เข้าสู่ระบบ[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]
Part : ปรับความเข้าใจ
--------------------------------------------------------------------------
ผมแปลกใจมากที่จู่ๆ แสนดีก็มารับโทรศัพท์ญ๋าและพูดกับผมแบบนั้น ซึ่งเมื่อขึ้นมาเจอเธอ ผมก็ยิ่งไม่เข้าใจว่ามันเกิดอะไรขึ้น
“ญ๋าเป็นอะไร?”
“ฮือ” เธอหลบหน้าไม่พูดอะไรตอบเขา ในขณะที่อีกคนเดินมาหยุดนั่งยองๆ ลงที่ด้านหน้าม้านั่งที่เธอนั่งอยู่
“เป็นอะไรครับ บอกอาสิ”
“เรื่องที่หมอจะไปเดทกับพี่แสนรักวันพรุ่งนี้มันยังไงคะ?” แสนดีเป็นตัวแทนถามความจริงให้ญะญ๋า
“เดทเหรอ มันไม่ใช่แบบนั้นนะญ๋า”
“แล้วมันยังไงคะ?” แสนดีถามต่อ
“ไอเซฟมันปากพล่อยไปนัดบอดให้อากับแสนรัก แต่อาไม่รู้เรื่องนี้มาก่อนเลยนะ อาปฏิเสธไปแล้วว่าอาไม่ไป มันไม่ได้มีอะไรจริง ๆ นะญ๋า”
“ฮึก ๆ”
“หมอจะบอกว่าเรื่องที่เกิดขึ้นแค่เข้าใจผิด ทั้งหมดเป็นเพราะหมอเซฟเหรอคะ”
“ใช่ ฉันไม่ได้เป็นคนไปนัดกับแสนรักเอง ...ถ้าญ๋าไม่เชื่ออาเดี๋ยวอาเรียกไอเซฟมาถามเลยดีไหม” หมอปืนควักโทรศัพท์ขึ้นมาเพื่อจะกดโทรหาตัวต้นเรื่องให้มาเคลียร์ แต่ยังไม่ทันที่เขาจะได้โทรญะญ๋าก็ยอมหันหน้ามาพูดด้วย
“อาพูดจริงใช่ไหมคะ อาไม่ได้โกหกญ๋าใช่ไหม”
“ครับ อาไม่ได้โกหกญ๋า เราอยู่ด้วยกันแทบจะตลอดเวลาอาจะเอาเวลาไหนไปแอบคุยกับแสนรักล่ะ”
ผมคุยกับไอเซฟลงตัวแล้วว่าพรุ่งนี้มันจะเป็นคนไปคุยกับแสนรักเอง เรื่องที่มันนัดบอดให้ผมกับเธอ โดยที่ไม่ได้ถามความสมัครใจผมก่อนล่วงหน้า
“อาขอโทษนะที่ไม่ได้บอกเรื่องนี้กับญ๋าก่อน อาคิดว่าไอเซฟมันจัดการทุกอย่างจบแล้ว อาไม่ได้นอกใจญ๋าจริง ๆ นะครับ”
“ฮึก อาไม่ได้ทำจริง ๆ ใช่ไหมคะ” เธอถามเพื่อความแน่ใจ
“ครับอาไม่ได้ทำจริง ๆ”
“ฮือ” เธอปล่อยโฮด้วยความโล่งใจ ก่อนจะถอนกอดออกจากแสนดีและไปซบอกหมอปืนที่อยู่ตรงหน้าแทน “ญ๋ากลัว”
“แค่เรื่องเข้าใจผิด ญ๋าอย่าเก็บมาคิดมากนะ ไม่ต้องร้องนะครับ” เขาลูบหลังปลอบเธอที่กำลังร้องไห้เสียใจ เพราะสงสารที่เห็นว่าเธอร้องไห้สะอึกสะอื้นไม่หยุด
