LOGIN"เพราะเวลาจะนำพาความรักของสองเราให้มาบรรจบกัน" เพราะเห็นภรรยาเป็นของตาย จึงไม่เคยแสดงความรักมากมายที่มีต่อกันให้ได้รับรู้ กว่าจะรู้ตัวก็เกือบจะสายเกินไป แนะนำเรื่อง คนิน อัลฟ่าผู้เพียบพร้อม ทั้งหน้าตาและฐานะสมกับการเป็นอัลฟ่า แม้กระทั่งกลิ่นซินนามอนประจำตัวล้วนสร้างเสน่ห์ให้ใครต่อใครอยากเข้าหา ทว่าคนินรักและหวงภรรยามาก เสียแต่ไม่เคยแสดงออกแม้ว่าจะผูกพันธะแล้วก็ตาม หอมกรุ่น โอเมก้าหน้าหวานเจ้าของร้านกาแฟเล็ก ๆ เขารักและหวงแหนร้านกาแฟนี้มาก ทั้งที่มีสามีที่แสนจะรวย เพราะที่นี่คือความทรงจำที่สำคัญ ทำให้หอมกรุ่นยอมทะเลาะกับสามีเพื่อรักษาร้านกาแฟนี้ไว้ หอมกรุ่นเริ่มไม่เข้าใจและไม่อยากจะอดทนต่อไปเกือบตัดใจยอมปล่อยมือจากคนรักไป น้องเวลา เจ้าก้อนแป้งตัวน้อย ตัวแทนความรักของพ่อและแม่ แต่พ่อก็ไม่น่ารัก ไม่ค่อยจะมีเวลาให้น้องเวลากับแม่สักเท่าไร กว่าพ่อจะได้เห็นความน่ารักของน้องเวลา ก็เกือบจะไม่ทันกาลเสียแล้ว
View Moreตอนที่ 10 End 🔞🔥จอโน้ตบุ๊กถูกปิดพับลงพอดีกับเสียงประตูห้องถูกเปิดออกโดยภรรยาโอเมก้า อีกมือหนึ่งก็ประคองถาดกาแฟและของว่างมาเสิร์ฟลงตรงหน้าสามี“ขอบคุณครับ”ห้องทำงานของคนินตอนนี้แทบจะย้ายมาอยู่ที่ร้านกาแฟของหอมกรุ่นเกือบร้อยเปอร์เซ็นต์ไปเสียแล้ว มีเข้าบริษัทบ้างสัปดาห์ละครั้งสองครั้ง แต่ถ้ามีงานด่วนเขาก็จะเข้าไป หรือไม่ก็ให้เลขามาที่ร้าน“คุณนินไม่เห็นต้องทำแบบนี้เลยครับ”“ทำแบบนี้ ทำแบบไหน”“ก็ย้ายที่ทำงานมาที่นี่แทนไงล่ะครับ”“ผมโอเค หรือว่ากรุ่นไม่โอเค”“ไม่ใช่อย่างนั้นครับ กรุ่นแค่เป็นห่วงไม่อยากให้คุณต้องเสียงานเสียการเพราะกรุ่นกับลูก”“กรุ่น” ร่างบางถูกรวบให้นั่งลงบนตัก“กรุ่นฟังผมนะ” น้ำเสียงจริงจังของสามีทำให้หอมกรุ่นต้องหยุดฟังสบตานิ่ง“งานผมไม่เสียแน่นอน ผมจัดการได้ เพียงแค่เมื่อก่อนผมไม่คิดจะทำมันแค่นั้นเอง”“แต่กรุ่นกลัวคุณนินจะถูกมองไม่ดี”“ผมเป็นเจ้าของนะ กรุ่นลืมไปหรือเปล่า”“เป็นเจ้าของเป็นซีอีโอก็ถูกลูกน้องเกลียดได้”“ถ้าเกลียดก็ออกไปหางานอื่น” คนินยักไหล่ทำหน้ามึน“ดื้อ” หอมกรุ่นได้แต่อมยิ้มพร้อมกับส่ายหน้า“ผมว่าจะคุยกับกรุ่นเรื่องร้าน” อยู่ ๆ คนินก็ชวนเปลี่ยนเรื่
ตอนที่ 9🔞🔥คุณแม่โอเมก้ากำลังง่วนกับการจับเจ้าก้อนแป้งแต่งตัว โดยที่เจ้าลูกชายเหมือนจะให้ความร่วมมือ แต่เป็นความร่วมมือที่ดูวุ่นวายชอบกล“เวลาว่าเวลาใส่ชุดนี้แล้วหล่อกว่านะครับ”ตัวแสบโชว์ชุดซูเปอร์ฮีโรในดวงใจของเขาด้วยความภูมิใจ หอมกรุ่นได้แต่เก็บความกลุ้มไว้ในใจ“แม่ก็ว่าหล่อครับ แต่งานที่พ่อจะพาเราไปมันไม่เหมาะกับชุดนี้น่ะสิครับ”“เอ๊! หรือว่าเวลาใส่ไปก็ได้ แต่ถ้ามันไม่เหมาะกับงานน้องเวลาของแม่ก็จะหมดหล่อเอานะครับ”ตัวแสบยืนกอดอก คิ้วขมวดคิดตามที่แม่พูด ก่อนจะตัดสินใจด้วยสีหน้าที่น่าหมั่นไส้“เวลาเชื่อแม่ก็ได้ครับ งานนี้เวลาต้องหล่อสุด ๆ ไปเลยนะครับ”“โอเคครับ” หอมกรุ่นพูดพร้อมกับกลั้วหัวเราะกว่าจะเจรจากันได้เล่นเอาคุณแม่โอเมก้าถึงกับต้องปาดเหงื่อกันเลยทีเดียว“เสร็จหรือยังกรุ่น” คุณพ่ออัลฟ่ายืนมองทั้งสองพร้อมรอยยิ้มละมุนอยู่ตรงหน้าประตู“...” หอมกรุ่นหันไปยิ้มให้สามีก่อนจะหันกลับมาหาเจ้าลูกชาย“น้องเวลาหล่อหรือยัง พ่อช่วยแม่ดูหน่อย” เจ้าก้อนแป้งทำเป็นหมุนซ้ายหมุนขวาให้พ่อกับแม่ดูความหล่อทั้งน่ามันเขี้ยวและน่าหมั่นไส้“หล่อที่สุดเลยครับ” พอได้ยินคำชมจากพ่อก็ยืนกอดอกยิ้มกระหยิ่มภ
ตอนที่ 8🔞🔥ตั้งแต่ถูกสามีตามง้อหน้าที่หลายอย่างของหอมกรุ่นจึงถูกแบ่งเบาไป โดยเฉพาะการเล่นกับน้องเวลาลูกชายตัวแสบที่ดูจะเข้ากันได้ดีเป็นปี่เป็นขลุ่ย เวลาเข้านอนทุกวันนี้แม่ก็แทบไม่ต้องยุ่ง นอกเสียจากว่าวันไหนที่ตัวแสบงอแงหรือไม่สบายคืนนี้ก็เช่นกันหลังจากเตรียมวัตถุดิบสำหรับมื้อเช้าและเก็บครัวเรียบร้อย หอมกรุ่นก็มีเวลาอาบน้ำดูแลตัวเอง ก่อนจะมานอนเหยียดร่างบางเพื่อผ่อนคลายบนที่นอนทว่าวันนี้หอมกรุ่นกลับรู้สึกไม่สบายตัวครั่นเนื้อครั่นตัววูบวาบข้างใน กำลังว่าจะลุกไปหายากินเพราะรู้ตัวว่ากำลังเกิดอะไรขึ้นกับร่างกาย“ลูกหลับแล้วเหรอครับ” หอมกรุ่นถามขึ้นเมื่อสามีเดินออกมาจากห้องลูกพอดี“อืม พรุ่งนี้ผมต้องเข้าบริษัทนะ”“ครับ”“แต่จะรีบกลับ จะได้ไปรับลูกด้วยกัน”“ไม่เป็นไรหรอกครับ เดี๋ยวกรุ่นไปรับแกเอง”“ผมสัญญากับลูกไว้แล้ว”“กรุ่นเป็นอะไรหรือเปล่า”เห็นภรรยานอนกระสับกระส่ายแล้วอดเป็นห่วงไม่ได้ แถมฟีโรโมนดูจะแปรปรวนด้วย“ฮีตหรือเปล่า”“น่าจะ แต่มันไม่ใช่รอบ” หอมกรุ่นพยายามยันตัวลุกขึ้นนั่ง“จะลุกไปไหน”“ไปหายา” ร่างบางถูกจับให้เอนตัวนอนลง“อยู่กับผมไม่ต้องกินยาหรอก” ยิ่งฮีตตัวยิ่งหอมยั่วยวน
ตอนที่ 7“สวัสดีครับคุณเรย์” หอมกรุ่นทักทายลูกค้าประจำด้วยรอยยิ้มสดใสเหมือนทุกครั้ง“สวัสดีครับ” ทักทายเจ้าของร้าน แต่สายตาก็มองหาสามีเจ้าของร้านไปด้วย“ไอ้นินไม่มาเหรอครับวันนี้”“มีประชุมเช้าครับ เหมือนเดิมนะครับ”“ครับผม”“กรุ่นนึกว่าคุณเรย์จะไม่มาร้านกรุ่นแล้วซะอีก”“ได้ไงล่ะครับ กาแฟอร่อย ๆ ไม่ได้หากันง่าย ๆ นะครับ” เรย์พูดพร้อมกลั้วหัวเราะ“มาจีบเมียกูอีกแล้วนะมึง” เสียงเข้มดังลงมาจากข้างบน ก่อนที่เจ้าของเสียงจะเดินลงมา“ไหนคุณกรุ่นบอกว่ามึงประชุม”“คอนเฟอเรนซ์สิ หรือบริษัทมึงไม่มี”“มึงนี่นะ...” เรย์ส่ายหน้าระอากับเพื่อน “กูไปแล้ว” ก่อนจะเปิดประตูออกไปเหมือนนึกอะไรขึ้นมาได้เรย์จึงหันกลับมา“อาทิตย์หน้าเลี้ยงรุ่นมึงไปหรือเปล่า”“ถ้าไม่ติดอะไร”“เออ ๆ งั้นเจอกัน”“แล้วคุณจะไม่เข้าบริษัทจริง ๆ เหรอครับ” หอมกรุ่นถามด้วยสีหน้ากังวล เพราะสามีเขาไม่ไปทำงานหลายวันแล้ว“ผมเช็กแล้วไม่มีอะไรด่วน”“คุณไม่จำเป็นต้องทำแบบนี้ก็ได้นะครับ”“สำหรับผมมันจำเป็นมาก” ไม่พูดเปล่าแต่จ้องหน้าภรรยานิ่ง“ก็แล้วแต่คุณละกัน” หอมกรุ่นได้แต่ถอนหายใจด้วยความเหนื่อยใจ‘จริง ๆ เขาก็ชอบที่สามีเป็นแบบนี้ แต่อีกมุ