยหวานกับสามีละมั้งเห็นโพสไอจีแบบว่ามีความสุขอะ มุนิน~แซวอะไรกัน วีเจ~ถ้ามึงยุต่อหน้าพวกกุนะมุนินกุรุ้เลยหน้ามึงตอนนี้แดงเป็นลูกตำลึงสุขแน่ มุนิน~อะไรใครหน้าแดงพอเลยมีไรข้าวต้ม ข้าวต้ม~ไปดูหนังกันไปไหม วีเจ~กูไป ปลื้ม~กูไป ข้าวต้ม~มึงละมุนินไปไหม มุนิน~เออกู วีเจ~มุนินออกมาเปิดหูเปิดตาบ้างน้องนินขาจะมัวแต่อุดอู้ยุแต่ในบ้านไม่เบื่อเหรอคะ ปลื้ม~จริง ข้าวต้ม~จริง มุนินเ~ออก็ได้มึงแต่ไม่กลับเย็นนะเดวกุทำกับข้าวให้พี่ธันย์ไม่ทัน ข้าวต้ม~มึงกลัวผัวมึงมากขนาดนี้เลยเหรอ มุนิน~ไม่ได้กลัวแต่เป็นหน้าที่ไง วีเจ+ปลื้ม~เออจ้าารีบมาละ// การ์ตูน~พี่ธันย์ขาเดวทานข้าวเสร็จไปดูหนังสักเรื่องไหมคะเราไม่ได้ไปดูด้วยกันนานละนะคะ// ธันย์~เออก็ได้คะเอารอบบ่ายสองนะพี่ไม่อยากกลับบ้านเย็น การ์ตูน~แหม่เดวนี้ห่วงบ้านจังเลยนะคะมีอะไรที่บ้านป่าวคะ ธันย์~ไม่มีหรอกคะปะรีบไปกันเดวจะไม่ทัน //มุนินและเพื่อนกำลังซื้อตั๋วเสร็จก็ชะงักเห็นธันย์เดินมากับผู้หญิงท่าทางสนิทสนมกันมาคล้องแขนเดินจู๋จี๋หัวเราะกันมาแต่ไกล//ธันย์ก็ตกใจที่มองไปช่องซื้อตั๋วเห็นมุนินยืนมองที่เขา//แต่เขาทำเป็นมองไม่เห็นและหันมาคุยกับการ์ตูนอย่างสนิทสนมต่อ มุนิน~ทำไมถึงเจ็บไปที่ใจอย่างนี้ทำให้เซเหมือนจะล้ม ข้าวต้ม~เห้ยมุนินหน้ามึงซีดจังเป็นไรป่าว วีเจ~เออวะมึงไหวไหม ปลื้ม~นั่งพักก่อนไม่ไหวก็ไมต้องดูก่อนก็ได้ มุนิน~กุไม่เป็นไรมึงแค่เวียนหัวไปดูกันเถอะ //และทุกคนก็พากันเข้าโรงเพื่อดูหนังแต่ที่นั่งที่มุนินนั่งกับเพื่อนอยูชั้นบนถัดจากธันย์กับผู้หญิงของเขาสองแถวทำให้มุนินมองเห็นทั้งสองชัดมากแต่ธันย์ไม่รุ้ว่ามุนินนั่งถัดไปหรอกในใจยังคิดว่ามุนินดูรอบไหน พี่ธันย์~คะหนังผีนี่คะการ์ตูนกลัวจึงซบไหล่ธันย์ธันย์ก็โอบไหล่การ์ตูนเข้าตัวเวลาเขาหันคุยกันเหมือนคนหอมแก้มกันมุนินไม่มีสมาธิดูหนังเลยมองไปที่ธันย์กับผู้หญิงคนนั้น//เจ็บเหลือเกินมุนินเมื่อไหร่นินจะหลุดพ้นกับความเจ็บปวดสักทีมุนินร่ำร้องในใจตน😔// //หนังจบคนทยอยออกจากโรงหนังมุนินออกมาก่อนและยืนรอเพื่อนที่หน้าทางออกก็เห็นธันย์กับผู้หญิงของเขาเดินคลอเคลียกันออกมายิ้มหัวเราะร่ากันอย่างมีความสุข//ธันย์เดินออกมาก็เห็นมุนินยืนยุแต่สายตามุนินเมินและมองไปทางอื่นเขาอยากเข้าไปถามว่าจะกลับกี่โมงแต่การ์ตูนลากเขาไปทางอื่น