ฉันแอบหวังว่ามันจะเป็นเรื่องจริง แต่ก็น่าผิดหวังที่มันไม่ใช่ ทำไมฉันถึงรู้สึกอิจฉาหมอปืนขนาดนี้นะ “งั้นฉันกลับไปทำงานก่อนนะ...” แสนดีแยกตัวออกมาเพื่อให้สองคนได้อยู่เคลียร์กัน เพราะเธอไม่อยากทนเห็นภาพบาดตาหรืออยู่รับรู้เรื่องที่เธอไม่อยากได้ยิน
“ไม่ร้องนะครับ ก็แค่เรื่องเข้าใจผิดเอง”
“ฮึก ญ๋าขอโทษนะคะที่ไม่ได้ถามอาก่อน” ฉันไม่ทันได้ไตร่ตรองให้ดีก่อน และเก็บทุกอย่างมาคิดมาก จนทำให้ตัวเองอยู่ในสภาพแบบนี้
“ไม่เป็นไรครับ อาให้ไอเซฟจัดการเรื่องแสนรักแล้ว ญ๋าไม่ต้องเป็นห่วงเรื่องนั้นนะ”
“ค่ะ”
“ดูสิ ร้องไห้จนตาบวมไปหมด”
“...ฮึก”
“อาบอกไปแล้วไงครับว่าอารักญ๋า นั่นหมายถึงแค่ญ๋าคนเดียว เข้าใจไหมครับ”
ความรักของฉันกับอามันดูเป็นไปได้ยาก มันเลยทำให้ฉันกลัวว่าเรื่องของฉันกับเขาจะต้องจบในสักวัน และเขาคงเจอคนที่เหมาะสมมากกว่า “...เรื่องของเรา เป็นไปได้จริง ๆ ใช่ไหมคะ”
“เป็นไปได้สิครับ แค่ญ๋าพร้อมจะเปิดเผย อาก็พร้อมจะบอกกับทุกคน”
“แต่ว่าเราเป็นอาหลานกัน จะมีคนเข้าใจเหรอคะ” เธอกำลังแบกความคิดและความรู้สึกของคนอื่นที่มีต่อความสัมพันธ์ครั้งนี้ไว้เป็นที่สุด และแคร์มาก ๆ ว่าคนรอบข้างจะคิดเช่นไรหากรู้เรื่องของเธอกับหมอปืน
“เราไม่ใช่อาหลานกันทางสายเลือดสักหน่อย จะรักจะชอบกันก็ไม่แปลกหนิครับ ญ๋าอย่าเพิ่งคิดมากสิ”
ถึงแม้ว่าอาจะพูดแบบนั้น มันก็ไม่ได้ลดความกลัวในใจของฉันลงเลย เพราะสิ่งที่ฉันกลัวมากที่สุดคือความรู้สึกของพ่อกับแม่ เขาคงต้องผิดหวังมากแน่ๆ หากรู้ว่าฉันกับอารักกันมากกว่าอาหลาน
ช่วงสายในวันหยุด...
เมื่อคืนผมคิดอยู่นานว่าจะแก้ตัวกับแสนรักยังไงดีกับเรื่องที่ผมสร้างไว้ แถมดูเหมือนพี่ปืนจะโกรธผมจริงจังด้วย
“เอาไงดีวะกู”
“อ้าวเซฟ”
“อุ๊ย แสนรัก มาแล้วเหรอ?” หมอเซฟยิ้มแห้งเมื่อเจอหน้ากับสาวสวยที่มาตามนัดของตน
“อือ แล้วหมอปืนล่ะ” เธอถามหาคู่นัดบอดของเธอพรางวาดตามองไปรอบ ๆ
“คือ...” ถ้าบอกความจริงแสนรักจะโกรธผมไหมเนี่ย “เอ่อ...”
“มีอะไรหรือเปล่า?”
“คือที่จริง เรื่องคู่นัดบอดเซฟอ้างชื่อพี่ปืน แต่จริง ๆ แล้วคู่นัดบอดของแสนรัก คือ” เอาว่ะไอ้เซฟ! “...คือเซฟเอง”
เขาคิดวิธีเอาตัวลอดด้วยการโกหกซ้ำซ้อน เพราะเชื่อว่าตนจะถูกแสนรักปฏิเสธแน่นอน
“ฮะ?”
