อุ้มรักท่านประธาน

อุ้-ม-รั-ก ท่านประธาน

ผู้​เขียน กาสะลอง

ไม่​อนุญาต​ให้​สแกน​หนังสือ​

หรือ​คัด​ลอก​เนื้อหา​ส่วน​ใด​ส่วน​หนึ่ง​ของ​หนังสือ

เว้น​แต่​ได้​รับ​อนุญาต​จาก​เจ้าของ​หนังสือ​เท่านั้น

นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องที่สมมติขึ้น

ไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องจริงแต่อย่างใด ชื่อบุคคล

และสถานที่ที่ปรากฏในเนื้อเรื่อง ไม่มีเจตนา

อ้างอิงหรือก่อให้เกิดความเสียหายใดๆ

……….

นิยายเรื่องนี้… ไม่มีแก่นสารสารัตถะอะไรนักหนา

ทั้งเรื่องขับเคลื่อนด้วยอารมณ์อันมืดดำของมนุษย์

ดำเนินเรื่องด้วยตัณหาราคะสุดร้อนแรง

ท่านใดที่ไม่ชอบโปรดหลีกเลี่ยง

*เราเตือนท่านแล้ว*

อุ้-ม-รั-ก

ท่านประธาน

ตอนที่ 1

มกราคม พุทธศักราช 2565

จังหวัดเชียงใหม่

ขณะที่หญิงสาวผู้มีนามว่า ‘ไข่มุก’ กำลังนั่งรออยู่ในห้องรับรองของออฟฟิศโรงแรมหรูระดับห้าดาวที่หล่อนเพิ่งมาเริ่มงานในตำแหน่ง ‘เลขา’ ในวันแรก

“สวัสดีค่ะ… ”

เมื่อบานประตูถูกผลักเข้ามา ไข่มุกยกมือไหว้ ‘สมศรี’ สาวใหญ่ร่างอวบอัดวัยสี่สิบปี มีตำแหน่งเป็นหัวหน้าแผนกบุคคล เดินเข้ามาในห้องที่หญิงสาวกำลังนั่งรอ

“สวัสดีจ้ะไข่มุก… เดี๋ยวพี่ศรีจะพาไปแนะนำตัวกับเพื่อนๆ พนักงานนะคะ… ”

สมศรีกล่าวพร้อมรอยยิ้ม…

จากนั้นเดินนำหน้าหญิงสาวผู้มาใหม่ พาเข้ามาแนะนำตัวในฐานะพนักงานใหม่ของโรงแรม ทำเอาหนุ่มๆ ในแผนกตกตะลึงกับความงามของหล่อน

“ว้าว… หุ่นยังกับหลุดมาจากปกแมกาซีน”

‘วิทยา’ หนุ่มชาวเหนือ ผิวขาว ตัวไม่สูง อายุสามสิบปี เป็นหัวหน้าแผนกอาคารสถานที่กล่าวกับเพื่อนร่วมงานอีกคนที่นั่งอยู่ข้างๆ

ต่างก็จ้องมองพนักงานใหม่เป็นตาเดียวกัน ด้วยไข่มุกมีใบหน้าสะสวยสะดุดตา ผิวพรรณขาวเนียนเปล่งปลั่ง ออร่ายิ่งกว่าดารา ผมสีดำสลวยยาวลงมาถึงครึ่งหลัง สะโพก อก เอว ช่วงขาเรียวยาวสุดเซ็กซี่เย้ายวน ทำเอาผู้ชายทุกคนที่ได้เห็นถึงกับตะลึงงัน ต้องเหลียวหลังหันกลับมามองเป็นตาเดียวกัน

“โคตรสวย… ”

‘อนันต์’ หัวหน้าฝ่ายการตลาดหันมากระซิบกับวิทยา จ้องมองพนักงานผู้มาใหม่ด้วยสายตาชื่นชมจนออกนอกหน้า

ในเวลาต่อมา

ภายหลังเสร็จจากพาพนักงานคนใหม่เข้ามาแนะนำให้รู้จักกับพนักงานในส่วนของออฟฟิศ สมศรีพาไข่มุกขึ้นลิฟท์มาถึงชั้นที่อยู่บนสุดของโรงแรม

“ห้องของท่านประธานอยู่ชั้นบนสุดของโรงแรมหรือคะพี่สมศรี… ”

ไข่มุกเอ่ยถามหัวหน้าฝ่ายบุคคลด้วยความสงสัย หลังจากบานประตูสีเงินของลิฟท์เลื่อนออกจากกัน

“ใช่จ้ะ… อ้อ… พี่ลืมบอกไปเรื่องนึง คือว่าตอนนี้คนที่ไข่มุกจะต้องทำงานด้วยไม่ใช่ท่านประธานเควินนะคะ… ”

สมศรีลืมบอกเรื่องที่หล่อนเองก็เพิ่งได้รู้เมื่อวานนี้เอง

“เอ่อ… ยังไงคะพี่สมศรี”

ไข่มุกตกใจ

“ตอนนี้ท่านประธาน ‘เควิน’ ตัดสินใจไปเรียนต่อปริญญาโททางด้านการตลาดที่อเมริกาจ้ะ ช่วงนี้คุณ ‘ไทเลอร์’ จะเข้ามาดูแลงานต่อในระหว่างที่คุณเควินไม่อยู่… ”

สมศรีกล่าว

“เอ่อ… แล้วคุณไทเลอร์เป็นใครคะ”

ไข่มุกสงสัย

“คนนี้ใหญ่กว่าท่านประธานค่ะ… เพราะว่าคุณไทเลอร์เป็นพ่อของท่านประธานเควิน… ”

สมศรีตอบ…

ไข่มุกตกใจกับประโยคที่ได้ยิน…

เมื่อรู้ว่าจู่ๆ คนที่หล่อนจะต้องมาทำหน้าที่เป็นเลขาให้กับเขานั้นคือ ‘พ่อ’ ของท่านประธาน ไม่ใช่ท่านประธานเควินอย่างที่เข้าใจ

“แล้วคุณไทเลอร์คนนี้ดุไหมคะ… ”

ไข่มุกอดที่จะถามไม่ได้

“คุณไทเลอร์เพิ่งมาจากอังกฤษค่ะ ปกติท่านไม่ได้อาศัยอยู่ที่เมืองไทย พี่เคยเจอเมื่อปีก่อน ท่านไม่ค่อยมายุ่งเรื่องงานโรงแรมเพราะว่าที่ผ่านๆ มาท่านก็ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของคุณเควินซึ่งเป็นลูกชายดูแลมาโดยตลอด… ”

“ค่ะ… ”

ไข่มุกพยักหน้าฟังอย่างตั้งใจก่อนจะถามตามมาอีกประโยค

“แล้วคุณไทเลอร์อายุมากหรือยังคะ”

“อายุสี่สิบห้าปีจ้ะ… ”

สมศรีตอบ

“ค่ะ… ท่านพูดภาษาไทยได้ไหมคะ”

ไข่มุกสงสัย

“คุณไทเลอร์พูดไทยไม่ได้จ้ะ… หรืออาจจะได้นิดหน่อย… ”

สมศรีตอบ

“ค่ะ… ”

ไข่มุกพยักหน้ารับ…

แม้ว่าเจ้านายคนนี้จะพูดภาษาไทยไม่ได้ แต่นั่นก็ไม่ใช่ปัญหาของคนที่ใช้ภาษาอังกฤษได้ดีเยี่ยมอย่างไข่มุกเพราะหล่อนชอบภาษาอังกฤษมาตั้งแต่สมัยที่เรียนชั้นประถมศึกษา