พวกมึงกลับกันยังมุนินถาม ข้าวต้ม~อืมกลับเลยเดวจะเย็นอีนินจะทำอาหารรอผัวไม่ทัน มุนิน~กุไม่อยากทำแล้ว 👉มาต่อกันอีกตอนหน้านะคะ🤘🤘
Latest chapter
หากไม่รักก็อย่ารั้ง บทที่12 จะรักตลอดไป
...//เชียงใหม่//...มุนิน~ป้าครับสั่งข้าวครับป้าขายอาหาร~เอาไรจ๊ะพ่อหนุ่มมุนิน~ผมเอกระเพราเนือไข่ดาวครับใส่กล่องนะครับป้าขายอาหาร~ได้จ้ารอแปปนะมุนิน~ครับ//ลูบท้องหิวใช่ไหมแม่รุ้นะแปปเดียวนะคับ//ป้าขายอาหาร~นี่จร้าได้แล้วมุนิน~เท่าไรครับป้าขายอาหาร ~40 บาทจร้ามุนิน~นี่ครับ//ขอบคุณครับมุนินเดินกลับบ้านพักเพราะไม่ไกลจากร้านข้าวหน้าปากซอยเท่าไร//แต่วันนี้มุนินรุ้สึกแปลกๆเหมือนมีคนตามมุนินรีบจึงเดินกลับบ้านพักนี่ก็มืดสลัวๆละมุนินเหลียวมองข้างหลังก็ไม่เห็นใครสักคน//เราคงจะคิดไปเองมุนินกำลังจะเปิดประตูรั้วก็มีมือมาปิดปากมุนินไว้//อื้ออใครอะตกใจ,,พี่ธันย์ธันย์~ครับพี่เองมุนิน~พี่มาได้ไงรุ้ได้ไงว่านินยุนี่อย่าบอกหมอบอก//หมอนะหมอธันย์~อย่าว่าหมอเลยพี่ไปขอหมอเองมุนิน~เดินเข้าบ้านธันย์เดินตาม//หยุดใครอนุญาติให้คุณเข้ามาธันย์~น้องนินฟังพี่ก่อนได้ไหมมุนิน~นินไม่ฟังเออผมไม่ฟังคุณออกไปไม่งั้นผมเเจ้งความข้อหาบุกรุกธันย์~แจ้งเลยครับหากทำให้น้องสบายใจมุนิน~โอ้ยนี่คุณจะเอาอะไรกับผมทำไมไม่ไปหาแฟนคุณนู้นธันย์~แฟนพี่ยุนี่ให้ไปหาไหนมุนิน~ผมไม่ใข่แฟนคุณผมเคยบอกคุณแล้วว่าหากคุณทำให้ผมเสียใจ
หากไม่รักก็อย่ารั้ง บทที่11 ตามหาหัวใจ
//ในผับ//แฟรงค์~พวกมึงมายังมาร์ค~กุถึงละธันย์~กูกำลังถึง//ธันย์มองไปรอบๆผับก็ไปสะดุดตากับโต๊ะผู้ชายสามคนสองในนั้นคือพวกที่มันตามการ์ตูน//ธันย์~เอางี้ไอ่แฟรงค์ในฐานะมึงดูหน้าอ่อนเหมือนหญิงมึงแกล้งไปหาพวกนั้นและถามว่ามีใครอยากได้เงินใช้เยอะๆแบบไม่ต้องทำไรมากแค่เดินตามผู้หญิงแค่นั้น