“เซฟชอบแสนรักอ่ะ” เอาว่ะ คนดีแบบแสนรัก คงไม่ชอบคนชั่วอย่างกูหรอก ยังไงก็โดนปฏิเสธอยู่แล้ว
“...พูดจริงเหรอเนี่ย?” เธอกระตุกขำและถามอีกคนอย่างประหลาดใจ เพราะเซฟไม่เคยแสดงทีท่าให้เห็นว่าเขามีใจให้เธอมาก่อน แต่ก็พอเข้าใจได้เพราะก่อนหน้าที่ได้เจอกับหมอปืนเขาดูเหมือนจะไม่ได้สนใจเธออย่างที่เซฟพูดบอกในวันที่มาขอเธอนัดบอด
“ขอโทษนะที่เซฟต้องโกหก ถ้าเกิดว่าแสนรักไม่โอเค จะกลับเลยก็ได้นะ...” หมอเซฟแสร้งปั้นหน้าเศร้าเล่าความเท็จ เพราะคิดว่าหากตนพูดความจริง คงไม่ใช่แค่หมอปืนที่จะโกรธ ตนกับแสนรักคงมองหน้ากันไม่ติดในฐานะเพื่อน
“...อือ ไหน ๆ ก็มาแล้ว ลองดูก็ได้”
ฉันคิดว่ามันไม่ได้เสียหายอะไรหากว่าเราจะไปกินข้าวกัน และลองเดทกันดู เพราะตอนนี้ฉันเองก็อยากจะลองเปิดใจให้ใครสักคนดูบ้าง ถึงได้ตอบรับนัดบอดเซฟไปในก่อนหน้า แต่ก็แอบเสียใจอยู่เหมือนกัน ที่ไม่ได้เป็นหมอปืนอย่างที่ตกลงกันไว้ แต่ถ้าเป็นเซฟก็คงไม่ได้แย่อะไร
“แสนรักพูดจริงเหรอ เอ่อ...คิดดูอีกทีดีไหม?”
“ทำไมล่ะ ไม่อยากไปเดทด้วยกันแล้วเหรอ”
“คือ...”
“โกหกกันอีกหรือเปล่าเนี่ย” เธอทำท่าทางสงสัยว่าสิ่งที่เขาพูดจะเป็นการโกหกซ้ำซ้อนเพราะท่าทางของเขาที่ดูอึดอัดใจ
“ไม่ใช่แบบนั้นนะ คือเซฟแค่ตื่นเต้นน่ะ ไม่คิดว่าแสนรักจะยอมไปเดทด้วยกันจริง ๆ”
เหมือนว่าตอนนี้เรื่องจะไปกันใหญ่แล้วสิ ไอเซฟเอ๊ย ทำอะไรของมึงเนี่ย...
เมื่อเหตุการณ์ผิดคาดจากที่เขาคิดไว้ เซฟจึงเล่นตามน้ำไปก่อน เพื่อคิดหาวิธีเอาตัวลอดในภายหลัง “งั้นเราไปไหนกันดี...”
