ห้องลับ..ประธานหื่น

ห้องลับ..ประธานหื่นตอนที่ 2 จะได้เจอแล้ว..แต่..ครั้นเมื่อมาเรียนที่มหาวิทยาลัย มีอา พยายามตามหาชายหนุ่มที่แทบจะไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเขาเลยนอกจาก ชื่อหวังดี ที่เขาบอกไว้ และใบหน้าอันน่าจดจำเป็นที่สุด แต่ยิ่งตามหาเท่าไหร่..ยิ่งไร้วี่แวว ไม่มีใครสักคนที่จะรู้จักหรือเคยเห็นหน้าลักษณะแบบนี้ ถึงแม้เจอหน้าคนมี่คิดว่าที่ไกล้เคียงแต่พอไปเจอตัวจริงก็ไม่ใช่ ที่สำคัญ เค้าเรียนอยู่ที่คณะไหน หรือเรียนที่นี่จริงรึป่าวก้อไม่อาจทราบได้.......///...2 ปี ต่อมา มีอา เธอยังตามหาเขามาตลอด หลังจากที่ มีอา เรียนจบ เธอก็พยายามไปฝึกงาน และ ทำงาน ตาม บริษัทหลายที่จึงทำให้เธอมีประสบการณ์การทำงานมาบ้าง แต่เอาเข้าจริงๆกลับกลายเป็นว่าเธอก็ไม่ชอบงานแบบนี้สักเท่าไหร่นัก เธอชอบที่จะช่วยเหลือผู้คน ชอบงานบริการมากกว่า จึงเลือกที่จะลองไปทำงานต้อนรับ..เมื่อเลื่อนหางานทางอินเตอร์เน็ตปรากฎเห็นโรงแรมแห่งนึงประกาศรับรับพนักงาน เธอจึงอยากลองประสบการณ์ใหม่มีอา เตรียมเอกสารเพื่อทำการสมัครเข้าทำงานในโรงแรมแห่งหนึ่งนี้..หลังจากที่สัมภาษณ์งานจบ เธอก้อยังไม่แน่ใจว่าจะผ่านหรือไม่"เดี๋ยวทางเราจะติดต่อกลับไปนะคะ""ขอบคุณค่ะ"ครั้

เริ่มสนุก..เมื่อหญิงสาวแจ้งบอกให้คนในกล้องรอสักครู่ พลันวิ่งไปเปิดตู้เสื้อผ้า รื้อควานหาชุดคอสเพลย์ สีแดงรัดรูปตัวจิ๋วโชร์แผ่นหลัง เว้าด้านหน้าปิดแค่ช่วงหน้าอกคว้านคอลึกโชร์ร่องอกสวย ..มีอา เป็นคนที่มั่นใจในแผ่นหลังของตัวเองมากเพราะเธอทั้งออกกำลังกาย และเข้าสปาขัดผิวอยู่ประจำ จึงทำให้แผ่นหลังนั้นเนียนสวย เธอจึงเลือกสั่งชุดที่เธอสามารถโชร์หลังได้ เผื่อมีโอกาสในภาคหน้าใส่ถ่ายรูปตามประสาหญิงสาวทั่วไปที่มักมีรูปเซ็กซี่เก็บไว้ดูเล่นๆ"เอ๊ะ....อยู่ใหนนะ..ชุดนั้น ที่เราซื้อมา" หญิงสาวบ่นพึมพำ ขณะเดียวกันก็รื้อไล่หาตามที่ไม้แขวนทีละตัว"นี่ไง...เจอแล้ว" ..หญิงสาวจัดการเปลี่ยนชุดเสร็จสรรพแต่ยังอยู่ในอาการกล้าๆกลัวๆเก้อเขินซึ่งนี่เป็นครั้งแรก ที่เธอจะได้ลองทำอะไรแบบนี้กับคนแปลกหน้า ซึ่งถ้าหากโลกใบนี้กลมจริงๆคนในกล้องเป็นท่านประธานล่ะ จะดีต่อตัวเธอหรือไม่ ..มีอา คว้าแมสผ้า ลายคิตตี้ เพื่อมาปิดบังใบหน้าไว้เผื่อเหตุอันไม่ควร เผลอไผลเข้า"ฉันมาแล้วค่ะ.."มีอา ส่งข้อความทักบอกคนในกล้อง ที่เหมือนจะนั่งอยู่กับที่ยังไม่กระดิกไปไหน"ขอโทษที่ให้รอนะคะ""ไม่เป็นไรครับ คุณ M สวยมากๆ ขอ อนุญาติใช้ไมล์ได้ม