หากพวกมันทำเพื่อเงินจริงมึงชวนมันไปที่หลังผับพวกกุจะรอที่นั้นมาร์ค~ใช่มึงทำได้ใช่ไหมแฟรงค์เพื่อน้องมุนินกับหลานแฟรงค์~ได้สิวะถึงกุจะหน้าอ่อนแต่ใจกุนักเลงนะเว้ยตามนั้นนะ//แฟรงค์ก็เดินไปที่คนกลุ่มนั้น//แฟรงค์~พวกนายสนใจอยากมีเงินใช้ง่ายๆไหมผู้ชาย~คนที่1สนสิวะงานไรผู้ชาย~คนที่2เออวะงานไรถ้าค้ายากุไม่เอานะแฟรงค์~ไม่ใข่ค้ายาแค่เดินตามหญิงให้กลัวแค่นั้นไม่ต้องทำไรแค่เดินตามผู้ชายสองคนนั้นเครกุเอาแฟรงค์~งั้นตามกุมา//หลังผับ//ตุ๊บ,พลั่ก,ทั้งตีนทั้งหมัดก็ประเคนมาที่มันสองคนธันย์~พวกมึงจับมันไว้ผู้ชายสองคนอะไรกันวะไหนมีงานให้แล้วพาพวกกุมาถูกตีนนี้นะแฟรงค์~เห้ยใจเย็นสิวะธันย์~พวกมึงจำกูได้ไหมผู้ชายคนที่1~เห้ยมึงคนวันนั้นหน้าห้องน้ำผู้ชายคนที่2~เออมึงจะเอาไงกับพวกกุกุก็ไม่ยุ่งกัยอีนั่นแล้วธันย์~ป่าว
หากไม่รักก็อย่ารั้ง บทที่10 แผนร้าย
///แชทไลน์มุนิน///โดม~น้องมุนินคะจำพี่ได้ไหมมุนิน~พี่โดมนินจำได้คับโดม~งื้อดีใจจังครับน้องสบายดีไหมมุนิน~อืมมเอ่อครับโดม~น้องอย่าปิดบังพี่มุนิน~นินสบายดีครับพี่โดมละหายไปไหนตั้งนานโดน~นินยังคิดถึงพี่ใช่ไหมมุนิน~คิดถึงสิครับก็พี่โดมเป็นพี่ชายนินคนหนึ่งโดม~แค่พี่ชายเหรอคับ😔มุนิน~พี่โดมเราเคยคุยกันเรื่องนี้นะคับโดม~คุยกันเพราะนินไปคบกับไอ่ธรใช่ไหมพี่จีบนินก่อนมันแต่นินเลือกมันมุนิน~นินไม่ได้ชอบพี่ธรแต่พี่ธรคือคนที่มีพระคุณกับนินโดม~เครๆครับช่างมันเถอะเรื่องมันก็ผ่านไปนานละแต่พี่ถามตอนนี้นินกับธันย์โอเครกันดีไหมมุนิน~พี่รู้เรืองนินกับพี่ธันย์ด้วยเหรอคับโดม~พี่รุ้เรื่องของเราทุกเรื่องมุนิน~พี่นินขอโทดนะที่นินรับรักพี่ไม่ได้แต่พี่ก็ยังสนใจนินทุกเรื่องโดม~ก็นินคือรักแรกพี่นีครับจะว่ารักแรกก็ไม่ใช่เพราะพี่รักนินฝ่ายเดียวแต่พี่มีเรื่องของธันย์มาบอกเดวพี่ส่งรูปให้และวีดีโอให้ดู//ส่งรูปมุนิน~อึ้งดูรูปที่พี่โดมส่งมาโดม~นิน,นินมุนิน....//เงียบโดม~นินโอเครไหมมุนิน~โอเครก็บ้าละพี่55งั้นแค่นี้ก่อนนะครับนินเข้าห้องน้ำก่อนโดม~เครครับไว้พี่จะทักไปนะมุนิน~ครับ///มุนินตอนนี้คือไม
หากไม่รักก็อย่ารั้ง บทที่9 ทำไมทำแบบนี้