“กินข้าวก่อนไหม ตอนนี้แสนรักหิวข้าวแล้ว”
เล่นตามบทไปก่อนแล้วกันกู เรื่องอื่นค่อยว่ากัน “โอเคครับ”
--------------------------------------------------------------------------
[ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode]
• เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะครับ~
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ตอนพิเศษ~--------------------------------------------------------------------------วันแรกของการเสียคนที่รักไป หมอปืนยังคงเฝ้าเธออยู่ไม่ห่างที่หน้าหลุมฝังศพ แม้คนอื่นจะทยอยกลับกันไปจนหมดแล้ว แต่เขาก็ยังคงนั่งเหม่อลอยอยู่เช่นนั้นเพราะรับไม่ได้กับการจากไปของสาวสวยผู้เป็นที่รักการจากลาครั้งนี้ มันยากเกินกว่าที่เขาจะรับไหว ใจที่เคยเข้มแข็งพังทลายลงไม่เหลือชิ้นดี ใบหน้าที่เคยมีรอยยิ้มอบอุ่นให้เห็น เวลานี้กลับเลื่อนลอยและมีแต่ความน่าสงสารเวทนาให้เห็นบนใบหน้า เพราะความสุขเดียวของเขาถูกพรากไปอย่างไม่มีวันหวนกลับคืนหัวใจที่ไม่อาจเดินต่อไปได้ สมองจึงต้องช่วยประคับประคองให้ร่างกายที่ยังมีลมหายใจนั้นใช้ชีวิตต่อไปได้ในช่วงที่หัวใจสลายเป็นเสี่ยงๆ เรื่องราวในหัวฉายภาพความทรงจำดี ๆ เกี่ยวกับเธอ และเรียกคืนแฟนสาวในจินตนาการคนนั้นกลับมา เพื่อให้เธอได้ใช้ชีวิตต่อกับเขาในโลกที่สร้างขึ้นเพื่อรักษาจิตใจของตัวเองไว้“กลับบ้านเถอะญะญ๋า กลับบ้านกันนะครับ”ชายหนุ่มที่ใบหน้าเปียกปอนไปด้วยคราบน้ำตา ทำท่าจูงมือใครบางคนและพาคนในจินตนาการออกมาจากที่แห่งนั้น
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : END.--------------------------------------------------------------------------ช่วงพักเบรก เวลาสิบโมง…ผมติดคนไข้ยาวจนถึงช่วงพักเบรก ซึ่งผมก็ไม่มีเวลาว่างที่จะลงไปหาญะญ๋าที่ร้านกาแฟชั้นล่างตามสัญญาก๊อก ๆ!“เข้ามาครับ” หมอปืนที่นั่งคุยอยู่กับคนไข้ พูดเชิญแขกหน้าห้องที่เดินมาเคาะประตู“เอ่อ หมอติดคนไข้อยู่เหรอคะ?”“มีอะไรแสนดี” เขาเอ่ยถามถึงธุระของเธอ“ญะญ๋าอยู่ไหนเหรอคะ”“ร้านกาแฟชั้นล่างน่ะ ถ้าจะไปหาญ๋าฝากบอกญ๋าด้วยนะว่าฉันติดคนไข้อยู่”“ได้ค่ะ เดี๋ยวหนูบอกให้” เธอตอบรับคำของหมอปืน ก่อนจะเดินออกจากห้องไป และปล่อยให้เขาได้ทำการรักษาคนไข้ต่อ ส่วนเธอก็จะรีบไปอยู่กับญะญ๋าเพราะกลัวว่าเธอจะเหงา และคิดมากขึ้นมาอีกเกี่ยวกับเรื่องเมื่อเช้าร้านกาแฟชั้นล่างของโรงพยาบาล…เมื่อเดินมาถึงที่ร้านกาแฟ ฉันก็ไม่เห็นว่าญะญ๋านั่งอยู่มุมไหนในร้าน ไม่มีวี่แววของเธอเลย โทรหาก็ไม่รับ “อยู่ไหนนะ?”แสนดีพูดพร้อมกับต่อสายหาเธอสลับกับส่งข้อความเป็นระยะ แต่ก็ไม่มีข้อความตอบกลับจากเธอ จึงกลับขึ้นไปหาหมอปืนที่ห้องทำงานของเขา เพื่อให้เขาลองโทรหาญะญ๋าดูเผื่อว่