ติ๊ง ติ้ง ติ้ง เสียงข้อความจากแอฟห้องลับ ดังขึ้น สร้างความหงุดหงิดให้กับเธอเป็นอย่างมาก หญิงสาวต้องละมือออกจาก กลีบกุหลาบงามที่ชุ่มฉ่ำหยาดเยิ้มอย่างไม่ค่อยเต็มใจเท่าไหร่นัก"ใครมันส่งอะไรมาเวลานี้เนี่ย" สายตาคู่สวยเปิดเข้าไปดู ข้อความจากห้องลับ.."วันนี้สะดวกมั้ยครับ กำลังเหงาช่วยหน่อยนะครับ" ข้อความปริศนาจากชายหนุ่มในห้องลับเจ้าของรอยสักปริศนาที่คุยกันวันนั้นส่งเข้ามา..."บ้าบอ 5 ทุ่มจะเที่ยงคืนอยู่แล้วใครจะคุย ฉันจะนอน" หญิงสาวบ่นพึงพำกับตัวเองวางโทรศัพท์ลงบนที่นอนนุ่ม อย่างไม่สบอารมณ์เท่าไหร่นัก ...แต่ในใจก็นึกทึกทักว่า หาก เป็นสมหวังล่ะ พรางหยิบข้อความขึ้นมาดูอีกครั้ง ข้อความเด้งรูป ชายหนุ่มถอดเสื้อโชร์ร่องกล้ามเนื้อหน้าท้องเป็นลอนสวย กางเกงเอวยางยืดเลื่อนลงต่ำเกือบเห็นความเป็นชาย มีอา หลับตาพริ้ม 1 ครั้ง"อุ๊บส์....ให้ตายสิโรบิ้น" หญิงสาวเบิกตากว้างมือป้องปากกลืนน้ำลาย มือบางเลื่อนประทับอก ด้วยความใจเต้น เมื่อเห็นภาพนั้นแล้วใจแทบละลายเป็นธรรดาของสาวๆทั่วไปที่มักชอบมองชายที่หุ่นดีมีซิกแพคเหมือนราวกับนายแบบยิมสุขภาพดี หรือบางคนชอบมองผู้หญิงใส่ชุดเซ็กซี่แล้วแต่คนตามรสนิยม"นี่คนหร

เพียงหญิงสาวหันหลังก้าวเดินไปไม่ถึง 5 ก้าว สมองพลันฉุกคิดนึกขึ้นมาได้ว่าเธอจะเอาชุดที่ใหนเปลี่ยนเนื่องจากเธอมีแค่ชุดเดียว เป็นเหตุทำให้ใบหน้าของเธอต้องหันมาสบตาดวงตาดำสนิทของเขาแต่ก็อดไม่ได้ที่จะกวาดสายตาเลื่อน มองแผงอกหนาแข็งแรงจากการออกกำลังกาย กล้ามแขนและซิกแพ็กมีผลให้หัวใจของเธอให้เต้นแรง แต่เมื่อเธอสามารถควบคุมความรู้สึกได้จึงต้องถามท่านประธานว่า"เอ่อ...ท่านประธานคะ ฉันไม่มีเสื้อผ้าเปลี่ยนน่ะค่ะ เป็นไปได้มั้ยถ้าจะขอลางานกลับก่อนเวลา หรือจะหักเงินก็ได้ ฉันต้องทำยังไงบ้างคะ"เสียงอ่อนเสียงหวานของของ มีอา ขอลางานออกก่อนเวลา เนื่องจากสภาพเปียกปอนด์แบบนี้เธอคงขึ้นไปทำงานต่อไม่ไหวและเธอไม่ชอบใส่เสื้อผ้าของคนอื่นหากจะไปขอยืมเพื่อนพนักงาน"อึม..ก็ไปสิ แจ้งหัวหน้างานของเธอด้วยแล้วกัน " เขาเอ่ยเสียงเรียบ แต่ท้ายประโยคที่มีอา พูดนั้น ทำให้น้ำเสียงดันสะกิตคุ้นหูของชายหนุ่มนิดหน่อย แต่เขาก็ปล่อยผ่านไม่ได้สนใจอะไรมากสักเทาไหร่นัก"งั้น มีอา ขอตัวนะคะ" มีอา พาร่างของเธอเดินออกไป จากจุดตรงนั้นเป็นชั้น 5 ริมสระ ของโรงแรมหญิงสาวเหม่อมองไปยังเบื้องบนปลดปล่อยหัวใจล่องลอยไปตามความเวิ้งว้างของท้องฟ้าย

ชายหนุ่มโน้มตัวลงต่ำข้างๆหูถามเธออีกครั้ง "ทำไมมายืนคนเดียว"เมื่อเขาโน้มตัวเข้าไกล้ กลิ่นน้ำหอมท่านประธานก็ช่างเย้ายวนใจ มีอา ยิ่งนัก สักพักมีอาไม่ทันได้ตอบ ได้ยินประกาศจากไมโครโฟน บนเวที เรียกให้ท่านประธานขึ้นไปอวยพรคู่บ่าวสาว..ในใจกลับคิด..มาเรียกอะไรตอนนี้...ชายหนุ่มเลยต้องรีบรุดขึ้นไปบนเวทีอวยพรคู่รักก่อน"แปลกจัง ร้อยวันพันปีไม่เคยจะทัก ไม่มีเพื่อนคุยหรือไง" มีอา พึมพำกับตัวเองยังไม่เข้าว่าอีกฝ่ายนั้นจำเธอไม่ได้ล่วงเลยมาจนถึงช่วงสุดท้ายของงานที่เป็น After Party ทั้งเจ้าบ่าว เจ้าสาวเพื่อนพนักงาน รวมทั้งแขกในงานร่วมสนุกร่วมปาร์ตี้ มีอา รู้สึกว่าเหมือนมีสายตาจดจ้องเธออยู่ แต่ด้วยความที่คนเยอะเลยคิดว่าคงไม่มีอะไรดนตรีสดบรรเลงกำลังสนุกแถมเธอยังร่วมดื่มแอลกอฮอล์ ไปเยอะอยู่เหมือนกัน ซึ่ง เป็นครั้งแรกที่เธอดื่มหนักขนาดนี้ เพื่อนๆพนักงานดึงท่านประธานให้มาร่วมดื่มและร่วมเต้นรำ ท่านประธานก็ไม่ขัดให้ความเป็นกันเองร่วม