มุนิน~พี่ธันย์โกรธนินเหรอครับ ธันย์~หน้าบึ้ง//ไม่โกรธครับแต่พี่คิดถึงนินนี่คับให้พี่ไม่ได้เหรอ มุนิน~หอมไปที่แก้มคนพี่หนึ่งครั้ง//ไม่งอนนะครับนินมึเหตุผลบางอย่างซึ่งยังบอกตอนนี้ไม่ได้อะครับรอให้นินพร้อมนินจะบอกพี่ธันย์นะครับ ธันย์~เหตุผลอะไรละนินมันสำคัญมากเลยเหรอถึงบอกพี่ไม่ได้ครับ มุนิน~สำคัญครับสำคัญมากๆสำหรับเราสองคนอดทนอีกนิดนะครับน้าน้าๆๆๆๆๆๆครับ//อ้อนเอียงหน้าอย่างน่ารัก ธันย์~ก็เราอ้อนน่ารักขนาดนี้พี่ก็ต้องยอมฟังแต่ถ้าเหตุผลเราฟังไม่ขึ้นนะพี่จะจับกดทั้งคืนเลย มุนิน~คร้าบบบผมนินให้ทั้งคืนเลยครับแต่ถ้าพี่รุ้พี่จะบอกว่าพี่ขอโทด😋😋 ธันย~เครงั้นพี่ไปห้องพี่ก่อนนะไปอาบน้ำก่อนเดวพี่มานอนกอดนะครับ มุนิน~พี่ไม่นอนห้องพี่เลยอะนินนอนได้ ธันย์~ไม่เอาอะคิดถึงเมียนะๆให้พี่นอนด้วยนะ มุนิน~ก็ได้ครับนอนอย่างเดียวนะงั้นนินไปอาบน้ำก่อนเหนียวตัวจะแย่แล้ว ธันย์~ยื่นหน้าไปจุ๊ปปากมุนินหนึ่งที มุนินพี่ธันย์อะทำไร ธันย์~จุ๊บเมียครับหรือจะให้จูบ มุนิน~ไม่พูดกับพี่ละนินไปอาบน้ำดีกว่า//เดินไปเข้าห้องน้ำอาบน้ำเสร็จ//อ้าวลืมไปเราไม่มีชุดเปลี่ยนเลยอะขนไปหมดเลยนิทำไงดี// มุนิน~
หากไม่รักก็อย่ารั้ง บทที่8 ขอโอกาส
แฟรงค์~ไอ่ธันย์มึงยุไหน ธันย์~ยุผับรอพวกมึงยุไงบอกไปซื้อของแปปเดียวงั้นกุกลับละ แฟรงค์~มึงฟังกุก่อนรีบมาที่ห้างxyzด่วนกุเจอน้องมุนิน ธันย์~ห๊ะ!!จริงเหรอมึง แฟรงค์~เออสิวะรีบมาเร็วๆพวกกุจะเฝ้าดูไว้ให้มึงรีบมาเเล้วกัน ธันย์~เครๆกุไปเดวนี้แหละเฝ้าไว้นะมึง //..ตัดมาที่มุนิน..// หมอหมอก~อร่อยไหมครับมุนิน มุนิน~อร่อยคับหมอนินขอบคุณคุณหมอนะคับที่พานินมาทานของอร่อยๆ หมอหมอก~ก็หมอบอกมุนินแล้วไงหมออยากดูแลมุนินทานเยอะๆนะครับ//หมอเอามือลูบหัวมุนินแต่มุนินก็เอียงหัวหนี มุนินงั้นนินไปเข้าห้องน้ำแปปนะครับ ///ตัดมาที่แฟรงค์กับมาร์ค/// มาร์ค~เห้ย!!