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ความรักรอบตัวญะญ๋า--------------------------------------------------------------------------ห้องทำงานหมอปืน…“ผมมีเรื่องจะคุยกับพี่สองคน วันหยุดนี้เดี๋ยวผมพาญะญ๋าไปหาที่เขาใหญ่นะครับ”“มีอะไรวะ?” ผู้เป็นพ่อของสาวหน้าหวานเอ่ยถาม เมื่อได้ยินรุ่นน้องคนสนิทเกิ่นมาแบบนั้น“ไว้ผมจะเล่าให้ฟังตอนไปถึงแล้วกันนะครับ…” ผมคิดว่าควรจะพูดเรื่องนั้นต่อหน้าพวกพี่ ๆ และขอรับผิดชอบเธอกับทุกสิ่งที่ผมทำไป ผมไม่อยากให้ญะญ๋าต้องมีเรื่องติดค้างคาใจแล้วเก็บไปคิดมากอยู่ลำพังแบบนั้น ทุกเรื่องที่เธอเป็นกังวลอยู่ผมจะแก้ไขมันให้หมด จะทำให้เธอสบายใจมากที่สุด“โอเค งั้นวันหยุดนี้เจอกัน…”“ครับ” หลังจากที่วางสายไป ญะญ๋าที่บอกว่าจะเดินไปหาพวกพี่ๆ พยาบาลที่แผนกก็เดินกลับมาพร้อมน้ำตา แถมคนที่พาเธอมาส่งก็เป็นแสนดี“ญ๋าเป็นอะไร?”“อาคะ ฮือ!” เธอเดินไปซบอกของหมอปืนด้วยความผิดหวังเพราะคิดว่าที่ผ่านมาคนพวกนั้นเป็นรุ่นพี่ที่น่ารักของเธอมาตลอด แต่แท้จริงแล้วไม่ได้เป็นเช่นนั้น ภายใต้รอยยิ้มที่เป็นมิตรกลับซ่อนมีดแหลมคมไว้อยู่“เกิดอะไรขึ้นแสนดี?”“รอพี่แสนรักมาก่อนนะคะ เ
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ปกป้องคนรัก--------------------------------------------------------------------------โต๊ะทานข้าว…หลังจากที่หมอปืนเตรียมอาหารเย็นเสร็จ ทั้งสามคนก็มานั่งทานข้าวด้วยกัน แต่ญะญ๋าก็ยังไม่หยุดคิดถึงเรื่องแชทที่มีคนส่งมาหาแสนดี“ไหนบอกว่าจะให้ดูแชทไง”“มันไม่มีอะไรแล้ว กินข้าวเถอะ” ฉันกลัวว่าญะญ๋าเห็นข้อความพวกนั้นแล้วจะคิดมากอีก เลยจะรีบกินข้าวและรีบหนีกลับบ้านซะ“มีอะไรเหรอครับ”“มีคนส่งภาพแชทมาหาแสนดี ญ๋าเห็นว่าเขาพูดถึงญ๋าด้วย” เธอพูดสีหน้าเป็นกังวล“มันไม่มีอะไรหรอก แค่เรื่องเข้าใจผิดกันนิดหน่อย ฉันโทรไปเคลียร์มาแล้ว แกอ่านก็จะคิดมากเปล่า ๆ อีกอย่างฉันลบแชททิ้งไปแล้วด้วย” แสนดีพยายามอธิบายสิ่งที่ญะญ๋าอยากรู้เพื่อไม่ให้กระทบจิตใจของเธอมากที่สุด“จริงเหรอ แกโกหกให้ฉันสบายใจหรือเปล่า?” เธอพูดอย่างรู้ทันอีกคน“จริงสิ เดี๋ยวกินข้าวเสร็จฉันต้องรีบกลับแล้วนะ มีงานต้องกลับไปเคลีย์ต่อ”“จะกลับแล้วเหรอ...” เธอเริ่มไม่อยากให้แสนดีกลับบ้าน เพราะอยากรู้เรื่องที่สงสัย“ใช่ ไว้พรุ่งนี้ตอนเย็นฉันจะมาหาใหม่นะ”“…” คนหน้าหวานเงียบนิ่งไป และไม่ได้