ไอ่แฟรงค์ต้องสนิทถึงขั้นไหนวะที่หมอนั่นเอามือลูบหัวน้องมุนินได้ แฟรงค์~จริงวะอ้าวนั้นน้องจะไปไหนวะสงสัยไปเข้าห้องน้ำไอ่ธันย์ทำไมช้าจังวะ มาร์ค~นั่นไอ่ธันย์มาแล้วมึงทางนี้ไอ่ธันย์ ธันย์~ไหนน้องอะ แฟรงค์~ไปเข้าห้องน้ำมึงรีบตามไปสิขอให้ได้ขอให้โดน ธันย์~เออขอบใจพวกมึง//ธันย์รีบเดินไปห้องน้ำด้วยอาการดีใจ //มุนินหลังจากทำธุระส่วนตัวเสร็จกำลังจะเดินออกจากห้องน้ำเหลียวไปเห็นธันย์พอดีที่กำลังกึ่งวิ่งกึ่งเดินมุ่งตรงมาที่ห้องน้ำ//พ
หากไม่รักก็อย่ารั้ง บทที่7 คิดถึง
....///แชทไลน์มุนิน///... หมอหมอก~สวัสดีครับมุนินเป็นไงบ้างครับ มุนิน~สวัสดีคับคุณหมอ..เออคับ หมอหมอก~มุนินคุณไม่โอเครใช่ไหมหมอโทรหานะครับ//หลังจากโทรเสร็จ หมอหมอก~มุนินครับหมออยากดูแลมุนินให้หมอดูแลได้ไหมครับ มุนิน~เออหมอคับหมอก็รุ้มุนินไม่ใช่คนตัวเปล่านินยังมีอีกคนในท้อง หมอหมอก~ก็เพราะหมอรุ้ไงครับต่อให้มุนินมีลูกกี่คนหมอก็ยังยืนยันคำเดิมคือหมอชอบมุนินและอยกดูแลนะคับ มุนิน~นินขอคิดดูก่อนนะคับนินยังไม่ได้หย่าจากเขาเลยครับ หมอหมอก~ได้ครับมุนินหมอจะรอคำตอบเออมุนินอย่าลืมวันนัดนะครับให้หมอไปรับไหมแล้วมุนินพักกับเพื่อนสะดวกไหมครับ มุนิน~เออจริงๆนินก็เกรงใจเพือนนะคับแต่นินไม่มีญาติพี่น้องเลยคับนินเป็นเด็กกำพร้านินมาจากบ้านเด็กกำพร้านะครับหมอรุ้แบบนี้ยังอยากจะคุยกับนินยุไหมคับ หมอหมอก~อยากสิครับยิ่งอยากดูแลมุนินยิ่งกว่าเดิม มุนิน~นินขอบคุณหมอนะคับที่เมตตานิน หมอหมอก~อย่าบอกว่าร้องนะครับหมอไม่อยากเห็นมุนินร้องเอางี้ไหมมุนินเหงาไหมมาทำงานกับหมอไหมครับ มุนิน~จริงเหรอครับงานอะไรครับ หมอหมอก~หมอเปิดคลีนิคตอนเย็นหลังเลิกงานคับมุนินมาทำกัยหมอไหมหมอขาดคนพอดี มุนิน~แต่นินไม่มีความรุ้
You may also like
ปิ๊งรักคุณนักออกแบบ
Coffee Lemonade / Gemini Leo2.6K viewsอาเฟย
รวิวร, จุฑารัตน์1.1K viewsบอสครับอย่าทำผม
บาริสต้าสายรุ้ง2.4K viewsเรารักกันไม่ได้
ต๋อง น่ะ946 viewsเกือบหอบลูกหนีเพราะสามีไม่รัก[PWP]-Omegaverse
ระมุณณ์ มิโกะ744 viewsทะลุมิติมาในนิยายน้ำเน่าแต่ดันโดนพระเอกตามติด
Ferylin7988 viewsอาณาเขตแห่งความสดใสของนายโฮป (Territory of Brightness)
ฟุซาเอะ440 viewsอร่อยที่สุดในร้านไม่ใช่จานนี้
anatta200 views