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : คนท็อกซิก--------------------------------------------------------------------------@เพนท์เฮ้าส์หมอปืน หลังเลิกงาน…วันนี้แสนดีขอติดรถผมกลับบ้านเพื่อจะมาเยี่ยมญะญ๋า ซึ่งเมื่อเธอเห็นหน้าเราสองคนก็เหมือนจะมีสีหน้าที่ดีขึ้นกว่าตอนที่ผมเห็นผ่านจอมือถือเมื่อช่วงเที่ยง“กลับมาแล้ว”ใบหน้าที่เศร้าอยู่เริ่มยิ้มออกเมื่อเห็นว่าหมอปืนและแสนรักมาถึง หลังจากที่เธอนั่งมองนาฬิกาอยู่นานว่าพวกเขาจะเปิดประตูเข้ามาในบ้านตอนกี่โมง“วันนี้กินข้าวกินยาไปหรือยังครับ?”“…” ถ้าบอกว่าฉันไม่ได้กินข้าวทั้งวัน อาคงเป็นห่วงแน่ “กินแล้วค่ะ”“เก่งมาก ญ๋าต้องกินข้าวกินยาให้ตรงเวลานะรู้ไหม” เขาลูบหัวเธอโดยที่ไม่รู้ว่านั่นเป็นคำโกหก แต่เธอทำเพราะอยากให้เขารู้สึกสบายใจ ซึ่งมันไม่เป็นผลดีกับร่างกายของเธอเลย“วันนี้แกอยากให้ฉันนอนด้วยไหม?” แสนดีเอ่ยถามความต้องการของญะญ๋าเพราะเธอเองก็อยากทำเช่นนั้น“ไม่เป็นไร แค่แกมาหาก็พอแล้ว ไม่ต้องนอนเป็นเพื่อนหรอก”“แล้ววันนี้เป็นยังไงบ้าง เล่าให้ฟังหน่อยสิ” แสนดีถามอย่างให้ความสนใจ“ฉันดูหนังที่แกบอกเกือบจบเรื่อง นั่งหัวเราะท้อง
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : กลุ่มแชทลับ--------------------------------------------------------------------------กลุ่มแชทลับ..A (หมอเซฟกับหมอแสนรักเปิดตัวว่าคบกันแล้วเหรอ ไหนบอกว่าเดทกับหมอปืนอยู่ไง)C (ใช่ น้องสาวบอกว่าเดทอยู่กับหมอปืน แต่ไปคบกับหมอเซฟที่เป็นรุ่นน้องคนสนิทของหมอปืนเนี่ยนะ สรุปยังไงควบสองเหรอ)D (เห็นใส ๆ เรียบร้อย แต่มั่วมาก)C (สงสัยเมื่อวานที่หยุดงานพร้อมกัน คงจะมันส์กันจนลืมการลืมงาน)D (เหอะ จะเอากันทั้งทีก็ทำคนอื่นเขาเดือดร้อนไปหมด)C (เออ เมื่อวานกูเหนื่อยชิปหาย คนไข้โคตรเยอะ หมอก็ไม่พอ)A (นี่ถ้าวันไหนจะเอากันอีก ก็ไม่ต้องหยุดงานอีกเหรอว่ะ ไม่ไหวเด้อ)D (หมอแสนรักก็แรดใช่ย่อยนะ ก่อนจะคบกัน กูก็เห็นเดินมาอ่อยหมอเซฟที่แผนกแทบทุกวัน)A (มึงพึ่งรู้เหรอว่าเขาแรดอ่ะ กูดูออกมาตั้งนานแล้ว)C (เห็นสวย ๆ เรียบร้อยแบบนี้ กินหมอในโรงพยาบาลไปกี่คนแล้วว่ะ ฮ่า ๆ เน่า)A (เลิกเม้าท์ ๆ นางเดินมาแล้ว)“หมอแสนรักสวัสดีค่ะ เดินมาแผนกฉุกเฉินแต่เช้า มาหาใครเหรอคะ?” เสียงแซวของพยาบาลสาวคนนึงในกลุ่มแชทลับเอ่ยถามแสนรักท่าทางเป็นมิตร ต่างจากตัวตนที่แท้จริ







